ΣΧΟΛΙΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΡΑΙΤΗΣΗ ΤΟΥ κ. ΜΑΡΙΝΟΥ ΚΛΕΑΝΘΟΥΣ ΑΠΟ ΤΟ ΔΗΚΟ
Του Παναγιώτη Τελεβάντου
=====
Ο κ. Μαρίνος Κλεάνθου, δημοτικός σύμβουλος Αγλανζιάς, που εξελέγη με τη σημαία του ΔΗΚΟ, εξέδωσε την ακόλουθη δήλωση:
«Ήθελε, λέει να ‘ναι ελεύθερος. Σκοτώστε τον!»
Ηγέτης είναι αυτός που ξέρει να χάνει. Έχει το θάρρος να παίρνει πάνω του την ευθύνη. Μαθαίνει από τα λάθη του.
Η εκλογική ήττα του Νικόλα Παπαδόπουλου, για εμάς που καθημερινά επικοινωνούμε με τον κόσμο του ΔΗΚΟ , ήταν αναμενόμενη. Προειδοποιούσαμε από καιρό. Βλέπαμε την αλλοπρόσαλλη πορεία της ηγεσίας του κόμματος και αναρωτιόμασταν για το μέχρι που μπορεί να φτάσει.
Σήμερα, λοιπόν, αυτοί που θα έπρεπε να εγκαλούνται είναι ο Νικόλας Παπαδόπουλος και ο στενός κύκλος των συνεργατών του:
Αντί όλα αυτά τα χρόνια να κάνουν προσπάθειες για να επουλώσουν τις εσωκομματικές πληγές, διαχώριζαν τους συναγωνιστές μας σε «δικούς τους» και «των άλλων».
Αντί να συγκαλούν τα συλλογικά όργανα, έπαιρναν μόνοι τους τις αποφάσεις που τους εξυπηρετούσαν και τις ψήφιζαν εκ των υστέρων «δια βοής».
Αντί να δώσουν τον λόγο σε 2500 μέλη του κόμματος και να συγκαλέσουν το Πολιτικό Συνέδριο του κόμματος που σαφέστατα ορίζει το Καταστατικό, επέλεξαν να κάνουν διάλογο με τους καθρέφτες.
Αντί να παράγουν σύγχρονο πολιτικό λόγο ευθύνης, κατάντησαν να προτείνουν στους πολίτες κατά την ύψιστη εκλογική διαδικασία να ψηφίσουν τον «κανέναν».
Συμπαρατάχθηκαν με τους εθνικιστές!
Εδώ και μήνες δεν μας λένε τι λύση –επιτέλους- θέλουν στο κυπριακό!
Είναι να απορεί κανείς: πως κατάντησαν το ιστορικό ΔΗΚΟ;
Από κόμμα ευθύνης και συλλογικότητας το μεταλλάσουν σε μια νέα Ένωση Κέντρου. Σε κόμμα διαμαρτυρίας. «Των λίγων αλλά καθαρών…»
Σήμερα, μετά το τραύμα της ήττας του εκλογικού αποτελέσματος, η έκπτωτη ηγεσία του ΔΗΚΟ αντί να κάνει την αυτοκριτικής της με ψυχραιμία, επιλέγει τον δρόμο της εκκαθάρισης.
Οι λόγοι προφανείς: βιάζονται να ρίξουν αλλού την ευθύνη.
Η αλήθεια, όμως, είναι άλλη:
Ο Νικόλας Παπαδόπουλος έχασε διότι δεν κατάφερε να αγγίξει τις καρδιές των δηκοϊκών.
Από το 2013 που εκλέγηκε Πρόεδρος του κόμματος, η πόρτα του γραφείου του ήταν κλειστή για αυτούς που τον χρειάζονταν.
Ήταν απόμακρος και δεν δεχόταν ποτέ την κριτική.
Αδιαφόρησε για τις τοπικές επιτροπές, τα απλά μέλη.
Καταπάτησε το Καταστατικό.
Εμπιστευόταν μόνον τους εκλεκτούς και λίγους φίλους του.
Οι συνοπτικές δίκες – παρωδία επιβεβαιώνουν πως η σημερινή ηγεσία του ΔΗΚΟ και ο στενός πυρήνας που την περιβάλλει αδυνατεί να αντιμετωπίσει την πραγματικότητα και να αναλάβει τις ευθύνες της.
Σε αυτό το νέο ΔΗΚΟ των διώξεων, της έλλειψης δημοκρατίας, της καχυποψίας, των ακραίων θέσεων, ένας υγιής και σκεπτόμενος κεντρώος δεν μπορεί να έχει θέση.
Γι’ αυτό και δηλώνω πως δίνω την παραίτησή μου από το μεταλλαγμένο κόμμα του οποίου σήμερα ηγείται ο Νικόλας Παπαδόπουλος.
Δεν θα σχολιάσω καθόλου όσα αναφέρει ο κ. Κλεάνθους, για τις ενδοκομματικές διαμάχες που μαίνονται στο ΔΗΚΟ.
Δεν με αφορούν αφού ποτέ δεν ήμουν μέλος ή ψηφοφόρος του ΔΗΚΟ.
Ο λόγος που σχολιάζω τη δήλωση του κ. Κλεάνθους είναι επειδή κατηγορεί τον κ. Παπαδόπουλο ότι συμπαρατάσσεται “με τους εθνικιστές και τους ακραίους”, όπως τους χαρακτηρίζει.
Ως γνωστόν ο κ. Παπαδόπουλος συνεργάστηκε με την Αλληλεγγύη, την ΕΔΕΚ και την πλατφόρμα του κ. Κουτσού που απορρίπτουν κάθετα την Διζωνική Δικοινοτική Ομοσπονδία.
Αυτούς εννοεί ο κ. Κλεάνθους όταν μιλά για ακραίους εθνικιστές;
Το ΔΗΚΟ ήταν ανέκαθεν το κόμμα των βολεμένων που ζούσε από την εξουσία και για την εκάστοτε εξουσία.
Τότε μόνον το ΔΗΚΟ απέκτησε υπόληψη, στη συνείδηση του λαού, όταν πήρε πατριωτική στάση για το εθνικό μας θέμα.
Γι’ αυτό ακριβώς δεκάδες χιλιάδες πολίτες, που δεν ανήκουν στο ΔΗΚΟ και δεν υπήρξαν ποτέ ψηφοφόροι του, αυτή τη φορά ψήφισαν τον κ. Παπαδόπουλο.
Άρα ο ισχυρισμός ότι η πατριωτική στάση του κ. Παπαδόπουλου αποξένωσε τους πολίτες από το ΔΗΚΟ είναι 100% λανθασμένη.
Συμφωνώ με τον κ. Κλεάνθους ότι υπάρχει πρόβλημα με τη θέση του κ. Παπαδόπουλου για το Κυπριακό.
Με τη διαφορά ότι δεν είναι αυτό που νομίζει ο κ. Κλεάνθους, αλλά το ακριβώς αντίθετο.
Η στάση του κ. Παπαδόπουλου, για λύση Διζωνικής Δικοινοτικής Ομοσπονδίας με το σωστό περιεχόμενο, αποξένωσε δεκάδες χιλιάδες ψηφοφόρους από την υποψηφιότητά του. Αλλά και πλείστοι όσοι από αυτούς που τον ψήφισαν το έκαναν μουδιασμένοι, επειδή συνειδητοποιούν ότι δεν υπάρχει σωστό περιεχόμενο της Διζωνικής Δικοινοτικής Ομοσπονδίας.
Ο κ. Παπαδόπουλος πρέπει να ενθαρρυνθεί να αποκηρύξει τη Διζωνική Δικοινοτική Ομοσπονδία με οποιονδήποτε περιεχόμενο και να καταστήσει το ΔΗΚΟ πραγματικά πατριωτικό κόμμα, που θα μπορεί να απευθυνθεί με αξιώσεις σε δεκάδες ίσως και εκατοντάδες χιλιάδες ψηφοφόρους και να τους προσελκύσει στις τάξεις του.
Όπως πολύ σωστά είπε η κ. Θεοχάρους δεν υπάρχει ενδιάμεσος, αλλά πατριωτικός χώρος, που απορρίπτει οποιανδήποτε μορφή Διζωνικής Δικοινοτικής Ομοσπονδίας. Δεν δέχεται παραμονή εποίκων, Τουρκικού στρατού, εγγυήσεων, επιμένει να ισχύσει η αρχή ένας άνθρωπος μία ψήφος, θέλει να κλείσουν τα οδοφράγματα, να σταματήσουν τα επιδόματα και η νοσηλεία των Τούρκων και ζητεί επιτακτικά να ενισχυθεί θεαματικά η αμυντική ισχύς της Κύπρου.
Αν το ΔΗΚΟ εγκαταλείψει οριστικά τη Διζωνική Δικοινοτική Ομοσπονδία, με οποιονδήποτε περιεχόμενο, τότε δεκάδες χιλιάδες ιδεολόγοι από άλλους χώρους θα συστρατευθούν μαζί του.
Διαφορετικά το ΔΗΚΟ θα παραμείνει κόμμα εξουσίας, που θα κινείται σαν αίλουρος μεταξύ ΔΗΣΥ και ΑΚΕΛ, για να απολαμβάνει τα αγαθά της εξουσίας.
6.) Η ελαφρή αύξηση των ποσοστών του ΑΚΕΛ οφείλεται στην πριμοδότηση των Τούρκων, αφού -προς αισχύνη του ΑΚΕΛ- συμπεριέλαβε Τούρκο υποψήφιο στο ψηφοδέλτιό του, ο οποίος μάλιστα εξελέγη. Προφανώς με τις ραδιουργίες της ηγεσίας του ΑΚΕΛ. 
7.) Η μεγάλη άνοδος του ΔΗΚΟ πιθανώτατα οφείλεται στην συμπερίληψη της κυρίας Θεοχάρους στο ψηφοδέλτιο του κόμματος. Οι οπαδοί του κόμματος “Αλληλεγγύη” -του οποίου είναι πρόεδρος- ψήφισαν ΔΗΚΟ για να πριμοδοτήσουν την κυρία Θεοχάρους, η οποία, όμως, δεν εξελέγη Ευρωβουλευτής.
Είναι επίσης χαρακτηριστικό ότι οι μη εθνικόφρονες υποψήφιοι του ΔΗΣΥ, όπως ο γνωστός και μη εξαιρετέος επαναπροσεγγιστής Ν. Τορναρίτης, δεν κατόρθωσαν να εκλεγούν Ευρωβουλευτές.
