π. ΔΙΟΝΥΣΙΟΥ ΤΑΤΣΗ,ΑΘΕΟΦΟΒΟΙ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟΙ

ΑΘΕΟΦΟΒΟΙ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟΙ

Τοῦ π. Διονυσίου Τάτση

=====

Εἶναι λάθος νὰ ἀνεχόμαστε τὴ δράση ἐπιπόλαιων καὶ ἀξιόμεμπτων κληρικῶν, χωρὶς νὰ ἐλέγχουμε καὶ νὰ προτείνουμε λύσεις γιὰ πρόληψη ἢ ἀντιμετώπιση σκανδάλων. 

Σὲ ἕνα συνειδητὸ καὶ εὐαίσθητο χριστιανὸ εἶναι ἀπαράδεκτο νὰ ἀδιαφορεῖ γιὰ τὰ κακῶς κείμενα ἢ νὰ συνεργάζεται μὲ ἀνάξιους κληρικούς, βάζοντας καλὸ λογισμό, τὴν ὥρα ποὺ βουίζει ὁ τόπος ἀπὸ τὴν ἁμαρτωλὴ δραστηριότητά τους.

Συχνὰ συναντοῦμε στὸν ἱερὸ χῶρο τῆς Ἐκκλησίας πνευματικούς, οἱ ὁποῖοι δὲν ἔχουν συναίσθηση τῆς μεγάλης τους εὐθύνης καὶ δημιουργοῦν προβλήματα σὲ ναοὺς καὶ μοναστήρια, τὰ ὁποῖα στὴ συνέχεια δύσκολα λύνονται, γιὰ νὰ μὴ πῶ ὅτι παραμένουν δεκαετίες καὶ ἀπογοητεύουν τοὺς καλοπροαίρετους πιστούς.

Χρειάζεται μεγάλη προσοχὴ, γιὰ νὰ μὴ ἀναδεικνύονται στὸ χῶρο τῆς Ἐκκλησίας πρόσωπα ποὺ ὑπόκεινται καὶ ἐπιμελῶς κρύβουν τὴν ἀναξιότητά τους. 

Ἕνας ἄξιος κληρικὸς πικραίνεται βαθιὰ, ὅταν διαπιστώνει τέτοια ἀρνητικὰ φαινόμενα καὶ ἔχει τὴν αἴσθηση ὅτι κατεδαφίζεται ἐκεῖνο ποὺ μὲ πολὺ ζῆλο καὶ ἀδιάκοπο πνευματικὸ ἀγώνα χτίζουν οἱ συνάδελφοί του ἀλλὰ καὶ ὁ ἴδιος. Καὶ ἡ πικρία του μεγαλώνει, καθὼς βλέπει ὅτι δὲν μπορεῖ νὰ βοηθήσει, γιὰ νὰ ἀποφεύγονται οἱ ἀπερίσκεπτες αὐτὲς ἐνέργειες. Γι’ αὐτὸ ἀπομακρύνεται ἀπὸ τοὺς ἀνάξιους ἀδελφούς του καὶ περιμένει ὁ Θεὸς νὰ βάλει τὸ χέρι του.

Ἔχει διαπιστωθεῖ ἐπίσης ὅτι μερικοὶ «γέροντες», ἡγούμενοι πλουσίων μοναστηριῶν, προσ­φέρουν χρηματικὰ ποσὰ σὲ Μητροπολίτες, γιὰ νὰ ἐξασφαλίζουν τὴν ἐμπιστοσύνη τους καὶ νὰ τοὺς ζητοῦν στὴ συνέχεια διευκολύνσεις σὲ διάφορα πνευματικά τους τέκνα! 

Ἡ τακτικὴ αὐτὴ εἶναι ἀπαράδεκτη καὶ παντελῶς ἀπορριπτέα ἀπὸ ἕνα κληρικό. Ὅμως ποὺ νὰ συνεννοηθεῖς; Ἡ «γεροντικὴ» αὐθεντία εἶναι παντοδύναμη καὶ τολμηρὴ καὶ δὲν ἐλέγχεται ἀπὸ τὸ φόβο τοῦ Θεοῦ, ποὺ μᾶλλον δὲν ὑπάρχει στὴν ψυχή τους στὸν ἀνάλογο βαθμό.

ΠΗΓΗ:

orthodoxostypos 

π. ΔΙΟΝΥΣΙΟΥ ΤΑΤΣΗ,ΟΙ ΙΣΤΟΣΕΛΙΔΕΣ ΤΩΝ ΜΗΤΡΟΠΟΛΕΩΝ

ΟΙ ΙΣΤΟΣΕΛΙΔΕΣ ΤΩΝ ΜΗΤΡΟΠΟΛΕΩΝ 

Τοῦ π. Διονυσίου Τάτση

=====

Η ραγδαία ἀνάπτυξη τῆς τεχνολογίας στὰ μέσα ἐπικοινωνίας καὶ πληροφόρησης εἶναι ὁ μεγάλος πειρασμὸς τῶν σύγχρονων χριστιανῶν. Σχεδὸν ὅλοι ἀσχολοῦνται μὲ αὐτὴ καὶ ἐπιδιώκουν τὴν προβολή. Θέλουν νὰ δείξουν εὐρύτερα αὐτὰ ποὺ οἱ ἴδιοι κάνουν.

Ὅλες πιὰ οἱ Μητροπόλεις ἔχουν ἱστοσελίδες καὶ προβάλλουν τὸ ἔργο τους ἢ καλύτερα προβάλλουν ἀσήμαντες δραστηριότητες τῶν Μητροπολιτῶν, οἱ ὁποῖοι νομίζουν ὅτι ἐπιτελοῦν σπουδαῖο ἔργο καὶ πρέπει νὰ προβληθεῖ, γιὰ νὰ παραδειγματίσει τὸ λαό, ἐνῶ στὴν πραγματικότητα προβάλλεται «τὸ τίποτα».

Ἀλήθεια, πόση πνευματικὴ ἀξία ἔχει μία ἀρχιερατικὴ λειτουργία ἢ ἕνα ἀρχιερατικὸ συλλείτουργο μὲ λαμπροφορεμένους Ἀρχιερεῖς, σὲ μιὰ ἐποχὴ μάλιστα ποὺ ὁ λαὸς δὲν μπορεῖ νὰ ἐξοικονομήσει οὔτε τὰ στοιχειώδη τῆς ζωῆς; 

Δυστυχῶς, οἱ περισσότεροι Ἀρχιερεῖς ζοῦν στὸ δικό τους κόσμο, χωρὶς νὰ ἐπηρεάζονται ἰδιαίτερα καὶ ἂς ἑτοιμάζουν οἱ συνεργάτες τους ἱερεῖς μερικὲς μερίδες φαγητοῦ γιὰ τοὺς πεινασμένους καὶ δυστυχεῖς.

Στὶς ἱστοσελίδες τους οἱ Μητροπολίτες προβάλλουν κάθε κίνησή τους. Ποῦ πῆγαν, τί εἶπαν, τί φόρεσαν ὡς λειτουργοὶ τοῦ ταπεινοῦ Ἰησοῦ, τί ἔφαγαν, τί δῶρα ἀντάλλαξαν μὲ τοὺς ἐν Χριστῷ ἀδελφούς τους, τί σχεδιάζουν γιὰ τὸ μέλλον, τὴν ὥρα ποὺ τὸ παρὸν ἦταν κενό…Τόση ματαιοδοξία οὔτε στοὺς κοσμικοὺς δὲν συναντοῦμε. Ξεχνοῦν οἱ πνευματικοί μας πατέρες ὅτι ἡ προβολὴ καὶ ἡ διαφήμιση δὲν ἔχουν καμία σχέση μὲ τὴν πνευματικὴ ζωὴ καὶ εἰδικότερα τὴν ἀρετὴ τῆς ταπείνωσης.

Οἱ ματαιόδοξοι Ἀρχιερεῖς ἔχουν ἐπιστρατεύσει καὶ εἰδικοὺς κληρικούς, οἱ ὁποῖοι τοὺς συνοδεύουν σὲ κάθε δημόσια ἐμφάνισή τους καὶ ἀποθανατίζουν τὸ βηματισμό τους, τὶς κινήσεις τους, τὰ λόγια τῆς καθημερινότητας, τοὺς κατὰ συνθήκην χαιρετισμούς, τὶς εὐλογίες τους, ἀλλὰ καὶ τὶς λειτουργίες τους, ποὺ τελοῦνται «πρὸς τὸ θεαθῆναι» συνήθως. Θέλουν νὰ μὴ χαθεῖ τίποτα ἀπὸ τὰ ἀρχεῖο τους. Κάθε τί ποὺ τροφοδοτεῖ τὸν ἐγωϊσμό τους καὶ τὸ κοσμικὸ φρόνημα, ποὺ τοὺς ἔχει αἰχμαλωτίσει, τὸ διαφυλάσσουν.

Ὅλα αὐτὰ δείχνουν ὅτι οἱ συγκεκριμένοι Μητροπολίτες βρίσκονται σὲ λάθος δρόμο, γι᾽ αὐτὸ κάτι πρέπει νὰ γίνει. Δὲν εἶναι δυνατὸ νὰ σέρνονται ἀπὸ τὴν ἐπικαιρότητα καὶ νὰ ἐπιδιώκουν τὴν προβολὴ χωρὶς λόγο καὶ αἰτία. Καὶ ἂν ἐπρόκειτο γιὰ θέματα ὀρθοδόξου πίστεως καὶ ὁμολογίας, θὰ μποροῦσε κανεὶς νὰ τοὺς ἐπαινέσει.

Ὅταν ὅμως σιωποῦν μπροστὰ στοὺς προκλητικοὺς καὶ ἀπαράδεκτους οἰκουμενιστές, ὅταν εἶναι συμβιβασμένοι μὲ τὸν κόσμο καὶ ποτὲ δὲν ὑψώνουν τὴ φωνή τους γιὰ τὰ κακῶς κείμενα τῆς Ἐκκλησίας, πῶς νὰ δεχτεῖ κανεὶς ὅτι βαδίζουν τὸ δρόμο τῆς σωτηρίας καὶ μποροῦν νὰ διακονήσουν τὸ λαὸ τοῦ Θεοῦ;

ΠΗΓΗ:

Ορθόδοξος Τύπος, 17/01/2014

ΑΝΗΣΥΧΙΑ ΔΙΑ ΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗΝ ΔΙΑΣΠΟΡΑΝ

ΑΝΗΣΥΧΙΑ ΔΙΑ ΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗΝ ΔΙΑΣΠΟΡΑΝ

Τοῦ π. Διονυσίου Τάτση

=====

Οἱ ἀρχιεπίσκοποι καὶ οἱ Μητροπολίτες τῆς ἑλληνικῆς διασπορᾶς, ποὺ ἀνήκουν στὸ κλῖμα τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου, συχνὰ ἀναφέρονται σὲ διάφορα ἐκκλησιαστικὰ θέματα καὶ ἐντυπωσιάζουν ἀρνητικὰ μὲ τὶς θέσεις τους καὶ τὶς λύσεις ποὺ προτείνουν γιὰ διάφορα προβλήματα ποὺ ἀναφύονται στὴ ζωή τῆς Ἐκκλησίας. 

Νομίζουν ὅτι ἔχουν ἁρμοδιότητα γιὰ τὰ πάντα καὶ τοὺς πάντες, ἐνῷ πρέπει νὰ περιορίζονται στὸ ἀνησυχητικὸ ἐκκοσμικευμένο ποίμνιό τους, τὸ ὁποῖο ματαίως περιμένει νὰ δεῖ καὶ νὰ ἀκούσει ἕνα παραδοσιακὸ καὶ σεμνὸ κληρικό. 

Εἶναι ἀλήθεια ὅτι οἱ χριστιανοὶ τῆς διασπορᾶς ἔχουν νοθεύσει τὴν παράδοση τῆς Ἐκκλησίας καὶ δὲν γνωρίζουν τί σημαίνει πνευματικὴ ζωή. Οἱ ποιμένες τους ἐπίσης βρίσκονται στὸ ἴδιο ἐπίπεδο. Ὅλα εἶναι κοσμικά. Ἑορτές, ἐκδηλώσεις, συναντήσεις, χοροεσπερίδες, βραβεύσεις, τρόποι συγκεντρώσεις χρημάτων (ὁ σκοπὸς ἁγιάζει τὰ μέσα), συνεργασία μὲ ἀμφίβολες καὶ ἀντιχριστιανικὲς ὀργανώσεις κ.λ.π.

Μὲ ὅλα αὐτὰ ἔχει χαθεῖ τὸ οὐσιῶδες τῆς πνευματικῆς ζωῆς. Οἱ ἀρχιεπίσκοποι καὶ οἱ Μητροπολίτες χρησιμοποιοῦν πολὺ συχνὰ τὴν «οἰκονομία» καὶ καταλήγουν σὲ συμπεράσματα, ποὺ δὲν ἔχουν καμιὰ σχέση μὲ τὴν ἠθική τοῦ Εὐαγγελίου. Μεικτοὶ γάμοι, θεία κοινωνία στοὺς ἑτερόδοξους, στενὲς ἐπαφὲς μὲ τοὺς παπικοὺς καὶ προτεστάντες, ἀλλὰ καὶ τοὺς ἑτεροθρήσκους, θερμοὶ ὑποστηρικτὲς τοῦ ὀλέθριου οἰκουμενισμοῦ, ἀνέκτικοι σὲ ὅλους καὶ ἀνοιχτοὶ σὲ πολλὲς ἁμαρτωλὲς ἐπιλογές.

Οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ παρόλο ποὺ ἔχουν τὸν γ΄ βαθμὸ τῆς ἱερωσύνης, τὴν περίοπτη θέση τοῦ ἀρχιερέα, εἶναι ἀπρόσεκτοι στὴ συμπεριφορά τους καὶ τὶς δηλώσεις τους. Ὅμως πρέπει νὰ δεχτοῦν τὴν παράδοση τῆς Ἐκκλησίας σὲ ὅλα τὰ θέματα, ἀκόμα καὶ στὴν ἐξωτερική τους ἐμφάνιση, γιὰ νὰ ἀποκτήσουν τὴν ἐμπιστοσύνη τοῦ λαοῦ πρῶτα καὶ μετὰ νὰ ἀναπτύξουν καθαρὸ ποιμαντικὸ ἔργο μὲ οὐσιαστικὸ περιεχόμενο καὶ ὄχι κοινωνικὲς σχέσεις, μάταιες καὶ ἀνωφελεῖς. 

Ἂς ἀφήσουν τὶς κοσμικὲς φιλοδοξίες καὶ ἂς ἀσχοληθοῦν μὲ τὸ βαρὺ ἔργο ποὺ ἔχουν ἀναλάβει, δηλ. τὴ σωτηρία τῶν ἀνθρώπων.

Πρέπει ἐπίσης νὰ γνωρίζουν ὅτι στὴν Ἑλλάδα δὲν μᾶς ἐνδιαφέρουν οἱ νεωτερισμοί τους καὶ οἱ παράξενες θεολογικές τους ἀπόψεις. Ὅπως μᾶς ἐνοχλεῖ καὶ ἡ ἐξωτερική τους ἐμφάνιση, τὰ κοστούμια, ἡ ἄσχημη γενειάδα μιᾶς ἑβδομάδας, τὸ ἐπανωκαλύμμαυχο, πού φτάνει μέχρι τοὺς ἀστραγάλους καὶ τὰ βαρύτιμα ἐγκόλπια. 

Ἂς παραδειγματιστοῦν ἐπιτέλους ἀπὸ τὸν ἀείμνηστο Γέροντα Ἐφραίμ, ὁ ὁποῖος κατάφερε νὰ ἱδρύσει στὴν Ἀμερικὴ πλῆθος μοναστήρια καὶ νὰ διδάξει τὴν ὀρθόδοξη πνευματικότητα. Ἔχουν μπροστὰ τους σπουδαῖο ἔργο νὰ ἐπιτελέσουν καὶ νὰ δείξουν στοὺς πιστοὺς τὸ δρόμο ποὺ καταλήγει στὴ βασιλεία τῶν οὐράνων.

ΠΗΓΗ:

orthodoxostypos

π. ΔΙΟΝΥΣΙΟΥ ΤΑΤΣΗ, ΠΡΟΣΩΠΕΙΟΝ: ΤΟ ΠΡΟΣΩΠΟ ΤΩΝ ΑΘΛΙΩΝ

ΠΡΟΣΩΠΕΙΟΝ: ΤΟ ΠΡΟΣΩΠΟ ΤΩΝ ΑΘΛΙΩΝ

Τοῦ πρωτοπρεσβυτέρου π. Διονυσίου Τάτση

=====

Πολλὲς φορὲς ἀπογοητευόμαστε ἀπὸ τὴ συμπεριφορὰ γνωστῶν μας ἀνθρώπων, οἱ ὁποῖοι φαίνονται ὅτι εἶναι πνευματικοὶ ἀγωνιστές, στὴν πραγματικότητα ὅμως δὲν ἔχουν βιώματα, γιατί δὲν τηροῦν τὶς ἐντολές, ζοῦν χωρὶς φόβο Θεοῦ ἀλλὰ καὶ χωρίς ἀγάπη γιὰ τὸν πλησίον. Εὔκολα διαπιστώνουμε τὴν ὑποκρισία τους καὶ ἀπελπιζόμαστε ἀπὸ τὴν κρυμμένη ἀθλιότητά τους.

Γενικὰ ἡ διάψευση αὐτὴ ἐνοχλεῖ καὶ ἀφαιρεῖ κάθε ἐμπιστοσύνη σὲ πρόσωπα ποὺ μέχρι χθὲς τὰ θεωρούσαμε ἀξιοσέβαστα. Τὰ βλέπουμε πιά χωρὶς προθυμία νὰ συνομιλήσουμε μαζί τους, νὰ τοὺς ποῦμε τὶς σκέψεις μας, νὰ ἐκφράσουμε τὶς ἐπιθυμίες μας καὶ προπαντὸς νὰ συνεργαστοῦμε. Καταλήγουμε στὸ συμπέρασμα ὅτι εἶναι διαφορετικοῦ πνεύματος καὶ προσανατολισμοῦ καὶ κάθε ἐπικοινωνία ἀποβαίνει μάταιη καὶ ἀνωφελής, ἂν ὄχι καὶ ἐπιζήμια.

Ἡ ὑποκρισία κρύβει τὴν ἄσχημη πραγματικότητα ἑνὸς ἀνθρώπου, ἡ ὁποία ὅμως ἀργὰ ἢ γρήγορα γίνεται διάτρητη καὶ γελοία, φανερώνοντας τὸ ἀποκρουστικὸ πρόσωπο τοῦ ἀνθρώπου. Ὁ Χριστὸς εἶχε χρησιμοποιήσει πολλὲς φορὲς σκληρὰ λόγια γιὰ τοὺς ὑποκριτές, οἱ ὁποῖοι παραπλανοῦσαν τὸν ἁπλὸ λαὸ καὶ ἀποσποῦσαν τὸ σεβασμό τους, προκειμένου νὰ πετυχαίνουν οἱ ἴδιοι τούς σκοπούς τους.

Ὁ γέροντας Ἐπιφάνιος Θεοδωρόπουλος, γνώστης τῆς συμπεριφορᾶς πολλῶν ἀνθρώπων, τόνιζε ὅτι δὲν πρέπει νὰ ἔχουμε προσωπεῖο καὶ νὰ ἐμφανιζόμαστε διαφορετικοί ἀπὸ ὅ,τι εἴμαστε. Εἶναι ἀξιοπρόσεκτα τὰ λόγια του: «Στὸ ἄμεσο περιβάλλον μας δὲν εἶναι εὔκολο νὰ κρυφτοῦμε. Δὲν μποροῦμε ἐκεῖ νὰ ἔχουμε προσωπεῖο. Ἐκεῖ πέφτει τὸ προσωπεῖο. Ἀλλὰ στὸ ἀπώτερο περιβάλλον ἐκεῖ πάντοτε φορᾶμε προσωπεῖα. Νὰ προσπαθοῦμε νὰ μὴ τὸ φορᾶμε αὐτὸ τὸ προσωπεῖο καὶ νὰ φαινόμαστε ποιοὶ πραγματικὰ εἴμαστε. Διότι, ἐπαναλαμβάνω, πολλὲς φορὲς τὸ προσωπεῖο τὸ ἀφαιρεῖ ὁ Θεός. Καὶ τότε φαινόμαστε μὲ ὅλη τὴ γυμνότητά μας, πόσο ἄθλιοι καὶ ἐλεεινοὶ εἴμαστε. Νὰ μὴ φοροῦμε προσωπεῖο. Νὰ μὴ δείχνουμε εὐσεβοφάνεια καὶ ἁγιοφάνεια. Αὐτοὶ ποὺ εἴμαστε, αὐτοὶ νὰ φαινόμαστε».

Οἱ χριστιανοὶ πρέπει νὰ εἶναι εἰλικρινεῖς σὲ ὅλα καὶ συγχρόνως νὰ ἔχουν διάκριση, γιὰ νὰ μὴ προκαλοῦν καὶ δημιουργοῦν διάφορα προβλήματα. Νὰ ἐλέγχουν τὶς σκέψεις τους καὶ νὰ προβλέπουν τυχὸν παρεξηγήσεις ποὺ θὰ προκαλέσουν τὰ λόγια τους. Ἀναφερόμαστε πάντα στὶς καθημερινὲς συζητήσεις γιὰ θέματα μικρὰ καὶ δευτερεύοντα. 

Εἶναι πολλὰ πράγματα ποὺ δὲν ἔχουν καμιὰ ἀξία καὶ ἡ ἀποσιώπηση τυχὸν ἐλλείψεων καὶ ἡ ἀποφυγὴ κρίσεων σὲ διάφορες ἐκδηλώσεις ἐπιβάλλονται. Ἀλίμονο, ἂν συνεχῶς ἀσχολούμαστε μὲ τὸ τί λένε καὶ τί κάνουν οἱ ἄνθρωποι τῆς κοινωνίας στὴν ὁποία ζοῦμε. Ἡ στάση αὐτὴ δὲν ἔχει καμιὰ σχέση μὲ τὴν ὑποκριτικὴ συμπεριφορά. Δὲν παραπλανᾶ, ἀλλὰ ἀντίθετα προλαμβάνει ἐκδηλώσεις ποὺ ὁδηγοῦν σὲ παρεξηγήσεις καὶ ὀξύτητες γιὰ ἀνάξια λόγου θέματα.

Οἱ χριστιανοὶ πρέπει νὰ ἀποφεύγουν τὴν ὑποκρισία καὶ νὰ διακρίνονται γιὰ τὴν εἰλικρίνεια καὶ τὴ διάκριση.

ΠΗΓΗ:

orthodoxostypos.gr

ΕΙΝΑΙ ΑΝΑΠΟΦΕΥΚΤΟΣ Η ΕΝΩΣΙΣ ΤΩΝ “ΕΚΚΛΗΣΙΩΝ”;

ΕΙΝΑΙ ΑΝΑΠΟΦΕΥΚΤΟΣ Η ΕΝΩΣΙΣ ΤΩΝ “ΕΚΚΛΗΣΙΩΝ”; 

Τοῦ π. Διονυσίου Τάτση

=====

Κάθε φορά ποὺ σκέφτομαι τοὺς οἰκουμενιστὲς ἢ διαβάζω δηλώσεις ἢ ἀκούω λόγους τους σὲ ἱεροὺς τόπους λατρείας, προσπαθῶ νὰ εἶμαι δίκαιος καὶ ἀντικειμενικὸς ἀπέναντί τους καὶ νὰ «βάζω καλὸ λογισμό", ὅπως ἔλεγε καὶ ὁ ἅγιος Παΐσιος ὁ Ἁγιορείτης. 

Ὅμως οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ εἶναι ἀδιόρθωτοι καὶ προκλητικοί. Ἀσπάζονται τοὺς ἑτεροδόξους καὶ ἀπειλοῦν τοὺς Ὀρθοδόξους. Ἀγαποῦν τοὺς πρώτους καὶ θεωροῦν ἐχθρούς τους τοὺς δεύτερους. Ἡ ἀγάπη τους εἶναι πορεία καταστροφῆς. Γιὰ τοὺς αἱρετικοὺς ἔχουν ἀφθονία καλῶν συναισθημάτων, γιὰ τοὺς διαφωνοῦντες Ὀρθοδόξους ἔχουν μόνο μῖσος, τὸ ὁποῖο ἐκδηλώνεται μὲ σκληρὰ καὶ ἀπαξιωτικὰ λόγια.

Οἱ οἰκουμενιστὲς συνήθως κατέχουν ὑψηλὲς θέσεις στὴν Ἐκκλησία, γεγονὸς ποὺ τοὺς δημιουργεῖ τὴν ψευδαίσθηση ὅτι ὀρθοφρονοῦν, ἔχουν ἄνωθεν ἔμπνευση καὶ πρέπει ὅλοι νὰ τοὺς προσέχουν καὶ νὰ ἀποδέχονται τὶς «βαθυστόχαστες» θεωρίες τους. 

Ὅποιος τοὺς ἀρνεῖται εἶναι ἄξιος περιφρόνησης καὶ θεωρεῖται ἀσεβής, γιατί δὲν τοὺς ἀποδίδει τὸν προσ­ήκοντα σεβασμό.

Ὁ Οἰκουμενικὸς Πατριάρχης κ. Βαρθολομαῖος ἀποτελεῖ γιὰ τοὺς οἰκουμενιστὲς τὸ φωτεινὸ παράδειγμα. Τὸν μιμοῦνται καὶ ἐπικοινωνοῦν μαζί του μὲ δουλικὸ φρόνημα. Κανεὶς ποτὲ δὲν διανοήθηκε νὰ διαφοροποιηθεῖ σὲ κάποια ἀπόφασή του, γιατί γνωρίζει ὅτι εἶναι πολὺ καλὰ τροχισμένο τὸ δίκοπο πατριαρχικὸ μαχαίρι…

Ὅπως εἶναι γνωστὸ σὲ ὅλους, ὁ Πατριάρχης Βαρθολομαῖος πρωτοστατεῖ στὸν ὀλέθριο οἰκουμενισμὸ καὶ βλέπει τὶς ἀποτυχίες τῶν δραστηριοτήτων του ὡς σπουδαῖες ἐπιτυχίες, ἐνῷ δὲν μπορεῖ νὰ μᾶς δείξει ἕνα ἑτερόδοξο ποὺ ἔγινε ὀρθόδοξος μετὰ ἀπὸ τοὺς πολύχρονους ἀγῶνες του. 

Καὶ ὅμως αὐτὸς ἰσχυρίζεται ὅτι ἡ ὥρα τῆς ἕνωσης τῶν «ἐκκλησιῶν» ἔχει φτάσει καὶ ὀνειρεύεται τὸν αἱρετικὸ Πάπα νὰ τὸν προσκαλεῖ στὸ Βατικανὸ γιὰ τὴ λαμπρὴ ἐκδήλωση ποὺ ἔχει ἑτοιμάσει. 

Ἔχει τόση βεβαιότητα γι’ αὐτό, ποὺ δὲν θὰ ἦταν ὑπερβολὴ νὰ λέγαμε ὅτι ἔβαλε τοὺς λογογράφους νὰ ἑτοιμάσουν τὰ κείμενα καὶ τοὺς διακόνους νὰ στιλβώσουν τὰ ἐγκόλπια καὶ τοὺς σταυροὺς καὶ νὰ παραγγείλουν λαμπρὰ ἄμφια γιὰ τὴ λαμπρὴ μέρα!

Ἡ ἀκόλουθη πρόσφατη δήλωση τοῦ Πατριάρχου, ἀπὸ τὸ Ἅγιον Ὄρος, εἶναι ἀποκαλυπτική: «Ἡ ἕνωση τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας μὲ τὴν Ρωμαιοκαθολικὴ εἶναι ἀναπόφευκτη», «ἡ διαφορά, ἡ ὁποία ὑπάρχει ἀνάμεσα στοὺς Ὀρθοδόξους καὶ στοὺς Καθολικοὺς ἔχει ἱστορικὲς ρίζες καὶ δὲν ἔγκειται στὸ πεδίο τοῦ δόγματος», «οἱ Καθολικοὶ εἶναι ἀκριβῶς τὸ ἴδιο χριστιανοὶ, ὅπως εἴμαστε κι ἐμεῖς (οἱ Ὀρθόδοξοι)» (Ὀρθόδοξος Τύπος τῆς 6ης Δεκ. 2019).

Ἡ ἀνωτέρω δήλωση εἶναι ἀνακριβής. Οἱ Ὀρθόδοξοι γνωρίζουν ὅτι μέγα χάσμα ἐστήρικται ἀνάμεσα σέ μᾶς καὶ τοὺς παπικούς. Μόνο οἱ σοφοί τοῦ οἰκουμενισμοῦ βλέπουν τὰ πράγματα ἀνάποδα καὶ περιγράφουν τὴ σημερινὴ κατάσταση ἰδανικὴ γιὰ τὴν ἕνωση «τῶν ἐκκλησιῶν».

Οἱ Ὀρθόδοξοι δὲν ἔχουν καμιὰ σχέση μὲ τοὺς παπικοὺς καὶ προτεστάντες. Καὶ ὅσο ἐμεῖς ἐμβαθύνουμε στὴν πνευματικὴ ζωή, τόσο ἀπομακρυνόμαστε ἀπ’ αὐτούς. Δὲν ἀντέχουμε τὴν ἐκκοσμίκευσή τους, τὶς θεατρικὲς ἐκδηλώσεις, τὴν πολιτική τους, τὴν πονηριά τους, τὰ καταχθόνια σχέδια τους καὶ τὴν ἐφάμαρτη τάση νὰ ἁλώσουν τὴν Ὀρθοδοξία. Οἱ αἱρετικοὶ εἶναι ἀνίσχυροι καὶ οἱ Ὀρθόδοξοι ἰσχυροί. Εἶναι ἰσχυροὶ καὶ ὅταν ἀκόμα μερικοὶ μεγαλόσχημοι ρασοφόροι τοῦ Πατριαρχείου καὶ μερικοὶ δικοί μας Μητροπολίτες, μὲ τὶς ἀσπόνδυλες καὶ ἄβουλες συνοδίες τους, κατρακυλοῦν στὴν ἄβυσσο τοῦ οἰκουμενισμοῦ.

Ἀφήνουμε τὸν Πατριάρχη νὰ ὀνειρεύεται τὴν ἕνωση καὶ συνεχίζουμε τὴν ἀντίσταση κατὰ τοῦ οἰκουμενισμοῦ, καλύπτοντας τὸ κενὸ ποὺ δημιουργεῖ ἡ δειλία καὶ ἡ ἀφωνία τῶν μητροπολιτῶν μας. Τὸ ἔχουμε πεῖ πολλὲς φορὲς ὅτι τὰ μηνύματα δὲν τὰ παίρνουμε ἀπὸ αὐτούς· δὲν τοὺς ἔχουμε πνευματικοὺς ὁδηγούς. 

Ἐμεῖς στηριζόμαστε στοὺς Ἁγίους τοῦ παρελθόντος ἀλλὰ καὶ στοὺς σύγχρονους.

ΠΗΓΗ:

"Ορθόδοξος Τύπος"

ΘΑΥΜΑΣΤΟΙ ΟΙ ΑΓΩΝΕΣ ΤΟΥ κ. Π. ΤΣΑΓΚΑΡΗ ΓΙΑ ΤΟΝ ΟΡΘΟΔΟΞΟ ΧΑΡΑΚΤΗΡΑ ΤΟΥ ΜΑΘΗΜΑΤΟΣ ΤΩΝ ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΩΝ

ΘΑΥΜΑΣΤΟΙ ΟΙ ΑΓΩΝΕΣ ΤΟΥ κ. Π. ΤΣΑΓΚΑΡΗ ΓΙΑ ΤΟΝ ΟΡΘΟΔΟΞΟ ΧΑΡΑΚΤΗΡΑ ΤΟΥ ΜΑΘΗΜΑΤΟΣ ΤΩΝ ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΩΝ

Του Παναγιώτη Τελεβάντου

=====

Συγχαίρουμε θερμά τον συνάδελφο κ. Παναγιώτη Τσαγκάρη, Γενικό Γραμματέα της ΠΕΘ, επειδή είναι από τους λίγους που λένε την αλήθεια για τον κίνδυνο που αντιμετωπίζει ο ορθόδοξoς χαρακτήρας του μαθήματος των Θρησκευτικών.

Επιτίθεται -και δικαίως- σκληρά εναντίον της Υπουργού Παιδείας κ. Ν. Κεραμέως και εναντίον του κ. Γ. Καλαντζή, Γενικού Γραμματέα του Υπουργείου  Παιδείας, για την απροθυμία και την αβελτηρία τους να εφαρμόσουν τις αποφάσεις του Συμβουλίου Επικρατείας, που επιτάσσουν το μάθημα των Θρησκευτικών να έχει ορθόδοξο ομολογιακό χαρακτήρα.

Παράλληλα ο κ. Τσαγκάρης διακριτικά μεν, αλλά με σαφήνεια, εκφράζει την απογοήτευση του θεολογικού κόσμου και των πιστών, επειδή η στάση της Διοικούσας Εκκλησίας -και δη του Αρχιεπισκόπου και ορισμένων Μητροπολιτών- δεν είναι η ενδεδειγμένη.

Δυστυχώς πολύ λίγοι είναι διατεθειμένοι να ομολογήσουν αυτή την αναντίλεκτη αλήθεια.

Με τις επαινετές εξαιρέσεις του π. Διονυσίου Τάτση, του θεολόγου κ. Ιωάννη Τάτση και του ιστολογίου “Θρησκευτικά”, που βρίσκονται από δεκαετίας -τουλάχιστον- στην εμπροσθοφυλακή του αγώνα για την διατήρηση του ορθόδοξου χαρακτήρα του μαθήματος των Θρησκευτικών, οι υπόλοιποι μασούν τα λόγια τους ή και κάνουν πλάτες στον Αρχιεπίσκοπο Ιερώνυμο, τον Μαικήνα των ΚΑΙΡΟΣκόπων και του Γιαγκάζογλου που υποσκάπτουν καίρια τον ορθόδοξο χαρακτήρα των Θρησκευτικών.

Ο κ. Τσαγκάρης, όμως, απολύτως προς τιμή του, μιλά την γλώσσα της αλήθειας και δεν αποσιωπά -έστω διακριτικά- την ευθύνη του Αρχιεπισκόπου Ιερωνύμου για την προώθηση των Οικουμενιστικών-θρησκειολογικών βιβλίων των ΚΑΙΡΟΣκόπων για το μάθημα των Θρησκευτικών.

Ακόμη και τα ορθόδοξα χριστιανικά σωματεία της Θεσσαλονίκης στοιχήθηκαν στην ίδια λογική ότι δήθεν ευθύνη για την απο-ορθοδοξοποίηση του μαθήματος των Θρησκευτικών έχει μόνον η Πολιτεία και όχι πρωτίστως ο παράσπονδος Αρχιεπίσκοπος Ιερώνυμος.

Ενόσω η κριτική μας εστιάζεται αποκλειστικά στις ευθύνες της Πολιτείας και μένει στο απυρόβλητο ο Αρχιεπίσκοπος, είναι φυσικό ο Μακαριώτατος να συνεχίζει ανενόχλητος να υποσκάπτει καίρια τον ορθόδοξο χαρακτήρα του μαθήματος των Θρησκευτικών.

Ορισμένοι, πάλιν, αποδίδουν υπερβολική σημασία στις αποφάσεις του Συμβουλίου Επικρατείας για το μάθημα των Θρησκευτικών.

Ενώ συμμεριζόμαστε την χαρά τους για τις σχετικές αποφάσεις του Συμβουλίου Επικρατείας, τους υπενθυμίζουμε ότι ο μακαριστός Μητροπολίτης Αττικής και Μεγαρίδος Νικόδημος είχε εξασφαλίσει 20 αποφάσεις του Συμβουλίου Επικρατείας χωρίς να μπορέσει να επανέλθει στον Θρόνο του.

Άρα πολύτιμες μεν οι αποφάσεις του Συμβουλίου Επικρατείας, αλλά δεν συνιστούν πανάκεια του προβλήματος.

Πριν λίγες μέρες ο πρωθυπουργός επισκέφθηκε τον Αρχιεπίσκοπο για να ζητήσει την συνδρομή του για το προσφυγικό. 

Πώς είναι δυνατόν, ακόμη και αν έχει την καλή διάθεση να τηρήσει ορθή στάση για το μάθημα των Θρησκευτικών, να αποκρούσει την απαίτηση του Αρχιεπισκόπου να προωθηθούν τα προγράμματα Σπουδών του Γιαγκάζογλου;

Ξεχάσαμε, μήπως, ότι ο Αρχιεπίσκοπος παρέδωσε τα ακίνητα της Εκκλησίας για να στεγαστούν λαθροπρόσφυγες, ενώ αρνήθηκε να κάνει το ίδιο για τους άστεγους Έλληνες;

Είναι θέμα κοινής λογικής: Ποιος μπορεί να επιβάλλει τους όρους του; Αυτός που ζητά ή αυτός που δίνει;

Γι’ αυτό συγχαίρουμε θερμά -για μια ακόμη φορά- τον κ. Τσαγκάρη, επειδή λέγει -έστω διακριτικά- τα πράγματα με το όνομά τους.

«ΤΗΝ ΛΟΓΙΟΣΥΝΗ ΝΑ ΤΗΝ ΚΛΑΙΣ!»

«ΤΗΝ ΛΟΓΙΟΣΥΝΗ ΝΑ ΤΗΝ ΚΛΑΙΣ!»

Τοῦ π. Διονυσίου Τάτση

=====

Στὴν Ἐκκλησία μας ἔχουμε πλῆθος θεολόγων. Ὅλοι οἱ Μητροπολίτες εἶναι θεολόγοι, ὅλοι οἱ πρὸς ἀρχιερατείαν ὑποψήφιοι ἀρχιμανδρίτες εἶναι θεολόγοι καὶ ἕνα μεγάλο ποσοστὸ τῶν ἐφημερίων ἐπίσης. Καὶ αὐτὸ μὲ τὴν πρώτη ματιὰ φαίνεται ὡς εὐλογία. Ἡ μακρόχρονη ὅμως ἐμπειρία τῶν μὴ θεολόγων κληρικῶν εἶναι ἀρνητική. Δὲν μποροῦν νὰ δικαιολογήσουν πολλὲς πράξεις τῶν θεολόγων καὶ μάλιστα τῶν μητροπολιτῶν, ποὺ ἡ φήμη τους κάποτε ξεπερνᾶ καὶ τὰ ὅρια τῆς πατρίδας μας.

Οἱ λόγιοι κληρικοὶ (ὑπάρχουν πάντα οἱ φωτεινὲς ἐξαιρέσεις) ἔχουν ἕνα κοινὸ γνώρισμα. Εἶναι φιλόδοξοι, μὲ μεγάλη ἰδέα γιὰ τὸν ἑαυτό τους καὶ τὸ ὅποιο συγγραφικό τους ἔργο, καὶ πάντα στοχεύουν στὰ ὑψηλὰ ἀξιώματα. Γιὰ νὰ πετύχουν τὸ σκοπὸ τους ἀλλάζουν συνεχῶς τὶς ἀπόψεις τους καὶ προτείνουν ἀπίθανες λύσεις γιὰ τὰ διάφορα προβλήματα τῆς Ἐκκλησίας, ἀνάλογα πάντα μὲ τὸ τί ἐπικρατεῖ, ἀλλὰ καὶ τί τοὺς συμφέρει. Οἱ «μεγάλοι» αὐτοὶ θεολόγοι παρακολουθοῦν τὰ γεγονότα, ἑλίσσονται συνεχῶς καὶ ἐκδηλώνονται μὲ τρόπο ποὺ ὡραιοποιεῖται ἡ προσωπική τους εἰκόνα, γιὰ νὰ ἐντυπωσιάζουν τοὺς κοσμικοὺς ἀνθρώπους, ἀλλὰ καὶ τοὺς ἀνθρώπους τῆς πολιτικῆς ἐξουσίας, οἱ ὁποῖοι μάλιστα κάποια στιγμὴ μποροῦν νὰ τοὺς βοηθήσουν ὑπογείως, γιὰ νὰ ἱκανοποιήσουν τὴ βαθύτερη ἐπιθυμία τους, δηλαδὴ νὰ κατακτήσουν τὴν ἐκκλησιαστικὴ ἐξουσία.

Στοὺς λόγιους Μητροπολίτες οἱ μεταξύ τους σχέσεις εἶναι μονίμως διαταραγμένες. Δὲν λείπουν οἱ δημόσιες συγκρούσεις, γεγονὸς ποὺ ἀπογοητεύει τὸ λαό, γιατί τοὺς ἔχει σὲ μεγάλη ἐκτίμηση. Τελικά, οἱ σοφοὶ αὐτοὶ Μητροπολίτες ὠφελοῦν ἢ βλάπτουν τὴν Ἐκκλησία; Βελτιώνουν τὸ ποιμαντικό της ἔργο, ὁδηγοῦν τοὺς ἀνθρώπους στὸ δρόμο τοῦ Θεοῦ, ἐνισχύουν τὴν πίστη τους στὸν οὐράνιο Πατέρα καὶ ἐνισχύουν τὴν ἐλπίδα τους στὴν οὐράνια βασιλεία; Συνήθως ὄχι. 

Εἶναι κοσμικοί, δὲν πολυασχολοῦνται μὲ τοὺς ἀνθρώπους τῆς Ἐκκλησίας καὶ ὁ νοῦς τους ἀπασχολεῖται μὲ ἐφήμερες ὑποθέσεις, μακριὰ ἀπὸ τὸ καθαρὸ ποιμαντικὸ ἔργο. Πολλὲς φορὲς ἀφοσιώνονται τόσο πολὺ στὰ κοσμικὰ θέματα ποὺ γίνονται ἀγνώριστοι καὶ τοὺς ξεχνᾶ ὁ λαός. Εἶναι σὰν νὰ μὴ ὑπάρχουν. Νομίζεις ὅτι οἱ μητροπόλεις τους χηρεύουν! Τόση περιφρόνηση γιὰ τὴ μεγάλη τους πνευματικὴ ἀποστολή! Στὶς κοσμικὲς ὅμως ἐκδηλώσεις εἶναι πάντα παρόντες, συμφύρονται μὲ τοὺς διαφόρους ἄρχοντες τοῦ κόσμου καὶ συμπληρώνουν τὴν εἰκόνα τῆς πολιτικῆς ἐξουσίας.

Ἡ κατάσταση ποὺ περιγράφουμε ἐπιδεινώνεται, ὅταν οἱ συγκεκριμένοι Μητροπολίτες ἀναλαμβάνουν τὰ ἡνία τῆς ἐκκλησιαστικῆς ἐξουσίας. Δὲν ἐργάζονται γιὰ κάτι τὸ οὐσιαστικὸ καὶ δὲν συμβάλλουν στὴ βελτίωση τῶν κακῶς ἐχόντων στὸ χῶρο τῆς Ἐκκλησίας. Μὲ τὶς ἐπίμονες μάλιστα προσωπικές τους ἀπόψεις ὁδηγοῦν τὰ προβλήματα σὲ ἀδιέξοδα, μὲ ἀποτέλεσμα τὰ προβλήματα νὰ πολλαπλασιάζονται ἀντὶ νὰ λύνονται καὶ νὰ ἐξαλείφονται.

Ἔχουμε παραδείγματα ἀρχιεπισκόπων, οἱ ὁποῖοι θορύβησαν ὅσο κατεῖχαν τὸ ἀξίωμα, χωρὶς τελικὰ νὰ δοῦμε πνευματικὴ καρποφορία, ἀλλὰ ἀντίθετα πλήγωσαν τὸ λαὸ τοῦ Θεοῦ μὲ τὸ πλῆθος τῶν σκανδάλων ποὺ ἐμφανίστηκαν στὴν αὐλὴ τους χωρὶς νὰ ἀντιδροῦν οἱ ἴδιοι. Ἀντίθετα, συγκάλυπταν τοὺς σκανδαλοποιούς καὶ δημιουργοῦσαν πολλὲς ὑποψίες καὶ γιὰ τὸ πρόσωπό τους.

Καὶ τὸ συμπέρασμα: Ἡ θεολογικὴ γνώση δὲν εἶναι τὸ σωσίβιο τῆς σωτηρίας, οὔτε τὰ ἀποτελεσματικότερο μέσο γιὰ τὴν ἐπιτυχία τοῦ ἔργου τῆς Ἐκκλησίας. Αὐτὸ συμβαίνει, γιατί λείπει ὁ φόβος τοῦ Θεοῦ καὶ ἡ ταπείνωση. Λείπουν δηλαδὴ οἱ ἀναγκαῖες προϋποθέσεις, γιὰ νὰ ἀποφεύγονται τὰ πνευματικὰ ναυάγια.

orthodoxostypos.gr

ΤΑ ΘΡΥΨΑΛΑ ΤΩΝ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΩΝ

ΤΑ ΘΡΥΨΑΛΑ ΤΩΝ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΩΝ

Τοῦ π. Διονυσίου Τάτση

=====

Οἱ κληρικοὶ δὲν πρέπει νὰ περιορίζονται στὴν τύπικη ἐκτέλεση τῶν λειτουργικῶν τους καθηκόντων καὶ στὸ ποιμαντικὸ ἔργο τῆς ἐνορίας τους, ἀλλὰ πρέπει νὰ ἔχουν ἐνδιαφέρον καὶ γιὰ τὸ τί συμβαίνει πιὸ πέρα, μὲ τὶς προκλητικὲς δραστηριότητες τῶν μεγαλόσχημων κληρικῶν, προκειμένου νὰ ἱκανοποιήσουν τὶς προσωπικές τους φιλοδοξίες, ἀδιαφορώντας γιὰ τὴν καταπάτηση τῶν ἱερῶν κανόνων καὶ τὴν περιφρόνηση τῆς παράδοσης τῆς Ἐκκλησίας. 

Προφανῶς ἀναφέρομαι στοὺς οἰκουμενιστές, οἱ ὁποῖοι δὲν βρίσκουν ἀνάπαυση στὴν Ὀρθοδοξία καὶ καταφεύγουν στοὺς αἱρετικοὺς παπικοὺς καὶ προτεστάντες μὲ τὸ πρόσχημα τῆς ἀγάπης, γιὰ νὰ πετύχουν τὴν «ἕνωση τῶν ἐκκλησιῶν».

Οἱ κληρικοὶ πρέπει νὰ εἶναι ἐνημερωμένοι καὶ νὰ ἀνησυχοῦν. Ἀπὸ τοὺς Μητροπολίτες τους ἂς μὴ περιμένουν νὰ τοὺς δώσουν τὴν ἄδεια, γιὰ νὰ ἐλέγξουν τοὺς οἰκουμενιστὲς καὶ νὰ ἐνημερώσουν τὸ λαὸ τοῦ Θεοῦ. Ἐκεῖνοι, στὴ συντριπτική τους πλειοψηφία, τηροῦν σιγὴν ἰχθύος, γιατί δὲν ἔχουν τὴν ἀρετὴ τῆς παρρησίας, γιὰ νὰ ἐλέγξουν τοὺς οἰκουμενιστὲς τοῦ Φαναρίου, οἱ ὁποῖοι πρωτοστατοῦν στὸ ὀλέθριο ἔργο τῆς ὑποβάθμισης τῆς Ὀρθοδοξίας καὶ τῆς ἐξίσωσής της μὲ τοὺς αἱρετικούς! Εἶναι πολὺ «διακριτικοὶ» οἱ ψοφοδεεῖς! Οἱ κληρικοὶ πρέπει νὰ τοὺς προσπεράσουν καὶ νὰ ὑψώσουν φωνή, χωρὶς νὰ περιμένουν ὁποιοδήποτε σύνθημά τους ἢ νὰ πτοοῦνται ἀπὸ διάφορες ἀπειλές.

Γιὰ τοὺς οἰκουμενιστὲς καὶ τὴ στάση τῆς Ἐκκλησίας, ὁ γέροντας Ἐπιφάνιος Θεοδωρόπουλος ἔλεγε: «Οἰκουμενιστὲς εἶναι οἱ ἄνθρωποι ἐκεῖ­­νοι, οἱ ὁποῖοι πιστεύουν ὅτι καὶ ἡ Ὀρθοδοξία καὶ ὁ παπισμὸς καὶ οἱ προτεστάντες, ὅλοι ἔχουν μέρη τῆς ἀληθείας. Ἡ ἀλήθεια εἶναι ἕνα εἶδος καθρέφτη, ὁ ὁποῖος ἔσπασε καὶ ἔχει γίνει διάφορα κομμάτια. Κι ἕνα κομμάτι ἢ δύο ἢ τρία ἔχουν οἱ καθολικοί, ἀλλὰ τόσα οἱ προτεστάντες. Πρέπει ὅλα αὐτὰ τὰ κομμάτια νὰ τὰ μαζέψουμε, γιὰ νὰ ἀπαρτίσουμε πάλι τὸν καθρέφτη. Αὐτὸς εἶναι οἱ οἰκουμενισμός. Ἕνα εἶδος συγκρητισμοῦ (ἀνάμειξη διαφορετικῶν στοιχείων). Εἶναι ἕνα εἶδος αἱρέσεως ὁ οἰκουμενισμός. Θὰ ἔλεγα βαρυτάτης αἱρέσεως. Ἐμεῖς πιστεύουμε ὅτι ἡ ἀλήθεια δὲν θρυμματίστηκε ποτέ. Ἡ ἀλήθεια σῴζεται ἀκεραία στὴν Ἐκκλησία… Ἡ ἀλήθεια εἶναι στὴν Ἐκκλησία καὶ ἔξω ἀπὸ τὴν Ἐκκλησία ὑπάρχει πλάνη. Σπέρματα ἀληθείας μπορεῖ νά ὑπάρχουν, ἀλλὰ ὄχι ἡ ἀλήθεια καθολική, ὁλόκληρη ἀκεραία».

Τὰ λόγια τοῦ γέροντα Ἐπιφάνιου εἶναι καθαρὰ καὶ σαφῆ. Πείθουν καὶ διαμορφώνουν τή στάση μας ἀπέναντι στοὺς αἱρετικοὺς παπικοὺς καὶ προτεστάντες, ἀλλὰ καὶ ἀπέναντι στοὺς οἰκουμενιστὲς ποὺ ἀρνοῦνται τὴν ἀκεραιότητα τῆς Ὀρθοδόξου πίστεως.

ΠΗΓΗ:

Ιστολόγιο “Θρησκευτικά”

Ορθόδοξος Τύπος

ΑΚΑΔΗΜΑΙΚΑ ΖΙΖΑΝΙΑ

Εξαίρετο άρθρο! 

Διαβάστε το με προσοχή! 

Λέξη προς λέξη είναι σωστά αυτά που γράφει. 

Μια ομαδούλα ασήμαντη, εξ απόψεως αριθμού, είναι οι περί τον Αρχιεπίσκοπο Ιερώνυμο και τους νεωτεριστές και Οικουμενιστές Μητροπολίτες Δημητριάδος και Μεσσηνίας ΚΑΙΡΟΣκόποι του διαβόητου Γιαγκάζογλου. 

Και όμως! 

Κατόρθωσαν, με τις πλάτες του Αρχιεπισκόπου της αισχύνης Ιερωνύμου, να χορέψουν κυβερνήσεις, την Ιεραρχία, την ΠΕΘ και την συντριπτική πλειοψηφία του Ελληνικού Λαού, που θέλει τα παιδιά μας να διδάσκονται στα σχολεία την πίστη των πατέρων τους και όχι τα οικουμενιστικά σκουπίδια των βιβλίων του διαβόητου Γιαγκάζογλου.

Ούτε για ένα δευτερόλεπτο δεν πρέπει να αφήσουμε στο απυρόβλητο αυτούς τους φασίστες, οι οποίοι παρόλον ότι είναι μια σήμαντη μειοψηφία, θέλουν να επιβάλουν ετσιθελικά τον Οικουμενισμό, στα βιβλία των θρησκευτικών, αντίθετα με την επιθυμία της συντριπτικής πλειοψηφίας των Ελλήνων.

ΑΚΑΔΗΜΑΙΚΑ ΖΙΖΑΝΙΑ

Toῦ π. Διονυσίου Τάτση

=====

Ἡ ἀκαδημία Θεολογικῶν Σπουδῶν τῆς Μητροπόλεως Δημητριάδος πολλὲς φορὲς προκαλεῖ μὲ τὶς ριζοσπαστικές της πρωτοβουλίες. Ἀποτελεῖ τὸ δημόσιο καὶ ἐπίσημο βῆμα τῶν οἰκουμενιστῶν στὴν Ἑλλάδα καὶ ἔχει βαλθεῖ νὰ γκρεμίσει κάθετι, ποὺ ἐμποδίζει τὴ δράση τους. Ἡ ἐν λόγῳ Ἀκαδημία θέλει νὰ ἀνοίξει νέους ὁρίζοντες, νὰ ἀπελευθερώσει τὴν Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία ἀπὸ τὰ πατερικὰ τείχη καὶ νὰ ἀκολουθήσει τὴ μεταπατερικὴ ὁδό, χωρὶς ὁδοδεῖκτες.

Νὰ ἀνοιχτεῖ στὸ πέλαγος χωρὶς τὰ στοιχειώδη σωστικὰ μέσα σὲ περίπτωση ἐνδεχόμενου ναυαγίου. Αὐτοὶ δὲ ποὺ θὰ πάρουν τὴ θέση τῶν ἁγίων Πατέρων θὰ εἶναι οἱ θεολόγοι τοῦ στοχασμοῦ καὶ τῆς σύγχρονης ἐκκοσμικευμένης θεολογίας, δηλαδὴ ἐλάχιστοι Μητροπολίτες (εἶναι λιγότεροι ἀπὸ τὰ δάχτυλα τῆς μιᾶς χειρὸς) καὶ μερικοὶ λαϊκοὶ θεολόγοι (στενοὶ συνεργάτες καὶ σύμβουλοι τοῦ Ἀρχιεπισκόπου κ. Ἱερωνύμου). Καὶ γιὰ νὰ τοὺς θυμᾶστε, εἶναι αὐτοὶ ποὺ δὲν...θέλουν τὸ μάθημα τῶν Θρησκευτικῶν στὰ σχολεῖα νὰ εἶναι κατηχητικὸ καὶ ὀρθόδοξο, ἀλλὰ θρησκειολογικό.

Ἡ Ἀκαδημία τοῦ Βόλου δὲν βρίσκει ἀνάπαυση στὴν Ὀρθοδοξία τῶν Ἁγίων Πατέρων, τῶν Οἰκουμενικῶν Συνόδων, τῆς παράδοσης καὶ τῶν Γερόντων. Θέλει τὸ νέο στὴν Ἐκκλησία, τὸ χαλαρό, τὸ κοσμικό, τὸ κούφιο, τὸ στερημένο ἀπὸ κάθε πνευματικὴ ἐμπειρία, τὸ ἀνούσιο καὶ τὸ συμβιβασμένο μὲ τὸν οἰκουμενισμό.

Οἱ θεολόγοι τῆς Ἀκαδημίας τελευταῖα θέλησαν νὰ ἀφισβητήσουν καὶ τοὺς Ἱεροὺς Κανόνες, ἰδίως ἐκείνους ποὺ ἀναφέρονται στοὺς αἱρετικοὺς καὶ τὶς συμπροσευχὲς μὲ αὐτούς. Καὶ ἦταν ἑπόμενο. Γιατὶ οἱ Κανόνες αὐτοὶ εἶναι στὴ φαρέτρα τῶν Ὀρθοδόξων καὶ ἀντιοικουμενιστῶν, οἱ ὁποῖοι ἀρνοῦνται κάθε ἐπικοινωνία μὲ τοὺς αἱρετικούς, ἐφ᾽ὅσον δὲν δείχνουν τὴν παραμικρὴ μετάνοια.

Οἱ νεωτεριστὲς θεολόγοι, ποὺ εἶναι ἐνταγμένοι στὴν περίφημη Ἀκαδημία καὶ οἱ οἰκουμενιστὲς τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου ἔχουν στενότατη ἐπικοινωνία. Οἱ πρῶτοι ἀνέλαβαν νὰ «διακονήσουν» ἐκτὸς τοῦ ἑλληνικοῦ ἐδάφους ὅ,τι δὲν τολμᾶ νὰ ἀναφέρει οὔτε ἀκροθιγῶς ὁ Πατριάρχης κατὰ τὶς συχνές του ἐπισκέψεις ἐδῶ. Ἔχουμε διαπιστώσει ὅτι εἶναι πολὺ προσεκτικὸς καὶ πολὺ πατρικός. Γνωρίζει ὅτι θὰ γίνει σεισμὸς μέγας, ἐὰν ἀναπτύξει δημοσίως τὶς περὶ τῆς ἑνώσεως τῶν «ἐκκλησιῶν» οἰκουμενιστικές του θεωρίες. 

Ἀντίθετα, οἱ θεολόγοι τῆς Ἀκαδημίας, μὲ τὶς εὐλογίες τοῦ οἰκείου Μητροπολίτου κ. Ἰγνατίου ἐργάζονται πυρετωδῶς ἔχοντας τὴν ψευδαίσθηση ὅτι θὰ παίξουν σημαντικὸ ρόλο καὶ στὴ μέλλουσα Μεγάλη Σύνοδο τῶν Ὀρθοδόξων! Ἔχουν ὄνειρα οἱ ἄνθρωποι καὶ δὲν μποροῦμε νὰ τοὺς τὰ ἀφαιρέσουμε.

Ὅμως δὲν ἔχουν τὴ δύναμη -οὔτε καὶ θὰ τὴν ἀποκτήσουν ποτέ- νὰ κάνουν ἄνω - κάτω τὴν Ὀρθοδοξία, παρόλο ποὺ δὲν εἶναι ἀπίθανο σὲ κάποιο ἑπόμενο συνέδριό τους νὰ ἀρχίσουν νὰ ἀμφισβητοῦν καὶ τὸ περιεχόμενο τοῦ Εὐαγγελίου καὶ νὰ ἑρμηνεύουν τὶς ἐντολές του σύμφωνα μὲ τὸ σύγχρονο πνεῦμα, ποὺ ἐπικρατεῖ, γιὰ νὰ προβάλλουν μιὰ ἠθικὴ χωρὶς ὀρθόδοξο ἦθος, μιὰ πολυπολιτισμικὴ ἠθικὴ μὲ ὅλες τὶς παραξενιὲς τῶν μὴ ὀρθοδόξων, γιὰ νὰ γίνουν ὅλοι οἱ ἄνθρωποι μία ποίμνη, χωρὶς ὅμως τὸν ἕνα Ποιμένα ἢ ὀρθότερα μία ποίμνη μὲ ποιμένα τὸ διάβολο!

Εἶναι μεγάλη ἡ εὐθύνη τοῦ Μητροπολίτη Δημητριάδος κ. Ἰγνατίου ποὺ ἵδρυσε μία Ἀκαδημία, ἡ ὁποία σπέρνει ζιζάνια στὸν ἀγρὸ τῆς Ἐκκλησίας. Ὁ ἴδιος βέβαια τὰ θεωρεῖ εὐώδη ἄνθη, ποὺ θὰ γίνουν καρποὶ μεγάλης θρεπτικῆς ἀξίας γιὰ τοὺς πιστούς! Δυστυχῶς, ἀποδεικνύεται θερμὸς ὑποστηρικτὴς τοῦ Οἰκουμενισμοῦ, ἀκολουθώντας πιστὰ τὰ βήματα τῶν οἰκουμενιστῶν τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου. Στὸ ἀρχονταρίκι τῆς Ἀκαδημίας του φιλοξενεῖ μόνο οἰκουμενιστές, ἀφοῦ ὅλοι οἱ ἄλλοι, τὸ μέγα πλῆθος δηλαδή, εἶναι στρεβλοί, φανατικοὶ καὶ δὲν μποροῦν νὰ δεχτοῦν ὅτι οἱ καιροὶ ἔχουν ἀλλάξει καὶ ἡ Ὀρθοδοξία πρέπει νὰ ἀκολουθήσει δρόμους μὴ παραδοσιακούς. Νὰ τρέξει πίσω ἀπὸ τοὺς ἀνθρώπους, ὄχι γιὰ νὰ τοὺς φέρει στὴν Ἐκκλησία, ἀλλὰ γιὰ νὰ τοὺς συμπαρασταθεῖ στὴν ἁμαρτωλὴ ζωή τους!

ΠΗΓΗ:

Ιστολόγιο “Πατερική Παράδοση”