Ο ΦΛΩΡΙΝΗΣ κυρός ΑΥΓΟΥΣΤΙΝΟΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΕΛΕΓΧΟ ΟΣΩΝ ΕΠΙΣΚΟΠΩΝ ΠΑΡΑΒΑΙΝΟΥΝ ΤΟ ΔΟΓΜΑ
Τα σχόλια σε παρένθεση του κ. Α. Τσακίρογλου
=====
«ΕΠΙΤΡΕΠΕΤΑΙ ΝΑ ΚΡΙΝΟΥΝ ΟΙ ΠΙΣΤΟΙ ΤΟΥΣ ΕΠΙΣΚΟΠΟΥΣ, ὅταν αὐτοὶ παραβαίνουν τὰ δόγματα καὶ δὲν ὀρθοτομοῦν τὸν λόγον τῆς Ἀληθείας;
Ἀπαντώντας σ’ αὐτὸ θὰ λέγαμε τὰ ἑξῆς:
α΄) Οἱ ἱερεῖς καὶ οἱ Ἐπίσκοποι ἐκλέγονται ἀπὸ τὸν λαό, ἄρα κρίνονται νόμιμα ἀπ’ αύτόν [σ.σ. σήμερα ἡ ἐκλογὴ τῶν Ἐπισκόπων ἔχει σχέση μὲ τὶς κλίκες και μηχανορραφίες τοῦ ἑκάστοτε Ἀρχιεπισκόπου καὶ Ἐπισκόπων, μὲ τὴν ἀγοραπωλησία θρόνων καὶ τίτλων, μὲ τὴν συμμετοχὴ καὶ ἐπιρροὴ πολιτικῶν καὶ δυνατῶν· ὁ λαὸς ἀγνοεῖται. Οἱ ἐφημερίδες μάλιστα γνωρίζουν πρὶν τὴν ἐκλογὴ, «ποιόν θὰ
ἐκλέξει τὸ Ἅγιο Πνεῦμα»].
β΄) Στὴν ἀρχαία Ἐκκλησία οἱ πιστοὶ ἤλεγξαν τὸν ἀπόστολο Πέτρο, γιατὶ συνέφαγε μὲ ἀπερίτμητους (βλ. Πράξ. 11, 3). [Σήμερα ὁ Ἱερώνυμος καὶ ἡ ὁμήγυρή του, ὄχι ἁπλῶς συντρώγουν μὲ αἱρετικούς (ὠς ἀντιπρόσωποι στοὺς Διαλόγους ἀλλὰ καὶ σὲ τιμητικὲς ἐπισκέψεις), ἀλλὰ διδάσκουν ὅτι εἶναι ἀνεξέλεγκτοι νὰ φρονοῦν διαφορετικὰ ἀπὸ ὅσα ὁμολογοῦμε στὸ Σύμβολο τῆς Πίστεως περὶ Μίας Ἐκκλησίας καὶ ἑνὸς Βαπτίσματος· μόνο ὁ Θεὸς -λέγουν- μποροῦν νὰ τοὺς ἐλέγξουν, ὄχι καὶ ὁ λαός! Κι ἂς διδάσκουν τὸν λαό (ὅπως πρόσφατα ἔκανε) ὅτι οἱ αἱρέσεις δὲν εἶναι αἱρέσεις ἀλλὰ Ἐκκλησίες μὲ ἱερωσύνη καὶ Βάπτισμα
καὶ θαύματα]!
Ὁ ἀπόστ. Παῦλος δίνει ἐντολὴ στοὺς πιστοὺς νὰ ὑπενθυμίζουν στὸν Ἄρχιππο –ποὺ ἦταν ἱερεύς– τὴν διακονία του (βλ. Κολ. 4, 17).
Καὶ οἱ Πατέρες λένε·
α΄) «Πρέπει οἱ ἀκροατὲς νὰ εἶνε ἐκπαιδευμένοι στὶς Γραφὲς καὶ νὰ κρίνουν ἂν τὰ λεγόμενα τῶν διδασκάλων εἶναι σύμφωνα μὲ τὶς Γραφές. Κι ὅσα εἶναι ξένα νὰ τὰ ἀποβάλλουν καὶ ἐκείνους ποὺ ἐπιμένουν σ’ αὐτά [σ.σ. ὅπως ὁ Ἱερώνυμος] νὰ τοὺς ἀποστρέφονται δυνατά» (Μ. Βασίλειος).
β΄) «Τὰ δημοσίως λεγόμενα καὶ πραττόμενα δημοσίως νὰ ἐλέγχωνται»
(ἱ. Χρυσόστομος).
γ΄) "Ἂν ὁ προεστώς σου εἶνε σφαλερὸς εἰς τὴν πολιτείαν καὶ τὰ ἔργα του, μὴ περιεργάζεσαι. Ἂν ὅμως εἶνε σφαλερὸς κατὰ τὴν πίστιν, φεῦγε καὶ παραίτησέ τον, ὄχι μόνο ἂν εἶνε ἄνθρωπος, ἀλλὰ κἂν ἄγγελος εἶνε ἀπὸ τὸν οὐρανόν» (ἅγιος Νικόδημος Ἁγιορείτης, Περὶ συνεχοῦς Μεταλήψεως, σελ. 175).
δ΄) «Μὴ ὑπακούετε εἰς μοναχούς, οὔτε εἰς ἱερεῖς, οὔτε εἰς ἐπισκόπους σὲ ὅσα κακῶς σᾶς συμβουλεύουν νὰ φρονῆτε» (ἅγιος Μελέτιος ὁ Ὁμολογητής) [σ.σ. καὶ ὅμως κάποιοι εἶναι πιὸ «εὐσεβεῖς» ἀπὸ τὸν Καντιώτη].
στ΄) «Πρέπει νὰ δείχνωμε γιὰ τὴν Ἀλήθεια θάρρος, ἀκόμα κι ἂν σκανδαλίζωνται μερικοί» (Μ. Βασίλειος) [σ.σ. ὅμως κάποιοι σημερινοὶ δικαιότεροι τοῦ Βασιλέως καὶ εὐσεβέστεροι τῶν Ἁγίων μᾶς λένε νὰ μὴν σκανδαλίζουμε κάποιους ἀλλὰ νὰ
μιλοῦμε καὶ νὰ ἐνεργοῦμε
εἰς βάρος τῆς Ἀλήθειας].
η΄). «Ἐὰν ὁ ἐπίσκοπος ἢ ὁ πρεσβύτερος, οἱ ὄντες ὀφθαλμοὶ τῆς Ἐκκλησίας, κακῶς ἀναστρέφωνται καὶ σκανδαλίζωσι τὸν λαόν, χρὴ αὐτοὺς ἐκβάλλεσθαι. Συμφέρον γὰρ ἄνευ αὐτῶν συναθροίζεσθαι εἰς εὐκτήριον οἶκον, παρὰ μετ’ αὐτῶν ἐμβληθῆναι ὅπως Ἄννας καὶ Καϊάφας εἰς τὴν γέενναν τοῦ πυρός» (Μ. Ἀθανάσιος).
θ΄) Τὸν παραπάνω λόγο τοῦ Μ. Ἀθανασίου κατοχυρώνει καὶ ὁ 31ος Ἱ. Κανὼν τῶν Ἁγίων Ἀποστόλων καὶ ὁ 15ος τῆς ΑΒ Οἰκουμενικῆς Συνόδου τοῦ 861 ἐπὶ Μ. Φωτίου. [σ.σ. ποῦ εἶναι οἱ σημερινοὶ «θεολόγοι» (βλέπε π. Βασίλειο Βολουδάκη ἢ κάτι κατόχους ἱστοτόπων) ποὺ ὑποστηρίζουν τὸ ἀντίθετο, διαστρεβλώνοντας τὸν λόγο τῶν Ἁγίων];
