Η ΕΠΙΛΕΚΤΙΚΗ ΑΘΕΙΑ ΤΟΥ ΤΣΙΠΡΑ

Άρθρο της Ελένης Καμπούρη
αρθρογραφεί για katanixi.gr

=====

Έλληνας πολιτικός, αρχηγός κόμματος, δηλωμένος άθεος (αν κι εδώ έχει μπερδευτεί κάπως – εμείς θα τον χαρακτηρίζαμε μάλλον πανθεϊστή και οπωσδήποτε αρνητή του Κυρίου μας), αγαπημένο χρώμα της παράταξής του το κόκκινο, αλλεργικός στην έννοια των συνόρων, ειδικός στο να σκίζει μνημόνια, μεγάλος υποστηρικτής του παρδαλού δαιμονίου, με εξαιρετικές ταχυδακτυλουργικές ικανότητες στο να αλλάζει τα αποτελέσματα των δημοψηφισμάτων κατά πως τον συμφέρει και φυσικά θεωρεί τον εαυτό του μέγα ευεργέτη της Ελλάδας. Του αρέσουν επίσης πάρα πολύ οι λίμνες, ώστε κλείνει εκεί συμφωνίες με ξένους ηγέτες. Βέβαια εκεί ξεπούλησε και πρόδωσε την πατρίδα του, αλλά τι σημασία έχει αυτό; Σημασία έχει ο τρόπος που το παρουσιάζει και το πλασάρει, προσπαθώντας να μας πείσει για το αντίθετο.

Τον βρήκατε; Ε ναι λοιπόν, πρόκειται για τον κο Αλέξη Τσίπρα, ο οποίος πριν λίγες μέρες τουιτάροντας ανέμελα, έστειλε τις θερμότερες ευχές του στους μουσουλμάνους, με αφορμή την έναρξη του ραμαζανιού.

Έχουμε λοιπόν έναν δηλωμένο άθεο, που τελικά αποδεικνύει ότι έχει επιλεκτική αθεΐα. Δεν πιστεύει στον Άγιο Τριαδικό Θεό όπως πολλάκις μας έχει δηλώσει, αλλά το ραμαζάνι το αναγνωρίζει ως ιερή γιορτή, οπότε είναι φιλομουσουλμάνος. Άρα δεν είναι άθεος γενικά, αλλά αντίχριστος. Δεν έχει θέμα με τις υπόλοιπες “θεότητες” αλλά με τον Κύριο Ιησού Χριστό Τον οποίο δεν Τον αναγνωρίζει ως τον μόνο αληθινό Θεό.

Πώς γίνεται να δηλώνει άθεος αλλά να εύχεται καλό ραμαζάνι; Πώς γίνεται να μην εύχεται στους χριστιανούς ορθόδοξους “Καλή Σαρακοστή” αλλά το ραμαζάνι δεν το ξεχνά ποτέ; Άρα η γιορτή του ραμαζανιού έχει μεγαλύτερη αξία γι αυτόν από το ορθόδοξο Πάσχα. Μήπως ευχήθηκε κάτι για τον Ευαγγελισμό της Θεοτόκου; Να περιμένουμε τις ευχές του για την Μεγάλη Εβδομάδα; Αλλιώς εκτίθεται και ως έλληνας αλλά και ως αρχηγός κόμματος.

Εκτός και αν δεν του “βγαίνουν” πλέον οι ψήφοι και αποφάσισε να εφαρμόσει ένα επιθετικό μάρκετινγκ με σκοπό να προσεγγίσει αυτή την μερίδα ψηφοφόρων; Όλα για την ψήφο λοιπόν! Ή μήπως δεν πρόκειται για θέμα ψήφου αλλά δαιμονική απέχθεια σε οτιδήποτε ορθόδοξο; Είδομεν.

ΒΑΘΙΑ ΘΕΟΛΟΓΙΚΟ ΑΝΤΙΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΙΚΟ ΚΗΡΥΓΜΑ ΤΟΥ ΣΕΒ. ΝΑΥΠΑΚΤΟΥ ΤΗΝ ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ

Στην καθοδήγηση και στο ομολογιακό σας φρόνημα, Σεβασμιώτατε, στηρίζονται οι πιστοί.

Σας ευχαριστούμε για τους αντιοικουμενιστικούς σας αγώνες. 

ΒΑΘΙΑ ΘΕΟΛΟΓΙΚΟ ΑΝΤΙΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΙΚΟ ΚΗΡΥΓΜΑ ΤΟΥ ΣΕΒ. ΝΑΥΠΑΚΤΟΥ ΤΗΝ ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ

=====

«Τί είναι η Ορθοδοξία;»

Η Εκκλησία μας δείχνει τί είναι Ορθοδοξία με την ακολουθία της λιτανείας των ιερών εικόνων, κατά την τάξη των Πατριαρχείων Αλεξανδρείας και Ιεροσολύμων που γίνεται αυτήν την ημέρα.

Ψάλλεται, κατά τμήματα, το Απολυτίκιο της εορτής που φανερώνει ότι προσκυνούμε την άχραντη εικόνα του Θεανθρώπου Χριστού που εικονογραφεί το μυστήριο της Θείας Ενανθρωπήσεως του Υιού και Λόγου του Θεού.

Ακόμη διαβάζεται το Σύμβολο της Πίστεως που καταρτίστηκε από τις δύο πρώτες Οικουμενικές Συνόδους και αποτελεί την βάση των επομένων Οικουμενικών Συνόδων.

Έπειτα διαβάζονται σε τρεις στάσεις μερικά τμήματα από το «Συνοδικόν της Ορθοδοξίας» που φανερώνουν το «μυστήριο της Ορθοδόξου 

Θεολογίας».

Το πρώτο τμήμα αναφέρεται στον Θεάνθρωπο Χριστό αφού στην Υπόσταση του Λόγου ενώθηκαν οι δύο φύσεις, θεία και ανθρώπινη, «ἀτρέπτως, ἀσυγχύτως, ἀδιαιρέτως καὶ ἀχωρίστως».

Ομολογούμε ότι στον Θεάνθρωπο Χριστό είναι ενωμένα το κτιστό και το άκτιστο, το ορατό και το αόρατο, το παθητό και το απαθές, το περιγραπτό και το απέριγραπτο. Αυτή η ομολογία είναι η βάση της ορθοδόξου πίστεως.

Το δεύτερο τμήμα προσδιορίζει ότι αυτή η πίστη στον Θεάνθρωπο Χριστό δεν είναι αποτέλεσμα φιλοσοφικής διερεύνησης και στοχασμού, αλλά εμπειρία και μάλιστα υπάρχει ταυτότητα εμπειριών και διδασκαλίας των Προφητών, των Αποστόλων και των Αγίων, δια μέσου των αιώνων.

Η πίστη των θεοπτών και θεουμένων αγίων είναι η ορθόδοξη πίστη και 

θεολογία.

Και στο τρίτο τμήμα μνημονεύονται και μακαρίζονται οι άγιοι που υπερμάχησαν στις Οικουμενικές Συνόδους στις οποίες καταδικάστηκαν οι αιρετικοί επειδή κατέληξαν σε αιρέσεις, ακριβώς διότι δεν θεολόγησαν από εμπειρία αλλά από την φιλοσοφία, τον στοχασμό και την φαντασία.

Όλοι μας καλούμαστε να γίνουμε μιμητές της ενθέου πολιτείας των αγίων.

ΠΗΓΗ:

Ιστοσελίδα “Ρομφαία”

ΓΙΑ ΠΟΙΟ ΛΟΓΟ ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ Ο ΔΙΑΛΟΓΟΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ ΚΑΙ ΠΑΠΙΣΜΟΥ;

 ΓΙΑ ΠΟΙΟ ΛΟΓΟ ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ Ο ΔΙΑΛΟΓΟΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ ΚΑΙ ΠΑΠΙΣΜΟΥ;

Του Παναγιώτη Τελεβάντου

=====

Διαβάσαμε στο catholicnewsagency.com:

“Εμείς, οι Καθολικοί, θεωρούμε το πρωτείο του Επισκόπου της Ρώμης ως δώρο Κυρίου στην Εκκλησία Του και, ως εκ τούτου, ως προσφορά σε όλο τον Χριστιανισμό στο δρόμο προς μια νέα ανακάλυψη ενότητας και ζωής σε ενότητα”, έγραψε ο επικεφαλής του Ποντιφηκού Συμβουλίου Kurt Koch.”

Ερωτώ κάθε εχέφρονα και απροκατάληπτο άνθρωπο: Ποιο νόημα έχει ο διάλογος Ορθοδοξίας και Παπισμού, αφού οι Παπικοί -κατά την διαβεβαίωση του πιο υπεύθυνου εκπροσώπου τους για τον διάλογο με την Ορθοδοξία- λένε ξεκάθαρα ότι το κυριαρχικό πρωτείο του Πάπα στην Εκκλησία δεν είναι μόνον αναγκαίο αλλά κυριολεκτικά “δώρο του Χριστού στην Εκκλησία Του;”!!!

Επομένως είναι φανερό ότι μπορεί να συμβεί ένα από τα δύο αν ποτέ καταλήξει ο διάλογος: Είτε οι Παπικοί θα αρνηθούν το (άκουσον! άκουσον!) “δώρο του Θεού” -πράγμα εξ ορισμού αδύνατο-, είτε οι Ορθόδοξοι θα προσκυνήσουν το δαχτυλίδι του Πάπα και θα αναγνωρίσουν ότι το κυριαρχικό πρωτείο είναι “δώρο του Χριστού στην Εκκλησία.!!!”

Θεωρητικά αυτό βεβαίως είναι αδύνατο ασχέτως αν ορισμένοι -κατ’ όνομα ορθόδοξοι- Οικουμενιστές θεολόγοι και ιεράρχες δεν είναι απίθανο να το κάνουν ακόμη και αυτό.!!!

Επομένως; Ποιο νόημα έχει να συνεχίζεται ο ατέρμονας διάλογος Ορθοδοξίας και Παπισμού;

ΟΠΟΙΑ ΦΑΙΔΡΟΤΗΣ ΚΑΙ ΟΠΟΙΑ ΠΡΟΔΟΣΙΑ ΤΗΣ ΠΙΣΤΕΩΣ!!!

 

ΟΠΟΙΑ ΦΑΙΔΡΟΤΗΣ ΚΑΙ ΟΠΟΙΑ ΠΡΟΔΟΣΙΑ ΤΗΣ ΠΙΣΤΕΩΣ!!!

Του Παναγιώτη Τελεβάντου

=====

Οποία φαιδρότης και οποία προδοσία της πίστεως!!!

Ο Πάπας της Ρωμης -όπως ανάγλυφα δείχνει η φωτογραφία που προτάσσεται της ανάρτησης-παράλληλα με τον σταυρό φέρει σταυρό ντυμένο στα χρώματα της 

ομοφυλοφιλίας.

Ο Ιησουίτης Πάπας Φραγκίσκος, αν δεν είναι ο χειρότερος Πάπας που ανεφάνη στο προσκήνιο της Ιστορίας του Βατικανού, είναι σίγουρα ένας από τους χειρότερους Πάπες.

Και ο μεν Πάπας Φραγκίσκος είναι αυτός που είναι. Ένας αιρεσιάρχης που ποιμαίνει ένα θρησκευτικό μόρφωμα που διέστρεψε απόλυτα το Ευαγγέλιο.

1.) Οι δικοί μας, όμως, οι Ορθόδοξοι ταγοί γιατί συμφύρονται μαζί του;

2.) Γιατί κάνουν κοινές ποιμαντικές παραστάσεις μαζί του; 

3.) Γιατι τον προσκαλούν να έρθει να ευλογήσει τα ιερά χώματα της πατρίδας μας;

4.) Γιατί αποδέχονται την δική του πρόσκληση να μεταβούν στη Ρώμη και σε άλλα κέντρα αιρέσεων;

5,) Γιατί συνυπογάφουν μαζί του προδοτικά για την Ορθοδοξία κείμενα (Ραβέννας);

6.) Γιατί συνομολογούν μαζί του προδοτικές για την Ορθοδοξία συμφωνίες (Μπαλαμάντ και Σαμπεζύ);

Ο ίδιος, ως αιρεσιάρχης, την δουλειά του κάνει.

Εμείς, όμως, γιατί συνεχίζουμε για σχεδόν 120 χρόνια να παίζουμε το παιγνίδι του διαβόλου;

Και κάτι άλλο! 

Τι θα γίνει -επιτέλους- με τις εντελώς απαράδεκτες δηλώσεις του Σεβ. Νέας Ιωνίας Γαβριήλ για την ομοφυλοφιλία; 

Ο μεν Παπισμός -ως αίρεση- μόνο πτώσεις -ως εικός- έχει να επιδείξει! 

Χάνει, όμως, ο άνθρωπος τα μυαλά του, όταν διαπιστώνει την υποτονική αντίδραση -και αυτή όχι από επίσημους φορείς- για τις κακοδοξίες, που διατύπωσε για την ομοφυλοφιλία, ο Σεβ. Νέας Ιωνίας Γαβριήλ.

Αλήθεια! Τι κάνει η Ιερά Σύνοδος;

ΣΤΕΙΤ ΝΤΙΠΑΡΤΜΕΝΤ: “Η ΡΩΣΣΙΑ ΕΡΓΑΛΟΠΟΙΕΙ ΤΗΝ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ ΓΙΑ ΠΟΛΙΤΙΚΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ”

ΣΤΕΙΤ ΝΤΙΠΑΡΤΜΕΝΤ: “Η ΡΩΣΣΙΑ ΕΡΓΑΛΟΠΟΙΕΙ ΤΗΝ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ ΓΙΑ ΠΟΛΙΤΙΚΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ”

=====

Δήλωσε ο εκπρόσωπος του Στέιτ Ντιπάρτμεντ:

“Η Ρωσία εμπλέκεται σε συγκεκαλυμένες και απροκάλυπτα κακόβουλες προσπάθειες εργαλειοποίησης της ορθόδοξης ταυτότητας για την προώθηση των δικών της γεωπολιτικών συμφερόντων, υποστηρίζοντας ορισμένες Ορθόδοξες Εκκλησίες και τους ηγέτες τους και υπονομεύοντας συγχρόνως άλλες.

Η προστασία της θρησκευτικής ελευθερίας ή των πεποιθήσεων, συμπεριλαμβανομένης της ελευθερίας των θρησκευτικών μειονοτήτων, εξακολουθεί να αποτελεί βασικό στοιχείο της εξωτερικής πολιτικής των ΗΠΑ.

Τα άτομα θα πρέπει να είναι ελεύθερα να λαμβάνουν αποφάσεις σχετικά με το πώς εκφράζουν τις θρησκευτικές πεποιθήσεις τους, χωρίς εξωτερική παρέμβαση, συμπεριλαμβανομένης αυτής από ξένες κυβερνήσεις”, σημείωσε χαρακτηριστικά.

ΠΗΓΗ:

Ιστοσελίδα romfea.gr 

A. ΘΕΟΔΩΡΟΥ, ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΠΡΩΤΕΙΟ ΤΟΥ ΠΑΠΑ;

ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΠΡΩΤΕΙΟ ΤΟΥ ΠΑΠΑ;

Του Καθηγητή Ανδρέα Θεοδώρου

=====

Είναι αίρεση αναφερόμενη στο διοικητικό σύστημα του Παπισμού. Ενώ κατά την ορθόδοξη διδασκαλία όλοι οι Επίσκοποι είναι ίσοι μεταξύ τους, την δε ανώτατη αρχή και εξουσία συγκεντρώνει το σύνολο των επισκόπων της, οι οποίοι είναι ο νόμιμος και αλάθητος φορέας της εξουσίας αυτής, στο Βατικανό φορέας όλων των εξουσιών είναι ο επίσκοπος Ρώμης. Ο Πάπας κατέχει την πλήρη και ύψιστη δύναμη δικαιοδοσίας σ’ ολόκληρη την Εκκλησία, όχι απλώς σε ζητήματα πίστεως και ήθους, αλλά και στην πειθαρχία και τη διοίκηση της Εκκλησίας 

(δόγμα de fide). 

Την πίστη τους αυτή στηρίζουν στο ότι ο Πάπας είναι διάδοχος του απ. Πέτρου στον επισκοπικό θρόνο της Ρώμης, σ’ αυτόν δε μεταβιβάζει εκείνος όλες τις προνομίες που είχε από το Διδάσκαλο. Τω όντι πιστεύουν ότι ο Χριστός κατέστησε τον Πέτρο πρώτο μεταξύ των άλλων Αποστόλων και ορατή κεφαλή της όλης Εκκλησίας, παραχωρήσας σ’ αυτόν άμεσα και προσωπικά (στο πρόσωπό του) το πρωτείο δικαιοδοσίας πάνω σε όλη την Εκκλησία (De fide). Το πρωτείο αυτό του επισκόπου Ρώμης, στη διατύπωση του οποίου ωθείτο το Βατικανό από το εξουσιαστικό και απολυταρχικό πνεύμα της, στην αρχή εκδηλωνόταν επί της κοσμικής εξουσίας, βραδύτερα όμως και ιδίως από τον Θ’ αιώνα άρχισε να στοχεύει εμφανέστερα και την πνευματική επί της 

Εκκλησίας κυριαρχία.

Τα δόγματα όμως αυτά των Παπικών κάθε άλλο παρά σωστά είναι. Το χωρίο Ματθ. 16,18: «Συ, εί Πέτρος, και επί ταύτη τη πέτρα οικοδομήσω μου την εκκλησίαν» στο οποίο στηρίζονται κυρίως οι παπικές αξιώσεις, δεν σημαίνει ό,τι συνήθως αντιλαμβάνονται οι Παπικοί. Η λέξη πέτρα με οποιαδήποτε έννοια κι αν νοηθεί, είτε σημαίνουσα τον Πέτρο σαν βράχο της πίστεως είτε -το κυριότερο- την ομολογία πίστεως του μαθητή, σε καμιά περίπτωση δεν μπορεί να σημαίνει ότι η Εκκλησία του Χριστού θα κτιζόταν επί μόνου του Αποστόλου Πέτρου. 

Και η εξουσία του «δεσμείν και λύειν αμαρτίας», που χορηγείται στη συνέχεια του χωρίου στον Πέτρο (Ματθ. 16,19: «Και δώσω σοι τας κλείς της βασιλείας των ουρανών, και ο εάν δήσης επί της γης, εσται δεδεμένον εν τοις ούρανοίς...») χορηγείται επίσης από τον Κύριο και στους άλλους μαθητές: "Αν τινων αφήτε τας αμαρτίας, άφίενται αύτοίς, αν τινων κρατήτε, κεκράτηνται», όπως και η εποικοδόμηση της Εκκλησίας πάνω στον Πέτρο σαν σε λίθο μερικότερο (Ακρογωνιαίος είναι ο Χριστός: Α' Κορ. 3,11), δεν αποκλείει του προνομίου αυτού και τους άλλους μαθητές: «Ουκέτι εστέ ξένοι και πάροικοι, αλλά συμπολίται των αγίων και οικείοι του Θεού, εποικοδομηθέντες επί τω θεμελίω των αποστόλων και προφητών, όντος ακρογωνιαίου αυτού Ιησού Χριστού» (Έφεσ. 2,19-20).

Όπως όμως μαρτυρούν οι Πράξεις των Αποστόλων και οι άλλες επιστολές, ο Πέτρος δεν είχε λάβει από τον Κύριο καμιά υπεροχή έναντι των άλλων Αποστόλων. Αλλά και αν συνέβαινε κάτι τέτοιο, ουδέποτε το προνόμιό αυτό θα μεταβιβαζόταν στον επίσκοπο Ρώμης ως διάδοχο του Πέτρου, απλούστατα γιατί ο Πέτρος μαρτύρησε μεν στην Ρώμη, ποτέ όμως δεν εχρημάτισε πρώτος επίσκοπος αυτής. Και βέβαια είχε πρεσβεία ο Ρώμης στην αρχαία Εκκλησία, αυτά όμως δεν ήταν πρεσβεία εξουσίας και εκκλησιαστικής δικαιοδοσίας, αλλ’ απλά πρεσβεία τιμής, επειδή ήταν επίσκοπος της Ρώμης, της λαμπράς και δοξασμένης πρωτεύουσας της Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας, της μητέρας των Αγίων και των μαρτύρων.

Εάν πάλι ο επίσκοπος Ρώμης είχε jure divino την εξουσία του επί της Εκκλησίας ως διάδοχος δήθεν του Πέτρου στον επισκοπικό θρόνο της Ρώμης, τότε και άλλοι επίσκοποι κατασταθέντες από τον Πέτρο (μάλιστα ο Αντιόχειας) έπρεπε με το αυτό σκεπτικό να ήταν μέτοχοι σε ίση μοίρα στην υποτιθέμενη εξουσία και τα πρωτεία του πάπα Ρώμης. Τέλος, αν οι Πάπες, εκχριστιανίζοντες τα βάρβαρα φύλα της Δυτικής Ευρώπης είχαν όντως εξουσία επ’ αυτών και παράλληλα ηύξαναν την κοσμική επιρροή τους δια των σχέσεων που είχαν με τους ηγεμόνες της Ευρώπης, η Ορθόδοξη Εκκλησία έμενε πάντοτε ελεύθερη και ανεξάρτητη από τη Ρώμη, αποκρούουσα πάντοτε τις φίλαρχες αξιώσεις των Παπών.

Πηγή

Ιστολόγιο "Ορθοδοξία και Οικουμενισμός"