Άγιος Γρηγόριος Παλαμάς:
Η νηστεία για τον Χριστιανό είναι μία εκούσια στέρηση της τροφής, που αποβλέπει στο να τον βοηθήσει να επιβληθεί πάνω στον εαυτό του.
Γιατί αυτός που ελέγχει τον εαυτό του στο φαγητό, μπορεί εύκολα να επιβληθεί και σε οποιαδήποτε επιθυμία του.
Η στέρηση αυτή, είναι φυσικό να προξενεί κάποιο πόνο.
Ωστόσο ο πόνος μεταβάλλεται σε χαρά, με την σκέψη ότι κατεργάζεται την λύτρωσή του από τα πάθη και οδηγεί στην αθάνατη ζωή στους Ουρανούς.
ΣΟΦΑ ΛΟΓΙΑ ΤΟΥ ΓΕΡΟΝΤΟΣ ΕΠΙΦΑΝΙΟΥ ΘΕΟΔΩΡΟΠΟΥΛΟΥ ΓΙΑ ΤΗ ΝΗΣΤΕΙΑ
=====
-Λένε μερικοί: Δέν νηστεύουμε ὅταν βρισκόμαστε σέ μιά συγκέντρωση γιά νά μή στενοχωρήσουμε καί σκανδαλίσουμε κάποιους μέ τή στάση μας. Θά μᾶς σχολιάσουν. Ὁ ἴδιος ὁ Χριστός δέν εἶπε νά μή δείχνουμε ὅτι νηστεύουμε ὅπως οἱ
ὑποκριτές Φαρισαῖοι;
Ὁ ΓΕΡΟΝΤΑΣ ΕΠΙΦΑΝΙΟΣ: -Ὅταν νηστεύουμε, ὅπως κι ὅταν κάνουμε ὁποιαδήποτε καλή πράξη, πρέπει νά ἐνεργοῦμε μέ ταπεινό φρόνημα, ὡς «ἀχρεῖοι δοῦλοι», ὑπακούοντας στίς ἐντολές τῆς Ἐκκλησίας. Και τοῦτο ἀνεξάρτητα ἄν μᾶς βλέπουν ἤ δέν
μᾶς βλέπουν οἱ ἄνθρωποι.
Ὅπως δέν πρέπει νά ἐπιζητοῦμε τόν ἔπαινο τῶν ἀνθρώπων, ἔτσι δέν πρέπει καί νά φοβόμαστε τόν ψόγο καί τά σχόλιά τους ὅταν κάνουμε τό καθῆκον μας πρός τίς ἐντολές τοῦ Θεοῦ.
Δέν εἶναι σωστό νά ἐξαρτώμεθα στό θέμα αὐτό ἀπό τό ἐάν κάποιος στενοχωρηθεῖ
ἤ «σκανδαλισθεῖ».
Ἄν ἐμεῖς κάνουμε τό καθῆκον μας, ἡ εὐθύνη τοῦ σκανδαλισμοῦ βαρύνει τόν σκανδαλιζόμενο, ὁ ὁποῖος σέ τελευταία ἀνάλυση εἴτε δέν ἀναγνωρίζει τήν αὐθεντία τοῦ Χριστοῦ καί τῆς Ἐκκλησίας Του πάνω στή ζωή μας εἴτε προσπαθεῖ νά δικαιολογήσει τή δική του ἀδυναμία.
Σκεπτόμαστε αὐτούς πού θά «σκανδαλισθοῦν», ὅταν μᾶς δοῦν νά νηστεύουμε καί δέν ὑπολογίζουμε αὐτούς πού θά μᾶς δοῦν νά μή νηστεύουμε, γνωρίζοντας ἐνδεχομένως τίς ἀρχές καί τά πιστεύω μας.
Σ’ αὐτή τήν τελευταία περίπτωσηση ἡ εὐθύνη τοῦ σκανδαλισμοῦ βαρύνει ἐξ ὁλοκλήρου ἐμᾶς, διότι ἐμεῖς εἴμαστε οἱ παραβάτες τῆς ἐντολῆς. «Αὐτοί πού ἐνσυνείδητα παραθεωροῦν τό θέμα τῆς νηστείας, χωρίς νά ἔχουν λόγους ὑγείας, πολύ φοβᾶμαι ὅτι δέν ἐνδιαφέρονται πραγματικά
γιά τή σωτηρία τῆς ψυχῆς τους».
Ἐξ ἄλλου ἄν αὐτή τή συλλογιστική τήν ἐπεκτείνουμε καί στίς ἄλλες ἐντολές τῆς Ἐκκλησίας, καταργοῦμε ὅλο τόν ἠθικό νόμο τοῦ Θεοῦ. Θέλω π.χ. νά πάω στήν Ἐκκλησία. Πάντοτε σχεδόν θά συναντήσω ἀνθρώπους στό δρόμο. Σκέπτομαι: «Ἄν μπῶ μέσα καί μέ δοῦν, ἄν εἶναι ἄθεοι καί ἀντίχριστοι θά ἐνοχληθοῦν καί θά ἐξοργισθοῦν. Ἄν εἶναι εὐσεβεῖς πιστοί, θά ποῦν: Τί καλός Χριστιανός! Πάει στήν Ἐκκλησία! Καί ὁ ἔπαινός τους θά μοῦ ἀφαιρέσει τήν ὠφέλεια τοῦ ἐκκλησιασμοῦ. Ἄς μήν πάω λοιπόν στήν Ἐκκλησία. Θά ἐκκλησιασθῶ ὅταν δέν θά μέ δεῖ κανείς». Κι ἔτσι πάει περίπατο ὁ ἐκκλησιασμός! Ποῦ ἀκούσθηκαν αὐτά; Ποιό Εὐαγγέλιο λέει τέτοια πράγματα;
ΠΗΓΗ:
Περιοδικό «Στῶμεν καλῶς» ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΣ - ΟΚΤΩΒΡΙΟΣ 2015 ΤΕΥΧΟΣ 41ο (ἀπό τό βιβλίο «ΥΠΟΘΗΚΕΣ ΖΩΗΣ ἀπό τή διδασκαλία τοῦ πατρός Ἐπιφανίου» - Ἔκδοσις Ἱεροῦ Ἡσυχαστηρίου Κεχαριτωμένης Θεοτόκου Τροιζῆνος)
ΜΑΧΗ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΤΟΥ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΥ ΚΑΙ ΜΑΧΗ ΓΙΑ ΝΑ ΜΗΝ ΠΕΣΕΙ Ο ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΙΚΟΣ ΘΡΟΝΟΣ ΣΤΟΝ ΛΕΜΕΣΟΥ
Του Παναγιώτη Τελεβάντου
=====
Ποτέ δεν πρέπει να παρασυρόμαστε και να ξεχνούμε την ορθή ιεράρχηση των προτεραιοτήτων μας.
Ο τρισμέγιστος κίνδυνος, που αντιμετωπίζει τα τελευταία 120 χρόνια η
Ορθόδοξη Εκκλησία, είναι
η παναίρεση του
Οικουμενισμού.
Οποιοσδήποτε ιεραρχεί την μάχη εναντίον του Οικουμενισμού δεύτερη, τρίτη ή δέκατη τρίτη προδίδει -εν επιγνώσει ή αγνοία του- την πίστη μας.
Στα καθ’ ημάς, στην Εκκλησία της Κύπρου, η απόλυτη προτεραιότητα -μετά τον Οικουμενισμό φυσικά- είναι να κάνουμε ότι μπορούμε για να εμποδίσουμε την παράδοση της Εκκλησίας της Κύπρου στους Ιωσηφίτες, οι οποίοι, αν κατορθώσουν να καταλάβουν -με θεμιτά και κυρίως με αθέμιτα μέσα- τον Αρχιεπισκοπικό Θρόνο θα οδηγήσουν την Εκκλησία της Κύπρου στο έσχατο όριο της ανυποληψίας.
Οι εκβιασμοί, οι συκοφαντίες, ο συνεχής και αδίστακτος διασυρμός των πάντων για να τονιστεί η υπεροχή του “Γέροντα”
Αθανάσιου θα είναι
συνεχής.
Η Θεομπαιξία -κυρίως αλλά όχι μόνον- αναφορικά με τον φαύλο, πλανεμένο και Θεομπαίκτη Ιωσήφ τον Βατοπαιδινό θα φτάσει στην αποκορύφωσή της.
Πρόσωπα εντελώς ακατάλληλα -από πολλές απόψεις- βρώμικα και ελεεινά, θα
προωθούνται
ως επίσκοποι και σε άλλες
επιτελικές θέσεις
της Εκκλησίας.
Με αλλά λόγια η Εκκλησία της Κύπρου θα μεταβληθεί σε πραγματική κόλαση.
Για τον Οικουμενισμό γράψαμε
πολλές φορές τι πρέπει να γίνει
για να ξαναζωντανέψει ο
αντιοικουμενιστικός αγώνας έτσι ώστε
να μπορεί να παρενοχλεί αποτελεσματικά τα καταχθόνια σχέδια των συγκρητιστών.
Πώς θα ανακοπεί, όμως, η κατάληψη του Αρχιεπισκοπικού Θρόνου από τον Μητροπολίτη Λεμεσού;
Με ανθρώπινα μέσα δεν
γίνεται τίποτε.
Μόνον αν ο Άγιος Θεός λυπηθεί την Εκκλησία της Κύπρου μπορεί να κάνει το θαύμα Του.
Ας πέσουμε στα γόνατα.
Ας προσευχηθούμε θερμά, με δάκρυα ειλικρινούς μετανοίας,
στον Χριστό.
Ας νηστέψουμε.
Ας ζητήσουμε την μεσιτεία των Αγίων της Κύπρου και ας απευθυνθούμε σε Αγίους ανθρώπους των ημερών μας να κάνουν προσευχή.
“Όπου βούλεται Θεός νικάται φύσεως τάξις” και καταλύονται οι επιβουλές του εχθρού.
Άγιος Γρηγόριος ο Θεολόγος: “Αληθής νηστεία η των κακών αλλοτρίωσις.”
Ο π. ΕΠΙΦΑΝΙΟΣ ΘΕΟΔΩΡΟΠΟΥΛΟΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΝΗΣΤΕΙΑ ΤΟΥ Μ. ΣΑΒΒΑΤΟΥ
(Ἀρχιμανδρίτου Ἐπιφανίου Θεοδωροπούλου (1986). Ἄρθρα Μελέται Ἐπιστολαί, τόμος Α’. Ἀθήνα: Ἡσυχαστήριο Κεχαριτωμένης Θεοτόκου ἐν Τροιζήνι.)
=====
“Κατάπληκτοι ἀνέγνωμεν εἰς τὰς ἐφημερίδας δήλωσιν, δῆθεν ἐκκλησιαστικῆς πηγῆς, καθ’ ἢν τὴν ἑσπέραν τῆς Ἑορτῆς τοῦ Τιμίου Σταυροῦ λύεται ἡ νηστεία.
Ἡ θεωρία αὔτη τυγχάνη πάντη ἀστήρικτος.
Ἐὰν τὰ λεχθέντα εἴχοντο ἀληθείας, ἐπρεπεν ἡ νηστεία νὰ τηρῆται ἀπὸ τῆς ἑσπέρας τῆς προηγουμένης, ἴνα ἔχωμεν ἄρτιον 24ωρον καὶ οὐχὶ κολοβὴν ἡμέραν.
Ἐπρεπεν ἀκόμη ἡ νηστεία τῆς Τεσσαρακοστῆς νὰ λύηται τὴν ἑσπέραν τοῦ Μεγάλου Σαββάτου.
Τὰ αὐτὰ ἰσχύουσι διὰ πάσαν νηστείαν, ἴδια τῆς Τετάρτης καὶ τῆς Παρασκευῆς, ἤτις ἔπρεπε νὰ ἰσχύη μέχρι δύσεως τοῦ ἡλίου... καὶ ἀκολούθως νὰ λύηται.
Οὐδεὶς ὅμως διενοήθῃ νὰ ὑποστηρίξῃ τοιαύτας παραδοξότητας.
Παράβασις τῶν περὶ νηστείας θεσμῶν εἶναι βεβαίως κακόν.
Ἀπόπειρα ὅμως περιβολῆς τῶν τοιούτων παραβάσεων δι’ ἐνδύματος νομιμότητος ἀποτελεῖ ἔγκλημα βαρύτατον κατὰ τῆς Ἐκκλησίας.”
ΠΗΓΗ:
Ιστολόγιο “Ρωμαίικο Οδοιπορικό”
Άγιος Εφραίμ ο Σύρος:
“Αγρός είναι αυτή η ζωή.
Πάρε την καλή δικέλλα, δηλαδή την Καινή Διαθήκη, περίφραξε το κτήμα σου με αγκαθιές, δηλαδή με τη νηστεία, με την προσευχή και με τη διδασκαλία.
Αν έχεις αυτό το φράχτη, δε θα μπει μέσα το θηρίο, δηλαδή ο Διάβολος.
Να καλλιεργείς την ψυχή σου σαν καλό αμπέλι.
Και όπως αυτοί που φυλάγουν τα αμπέλια κάνουν κρότο με τα χέρια τους, κραυγάζουν δυνατά, και έτσι με τους θορύβους σταματούν εκείνους που θέλουν να προξενήσουν καταστροφές, έτσι και συ φώναξε δυνατά, κραύγασε με την ψαλμωδία, και θα διώξεις μακριά το πονηρό θηρίο, την αλεπού, που είναι ο Διάβολος.”
ΣΧΟΛΙΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΔΗΜΟΣΚΟΠΗΣΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΔΗΘΕΝ ΜΕΤΑΔΟΣΗ ΤΟΥ ΚΟΡΩΝΟΙΟΥ ΜΕ ΤΗΝ ΘΕΙΑ ΜΕΤΑΛΗΨΗ
Του Παναγιώτη Τελεβάντου
=====
Διαβάσαμε στην ιστοσελίδα ecclesiaonline:
“Σε δημοσκόπηση του Mega και της Metron Analysis, σχετικά με τον κορονοϊό και την άποψη που έχουν οι Έλληνες για τη οποία πραγματοποιήθηκε από τις 23 έως τις 29 Σεπτεμβρίου, σε δείγμα 1.200 ανθρώπων το 70% των πολιτών εκτιμά οτι ο κορωνοϊός μεταδίδεται με τη Θεία ευχαριστία.
Το 22% πιστεύει οτι ο τρόπος μετάδοσης της Θείας Μετάληψης είναι ασφαλείς ενώ το 8 % αποφεύγει να απαντήσει.
Το ποσοστό των πολιτών που διαφωνεί με τις θέσεις της Εκκλησίας που ανέρχεται στο 77% θεωρείται από τους αναλυτές πολύ υψηλό το οποίο δείχνει οτι απόψεις των ιεραρχών δεν έχουν επηρεάσει την πλειοψηφία του λαού ο οποίος νιώθει οτι πουθενά δεν είναι ασφαλής.”
Τα αποτελέσματα της δημοσκόπησης μπορεί να εξέπληξαν τους πιστούς που έχουν χλιαρή σχέση με την Εκκλησία, αλλά σε καμμιά περίπτωση δεν εξέπληξαν όσους θρησκεύουν συνειδητά.
Ασφαλώς και η μεγάλη πλειοψηφία του λαού μας θρησκεύει επιδερμικά και η πίστη του έχει ξέβαθες ρίζες. Η σχέση της πλειοψηφίας του λαού μας έχει μια εθιμική σχέση με την Εκκλησία. Αραιός εκκλησιασμός, μακρυά από το εξομολογητήριο, μη τήρηση της νηστείας κτλ..
Τι το παράξενο, λοιπόν, αν ολιγοπιστεί για την Θεία Κοινωνία;
Η Εκκλησία είναι επιβεβλημένο να διαφωτίσει κατάλληλα τους πιστούς, αλλά προς το παρόν, οι ολιγόπιστοι και οι άπιστοι που διαμφισβητούν το μυστήριο της Θείας Ευχαριστίας πρέπει οπωσδήποτε να απέχουν από τo Ποτήριο της Ζωής.
Όταν ο ιερέας βγάζει το δισκοπότηρο με την Θεία Κοινωνία απευθύνεται στους πιστούς και τους λέγει: “Μετά φόβου Θεού, πίστεως και αγάπης προσέλθετε”.
Αυτοί που διαμφισβητούν το μυστήριο της Θείας Ευχαριστίας τι σόι φόβο Θεού και πίστη έχουν αφού θεωρούν ότι ο Κύριος της Ζωής είναι φορέας μικροβίων;
Μακρυά, λοιπόν, από το Άγιο Δισκοπότηρο μέχρις ότου τακτοποιηθούν σωστά απέναντι στον Θεό και το Μυστήριο της Ζωής.
Η Θεία Κοινωνία δίνεται σε αυτούς που πιστεύουν και όχι στους ολιγόπιστους και στους άπιστους.
Η αμαρτία είναι εκείνη που μας εμποδίζει να πιστέψουμε, όχι η λογική. Γι’ αυτό αν πεις σ’ έναν άπιστο να ζήσει έξι μήνες κατά την ηθική του Ευαγγελίου, και το κάνει, θα γίνει πιστός χωρίς να το καταλάβει.
Πιστεύουμε θεωρητικά σε έναν Θεό, Πατέρα, Παντοκράτορα, αλλά στην πράξη είμεθα ειδωλολάτρες. Λατρεύουμε είδωλα, είτε το είδωλο λέγεται μόδα, είτε λέγεται καταναλωτισμός, είτε λέγεται αφθονία, είτε οτιδήποτε άλλο.
Να έχουμε επίγνωση των μέτρων μας. Πολλοί το παθαίνουν αυτό. Βλέπουν σ’ έναν ασκητή ότι έκανε κάποια πολύ βαριά, πολύ αυστηρή άσκηση: «Να την κάνω, και εγώ». Μα είναι στα μέτρα σου αυτή η άσκηση; Ή μήπως σε κλέψει ο διάβολος «εκ δεξιών»; Το συζήτησες με τον Πνευματικό σου, αν πρέπει να κάνεις αυτή τη μεγάλη άσκηση; Υπάρχει κίνδυνος να πλανηθείς.
Είναι τόση η αξία της νηστείας, ώστε και αν ακόμη δεν είχε θεσπισθεί από την Εκκλησία, θα έπρεπε να τη θεσπίσει τώρα, και όχι θεσμό καθιερωμένο ήδη από αιώνες, ο οποίος έχει αναδείξει τόσους Αγίους, να ζητάμε να τον καταργήσουμε ή να τον αλλοιώσουμε!
ΑΓΙΟΣ ΠΟΡΦΥΡΙΟΣ: ΕΞΑΙΤΙΑΣ ΤΗΣ ΛΑΙΜΑΡΓΙΑΣ ΧΑΣΑΜΕ ΤΟΝ ΠΑΡΑΔΕΙΣΟ
=====
Ὁ Γέρων Πορφύριος συνέδεε τό θέμα τῶν πνευματικῶν ἀγώνων μέ τή γαστριμαργία καί τή λαιμαργία.
Ἔλεγε δὲ πώς, ἂν ὁ ἄνθρωπος καταφέρει νὰ τρώει μὲ πρόγραμμα καὶ μὲ λογική, τότε ὁ Θεὸς ἀναλαμβάνει νὰ τοῦ συμπληρώσει ὅλες τὶς ἄλλες ἀτέλειες.
Ἐξαιτίας τῆς λαιμαργίας τοῦ ἀνθρώπου, ἔλεγε, ὁ διάβολος τοῦ πῆρε τὴν ἐξουσία καὶ τὸν ἔβγαλε ἀπὸ τὸν παράδεισο. Κι ὁ Θεὸς καλεῖ τὸν ἄνθρωπο νὰ κάνει ἀγώνα, γιὰ νὰ πάρει πίσω αὐτὴ τὴ χαμένη ἐξουσία.
Ὁ ἄνθρωπος ἦταν ὁ ἄρχοντας τοῦ κόσμου τούτου καί, μετὰ τὴν πτώση τοῦ ἀνθρώπου, ἄρχοντας τοῦ κόσμου τούτου ἔγινε ὁ διάβολος. «Κάνε του, λοιπόν, ἄνθρωπε, πόλεμο νὰ πάρεις πίσω τὴν ἐξουσία, πού σοῦ πῆρε», μᾶς ἔλεγε...
Τὸν ρώτησα τότε:
- Τόσο σπουδαῖος, λοιπόν, εἶναι ὁ ἀγώνας κατὰ τῆς λαιμαργίας;
Καὶ μοῦ ἀπάντησε ὡς ἑξῆς:
- Εἶναι τόσο σημαντικὸς ὁ ἀγώνας αὐτὸς γιὰ τὴν πνευματικὴ ζωὴ τοῦ ἀνθρώπου, ποὺ οἱ Πατέρες τῆς Ἐκκλησίας συνήθιζαν, τὴν ὥρα ποὺ ἔφτιαχναν τὸ φαγητό τους, νὰ ρίχνουν μέσα κι ἕνα ποτήρι πικράδι, ὥστε νὰ μὴ νιώθουν τὴν παραμικρὴ ἡδονὴ τὴν ὥρα ποὺ ἔτρωγαν.
- Καὶ τί βγαίνει μ’ αὐτό, Γέροντα;
- Τί βγαίνει; Ἄκουσε νὰ σοῦ ἐξηγήσω.
Ὅταν ὁ ἄνθρωπος κάνει τέτοιο ἀγώνα, δέν προλαμβάνει νά σηκώσει τά χέρια του στήν προσευχή, κι ἀμέσως κατεβαίνει ἡ χάρις καί κάθεται ἐπάνω του...
ΠΗΓΗ:
Ιστολόγιο "Χριστοπαναγία"
Κανένας δὲν ἁγίασε ποτὲ μὲ τὴ φιληδονία, τὴν ἀκρασία, τὴ λαγνεία, τὴν προσκόλληση στὶς σαρκικὲς ἡδονὲς καὶ ἀπολαύσεις. Τὸ καλύτερο παράδειγμα ἀποτελοῦν οἱ ἅγιοι τῆς Ἐκκλησίας μας, ποὺ ὑπῆρξαν ἔγγαμοι. Καὶ αὐτοὶ ἁγίασαν μὲ τὴ σωφροσύνη, τὴν ἐγκράτεια, τὴ νηστεία, τὴν προσευχή. Καὶ ὁ λόγος εἶναι φανερός: Πρότυπο ὅλων τῶν πιστῶν, τόσο τῶν ἐγγάμων, ὅσο καὶ τῶν Μοναχῶν, ἀποτελεῖ ὁ βίος τῶν Ἀγγέλων. Γι᾽ αὐτὸ καὶ ὁ Ἅγιος Ἰωάννης τῆς Κλίμακος γράφει: «Φῶς μὲν μοναχοῖς, Ἄγγελοι· φῶς δὲ πάντων ἀνθρώπων, μοναδικὴ πολιτεία» (Κλῖμαξ, ΚΣΤ´, 23) . Τὸ Ἅγιον Πνεῦμα δὲν ἀναπαύεται στοὺς σαρκικοὺς ἀνθρώπους· «Οὐ μὴ καταμείνῃ τὸ Πνεῦμά μου ἐν τοῖς ἀνθρώποις τούτοις εἰς τὸν αἰῶνα διὰ τὸ εἶναι αὐτοὺς σάρκας» (Γεν. 6,3) . 
Μὲ κάθε τρόπο νὰ προστατεύετε τὰ παιδιά σας ἀπὸ τὰ ψυχοφθόρα ἀναγνώσματα καὶ θεάματα. Νὰ τὰ μάθετε νὰ ἀγαποῦν τὰ καλὰ βιβλία. Νὰ τὰ διδάσκετε μὲ παραδείγματα ἀπὸ τοὺς Βίους τῶν Ἁγίων, καὶ μάλιστα τῆς Παναγίας καὶ τοῦ Χριστοῦ! 
