ΚΡΙΤΙΚΟΣ ΣΧΟΛΙΑΣΜΟΣ ΤΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ «ΓΕΡΩΝ ΙΩΣΗΦ ΒΑΤΟΠΑΙΔΙΝΟΣ» ΣΤΑ ΣΗΜΕΙΑ ΠΟΥ ΣΥΝΔΕΟΝΤΑΙ ΜΕ ΤΗΝ ΙΕΡΑ ΜΟΝΗ ΣΤΑΥΡΟΒΟΥΝΙΟΥ Ζ΄

ΚΡΙΤΙΚΟΣ ΣΧΟΛΙΑΣΜΟΣ ΤΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ «ΓΕΡΩΝ ΙΩΣΗΦ ΒΑΤΟΠΑΙΔΙΝΟΣ» ΣΤΑ ΣΗΜΕΙΑ ΠΟΥ ΣΥΝΔΕΟΝΤΑΙ ΜΕ ΤΗΝ ΙΕΡΑ ΜΟΝΗ ΣΤΑΥΡΟΒΟΥΝΙΟΥ

Ζ΄

Τοῦ Οσ. Μοναχοῦ Ἱλαρίωνος Σταυροβουνιώτου

=====

Ἀκολουθεῖ μιὰ ἄγνωστη σὲ πολλοὺς ἱστορία: Στὴν Κύπρο ὁ γ. Ἰωσήφ ξεκίνησε νὰ ἱδρύσει Γυναικεῖο Κοινόβιο στὴν Ἁγίαν Θέκλα στὴν Μοσφιλωτή. Στὴν σελίδα 259 τῆς ἀμφιλεγόμενης βιογραφίας τοῦ γ. Ἰωσήφ, γράφονται τὰ ἀμέσως ἑπόμενα:

«Ἔτσι ἡ Χριστοφόρα [Μοναχή ἐξ Ἑλλάδος, πνευματικὸ τέκνο τοῦ γ. Ιωσήφ, τὴν ὁποίαν ἔφερε ὁ ἴδιος μὲ τὸν Λεμεσοῦ - τότε ἦτο Δόκιμος Μοναχός - γιὰ νὰ τὴν χρίσουν Γερόντισσα καὶ Ἡγουμένη]  βρέθηκε στοὺς δρόμους· βρισκομένη ἡ Χριστοφόρα ἐκτὸς Μονῆς, ὁ Γέροντας [Ἰωσήφ] κάτω εἶχε μιὰ ὁμάδα μὲ νεάνιδες καὶ λέει: “Ἐντάξει, ἂς ἔρθει ἡ Χριστοφόρα κάτω”. Παρ΄ὅλο ποὺ γνώριζε καὶ μοῦ ἔλεγε: “Παιδί μου, πειρασμοὺς θὰ ἔχουμε μὲ αὐτήν”. Ἔρχεται καὶ πάει στὴν Ἁγία Θέκλα τὸν πρῶτο καιρό. Καὶ ὁ Γέροντας ἀνακαλύπτει στὴν Πάφο ἕνα Μοναστήρι τῶν “Ἁγίων Ἁναργύρων” (στὴν Μίνθη), τὸ ὁποῖο ὁ Μητροπολίτης Πάφου κ. Χρυσόστομος (νῦν Μακαριώτατος Ἀρχιεπίσκοπος Κύπρου Χρυσόστομος ὁ Β΄) συγκατατίθεται νὰ τοῦ τὸ δώσει γιὰ νὰ τὸ κάνει Γυναικεῖο Μοναστήρι. Καὶ πιάνει τὴν Γερόντισσα Χριστοφόρα καὶ δύο κοπέλλες, ποὺ ἦταν ἤδη ἕτοιμες τότε καὶ τὶς παίρνει ἐκεῖ», στὴν Μίνθη τῆς Πάφου.

Σημειῶστε, παρακαλῶ πολύ, μία ἀκόμη σημαντικὴ μᾶλλον λεπτομέρεια, τὴν ὁποίαν ἀρκετοὶ ἀγνοοῦσι: στὸ ἐν λόγῳ βιβλίο, στὸ αὐτὸ ζήτημα, δὲν ἀναφέρονται καὶ πάλιν ἐκεῖνοι οἱ σημαντικοὶ λόγοι ποὺ ἐγκατέλειψαν οἱ Μοναχὲς καὶ ἡ Γερόντισσά τους τὸ Μοναστήρι τῆς Ἁγίας Θέκλας.

Ὅπως γνωρίζουμε, μετὰ ποὺ οἱ «ζηλωτές» Μοναχοὶ τῆς «Παναγίας Γαλακτοτροφούσης» βρῆκαν ἐκεῖνον τὸν φοβερὸ καὶ θανατηφόρο πειρασμὸ ἀπὸ τοὺς Τουρκοκυπρίους, ὅπως ἀκριβῶς σᾶς προαναφέραμε πιὸ πάνω, ἔφυγαν τελικῶς ἀπ’ τὸ Μοναστήρι τους μετὰ τὶς δολοφονικές σφαγές, καὶ ὁ τότε Ἀρχιεπίσκοπος Κύπρου ὁ Μακάριος Γ΄ τοὺς ἔδωσε τὸ Μοναστήρι τῆς Ἁγίας Θέκλας γιὰ νὰ στεγασθοῦν ἐκεῖ. Ὅταν ὅμως τὸ 1974 οἱ Τουρκοκύπριοι ἔφυγαν καὶ ἐπῆγαν στὰ κατεχόμενα τότε οἱ ἐν λόγῳ «ζηλωτὲς» μοναχοὶ ἐπῆγαν ξανὰ στὸ μοναστήρι τῆς Γαλακτοτροφούσης καὶ ἔτσι ἡ Ἁγία Θέκλα ἔμεινε καὶ πάλιν ἀκατοίκητη.

Ἔτσι ὁ γ. Ἰωσήφ βρῆκε ἄδειο τὸ μοναστήρι τῆς Ἁγίας Θέκλας καὶ πῆρε ἐκεῖ τὶς πρῶτες μοναχὲς καὶ μαθήτριές του. Ἑτεροχρονισμένα ἦρθε καὶ ἡ σημερινὴ νέα γυναικεία ἀδελφότητα Μοναζουσῶν καὶ ἀνέλαβαν τὸ ἱερὸ Κοινόβιο μὲ πρώτην Ἡγουμένην τὴν Κωνσταντία.

Τὸ ἐρώτημα ποὺ πρέπει μᾶλλον νὰ προβληματίσει πολλοὺς ἀναγνῶστες μας, εἶναι: Γιατί ἆρά γε ἡ ἀδελφότητα ποὺ ἔβαλεν ἐξ ἀρχῆς ὁ γ. Ἰωσήφ ἐγκατέλειψαν ἄρδην (μαζὶ μὲ τὴν Γερόντισσα καὶ Ἡγουμένη Χριστοφόρα) τὴν ἱερὰ Μονὴν τῆς Ἁγίας Θέκλας; Ἆρά γε τί νὰ συνέβη ἐκεῖ;

Νὰ σᾶς πληροφορήσουμε, λοιπὸν!

Τὸ ἐν λόγῳ παράδοξο ποὺ προκύπτει -καθόλου αὐθαίρετα- εἶναι ὅτι καὶ στὴν Ἁγία Θέκλα ἀκούστηκε (ὑπάρχουν μάρτυρες καὶ μαρτυρίες τῶν κατοίκων τῆς περιοχῆς) ὅτι συνέβησαν διάφορα σεξουαλικά σκάνδαλα τῆς ἴδιας φύσεως μὲ ἐκεῖνα ποὺ ἀκούστηκαν ἀργότερα στὴν Μίνθη τῆς Πάφου, καὶ γι’ αὐτὸν τὸν σημαντικὸ λόγο φαίνεται νὰ ἐγκατέλειψαν τὴν μονὴν τῆς Ἁγίας Θέκλας. Τουλάχιστον αὐτὰ μαρτυροῦνται ἀπὸ τοὺς κατοίκους τῆς Μοσφιλωτῆς, χωρίου παραπλησίου τῆς Ἱερᾶς Μονῆς τῆς Ἀγίας Θέκλας στοὺς πρόποδες τῆς Ἱ.Μ.Σ.. Αὐτὰ τὰ ἴδια πράγματα τὰ μαρτυρεῖ καὶ ὁ πρώην Κοινοτάρχης τῆς Μοσφιλωτῆς.

(Συνεχίζεται)

ΓΙΑΤΙ ΑΠΕΤΥΧΕ Ο κ. ΝΙΚΟΛΑΣ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ ΝΑ ΠΕΡΑΣΕΙ ΣΤΟ β΄ ΓΥΡΟ ΤΩΝ ΕΚΛΟΓΩΝ;

ΓΙΑΤΙ ΑΠΕΤΥΧΕ Ο κ. ΝΙΚΟΛΑΣ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ ΝΑ ΠΕΡΑΣΕΙ ΣΤΟ β΄ ΓΥΡΟ ΤΩΝ ΕΚΛΟΓΩΝ;

Του Παναγιώτη Τελεβάντου

=====

Όπως είναι φυσικό, μετά από μια εκλογική αναμέτρηση, γίνονται αναλύσεις από θεσμικούς παράγοντες, αλλά και από απλούς πολίτες.

Οι λόγοι της αποτυχίας του κ. Παπαδόπουλου να περάσει στο β΄ γύρο των εκλογών αποδίδονται σε πολλούς λόγους. (Αδυναμία να πείσει τους ψηφοφόρους των συνεργαζομένων κομμάτων που υποστήριξαν την υποψηφιότητά του, παράλληλες υποψηφιότητες του ΕΛΑΜ και του κ. Λιλλήκα, υπόσκαψη από την ενδοκομματική αντιπολίτευση, πριμοδότηση του κ. Μαλά για να περάσει στο β΄ γύρο κτλ.).

Χωρίς να παραγνωρίζουμε τους πιο πάνω παράγοντες πιστεύουμε ακράδαντα ότι ο κύριος λόγος που απέτυχε να πείσει ο κ. Παπαδόπουλος ήταν η θέση του ότι υποστηρίζει Διζωνική Δικονοτική Ομοσπονδία με το σωστό περιεχόμενο.

Αυτή η θέση είναι θέση ήττας που δεν μπορεί να εμπνεύσει και να ξεσηκώσει ενθουσιασμό ότι μπορεί να φέρει πραγματική αλλαγή.

Η θέση του κ. Παπαδόπουλου ότι μπορεί να υπάρξει Διζωνική Δικοινοτική Ομοσπονδία με σωστό περιεχόμενο μπορεί να αποδοθεί στους ακόλουθους τέσσερις λόγους:

1.) Δεν κατανοεί ότι σε αυτό ακριβώς συνίσταται το πρόβλημα με τη Διζωνική Δικοινοτική Ομοσπονδία: Αποκλείεται εξ ορισμού να υπάρχει σωστό περιεχόμενο στον όρο.

2.) Υπάρχει βεβαίως και δεύτερη εκδοχή. Ο κ. Παπαδόπουλος και τα κόμματα που τον υποστήριξαν κατανοούν ότι η Διζωνική Δικοινοτική Ομοσπονδία είναι αντινομία αφ’ εαυτής, πλην όμως πρόκριναν ότι θα ήταν πιο εύκολο να γίνει αποδεκτή από τους ψηφοφόρους ως ρεαλιστική πρόταση που δεν οδηγεί σε περιπέτειες.

3.) Η τρίτη εκδοχή είναι ότι ο κ. Παπαδόπουλος επιδιώκει τη Διζωνική Δικοινοτική Ομοσπονδία, επειδή θεωρεί ότι είναι ο μόνος τρόπος να πείσει το ΑΚΕΛ να τον ανεβάσει στην εξουσία.

4.) Και η τελευταία εκδοχή είναι ότι ο κ. Παπαδόπουλος αδυνατεί να ξεφύγει από τη Διζωνική Δικοινοτική Ομοσπονδία -με το σωστό έστω περιεχόμενο-, επειδή είναι κληρονόμος της πολιτικής του αείμνηστου πατέρα του. 

Υπενθυμίζω -σε όσους τυχόν το αγνοούν- ότι λύση Διζωνικής Δικοινοτικής Ομοσπονδίας παρέδωσε ο αείμνηστος Παπαδόπουλος στον Ντεκτάς, ως εκπρόσωπος του προέδρου Μακαρίου. Κατέθεσε -μάλιστα- και σχετικό χάρτη που έδωσε στους Τούρκους το 1977.

Στη συνέχεια, και μετά το δημοψήφισμα, όταν τον κατηγόρησαν ότι δεν δέχεται τη Διζωνική Δικοινοτική Ομοσπονδία, απάντησε ότι ο όρος είναι δικός του από το 1977. Απλά ήθελε να εφαρμοστεί με το σωστό περιεχόμενο.

Πόσο εύκολο, επομένως, είναι για τον κ. Νικόλα Παπαδόπουλο, να απορρίψει λύση Διζωνικής Δικοινοτικής Ομοσπονδίας, αφού την υποστήριζε ο αείμνηστος Τάσσος Παπαδόπουλος και ο Μακάριος;

Όποιος λόγος ή όποιοι λόγοι και αν ισχύουν, από τους πιο πάνω, ένα είναι το σίγουρο. Οι πολέμιοι της Διζωνικής Δικοινοτικής Ομοσπονδίας ήταν μουδιασμένοι με τον κ. Παπαδόπουλο. Τον ψήφισαν, ίσως, οι περισσότεροι από αυτούς, αλλά δεν πίστευαν -κατά βάθος- ότι θα αλλάξουν πολλά με την ανάδειξή του στο προεδρικό αξίωμα.

ΟΙ αντι-ομοσπονδιακοί ψηφοφόροι θεωρούν -και πολύ ορθά- ότι η επιδίωξη της Διζωνικής Δικοινοτικής ομοσπονδίας, που ακολουθεί ο κ. Αναστασιάδης και το ΑΚΕΛ, είναι ποτήρι, που περιέχει 100% θανατηφόρο δηλητήριο. 

Όσο για τη Διζωνική Δικοινοτική Ομοσπονδία με το σωστό περιεχόμενο ποτήρι με 50% νερό και 50% δηλητήριο.

Μεταξύ των δύο προτάσεων ήταν φυσικό να επιλέξουν τον κ. Παπαδόπουλο, αλλά χωρίς -κατά βάθος- να τον εμπιστεύονται ότι προτείνει λύση, που θα αποτρέψει τον όλεθρο της πατρίδας μας.

Ως εκ τούτου δεν δημιουργήθηκε ο απαραίτητος ενθουσιασμός που συνεπαίρνει και οδηγεί στην νίκη.

Θα συνεχίσουμε αύριο για το τι -κατά την άποψή μας- πρέπει να γίνει για να ανατραπεί η πορεία ολέθρου της Διζωνικής Δικοινοτικής Ομοσπονδίας -με οποιονδήποτε περιεχόμενο- που είναι η ΤΑΦΟΠΕΤΡΑ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΚΥΠΡΟΥ.

ΑΓΩΝΙΩΔΗ ΕΡΩΤΗΜΑΤΑ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟ ΚΥΠΡΟΥ

ΑΓΩΝΙΩΔΗ ΕΡΩΤΗΜΑΤΑ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟ ΚΥΠΡΟΥ

Του Παναγιώτη Τελεβάντου

=====

Διαβάσαμε, στο “Πρώτοθέμα”, τις δηλώσεις του Αρχιεπισκόπου Κύπρου μετά την ενημέρωση που έκανε ο Πρόεδρος Αναστασιάδης στην Ιερά Σύνοδο:

“Η Εκκλησία δεν ασκεί αντιπολίτευση, τόνισε και ευχήθηκε να βρεθεί μία λύση, την οποία ωστόσο η Ιερά Σύνοδος δεν θεωρεί εφικτή.

«Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας έφαγε αρκετή ώρα για να μας πει ότι δεν είναι ο εισηγητής της λύσης της ομοσπονδίας, αλλά κάτι τέτοιο ήταν αχρείαστο… Αφήσαμε τον Πρόεδρο να μας πει τα δικά του», είπε ο Αρχιεπίσκοπος Κύπρου.”

Παρόλον ότι είναι πολύ ελλιπής και αποσπασματική η πληροφόρηση του ρεπορτάζ για το τι ακριβώς ειπώθηκε στην Ιερά Σύνοδο η ανάγνωσή του μας γέννησε ορισμένα βασανιστικά ερωτήματα:

1.) Ο κ. Αναστασιάδης, Μακαριότατε, σας είπε  ότι δεν είναι υπεύθυνος για το επιδιωκόμενο καθεστώς της λύσης. Άλλοι το εισήγαγαν. Πολύ ορθή παρατήρηση. Το καθεστώς της Διζωνικής Δικοινοτικής Ομοσπονδίας το δέχτηκε το 1977 ο Πρόεδρος Μακάριος με συνομιλητή τον Τάσσο Παπαδόπουλο. Ο δε Τάσσος Παπαδόπουλος όταν κατηγορήθηκε μετά το δημοψήφισμα ότι είναι εναντίον της ΔΔΟ απάντησε ότι καθόλου τούτο δεν ευσταθεί επειδή ο ίδιος ήταν ο εισηγητής του όρου. Γι’ αυτό και δεν είναι τυχαίο το ότι ο κ. Νικόλας Παπαδόπουλος μένει προσκολλημένος στο ίδιο μοντέλο λύσης.

Αλλά, Μακαριότατε, γιατί δεν απαντήσατε στον κ. Αναστασιάδη ότι κανείς δεν τον κατηγορεί ότι αυτός εισήγαγε τη ΔΔΟ; Αυτό που δεν κατανοούμε είναι γιατί συνεχίζει να επιδιώκει αυτή τη λύση! Δεν αντιλαμβάνεται ότι κυνηγά ένα άπιαστο όνειρο που όλοι ανεξαίρετα οι Πρόεδροι της Κύπρου το δέχτηκαν και το επιδίωξαν χωρίς αποτέλεσμα επειδή προσέκρουαν στην αδιαλλαξία της Τουρκίας; Σαράντα χρόνια μακροχρόνιου αγώνα για να επιτευχθεί ΔΔΟ δεν είναι αρκετά για να αντιληφθούμε ότι η λύση αυτή είναι ανέφικτη; Επομένως γιατί ο κ. Αναστασιάδης συνεχίζει την ίδια πορεία ολέθρου όλων των προκατόχων του;

2.) Γιατί, Μακαριότατε, δεν υποδείξατε στον Πρόεδρο της Δημοκρατίας ότι ήρθε ο καιρός να εγκαταλειφθεί η ΔΔΟ και να επιδιωχθεί λύση ενιαίου κράτους;

3.) Προπαντός, Μακαριότατε, γιατί δεν δεσμεύσατε τον κ. Αναστασιάδη στη Γενεύη να μη δεχτεί επ’ ουδενί λόγω 1.) παραμονή κατοχικού στρατού, 2.) παραμονή εποίκων, 3.) εκ περιτροπής προεδρία και 4.) καθεστώς εγγυήσεων οποιασδήποτε μορφής έστω και για περιορισμένο χρονικό διάστημα;

ΤΑ ΠΕΡΙ ΤΗΣ ΚΑΘ’ ΟΛΟΥ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ, ΣΤΟ ΑΡΘΡΟ ΤΟΥ κ. Δ. ΚΕΡΑΜIΔΑ

ΤΑ ΠΕΡΙ ΤΗΣ ΚΑΘ’ ΟΛΟΥ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ, ΣΤΟ ΑΡΘΡΟ ΤΟΥ κ. Δ. ΚΕΡΑΜIΔΑ

Του Β. Χαραλάμπους, θεολόγου

=====

Ο κ. Δημήτρης Κεραμιδάς, ο οποίος είναι διδάσκων στο Ποντιφικό Πανεπιστήμιο Angelicum της Ρώμης, σε κείμενό του που τιτλοφορείται «Ορθόδοξοι και Καθολικοί και η κοινή ευθύνη της συνοδικότητας – Σκέψεις πάνω στο κείμενο του Κιέτι» που δημοσιεύτηκε στον διαδικτυακό ιστότοπο www.amen.gr, μεταξύ άλλων αναφέρει τα εξής: «…Η στείρα καταγγελία των καρπών των οικουμενικών διαλόγων σημαίνει άρνηση της παγκόσμιας πνοής της Ορθοδοξίας, στανική της διαιρετικής επιβολής του εθνοφυλετισμού και του παραδοσιαρχισμού, ακύρωση της διαδικασίας αποδοχής της Συνόδου και, εν τέλει, αποβολή του προφητικού χαρίσματος που εγγυάται το συνοδικό σύστημα, εκεί όπου η καθ’ όλου Εκκλησία συναθροίζεται, ώστε ν’ “ακούσει’’ το Άγιο Πνεύμα! Θα είναι αυτό το έδαφος όπου από εδώ και στο εξής θα συνεχιστεί ο διμερής διάλογος μεταξύ Ορθοδόξων και Καθολικών;»

Κατ’ αρχή θα πρέπει να σημειώσουμε ότι η «ακύρωση της διαδικασίας αποδοχής της Συνόδου», που αναφέρει ο κ. Δ. Κεραμιδάς, έχει πραγματοποιηθεί από το 1054 μ.Χ. με τη στάση των Παπικών και τη συνεπακόλουθη αποκοπή τους από την Εκκλησία. Η κακοδοξία του Παπικού εξουσιαστικού πρωτείου, δεν αποτελεί «ακύρωση της διαδικασίας αποδοχής της Συνόδου»;

Τι εννοεί ο κ. Δ. Κεραμιδάς με την αναφορά του στην ‘’καθ’ όλου Εκκλησία’’; Μήπως τα περί της καθ’ όλου Εκκλησίας, που προτάσσουν όσοι δεν ταυτίζουν την Ορθόδοξη Εκκλησία με την Μία Αγία Καθολική και Αποστολική Εκκλησία, και θεωρούν ότι η καθ’ όλου Εκκλησία είναι η Εκκλησία στην οποία συμπεριλαμβάνονται η Ορθόδοξη Εκκλησία και ο Παπισμός; 

Αν πάλι ο κ. Δ. Κεραμιδάς αναφέροντας την ‘’καθ’ όλου Εκκλησία’’, εννοούσε αυτό που με βάση την  Ορθόδοξη εκκλησιολογία εννοούμε, τότε καταρρίπτει όλα τα οικουμενιστικά ατοπήματα που ολοένα πληθαίνουν, περί ‘’άλλου πνεύμονος’’ κλπ. Η ερωτηματική πρόσθεση, «θα είναι αυτό το έδαφος όπου από εδώ και στο εξής θα συνεχιστεί ο διμερής διάλογος μεταξύ Ορθοδόξων και Καθολικών», τι  εννοεί;

Οι αναφορές στην καθ’ όλου Εκκλησία, που τη θέλουν ως τη συμπεριλαμβάνουσα την Ορθόδοξη Εκκλησία και τον Παπισμό δεν είναι σύμφωνες με τη Ορθόδοξη εκκλησιολογία. Είναι χαρακτηριστική η αναφορά του τότε Αρχιεπισκόπου Κύπρου Μακαρίου Γ΄ στο τηλεγράφημα που απέστειλε ο Οικουμενικό  Πατριάρχη Αθηναγόρα στις 27 Οκτωβρίου 1967 καθ’ όν χρόνον ο Οικουμενικός Πατριάρχης Αθηναγόρας, βρισκόταν στο Βατικανό, η οποία είχε ως εξής: «Αυτού Παναγιότητα Πατριάρχην Αθηναγόραν, Βατικανόν. Άσμενοι εδεξάμεθα τηλεγράφημα Υμετέρας γερασμιωτάτης Παναγιότητας, δι’ ου αγγέλλει ημίν Αύτη μετάβασιν Αυτής εις Βατικανόν  προς επίσκεψιν Αυτού Αγιότητος Πάπα Παύλου Έκτου. Πληρούμεθα χαράς πολλής επί ιστορική συναντήσει και ευχάς ικετηρίους εκ βάθους ψυχής τω Θεώ αναπέμπομεν, όπως ευλογή δαψιλώς τας βουλάς Αυτής και ενεργείας προς προαγωγήν του πνεύματος της αγάπης και της ενότητος μεταξύ των Εκκλησιών Ορθοδόξου και Ρωμαιοκαθολικής, επ’ αγαθώ της καθ’ όλου Εκκλησίας και προς δόξαν του Ουρανίου Δομήτορος. Λευκωσία 27.10.1967.  Αρχιεπίσκοπος Κύπρου Μακάριος»*. Οι αναφορές που θέλουν την καθ’ όλου Εκκλησία ως συμπεριλαμβάνουσαν την Ορθόδοξη Εκκλησία και τον Παπισμό, δεν είναι σύμφωνες με την Ορθόδοξη εκκλησιολογία. Παραπέμπει επακριβώς στο κακόδοξο ‘’θεώρημα’’ των ’δύο πνευμόνων’’.

Είναι ατόπημα μεγάλο να θεωρούμε την Ορθόδοξη Εκκλησία, δηλαδή την Μία Αγία Εκκλησία, ως μέρος της ‘’καθ’ όλου Εκκλησίας’’. Ο Άγιος Ιουστίνος Πόποβιτς αναφέρει: «Η Εκκλησία δεν είναι μόνο μία, αλλά και μοναδική. Εν τω Κυρίω Ιησού δεν είναι δυνατόν να υπάρξουν πολλά σώματα, κατά τον ίδιον τρόπον δεν είναι δυνατόν να υπάρχουν εν αυτώ πολλές Εκκλησίες. Εν τω θεανθρωπίνω αυτού σώματι η Εκκλησία είναι μία και μοναδική, όπως ο Θεάνθρωπος, ο  Χριστός, είναι ένας και μοναδικός»**. 

*Εκκλησιατικό Περιοδικό ‘’Απόστολος Βαρνάβας’’ – Όργανον της Εκκλησίας Κύπρου (Ιαννουάριος-Φεβρουάριος 1968)

**Αγίου Ιουστίνου Πόποβιτς «Δογματική της Ορθοδόξου Εκκλησίας» (Αναδημοσίευση από τη γαλλική μετάφραση στον Ορθόδοξο Τύπο, 29/6/2007)

ΟΙ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΕΣ ΣΤΡΕΒΛΩΝΟΥΝ ΤΗΝ ΑΝΑΦΟΡΑ ΣΤΟ ΣΥΜΒΟΛΟ ΠΙΣΤΕΩΣ, ΓΙΑ ΤΗΝ ΜΙΑ ΑΓΙΑ ΚΑΘΟΛΙΚΗ ΚΑΙ ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΗ ΕΚΚΛΗΣΙΑ

ΟΙ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΕΣ ΣΤΡΕΒΛΩΝΟΥΝ ΤΗΝ ΑΝΑΦΟΡΑ ΣΤΟ ΣΥΜΒΟΛΟ ΠΙΣΤΕΩΣ, ΓΙΑ ΤΗΝ ΜΙΑ ΑΓΙΑ ΚΑΘΟΛΙΚΗ ΚΑΙ ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΗ ΕΚΚΛΗΣΙΑ 

(Δεν πιστεύουν ότι η Μία Αγία Καθολική και Αποστολική Εκκλησία, είναι η Ορθόδοξη Εκκλησία;)

Του Β. Χαραλάμπους, θεολόγου

=====

Όταν ομιλούν οι οικουμενιστές περί της καθ’ όλου Εκκλησίας, εννοούν αυτό που ο   Αρχιεπίσκοπος Κύπρου Μακάριος Γ΄ απεύθυνε στον Οικουμενικό Πατριάρχη Αθηναγόρα ομιλών περί ‘’της ενότητος μεταξύ των Εκκλησιών Ορθοδόξου και Ρωμαιοκαθολικής, επ’ αγαθώ της καθ’ όλου Εκκλησίας’’; 

Να υπενθυμίσουμε ότι ο   Αρχιεπίσκοπος Κύπρου Μακάριος Γ΄ με τηλεγράφημα του (προς τον Οικουμενικό Πατριάρχη Αθηναγόρα) που  είχε σταλεί καθ’ όν χρόνο ο Οικουμενικός Πατριάρχης Αθηναγόρας, βρισκόταν στο Βατικανό (για τη συνάντηση με τον Πάπα Παύλο τον Στ΄), στις 27 Οκτωβρίου 1967, ανέφερε τα  εξής: «Αυτού Παναγιότητα Πατριάρχην Αθηναγόραν, Βατικανόν.  Άσμενοι εδεξάμεθα τηλεγράφημα Υμετέρας γερασμιωτάτης Παναγιότητας, δι’ ου αγγέλλει ημίν Αύτη μετάβασιν Αυτής εις Βατικανόν  προς επίσκεψιν Αυτού Αγιότητος Πάπα Παύλου Έκτου.   Πληρούμεθα χαράς πολλής επί ιστορική συναντήσει και ευχάς ικετηρίους εκ βάθους ψυχής τω Θεώ αναπέμπομεν, όπως ευλογή δαψιλώς τας βουλάς Αυτής και ενεργείας προς προαγωγήν του πνεύματος της αγάπης και της ενότητος μεταξύ των Εκκλησιών Ορθοδόξου και Ρωμαιοκαθολικής, επ’ αγαθώ της καθ’ όλου Εκκλησίας και προς δόξαν του Ουρανίου Δομήτορος.  Λευκωσία 27.10.1967.  Αρχιεπίσκοπος Κύπρου Μακάριος»*.

Η αναφορά του Αρχιεπισκόπου Μακαρίου Γ΄ περί «της ενότητος μεταξύ των Εκκλησιών Ορθοδόξου και Ρωμαιοκαθολικής, "επ’ αγαθώ της καθ’ όλου Εκκλησίας» δεν είναι σύμφωνη με την Ορθόδοξη Εκκλησιολογία.   Είναι ατόπημα μεγάλο να θεωρούμε την   Ορθόδοξη Εκκλησία, δηλαδή την Μία Αγία Εκκλησία, ως μέρος της  ‘’καθ’ όλου Εκκλησίας’’.  

Ο  Καθηγητής της Θεολογικής Σχολής του ΑΠΘ  Δημήτριος Τσελεγγίδης, σε άρθρο του που τιτλοφορείται σημειώνει ‘’Είναι οι Ετερόδοξοι μέλη της Εκκλησίας;’’:9 «Η θεωρία των δύο ‘’πνευμόνων’’ του Χριστού.  Η θεωρία αυτή έχει την πατρότητά της στον Ρωμαιοκαθολικισμό.  Σύμφωνα με τη θεωρία αυτή ο Χριστός έχει ως ‘’πνεύμονές’’ Του τον  Ρωμαιοκαθολικισμό και την Ορθόδοξη Εκκλησία.  Σήμερα, δυστυχώς, η θεωρία αυτή υιοθετήθηκε και από πολλούς Ορθόδοξους Ιεράρχες και λαϊκούς Ακαδημαϊκούς θεολόγους, μάλλον αβασάνιστα.  Και τούτο, γιατί η θεωρία αυτή κρινόμενη από Ορθόδοξη άποψη όχι μόνο αθεολόγητη είναι, αλλά και κυριολεκτικά βλάσφημη»**.

Ο Άγιος Ιουστίνος Πόποβιτς αναφέρει: «Η Εκκλησία δεν είναι μόνο μία, αλλά και μοναδική.  Εν τω Κυρίω Ιησού δεν είναι δυνατόν να υπάρξουν πολλά σώματα, κατά τον ίδιον τρόπον δεν είναι δυνατόν να υπάρχουν εν αυτώ πολλές Εκκλησίες.  Εν τω θεανθρωπίνω αυτού σώματι η Εκκλησία είναι μία και μοναδική, όπως ο Θεάνθρωπος, ο  Χριστός, είναι ένας και μοναδικός»***.   Οι οικουμενιστές γιατί στρεβλώνουν την Ορθόδοξη εκκλησιολογία;

*Εκκλησιατικό Περιοδικό ‘’Απόστολος Βαρνάβας’’ – Όργανον της Εκκλησίας Κύπρου (Ιαννουάριος-Φεβρουάριος 1968)

**Έκδοση (έκτακτη) ‘’Εν συνειδήσει’’ Ιεράς Μονής Μεγάλου Μετεώρου – Ιούνιος 2009

***Αγίου Ιουστίνου Πόποβιτς «Δογματική της Ορθοδόξου Εκκλησίας» (Αναδημοσίευση από τη γαλλική μετάφραση στον Ορθόδοξο Τύπο, 29/6/2007)

ΣΑΡΑΝΤΑΕΝΑ ΧΡΟΝΙΑ ΠΡΙΝ

ΣΑΡΑΝΤΑΕΝΑ ΧΡΟΝΙΑ ΠΡΙΝ

Του Παναγιώτη Τελεβάντου

=====

Σαν σήμερα, σαρανταένα χρόνια πριν, ο Αττίλας 2 συμπλήρωσε το έργο της συμφοράς και έκτοτε η Κύπρος είναι διχοτομημένη και ακρωτηριασμένη.

Η πάροδος του χρόνου και τα ολέθρια λάθη που ακολούθησαν τη συμφορά βρίσκουν την Κύπρο στον προθάλαμο ακόμη μεγαλύτερων συμφορών. Η Συμφωνία Μακαρίου-Ντενκτάς για Διζωνική Δικοινοτική Ομοσπονδία και η είσοδος στα κατεχόμενα με επίδειξη ταυτότητας στις κατοχικές δυνάμεις -γεγονός που συνιστά αναγνώριση του Τουρκοκυπριακού κατοχικού μορφώματος- έβαλαν τη σφραγίδα τους στην πορεία της Κύπρου.

Πίσω από τα χαμόγελα και τις χειραψίες του Μουσταφά Ακκιντζί κρύβονται τα στιλέτα των καταχτητών.

Πίσω απο την επιτροπή αποζημιώσεων κρύβεται η νομιμοποίηση των τετελεσμένων με την υπογραφή των εκτοπισμένων για τα αργύρια της προδοσίας.

Οι κοινοί προδότες που πούλησαν κατεχόμενη γη μας στους Τούρκους (ή που κατέθεσαν αίτηση στην τουρκική επιτροπή αποζημιώσεων), όχι μόνον δεν τιμωρήθηκαν παραδειγματικά για την έσχατη προδοσία που διέπραξαν ή που ετοιμάζονται να διαπράξουν, αλλά μένουν σταθερά στο απυρόβλητο. Δεν  δημοσιοποιήθηκαν καν τα ονόματά τους γι’ αυτό κυκλοφορούν σαν κύριοι και κυρίες κι ας τσέπωσαν τα αργύρια της προδοσίας!!!

Πριν καταστραφούν τα πάντα, πριν ξεπουληθεί κι άλλη κατεχόμενη γη μας επιβάλλεται η ποινικοποίηση καθε δοσοληψίας με τους καταχτητές μας και το κλείσιμο των οδοφραγμάτων και η ακύρωση της συμφωνίας κορυφής του 1977 που προνοεί τη δημιουργία Δικοινοτικής Διζωνικής Ομοσπονδίας.

Αλλιώς δεν θα χρειαστεί Αττίλας 3 για να ολοκληρωθεί η καταστροφή....

ΤΑ ΔΥΟ ΜΕΓΑΛΑ ΛΑΘΗ ΤΗΣ ΚΥΠΡΟΥ ΜΕΤΑ ΤΟ 1974

ΤΑ ΔΥΟ ΜΕΓΑΛΑ ΛΑΘΗ ΤΗΣ ΚΥΠΡΟΥ ΜΕΤΑ ΤΟ 1974

Του Παναγιώτη Τελεβάντου

=====

Μετά το 1974 έγιναν πολλά λάθη εκ μέρους όσων διαχειρίστηκαν το Κυπριακό πρόβλημα. 

Το μεγαλύτερο λάθος έγινε το 1977 με τη συμφωνία κορυφής Μακαρίου-Ντενκτάς όταν δεχτήκαμε τη Διζωνική Δικοινοτική Ομοσπονδία που αν ποτέ πραγματοποιηθεί θα αποδειχθεί η ταφόπετρα της Κύπρου.

Το δεύτερο μεγάλο λάθος έγινε αμέσως μετά την είσοδο της Κύπρου στην Ευρωπαική Ένωση όταν το κατοχικό καθεστώς άνοιξε οδοφράγματα και επέτρεψε την είσοδο στους Ελληνοκύπριους στον κατεχόμενο Βορρά μετά από άδεια του κατοχικού στρατού και με την επίδειξη διαβατηρίων και ταυτοτήτων στις κατοχικές δυνάμεις.

Ο μ. Τάσος Παπαδόπουλος δεν αντελήφθηκε την παγίδα των Τούρκων στην πλήρη της διάσταση ή αν την αντελήφθηκε δεν έκανε τίποτα ουσιαστικό για να την ακυρώσει. Γι’ αυτό εκατοντάδες χιλιάδες Ελληνοκύπριοι πήγαν στα κατεχόμενα δείχνοντας ταυτότητα στις κατοχικές δυνάμεις και αναγνώρισαν έτσι με τον πιο πανηγυρικό τρόπο την κατοχή.

Σχεδόν αμέσως μετά άρχισαν κάθε είδους συναλλαγές και οικονομικές δοσοληψίες με τους Τούρκους: Χρήση του παράνομου Τουρκικού αεροδρομίου της Τύμπου, μίσθωση δωματίων στα κατεχόμενα ξενοδοχεία μας, μετάβαση στα καζίνο του κατεχόμενου Βορρά, ψώνια σε τιμές ευκαιρίας στο Βορρά, και δεν συμμαζευόμαστε.

Το χειρότερο από όλα! Βρέθηκαν ορισμένες χιλιάδες κοινοί προδότες -τους οποίους αν ζούσαμε την εποχή της ΕΟΚΑ θα τους εκτελούσαν σαν σκυλιά όπως τους αξίζει- που πήγαν και πούλησαν αντί πινακίου φακής την κατεχόμενη γη μας στους καταχτητές μας χωρίς να ματώσει μύτη. Όχι μόνον δεν τους αντιμετωπίσαμε σαν κοινούς προδότες -που είναι!- αλλά ούτε καν δημοσιοποιήσαμε τα ονόματά τους για να αποτρέψουμε και άλλους με το ίδιο φρόνημα να ενεργήσουν με τον ίδιο τρόπο.

Εδώ στην Αστόρια λ.χ. μια ανεπρόκοπη που παριστάνει τη μεγάλη κυρία άνοιξε το χορό της προδοσίας και σε λίγο κι άλλοι προδότες ακολούθησαν το παράδειγμά της και πήγαν στην Κύπρο για να πουλήσουν την κατεχόμενη γη μας στους Τούρκους.

Τι δέον γενέσθαι;

1.) Άμεση καταγγελία της συμφωνίας κορυφής του 1977 που προνοεί τη δημιουργία Ομόσπονδου Δικοινοτικού Διπεριφερειακού κράτους και μεθόδευση αγώνα για επίτευξη λύσης ενιαίου κράτους.

2.) Να κλείσουν αμέσως τα οδοφράγματα και να ποινικοποιηθεί με βαρύτατες ποινές κάθε συναλλαγή με το παράνομο τουρκοκυπριακό κράτος και να δημοσιοποιηθούν τα ονόματα των προδοτών που πούλησαν την κατεχόμενη γη μας στους Τούρκους για να διασυρθούν αδίστακτα ώστε να μην υπάρξουν μιμητές τους.

ΙΔΟΥ ΤΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΑΝΑΤΡΑΠΕΙ ΣΤΟ ΚΥΠΡΙΑΚΟ ΓΙΑ ΝΑ ΑΠΟΚΤΗΣΕΙ ΟΡΘΗ ΓΡΑΜΜΗ ΠΛΕΥΣΗΣ

Ο ΜΑΚΑΡΙΟΣ ΕΙΝΑΙ ΣΑΦΕΣΤΑΤΟΣ! 

ΔΕΧΤΗΚΕ ΔΙΖΩΝΙΚΗ ΔΙΚΟΙΝΟΤΙΚΗ ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΗΝ ΟΠΟΙΑ ΤΟ ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΤΗΣ ΕΛΕΥΘΕΡΗΣ ΕΓΚΑΤΑΣΤΑΣΗΣ ΚΑΙ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑΣ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΟΚΥΠΡΙΩΝ ΘΑ ΕΞΕΤΑΖΟΤΑΝ ΥΠΟ ΤΟ ΠΡΙΣΜΑ ΤΟΥ ΚΑΘΕΣΤΩΤΟΣ ΠΟΥ ΕΠΙΚΡΑΤΗΣΕ ΜΕ ΤΗ ΒΙΑΙΗ ΜΕΤΑΚΙΝΗΣΗ ΤΩΝ ΠΛΗΘΥΣΜΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΠΡΑΚΤΙΚΩΝ ΔΥΣΚΟΛΙΩΝ ΤΩΝ ΤΟΥΡΚΟΚΥΠΡΙΩΝ.

ΕΠΟΜΕΝΩΣ ΕΝΟΣΩ ΟΙ ΣΥΜΦΩΝΙΕΣ ΤΟΥ 1977 ΠΟΥ ΥΠΕΓΡΑΨΕ Ο ΜΑΚΑΡΙΟΣ ΒΡΙΣΚΟΝΤΑΙ ΣΕ ΙΣΧΥ Η ΟΠΟΙΑ ΣΥΜΦΩΝΙΑ ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΚΡΑΤΟΣ ΟΠΩΣ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΠΡΟΝΟΟΥΣΕ ΤΟ ΣΧΕΔΙΟ ΑΝΑΝ.

ΑΡΑ Η ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΑ ΑΥΤΩΝ ΤΩΝ ΣΥΜΦΩΝΙΩΝ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΠΡΩΤΟ ΚΑΙ ΕΠΙΒΕΒΛΗΜΕΝΟ ΧΡΕΟΣ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΤΗΣ ΚΥΠΡΟΥ.

ΕΚΤΟΣ ΚΑΙ ΑΝ ΑΠΟΦΑΣΙΣΑΜΕ ΝΑ ΑΥΤΟΚΤΟΝΗΣΟΥΜΕ ΕΘΝΙΚΑ...

ΟΙ ΑΘΛΙΟΤΗΤΕΣ ΠΟΥ ΣΥΝΟΔΕΥΣΑΝ ΤΗΝ ΑΝΟΔΟ ΤΟΥ κ. ΑΚΙΝΤΖΙ ΣΤΗΝ ΕΞΟΥΣΙΑ

ΟΙ ΑΘΛΙΟΤΗΤΕΣ ΠΟΥ ΣΥΝΟΔΕΥΣΑΝ ΤΗΝ ΑΝΟΔΟ ΤΟΥ κ. ΑΚΙΝΤΖΙ ΣΤΗΝ ΕΞΟΥΣΙΑ

Του Παναγιώτη Τελεβάντου

=====

Γράφει, στη “Σημερινή”, ο έγκυρος αναλυτής κ. Σάββας Ιακωβίδης:

“Με την παράνομη εκλογή του Μουσταφά Ακιντζί, ως νέου ηγέτη της τ/κ κοινότητας, ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας και πολιτικοί ηγέτες κυριολεκτικά ξελιγώθηκαν και αναλώθηκαν σε θετικές προσεγγίσεις προς τον Ακιντζί, υποβάλλοντας πως διαφέρει από τον κατοχικό Έρογλου. Ή ότι με αυτόν θα είναι πολύ πιο εύκολο να προέλθουμε σε λύση του Κυπριακού. Είναι εμφανές από τις δηλώσεις και τοποθετήσεις του Ν. Αναστασιάδη και κομμάτων πως η ελληνική πλευρά δεν έχει συγκεκριμένη και συγκροτημένη στρατηγική αντιμετώπισης της τουρκικής στοχοθεσίας - όχι του δυστυχούς Ακιντζί. Από την επομένη της παράνομης εκλογής του, ο νέος Τ/κ ηγέτης υπέστη ψυχρολουσία από τον σουλτάνο Ερντογάν, που του υπέδειξε με αδιστακτότητα πως η Τουρκία είναι το αφεντικό.

Με ωμότητα, ο Ερντογάν υπέδειξε στον Ακιντζί να βγάλει τον πολιτικό σκασμό και αυτός… συναίνεσε. Ας μελετηθούν οι μετεκλογικές δηλώσεις του. Σε τι διαφέρουν από εκείνες του προκάτοχού του Έρογλου; Εις ουδέν! Μπορεί να έχει διαφορετικό στυλ, που δίνει την εικόνα δήθεν μετριοπαθούς και συναινετικού πολιτικού, και εδώ ακριβώς είναι η επιχειρούμενη νέα εξαπάτηση των αφελών Ελλήνων. Βλέπουμε ξανά το γνωστό τουρκικό θέατρο: Ο «κακός Έρογλου» και ο «καλός Ακιντζί». Ο Ακιντζί δεν πρόκειται να σηκώσει μπαϊράκι κατά της Τουρκίας. Εδώ κοτζάμ Ντενκτάς, που ανεβοκατέβαζε κυβερνήσεις στην Τουρκία και υπέκυψε στην αξίωση του Ερντογάν, το 2003, για να υποστηρίξει το σχέδιο Ανάν και θα… αντισταθεί ο Ακιντζί;

Ο Νταβούτογλου το έθεσε ξεκάθαρα: «Μην ανησυχείτε, θα πάρουν όλα τον δρόμο τους», δήλωσε στην τουρκική εφημερίδα «Μιλιέτ», με αφορμή τη γνωστή διαμάχη που ξέσπασε μεταξύ Ερντογάν και Μουσταφά Ακιντζί. Πρόσθεσε πως, όταν ο Ταλάτ ανέλαβε την εξουσία, είχε γίνει το ίδιο, αλλά μετά πήραν όλα τον δρόμο τους. Ποιος είναι αυτός ο δρόμος; Αυτός που η Τουρκία χάραξε από το 1956 και στοχεύει στην επανάκτηση της Κύπρου. Ακόμα μια φορά επιβεβαιώνεται πως οι ηγέτες μας δεν γνωρίζουν τον εχθρό τους.”

Eίναι απίστευτη η αφέλεια και η εθελοδουλεία των κυπρίων πολιτικών, αλλά -για να λέμε τα πράγματα με το όνομά τους- και του κόσμου.

Πώς θα είναι δυνατόν η Τουρκία να διατηρεί 40,000 στρατό και εκατοντάδες χιλιάδες εποίκους και να επιχορηγεί με δεκάδες εκατομμύρια τον τουρκοκυπριακό κορβανά και όμως ο οποιοσδήποτε Ταλάτ ή Ακιντζί να είναι ο πραγματικός decision maker; 

Και ένα δεύτερο ερώτημα: Πάμε στις συνομιλίες έτοιμοι ότι αρχίζει νέος κύκλος κοροιδίας, εμπαιγμού και πιέσεων από τους Τούρκους και από τους ξένους ή με ψευδαισθήσεις ότι άλλαξε η τουρκική πολιτική; 

Δύο πράγματα επείγουν. Να ενισχυθεί θεαματικά και ουσιαστικά η αμυντική ικανότητα της Κύπρου και να απορριφθεί επίσημα η συμφωνία Μακαρίου Ντενκτάς του 1977 ως βάση των συνομιλιών.

Κανένας άλλος δεν χαρίζει την ελευθερία σε ένα σκλάβο παρά μόνο το σπαθί του. Και καμία συμφωνία που βασίζεται στις συμφωνίες υποταγής Μακαρίου-Ντενκτάς που νομιμοποιούν τα τετελεσμένα της εισβολής, δεν μπορεί να οδηγήσει σε άλλη λύση εκτός από ένα νέο σχέδιο Ανάν. Οσοι δεν τα κατανοούν αυτά θα τους βοηθήσει ο κ. Ακιντζί να τα αντιληφθούν σε λίγες βδομάδες.

Ο ΑΚΚΙΝΤΖΙ ΚΑΙ ΝΑ ΘΕΛΕΙ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΦΙΛΟΣ ΜΑΣ ΕΝΟΣΩ Η ΔΙΖΩΝΙΚΗ ΔΙΚΟΙΝΟΤΙΚΗ ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑ ΠΑΡΑΜΕΝΕΙ ΒΑΣΗ ΤΩΝ ΣΥΝΟΜΙΛΙΩΝ

Ο ΑΚΚΙΝΤΖΙ ΚΑΙ ΝΑ ΘΕΛΕΙ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΦΙΛΟΣ ΜΑΣ ΕΝΟΣΩ Η ΔΙΖΩΝΙΚΗ ΔΙΚΟΙΝΟΤΙΚΗ ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑ ΠΑΡΑΜΕΝΕΙ ΒΑΣΗ ΤΩΝ ΣΥΝΟΜΙΛΙΩΝ

Του Παναγιώτη Τελεβάντου

=====

Με την εκλογή του κ. Ακκιντζί ως ηγέτη των Τουρκοκυπρίων άναψαν και πάλιν οι συζητήσεις και οι έριδες αν πρόκειται για έμπιστο πρόσωπο που επιδιώκει την απελευθέρωση της Κύπρου ή για όργανο της Άγκυρας και αν θα του επιτρέψει η Τουρκία να ακολουθήσει άλλη πολιτική από αυτή που θα του υπαγορεύσει.

Συζητήσεις, δηλαδή, χωρίς νόημα και ουσία.

Κανένας Ακκιντζί δεν είναι φίλος μας και κανένας Έρογλου δεν είναι εχθρός μας εφόσον οι συνομιλίες διεξάγονται στη βάση της Διζωνικής Δικοινοτικής Ομοσπονδίας.

Διζωνική Δικοινοτική Ομοσπονδία σημαίνει λύση όπως αυτή που προνοούσε το σχέδιο Ανάν ή κάτι παρεμφερές.

Όσοι κοροιδεύουν τον λαό ότι μπορεί να τετραγωνίσουν τον κύκλο, ότι μπορούν δηλαδή να κρατήσουν ως βάση των συνομιλιών τη συμφωνία Μακαρίου-Ντεντκάς και ταυτόχρονα να πετύχουν λειτουργική λύση που δεν θα καταστήσει την Κυπριακή Δημοκρατία προτεκτοράτο της Τουρκίας, είναι είτε αγύρτες που εμπαίζουν τον λαό, είτε άνθρωποι με παιδαριώδη κρίση που δεν αντιλαμβάνονται τα στοιχειώδη.

Αχρείαστη, λοιπόν, είναι η συζήτηση αν ο κ. Ακκιντζί θα αποδειχθεί ειλικρινής φίλος μας ή αν θα ευθυγραμμιστεί με τη γραμμή της Άγκυρας, εφόσον εμείς οι ίδιοι είμαστε εχθροί των συμφερόντων της Κύπρου, αφού αποδεχόμαστε ως βάση των συνομιλιών τη Διζωνική Δικοινοτική Ομοσπονδία που θα καταστήσει την Κύπρο προτεκτοράτο της Τουρκίας.

ΠΩΣ ΘΑ ΗΤΑΝ Η ΑΜΜΟΧΩΣΤΟΣ ΣΗΜΕΡΑ ΑΝ ΕΙΧΑΜΕ ΔΕΧΤΕΙ ΤΟ ΣΧΕΔΙΟ ΑΝΑΝ ΤΟ 2004;

ΠΩΣ ΘΑ ΗΤΑΝ Η ΑΜΜΟΧΩΣΤΟΣ ΣΗΜΕΡΑ ΑΝ ΕΙΧΑΜΕ ΔΕΧΤΕΙ ΤΟ ΣΧΕΔΙΟ ΑΝΑΝ ΤΟ 2004;

Του Παναγιώτη Τελεβάντου

=====

Από το λογαριασμό facebook του κ. Γρηγόρη Γρηγορίου είδα το ακόλουθο ενδιαφέρον σχόλιο που έγραψε:

“Πολλοί αναρωτιούνται πώς θα ήταν η Αμμόχωστος και Κύπρος μας σήμερα αν το 2004 λέγαμε ΝΑΙ στο έκτρωμα των Ανάν-Χάνει!

Να σας απαντήσω πως θα ήταν η Αμμόχωστος και η υπόλοιπη Κύπρος, αν περνούσε το σχέδιο Ανάν-Χάνει: 

Η Αμμόχωστος θα είχε μια ραγδαία ανάπτυξη από ξένους επενδυτές με εργατικά χέρια τους έποικους. 

Δεν θα επέστρεφαν και πολλοί Αμμοχωστιανοί ή άλλοι πρόσφυγες για πολλούς λόγους όπως το ρίζωμά τους στις σημερινές τους πόλεις και χωριά, η αδυναμία επιδιόρθωσης των κατεστραμένων περιουσιών, οι περιορισμοί του σχεδίου, οι έποικοι. 

Η Κύπρος θα μετατρεπόταν σε τουρκοβρεττανικό προτεκτοράτο -νόμιμα πλέον- και η ΑΟΖ θα ήταν υπό τον έλεγχο των Βρεττανών. 

Η Παιδεία μας και η καθημερινότητά μας θα είχε όλα εκείνα τα στοιχεία μιας αποικίας. 

Η Οικονομική καταστροφή θα ήταν τρισχειρότερη (από αυτήν που μας έφερε ο ακατανόμαστος μετά το Μαρί και την Λαϊκή) διότι επιπλέον θα είχαμε να αποζημιώσουμε οι ίδιοι τους πρόσφυγες που με δική μας υπογραφή θα έχαναν τις περιουσίες τους!

Αν δεν είμαστε σε θέση να δεκτούμε το αποτέλεσμα ενός δημοκρατικού δημοψηφίσματος, τότε μπορεί να ζήσουμε δυστυχώς ξανά μέρες εμφύλιου σπαραγμού. 

Οι προβοκάτσιες ήδη άρχισαν με εξυπνάκηδες να ισχυρίζονται ότι διώκονται για τη στήριξη του σχεδίου Ανάν...”

Να συγχαρώ τον κ. Γρηγορίου για τη θαυμάσια ανάλυση που έκανε και να εκφράσω την απορία και την έκπληξή μου επειδή εξακολουθούν να υπάρχουν ακόμη συμπολίτες μας οι οποίοι ερωτοτροπούν με το σχέδιο Ανάν, ενώ μετά την απόρριψή του αποδείχτηκε στην πράξη ότι ουδεμία αρνητική επίπτωση υπήρξε και ότι, αν παρ’ ελπίδα αποδεχόμαστε το ολέθριο σχέδιο, η Κύπρος θα είχε χάσει τα πάντα.

Να προσθέσω μόνον το εξής: Δεν είναι αρκετό να απορρίψουμε το όποιο νέο σχέδιο Ανάν μας σερβίρουν. Και βέβαια πρέπει να το απορρίψουμε. Αλίμονον αν χάναμε σε τέτοιο βαθμό τα λογικά μας ώστε να το δεχτούμε.

Η απόρριψη όμως του σχεδίου Ανάν -όπως ανέφερα σε πολλά άρθρα μου- δεν εξασφαλίζει την απελευθέρωση των σκλαβωμένων εδαφών μας. Διατηρεί το σημερινό στάτους κβο.

Το Κυπριακό πρέπει να αλλάξει ριζικά πορεία.

Οι ολέθριες συμφωνίες Μακαρίου-Ντενκτάς του 1977 που δρομολόγησαν την αναζήτηση λύσης του Κυπριακού στη βάση της Διζωνικής Δικοινοτικής Ομοσπονδίας πρέπει να παραμεριστούν απολύτως ως βάση για την επίτευξη συμφωνίας.

Ενόσω διατηρούνται σε ισχύ και ενόσω συνεχίζει ο αδιέξοδος μακροχρόνιος αγώνας της Διζωνικής Δικοινοτικής ομοσπονδίας, όλοι οι παράγοντες (ΟΗΕ, Ενωμένη Ευρώπη, Αμερικανοί, Ρώσοι κτλ. θα μας προσφέρουν κάποιο νέο σχέδιο Ανάν ως λύση.

Όποιοι δεν το κατανοούν αυτό θα προσγειωθούν σύντομα πολύ άσχημα από τις προτάσεις που θα καταθέσει στο τραπέζι των συνομιλιών ο “ελαστικός” κ. Ακκιντζί στον οποίο οι εθελόδουλοι και οι αφελείς επένδυσαν υπέρμετρες φρούδες ελπίδες.