Η ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΤΟΥ ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΥ ΚΥΠΡΟΥ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟ ΠΑΤΡΙΑΡΧΗ ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΜΝΗΜΟΝΕΥΣΗ ΤΟΥ ΚΙΕΒΟΥ ΕΠΙΦΑΝΙΟΥ

Αναρτούμε την επιστολή του Μακαριώτατου Αρχιεπισκόπου Κύπρου κ. Χρυσοστόμου ,με την οποία γνωστοποιεί στον Οικουμενικό Πατριάρχη, ότι θα μνημονεύσει τον Μητροπολίτη Κιέβου και πάσης Ουκρανίας κ. Επιφάνιο.

Ο Μακαριώτατος, με την διακρίνουσα αυτόν απλότητα και ευθύτητα, εξηγεί λεπτομερώς το ιστορικό της υπόθεσης, αλλά και τους λόγους που τον οδήγησαν να εγκαταλείψει την ουδετερότητα που αρχικά τήρησε η Εκκλησία της Κύπρου, για την Αυτοκεφαλία της Ουκρανίας.

Η επιστολή έχει προφανώς τεράστια σημασία και θα γράψει ιστορία.

Είναι τόσο εύγλωττη και τόσο αποκαλυπτική ώστε, στην πραγματικότητα, παρέλκει ο σχολιασμός της.

Παρόλα αυτά τις προσεχείς μέρες ίσως επιχειρήσουμε να αναλύσουμε και να σχολιάσουμε την επιστολή του Μακαριώτατου.

Η ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΤΟΥ ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΥ ΚΥΠΡΟΥ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟ ΠΑΤΡΙΑΡΧΗ ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΜΝΗΜΟΝΕΥΣΗ ΤΟΥ ΚΙΕΒΟΥ ΕΠΙΦΑΝΙΟΥ

=====

Παναγιώτατε Ἀρχιεπίσκοπε Κωνσταντινουπόλεως, Νέας Ρώμης καί Οἰκουμενικέ Πατριάρχα, λίαν ἡμῖν ἀγαπητέ καί περισπούδαστε ἀδελφέ καί συλλειτουργέ, κύριε Βαρθολομαῖε, τήν Ὑμετέραν γερασμιωτάτην Παναγιότητα ἀδελφικῶς ἐν Κυρίῳ κατασπαζόμενοι, ὑπερήδιστα προσαγορεύομεν. 

Διὰ τῆς παρούσης ἐπιστολῆς ἐπικοινωνοῦμεν μετὰ τῆς Ὑμετέρας Θειοτάτης Παναγιότητος σκοποῦντες εἰς τὴν ἐνημέρωσιν Αὐτῆς περὶ τῶν θέσεων ἡμῶν ἐν τῷ οὐκρανικῷ ζητήματι.

Ἡ δημιουργηθεῖσα ἐπισφαλὴς κατάστασις ἀνὰ τὸ παγκόσμιον, ἕνεκα τῆς πανδημίας τοῦ κορωνοϊοῦ, καὶ ἡ δυσχερὴς πορεία τῆς ἡμετέρας ὑγιείας, λόγῳ τῆς δυσκολίας κινήσεως τοῦ ἑνὸς ποδός, καθὼς καὶ τῆς χημικῆς ἀγωγῆς τὴν ὁποίαν λαμβάνω, καθιστοῦν ἀδύνατον τὴν συνέχισιν τῆς ζητηθείσης ὑφ’ Ὑμῶν ἀποστολῆς πρὸς κατ’ ἰδίαν συνάντησιν μετὰ τῶν ὑπολοίπων Προκαθημένων τῶν κατὰ τόπους Ὀρθοδόξων Ἐκκλησιῶν, σχετικῶς πρὸς τὸ Οὐκρανικὸν ζήτημα, παρὰ τὸ γεγονὸς ὅτι ἀπετέλει και ἀποτελεῖ εἰσέτι καὶ ἡμετέραν ἐπιθυμίαν. 

Καθὼς γνωρίζετε καλῶς, Παναγιώτατε, ἡ στάσις οὐδετερότητος, τὴν ὁποίαν ὡς Ἐκκλησία Κύπρου ἐτηρήσαμεν ἐξ ἀρχῆς, σκοπὸν εἶχεν ἀποκλειστικῶς καὶ μόνον τὸ ἐν γένει καλὸν τῆς Ὀρθοδοξίας καὶ πόθος ἡμῶν ἦτο ἡ μεθ’ ὅλης τῆς ψυχικῆς ἡμῶν δυνάμεως βοήθεια πρὸς τὸ ἀεὶ δοκιμαζόμενον Σεπτὸν Οἰκουμενικὸν Πατριαρχεῖον.  

Ἐν τούτοις, ὁρῶν τὸ ἀτελέσφορον τῶν προσπαθειῶν μου, μετὰ πολλὴν προσευχὴν καὶ περισυλλογὴν ἀπεφάσισα ὅπως κατὰ τὴν πρώτην ὑπ’ ἐμοῦ τελεσθησομένην Θείαν Λειτουργίαν μνημονεύσω τοῦ νέου Προκαθήμενου τῆς Οὐκρανικῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας, Μητροπολίτου κ. Ἐπιφανίου, συμφώνως καὶ πρὸς τὴν Ὑμετέραν ἐκφρασθεῖσαν ἐπιθυμίαν. 

Ἡ ἐν τῇ Ἱερᾷ Συνόδῳ τῆς καθ’ ἡμᾶς Ἐκκλησίας ληφθεῖσα ἀπόφασις περὶ οὐδετερότητος ἦτο ἀποτέλεσμα κυρίως τῆς ἡμετέρας προσωπικῆς γνώμης, καθότι ἐφρόνουν καὶ φρονῶ ὅτι ἡ καθ’ ἡμᾶς Ἐκκλησία τῆς Κύπρου ἀποτελεῖ ἄριστον παράδειγμα πρὸς μίμησιν ὑπὸ πασῶν τῶν κατὰ τόπους Ὀρθοδόξων Ἐκκλησιῶν. 

Εἴμεθα ἀριθμητικῶς μὲν μία μικρὰ Ὀρθόδοξος Ἐκκλησία, ταυτοχρόνως δὲ ἀποτελοῦμεν μίαν ἀποστολικὴν Ἐκκλησίαν, ἥτις ἀνάγει τὴν ἵδρυσίν της εἰς τὸ πρῶτον ἥμισυ τοῦ πρώτου αἰῶνος. 

Παρὰ τὰς ἐπαναλαμβανομένας ὀχλήσεις ὑπὸ τῆς κατὰ Ἀντιόχειαν Ἐκκλησίας, ἥτις διεξεδίκει τὸ προνόμιον τῆς ἐκκλησιαστικῆς αὐτῆς ἐπιβολῆς ἐν Κύπρῳ, πέραν τῆς πολιτικῆς διοικητικῆς ἐπιρροῆς, οὐδέποτε αὕτη ἐχειροτόνησεν ἐν ἡμῖν Ἐπίσκοπον, πρεσβύτερον ἢ διάκονόν τινα.  Ἡ Ἐκκλησία τῆς Κύπρου παρέμεινε πάντοτε αὐτοκέφαλος καὶ αὐτοδιοίκητος. Καὶ ἐὰν ἐπεκυρώσαμεν τὴν ἡμετέραν αὐτοκεφαλίαν ἐν τῇ Γ΄ Οἰκουμενικῇ Συνόδῳ, τοῦτο ἐπράξαμεν ἵνα ἀπαλλαγῶμεν τῶν ὀχλήσεων τῆς Ἀντιοχείας, καὶ οὐχὶ ἐπειδὴ παρέστη ἀνάγκη ἀναγνωρίσεως τοῦ Αὐτοκεφάλου τῆς καθ’ ἡμᾶς ἀποστολικῆς Ἐκκλησίας. 

Ἡ Ἐκκλησία τῆς Κύπρου, Παναγιώτατε, τυγχάνει μία λίαν καλῶς ὠργανωμένη ἀπὸ πάσης ἐπόψεως Ἐκκλησία. Εὑρισκόμεθα συνεχῶς, ἱεραρχία καὶ λοιπὸς κλῆρος,  ἐν συνεχεῖ ἐπικοινωνίᾳ καὶ ἐπαφῇ μετὰ τοῦ λαοῦ ἡμῶν, τόσον διὰ τῶν ἱερῶν ἀκολουθιῶν καὶ τῶν ἱερῶν μυστηρίων, ὅσον καὶ διὰ τῶν κατηχητικῶν συνάξεων, τῶν κατασκηνώσεων, ποικίλων κοινωνικῶν καὶ πνευματικῶν δραστηριοτήτων, διατηροῦντες οὕτως ἀρίστην συνεργασίαν καὶ προσέγγισιν μετὰ τοῦ καθ’ ἡμᾶς ποιμνίου, ἐπιτελοῦντες μίαν ἐσωτερικὴν ἱεραποστολὴν ὑψηλοτάτου ἐπιπέδου. 

Εἰρήσθω, Παναγιώτατε, ὅτι ὅσος πληθυσμὸς ὀρθοδόξων Κυπρίων διαμένει μονίμως ἐν Κύπρῳ, περίπου 900,000, ἴσος ἀριθμὸς ἀποδήμων ὀρθοδόξων Κυπρίων διαμένει μονίμως καὶ εἰς τὸ ἐξωτερικόν, ἤτοι εἰς τὴν Εὐρώπην, Ἀμερικήν, Καναδᾶν, Αὐστραλίαν, Νότιον Ἀφρικήν. Καὶ δυνάμεθα νὰ εἴπωμεν μετὰ βεβαιότητος πολλῆς ὅτι τῇ ἀγαστῇ συνεργασίᾳ τοῦ Σεπτοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου, τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἀλεξανδρείας καὶ τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος, παρότι καὶ ἡμεῖς θὰ ἠδυνάμεθα νὰ προσφέρωμεν ὑπηρεσίας εἰς τοὺς ἡμετέρους ἀποδήμους, εἴμεθα ἀπολύτως ἱκανοποιημένοι ἐπὶ ταῖς ἤδη προσφερομέναις τοῖς ἀποδήμοις Κυπρίοις ὑπηρεσίαις ὑπὸ τῶν προαναφερθεισῶν Ἐκκλησιῶν. Οὐκ ὀλίγας φοράς, αἱ κατὰ τόπους αὗται Ἐκκλησίαι αἰτοῦνται παρ’ ἡμῖν τὴν ἀποστολὴν κληρικῶν ἐκ Κύπρου πρὸς ἐνίσχυσιν τοῦ ἔργου αὐτῶν εἰς τὰς καὶ ὑπὸ Κυπρίων κατοικουμένας ἐνορίας των.  

Τοῦτο θὰ ἀνέφερον καὶ εἰς τοὺς λοιποὺς Προκαθημένους τῶν κατὰ τόπους Ὀρθοδόξων Ἐκκλησιῶν, ὅτι ἀναλογικῶς, καμία ἄλλη Ὀρθόδοξος Ἐκκλησία ἀριθμοῖ τὸ αὐτὸ ποσοστὸν ἀποδήμων, ἐκτὸς τῆς ἐπικρατείας της. Τὸ γεγονὸς τοῦτο ἀποτελεῖ ἓν φαεινότατον παράδειγμα σεβασμοῦ πρὸς τοὺς ἐκκλησιαστικοὺς θεσμοὺς καὶ πρὸς μίμησιν ὑπὸ τῶν ὑπολοίπων Ἐκκλησιῶν.

Ἐπειδή, Παναγιώτατε, ἐπὶ τριάκοντα ἔτη ἐξεπροσώπουν τὴν Ἐκκλησίαν Κύπρου εἰς τὰς Πανορθοδόξους διασκέψεις καὶ ἐξ αὐτοῦ γνωρίζω καλῶς τὰς ἀπόψεις ὅλων τῶν Ὀρθοδόξων Ἐκκλησιῶν ἐπὶ τοῦ θέματος τῶν ἀποδήμων, διαπιστώνω μετὰ λύπης μου ὅτι παρὰ τὰς λαμβανομένας κατὰ καιροὺς ἀποφάσεις, αὗται οὐδέποτε ἐτηροῦντο. Παράδειγμα· αἱ ἀποφάσεις, ἃς ἐλάβομεν κατὰ τὴν Μεγάλην ἐν Κρήτῃ Σύνοδον! Εὐθύς, μετὰ τὸ πέρας τῶν ἐργασιῶν αὐτῆς, ἡ Ἐκκλησία τῆς Σερβίας ἐχειροτόνησε καὶ διώρισε δύο μητροπολίτας, ἕνα εἰς τὴν Εὐρώπην καὶ ἕτερον εἰς τὴν Αὐστραλίαν, ἀντιβαίνουσα τὰς διατάξεις καὶ καταφρονοῦσα τὰ ὅσα ἀπεφασίσθησαν ἐν τῇ Μεγάλῃ Συνόδῳ.

Ὅθεν, αἱ ἀναφυόμεναι κατὰ καιροὺς παραφωνίαι διὰ δῆθεν ἐν Οὐκρανίᾳ ἐπέμβασιν τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου καὶ διὰ τὴν παραχώρησιν Τόμου Αὐτοκεφαλίας ἐρήμην τῶν ὑπολοίπων, θεωρῶ ὅτι οὐδόλως εὐσταθοῦν, καθότι οἱ θορυβοῦντες εἰσὶν ἐν ταὐτῷ οἱ πρῶτοι παραβάται.  

Ἐξαιρουμένων τῶν τεσσάρων Ἐκκλησιῶν τῆς Μέσης Ἀνατολῆς, αἵτινες εἰσὶν ἀποστολικαὶ καὶ οὐκ ἐχρῷντο Τόμου διὰ τὴν αὐτοκεφαλίαν των, πᾶσαι αἱ λοιπαὶ κατὰ τόπους Ὀρθόδοξοι Ἐκκλησίαι, ἀνάγουν τὴν αὐτοκεφαλίαν των μετὰ τὸν 15^ον αἰῶνα καὶ ὀφείλουν ταύτην εἰς Τόμον ἐκχωρηθέντα ὑπὸ τοῦ Σεπτοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου,  διὰ τοῦ ὁποίου ὁριοθετοῦνται τὰ σύνορά των.  

Ἑκάστη τοπικὴ Ὀρθόδοξος Ἐκκλησία, ὤφειλε καὶ ὀφείλει νὰ παραμένῃ ἐν τοῖς ὁρίοις αὐτῆς, συμφώνως πρὸς τὸν ἐκδοθέντα, ἅμα τῇ ἀνακηρύξει αὐτῆς, Τόμον αὐτοκεφαλίας καὶ οὐχὶ νὰ ἐπεμβαίνῃ χειροτονοῦσα ἐπισκόπους εἰς ἐπαρχίας ἄλλης τοπικῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας, ἐὰν παρεμπιπτόντως διαμένουν ἐν αὐτῇ ἀπόδημοι τῆς πρώτης.  

Ἐπισκεπτόμενος, προσωπικῶς, τὰς κατὰ τόπους Ὀρθοδόξους Ἐκκλησίας, θὰ ἐπεσήμαινον, Παναγιώτατε, εἰς τοὺς Προκαθημένους καὶ διὰ πειστικότητος θὰ ἐπέμενον ὅτι ἡ οἱαδήποτε αὐθαίρετος παρέμβασις τῆς Ρωσικῆς Ἐκκλησίας εἰς τὰ ὅρια ἄλλης τοπικῆς Ἐκκλησίας (ὅπως λ.χ. ἐν Γεωργίᾳ, Οὐκρανίᾳ, Πολωνίᾳ, Ρουμανίᾳ κ.ἀ) κανονικῶς ἀπαγορεύεται, τοσοῦτον μᾶλλον νὰ διαμαρτύρηται ὅτι τὸ Οἰκουμενικὸν Πατριαρχεῖον εἰσέρχεται εἰς τὰ ἐσωτερικὰ θέματα αὐτῆς! 

Συνεπῶς, ἐὰν ἐπιθυμοῦμεν ὅπως ἡ καθόλου Ὀρθοδοξία εὑρίσκεται εἰς ὑψηλὰ πνευματικὰ ἐπίπεδα, ὀφείλομεν νὰ μένωμεν πιστοὶ καὶ ἀκριβεῖς εἰς τὰ ὑποδειχθέντα ἐν τοῖς Τόμοις ὅρια ἡμῶν, καὶ νὰ ὑπηρετῶμεν μεθ’ ὅλης ψυχῆς καὶ καρδίας τὸ ὑπὸ τοῦ Κυρίου ἐμπιστευθὲν ἡμῖν ποίμνιον. Οὕτω θὰ καταστῶμεν λίαν σεβαστοὶ ὑπὸ τῶν λοιπῶν ὁμολογιῶν, ἀποτελοῦντες πρὸς πάντας παράδειγμα πρὸς μίμησιν. 

Αὕτη ὑπῆρξεν ἐξ ἀρχῆς ἡ ἰδική μου ἐπιθυμία καὶ θέσις. Καὶ ἐὰν ἐτήρησα στάσιν οὐδετερότητος περὶ τὸ Οὐκρανικόν, τοῦτο ἔπραξα ἐπιθυμῶν νὰ ἐμφυσήσω τὸ αὐτὸ φρόνημα εἰς ὅλους τοὺς Προκαθημένους καὶ ἀγαπητοὺς ἐν Χριστῷ ἀδελφούς καὶ ἵνα δυνηθῶ νὰ διαδραματίσω συμφιλιωτικὸν ρόλον χάριν τῆς ἑνότητος τῆς Ὀρθοδοξίας. 

Ἐπαναλαμβάνω καὶ αὖθις ὅτι ἡ σωματικὴ ἡμῶν ὑγίεια οὐ παρέχει ἡμῖν δυνατότητα πρὸς συνέχισιν τῆς προσπαθείας διὰ μίαν διὰ ζώσης ἐπικοινωνίαν μετὰ τῶν ὑπολοίπων Προκαθημένων ἐν τῇ ἕδρᾳ αὐτῶν. 

Ἐάν, ὡστόσο, κατ’ εὐχὴν παρουσιασθῇ βελτίωσις εἰς τὴν σωματικὴν ἡμῶν ὑγίειαν, θὰ εἴμεθα πάντοτε εἰς τὴν διάθεσιν τῆς Ὑμετέρας Παναγιότητος πρὸς ἀνάληψιν οἱασδήποτε ἀποστολῆς. 

Ἐπ’ εὐκαιρίᾳ, τονίζομεν καὶ ὑπογραμίζομεν διὰ μίαν εἰσέτι φορὰν ὅτι ἡ καθ’ ἡμᾶς Ἁγιωτάτη Ἐκκλησία τῆς Κύπρου θὰ συνεχίσῃ ἔν τε τῷ παρόντι καὶ ἐν τῷ μέλλοντι προσφέρουσα μετὰ συνεπείας τὴν ὑποστήριξιν αὐτῆς πρὸς τὴν  Ὑμετέραν γερασμιωτάτην Παναγιότητα, ἅμα δὲ καὶ πρὸς τὸ κατ’ Αὐτὴν σεπτὸν ἡμῶν Οἰκουμενικὸν Πατριαρχεῖον, ἐπ’ ἀγαθῷ καὶ εὐκλείᾳ τῆς Ὀρθοδόξου ἡμῶν Ἐκκλησίας.

Ἀπονέμοντες δ’ ἐπὶ τούτοις καὶ αὖθις τῇ Ὑμετέρᾳ Θεοτιμήτῳ Κορυφῇ τὸν ἐν Κυρίῳ ἀδελφικὸν ἡμῶν ἀσπασμόν, διατελοῦμεν 

Τῆς Ὑμετέρας γερασμιωτάτης Παναγιότητος ἀγαπητὸς καὶ ὁλοπρόθυμος ἐν Χριστῷ ἀδελφός 

 

Ο Κύπρου Χρυσόστομος

Ἐν τῇ Ἱερᾷ Ἀρχιεπισκοπῇ Κύπρου, 

          τῇ 20ῇ Ὀκτωβρίου 2020

ΚΥΝΙΚΗ ΟΜΟΛΟΓΙΑ ΤΟΥ π. ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ ΚΑΡΛΟΥΤΣΟΥ ΓΙΑ ΤΗΝ ΧΡΗΣΗ ΑΤΟΜΙΚΩΝ ΛΑΒΙΔΩΝ ΓΙΑ ΤΗΝ ΘΕΙΑ ΚΟΙΝΩΝΙΑ

 

ΚΥΝΙΚΗ ΟΜΟΛΟΓΙΑ ΤΟΥ π. ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ ΚΑΡΛΟΥΤΣΟΥ ΓΙΑ ΤΗΝ ΧΡΗΣΗ ΑΤΟΜΙΚΩΝ ΛΑΒΙΔΩΝ ΓΙΑ ΤΗΝ ΘΕΙΑ ΚΟΙΝΩΝΙΑ

Του Παναγιώτη Τελεβάντου

=====

Τα μαύρα τα χάλια τα αδιόρθωτα της Εκκλησίας της Αμερικής σε όλο τους το τραγικό αίσχος.

Ο διαβόητος π. Αλέξανδρος Καρλούτσος, με μάσκα, προσφέρει την Θεία Κοινωνία, με μεταλλικά κουταλάκια μιας χρήσεως, στα οποία μάλιστα είναι εγχαραγμένος ο σταυρός του Οικουμενικού Πατριαρχείου και το λογότυπο και το όνομα της Αρχιεπισκοπής Αμερικής.

Από τρεις περίπου δεκαετίες γράφω ότι η κατάσταση στην Εκκλησία της Αμερικής είναι τόσο απελπιστικά τραγική, ώστε χρειάζεται να γίνει επανευαγγελισμός της από ορθόδοξους ιεραποστόλους.

Η Αρχιεπισκοπη Αμερικής παρήγγειλε 100,000 τέτοιες μεταλλικές λαβίδες παρόλον ότι βρίσκεται στα πρόθυρα της οικονομικής κατάρρευσης.!!!

Φυσικά είναι εύκολο -και ίσως όχι και τόσο πολύ έντιμο- να στοχοποιήσουμε τον π. Αλέξανδρο Καλρούτσο γι’ αυτό το αίσχος.

Παρά τις αδιαμφισβήτητες προσωπικές του ευθύνες, η αλήθεια είναι ότι πίσω από αυτήν την βλάσφημη πρακτική, που μαρτυρεί ολιγοπιστία ή μάλλον απιστία, κρύβεται ο καθαιρετέος αρχιοικουμενιστής Αρχιεπίσκοπος Αμερικής Ελπιδοφόρος, ο οποίος, με την σειρά του, δεν θα τολμούσε να προβεί σε τόσο εξωφρενικό και βέληλο νεωτερισμό, αν δεν είχε την ισχυρή στήριξη του Οικουμενικού Πατριάρχη κ. Βαρθολομαίου.

Με παραξενεύει, άραγε, επειδή γίνονται παντοειδή Οικουμενιστικά και νεωτεριστικά έκτροπα στην Αρχιεπισκοπή Αμερικής;

Κάθε άλλο!

Το ακριβώς αντίθετο θα με εξέπλησσε! Αν, δηλαδή, η Αρχιεπισκοπή Αμερικής, που θεμελιώθηκε από τον Μεταξάκη και ανδρώθηκε υπό την καθοδήγηση του Αθηναγόρα και στην συνέχεια του Ιάκωβου (Κουκούζη), έμενε πιστή στην Ορθόδοξη Παράδοση.!

Από τα πνευματικά έκγονα του "Μεγάλου" Αθηναγόρα και του Μελίτωνα Χατζή περιμένω μόνον συμφορές.

ΖΩΟΠΟΙΟΣ ΣΤΑΥΡΟΣ,ΑΓΙΟΣ ΓΡΗΓΟΡΙΟΣ Ο ΠΑΛΑΜΑΣ,

 

ΑΥΤΗ ΕΙΝΑΙ Η ΤΟΥΡΚΙΑ!

 

ΤΑΜΑΣΟΥ ΗΣΑΙΑΣ: “ΠΟΝΗΡΗ, ΥΠΟΠΤΗ ΚΑΙ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΙΚΗ Η ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΥ ΝΑ ΜΝΗΜΟΝΕΥΣΕΙ ΤΟΝ ΟΥΚΡΑΝΙΑΣ ΕΠΙΦΑΝΙΟ”

ΤΑΜΑΣΟΥ ΗΣΑΙΑΣ: “ΠΟΝΗΡΗ, ΥΠΟΠΤΗ ΚΑΙ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΙΚΗ Η ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΥ ΝΑ ΜΝΗΜΟΝΕΥΣΕΙ ΤΟΝ ΟΥΚΡΑΝΙΑΣ ΕΠΙΦΑΝΙΟ”

Του Παναγιώτη Τελεβάντου

=====

Ο Πανιερώτατος Μητροπολίτης Ταμασού κ. Ησαίας, σε συνέντευξή του στο ΡΙΚ1, δήλωσε -μεταξύ άλλων- ότι η μνημόνευση του Κιέβου και πάσης Ουκρανίας Επιφάνιου, από τον Αρχιεπίσκοπο Χρυσόστομο, εν αγνοία της Συνόδου, είναι πράξη πονηρή, ύποπτη και καταστροφική.

Αλλά δεν έμεινε μέχρις εδώ.!

Προχώρησε πάρα πέρα και είπε ότι προκλήθηκε Σχίσμα και έτσι εφεξής δεν είναι δυνατόν οι ιεράρχες να προσέλθουν σε συνεδρία της Ιεράς Συνόδου, αν δεν ανακαλέσει προηγουμένως ο Αρχιεπίσκοπος την απόφασή του.

Επαναλαμβάνει, δηλαδή, τις θέσεις που εξέφρασε ο πνευματικός του πατέρας, Μητροπολίτης Κύκκου κ. Νικηφόρος.

Πανιερώτατε Ταμασού! Όταν λέτε ότι προκλήθηκε Σχίσμα στην Εκκλησία της Κύπρου και δεν θα ξαναπάτε στην Σύνοδο, αν δεν ανακαλέσει προηγουμένως ο Αρχιεπίσκοπος την απόφασή του, εκ μέρους ποιων μιλάτε;

O Πανιερώτατος Λεμεσού (τον οποίο θα ακολουθήσουν φυσικά και οι άλλοι 3 Ιωσηφίτες επίσκοποι) δήλωσε, ήδη, ότι θα πάει στην Σύνοδο, αλλά και ότι είναι έτοιμος να υποταχθεί στις αποφάσεις της πλειοψηφίας της Συνόδου, οι οποίες -όπως όλοι γνωρίζουμε- θα αναγνωρίσουν την απόφαση του Αρχιεπισκόπου.

Επομένως; 

Ποιοι είναι αυτοί που δεν θα προσέλθουν στην Σύνοδο όταν την συγκαλέσει ο Αρχιεπίσκοπος;

Εσείς και ο Πανιερώτατος Κύκκου;

Και τι ακριβώς θα πετύχετε με την απουσία σας; 

Να διευκολύνετε τον Αρχιεπίσκοπο να εξασφαλίσει ευρύτερη αποδοχή της απόφασής του;

Διερωτώμαι πόσο δύσκολο είναι για τον Αρχιεπίσκοπο Χρυσόστομο να σας πείσει να πάτε στην Ιερά Σύνοδο, που θα συγκαλέσει. Αλλά γι' αυτό το θέμα, ας μιλήσουμε μια άλλη φορά.

Μιλήσατε για τους Ιερούς Κανόνες, οι οποίοι -κατά την άποψή σας- δεν σας επιτρέπουν να παραστείτε στην Σύνοδο, μετά την μνημόνευση του Κιέβου Επιφάνιου, από τον Αρχιεπίσκοπο, χωρίς, όμως, να αναφέρετε ποιους συγκεκριμένους Κανόνες επικαλείστε.

Πανιερώτατε! Πιστεύετε αυτά που γράψατε οι 4 επίσκοποι στην Ανακοίνωσή σας, για τον Κιέβου Επιφάνιο και τους πρώην Σχισματικούς της Ουκρανίας, δηλαδή ότι και μετά την αποκατάστασή τους από το Οικουμενικό Πατριαρχείο, είναι ακοινώνητοι; 

Αν το πιστεύετε τότε -σύμφωνα με τους Ιερούς Κανόνες που επικαλείστε-, είστε υποχρεωμένοι να διακόψετε το μνημόσυνο του Αρχιεπισκόπου Χρυσοστόμου, επειδή διαφορετικά και εσείς θα καταστείτε ακοινώνητος.!!!

Έχετε κότσια, Πανιερώτατε, να κάνετε τέτοιο βήμα;

Ας σοβαρευτούμε!

Το θέμα είναι απλό! Ο Αρχιεπίσκοπος έχει την πλειοψηφία της Συνόδου υπέρ του. 

Επομένως κάθε μη θεσμική αντίδραση, εκ μέρους σας, σας οδηγεί σε αδιέξοδο.

Γιατί δεν φρονηματίζεστε από την στάση του Μητροπολίτη Λεμεσού;

Ταπεινή μου υική συμβουλή είναι να περιοριστείτε, όπως τον Μητροπολίτη Λεμεσού, να προσέλθετε στην Σύνοδο, αν την συγκαλέσει ο Αρχιεπίσκοπος, για να ανεβάσετε ένα show, υπέρ του Πατριαρχείου της Ρωσσίας, του Ευαγγελίου, των Ιερών Κανόνων και του Καταστατικού της Εκκλησίας της Κύπρου.!!! 

Δεν θα πείσετε -φυσικά- απολύτως κανένα για την ειλικρίνεια του show σας!!!! 

Αυτό δα έλειπε! Να μπορούσαν οι Κυκκώτες και οι Ιωσηφίτες να μας πείσουν ότι γνοιάζονται για τους Ιερούς Κανόνες!!!! 

Αλλά με το show σας θα μπορέσετε τουλάχιστον να εξαργυρώσετε ανώδυνα την θεατρική σας παράσταση με εκατομμύρια ρούβλια.

Περί χρημάτων δεν ποιείτε τον αγώνα, Πανιερώτατε Ταμασού, και εσείς και οι Μητροπολίτες Κύκκου και Λεμεσού;

Επομένως; 

Πηγαίνετε στην Σύνοδο και ανεβάστε το γεμάτο ιερή αγανάκτηση δακρύβρεχτο show σας και στην συνέχεια θυλακώστε τα εκατομμύρια και αφήστε κατά μέρος την ηρωική μωρία.

Η ακραία στάση και οι βαρείς χαρακτηρισμοί σας, σε βάρος του Αρχιεπισκόπου, και οι μεγάλες κουβέντες περί Σχίσματος, σας οδηγούν κατ’ ανάγκην σε αδιέξοδο. 

Ο δρόμος που ακολουθείτε δεν οδηγεί πουθενά.

Ο Πανιερώτατος Λεμεσού ναρκοθέτησε ήδη καίρια την γραμμή σας. 

Ξεκαθάρισε ότι δεν έχει πρόθεση να σας ακολουθήσει και θα υποταχθεί στην απόφαση της πλειοψηφίας της Συνόδου. 

Θα εξηγήσουμε -συν Θεώ- το γιατί, σε προσεχές άρθρο.

Επομένως, αργά ή γρήγορα, θα αναγκαστείτε και εσείς και ο Πανιερώτατος Κύκκου να ανακρούσετε πρύμναν, να βάλετε την ουρά στα σκέλια και να αναδιπλωθείτε ταπεινωμένοι.

Άρα γιατί θα μπείτε στην διαδικασία που αναφερθήκατε στην συνέντευξή σας; 

Για να εξευτελιστείτε;

ΤΟ ΠΑΙΔΙ ΜΙΛΗΣΕ: ΚΑΙ ΤΙ ΕΙΠΕ; ΟΤΙ ΕΙΜΑΣΤΕ ΕΛΕΕΙΝΟΙ ΕΠΕΙΔΗ ΤΟΝ ΨΗΦΙΣΑΜΕ ΔΥΟ ΦΟΡΕΣ ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟ!

 

 ΤΟ ΠΑΙΔΙ ΜΙΛΗΣΕ: ΚΑΙ ΤΙ ΕΙΠΕ; ΟΤΙ ΕΙΜΑΣΤΕ ΕΛΕΕΙΝΟΙ ΕΠΕΙΔΗ ΤΟΝ ΨΗΦΙΣΑΜΕ ΔΥΟ ΦΟΡΕΣ ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟ!

Του Παναγιώτη Τελεβάντου

=====

Διαβάσαμε στον “TRIBUNE”:

“Ο Αλέξης Τσίπρας καταδίκασε έντονα την απαγόρευση των εκτρώσεων, πριν μερικές ημέρες, από το Συνταγματικό Δικαστήριο της Πολωνίας.

Είναι θλιβερό που το 2020 υπάρχουν ακόμα κράτη που πιστεύουν πως έχουν λόγο και δικαίωμα στο σώμα και τη ζωή μιας γυναίκας.

Η απαγόρευση των αμβλώσεων στην Πολωνία, είναι μια πράξη σκοταδισμού που γυρίζει την ήπειρο μας αιώνες πίσω.

Οι προοδευτικές και δημοκρατικές δυνάμεις στην Πολωνία αλλά και σε ολόκληρη την Ευρώπη οφείλουμε να δώσουμε από κοινού αγώνα για να αποτρέψουμε αυτή την εξέλιξη.

Το αναφαίρετο δικαίωμα μιας γυναίκας να αποφασίζει για το σώμα της και τη ζωή της δεν μπορεί και δεν πρέπει να είναι στην κρίση κανενός άλλου, παρά μόνο στη δική της.”

Καταλάβατε που φτάσαμε αγαπητοί μου φίλοι; 

Ο κυριολεκτικά αγράμματος Τσίπρας έχει άποψη, όχι μόνον για πολιτικά θέματα, αλλά και για τις αποφάσεις των συνταγματικών δικαστηρίων άλλων χωρών.!!!

Είναι να μην έχει άποψη με τέτοια νομική κατάρτιση που διαθέτει!!!

Και γιατί έχει αντιρρήσεις; 

Επειδή το Συνταγματικό Δικαστήριο της Πολωνίας αποφάσισε την απαγόρευση των εκτρώσεων.!!!

Σαν δεν ντρέπονται οι δικαστές του Συνταγματικού Δικαστηρίου της Πολωνίας που δεν συμβουλεύθηκαν τον κορυφαίο νομικό Αλέξη Τσίπρα για να τους καθοδηγήσει.!

Ούτε ρώτησαν τις φεμινίστριες, άθεες, εθνομηδενίστριες και βλάσφημες που τον περιβάλλουν.!

Γι' αυτό το υποκείμενο, που το εκλέξαμε δύο φορές πρωθυπουργό, το Συνταγματικό Δικαστήριο της Πολωνίας δεν έχει υποχρέωση να προστατεύσει τα έμβρυα από τις απάνθρωπες μεθόδους που θανατώνονται.!!!

Αλλά δεν φταις εσύ, Αlexis.

Εμείς τα γαϊδούρια φταίμε, που σε εκλέξαμε δύο φορές πρωθυπουργό.

Η ΚΟΙΝΟΤΗΤΑ ΤΟΥ San Edigio ΟΡΓΑΝΟ ΤΟΥ ΠΑΠΙΣΜΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΥ

 Η ΚΟΙΝΟΤΗΤΑ ΤΟΥ San Edigio ΟΡΓΑΝΟ ΤΟΥ ΠΑΠΙΣΜΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΥ

Του ιστολογίου “Κατάνυξις”

=====

Η Κοινότητα του San Edigio ιδρύθηκε το 1968 αμέσως μετά τη Β΄ Σύνοδο του Βατικανού. Η υπερδραστήρια αυτή ενορία απολαμβάνει την προστασία του Πάπα καθώς και την αμέριστη στήριξή του σε όλες τις φιλανθρωπικές της δραστηριότητες. Η δράση τους βασίζεται στο τρίπτυχο, Προσευχή-Φτωχοί-Ειρήνη. Έχουν ξεπεράσει οι δραστήριοι αυτοί ενορίτες, τα όρια της Ρώμης και επεκτείνουν την φιλανθρωπία τους σε 70 χώρες. Φυσικά μέσα από το έργο τους, προβάλλεται η χριστιανική φιλανθρωπία, αλλά εντόνως προωθείται και η εικόνα του Πάπα των φτωχών, του Φραγκίσκου. Στην ουσία, στόχος της κοινότητας αυτής είναι η προώθηση του Οικουμενισμού και οι θρησκευτικοί διάλογοι.

Είναι καταφανέστατο πως ο Πάπας προωθεί τον παπισμό, αυτή τη δαιμονιώδη αίρεσή του, παγκοσμίως. Όχημα τρανό για αυτήν την εξάπλωση της φήμης του αποτελεί το έργο της Φιλανθρωπίας, η βοήθεια και προσφορά στους αναξιοπαθούντες και στους πρόσφυγες. Αυτό άλλωστε είναι το δυνατό χαρτί του. O Ιησουίτης Πάπας Φραγκίσκος όταν πρωτοανέλαβε το τιμόνι του Βατικανού, έτσι πλασαρίστηκε, ως o άνθρωπος των φτωχών και των κατατρεγμένων, ως ο πιο λαοφιλής και αγαπητός για την προσφορά του στο κοινό καλό. Αυτή η δήθεν φιλανθρωπία του, αποτελεί τη δίοδο για να εισέλθει σε κοινωνίες άλλων κρατών πέρα του Βατικανού, και φυσικά όχι μόνο παπικών, αλλά και σε κοινωνίες Ορθόδοξες.

Αδύνατο όμως να πειστούμε ότι η φιλανθρωπία αυτή του Πάπα είναι αθώα και αγνή. Η ιστορία, μας έχει αποδείξει περίτρανα ότι οι Λατίνοι με κεφαλή τους τον Πάπα, ανέκαθεν διακινούσαν τον μαμμωνά προκειμένου να εξαγοράζουν συνειδήσεις, να υποδουλώνουν λαούς, αλλά κυρίως να έχουν ως υποχείριό τους τους Ορθοδόξους. Εξάλλου είναι ικανό να μας πείσει και το γεγονός ότι οι Λατίνοι παπικοί δε χαρακτηρίζονται από την αποστροφή τους συνειδησιακά, προς το χρήμα και τον πλούτο.

Η εμπλοκή του Πάπα σε όλο αυτό το φιλανθρωπικό γίγνεσθαι αποβλέπει κατ’ αρχήν στην ευρεία αποδοχή του από τον κόσμο, αλλά και στη δυνατότητα να αναμιχθεί περαιτέρω σε θέματα της Ορθόδοξης Εκκλησίας. Το άκρον άωτον φυσικά είναι να ηγηθεί ο Πάπας όλων των χριστιανών. Αυτός ο δαιμονικός καημός δεν έπαψε να τρώει τα σπλάχνα της Αγίας Έδρας αιώνες τώρα. Μάλιστα, σε παλαιότερη αναφορά καρδιναλίου ακούστηκε η πρόθεση του Πάπα Φραγκίσκου για τη σύγκληση Οικουμενικής Συνόδου για όλους τους χριστιανούς.

π. ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΜΕΤΑΛΛΗΝΟΥ, ΕΙΝΑΙ Ο ΠΑΠΙΣΜΟΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑ;

 ΕΙΝΑΙ Ο ΠΑΠΙΣΜΟΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑ;

 

Τοῦ μ. π. Γεωργίου Μεταλληνοῦ

======

«Εἶναι ὁ Παπισμὸς ἐκκλησία";

Αὐτὸ τὸ ἐρώτημα ἔθεσε σοφώτατα, μὲ τὸν γνωστὸ αὐθορμητισμό του, ὁ Μακαριώτατος Ἀρχιεπίσκοπός μας κ. Σεραφείμ, κατὰ τὸν ἑορτασμὸ τῆς μνήμης τοῦ Μεγάλου Φωτίου (6.2.1992), πρὸς τοὺς Καθηγητὲς τῆς Θεολογίας. Τὶ εἶναι τὸ Βατικανό, ποὺ συνιστᾶ τὴν ἄλλη ὄψη τῆς «Ῥωμαιοκαθολικῆς Ἐκκλησίας», μὲ τὴν ὁποία διαλεγόμεθα;

Τὸ «Βατικανὸ» ἢ «Ἁγία Ἔδρα» εἶναι πρώτιστα κράτος (stato della città del Vaticano)! Ἡ ἔκτασή του εἶναι 0,44 τετρ. χλμ. καὶ ὁ πληθυσμός του 1.000 κάτοικοι, κυρίως Ἰταλοὶ καὶ Ἐλβετοί. Ἔχει σημαία, κιτρινόμαυρη μὲ θυρεό. Ἀποτελεῖ ἀνεξάρτητο κράτος. Παλαιότερα, βέβαια, τὸ κράτος τοῦ Πάπα εἶχε πολὺ μεγαλύτερη ἔκταση. Τὰ σημερινά του ὅρια καθορίστηκαν στὶς 11.2.1929 κατόπιν συμφωνίας μεταξὺ Πάπα Πίου ΙΑ´ καὶ Μουσολίνι. Ἀρχηγὸς τοῦ Κράτους τοῦ Βατικανοῦ εἶναι ὀ ἀρχηγὸς τῆς «Ῥωμαιοκαθολικῆς Ἐκκλησίας», δηλαδὴ ὁ ἑκάστοτε Πάπας.

Τὸ ἴδιο πρόσωπο (δηλ. ὁ Πάπας) εἶναι φορέας ταυτοχρόνως τόσον τῆς πολιτικῆς ὅσον καὶ τῆς θρησκευτικῆς ἐξουσίας (δηλαδὴ θεοκρατία-παποκαισαρισμός). Ἄρα, ἐξακολουθεῖ καὶ σήμερα ὁ Πάπας νὰ εἶναι καὶ «πολιτικὸς-κρατικὸς» ἀρχηγός. Καὶ αὐτὸ τὸ δείχνουν καὶ οἱ καθιερωμένοι (ἐκκλησιαστικὰ) τίτλοι του:

«Ἐπίσκοπος Ῥώμης, Ἀντιπρόσωπος (Βικάριος) Ἰησοῦ Χριστοῦ, Διάδοχος τῶν Ἀποστόλων-Πριγκήπων, Ὑπέρτατη κεφαλὴ τῆς παγκοσμίου Ἐκκλησίας, Πατριάρχης τῆς Δύσεως, Προκαθήμενος τῆς Ἰταλίας, Ἀρχιεπίσκοπος καὶ Μητροπολίτης τῆς Ἐπαρχίας Ῥώμης, Ἡγεμὼν τοῦ Κράτους τοῦ Βατικανοῦ, Ὕπατος Διδάσκαλος, Νομοθέτης, Δικαστής, Διοικητής».

Αὐτοὶ εἶναι οἱ καθιερωμένοι καὶ ἐν χρήσει τίτλοι τοῦ Πάπα. Τὸ Κράτος αὐτὸ τοῦ Πάπα διαθέτει Φρουρὰ (Ἐλβετοί), Φυλακές, Νόμισμα (λίρα), Δικαστήρια, Ὑπουργεῖα, Διπλωμάτες, Ῥαδιοτηλεοπτικὰ μέσα, Πρακτορεῖο εἰδήσεων (Fides), Ἐφημερίδες (κυριότερη ἡ «Osservatore Romano», ἀπὸ τὸ 1861. Ἀνάκτορα (Μπελβεντέρε, Λατεράνο). Καὶ πάνω ἀπ᾽ ὅλα, Τράπεζες.

Εἶναι, λοιπόν, ὁ Παπισμὸς Ἐκκλησία;

Ἤδη ὁ Μέγας Ἀθανάσιος μᾶς βοηθεῖ γιὰ μιὰ ἀντικειμενικὴ τοποθέτηση στὸ έρώτημα. Οἱ αἱρετικοὶ Ἀρειανοὶ εἶχαν ὅλα τὰ τῶν Ὀρθοδόξων, ἀλλὰ θεωροῦσαν τὸν Υἱὸ (καὶ τὸ Πνεῦμα) «κτίσμα». Ὁ Μέγας Ἀθανάσιος συμβουλεύει γι᾽ αὐτὸ τοὺς Ὀρθοδόξους νὰ μὴ ἐπηρεάζονται ἀπὸ τὰ ἐξωτερικὰ (περιβολή, λατρεία, ὀργάνωση) καὶ κάνουν τὸ λάθος νὰ τοὺς θεωροῦν Χριστιανούς, ἀλλὰ (νὰ τοὺς θεωροῦν ὡσὰν) Ἀρειομανίτες (δηλαδὴ μανιακοὺς ὀπαδούς τοῦ Ἀρείου). Τὰ μυστήρια ἔχουν σημασία ὄχι ὡς Τελετές, ἀλλὰ ἂν μεταδίδουν Ἄκτιστη Χάρη· «Ὅπου, ὅμως, Ἐκκλησία, ἐκεῖ τὸ Πνεῦμα Ἅγιον (Χάρη)», κατὰ τὸν ἅγιον Εἰρηναῖο (β´ αἰ.).

Ὁ μακαριστὸς (σ.σ. καὶ νῦν ἤδη ἀναγνωρισθεὶς ὡς Ἅγιος τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας μας) π. Ἱουστῖνος Πόποβιτς ἐντάσσει τὸν Παπισμὸ στὸ νεώτερο «Εὐρωπαϊκὸ Ἀρειανισμό».

Ὁ σοφὸς τοῦ 18ου αἰ. ἀρχιεπίσκοπος Εὐγένιος Βούλγαρις ὁμολογεῖ, ὅτι ὁ Παπισμὸς ἔχασε μετὰ τὸ σχίσμα τὶς ἐκκλησιολογικὲς προϋποθέσεις καὶ δὲν ἔχει γνησίους Ἁγίους (Ἐπιστολή του “πρὸς Κλαίρκιον”).

Ὅπως δὲ ὁμολογεῖται ἀπὸ μεγάλους θεολόγους τῆς ἐποχῆς μας, ὁ Παπισμὸς δέχεται μὲν τὶς (ἀρχαῖες) οἰκουμενικὲς συνόδους, ἀλλὰ ἔχει χάσει τὶς ἁγιογραφικὲς καὶ πατερικές των προϋποθέσεις, δηλαδὴ πνευματικότητα, θεραπευτικὸ χαρακτήρα τῶν δογμάτων κ.ἄ.

Τὰ παπικὰ δόγματα δὲν εὑρίσκουν ἔρεισμα στὴν Ἁγία Γραφὴ καὶ τὴν συνέχειά της, τὴν ἁγιοπατερικὴ θεολογία, διότι εἶναι καρποὶ τοῦ σχολαστικισμοῦ.

Καὶ τὸ σπουδαιότερο. Ἐρωτοῦν κάποιοι: Ἔχει καταδικασθεῖ ὁ Ῥωμαιοκαθολικισμὸς ἀπὸ Οἰκουμενικὴ Σύνοδο ὡς αἵρεση;

Ἡ ἀπάντηση εἶναι καταφατική!

Ἡ ἐπὶ Μεγάλου Φωτίου Σύνοδος τῆς Κωνσταντινουπόλεως τοῦ 879, εἶναι γιὰ τὴν Ὀρθοδοξία ἡ Ὀγδόη Οἰκουμενικὴ Σύνοδος (Ἰ. Καρμίρης, π. Ἰ. Ρωμανίδης κ.ἄ.), ὅπως ἐπίσης οἱ «Ἡσυχαστικὲς Σύνοδοι» τοῦ 14ου αἰ. (1341, 1347, 1351), ἀποτελοῦν τὴν Ἐνάτη Οἰκουμενικὴ Σύνοδο τῆς Ὀρθοδοξίας.

Ἑπομένως τὸ θέμα εἶναι σαφέστατο: Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ὑπάρξει μελλοντικὰ «Μεγάλη Σύνοδος τῆς Ὀρθοδοξίας», ποὺ δὲν θὰ τὶς διακηρύξει ὡς Οἰκουμενικές!

Ἡ Σύνοδος τοῦ 879 κατεδίκασε ὡς αἵρεση τὴν προσθήκη τοῦ Φιλιόκβε στὸ ἱ. Σύμβολο καὶ ὡς αἱρετικοὺς αὐτοὺς ποὺ διέπραξαν αὐτὴν τὴν ἀνίερον προσθήκη. Ὑπάρχει, λοιπόν, ἤδη Οἰκουμενικὴ καταδίκη τοῦ παποφραγκισμοῦ γιὰ τὴν αἵρεση τοῦ Φιλιόκβε, ποὺ εἶναι βέβαια ἡ κορύφωση ὅλης τῆς ἀλλοτριώσεώς του.

Προσοχή! Οἱ προϋποθέσεις ποὺ ὁδήγησαν στὴν αἵρεση τοῦ Φιλιόκβε εἶναι σημαντικότερες ἀπὸ τὴν ἴδια τὴν προσθήκη. Γι᾽ αὐτὸ ἡ ἀποβολὴ τῆς προσθήκης ἀπὸ τὸ Σύμβολο δὲν εἶναι ἀρκετή, ἂν δὲν ἀπορριφθοῦν ἀπαραιτήτως καὶ οἱ προϋποθέσεις αὐτῆς τῆς πλάνης, δηλαδὴ ἡ “ἀντι-Γραφικὴ” καὶ “ἀντι-Πατερικὴ” θεολόγηση…

Ἡ σημερινὴ συγκυρία, ποὺ ἔχει ἐνώσει ΟΛΟΥΣ τοὺς Ὀρθοδόξους εἰς τὴν ἀντιμετώπιση τῆς παπικῆς προελάσεως μὲ τὸ ἅρμα τῆς Οὐνίας, εἶναι ἀληθινὰ θεόσδοτη εὐκαιρία, γιὰ νὰ ἐπανεξετασθεῖ τὸ πρόβλημα τῆς οὐσίας (ἐκκλησιαστικότητος, δηλαδὴ) τῆς (λεγομένης) «Λατινικῆς Ἐκκλησίας - Βατικανοῦ», ὥστε καὶ ὁ θεολογικὸς διάλογος, ἂν τὸν ἐπιθυμεῖ πιὰ τὸ Βατικανό, νὰ ἐκτιμηθεῖ ἐκ νέου. Θέλουμε νὰ πιστεύουμε, ὅτι καὶ τὸ Οἰκουμενικὸ Πατριαρχεῖο, ὅπως καὶ ὅλες οἱ Ἡγεσίες τῶν κατὰ τόπους Ὀρθοδόξων Ἐκκλησιῶν, δὲν θὰ ἠρνοῦντο ποτὲ νὰ τεθεῖ τὸ πρόβλημα τοῦ ἐκκλησιαστικοῦ χαρακτῆρος τῆς (λεγομένης) «Ῥωμαιοκαθολικῆς ἐκκλησίας», ἀλλὰ καὶ ὁ θεολογικὸς διάλογος μὲ τὴ Ῥώμη, ἐπάνω στὴ σωστὴ βάση.

ΠΗΓΗ: 

O ΖΩΟΠΟΙΟΣ ΣΤΑΥΡΟΣ, Μάιος 2020, 'Αρ. τεύχους 142-149, Περιοδικὴ ἔκδοσις τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Σταυροβουνίου.

ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΣ ΒΑΣΙΛΕΙΑΔΗΣ chrvassiliades.blogspot.com