ΑΚΟΥΣΟΝ ΑΚΟΥΣΟΝ! ΓΑΜΠΡΟΣ ΜΕ ΡΑΣΑ!

ΑΚΟΥΣΟΝ ΑΚΟΥΣΟΝ! ΓΑΜΠΡΟΣ ΜΕ ΡΑΣΑ!

Της κ. Ελένης Παπασταματάκη
αρθρογραφεί για katanixi.gr

=====

Η ανατρεπτική απόφαση του Πατριάρχη

Έχει βαλθεί ο Οικουμενικός Πατριάρχης να μην αφήσει τίποτα όρθιο μέσα στην Εκκλησία του Χριστού μας και για όσο καιρό του έχει απομείνει απεργάζεται τρόπους, ώστε να ανατρέψει και να απορρίψει τα παραδεδομένα, να αποδομήσει και να διασπάσει τη συνοχή της πίστης μας, της Αγίας Ορθοδοξίας μας.

Κάθε του απόφαση αποτελεί και μία επιπλέον βλάσφημη καινοτομία, μία ακόμα καταπάτηση της Αγιοπατερικής μας Παράδοσης, με την πιο πρόσφατη ανατρεπτική και αντικανονική του απόφαση να επιτρέψει, αν είναι δυνατόν! το δεύτερο γάμο ιερέων!

Οι ομοϊδεάτες του Βαρθολομαίου, την αποκαλούν Ιστορική αυτή του την απόφαση αλλά και σταθμό για την εκκλησιαστική ζωή των κληρικών, καθώς εκπληρώνεται ένα αίτημα δεκαετιών των εν χηρεία ή των διαζευγμένων κληρικών, όπως λένε.

Πιο συγκεκριμένα η Ιερά Σύνοδος του Οικουμενικού Πατριαρχείου υπό την προεδρία του Οικουμενικού Πατριάρχη Βαρθολομαίου, έλαβε τη σχετική απόφαση, μετά από νομικές και εκκλησιολογικές εισηγήσεις, με την οποία επιτρέπει πλέον το δεύτερο γάμο των κληρικών της δικαιοδοσίας της. Για τον Ελλαδικό χώρο η απόφαση αυτή έχει ισχύ για τους κληρικούς της Κρήτης και της Δωδεκανήσου και για την μεν περίπτωση της χηρείας, η διαδικασία είναι απλή, για τη δε περίπτωση διαζευγμένου ιερέα τίθεται μία προϋπόθεση, ότι το διαζύγιο θα πρέπει να έχει εκδοθεί χωρίς υπαιτιότητα του ιερέα.

Ενάντια στους κανόνες της Εκκλησίας μας η απόφαση αυτή

Κανένας Πατριάρχης δεν τόλμησε να το αγγίξει αυτό το θέμα παρεκτός του μασόνου Πατριάρχη Μελετίου Μεταξάκη, στο Πανορθόδοξο Συνέδριο, όπως μας πληροφορεί και μας αναλύει περί του θέματος ο σεβαστός Πρωτοπρεσβύτερος Θεόδωρος Ζήσης στην σχετική ομιλία του. Από την Πενθέκτη Οικουμενική Σύνοδο, η Αγία μας Εκκλησία τοποθετήθηκε περί του θέματος και απαγόρευσε μέσω των Κανόνων της τον δεύτερο γάμο κληρικών για οποιοδήποτε λόγο. Και μέχρι τον 20ο αιώνα ο κλήρος ακολουθούσε τους θεόπνευστους Κανόνες των Συνόδων.

Και αν ο Απόστολος Παύλος στην Α΄ προς Κορινθίους Επιστολή απευθυνόμενος σε λαϊκούς λέγει «Λέγω δε τοις αγάμοις και ταις χήρες, καλόν αυτοίς εστίν εάν μείνωσιν ως καγώ…» και «Δέδεσαι γυναικί; Μη ζητεί λύσιν. Λέλυσαι από γυναικός; Μη ζήτει γυναίκα» (Α΄Κορινθ. Κεφ. 7,8 και 7,27), πόσο μάλλον αυτά ισχύουν για ιερείς!

Πως γίνεται παπάς να ψάχνει νύφη;

Και αναρωτιόμαστε εμείς οι πιστοί, πως αυτός ο παπάς ο ξαναπαντρεμένος θα δώσει αύριο μεθαύριο κουράγιο στη χήρα και στα ορφανά που θα πλησιάσουν στο πετραχήλι του ζητώντας βοήθεια; Ή στον άντρα που τον άφησε η γυναίκα του και έφυγε…Όλα θα τα συμπαρασύρει αυτή η εκτροπή, βήμα βήμα προς την απώλεια…

Γιατί έτσι δουλεύει ο διάβολος μεθοδικά και υπομονετικά και παίρνει δικαιώματα.

Ο ΤΥΠΟΣ ΤΟΥ ΓΝΗΣΙΟΥ ΙΕΡΕΑ ΚΑΤΑ ΤΟΝ ΑΓΙΟ ΙΟΥΣΤΙΝΟ ΠΟΠΟΒΙΤΣ

Ο ΤΥΠΟΣ ΤΟΥ ΓΝΗΣΙΟΥ ΙΕΡΕΑ ΚΑΤΑ ΤΟΝ ΑΓΙΟ ΙΟΥΣΤΙΝΟ ΠΟΠΟΒΙΤΣ

=====

Tον γνήσιο ιερέα δεν θα πρέπει να σκανδαλί­ζουν μήτε οι κακοί ιερείς μα μήτε και οι κακοί αρχιε­ρείς. Αυτός πάντοτε ατενίζει πάνω από αυτούς, πάντοτε προσβλέπει προς τούς αγίους ιερείς και αρχιερείς. 

Βλέπει τον ιερό Χρυσόστομο, τον άγιο Σάββα, τον ιερομάρτυρα διάκονο Αββακούμ και πλήθος άλλων α­γίων.

Προς αυτούς αναφέρεται ολόψυχα, αυτούς θαυμάζει και από αυτούς χειραγωγείται. 

Και εκείνοι; 

Ε­κείνοι όλοι τους είναι ολοζώντανοι και σήμερα μέσα στην Εκκλησία, όπως ήταν χθες μα και πριν από χίλια χρόνια.

Ζώντες όλοι οι άγιοι Απόστολοι, ζώντες όλοι οι άγιοι Μάρτυρες, ζώντες όλοι οι άγιοι Πατέρες, οι ά­γιοι Ομολογητές και καθημερινά συλλειτουργούν μα­ζί με μας τους αναξίους λειτουργούς του Θεού στη Θεία Λειτουργία. 

Δεν είμαστε λοιπόν ισχυρότεροι και πιο δυνατοί από κάθε θάνατο, από κάθε κακό και από κάθε αμαρτία; 

Μπορούμε τάχα να βρούμε αφορμή για απογοήτευση μέσα στην ιερατική μας κλήση; 

Ακόμα και εκείνη ή διακονία των Αγγέλων, δεν είναι ανώτε­ρη από την διακονία των ιερέων! 

Ο ιερέας έχει θεϊκή εξουσία επί παραδείσου και κολάσεως, επί ζωής και θανάτου, επί αθανασίας και αιωνιότητος.

Εσύ, αγαπητέ μου, σαν να αμφέβαλες προς στιγμήν για όλα αυτά και το πνεύμα σου κλονίστηκε. 

Ψη­λά το κεφάλι! Γιατί κανένας μέσα στο ανθρώπινο γέ­νος δεν έχει αυτό που ο ιερέας του Χριστού κατέχει. 

Το σημαντικό είναι: στερεώσου με πίστη, προσευχή και αγάπη στον θαυμαστό Κύριο, στον γλυκύτατο Κύριο και κάθε θάνατος θα φύγει μακριά σου, πολύ δε περισσότερο, ή απόγνωση και τα τέκνα εκείνης.

ΠΗΓΗ:

Ιστολόγιο “Κύριος Ιησούς Χριστός 3”

ΑΘΗΝΑΓΟΡΑΣ: «…ΕΙΜΑΙ ΥΠΕΡ ΤΟΥ ΓΑΜΟΥ ΤΩΝ ΚΛΗΡΙΚΩΝ ΚΑΙ ΚΑΤΑ ΤΟΥ ΡΑΣΟΥ…»

ΑΘΗΝΑΓΟΡΑΣ: «…ΕΙΜΑΙ ΥΠΕΡ ΤΟΥ ΓΑΜΟΥ ΤΩΝ ΚΛΗΡΙΚΩΝ ΚΑΙ ΚΑΤΑ ΤΟΥ ΡΑΣΟΥ…»

Παρασκευή, 20 Μαρτίου 1970

Μιὰ συνομιλία τοῦ Πατριάρχου μὲ τὸν ΣΠ. ΑΛΕΞΙΟΥ

ΠΑΤΡΙΑΡΧΗΣ ΑΘΗΝΑΓΟΡΑΣ: «Διάβασα ὅλα τὰ ἄρθρα σας γιὰ τὸ «Ἄν κάνουν τὰ ράσα τὸν παπά». Πολὺ καλὰ καὶ περισσότερο ἀπʼ ὅλα ἀληθινά».

Σπ. ΑΛΕΞΙΟΥ– Δηλαδή, συμφωνεῖτε, Παναγιώτατε, μὲ ὅσα ὑπεστηρίχθησαν ἐκεῖ;

ΑΘΗΝΑΓΟΡΑΣ: «Βεβαίως, ἀπολύτως. Δὲν λέει τίποτα πλέον τὸ ράσο σήμερα, οὔτε ὡς ἐμφάνισις, οὔτε ὡς σκοπός. Ἄν σὲ εἶχα δῆ προηγουμένως, θὰ σοῦ ἔλεγα νὰ βάλης κάποιον ἄλλο τίτλο στὰ ἄρθρα σου: «Τὰ ράσα δὲν κάνουν τὸν παπᾶ, ὁ παπᾶς πρέπει νὰ κάμει τὸν ἑαυτό του χωρὶς τὰ ράσα». Αὐτὸ εἶναι.

ΒΕΒΑΙΑ, πρέπει νὰ γίνουμε ρεαλισταί, καὶ πρὸ πάντων νὰ μὴ φοβώμαστε τὴν ἀλήθεια. Λέμε πολλὲς φορὲς ὅτι τοῦτο ἤ ἐκεῖνο εἶναι ἱστορικὸ καὶ πρέπει νὰ μείνη. Λάθος. Μεγάλο λάθος.

Σπ. ΑΛΕΞΙΟΥ: Πιστεύετε πῶς ἡ ἀλλαγὴ ἀμφιέσεως θὰ βοηθήση τοὺς νέους θεολόγους καὶ μορφωμένους, γενικά, νὰ προσέλθουν στὸν Κλῆρο;

ΑΘΗΝΑΓΟΡΑΣ: «Απολύτως καὶ ἕνα ἄλλο ἀκόμα: Ὁ γάμος τῶν κληρικῶν μετὰ τὴν χειροτονία. Εἶμαι σαφῶς κεκηρυγμένος ὑπὲρ τοῦ γάμου τῶν κληρικῶν καὶ ἀφοῦ χειροτονηθοῦν. Δὲν εἶναι κώλυμα γάμου ἡ χειροτονία. Θὰ εἴχαμε πολλοὺς ἀποφοίτους θεολογικῶν σχολῶν ἱερεῖς ἐὰν ἤξεραν ὅτι μποροῦν νὰ νυμφευθοῦν ὅταν εὕρουν τὴν σύντροφον τῆς ζωῆς των καὶ ὄχι βιαστικὰ ἐπειδὴ τὸ ἐπιβάλλιε ὁ τύπος.

ΕΙΣ ΜΙΑΝ κληρικολαϊκὴν συνεδρίασιν τῆς Ἐκκλησίας Ἀμερικῆς τὸ εἴχαμε ἀποφασίση καὶ θὰ τὸ εἶχα λύσει τὸ θέμα αὐτό, ἀλλὰ δὲν πρόφθασα, ἐκλήθην ἐδῶ».

ΜΕΤΑ ἔρχεται μόνος του στὸ θέμα τῆς ὁμιλίας τοῦ Μητροπολίτου Χαλκηδόνος στὴ Μητρόπολι Ἀθηνῶν˙

«ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ποὺ δημοσιεύσατε ὁλόκληρη τὴν ὁμιλία του. Εἶπε ἀπλᾶ τὴν ἀλήθεια, ὄπως τὴν θέλει ὁ Λαός. Ὁ κόσμος δὲν θέλει νὰ τοῦ μπερδεύης τὰ πράγματα, γιατὶ νομίζεις πὼς τὸν γελᾶς, τὸν κοροϊδεύεις. Εἶναι φυσιογνωμία ὁ Χαλκηδόνος. Δὲν ἔχομε πολλούς. Εἶναι ἡ φωνὴ τοῦ Φαναρίου. Φωνὴ αἰώνων. Οἱ αἰῶνες μᾶς δίδουν τὸ κουράγιο καὶ τὴ δύναμι. Τί ἄλλο ἔχουμε ἐδῶ;

ΜΑΣ ΚΑΤΗΓΟΡΟΥΝ, ὅτι δὲν κρατᾶμε καλὴ γραμμή, μερικοί, φυσικά, ἀλλὰ αὐτὸ εἶναι ἄρνησις. 

ΤΟ ΚΑΤΑΛΑΒΑΤΕ αὐτό: Ὑπὲρ τῆς ἑνώσεως καὶ κατὰ τῆς προσπαθείας. Εἶχε ἄδικο μετὰ ὁ Χαλκηδόνος, ὅταν μίλησε περὶ ὑποκρισίας; Προτείνομε ὡς μέσον ἑνώσεως τὸ Ἅγιον Ποτήριον. Τὸ εἴχαμε τὸ κοινὸν Ποτήριον καὶ ὅταν εἴμαστε χωρισμένοι μὲ τὴν Δύσι, μέχρι τοῦ 1050. Ἔγινε τὸ Σχῖσμα καὶ σταματήσαμε. Τὸ Σχῖσμα ἔγινε διὰ μέσου τοῦ Ἀναθέματος. Ἤρθη τὸ Ἀνάθεμα μεταξὺ τῶν δύο Ἐκκλησιῶν, Δύσεως καὶ Κωνσταντινουπόλεως. Ποιό εἶναι τὸ ἐμπόδιο; Νὰ τὸ βροῦμε, νὰ συζητήσουμε μὲ καλὴ διάθεσι, ὄχι μὲ ὕβρεις. Διάλογος ἀγάπης καὶ ὕβρεις γίνεται;

ΜΑ ΕΧΟΥΜΕ καὶ πολλὲς διαφορές, μᾶς λένε. Ποιές; Τὸ «Φιλιόκβε;». Ἀπὸ τὸν 7ον αἰῶνα ὑπῆρχε καὶ οἱ Ἐκκλησίες δὲν εἶχαν χωριστῆ. Τὸ Πρωτεῖο καὶ τὸ Ἀλάθητο; Τί μᾶς ἐνδιαφέρει; Κάθε Ἐκκλησία θὰ κρατήση τὰ δικά της ἔθιμα. Ἄν τὸ θέλη ἡ Καθολικὴ Ἐκκλησία, ἄς τὸ κρατήση.

ΑΛΛΑ, σᾶς ἐρωτῶ : Ποῦ εἶναι τὸ Ἀλάθητο σήμερα, ὅταν ὁ Πάπας ἔχη στὴ Ρώμη μόνιμο 15μελῆ Σύνοδον, ἡ ὁποία ἀποφασίζει;

ΑΛΛΩΣΤΕ, ὅλοι θεωροῦμε τὸν ἑαυτό μας ἀλάνθαστο. Στὴ δουλειά μας, στὶς σκέψεις μας, σὲ ὅλα. Σὲ ρωτᾶ ἡ γυναίκα σου πόσο ἀλάτι νὰ βάλη στὸ φαγητό; Ὄχι, ἀσφαλῶς. Ἔχει τὸ ἀλάθητό της. Ἄς τὸ ἔχη καὶ ὁ Πάπας, ἅμα τὸ θέλη. Ἐμεῖς δὲν ζητᾶμε νὰ τὸ ἔχουμε.

Ο ΘΕΟΛΟΓΙΚΟΣ ΔΙΑΛΟΓΟΣ δὲν θὰ ἀποδώση. Δὲν εἴμεθα ἕτοιμοι καὶ θὰ χρειασθοῦν αἰῶνες. Μόνον ἕνας διάλογος εἶναι ἐφικτός: Ὁ διάλογος τῆς ἀγάπης. Αὐτὸς θὰ διευκολύνη τὸν διάλογον τῶν διαφορῶν. Διαφορὲς καὶ ἀγάπη δὲν γίνεται».

ΠΗΓΗ:

Ιστολόγιο "Αυγουστίνος Καντιώτης"