Ο ΜΙΛΗΤΟΥ, ΤΑ ΦΥΚΙΑ ΚΑΙ ΟΙ ΜΕΤΑΞΩΤΕΣ ΚΟΡΔΕΛΕΣ

Ο ΜΙΛΗΤΟΥ, ΤΑ ΦΥΚΙΑ ΚΑΙ ΟΙ ΜΕΤΑΞΩΤΕΣ ΚΟΡΔΕΛΕΣ

Του κ. Ανδρέα Κυριακού, Θεολόγου

=====

Σε κήρυγμά του, στην εκκλησία του Αγ. Παντελεήμονος Καλαμαριάς, στις 27.7., ο Σεβασμιώτατος Μιλήτου κ. Απόστολος άδραξε την ευκαιρία να στηρίξει, για μια ακόμη φορά, το Κολυμβάριο. 

Ανέφερε μεταξύ άλλων: «Πριν από ένα χρόνο στην Κρήτη πραγματοποιήθηκε ένα γεγονός που δεν είναι έργο ανθρώπων(sic). Αναφέρομαι στη σύγκληση της Αγίας και Μεγάλης Συνόδου, η οποία σαφέστατα και αναντίλεκτα ήταν αποτέλεσμα της χάριτος του Θεού».

Ο Σεβασμιώτατος έπρεπε, για να γίνει ο λόγος του αξιόπιστος, να αποδείξει περιτράνως και πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας ότι όντως αυτό που έγινε στην Κρήτη τον Ιούνιο του 2016, ήγουν η «Αγία και Μεγάλη Σύνοδος», δεν ήταν  έργο ανθρώπων, αλλά αποτέλεσμα της χάριτος του Θεού. Αν ήταν έργο της χάριτος του Θεού για ποιο λόγο οι εν Κολυμβαρίω συνελθόντες δεν έπραξαν αυτό που έκαναν αείποτε οι Πατέρες της Εκκλησίας εν Συνόδω, δηλαδή να επιβεβαιώσουν τις προηγούμενες Συνόδους «επόμενοι τοις θείοις Πατράσι»; Τι τους εμπόδιζε; 

Τόνισε επίσης ο Σεβασμιώτατος: «Η Αγία και Μεγάλη Σύνοδος της Ορθοδοξίας είναι συνέχεια των Οικουμενικών Συνόδων και των άλλων Τοπικών Συνόδων». 

Ο λόγος που δεν συμμεριζόμαστε τον ενθουσιασμό του Σεβασμιώτατου είναι η ιστορική πραγματικότητα. Η εκκλησιαστική ιστορία μας λέγει ότι πολυάνθρωπες Σύνοδοι απορρίφθηκαν από την Εκκλησία και ονομάσθηκαν, είτε ληστρικές είτε ψευδοσύνοδοι. Η παρά την Δρυν Σύνοδος (403), που καταδίκασε τον Iερό Χρυσόστομο, δεν απορρίφθηκε από τη συνείδηση της Εκκλησίας; Την ίδια τύχη δεν είχε η Ληστρική της Εφέσου(449) που δικαίωσε την αίρεση του Μονοφυσιτισμού; Δεν απέρριψε η Εκκλησία την εικονομαχική Σύνοδο της Ιέρειας (754) που συγκλήθηκε ως «Οικουμενική»; Γιατί η ψευδοσύνοδος της Φερράρας–Φλωρεντίας (1438-39), που παρέδωσε την Εκκλησία στον αιρετικό Παπισμό, δεν έγινε ΠΟΤΕ δεκτή από την Εκκλησία; 

Από την άλλη οι Οικουμενικές Σύνοδοι χαρακτήριζαν τους κακόδοξους ως αιρετικούς. Η «Σύνοδος» του Κολυμβαρίου ΔΕΝ ανέφερε ούτε μια φορά τη λέξη αίρεση και το κυριώτερο απάλλαξε τους αμετανόητους αιρετικούς και δια μιάς τους μεταμόρφωσε σε «ετερόδοξες Εκκκλησίες και Ομολογιές». Πού είναι η πίστη των Οικουμενικών Σύνοδων «εις Μιάν, Αγίαν, Καθολικήν και Αποστολικήν Εκκλησίαν»; Αφού δεν συμφωνεί η Σύναξη του Κολυμβαρίου με τη σταθερή διδασκαλία των Οικουμενικών Συνόδων περί Εκκλησίας ΠΩΣ είναι συνέχεια των; Γιατί τέσσερις ολόκληρες Εκκλησίες αρνήθηκαν να την αναγνωρίσουν; Για ποιο λόγο σε όλες τις Ορθόδοξες Εκκλησίες ακούγονται φωνές διαμαρτυρίας για τις αποφάσεις της;

ΑΝΑΙΡΕΣΗ ΚΑΚΟΔΟΞΙΩΝ ΤΟΥ ΣΕΒ. ΜΙΛΗΤΟΥ ΑΠΟΣΤΟΛΟΥ

ΑΝΑΙΡΕΣΗ ΚΑΚΟΔΟΞΙΩΝ ΤΟΥ ΣΕΒ. ΜΙΛΗΤΟΥ ΑΠΟΣΤΟΛΟΥ

Του Παναγιώτη Τελεβάντου

====

Είπε ο Σεβ. Μιλήτου στο κήρυγμά του για την εορτή του Αγίου Παντελήμονα: Η Σύνοδος είναι η φωνή της Εκκλησίας μας για όλα τα θέματα. Η φωνή της Εκκλησίας δεν εκφράζεται με την άποψη κάποιων ανθρώπων ή μεμονωμένων χριστιανών ή υψηλόβαθμων κληρικών, όσο άγιοι και πνευματικοί και αν είναι αυτοί. 

Πολύ ορθή θέση. Αρκεί, φυσικά, η Σύνοδος να είναι ορθόδοξη. Όντως! Το πολίτευμα της Εκκλησίας είναι επισκοποσυνοδικό. Γι’ αυτό οι Άγιοι θεολογούσαν στις Συνόδους ή οι Σύνοδοι βασίζονταν στη διδασκαλία των Αγίων για να μελωδήσουν εναρμόνιο μέλος θεολογίας.

Είπε ο Σεβ. Μιλήτου: Ένας πνευματικός και εκκλησιαστικά ισορροπημένος άνθρωπος ποτέ δεν εναντιώνεται στη φωνή της Εκκλησίας. Αυτά είναι έργα του πονηρού και αυτών οι οποίοι ακολουθούν τις δικές του τακτικές.

Απίστευτη αθεολογησία και φοβερή κακοδοξία. Ένας πνευματικός άνθρωπος υπακούει αναντίλεκτα στις Συνόδους ΕΦΟΣΟΝ ορθοδοξούν. Αν δεν ορθοδοξούν τις πολεμά μέχρι τέλους ανύστακτα επειδή διαστρέφουν το Ευαγγέλιο. 

Είπε π Σεβ. Μιλήτου: Η Αγία και Μεγάλη Σύνοδος της Ορθοδοξίας είναι συνέχεια των Οικουμενικών Συνόδων και των άλλων Τοπικών που είχαν τεράστια σημασία για την Εκκλησία και τη θεολογία της.

Η Σύνοδος της Κρήτης, Σεβασμιώτατε, ανήκει στη μακρά χορεία των ψευδοσυνόδων της Εκκλησίας και όσοι την υπερασπίζονται αργά ή γρήγορα θα αναθεματιστούν από την μέλλουσα να συνέλθει Πανορθόδοξη Σύνοδο που θα καταδικάσει τον Οικουμενισμό, θα αναιρέσει τις κακόδοξες αποφάσεις της Συνόδου της Κρήτης και θα αναθεματίσει τους πρωτεργάτες του Οικουμενισμού σαν αιρετικούς.

Είπε ο Σεβ. Μιλήτου: Η Αγία και Μεγάλη Σύνοδος, επειδή ακριβώς ήταν αποτέλεσμα της χάριτος του Θεού, δεν ήταν ένα απλό συνέδριο επισκόπων ή λαικών, για να συζητήσουν θέματα που απασχολούν την Εκκλησία. 

Πολύ σωστά! Η Σύνοδος της Κρήτης δεν ήταν απλή Σύναξις όπως νομίζει ο πλανεμένος κληρικός π. Βασίλειος Βολουδάκης. Ήταν Σύνοδος δέκα Αυτοκεφάλων Εκκλησιών η οποία, όμως, λειτούργησε αντίθετα με τον τρόπο που λειτουργούσαν ανέκαθεν οι Σύνοδοι της Εκκλησίας και εξέδωσε κακόδοξες αποφάσεις που πρέπει να αναιρεθούν συνοδικά σε μελλοντική Πανορθόδοξη Σύνοδο.

Είπε ο Σεβ. Μιλήτου: Στην αγάπη και την κοινωνία των προσώπων της Αγίας και Μεγάλης Συνόδου και στον πόθο να ακουστεί η φωνή της Εκκλησίας μας εν ενί στόματι προς το σύγχρονο κόσμο, ο Χριστός ήταν παρών και η χάρη Του.

Σεβασμιώτατε Μιλήτου! Γνωρίζετε πολύ καλά ότι οι ΜΟΝΟΙ απόντες από τη Σύνοδο της Κρήτης ήταν ο Χριστός και το Άγιο Πνεύμα.

Παρόντες ήταν μόνον αιρετίζοντες επίσκοποι, οι οποίοι εξέδωσαν κακόδοξες αποφάσεις που θα αναιρεθούν αργά ή γρήγορα σε μελλοντική Πανορθόδοξη Σύνοδο.

Σεβασμιώτατε Μιλήτου! Ο Κύριος εγγύς! Ιδιαίτερα όσοι έχουμε κάποια ηλικία ας σκεφτόμαστε ότι σύντομα θα βρεθούμε μπροστά το Βήμα του Αδέκαστου Κριτή. Τι θα πείτε στον Κύριο αφού υποστηρίζετε σθεναρά μια κακόδοξη Σύνοδο και πολεμείτε όσους κληρικούς μοναχούς και λαικούς αρνούνται να αποδεχτούν τις αποφάσεις της;

Ο ΜΙΛΗΤΟΥ ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΞΙΦΟΥΛΚΕΙ

Ο ΜΙΛΗΤΟΥ ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΞΙΦΟΥΛΚΕΙ

Του κ. Ανδρέα Κυριακού, Θεολόγου

=====

Σε ομιλία του, στον ναό του Προφήτη Ηλία Πυλαίας Θεσσαλονίκης (20.7.), ο Σεβασμιώτατος Μιλήτου Απόστολος αποπειράθηκε να συγκρίνει την εποχή μας με την εποχή του Προφήτη. Μίλησε μεταξύ άλλων για την υπάρξη τότε «θρησκευτικού φιλελευθερισμού». Λάθος μέγα. Τότε υπήρχε στο βασιλείο του Ισραήλ αποστασία από τον αληθινό Θεό, θρησκευτικός συγκρητισμός. Ο λαός κι ο βασιλιάς Αχαάβ είχαν αρνηθεί τον αληθινό Θεό, και είχαν λατρέψει τον ειδωλολατρικο θεό Βάαλ με προτροπή της βασίλισσας Ιεζάβελ και ο Προφήτης Ηλίας αντιστεκόταν, νομίζοντας μάλιστα πως είναι μόνος. 

Σίγουρα συμφωνούμε με τον Σεβασμιώτατο πως η κατάσταση αυτή επαναλαμβάνεται στην εποχή μας. Ενώ δεν επιτρέπονται από τους ιερούς κανόνες της Εκκλησίας συμπροσευχές με αιρετικούς και αλλόθρησκους, αυτές έχουν γίνει κοινός τόπος στους οικουμενιστικούς κύκλους. Πατριάρχες δωρίζουν αβέρτα «ιερά Κοράνια», μπαινοβγαίνουν σε συναγωγές, ανάβουν μενόρες κ.ο.κ. 

Εκείνο που προκαλεί τουλάχιστον θλίψιν και στενοχωρίαν είναι η παντελώς ατεκμηρίωτη και απελπισμένη προσπάθεια του Σεβασμιώτατου να ταυτίσει όσους αγωνίζονται κατά του οικουμενισμού και του Κολυμβαρίου με τους… ιερείς του Βάαλ!!! Εμείς δεν θα τρέξουμε να σταθούμε δίπλα στον διφρηλάτη Προφήτη Ηλία, ούτε καν τολμούμε να ατενίσουμε τη δόξα του. Μπορούμε όμως να σταθούμε δίπλα στους αρχαίους εκείνους πιστούς Ισραηλίτες, που επέμεναν να λατρεύουν τον αληθινό Θεό και δεν «έκλιναν γόνυ τη Βάαλ». 

Ποιος είπε, Σεβασμιώτατε, ότι η προάσπιση της Πίστεως είναι υπόθεση μόνο των Επισκόπων; Κάντε τον κόπο να μελετήσετε την απάντηση των Τεσσάρων Ορθοδόξων Πατριαρχών της Ανατολής στον πάπα Πίο Θ΄, που δηλώνουν ότι «ο λαός εστίν ο υπερασπιστής της θρησκείας και αυτό το σώμα της Εκκλησίας όστις εθέλει το θρήσκευμα αυτού αιωνίως αμετάβλητον και ομοειδές τω των Πατέρων αυτού. Διό καθ’ ημάς ούτε Πατριάρχαι, ούτε Σύνοδοι εδυνήθησαν ποτέ εισαγαγείν νέα». 

Ο Μέγας Αθανάσιος ως διάκονος υπήρξε πρωταγωνιστης της Α΄Οικουμενικής Σύνοδου. Ο Άγιος Μάξιμος ο Ομολογητής, μοναχός ων, πολέμησε τους αιρετικούς πατριάρχες και επισκόπους που ήθελαν να επιβάλουν την αίρεση του Μονοθελητισμού. Ξεχνάτε ότι, ως πρεσβύτερος, ο Άγιος Θεόδωρος ο Στουδίτης υπήρξε αρχηγέτης στον πόλεμο κατά των εικονομάχων; 

Τέλος, πολύ θα θέλατε να διώξετε από την Εκκλησία τους ιερώς αποτειχισθέντες για ν’ αλωνίζετε οικουμενιστικώς. Όσοι αποτειχίσθηκαν κατά τους κανόνες είναι ΕΝΤΟΣ της Εκκλησίας και πολεμούν τη Σύναξη του Κολυμβαρίου που μεταμόρφωσε τους αιρετικούς και αμετανοήτως κακόφρονες σε «ετερόδοξες Εκκλησίες και Ομολογίες».

ΑΘΕΟΛΟΓΗΤΕΣ ΚΡΙΣΕΙΣ ΤΟΥ ΣΕΒ. ΜΙΛΗΤΟΥ ΑΠΟΣΤΟΛΟΥ

ΑΘΕΟΛΟΓΗΤΕΣ ΚΡΙΣΕΙΣ ΤΟΥ ΣΕΒ. ΜΙΛΗΤΟΥ ΑΠΟΣΤΟΛΟΥ

Του Παναγιώτη Τελεβάντου

=====

Διαβάσαμε στη “Ρομφαία”:

“Ομιλία με θέμα: «Επομένοι τοις Τρισίν Ιεράρχαις η Αγία και Μεγάλη Σύνοδος της Ορθοδόξου Εκκλησίας» εκφωνήθηκε από το Σεβασμιώτατο Μητροπολίτη Μιλήτου κ. Απόστολο, Καθηγούμενο της Ιεράς Πατριαρχικής και Σταυροπηγιακής Μονής Αγίας Αναστασίας της Φαρμακολυτρίας, με αφορμή την ετήσια επίσημη Πανηγυρική Εκδήλωση, που διοργάνωσε η Ένωση Ομογενών εκ Κωνσταντινουπόλεως Βορείου Ελλάδος, επί τη μνήμη των Αγίων Τριών Ιεραρχών.

Είπε ο Σεβασμιώτατος Μιλήτου:

“Κάποιοι σήμερα εκνευρίζονται με τις αποφάσεις της Αγίας και Μεγάλης Συνόδου διότι παρότι υποτίθεται ότι είναι «πιστά μέλη» της Εκκλησίας δεν έμαθαν ακόμη ότι η Ορθόδοξη Εκκλησία εκφράζεται συνοδικώς και όχι από μεμονωμένα πρόσωπα.”

Πολύ ορθή η θέση του Σεβ. Μιλήτου ότι η Εκκλησία εκφράζεται συνοδικώς και όχι από μεμονωμένα άτομα. Ποιος, όμως, ισχυρίστηκε το αντίθετο; Το πολίτευμα της Εκκλησίας είναι επισκοποσυνοδικό και οι Οικουμενικές και Τοπικές Σύνοδοι, που έπονται των Αγίων Πατέρων, είναι η φωνή του Θεού στην Ιστορία.

Ο Σεβ. Μιλήτου μίλησε μεν για το συνοδικό τρόπο έκφρασης της πίστης της Εκκλησίας, αλλά ουδόλως ανέφερε ότι μόνον τότε οι αποφάσεις των Συνόδων είναι δεσμευτικές για τα μέλη της Εκκλησίας εφόσον έπονται της διδασκαλίας των Αγίων Πατέρων. 

Γιατί άραγε αποσιώπησε την αλήθεια; Μήπως επειδή γνωρίζει ότι η Σύνοδος του Κολυμβαρίου νομολόγησε αντίθετα με τη διδασκαλία των Αγίων Πατέρων; Η αλήθεια είναι ότι η Σύνοδος της Κρήτης ούτε ως προς τη λειτουργία, ούτε ως προς τη συγκρότηση, ούτε προπαντός ως προς τις αποφάσεις σχετίζεται με τους Τρεις Ιεράρχες ή με τις αναγνωρισμένες Συνόδους της Ορθοδοξίας.

Αγνοεί, ο Σεβ. Μιλήτου, ότι συνήλθαν πολλές σύνοδοι τις οποίες η συνείδηση της Εκκλησίας κατέταξε στις ληστρικές ψευδοσυνόδους;

Αγνοεί, ο Σεβ. Μιλήτου, ότι η Σύνοδος του Κολυμβαρίου έχει απορριφθεί από τις Συνόδους της Εκκλησίας της Ρωσίας και της Αντιόχειας για λόγους διαδικασίας και ομοφωνίας και από τις Συνόδους της Εκκλησίας της Βουλγαρίας και της Εκκλησίας της Γεωργίας για λόγους ουσίας επειδή, δηλαδή, είναι οικουμενιστική Σύνοδος;

Βάσει ποιας λογικής και βάσει ποιας εκκλησιολογίας οι αποφάσεις της Συνόδου του Κολυμβαρίου είναι δεσμευτικές για τους πιστούς και δεν είναι οι αποφάσεις των Συνόδων τεσσάρων Αυτοκεφάλων Εκκλησιών που απέρριψαν τη Σύνοδο της Κρήτης;

Και, αφού -προφανώς- ο Σεβ. Μιλήτου δεν αγνοεί τα πιο πάνω, γιατί ψεύδεται και ισχυρίζεται ότι μόνον μεμονωμένα άτομα αντιτίθενται στη Σύνοδο της Κρήτης;

Συνοδικές αποφάσεις δεν θέλετε Σεβ. Μιλήτου; Συνοδικές αποφάσεις τεσσάρων Αυτοκεφάλων Ορθοδόξων Εκκλησιών έχετε οι οποίες εκπροσωπούν πέραν του 60% των επισκόπων και των πιστών στον κόσμο.

Επομένως, Σεβασμιότατε, γιατί ψεύδεστε ότι δήθεν μεμονωμένα άτομα αντιτίθενται στη Σύνοδο της Κρήτης;

Η ΑΝΑΦΟΡΑ ΤΟΥ ΣΕΒ. MIΛΗΤΟΥ ΣΤΟΝ ΑΓΙΟ ΝΙΚΟΛΑΟ

Η ΑΝΑΦΟΡΑ ΤΟΥ ΣΕΒ. MIΛΗΤΟΥ ΣΤΟΝ ΑΓΙΟ ΝΙΚΟΛΑΟ

Του Β. Χαραλάμπους, θεολόγου

=====

Ο Σεβασμιότατος Μητροπολίτης Μιλήτου κ. Απόστολος, στο κήρυγμά του στον Άγιο Νικόλαο Θέρμης Θεσσαλονίκης, σύμφωνα με δημοσίευση στη ‘’Ρομφαία’’, αναφερόμενος μεταξύ άλλων στον βίο του Αγίου Νικολάου, είπε ότι «ο Άγιος υπήκουσε την φωνή της Εκκλησίας και συμμετείχε στην Σύνοδο, στην οποία και ενωπίου του Ιερού Σώματος των Αρχιερέων κατέθεσε τις αντιρρήσεις του και τις απόψεις του».

Θα πρέπει να παρατηρήσομε ότι τότε δεν είχαν δικαίωμα ψήφου μόνο οι Προκαθήμενοι των Τοπικών Εκκλησιών. Στη Σύνοδο της Κρήτης δικαίωμα ψήφου όμως, μόνο οι Προκαθήμενοι των Τοπικών Εκκλησιών είχαν δικαίωμα ψήφου. Με βάση το σύστημα αυτό  της Συνόδου της Κρήτης, η γνώμη των διαφωνούντων Επισκόπων, δεν μετρούσε με ψήψο. Η Τοπική Εκκλησία εξάλλου δεν είναι ο Προκαθημενος αυτής. Οι Οικουμενικές Σύνοδοι της Εκκλησίας δεν ήταν συνάξεις, όπου μόνο η ψήφος των Προκαθημένων προσμετρείτο.

Όταν ο Άγιος Νικόλαος πήγε στην Α΄Οικουμενική Σύνοδο, πήγε για να συμμετάσχει στην καταδίκη του αιρετικού και βλάσφημου Αρείου, και όχι απλά στο κάλεσμα της ενότητας. Για τον μεγάλο αυτόν Άγιο η Εκκλησιαστική ενότητα, ήταν ‘’ενοτητα εν αληθεία’’. Γνώριζε ότι προηγήθηκε η καταδίκη του Αρείου και της αίρεσης του Αρειανισμού από την Τοπική Εκκλησία της Αλεξάνδρειας. Γνώριζε ότι το κάλεσμα, ήταν πρωτίστως κάλεσμα ομολογίας Πίστεως.  

Δεν συμφώνησε ο Άγιος με τους υπόλοιπους Ιεράρχες απλά για να διασφαλιστεί η ενότητα, αλλά για την διατράνωση της αλήθειας και ως εκ τούτης, για την ‘’εν αληθεία ενότητα’’. Αν το σύστημα της Συνόδου της Κρήτης εφαρμόζετο, δεν θα προσμετρείτο με ψήφο η άποψη του μεγάλου αυτού Αγίου, αλλά αν θυμηθούμε και την άλλη τακτική, με την υπογραφή ‘’αντ’ αυτού’’, καθόλου δεν θα προσμετρείτο. Συνεπώς «οι αντιρρήσεις του και οι απόψεις του», δεν θα είχαν την πρέπουσα ισχύ.

Δεν είναι λοιπόν για το κάλεσμα της ενότητας που πήγε ο Άγιος στην Σύνοδο, αλλά για την καταδίκη του βλάσφημου και αιρετικού Αρείου, τον οποίον όχι μόνο δια λόγων αληθείας κατακεράυνωσε, αλλά και ‘’εμπράκτως’’. Δεν είναι πρέπον λοιπόν να θέτομε τον Άγιον Νικόλαον συνηγορούντα σε όσα έχουν αποφασισθεί στη Σύνοδο της Κρήτης. «Τείχος  Ορθοδοξίας, και ισχύος σε πύργον, πιστοί ως κεκτημένοι φιμώμεν, φληναφίας των αιρετικών, και αυτών δεινάς τας μηχανάς τρέπομεν, και νίκης ως επώνυμον λαού του ευσεβούς υμνούμε», αναφέρουν οι Χαιρετισμοί του Αγίου.  

«Ασεβείας αντίπαλος», καλείται ο Άγιος Νικόλαος στην Υμνογραφία της Εκκλησίας μας και «τους κακοδόξους καταισχύνας». Τον Άγιον αυτόν, τον «του Αρείου την μανίαν εξολοθρεύσαντα», καθώς ψάλλομε στην Εκκλησία μας, δεν είναι πρέπον να τον θέτομε αλλοτρόπως συνηγορούντα σε όλες τις θέσεις που εκφράστηκαν στη Σύνοδο της Κρήτης. 

OΧΙ ΜΟΝΟ ΘΕΟΛΟΓΙΚΗ, ΑΛΛΑ ΘΕΟΛΟΓΙΚΟΤΑΤΗ ΕΙΝΑΙ Η ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΤΟΥ ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟΥ ΒΟΥΛΓΑΡΙΑΣ

OΧΙ ΜΟΝΟ ΘΕΟΛΟΓΙΚΗ, ΑΛΛΑ ΘΕΟΛΟΓΙΚΟΤΑΤΗ ΕΙΝΑΙ Η ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΤΟΥ ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟΥ ΒΟΥΛΓΑΡΙΑΣ

(Σχολιασμός σε αναφορά του Σεβ. Μιλήτου κ. Αποστόλου)

Του Β. Χαραλάμπους, θεολόγου

=====

Ο Σεβασμιότατος Μητροπολίτης Μιλήτου κ. Απόστολος, στο κήρυγμα του στον Άγιο Νικόλαο Θέρμης Θεσσαλονίκης, σύμφωνα με δημοσίευση στη ‘’Ρομφαία’’, ανέφερε μεταξύ άλλων τα εξής: «Κάποιοι θεωρούν κατόρθωμα το ότι δεν μετείχαν στην Μεγάλη Σύνοδο, ή θεωρούν υποχρέωση το να κατηγορούν και να κατακρίνουν τις αποφάσεις, δίχως να έχουν εκκλησιαστική και θεολογική επιχειρηματολογία’’. Θα σταθώ εξ αφορμής της θέσης αυτής του Σεβασμιοτάτου, στην εκκλησιαστική και θεολογική στάση της Ορθόδοξης Εκκλησίας της Βουλγαρίας.

Η ανακοίνωση του Πατριαρχείου Βουλγαρίας, που αναρτήθηκε στην επίσημη ιστοσελίδα του Πατριαρχείου Βουλγαρίας www.bg-patriarshia.bg, ημερομηνίας 29 Νοεμβρίου 2016, όπου αναφέρεται  στο  κείμενο ‘’Η σχέση της Ορθοδόξου Εκκλησίας με τον υπόλοιπο χριστιανικό κόσμο’’, της Συνόδου στο Κολυμπάρι της Κρήτης, επισημαίνει με σαφήνεια τις αντιφάσεις, καθώς και το ότι δεν είναι σύμφωνες οι αντιφάσεις αυτές, με όσα διδάσκει η δογματική και κανονική Παράδοση της Ορθόδοξης Εκκλησίας και δεν είναι με βάση το γράμμα και το πνεύμα των Τοπικών και Οικουμενικών Συνόδων.

Στην ανακοίνωση του Πατριαρχείου Βουλγαρίας, γίνεται αναφορά τόσο σε οργανωτικά όσο και σε θεολογικά λάθη. Περιληπτικά να αναφέρομε ότι στην ανακοίνωση τονίζεται ότι δεν διασαλεύτηκε η ενότητα της Εκκλησίας. Η ομολογιακή αναφορά ότι «Κεφαλή της Εκκλησίας είναι ο ίδιος ο Κύριος ημών Ιησούς Χριστός, ο οποίος είναι ‘’η Οδός και η Αλήθεια και η Ζωή’’», κυριάρχησε στην ανακοίνωση. 

Θα ήταν παράλειψη επίσης να μη σημειώσουμε ότι στην ανακοίνωση του Πατριαρχείου Βουλγαρίας, γίνεται ρητή αναφορά στην παρουσία των ετεροδόξων ‘’παρατηρητών’’ στη Σύνοδο, με την ορθόδοξη σαφήνεια ως εξής: ‘’…ετεροδόξων θρησκευτικών ομάδων (Παπική, Αγγλικανική κλπ). Αυτό που επισημαίνεται εδώ και καιρό στην επίσημη ιστοσελίδα του Πατριαρχείου Βουλγαρίας, ότι «εκτός από την Αγία Ορθόδοξη Εκκλησία δεν υπάρχουν άλλες εκκλησίες, αλλά μόνο αιρέσεις και σχίσματα, και το να ονομάζονται ‘’εκκλησίες’’ είναι θεολογικό, δογματικό και κανονικό λάθος», βρήκε την ορθόδοξη εκφραστική συνέχειά του στην ανακοίνωση αυτή του Πατριαρχείου Βουλγαρίας. 

Η ανακοίνωση του Πατριαρχείου Βουλγαρίας επισημαίνει με σαφήνεια και τα εξής αναφορικά με τη ‘’θεωρία των κλάδων’’ και τα συναφή οικουμενιστικά ατοπήματα: «Η Ορθόδοξη Εκκλησία δεν μπορεί να δεχτεί τις διαφορετικές έννοιες και τα δόγματα στα οποία οι ετερόδοξοι έχουν δικαιολογήσει αυτήν την ενότητα, όπως είναι οι θεωρίες για την ύπαρξη μιας φαινομενικής ‘’ενότητας’’ όλων των χριστιανικών δογμάτων, όπως οι διδασκαλίες για την ‘’αόρατη εκκλησία’’, τη ‘’θεωρία των κλάδων’’, τη ‘’βαπτισματική θεολογία’’ ή την ‘’ισότητα των δογμάτων’’». 

Οι λανθασμένες αυτές εκκλησιολογικές θεωρίες για την ‘’αόρατη εκκλησία’’, όπως οι Προτεστάντες ‘’ανακάλυψαν’’ αγνοώντας την Πατερική Παράδοση, τη ‘’θεωρία των κλάδων’’, τη ‘’βαπτισματική θεολογία’’ και την ‘’ισότητα των δογμάτων’’, καθόρισαν σαφώς τις εκκλησιολογικές προϋποθέσεις και στη «Δήλωση του Τορόντο», «ως προς το τι είναι το Π.Σ.Ε.», στο  εδάφιο 5 συγκεκριμένα, όπου αναφέρεται ότι «οι εκκλησίες – μέλη του Π.Σ.Ε. αναγνωρίζουν στις άλλες εκκλησίες στοιχεία της αληθούς εκκλησίας», καθώς και   αυτό που αναφέρεται στην καταληκτική σημείωση στη «Δήλωση του Τορόντο», ότι «οι εκκλησίες αναγνωρίζουν ότι το να αποτελεί κάποιος  μέλος της εκκλησίας του Χριστού είναι πιο περιεκτικό από το να αποτελεί  μέλος της ίδιας του της εκκλησίας». Επισημαίνεται με ορθόδοξη σαφήνεια στην ανακοίνωση του Πατριαρχείου Βουλγαρίας, ότι αυτές οι θεωρίες καταδικάζονται από την Αγία μας Εκκλησία. 

Επίσης γίνεται αναφορά στην αναζήτηση της ‘’χαμένης ενότητας όλων των Χριστιανών’’, χαρακτηρίζοντάς την απαράδεκτη, γιατί η Ορθόδοξη Εκκλησία δεν έχει χάσει ποτέ την ενότητά της (Μέρος Ι, Παρ. 2 της ανακοίνωσης). Αυτή  η αναφορά, ότι η Ορθόδοξη Εκκλησία δεν έχει χάσει ποτέ την ενότητά της, βρίσκεται σε απόλυτη συνάφεια με την αναφορά στην ίδια ανακοίνωση, στις οποίες καταδικάζονται οι διδασκαλίες για την ‘’αόρατη εκκλησία’’, τη ‘’θεωρία των κλάδων’’, τη ‘’βαπτισματική θεολογία’’ και την ‘’ισότητα των δογμάτων’’. 

Η ανακοίνωση του Πατριαρχείου Βουλγαρίας, επισημαίνει στο Μέρος Ι, Παρ. 6 για το γεγονός της νομιμοποίησης της συμμετοχής στο Π.Σ.Ε., την παρήγορη σημείωση που ναφέρει τα εξής: ‘’στο οποίον (Π.Σ.Ε.), η Ορθόδοξη Εκκλησία της Βουλγαρίας, ευτυχώς, εδώ και πολύ καιρό δεν συμμετέχει’’. Ως γνωστό η Ορθόδοξη Εκκλησία της Βουλγαρίας έχει αποχωρήσει από το Π.Σ.Ε. το έτος 1998.

Μπορεί κανείς μετά από όλα αυτά να προβάλει ισχυρισμό για τη στάση της της Ορθόδοξης Εκκλησίας της Βουλγαρίας, ότι στερείται  εκκλησιαστικής και θεολογικής επιχειρηματολογίας; Όχι μόνο θεολογική είναι η στάση της της Ορθόδοξης Εκκλησίας της Βουλγαρίας, αλλά θεολογικότατη.

ΑΤΥΧΕΙΣ ΔΗΛΩΣΕΙΣ ΤΟΥ ΣΕΒ. ΜΙΛΗΤΟΥ ΑΠΟΣΤΟΛΟΥ

ΑΤΥΧΕΙΣ ΔΗΛΩΣΕΙΣ ΤΟΥ ΣΕΒ. ΜΙΛΗΤΟΥ ΑΠΟΣΤΟΛΟΥ

Του Παναγιώτη Τελεβάντου

=====

Διαβάσαμε στη “Ρομφαία”:

“Αρχιερατική Θεία Λειτουργία ιερουργούντος του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Μιλήτου κ. Αποστόλου, τελέστηκε χθες, Τρίτη 7 Δεκεμβρίου στον πανηγυρίζοντα Ιερό Ναό του Αγίου Νικολάου Θέρμης Θεσσαλονίκης.

Τον Θείο Λόγο κήρυξε ο Μητροπολίτης Μιλήτου κ. Απόστολος, ο οποίος αναφέρθηκε στην προσωπικότητα και την ζωή του Αγίου Νικολάου.

Επίσης ο κ. Απόστολος αναφέρθηκε στην συμμετοχή του Αγίου Νικολάου στην πρώτη Οικουμενική Σύνοδο, τονίζοντας ότι "ο Άγιος υπήκουσε την φωνή της Εκκλησίας και συμμετείχε στην Σύνοδο, στην οποία και ενώπιου του Ιερού Σώματος των Αρχιερέων κατέθεσε τις αντιρρήσεις του και τις απόψεις του."

Σε άλλο σημείο ο Μητροπολίτης Μιλήτου αναφέρθηκε στην Αγία και Μεγάλη Σύνοδο, υπογραμμίζοντας πως "κάποιοι θεωρούν κατόρθωμα το ότι δεν μετείχαν στην Μεγάλη Σύνοδο, η θεωρούν υποχρέωση το να κατηγορούν και να κατακρίνουν τις αποφάσεις, δίχως να έχουν εκκλησιαστική και θεολογική επιχειρηματολόγια."”

Ατυχέστατες δηλώσεις.

Ο Άγιος Νικόλαος συμμετείχε στην Α΄ Οικουμενική Σύνοδο που συνεκάλεσε ο Άγιος Κωνσταντίνος ο Μέγας. Η Σύνοδος αυτή μελώδησε εναρμόνιον μέλος ορθοδόξου θεολογίας με τη συμμετοχή σ’ αυτήν Αγίων επισκόπων όπως ο Άγιος Νικόλαος, ο Μέγας Αθανάσιος και πολλοί άλλοι.

Η Σύνοδος της Κρήτης από την άλλη συγκροτήθηκε από Οικουμενιστές οι οποίοι εισήγαγαν συνοδικώς κακοδοξίες. Άρα ορθότατα έπραξαν όσοι επίσκοποι αρνήθηκαν να συμμετάσχουν σ’ αυτήν, όσοι αρνήθηκαν να υπογράψουν τα κακόδοξα της κείμενα και όσοι έθεσαν θέμα ανάγκης διόρθωσης των κακοδοξιών που εισήγαγε.

Ο ισχυρισμός του Σεβ. κ. Αποστόλου ότι οι επικριτές της Συνόδου της Κρήτης δεν έχουν εκκλησιαστική και Θεολογική επιχειρηματολογία είναι κυριολεκτικά διάτρητος.

Αντιοικουμενιστές επίσκοποι, πρεσβύτεροι, διάκονοι, μοναχοί και λαικοί έγραψαν μνημειώδεις θεολογικές εργασίες που ξετινάζουν συνθέμελα τη Σύνοδο της Κρήτης με επιχειρηματολογία τόσο ισχυρή ώστε οι οικουμενιστές που εγκρίνουν τις παρατυπίες της Συνόδου της Κρήτης δεν είναι σε θέση να αρθρώσουν αντίλογο. Γι’ αυτό και μεδοδεύουν διωγμό τους.

Ας προσέξει, λοιπόν, τι λέγει ο Σεβασμιότατος Μιλήτου. Δεν κάνει να εκτίθεται με τόσο άστοχες δηλώσεις.

ΜΙΛΗΤΟΥ ΑΜΕΤΡΟΕΠΕΙΑΙ

ΜΙΛΗΤΟΥ ΑΜΕΤΡΟΕΠΕΙΑΙ

Του θεολόγου κ. Ανδρέα Κυριακού

=====

Κατά τις 6 τρέχοντος χοροστάτησε στον ι. ναό Αγ. Νικολάου Θερμής Θεσσαλονίκης ο Σεβασμιώτατος Μιλήτου κ. Απόστολος. Μιλώντας για τον Άγιο Νικόλαο και το Βίο του αναφέρε, συν τοις άλλοις, ότι το «μέγιστον γεγονός της πραγματοποιήσεως της Αγίας και Μεγάλης Συνόδου της Ορθοδόξου Εκκλησίας τινές θεωρούν κατόρθωμα το ότι δεν μετείχον εις τας εργασίας της Συνόδου ή θεωρούν υποχρέωσίν των να κατηγορούν και να κατακρίνουν τας αποφάσεις της, δίχως να έχουν τω όντι εκκλησιαστικήν και θεολογικήν επιχειρηματολογίαν». 

Ο Σεβασμιώτατος καταφέρεται πρωτίστως κατά των τεσσάρων Εκκλησιών που ΔΕΝ παρέστησαν στο Κολυμβάριο Χανίων, ήτοι των εν Αντιοχεία, εν Ρωσσία, εν Γεωργία και εν Βουλγαρία Εκκλησιών. Είναι πασιφανές ότι πνέει τα μένεα εναντίον των διότι χάλασαν, διά της απουσίας των, τη μανέστρα των οικουμενιστών. 

Ήδη η εν Βουλγαρία Εκκλησία διετράνωσε με τον πλέον επίσημον τρόπον την κάθετη διαφωνία της με τα αντορθοδόξως αποφασισθέντα εις το Κολυμβάριο. Αυτό κι αν είναι κατόρθωμα στους χαλεπούς καιρούς μας, όταν αυτοί που έπρεπε να είναι περισσοτέρως ζηλωταί των πατρικών παραδόσεων ανακήρυξαν τους αμετανόητους αιρετικούς και κακοδόξους «ετερόδοξες Εκκλησίες» και δεν περνά μέρα που να μη συναγελάζονται γηθοσύνως μετ’ αυτών, κατασκανδαλίζοντας το λαό του Θεού.

Όσον αφορά δε τους ορθοδόξους πιστούς που πολεμούν τις αντορθόδοξες αποφάσεις που λήφθηκαν στο Κολυμβάριο αναμφιβόλως και δεν μπορεί να συμφωνήσει μαζί τους. Και δικαιολογημένα. Κληρικοί και λαϊκοί, ονομαστοί και άσημοι θεωρούν στοιχειώδες καθήκον τους να υπεραπίζονται την «άπαξ παραδοθείσαν τοις αγίοις πίστιν». Όχι γιατί τους αρέσει  να κατακρίνουν και να κατηγορουν, όπως αμετροεπώς φθέγγεται ο Σεβασμιώτατος, αλλά για να υπερασπιστούν, έτσι απλά, την πίστη τους εφόσον εκείνοι που έπρεπε να βρίσκονται νυχθημερόν επί της θείας φυλακής συμμάχησαν με τους υπεναντίους με φτηνές δικαιολογίες και ανιαρές και γλυκανάλατες αγαπολογίες. 

Όσον αφορά δε τα εκκλησιαστικά και θεολογικά επιχειρήματα ο Σεβασμιώτατος Μιλήτου απλώς και μόνον ας κάμει τον κόπο να αναγνώσει το Σύμβολο της Πίστεως. Θα ανακαλύψει ότι πιστεύουμε ακραδάντως «εις Μίαν, Αγίαν, Καθολικήν και Αποστολικην Εκκλησίαν». Αυτός και οι συν αυτώ ανακάλυψαν επ’ εσχάτων των χρόνων (στο Κολυμβάριο), άκουσον άκουσον, πολλές «ετερόδοξες Εκκλησίες»!!! Δεν τον κατηγορούμε, ούτε τον κατακρίνουμε εμείς, αλλά οι Άγιοι και θεοφόροι Πατέρες.