ΠΟΙΟΙ ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΣΤΟΧΟΙ ΤΟΥ ΠΑΠΑ ΓΙΑ ΤΟ ΤΑΞΙΔΙ ΣΤΗΝ ΡΟΥΜΑΝΙΑ;

ΠΟΙΟΙ ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΣΤΟΧΟΙ ΤΟΥ ΠΑΠΑ ΓΙΑ ΤΟ ΤΑΞΙΔΙ ΣΤΗΝ ΡΟΥΜΑΝΙΑ;

Το τρικ με την «ενότητα του αίματος»

Του κ. Μανώλη Κείου

=====

Το 30ο αποστολικό ταξίδι του Πάπα Φραγκίσκου τον μεταφέρει στη Ρουμανία από τις 31 Μαΐου έως τις 2 Ιουνίου. Όπως εξηγεί ο υπουργός Εξωτερικών του Βατικανού, η επίσκεψη θα επισημάνει τον οικουμενικό διάλογο και τις χριστιανικές ρίζες της ευρωπαϊκής ηπείρου.

Ο Καρδινάλιος Πιέτρο Παρολίν δήλωσε ότι η Ρουμανία αναμένει την άφιξη του Πάπα Φραγκίσκου με προσδοκία και ελπίδα. Μιλώντας την παραμονή της αναχώρησης του Πάπα, ο υπουργός Εξωτερικών του κρατιδίου δήλωσε ότι το ρουμανικό έθνος αναμένει το μήνυμα ενθάρρυνσης και ενότητάς του.

Ο Πάπας επισκέπτεται τη Ρουμανία στα χνάρια του Πάπα Ιωάννη Παύλου Β΄. Το επίσημο σύνθημα του ταξιδιού είναι «Ας περπατήσουμε μαζί».

Ο Καρδινάλιος τόνισε ότι ο Πάπας φτάνει στη Ρουμανία την ημέρα που η Λατινική Εκκλησία γιορτάζει την επίσκεψη της Παναγίας.

Ο Πάπας θα περπατήσει μαζί με τους Ρουμάνους, σύμφωνα με την Παρολίν, με το ύφος της Παναγίας: με πνεύμα ταπεινότητας, υπηρεσίας και φιλανθρωπίας.

Ο Πάπας, συνέχισε, θα «πιάσει το χέρι» όλων των Ρουμάνων, ενθαρρύνοντάς τους και επιβεβαιώνοντας τους στην πίστη τους, λαμβάνοντας παράλληλα υπόψη τον πλούτο της πολυμορφίας που χαρακτηρίζει την Εκκλησία στη χώρα τους.

Θέλει επίσης να είναι εκεί για τους νέους ώστε να τους καλέσει να καλλιεργούν πάντα μια κουλτούρα συνάντησης η οποία, όπως είπε, είναι ιδιαίτερα σημαντική σε αυτό το ιστορικό πλαίσιο όπου επικρατούν διαφορές και αντιθέσεις.

Οικουμενισμός

Ο Καρδινάλιος Παρολίν επεσήμανε έπειτα τον οικουμενισμό ως ένα από τα κύρια χαρακτηριστικά αυτής της αποστολικής επίσκεψης, υπενθυμίζοντας ότι πριν από 20 χρόνια, τον Μάιο του 1999, ο Πάπας Ιωάννης Παύλος Β ‘πραγματοποίησε ένα ιστορικό ταξίδι στη χώρα το οποίο οδήγησε σε ένα πρωτοφανές άνοιγμα από άλλα έθνη με ορθόδοξη πλειοψηφία.

«Όλοι θυμόμαστε την κραυγή στην πλατεία: Ενότητα! Ενότητα! Αυτό ήταν σίγουρα ένα πρώτο βήμα, ένα θεμελιώδες βήμα», είπε.

Ο Καρδινάλιος είπε ακόμη ότι το ταξίδι του Πάπα θα είναι ένα ακόμη βήμα προς αυτή την κατεύθυνση, που εργάζεται για τον διάλογο και τον οικουμενισμό.

Είπε ότι η Ρουμανία βρίσκεται σε σταυροδρόμι, όπου συναντώνται Ανατολική και Δυτική Ευρώπη. είναι μια γέφυρα ανάμεσα σε πολλούς διαφορετικούς πολιτισμούς όπως εκδηλώνεται από την πλούσια καλλιτεχνική της κληρονομιά και από μια ιστορία κοινών μαρτύρων.

«Έχει ήδη υπάρξει ένας οικουμενισμός, ο Πάπας τον ονομάζει οικουμενισμό του αίματος», είπε και οι πρωταγωνιστές του είναι πιστοί που ανήκαν τόσο στην Καθολική Εκκλησία όσο και στην Ορθόδοξη Εκκλησία και οι οποίοι υπέφεραν στο πλαίσιο του αθεϊστικού καθεστώτος που αγνόησε τη θρησκευτική ελευθερία και τα δικαιώματα των πιστών.

«Έχουν ήδη επιτύχει την ενότητα στον πόνο, στο μαρτύριο», είπε.

Θρησκευτικές μειονότητες

Σε μια προσπάθεια να απεικονίσει τις διάφορες θρησκευτικές πραγματικότητες που υπάρχουν στη Ρουμανία, ο Καρδινάλιος  χρησιμοποίησε την εικόνα που επέλεξε ο Ιωάννης Παύλος Β ‘όταν μίλησε για τον κήπο της Μητέρας του Θεού, με την έννοια ότι έχει μεγάλη ποικιλία.

Παρατήρησε την ευαισθησία του Πάπα και την επανειλημμένη έκκλησή του για σεβασμό στις διάφορες συνιστώσες, παραδόσεις, πολιτισμούς και έθιμα μέσα στην ενότητα μιας χώρας.

«Πιστεύω ότι ο Πάπας θα κάνει μια έκκληση υπό αυτή την έννοια, δηλαδή για σεβασμό μέσα στην ενότητα του έθνους», είπε.

Χριστιανικές ρίζες της Ευρώπης

Ο Καρδινάλιος Παρολίν κατέληξε εστιάζοντας το μήνυμα ενθάρρυνσης που αναμένεται να φέρει ο Πάπας Φραγκίσκος στη Ρουμανία.

Σημείωσε ότι το έθνος έχει βιώσει δύσκολες στιγμές στην ιστορία του, όπως ξένη κατοχή, μακρά περίοδο δικτατορίας και αθεϊσμού. Από το 2007, δήλωσε, έχει γίνει μέρος της Ευρωπαϊκής Ένωσης και έχει συμβάλει σημαντικά στην πολιτιστική κληρονομιά της.

Είπε τέλος ότι ο Πάπας Φραγκίσκος σίγουρα θα υπενθυμίσει τις ιδρυτικές αξίες της Ευρώπης και των χριστιανικών ριζών της, γιατί αυτές οι αξίες – η αξιοπρέπεια του ανθρώπου και η αλληλεγγύη – βρίσκουν το πιο σταθερό τους θεμέλιο ακριβώς σε μια χριστιανική κληρονομιά της οποίας η Ρουμανία είναι επίσης κομιστής.

ΠΗΓΗ

ΣΧΟΛΙΟ ΓΙΑ ΤΗ ΣΥΖΗΤΗΣΗ ΤΟΥ ΑΛΛΟΤΕ «ΤΑΜΠΟΥ» ΤΗΣ ΥΠΟΧΡΕΩΤΙΚΗΣ ΑΓΑΜΙΑΣ ΤΟΥ ΠΑΠΙΚΟΥ ΚΛΗΡΟΥ

ΣΧΟΛΙΟ ΓΙΑ ΤΗ ΣΥΖΗΤΗΣΗ ΤΟΥ ΑΛΛΟΤΕ «ΤΑΜΠΟΥ» ΤΗΣ ΥΠΟΧΡΕΩΤΙΚΗΣ ΑΓΑΜΙΑΣ ΤΟΥ ΠΑΠΙΚΟΥ ΚΛΗΡΟΥ

Του Παναγιώτη Τελεβάντου

===========

Αναφέρει, σε ρεπορτάζ του, ο κ. Ιωάννης Λότσιος, στο Εκκλησιαστικό Πρακτορείο Ειδήσεων “Δόγμα”:

“Έτοιμο να ανοίξει τον διάλογο για το θέμα της αγαμίας του Κλήρου φαίνεται το Βατικανό. Το θέμα έφερε στην επιφάνεια ο νέος ισχυρός άνδρας της Αγίας Έδρας Αρχιεπίσκοπος Pietro Parolin ο οποίος αποτελεί το νούμερο δύο της παπικής ιεραρχίας μετά τον Πάπα. 

Ο Parolin δήλωσε ότι η γενική αγαμία του κλήρου, δεν είναι δόγμα και επομένως είναι ανοικτό θέμα προς συζήτηση. Επισήμανε επίσης ότι αυτό αποτελεί μια σημαντική αλλαγή προσέγγισης ως ένα από τα σοβαρά και ακανθώδη προβλήματα που αντιμετωπίζει το Βατικανό. 

Είναι γεγονός ότι οι υποψήφιοι κληρικοί έχουν μειωθεί τα τελευταία χρόνια, σημείωσε. Ο Αρχιεπίσκοπος τόνισε επίσης, ότι η αγαμία δεν είναι θεσμός, αλλά μια βαθιά ριζωμένη ρωμαιοκαθολική παράδοση. Βέβαια γίνεται μια προσπάθεια να διατηρηθεί η αγαμία επίσης, και αυτή η άποψη πρέπει να ληφθεί υπόψη, τόνισε μεταξύ άλλων. 

Ερωτηθείς για το θέμα αυτό ο Φεντερίκο Λομπάρντι, εκπρόσωπος Τύπου του Βατικανού, σχολίασε πως οι δηλώσεις του Pietro Parolin, για την αγαμία είναι «σύμφωνες με τις διδασκαλίες της εκκλησίας». 

Να σημειωθεί ότι σύμφωνα με την αρχαία παράδοση της Εκκλησίας το θέμα της αγαμίας ή μη των υποψηφίων κληρικών ήταν ένα θέμα το οποίο ήταν στην δική τους επιλογή.”

Το ρεπορτάζ δίνει την εντύπωση ότι το Βατικανό προετοιμάζει το έδαφος για να αρθεί η υποχρεωτική αγαμία του κλήρου την οποία οι Παπικοί είχαν θεσπίσει πριν αιώνες και εθεωρείτο έκτοτε μη συζητήσιμο ζήτημα

Αν ο θεσμός της μη υποχρεωτικής αγαμίας του κλήρου τελικά γίνει πραγματικότητα, τότε θα μπορούμε να μιλούμε για ένα αληθινά επαναστατικό μέτρο που θα ανοίξει τους ορίζοντες του Βατικανού θα το υποβοηθήσει αφάνταστα να καλύψει τα εφημεριακά κενά που αντιμετωπίζει τώρα.

Πάνω από όλα, ως ορθόδοξοι, θα συγχαρούμε τον Πάπα Φραγκίσκο -αν τελικά προβεί σ’ αυτή την ενέργεια- επειδή θα άρει μια διαφορά που χωρίζει τον Παπισμό από την Ορθοδοξία.

Για την ώρα δεν γνωρίζουμε αν πρόκειται για ένα ακόμη επικοινωνισμό από αυτούς που μας έχει συνηθίσει ο Αγιότατος ή αν είναι μια σκέψη την οποία θα προωθήσει να γίνει πράξη.

ΣΧΟΛΙΟ ΣΤΟ ΔΙΟΡΙΣΜΟ ΝΕΟΥ ΕΠΙΚΕΦΑΛΗΣ ΤΗΣ ΔΙΠΛΩΜΑΤΙΑΣ ΤΟΥ ΒΑΤΙΚΑΝΟΥ

ΣΧΟΛΙΟ ΣΤΟ ΔΙΟΡΙΣΜΟ ΝΕΟΥ ΕΠΙΚΕΦΑΛΗΣ ΤΗΣ ΔΙΠΛΩΜΑΤΙΑΣ ΤΟΥ ΒΑΤΙΚΑΝΟΥ

Του Παναγιώτη Τελεβάντου

=============

Διαβάσαμε στο Εκκλησιαστικό Πρακτορείο Ειδήσεων “Romfea.gr:

“Τον νέο επικεφαλής της διπλωματίας και ισχυρότερο υπουργό του Βατικανού επέλεξε ο πάπας Φραγκίσκος. Πρόκειται για τον αρχιεπίσκοπο Πιέτρο Παρολίν, 58 ετών, ως σήμερα διπλωματικό αντιπρόσωπο της Αγίας Έδρας στην Βενεζουέλα.

Ο ποντίφικας πρόκειται να ανακοινώσει επίσημα αύριο την επιλογή του Παρολίν ο οποίος θα αντικαταστήσει τον καρδινάλιο Ταρτσίζιο Μπερτόνε, 79 ετών.

Η πρόθεση του πάπα να προχωρήσει στην αλλαγή του στενότερου εκ των υψηλόβαθμων συνεργατών του είχε γίνει γνωστή εδώ και αρκετές ημέρες.

Όπως σχολιάζουν παρατηρητές ο Μπερτόνε βρισκόταν στο επίκεντρο μιας υπόγειας «σύγκρουσης για την νομή της εξουσίας» ανάμεσα σε επιφανείς κληρικούς και φέρεται να συνέβαλε στην παραίτηση του πάπα Βενέδικτου τον Φεβρουάριο.

Ο Μπερτόνε είχε επιλεγεί ως επικεφαλής της διπλωματίας της Αγίας Έδρας από τον προκάτοχο του Φραγκίσκου, Βενέδικτο Ιστ', στις 22 Ιουνίου 2006.

Κατά την διάρκεια της θητείας του ξέσπασε το σκάνδαλο υποκλοπής απόρρητων εγγράφων του ποντίφικα, γνωστό ως VatiLeaks, έγινε επίμονη αναφορά στην ανάγκη μεγαλύτερης διαφάνειας στην διαχείριση της τράπεζας του Βατικανού IOR όπως και του συνόλου της ακίνητης περιουσίας, ενώ δεν έλειψαν και οι αναφορές σε υποψίες που αφορούν ξέπλυμα βρώμικου χρήματος.

Η σύλληψη του υψηλόβαθμου κληρικού Νούντσιο Σκαράνο, τον περασμένο Ιούνιο, ο οποίος διαχειριζόταν μεγάλο μέρος της ακίνητης περιουσίας του παπικού κρατιδίου και κατηγορείται, τώρα, για διαφθορά, φέρεται να οδήγησε τον πάπα Βεργκόλιο να επισπεύσει την αντικατάσταση του Μπερτόνε, η οποία, είχε ούτως ή άλλως προγραμματισθεί για τους επόμενους μήνες.

Κύριος στόχος του ποντίφικα, σύμφωνα με πολλούς αναλυτές, είναι να σταλεί ένα ξεκάθαρο μήνυμα ανανέωσης.”

Στο νου μου ήρθαν οι στίχοι του ποιητή “όμορφος κόσμος ηθικός αγγελικά πλασμένος” όταν διάβασα την ανταπόκριση για τον διορισμό του νέου επικεφαλής της διπλωματίας του Βατικανού.

Δηλαδή; 

Ποιο μήνυμα ανανέωσης θα δοθεί με το νέο διορισμό;

Ποιος είναι ο ειδικός λόγος που πρέπει να μας εμπνεύσει σεβασμό και εμπιστοσύνη ο νέος επικεφαλής της διπλωματίας του Βατικανού Πιέτρο Παρολίν; 

Αφού ο ίδιος ο Πάπας Φραγκίσκος που τον διόρισε οτιδήποτε εκτός από άνθρωπος εμπιστοσύνης είναι, γιατί να πιστέψουμε ότι οι επιλογές του είναι αξιόπιστες;

Οταν ακούει ο κόσμος για τα παρασκήνια του Βατικανού έχει την αίσθηση ότι ακούει την πάλη επικράτησης των συμμοριών των μαφιόζων της "Cosa nostra".

Καλά δεν μιλάμε για ανέκδοτα, δηλαδή για τις ανοησίες ότι το Βατικανό είναι “Εκκλησία” ή ότι έχει -έστω και εξ αποστάσεως- σχέση με τον Χριστό. 

Μιλάμε για μαφία εγκλήματος με πράξεις που εμπίπτουν στις διατάξεις του ποινικού δικαίου.

Οπως διαπιστώνουν οι καλοί αναγνώστες παρακολουθούμε όσο πιο στενά μπορούμε την πορεία του νέου Πάπα Φραγκίσκου.

Πάντοτε μας απασχολούσε ο βαθμός αλλοτρίωσης του χριστιανισμού από το Βατικανό, αλλά η άνοδος του Ιησουίτη καρδινάλιου της Αργεντινής Μπεργκόλιο στον παπικό Θρόνο μας γέμισε με πολλή αηδία για τον Παπικό θεσμό.

Στην ευαγγελική περικοπή της συνάντησης του Κυρίου με τον “πλούσιον νεανίσκον”, αναφέρεται ότι ο Κύριος “εμβλέψας ηγάπησεν αυτόν” όταν άκουσε ότι τηρούσε τις εντολές από την παιδική του ηλικία.

Σε μένα ομολογώ ότι ισχύει το “εμβλέψας τον Πάπα Φραγκίσκο αντιπάθησα αυτόν”.

Εχει -σε όλες του τις ενέργειες- μια γυφτιά που με ενοχλεί ιδιαίτερα. 

Δυστυχώς όλα όσα ακολούθησαν την εκλογή του επιβεβαίωσαν σε απόλυτο βαθμό την αρχική μου εντύπωση ότι πρόκειται για ειδεχθή φυσιογνωμία.

Παρά ταύτα ευελπιστώ ότι σε τελευταία ανάλυση θα βλάψει τον Παπισμό. 

Θα τον γελοιοποιήσει με τους συνεχείς επικοινωνισμούς του, με τις ατέλειωτες θεατρικές του παραστάσεις που ανεβάζει τη μια πίσω από την άλλη και με τις γελοιωδίες των “Evangelicals” που υιοθέτησε.

Είναι κι αυτό μια παρηγοριά! Πώς να το κάνουμε;