ΘΕΙΑ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΣΤΟΝ Ι. ΝΑΟ ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΚΑΙ ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ ΣΤΟ ΜΑΝΧΑΤΑΝ

ΘΕΙΑ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΣΤΟΝ Ι. ΝΑΟ ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΚΑΙ ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ ΣΤΟ ΜΑΝΧΑΤΑΝ

Του Παναγιώτη Τελεβάντου

=====

Χθες Κυριακή, εκκλησιάστηκα στον Ιερό ναό των Αγίου Γεωργίου και Δημητρίου στο Μανχάταν. 

Λειτουργός ο π. Alexander Rentel, Καθηγητής στην Θεολογική Σχολή του Αγίου Βλαδιμήρου, ο οποίος αναπληροί τακτικά ιερείς σε ναούς της Αρχιεπισκοπής Αμερικής.

Πρόκειται για εγκρατή της θεολογίας κληρικό με φόβο Θεού.

Σε όποιον ναό πηγαίνει για να καλύψει κάποια ανάγκη αφήνει πάντοτε άριστες εντυπώσεις.

Τελεί την Θεία Λειτουργία στα Ελληνικά χωρίς καμιά δυσκολία. Δεν ξέρω αν μπορεί να κάνει κήρυγμα στα Ελληνικά, αλλά για την τέλεση της Θείας Λειτουργίας δεν έχει απολύτως καμία δυσκολία.

Πάνω από όλα είναι κληρικός με φόβο Θεού που τελεί την Θεία Λειτουργία με ιεροπρέπεια, κατάνυξη και ευλάβεια.

Μετά την Θεία Λειτουργία τον παρακάλεσα να με συμβουλεύσει για κάποια θέματα για την προσευχή και μου ξεκαθάρισε πολλά που τα είχα μπερδεμένα.

Είναι σπουδαίο ότι κληρικοί από άλλες ορθόδοξες δικαιοδοσίες ή αλλοεθνείς υπηρετούν ή αναπληρούν ευδόκιμα τις κοινότητες της Αρχιεπισκοπής Αμερικής.

“Πάντες γαρ υιοί Θεού εστε διά της πίστεως εν Χριστώ Ιησού.

Όσοι γαρ εις Χριστόν εβαπτίσθητε, Χριστόν ενεδύσασθε.

Ουκ ένι Ιουδαίος ουδέ Έλλην, ουκ ένι δούλος ουδέ ελεύθερος, ουν ένι άρσεν και θήλυ. Πάντες γαρ υμείς εις εστε εν Χριστώ Ιησού” (Γαλ. γ΄26-28).

ΕΙΝΑΙ ΔΟΚΙΜΟΣ ΜΟΝΑΧΟΣ Ο κ. ΧΡΙΣΤΟΦΙΑΣ;

Στην φωτογραφία, που προτάσσεται της ανάρτησης, η Ακελική τριάδα, η πολλαπλώς ωφελήσασα την Κύπρο, κατά την συνεδρία του εθνικού Συμβουλίου.

Πρώτη Απορία: Ο κ. Χριστόφιας ενεγράφη δόκιμος μοναχός σε κάποια Μονή της Κύπρου και γι' αυτό φορά καλογερικό σκούφο;

Κάτσε να ρωτήσω τους φίλους μου στην Μονή Κύκκου, στην Μονή Σταυροβουνίου και στην Μονή Μαχαιρά αν έχει ενταχθεί στο μοναχολόγιο των Μονών τους, ως δόκιμος μοναχός, και θα σας ενημερώσω.

Δεύτερη Απορία: Ποιός είναι ο ακριβής λόγος για τον οποίο ο κ. Χριστόφιας και ο κ. Βασιλείου παρίστανται στις συνεδρίες του Εθνικού Συμβουλίου;

ΑΝΟΙΧΤΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΣ ΖΑΧΑΡΙΟΥ

Ανοιχτή Επιστολή Οικογένειας Ζαχαρίου Καλαμάτα Μεσσηνίας Ελλάδα 30/07/2018

=====

Ο κ. Σπυρίδων Ζαχαρίου εργάστηκε στα γραφεία του Επισκοπικού Μεγάρου του Νομικού Προσώπου Δημοσίου Δικαίου της Ιεράς Μητροπόλεως Μεσσηνίας στην Καλαμάτα ως Πτυχιούχος Μηχανικός Πληροφορικής συνολικά περί το ενάμιση έτος. Απολύθηκε πριν λήξει η νομίμως ηλεκτρονική αναγκελθείσα διάρκεια εργασίας του, ενώ διακρινόταν για την εργατικότητα και το ήθος του όπως έγγραφη σχετική Απόφαση Μητροπολιτικού Συμβουλίου Μεσσηνίας υπ’ αριθ. 625/2015 ανέφερε, δια εισηγήσεως του Μητροπολίτου Μεσσηνίας Χρυσοστόμου Σαββάτου. Απολύθηκε δηλαδή πρόωρα χωρίς να ανανεωθεί η σύμβαση του και άνευ καταβολής της νομίμου αποζημιώσεως υπερημερίας και ανάλογου των προσόντων του μισθού, ενώ υπήρχε ανάγκη εργασίας καθότι όλοι γνώριζαν το βιοποριστικό πρόβλημα της οικογένειας, σε συνδυασμό με εγκεκριμένες εργασίες ψηφιοποίησης των από εκατονταετιών αρχείων της Μητρόπολης Μεσσηνίας, με τις οποίες είχε αναλάβει την ψηφιακή τους αποτύπωση και αποθήκευση, έργο που έμεινε εκκρεμές. Η νομίμως ηλεκτρονική αναγκελθείσα διάρκεια εργασίας του στο Υπουργείο Εργασίας και Κοινωνικής Ασφάλισης πραγματικά έληγε έξι μήνες μετά από την πρόωρη και άνευ αποζημιώσεως και σπουδαίου λόγου απόλυση, ενώ οι συμβάσεις που υπέγραφε με την Ιερά Μητρόπολη Μεσσηνίας ήτο καθ’ όλα νομικά και ουσιαστικά άκυρες και οι αμοιβές του κατώτερες των νόμιμων βάση προσόντων του.

Στην επιτροπή του Ασφαλιστικού Φορέα κατέφυγε διότι υπήρξε διάστημα που εργάστηκε ακόμα και χωρίς ένσημα και αμοιβή στα γραφεία της Ιεράς Μητρόπολης Μεσσηνίας, η οποία ατυχώς και δυστυχώς δια της πληρεξούσιας της Δικηγόρου δήλωσε ψευδώς και εγγράφως ότι ο κ. Σπυρίδων Ζαχαρίου δεν εργάστηκε στα γραφεία της Ιεράς Μητρόπολης Μεσσηνίας, ενώ επιδείχθηκαν αδιάσειστα έγγραφα που αποδείκνυαν την εργασία του. Όταν διεκδίκησε τα Εργατικά Δικαιώματα του με ένορκες καταθέσεις η Ιερά Μητρόπολη Μεσσηνίας δια ιθύνοντος της και Αρχιμανδρίτου, δευτέρου πλέον τη τάξη ως νυν Πρωτοσυγκέλλου, άσκησε συκοφαντική μήνυση κατά του συνόλου της οικογενείας μας, για να αναγκασθεί εκβιαστικά και εκφοβιστικά ο πρώην εργαζόμενος να αποσύρει την Εργατική Αγωγή του. Στο Εργατικό Δικαστήριο λέχθηκαν από μάρτυρες και εγράφησαν εντός δικογράφων πλήθος ψευδών, όπως: αναφορές για εργασία του σε άλλα Νομικά Πρόσωπα Δημοσίου Δικαίου, ήτοι ενορίες, έγγραφα άνευ στοιχείων του εργαζομένου, (ενώ υπήρχαν δελτία αποστολής - τιμολόγια εισερχόμενα προς τον εργαζόμενο δια Ηλεκτρονικής Αλληλογραφίας από εταιρία, υπόψιν του ονόματος του και του Α.Φ.Μ. της Ιεράς Μητρόπολης Μεσσηνίας κατά το ανασφάλιστο και άνευ αμοιβής διάστημα). Τελικώς κέρδισε την Εργατική Αγωγή, της οποίας η Απόφαση του Ειρηνοδικείου Καλαμάτας 1|26/01/2018 έκανε ιδιαίτερη μνεία στα αδιάσειστα προσκομισθέντα αποδεικτικά μέσα, καθώς και στην μαρτυρία εταιρίας ειδών Πληροφορικής, η οποία βεβαίωνε την επικοινωνία με τον εργαζόμενο Σπυρίδων Ζαχαρίου το διάστημα που ήτο ανασφάλιστος και άνευ αμοιβής.

Λόγω των ψευδών καταθέσεων της Ιεράς Μητρόπολης Μεσσηνίας ενωπιων Δικαστηρίων, Εισαγγελικών Αρχών και Δημοσίων Φορέων έχει ξεκινήσει ένας αγώνας Ποινικών Διώξεων, διότι παρουσιάσθηκαν εκπρόσωποι της, κατόπιν εντολής της πάντα, να ψεύδονται δυστυχώς και ατυχώς, αποσιωπώντας το πραγματικό γεγονός της εργασίας του Σπυρίδωνος Ζαχαρίου. Συνέπεια των ανωτέρω και για την προάσπιση της έννομης τάξης διώκεται το Νομικό Προσώπο Δημοσίου Δικαίου της Ιεράς Μητροπόλεως Μεσσηνίας και ο εκπρόσωπος της, ο Μητροπολίτης Μεσσηνίας Χρυσόστομος Σαββάτος για Απάτη ενώπιων Δημοσίου Ασφαλιστικού Φορέα, διότι με σκοπό το οικονομικό κέρδος απέκρυψε το πραγματικό γεγονός της ανασφάλιστης εργασίας του Σπυρίδωνος Ζαχαρίου στα γραφεία της Ιεράς Μητροπόλεως Μεσσηνίας, ώστε να αποφύγει την καταβολή Ασφαλιστικών Εισφορών στο Δημόσιο.

Ο πρώην εργαζόμενος και το σύνολο της οικογενείας μας εντός δικογράφων και υπομνημάτων, αλλά και απροσδιορίστου αριθμού ανθρώπων της μικρής κοινωνίας της Καλαμάτας Μεσσηνίας, σπιλώνεται και αηθώς διώκεται από το Μεγάλο Σάββατο του 2016 (30/04/2016 ημερομηνία πρόωρης απόλυσης του Σπυρίδωνος Ζαχαρίου), ενώ ο Σπυρίδων Ζαχαρίου είναι αριστεύσας με υποτροφία του Ιδρύματος Κρατικών Υποτροφιών του Υπουργείου Παιδείας και πρώην αναπληρωτής εκπαιδευτικός Πληροφορικής, αλλά και ο Νικόλαος Ζαχαρίου πατέρας του και εικαστικός Καλλιτέχνης και εκπαιδευτικός Ζωγραφικής με κοινωνική προσφορά στους σεισμούς που κατέστρεψαν την Καλαμάτα το 1986, αλλά και η μητέρα του Σταυρούλα Ζαχαρίου πρώην εργαζομένη σε Ιδιωτική Επιχείρηση, έχουν, στην τοπική Κοινωνία, που όπως προκύπτει απο πολυάριθμες κατατεθειμένες μαρτυρίες υπερασπίσεως, εύφημες μνείες Δημοσιών Φορέων αλλά και από συστατικές επιστολές, άριστο ήθος, απαράμιλλή εργατικότητα, κοινωνική προσφορά και έως τώρα ουδεμία πρότερη δικαστική διαμάχη. H Μητρόπολη Μεσσηνίας δια ιθυνόντων της δείχνει υπέρμετρη εμπάθεια, καθώς τις εργατικές απαιτήσεις του πρώην εργαζομένου προσπαθεί να τις αποτρέψει με κατά πρόσωπον επίθεση και συγκεκριμένα με προσωποποιημένη ψευδή ποινική δίωξη από τον νυν Πρωτοσύγκελλό της, κατά του συνόλου της οικογενείας μας, την οποία και δεν δέχτηκε ποτέ για συζήτηση επί της ουσίας. Ο Μητροπολίτης Μεσσηνίας διακρίνεται από εκδικητική και Μακιαβελική Ηθική. Η στάση του πόρρω απέχει από συμπεριφορά Ιεράρχη που διδάσκει το Θείο Λόγο του Ευαγγελίου καί την αγάπη στον συνάνθρωπο.

Σπυρίδων Ζαχαρίου	Νικόλαος Ζαχαρίου	Σταυρούλα Ζαχαρίου
Πρώην αναπληρωτής εκπαιδευτικός Πληροφορικής και Μηχανικός Πληροφορικής	Πρώην εκπαιδευτικός Εικαστικών Τεχνών και Εικαστικός Καλλιτέχνης Επιμελητηρίου Εικαστικών Τεχνών Ελλάδος Υπουργείου Πολιτισμού	Πρώην Ιδιωτικός Υπάλληλος

ΟΣΙΑ ΣΟΦΙΑ ΤΗΣ ΚΛΕΙΣΟΥΡΑΣ, ΜΕΤΑΝΟΗΣΤΕ ΓΙΑΤΙ ΤΑ ΣΥΝΝΕΦΑ ΤΗΣ ΟΡΓΗΣ ΤΟΥ ΘΕΟΥ ΣΙΜΩΣΑΝ

Οι Άγιοι δεν διαπνέονται από τις πλάνες των Νεορθόδοξων κρυπτο-Ωριγενιστών θεολόγων. 

Γι' αυτό δεν σταματούν ποτέ να μας θυμίζουν ότι η οργή του Θεού έρχεται επί της κεφαλής των αμετανόητων υιών της απειθείας.

ΛΕΧΘΕΝΤΑ ΚΑΙ ΠΡΑΧΘΕΝΤΑ ΤΟΥ ΜΕΓΑΛΟΥ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΟΥ ΚΑΙ ΜΑΣΟΝΟΥ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΥ ΠΑΤΡΙΑΡΧΟΥ ΚΥΡΟΥ ΑΘΗΝΑΓΟΡΑ ΙΗ΄

ΛΕΧΘΕΝΤΑ ΚΑΙ ΠΡΑΧΘΕΝΤΑ ΤΟΥ ΜΕΓΑΛΟΥ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΟΥ ΚΑΙ ΜΑΣΟΝΟΥ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΥ ΠΑΤΡΙΑΡΧΟΥ ΚΥΡΟΥ ΑΘΗΝΑΓΟΡΑ

ΙΗ΄

Του π. Ἄγγελου Ἀγγελακόπουλου

=====                                                                  

57) «Αἱ Ἐκκλησίαι ἐξερχόμεθα ἐκ τοῦ ἑαυτοῦ μας. Ἀφυπνίζομεν τάς συνειδήσεις τῶν χριστιανῶν ὅτι ἀνήκομεν εἰς τήν αὐτήν θρησκείαν. Καθιστῶμεν τόν πόθον τῆς ἑνώσεως ὡς τό κυριαρχοῦν αἴτημα τῆς ἐποχῆς. Ὑποστέλλομεν τά λάβαρα τοῦ μίσους καί ἀντ’αῦτῶν ὑψοῦμεν τόν Σταυρόν τῆς ἀγάπης καί τῆς θυσίας. Καί τέλος ἀνταλλάσσομεν τό Ἅγιον Ποτήριον, εὐχόμενοι ὅπως μίαν ἡμέραν συναντηθῶμεν ἐντός αῦτοῦ ὡς ἐζῶμεν κατά τά χίλια πρῶτα ἔτη τοῦ Χριστιανισμοῦ παρά καί τάς τότε ὑφισταμένας διαφορᾶς».

(Ἐξ ὁμιλίας τοῦ Ἀθηναγόρου ἐν τῷ καθεδρικῷ Ἀγγλικανικῷ Ναῷ τοῦ Λονδίνου τήν 12-11-1967, Πηγή: ΑΡΧΙΜ. ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ Ι. ΒΑΣΙΛΟΠΟΥΛΟΣ μετέπειτα ΣΕΒ. ΜΗΤΡ. ΗΛΕΙΑΣ, Ἀπό τήν πορεία τῆς ἀγάπης, Ἀθῆναι 1968, σ. 42).

58) «Διεξάγομεν αὐτόν τόν Διάλογον μέ ἀντικειμενικόν σκοπόν νά φθάσωμεν εἰς τό ἴδιον τέρμα, τό ὁποῖον εἶναι τό κοινόν ποτήριον. Ὅπως ἀκριβῶς ἤμασταν χίλια χρόνια ὡς τό 1054. Εἴχαμε καί τότε διαφορές, διότι εἴχαμε καί τότε Θεολόγους, ἀλλά οἱ διοικοῦντες εἶχαν τή δική τους γραμμή καί εἴχαμε τήν μυστηριακή ἐπικοινωνία».

(Ἐξ ὁμιλίας τοῦ Ἀθηναγόρου ἐν τῷ παρεκκλησίῳ τοῦ Λάμπεθ τοῦ Λονδίνου τήν 13-11-1967, Πηγή: ΑΡΧΙΜ. ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ Ι. ΒΑΣΙΛΟΠΟΥΛΟΣ μετέπειτα ΣΕΒ. ΜΗΤΡ. ΗΛΕΙΑΣ, Ἀπό τήν πορεία τῆς ἀγάπης, Ἀθῆναι 1968, σ. 52).

59) «Τῷ πνεύματι καί τῇ καρδία εὑρισκόμενοι πάντοτε πλησίον τῆς Ὑμετέρας γερασμιωτάτης Ἁγιότητος, ὅλως ἰδιαιτέρως ἐμνήσθημεν Αὐτῆς καί τῆς κατ’ Αὐτήν Ἁγιωτάτης Ρωμαιοκαθολικῆς Ἐκκλησίας ἐν τῇ προσευχῇ κατά τήν θείαν Λειτουργίαν ἐν τῷ πανσέπτῳ πατριαρχικῷ ναῷ ἐπ’ εὐκαιρίᾳ τῆς περί Αὐτήν συνερχομένης Ἱερᾶς Ἐπισκοπικῆς Συνόδου».

(Τηλεγράφημα Ἀθηναγόρου πρός τόν πάπα Παύλο Στ΄ ἐπί τῇ συγκλήσει ἐν Βατικανῷ τῆς συνόδου ἐπισκόπων τήν 18-10-1969, Πηγή: Καθολική 1651 (4-11-1969).

60) «Δέν λέει τίποτα πλέον τό ράσο σήμερα, οὔτε ὡς ἐμφάνισις, οὔτε ὡς σκοπός. Ἄν σέ εἶχα δεῖ προηγουμένως, θά σοῦ ἔλεγα νά βάλης κάποιον ἄλλο τίτλο στά ἄρθρα σου: «Τά ράσα δέν κάνουν τόν παπά, ὁ παπάς πρέπει νά κάμη τόν ἑαυτόν του χωρίς τά ράσα». Αὐτό εἶναι».

(Συνέντευξη Ἀθηναγόρου στόν δημοσιογράφο τῆς ἐφημερίδας ‘Ἔθνος’ κ. Σ. Ἀλεξίου, πού δημοσιεύθηκε στίς 20-3-1970).

(Συνεχίζεται)

ΡΕ ΤΟ ΔΙΑΒΟΛΟ! ΠΩΣ ΚΑΤΟΡΘΩΝΕΙ ΚΑΙ ΑΠΟΠΡΟΣΑΝΑΤΟΛΙΖΕΙ ΤΟ ΘΕΜΑ! Γ΄

ΡΕ ΤΟ ΔΙΑΒΟΛΟ!

ΠΩΣ ΚΑΤΟΡΘΩΝΕΙ ΚΑΙ ΑΠΟΠΡΟΣΑΝΑΤΟΛΙΖΕΙ ΤΟ ΘΕΜΑ!

Γ΄

Του Παναγιώτη Τελεβάντου

=====

Αντί να καλούμε τον λαό σε μετάνοια, το ρίξαμε στην υψηλή θεολογία. 

1.) Ορισμένοι, λένε ότι δεν πρέπει να μιλούμε με ανθρωπομορφισμούς για τον Θεό και να χρησιμοποιούμε ανθρωποπαθείς εκφράσεις. Άραγε υπάρχει τρόπος να μιλάς για τον Θεό χωρίς να χρησιμοποιείς ανθρωποπαθείς εικόνες και ανθρώπινη γλώσσα; 

Είναι δυνατόν να αγνοούν, όσοι προβαίνουν σ' αυτόν τον ισχυρισμό, τι λέγει ο Άγιος Γρηγόριος ο Θεολόγος για την δυνατότητα του "φράσαι Θεόν"; 

Και επιτέλους! Αυτοί που ασκούν αυτού του είδους την κριτική ποια γλώσσα μιλούν, όταν μιλούν για τον Θεό; Την γλώσσα των αγγέλων;

2.) Ο Θεός, λένε, δεν είναι ο αίτιος του κακού. 

Και ποιός, δηλαδή, είπε ότι είναι; 

Το κακό στον κόσμο προήλθε από την ανυπακοή των πρωτοπλάστων και θριαμβεύει, σε κάθε τόπο και σε κάθε εποχή, από τους δαιμονικούς πειρασμούς και από την αποδοχή τους από τους υιούς της απειθείας των απογόνων των πρωτοπλάστων. 

3.) Δεν πρέπει να χρησιμοποιούμε, ισχυρίζονται, εκφράσεις όπως την θεομηνία. 

Γιατί να μην την χρησιμοποιούμε άραγε; 

Γίνεται κάτι στον κόσμο που να μην είναι καρπός της ευδοκίας ή της παραχώρησης του Θεού; Δεν είναι μετρημένες ακόμη και οι τρίχες της κεφαλής μας; 

Τότε πώς δεν γίνονται τα πάντα με την ευδοκία ή με την παραχώρηση του Θεού;

Μπορεί ο διάβολος και τα όργανά του να πειράζουν τον άνθρωπο πέραν από τις δυνάμεις του; 

Όσα κακά μας βρίσκουν δεν πρέπει να τα χρησιμοποιούμε ως εγερτήριο από την ζωή της αμαρτίας και να μας οδηγούν στην μετάνοια; 

Για ποιο λόγο, λοιπόν, να μη χρησιμοποιούμε τον όρο θεομηνία, αφού περί θεομηνίας πρόκειται, με την οποία μας παιδαγωγεί ο Θεός, για να μας οδηγήσει, με την μετάνοια, στην εν Χριστώ ζωή;

4.) “Τις έγνων νουν Κυρίου”, ισχυρίζονται. 

Εν απολύτω εννοία ασφαλώς δεν γνωρίζουμε τον νου του Κυρίου. Εδώ δεν γνωρίζουμε πολλές φορές τον νουν των συνανθρώπων μας ή ακόμη και του ίδιου του εαυτού μας και εμείς τα κτιστά όντα θα γνωρίζουμε τον νουν του άκτιστου Κυρίου;

Προσοχή όμως! Αυτό δεν πρέπει να μας οδηγήσει στον Θεισμό και στον Αγνωστικισμό. Ασφαλώς και γνωρίζουμε πολλά από τον νουν του Κυρίου. Ποια συγκεκριμενα γνωρίζουμε; 

Όλα ανεξαίρετα όσα μας απεκάλυψε ο Θεός και είναι απαραίτητα για την σωτηρία μας:

Δεν γνωρίζουμε ότι ο Θεός είναι Τριαδικός; 

Ότι ενηνθρώπησε το δεύτερο πρόσωπο της Αγίας Τριάδος;

Ότι, με την Πεντηκοστή, μας έστειλε το Άγιο Πνεύμα για να μας οδηγεί εις πάσαν την αλήθεια;

Ότι θα γίνει η Β΄ Παρουσία και η τελική κρίση που θα οδηγήσει τους μεν δικαίους στην Βασιλεία των Ουρανών και τους αμετανόητους στην αιώνια κόλαση;

Δεν γνωρίζουμε τον νουν του Κυρίου ότι μας θέλει να εφαρμόζουμε τις εντολές του Ευαγγελίου ως απαραίτητο όρο σωτηρίας;

Δεν γνωρίζουμε τον νουν του Κυρίου ότι πρέπει να είμαστε ταπεινοί και ελεήμονες προς τους εχθρούς μας; Και τόσα άλλα. 

Επομένως για ποιο λόγο εξανιστάμεθα, όταν κάποιος λέγει ότι ο Θεός, που τιμωρούσε πάντοτε παιδαγωγικά τους ασεβείς άρχοντες του λαού όταν έπεφταν σε σοβαρές αμαρτίες, είναι φυσικό και τώρα να τιμωρεί παιδαγωγικά τον Εκκλησιομάχο Τσίπρα αλλά και τον λαό που χειροκροτεί την ασέβειά του; 

Δεν συνειδητοποιούμε ότι οι άθεοι, αρνησιπάτριδες και Εκκλησιομάχοι κυβερνώντες δεν είναι απλά εκκοσμικευμένοι άρχοντες, αλλά συνειδητοί χριστιανομάχοι; 

Βεβαίως ο Θεός, με την παιδαγωγική επίσκεψη που παρεχώρησε να γίνει στην Αττική, μπορεί να είχε υπόψη Του ένα εκατομμύριο λόγους γιατί έκανε αυτήν την παραχώρηση, εντελώς ανεξιχνίαστους από μας. 

Αλλά σε τι σφάλλει αυτός που υποδεικνύει ότι η αντιχριστιανική μανία των άθεων και ασεβών αρχόντων, που γίνεται ενθουσιωδώς δεκτή ή είναι αδιάφορη στον λαό, ευθύνεται για τις Θεομηνίες και άλλα κακά που μας βρίσκουν;

4.) Ο Θεός δεν τιμωρεί, μας διαβεβαιώνουν. 

Καταρχήν μπορούμε να μάθουμε γιατί συγχύζουν τις παιδαγωγικές επισκέψεις του Θεού στην ζωή μας με την τιμωρία;

Πώς κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι ο Θεός δεν επεμβαίνει συνεχώς παιδαγωγικά στην ζωή μας; Ποια δεδομένα τους έπεισαν περί του αντιθέτου;

1.) Η έξωση των πρωτοπλάστων από τον παράδεισο και οι φοβερές αρές που έδωσε ο Θεός στους πρωτόπλαστους; 

2.) Ο κατακλυσμός του Νώε, με τον οποίο έπνιξε ο Θεός τους ανθρώπους, επειδή ήταν δοσμένοι στις αδικίες και στα σαρκικά αμαρτήματα; 

3.) Τι λέγει το 25ον κεφάλαιο του Ματθαίου για την Β΄ Παρουσία; Δεν λέγει ξεκάθαρα ότι θα σταλούν οι άνομοι στο πυρ το εξώτερον τω ητοιμασμένω τω διαβόλω και τοις αγγέλοις αυτού;

4.) Δεν άκουσαν για την σφαγή των ιερέων της αισχύνης του Βάαλ, από τον Προφήτη Ηλία, που διέταξε ο ίδιος ο Θεός;  

5.) Δεν είπε ο Θεός στον Ιησού του Ναυή να εξολοθρεύσει τους Χαναανίτες;

6.) Δεν πληροφορήθηκαν τι συνέβη στα Σόδομα και στα Γόμορρα; 

7.) Αγνοούν ότι, στις Πράξεις των Αποστόλων, οι βλάσφημοι και οι ασεβείς τιμωρήθηκαν ακόμη και με θάνατο; 

8.) Το βιβλίο του Τριωδίου, όταν ενθυμούμεθα το Ευαγγέλιο της Κρίσεως, δεν αναφέρει ρητά ότι ο Θεός της αγάπης είναι και Θεός Δικαιοκρίτης; Λανθασμένα κατηχεί η Εκκλησία για τόσους αιώνες τους πιστούς;

Ας, αφήσουμε, λοιπόν, 

1.) τις υψηλές θεολογίες, 

2.) τις φιλο-Τσιπρικές τοποθετήσεις, και 

3.) τις Νεορθόδοξες κρυπτο-Ωρινενιστικές αναλύσεις και ας επικεντρώσουμε την προσοχή μας στο “εν ου έστιν χρεία”: Στην μετάνοια, την προσωπική μας μετάνοια, στην μετάνοια των αρχόντων πολιτικών και εκκλησιαστικών, αλλά και του λαού.

Αλλοιώς πρόσωπο Θεού δεν θα δούμε! 

Και ας σταματήσουμε να διαρρηγνύουμε τα ιμάτιά μας, επειδή κάποιοι μιλούν για τις προσωπικές ευθύνες όλων μας, αλλά και των ασεβών αρχόντων που κήρυξαν ανοιχτό πόλεμο εναντίον της πίστης μας και προκαλούν την οργή του Θεού.

ΓΕΡΟΝΤΑΣ ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΜΥΤΙΛΗΝΑΙΟΣ, ΤΙΜΩΡΕΙ Ο ΘΕΟΣ;

Ο δεινός ερμημευτής της Αγίας Γραφής, Γέροντας Αθανάσιος Μυτιληναίος, μιλά ευσύνοπτα, αλλά τόσο ουσιαστικά και πειστικά, για το ερώτημα αν τιμωρεί ο Θεός.

ΣΤΑΖΟΥΝ ΑΙΜΑ ΑΘΩΩΝ ΑΝΘΡΩΠΩΝ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΣΟΥ

Αναλαμβάνει την πολιτική ευθύνη για τις πυρκαγιές, είπε ο κ. Τσίπρας.

Ανάληψη ευθύνης σημαίνει ΜΟΝΟΝ ένα πράγμα: Άμεση παραίτηση.

Ασφαλώς και δεν σκοπεύει να παραιτηθεί, ούτε ο Τσίπρας, ούτε ο Καμμένος, ούτε ο Κοτζιάς, ούτε ο Τόσκας, ούτε η Δούρου, ούτε ο Ψινάκης, ούτε κανείς άλλος, είτε αναλάβουν, είτε δεν αναλάβουν την πολιτική ευθύνη της τραγωδίας.

Τέτοια πολιτικά παχύδερμα και τόσο ασυνείδητοι άνθρωποι ποτέ δεν αφήνουν την καρέκλα για λόγους ευθιξίας.

ΑΓΙΟΣ ΙΑΚΩΒΟΣ ΤΣΑΛΙΚΗΣ, Η ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΗ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΠΡΟΗΓΕΙΤΑΙ ΤΗΣ ΘΕΙΑΣ ΚΟΙΝΩΝΙΑΣ

Αυτά μας συμβουλεύει αυτός ο σύγχρονος Άγιος της Εκκλησίας.

Πολλοί άνθρωποι που ζουν μακρυά από την Εκκλησία, όμως, αισθάνονται δύσκολα να εξομολογηθούν, γιατί δεν συνειδητοποιούν την δύναμη του μυστηρίου της εξομολόγησης.

ΛΕΧΘΕΝΤΑ ΚΑΙ ΠΡΑΧΘΕΝΤΑ ΤΟΥ ΜΕΓΑΛΟΥ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΟΥ ΚΑΙ ΜΑΣΟΝΟΥ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΥ ΠΑΤΡΙΑΡΧΟΥ ΚΥΡΟΥ ΑΘΗΝΑΓΟΡΑ ΙΖ΄

ΛΕΧΘΕΝΤΑ ΚΑΙ ΠΡΑΧΘΕΝΤΑ ΤΟΥ ΜΕΓΑΛΟΥ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΟΥ ΚΑΙ ΜΑΣΟΝΟΥ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΥ ΠΑΤΡΙΑΡΧΟΥ ΚΥΡΟΥ ΑΘΗΝΑΓΟΡΑ

ΙΖ΄

Του π. Ἄγγελου Ἀγγελακόπουλου

=====                                                                  

54) «Ἐσμέν ἰδιαιτέρως εὐτυχεῖς ὅτι ἐρχόμεθα πρός τόν τῆς Ρώμης γεράσμιον Ἀρχιερέα, φορέα τῆς ἀποστολικῆς χάριτος καί διάδοχον πλειάδος ἁγίων καί σοφῶν ἀνδρῶν, τόν τῆ τιμῆ καί τῆ τάξει πρῶτον τοῦτον ἐν τῶ συστήματι τῶν ἀνά τήν οἰκουμένην Χριστιανικῶν Ἐκκλησιῶν θρόνον κλεϊσάντων, ὦν ἡ ἁγιότης, ἡ σοφία καί οἱ ὑπέρ τῆς κοινῆς πίστεως ἐν τῇ ἀδιαιρέτῳ Ἐκκλησίᾳ ἀγῶνες εἰσι κτῆμα ἐσαεί καί θησαύρισμα σύμπαντος τοῦ χριστιαικοῦ κόσμου, πρός Πάπαν ἐξαιρέτου πνευματικῆς περιωπῆς καί χριστιανικῆς πνοῆς, κτησάμενον ἐν τῆ ταπεινώσει τά ὑψηλά, Οὖ τό αἴσθημα τῆς εὐθύνης ἔναντι τοῦ Κυρίου, ἔναντι τῆς κατατετμημένης Ἐκκλησίας, ἔναντι τῶν πολυειδῶν τοῦ κόσμου τούτου τραγωδιῶν, ὁδηγεῖ ἀπό ἡμέρας εἰς ἡμέραν καί ἀπό πράξεως ἀγάπης εἰς πράξιν οἰκοδομῆς, πρός τήν καιρίαν ὑπηρεσίαν τοῦ Θεοῦ, τῆς Ἐκκλησίας καί τοῦ ἀνθρώπου».

(Λόγος Ἀθηναγόρου κατά τήν συνάντησίν του μετά τοῦ πάπα Παύλου Στ΄ ἐν Ρώμῃ τήν 26-10-1967, Πηγή: Καθολική 1562 (27-12-1967).

55) «Ἡ ἔξοδος πάντων ἡμῶν ἐκ τῆς ἀπομονώσεως καί τῆς αὐτάρκειας ἐπί τήν ἀναζήτησιν τοῦ στερεοῦ ἐδάφους, ἐφ’ οὖ τεθεμελίωται ἡ ἀδιαίρετος Ἐκκλησία, ἀπεκάλυψεν ἡμῖν τήν ἀλήθειαν ὅτι πλείονα εἰσί τά ἑνοῦντα καί ὀλιγώτερα τά χωρίζοντα ἡμᾶς».

(Λόγος Ἀθηναγόρου κατά τήν συνάντησίν του μετά τοῦ πάπα Παύλου Στ΄ ἐν Ρώμῃ τήν 26-10-1967, Πηγή: Καθολική 1562 (27-12-1967).

56) «Πρός τήν ἐκκλησιαστικήν ἑνότητα πορεύονται σήμερον καί πᾶσαι αἱ Χριστιανικαί Ἐκκλησίαι. Οἱ χριστιανικοί λαοί ἀπέκαμον ἀτενίζοντες πρός τό σκότος τοῦ παρελθόντος. Αἱ ἀτέρμονες φιλονικεῖαι ἐννέα ὅλων αἰώνων εἰς οὐδέν ἄλλο ὠδήγησαν εἰ μή μόνον εἰς τήν ψῦξιν πολλῶν καί εἰς τήν ἀμαύρωσιν τῆς συνειδήσεως τῆς ἑνότητος τῆς Ἐκκλησίας».

(Ἐξ ὁμιλίας τοῦ Ἀθηναγόρου ἐν τῶ καθεδρικῶ Ἀγγλικανικῶ Ναῶ τοῦ Λονδίνου τήν 11-11-1967, Πηγή: ΑΡΧΙΜ. ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ Ι. ΒΑΣΙΛΟΠΟΥΛΟΣ μετέπειτα ΣΕΒ. ΜΗΤΡ. ΗΛΕΙΑΣ, Ἀπό τήν πορεία τῆς ἀγάπης, Ἀθῆναι 1968, σ. 42).

(Συνεχίζεται)