O ΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΜΠΟΤΣΟΥΑΝΑΣ ΣΕ ΕΠΙΤΡΟΠΕΣ ΔΙΑΛΟΓΩΝ

O ΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΜΠΟΤΣΟΥΑΝΑΣ ΣΕ ΕΠΙΤΡΟΠΕΣ ΔΙΑΛΟΓΩΝ

Του Παναγιώτη Τελεβάντου

======================

Διαβάζουμε στο Εκκλησιαστικό Πρακτορείο Ειδήσεων “Ρομφαία”:

“Σύμφωνα με Πατριαρχικό Γράμμα του Αλεξανδρινού Προκαθημένου, Μακαριωτάτου Πατριάρχου Θεοδώρου Β', ο Σεβ. Επαρχιούχος Επίσκοπος Μποτσουάνας κ. Γεννάδιος, ορίσθηκε: "Μέλος της Αντιπροσωπείας εξ Αρχιερέων του Πατριαρχικού Θρόνου, εις την Μικτήν Επιτροπήν του Θεολογικού Διαλόγου μετά της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας, ομού μετά του από ετών μετέχοντος εις αυτήν, Σεβ. Μητροπολίτου Κένυας κ. Μακαρίου".

Ωσαύτως, ο Επίσκοπος Μποτσουάνας Γεννάδιος, διά σχετικού Πατριαρχικού Γράμματος ορίσθηκε Μέλος της εξ Αρχιερέων Επιτροπής, εις το Παγκόσμιο Συμβούλιο των Εκκλησιών.”

Αντιλαμβανόμαστε ότι ο νέος εκπρόσωπος του Πατριαρχείου Αλεξανδρείας με το διορισμό του στο ΠΣΕ (Παγκόσμιο Συμβούλιο “Εκκλησιών” γράφε των αιρέσεων), έχει υπόψη του να καταθέσει δήλωση με την οποία θα διευκρινίζει ότι δεν υπάρχουν πολλές Εκκλησίες, αλλά ΜΟΝΟΝ η Μία, Αγία, Καθολική και Αποστολική Εκκλησία, δηλαδή η Ορθόδοξη Εκκλησία και ότι η συμμετοχή της Εκκλησίας της Αλεξανδρείας στο ΠΣΕ, ΔΕΝ σημαίνει καθ’ οιονδήποτε τρόπο ότι αναγνωρίζει ως Εκκλησίες τις Προτεσταντικές αιρέσεις.

Παράλληλα ευελπιστούμε ότι θα καταθέσει δεύτερη δήλωση με την οποία θα εξηγεί ότι το κοινό κείμενο που υπέγραψαν στο Πόρτο Αλέγκρε οι ορθόδοξοι εκπρόσωποι ουδόλως εκφράζει την πίστη της Εκκλησίας της Αλεξανδρείας, επειδή με αυτό γίνεται προσπάθεια να νομιμοποιηθεί “η θεωρία των κλάδων” και η “βαπτισματική θεολογία” δύο φοβερές εκκλησιολογικές κακοδοξίες που πλήττουν την πίστη της Ορθοδοξίας ότι συνιστά την Una Sancta, με την οποία πρέπει όλες οι αιρέσεις να ενωθούν για να αποκτήσουν εκκλησιαστική υπόσταση.

Υπάρχει και μια τρίτη υποχρέωση του Αγίου Μποτσουάνας που αφορά το διάλογο με τους Παπικούς. 

Οφείλει να δηλώσει ότι η Εκκλησία της Αλεξανδρείας αποκηρύττει το κοινό κείμενο της επιτροπής διαλόγου Ορθοδόξων και Παπικών της Ραβέννας και να καλέσει τους Παπικούς εκ μέρους του Πατριαρχείου Αλεξανδρείας να αποπτύσσουν τις Παπικές πλάνες και να επιστρέψουν εν μετανοία στην Ορθόδοξη Εκκλησία για να αποκτήσουν χάρη και μυστήρια, επειδή η προδοτική για την Ορθοδοξια Συμφωνία του Μπαλαμάντ που αναγνωρίζει ως δήθεν έγκυρα τα μυστήρια των Παπικών, δεν εκφράζει την πίστη της Εκκλησίας, αλλά τις αποφάσεις της Β΄Βατικάνειας Συνόδου.

Αν δεν είναι αυτά που έχει υπόψη του να κάνει ο Σεβασμιότατος Μποτσουάνας κ. Γεννάδιος με τη συμμετοχή του στο ΠΣΕ και στο διάλογο με τους Παπικούς, αλλά να συνεχίσει την μέχρι τούδε τακτική του Πατριαρχείου Αλεξανδρείας, δηλαδή να συμμετέχει σε συμπροσευχές με τους κάθε λογής αιρετικούς και αλλόθρησκους και να υπογράφει προδοτικά για την Ορθοδοξία κείμενα, τότε ας αρνηθεί την πρόταση συμμετοχής στους διαλόγους που του έγινε, για να μη σκανδαλίζει τους πιστούς, αλλά και για να μη βαρύνει την ψυχή του με συγκρητιστικές ενέργειες. 

ΘΑΥΜΑΣΙΑ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ ΤΟΥ κ. Ν. ΠΑΠΑΧΡΗΣΤΟΥ ΓΙΑ ΤΙΣ ΚΑΤΗΓΟΡΙΕΣ ΚΑΤΑ ΤΩΝ ΙΕΡΑΡΧΩΝ ΓΙΑ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΑΔΙΑΦΑΝΕΙΑ

ΘΑΥΜΑΣΙΑ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ ΤΟΥ κ. Ν. ΠΑΠΑΧΡΗΣΤΟΥ ΓΙΑ ΤΙΣ ΚΑΤΗΓΟΡΙΕΣ ΚΑΤΑ ΤΩΝ ΙΕΡΑΡΧΩΝ ΓΙΑ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΑΔΙΑΦΑΝΕΙΑ

Του Παναγιώτη Τελεβάντου 

=========

Είναι απολύτως προς τιμή του κ. Νίκου Παπαχρήστου - ιδιοκτήτη του Πυλώνα Εκκλησιαστικών Ειδήσεων ΑΜΗΝ -, επειδή με το άρθρο του “Ολα στο φως! Η Εκκλησία δεν μπορεί να ζει σε σκιές” μιλά με κάθε σεβασμό και θαυμασμό για την λίαν αξιέπαινη πρωτοβουλία του Σεβασμιότατου Μητροπολίτη Πειραιώς κ. Σεραφείμ να δώσει στο φως όλα τα περιουσιακά του στοιχεία τα οποία δεν είναι παρά 387 ευρώ. 

Ετσι ο Σεβασμιότατος αποστόμωσε τους εχθρούς της Εκκλησίας μια για πάντα. 

Ο κ. Παπαχρήστου κάνει όμως κάτι πολύ πιο αξιέπαινο. Συνιστά σε ΟΛΟΥΣ τους ιεράρχες να πράξουν ακριβώς το ίδιο για να μην τολμήσει κανείς να κατηγορεί με ακριτομυθίες την Ιεραρχία ότι ενέχεται σε οικονομικές ατασθαλίες.

Η πρότασή του είναι απολύτως ορθή και ελπίζουμε οι ιεράρχες μας να την υιοθετήσουν.

Να σημειώσουμε επίσης ότι τιμά τον κ. Παπαχρήστου το γεγονός ότι, παρόλον ότι διαφωνεί πολλές φορές με θέσεις και ενέργειες του Αγίου Πειραιώς, στο συγκεκριμένο θέμα δεν δίστασε να επαινέσει τον Σεβασμιότατο για την ορθή του ενέργεια και να τον παρουσιάσει ως πρότυπο και στους υπόλοιπους ιεράρχες μας.

Παραθέτουμε στη συνέχεια το αξιόλογο και καλογραμμένο άρθρο του κ. Παπαχρήστου.

*****

H πρωτοβουλία του Μητροπολίτη Πειραιώς Σεραφείμ να δώσει στη δημοσιότητα τα προσωπικά οικονομικά στοιχεία του μόνο ως αξιέπαινη μπορεί να χαρακτηριστεί. 

Σε μια περίοδο που πληροφορίες κάποιων ΜΜΕ εμφανίζουν Ιεράρχες να διαθέτουν υψηλούς τραπεζικούς λογαριασμούς, τα 387 ευρώ  που έχει στον λογαριασμό του ο Μητροπολίτης Σεραφείμ, η διάθεση της ακίνητης περιουσίας του υπέρ της Εκκλησίας και η εικόνα της απόλυτης ακτημοσύνης που παρουσιάζει - με την ανακοίνωσή του -  αποτελούν μια ηχηρή απάντηση σε όλους όσοι προβαίνουν σε άδικες γενικεύσεις κατά της Ιεραρχίας, κλονίζοντας έτσι τον πιστό λαό της Εκκλησίας. 

Ωστόσο αυτή η ενέργεια αφορά τον ίδιο τον Μητροπολίτη Πειραιώς και προφανώς όχι ολόκληρο το Σώμα της Ιεραρχίας. 

Αποτελεί όμως λαμπρό παράδειγμα προς μίμηση για όλους τους Ιεράρχες οι οποίοι έχουν την ευκαιρία να αποδείξουν ότι εν αντιθέσει με τους πολιτικούς – που ο ένας κρύβεται πίσω από τον άλλο και όλοι μαζί πίσω από έναν διωκόμενο  πρώην υπουργό - οι άνθρωποι της Εκκλησίας πρεσβεύουν τη διαφάνεια και την κάνουν πράξη.

Όλα στο φως. Να μη μείνουν σκιές. Για να μην βρουν αφορμή όλοι όσοι πολεμούν με κάθε ευκαιρία το θεσμό της Εκκλησίας, να επιχειρήσουν να κλονίσουν την εμπιστοσύνη του πιστού λαού. Όλα στο φως και η πράξη του Μητροπολίτη Πειραιώς να γίνει παράδειγμα για όλους.

Δημοσιοποιείστε, σεβαστοί Ιεράρχες της Εκκλησίας μας, τους προσωπικούς λογαριασμούς σας, τις καταθέσεις και την περιουσία σας. Κάντε ό,τι έκανε και ο Μητροπολίτης Σεραφείμ. Εξουσιοδοτήστε κάθε Αρχή να ελέγξει την περιουσιακή κατάστασή σας. 

Αυτό άλλωστε θα συνέβαινε εάν είχε ισχύσει η απόφαση που έλαβε η Ιεραρχία της Εκκλησίας της Ελλάδος, το 2005, για την εφαρμογή του "Πόθεν Έσχες" και στα εκκλησιαστικά πρόσωπα.

Είμαι βέβαιος ότι η Ιεραρχία δεν έχει να φοβηθεί τίποτα. Δεν πρέπει να αφήσει άλλο τις σκιές να σκεπάζουν το σύνολο των Ιεραρχών, να δημιουργούν αμφιβολίες στο λαό. 

Ιδιαίτερα εκείνοι οι Μητροπολίτες που τα δημοσιεύματα του Τύπου τους εμφανίζουν ελεγχόμενους θα πρέπει να απαντήσουν δημοσιοποιώντας οι ίδιοι τα προσωπικά οικονομικά δεδομένα τους. 

Ασφαλώς ο Μητροπολίτης Θεσσαλιώτιδος Κύριλλος με την επίσημη διάψευσή του και τις απαντήσεις που έδωσε σε ερωτήσεις των ΜΜΕ έδειξε ότι η σιωπή δεν ταιριάζει στους ανθρώπους της Εκκλησίας. 

Η διαφάνεια ταιριάζει. Όλα στο φως, όπως έπραξε ο Μητροπολίτης Πειραιώς. Αυτό να πράξει και ο  Μητροπολίτης Περιστερίου.

Αλλά και ο Αρχιεπίσκοπος Αθηνών καθώς και ο δραστήριος Μητροπολίτης Μεσογαίας – που κάποια παραπολιτικά δημοσιεύματα τους εμφανίζουν ως τους επόμενους στόχους του “πολέμου λάσπης” και των όποιων "αποκαλύψεων" ακολουθήσουν – είμαι βέβαιος ότι δεν έχουν να φοβηθούν τίποτε. 

Όλα στο φως, λοιπόν! Να δώσουν οι ίδιοι τα προσωπικά οικονομικά στοιχεία τους. Να κάνουν το ίδιο και οι συνεργάτες τους. Και να αποστομώσουν όλους εκείνους που προσπαθούν να δημιουργήσουν εντυπώσεις σε βάρος της Εκκλησίας.

Η Εκκλησία δεν μπορεί να ζει με σκιές! Οφείλει να βάλει έναν φραγμό - τώρα που είναι ακόμα η αρχή - στις διαδόσεις και τις πληροφορίες που κυκλοφορούν, αποτρέποντας τη δημιουργία ατμόσφαιρας σκανδαλολογίας. Και προφανώς αυτό δεν είναι δυνατό να γίνει - όπως ίσως κάποιοι εκτιμούν - με την σιωπή, ούτε με την αδιαφορία, ούτε με τον αποπροσανατολισμό, ούτε με κινήσεις επικοινωνιακού τακτικισμού, αλλά ούτε και με τις έμμεσες απειλές που εκτοξεύουν "σαπρόφυτα και παράσιτα" που αναπτύσσονται στο περιθώριο του εκκλησιαστικού χώρου.

Η Εκκλησία είναι το φως! Και οφείλουν όλοι οι Ιεράρχες να δείξουν τώρα ότι δεν έχουν να φοβηθούν τίποτε. Να μιμηθούν τον Πειραιώς Σεραφείμ. Και να βάλουν ένα τέλος στην παραφιλολογία που αδικεί την Ιεραρχία, τους κληρικούς, συνολικά την Εκκλησία και τη διαχρονική προσφορά της στην σκληρά δοκιμαζόμενη, σήμερα, πατρίδα μας. Όλα στο φως. Τώρα!  

ΤΑ ΓΕΝΕΘΛΙΑ ΤΟΥ ΠΑΤΡΙΑΡΧΗ ΡΩΣΙΑΣ ΚΥΡΙΛΛΟΥ

ΤΑ ΓΕΝΕΘΛΙΑ ΤΟΥ ΠΑΤΡΙΑΡΧΗ ΡΩΣΙΑΣ ΚΥΡΙΛΛΟΥ

Του Παναγιώτη Τελεβάντου

==============

Διαβάζουμε στο Εκκλησιαστικό Πρακτορείο Ειδήσεων “Ρομφαία”:

“Λαμπρή Θεία Λειτουργία στο παρεκκλήσι των Αγίων της Ρωσίας, που βρίσκεται εντός της πατριαρχικής κατοικίας, τέλεσε ο Πατριάρχης Μόσχας και πασών των Ρωσιών κ. Κύριλλος.

Στη Λειτουργία παρέστησαν προσευχόμενοι μέλη της Ιεράς Συνόδου της Ρωσικής Εκκλησίας, πλειάδα Ιεραρχών και κληρικών του Πατριαρχείου Μόσχας, μοναχοί και υπάλληλοι των γραφείων του Πατριαρχείου.

Κατά τη θεία ευχαριστία αναπέμφθησαν δεήσεις υπέρ υγείας του Πατριάρχου Κυρίλλου και ευσταθείας της Ορθοδόξου Εκκλησίας της Ρωσίας, καθώς και υπέρ αναπαύσεως των ψυχών των αοιδίμων Πατριαρχών Σεργίου, Ποιμένος, Αλεξίου Α΄ και Β΄, και του Μητροπολίτου Νικοδήμου.

O Πατριάρχης Κύριλλος ευχαρίστησε όλους για τα θερμά λόγια και τις κοινές προσευχές αυτή την ημέρα, λέγοντας: «Ποτέ στη ζωή μου δεν εόρταζα αυτή την ημέρα δημοσίως. Αλλά λόγω της θέσεως στην Εκκλησία και κατόπιν αιτήματος των συνεργατών μου, αποφασίσθηκε όπως φέτος εορτασθεί έτσι ώστε οι πλέον στενοί μου συνεργάτες να προσεύχονται μαζί μου καθώς και όσοι ήθελαν να προσευχηθούν.»

«Οι στενοί συνεργάτες με τους οποίους καθημερινώς εργαζόμαστε, είναι Ηγούμενοι και Ηγουμένισσες των Σταυροπηγιακών Ιερών Μονών, είναι άνθρωποι, οι οποίοι ούτως ή άλλως συνδέονται προσωπικά μαζί μου και με τη ζωή μου. Εγκαρδίως ευχαριστώ όλους, όσοι προσήλθαν σήμερα για να μετάσχει αυτής της προσευχής», πρόσθεσε ο Πατριάρχης.”

Πολύ στενοχωρούμεθα όταν διαβάζουμε αυτής της φύσεως τις ειδήσεις από την Εκκλησία της Ρωσίας.

Θυμίζουμε τα γεγονότα. Οταν επεβλήθη ο κομμουνισμός στη Ρωσία, το καθεστώς επειδή εκπροσωπείτο απο συνειδητούς άθεους, θέλησε να εξοστρακίσει κάθε σχέση των πιστών με την Εκκλησία. Γι’ αυτό και απαγόρευσαν την ονομαστική εορτή που ανέκαθεν γιόρταζαν οι χριστιανοί, οι οποίοι - στη μεγάλη τους πλειοψηφία - ήταν και εξακολουθούν να είναι χριστιανοί ορθόδοξοι, και εισήγαγαν, αντί της ονομαστικής εορτής, τα γενέθλια.

Τα γενέθλια είναι μια πέρα για πέρα προτεστανική και δη Αγγλοσαξωνική εορτή.

Αποθεώθηκε στις ΗΠΑ και στη Μεγάλη Βρετανία και σε άλλες χώρες, αλλά έγινε ο μόνος τρόπος εορτασμού των υπηκόων των κομμουνιστικών καθεστώτων για λόγους αντιχριστιανικής ιδεολογίας.

Επομένως ποιος είναι ο λόγος που ο Μακαριότατος Ρωσίας επιμένει να διατηρεί αυτό το έθιμο και μάλιστα κατόπιν απαίτησης των μοναχών της Ρωσίας, οι οποίοι - ως εκ της φύσεως της ιδιότητάς τους - θα έπρεπε να είναι πρόμαχοι της διατήρησης των ορθόδοξων και όχι των ξενόφερτων εθίμων; 

Φαινόμενα - όπως αυτά είναι - άκρως αποκαρδιωτικά επειδή δείχνουν το βαθμό που η εκκοσμίκευση ταλανίζει την Εκκλησία της Ρωσίας.

Αλλες προσδοκίες έχουμε από την ομόδοξη Εκκλησία της Ρωσίας. 

Το δικό μας όνειρο είναι η Εκκλησία της Ρωσίας να καταστεί ότι ήταν μέχρι τώρα - ελπίζουμε και στο μέλλον - η Εκκλησία της Βουλγαρίας. 

Παραδοσιακή, μακριά από συμπροσευχές και κοινές ποιμαντικές παραστάσεις με τους Παπικούς και τους Προτεστάντες, να ζητήσει την έξοδο των Ορθοδόξων Εκκλησιών από το ΠΣΕ και να τιθασσεύσει την οικουμενιστική υστερία στους διαλόγους.

Χάριτας - εκ μέσης καρδίας - καθηκόντως οφείλουμε στην Εκκλησία της Ρωσίας, επειδή με τις παρεμβάσεις του Αγίου Βολοκολάσμκ στο διάλογο με τους Παπικούς, παρέπεμψε στις "Ελληνικές καλένδες" τα οικουμενιστικά σχέδια εξουνιτισμού της Ορθοδοξίας.

Προσευχόμαστε όμως η Εκκλησία της Ρωσίας να πρωτοστατήσει ώστε οι σχέσεις των Ορθόδοξων με τους αιρετικούς και τους αλλόθρησκους να δρομολογούνται με βάση τους Ιερούς Κανόνες της Εκκλησίας και με τους Ορους της Ορθοδόξου πίστεως, σε όλο το φάσμα των μεταξύ τους σχέσεων.

Γι’ αυτό ακριβώς μας πονούν ιδιαίτερα εκδηλώσεις όπως ο εορτασμός των γενεθλίων του Μακαριότατου Πατριάρχη Μόσχας, η επίδειξη χλιδής και ορισμένες εθνοφυλετικές εξάρσεις, φαινόμενα που δεν συνάδουν με την ορθόδοξη πίστη.

Εμείς θέλουμε να ακούμε για την Εκκλησία της Ρωσίας που δεν απεδέχθη την προδοσία της Φερράρας - Φλωρεντίας, για την Εκκλησία της Ρωσίας με τους στάρετς της Οπτινα, για τον Αγιο Σεραφείμ του Σάρωφ, για τον Αγιο Θεοδόσιο του Κιέβου, για τον Αγιο Σέργιο του Ραντονέζ, για τον Αγιο Λουκά της Κριμαίας, για τη Θηβαίδα του Βορρά, για τις εκατόμβες των Νεομαρτύρων του 20ού αιώνα. 

Οχι για την Εκκλησία της Ρωσίας της χλιδής, της εκκοσμίκευσης, των γενεθλίων των εκκλησιαστικών ηγετών και του εθνοφυλετισμού.

Αυτές τις προσδοκίες μας η Εκκλησία της Ρωσίας δεν πρέπει να τις διαψεύσει.

ΤΟ ΜΕΛΙΣΣΟΧΩΡΙ

ΤΟ ΜΕΛΙΣΣΟΧΩΡΙ

Του Στέλιου Παπαντωνίου

=================

Μετά τη μεγάλη κατραπακιά του 74 είπαμε οι μελάρηδες της Κύπρου να αρχίσουμε και πάλι τη δουλειά, δυο τρία μελίσσια ο καθένας μπορούσαμε να’ χουμε.  Να συνάγουμε το μέλι και να το καταθέτουμε στην Τράπεζα Μελιού, άλλος λίγο άλλος πολύ, οικογένεια είχαμε να θρέψουμε, κάνα κεραμίδι στο κεφάλι να βάλουμε μη βρεχόμαστε - αν και σπάνιες οι βροχές- να σπουδάσουμε και τα παιδιά, το μόνο σίγουρο που δεν μπορούν να αρπάξουν οι τουρκάρπαγες.

Δουλειά πάνω στη δουλειά, φουσκάλες στο πρόσωπο, στα χέρια, στα πόδια απ’ τις μέλισσες, εμείς εκεί, λέμε θα ξανακαζαντίσουμε τα προς το ζην αναγκαία, ας καταθέτουμε τους καρπούς των μόχθων μας στις Τράπεζες Μελιού, εκεί μεγάλα βαρέλια, κάποιος έπρεπε να τα φυλάει, βάλαμε μελαλεπούδες να γλέπουν τις μελόρνιθες, το χέρι τους δεν έβγαζαν από τα βαρέλια, άλλος - λέει - δανειζόταν χιλιάδες με μηδέν τοις εκατόν κι άλλος έπαιρνε μπόνους εκατομμύρια γιατί ήταν καλή μελαλεπού, έτρωγε από τις μελόρνιθες και δεν την έπαιρναν πρέφα πολλοί, παρά μόνο λίγοι και καλοί συνάδελφοί της που δεν έλεγαν τίποτε, κόρονος κορόνου δε βγάζει μάτι.

Κι ύστερα ήρθε το μελοματιστήριο, κι είπαν να κερδίσουν οι Τράπεζες Μελιού από τις μελοχές με το τσουβάλι ή το βαρέλι, και δεν έφτανε που αφάνισαν πολλά μελίσσια και μελοπαραγωγούς, με τερτίπια που μόνο αυτές ήξεραν, είπαν να βγουν και στη Μαμελλάδα ν’ ανοίξουν κι εκεί υπομάγαζα κι ακόμα να  πουλήσουν μαρμελλάδα και στο εκεί μελοματιστήριο σε υψηλές τιμές τις μελοχές του. Είναι τότε που βγήκε ο αρχιμελαλουπός κι είπε το μεγάλο λόγο πως όποιος πουλήσει μελοχές αυτή την εποχή θα χάσει, κι ας σπεύσουν όσοι θέλουν να αγοράσουν, τους δανείζουμε μέλι, ν’ αγοράσουν σε ψηλές τιμές μελοχές, για να μπούμε στην Μαμελλάδα με το κεφάλι ψηλά, πάνω από πεντέμιση λίρες τη μελοχή. Κι έσπευσαν εδώ κάτι μικροτραπεζάκια κι αγόρασαν μελοχές με δανεικά από την ίδια την Τράπεζα Μελιού, για να ανεβάσουν την τιμή, κι έπαθαν άλλη μεγάλη κατραπακιά, κι ύστερα άλλη κι άλλη, μην ασχολούμαστε με λεπτομέρειες, άσχετοι εμείς με τα βαρέλια.

Σημασία έχει πως στο τέλος οι μελάρηδες της Κύπρου την πατήσαμε τρεις φορές, μια με την προσφυγιά, χάσαμε το μισό Μελισσοχώρι, μια με το μελοματιστήριο - να βλέπεις τις γριούλες να αποσύρουν μέλι για να αγοράσουν μελοχές, για τα παιδιά και τα εγγόνια -  και τώρα με τα αναμενόμενα για υπογραφή μελομόνια, παίζουμε ξεπαίζουμε, υπογράφουμε δεν υπογράφουμε, πάντως «αγωνιζόμαστε σκληρά, για τον απλό άνθρωπο» κι αλοί του που δοκιμάζει να σπάσει «σκληρό καρύδι», μένει φαφούτης, όσο μέλι και καρύδια κι αν καταβροχθίζει.

Κι εκεί που περιμέναμε πως θα μας πλήρωναν  επίδομα μόνο και μόνο γιατί ανεχόμαστε να ζούμε στο Μελισσοχώρι, θα μας κόψουν από τα επιδόματα, θα μας κόψουν από τους μισθούς και τις συντάξεις, κι ο κάθε μελάρης θα γνωρίσει από την κόψη την τρομερή τι σημαίνει μακελάρης.

Προς το παρόν αναμένομεν εις την αυτήν θέσιν, ελπίζοντας σ’ αντικατάσταση του μουχτάρη του Μελισσοχωριού.

Υπομένουμε κοκορομαχίες, και με υποτιμημένη νοημοσύνη καρτερούμε τα χειρότερα.

ΠΗΓΗ:

steliospapantoniou.blogspot.com

ΚΑΙΡΙΑ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ ΤΟΥ ΣΕΒ. ΜΕΣΟΓΑΙΑΣ ΓΙΑ ΤΙΣ ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΕΣ ΚΑΤΑ ΤΩΝ ΙΕΡΑΡΧΩΝ

ΚΑΙΡΙΑ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ ΤΟΥ ΣΕΒ. ΜΕΣΟΓΑΙΑΣ ΓΙΑ ΤΙΣ ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΕΣ ΚΑΤΑ ΤΩΝ ΙΕΡΑΡΧΩΝ

Του Παναγιώτη Τελεβάντου

======================

Διαβάζουμε στο Εκκλησιαστικό Πρακτορείο Ειδήσεων Romfea.gr την ακόλουθη επιστολή του Σεβ. Μεσογαίας κ. Νικόλαου:

“Τις τελευταίες μέρες γινόμαστε όλοι μάρτυρες μιας αήθους πολεμικής κατά της Εκκλησίας μας, η οποία βασίζεται σε ασύλληπτες μυθοπλασίες, συκοφαντικές αοριστίες και προκλητικές διαδόσεις, διασύροντας δημόσια επώνυμους ή ανώνυμους αρχιερείς, σπιλώνοντας το κύρος της αρχιερωσύνης και καταρρακώνοντας την εικόνα, την αξιοπρέπεια και τη μαρτυρία μας ως Εκκλησίας.

Επειδή στα κυκλοφορούντα δημοσιεύματα γίνεται λόγος για φοβερές έρευνες και σκανδαλιστικά ευρήματα του ΣΔΟΕ, όλα βέβαια με νεφελώδεις και ασαφείς περιγραφές που εξάπτουν την αντιεκκλησιαστική φαντασία, θα ήθελα να σας παρακαλέσω, προκειμένου να σταματήσει αυτός ο διασυρμός της Εκκλησίας - ή πολύ περισσότερο να αναφανεί η αλήθεια - να ζητήσετε άμεσα και επισήμως από το ΣΔΟΕ, ως ο Πρόεδρος της Ιεράς Συνόδου, ή υπεύθυνα να διαψεύσουν τα διαδιδόμενα ή να επιβεβαιώσουν την όποια αλήθεια μας αφορά ή ακόμη να προβούν τελικά σε έλεγχο των οικονομικών και περιουσιακών στοιχείων όλων μας.

Δεν επιτρέπεται ούτε ο κάθε Μητροπολίτης να επιχειρεί πανικόβλητος να περισώσει με δηλώσεις το κύρος του ή να διαψεύσει μετά βδελυγμίας τις εναντίον του συκοφαντίες, ούτε να αιωρούνται σκανδαλιστικές υποψίες, ούτε τελικά να διασύρεται το όνομα της Εκκλησίας μας από το μένος της οργανωμένης ασεβείας και το δηλητήριο της δημοσιογραφικής θρασύτητος, συνεπεία δικής μας αμηχανίας και της σιωπής του ΣΔΟΕ.”

Ορθότατες οι προτάσεις του Αγίου Μεσογαίας. 

Ο Μακαριότατος να ζητήσει ΑΜΕΣΩΣ δημόσια από τον ΣΔΟΕ συγκεκριμένα ονόματα τυχόν ενόχων για ατασθαλίες αρχιερέων, ΟΛΟΙ οι επίσκοποι της Εκκλησίας της Ελλάδος να άρουν - όπως ο Αγιος Πειραιώς - το τραπεζιτικό τους απόρρητο και αν υπάρξουν δημοσιογράφοι, που θα συνεχίσουν την δυσφήμιση των ιεραρχών μας παρά τις διαβεβαιώσεις του ΣΔΟΕ και την προθυμία των αρχιερέων να άρουν το τραπεζιτικό τους απόρρητο, τότε να μηνυθούν αμέσως στα δικαστήρια επί συκοφαντική δυσφημίσει.

Αγιε Μεσογαίας! You and I know ότι θα χρειαστεί κάτι περισσότερο από μια επιστολή για να πειστεί ο Μακαριότατος να πράξει το καθήκον του. 

Γι’ αυτό μην ολιγωρήσετε να πράξετε το δικό σας. 

ΧΩΡΙΣ ΑΝΕΞΙΚΑΚΙΑ ΓΙΝΟΜΑΣΤΕ ΠΑΙΓΝΙΟ ΤΩΝ ΠΟΝΗΡΩΝ ΔΑΙΜΟΝΩΝ

ΧΩΡΙΣ ΑΝΕΞΙΚΑΚΙΑ ΓΙΝΟΜΑΣΤΕ ΠΑΙΓΝΙΟ ΤΩΝ ΠΟΝΗΡΩΝ ΔΑΙΜΟΝΩΝ

Του Παναγιώτη Τελεβάντου

================

Τίποτε δεν ξεγυμνώνει την ψυχή από κάθε αρετή όσο η αδυναμία το ανθρώπου να συγχωρέσει από τα βάθη της καρδιάς του τον εχθρό του.

Εις μάτην κοπιάζουμε στον πνευματικό αγώνα όταν μνησικακούμε και δεν συγχωρούμε τους εχθρούς μας. 

Η μνησικακία είναι αδιαπέραστο μεσότοιχο που αποκλείει τη χάρη του Θεού και την εκδήλωση του ελέους Του.

Από μόνη της η συγχωρητικότητα μας χαρίζει την Βασιλεία του Θεού και από μόνη η μνησικακία μας αποκλείει από Αυτήν!

Υπάρχει τίποτα πιο ανόητο επομένως για ένα αγωνιζόμενο χριστιανό από το να μνησικακεί;

Οχι όπως μας διδάσκει ο βίος του Αγίου Νικηφόρου.

"Ενας ευσεβής χριστιανός νέος, ο Νικηφόρος, ζούσε στα χρόνια του Αυτοκράτορος Ούαλεριανού. 

Στην ίδια πόλη έμενε και κάποιος ζηλωτής χριστιανός Ιερεύς, ο Σαπρίκιος. Οι δυο τους είχαν συνδεθή με στενή, πολύ στενή πνευματική φιλία. Ο Νικηφόρος, σαν νεώτερος, εσέβετο και υπήκουε τον Σαπρίκιο. Εκείνος πάλι αγαπούσε και συμβούλευε το νέο. Αλλ' ο διάβολος, που φθονεί κάθε καλό, έσπειρε ζιζάνια ανάμεσα τους και διέλυσε την ωραία φιλία τους. 

Ο Σαπρίκιος, ξεχνώντας πως ήταν υπηρέτης του πράου και ανεξίκακου Ιησού, τόσο πολύ έμίσησε τον Νικηφόρο, που δεν ήθελε να τον δει στα μάτια του. Πολλές φορές ο αγαθός νέος προσπάθησε να πλησίαση τον παλιό του φίλο για να του ζητήει συγγνώμη. Εβαλε κι άλλους μεσίτες για να συνδιαλλαγούν. Μα όλα πήγαιναν χαμένα μπροστά στην πείσμονα άρνηση του Ιερέως. 

Ακριβώς τότε ξέσπασε διωγμός μεγάλος εναντίον των χριστιανών σ' όλη τήν Ανατολή. Μεταξύ των πρώτων, στην πατρίδα του Νικηφόρου και του Σαπρικίου, έπιασαν τον Ιερέα Σαπρίκιο και τον βασάνισαν για ν' αρνηθεί την πίστη του και να θυσιάσει στα είδωλα. 

Στην αρχή εκείνος υπέμεινε με γενναιότητα τα μαρτύρια, ομολόγησε με θάρρος την αφοσίωσή του στο Χριστό και τέλος κλείσθηκε στη φυλακή ώσπου ν' αποφασίσει ο Επαρχος της πόλεως του με ποιό τρόπο θα τον θανάτωνε.

Ο Νικηφόρος παρακολουθούσε με αγωνία τις δοκιμασίες του φίλου του κι όταν τον κλείσανε στη φυλακή, έδωσε πολλά χρήματα στο δεσμοφύλακα, για να τον αφήει να δει τον χριστιανό Ιερέα. Σαν βρέθηκε κοντά του, έπεσε στα πόδια του και με θερμά δάκρυα τον παρακαλούσε να συμφιλιωθούν, για να μη χωριστούν για πάντα, έχοντας έχθρα μεταξύ τους.

- Συγχώρησέ με, του έλεγε, εγώ φταίω για όλα. 

Μα ο Σαπρίκιος, πράγμα που δεν περίμενε κανείς σε τέτοιες εξαιρετικές στιγμές, έμεινε ψυχρός σαν μάρμαρο κι ασυγκίνητος σαν πέτρα στα παρακάλια του φίλου του κι ούτε βλέμμα καταδέχτηκε να του ρίξει. Ο Νικηφόρος έφυγε συντριμμένος από την ακατανόητη στάση του Ιερέως. 

Τέλος, αποφασίστηκε ν' αποκεφαλιστεί ο Σαπρίκιος με ξίφος. Οι δήμιοι τον οδηγούσαν στον τόπο της εκτελέσεως κι ο Νικηφόρος ακολουθούσε από πίσω, ικετεύοντας για συνδιαλλαγή. Ετρεμε στη σκέψη πως σε λίγο ο φίλος του θα περνούσε στην αιωνιότητα, ενώ θα τους χώριζε ένα αγεφύρωτο χάσμα μίσους. Ο Σαπρίκιος όμως εξακολουθούσε να μένει σκληρός, σαν γρανίτης.

Όταν έφτασε η μεγάλη τιμή, που ο ομολογητής θα κέρδιζε πια το στεφάνι της νίκης και τ' όνομα του θα γραφόταν ανάμεσα στα ονόματα των ενδόξων μαρτύρων, η θεία Χάρις τον εγκατέλειψε. 

Καθώς ο δήμιος σήκωνε το ξίφος για να του κόψει το κεφάλι, ο Σαπρίκιος ξαφνιάστηκε σαν να ξύπνησε από βαθύ λήθαργο. Τρομαγμένος, ρώτησε για ποιο λόγο τον είχαν δεμένο.

- Είσαι καταδικασμένος σε θάνατο, του είπε παραξενεμένος ο δήμιος, που για πρώτη φορά έτυχε στα χέρια του χριστιανός να δειλιάζει μπροστά στο ξίφος, γιατί αρνήθηκες νά 

θυσιάσεις στους θεούς της πολιτείας. 

- Θυσιάζω! τόλμησε νά ξεστομίσει ο αρνητής. 

Ο Νικηφόρος, που με ψυχική αγωνία είχε παρακολουθήσει όλη εκείνη την απίστευτη σκηνή που τόσο γρήγορα ξετυλισσόταν μπροστά του κι έβλεπε Αγγελο να περιμένει για να στεφανώσει τον μάρτυρα, μπήκε στη μέση και φώναξε στο δήμιο: 

Ο Ιησούς θέλει σήμερα ένα μάρτυρα κοντά Του. Είμαι χριστιανός. Αποκεφάλισε με. 

Τη θέση του Σαπρικίου στο μαρτύριο, την πήρε ο Αγιος Νικηφόρος, ενώ σ' εκείνον τον μνησίκακο προστέθηκε και της αρνήσεως το στίγμα.”

Τι να προσθέσει κανείς στον εύγλωττο βίο του Αγίου Νικηφόρου και του εξωμότη ιερέα Σαπρίκιου που έχασε το αιώνιο του μαρτυρίου στέφανο για τη μνησικακία του και μόνον;

Ο Θεός να μας φυλάει από τη βδέλλα αυτή της ψυχής που απομυζά κάθε ικμάδα χάρης του Θεού από τη ζωή μας.

Π’ ΑΤΕΛΕΙΩΤΗ ΓΙΑ ΤΗ ΓΙΑΓΙΑ ΦΑΝΤΑΖΕΙ

Π’ ΑΤΕΛΕΙΩΤΗ ΓΙΑ ΤΗ ΓΙΑΓΙΑ ΦΑΝΤΑΖΕΙ

                                                                

Του Βασίλη Χαραλάμπους

=================

Ακόμα διηγιέται

η γιαγιά από το Πέραν

για τα χρόνια κείνα

που κρυφοπήγαιναν στο κάτεργο

σιμά στην Αγιά Σοφιά μας

των Ρωμιών τ’ απογεννίδια

γράμματα ελληνικά να μάθουν.

Ακόμα διαπορώ γιατί η γιαγιά εκείνη

ατέλειωτη τη μεγαλοκκλησιά καλούσε.

Κι έκανε το ράφτη ο δάσκαλος

μ’ ολοτρίγυρα τα τρομαγμένα σκολιαρούδια

κι έραβε το βελόνι τα γελέκια

αλλοτρόπως ζωγραφώντας

στο κάτεργο εκείνο

τ’ απαγορευμένα γράμματα.

Κι έσμιγε τ’ αλφαβητάρι του καημού μας

με τ΄ ατέρμονο της φυλής αλφαβητάρι.

Ακόμα και τούτο

στ’ ατέλειωτο της Ρωμιοσύνης στόρημα

ατέλειωτη η Αγιά Σοφιά για τη γιαγιά φαντάζει.

* Το ποίημα αυτό αφορμάται από πραγματική διήγηση μιας Κωνσταντινουπολίτισσας γιαγιάς για τα χρόνια που πήγαιναν  στο κάτεργο κοντά στην Αγιά Σοφιά για να μάθουν τα απαγορευμένα Ελληνικά γράμματα από το δάσκαλο που έκανε το ράφτη.  Η φράση «Η Αγιά Σοφιά είναι ατέλειωτη» ανήκει στη γιαγιά.

(Από την ποιητική συλλογή «Γη άγνωστος»)

ΚΑΡΦΟΣ ΣΤΟΝ ΟΦΘΑΛΜΟ ΤΩΝ ΕΧΘΡΩΝ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ Ο ΣΕΒ. ΠΕΙΡΑΙΩΣ ΣΕΡΑΦΕΙΜ

ΚΑΡΦΟΣ ΣΤΟΝ ΟΦΘΑΛΜΟ ΤΩΝ ΕΧΘΡΩΝ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ Ο ΣΕΒ. ΠΕΙΡΑΙΩΣ ΣΕΡΑΦΕΙΜ

Του Παναγιώτη Τελεβάντου

=================

Ετσι συμπεριφέρονται οι αθώοι επίσκοποι.! 

Οπως ακριβώς ο Σεβασμιότατος Μητροπολίτης Πειραιώς κ. Σεραφείμ. 

Εσπευσε να δώσει εξουσιοδότηση για άρση του τραπεζιτικού του απόρρητου σε κάθε λογαριασμό στην ημεδαπή και στην αλλοδαπή που τυχόν βρεθεί στο όνομά του, εξήγησε με ποιο τρόπο διέθεσε την γονική περιουσία που κληρονόμησε και αναφέρει μάλιστα ότι αυτή τη στιγμή διαθέτει μόνον το ποσό των 387 ευρώ στο μοναδικό λογαριασμό που διαθέτει στην Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος στον οποίο κατατίθεται ο μισθός του.

Οποιος τολμά ας ανοίξει το στόμα του και να τον κατηγορήσει τώρα.!

Ετσι συμπεριφέρονται οι αθώοι.

Δεν μιλούν για "σκοτεινές δυνάμεις". 

Αίρουν το απόρρητο των λογαριασμών τους και προκαλούν όποιον τολμά να διαμφισβητήσει την αλήθεια των ισχυρισμών τους.

Αυτήν ακριβώς τη στάση πρέπει να τηρήσουν ΟΛΟΙ ανεξαίρετα οι Μητροπολίτες, αλλά και όλοι οι άγαμοι κληρικοί της Εκκλησίας της Ελλάδος.

Και τούτο διότι ναι μεν τον ΣΔΟΕ τον ενδιαφέρει να διερευνήσει ποια τυχόν παρανομία έγινε, αλλά την Εκκλησία την ενδιαφέρει οι άγαμοι κληρικοί της να είναι ακτήμονες όπως ακριβώς ορκίστηκαν κατά την ημέρα της κουράς τους.

Για μια ακόμη φορά ο Σεβασμιότατος Μητροπολίτης Πειραιώς κ. Σεραφείμ δείχνει τον δρόμο στην Ιεραρχία.

Τον συγχαίρουμε εκ μέσης καρδίας υικά και τον παρακαλούμε θερμά να αγνοήσει τις αήθεις και άδικες επιθέσεις που δέχεται τις τελευταίες μέρες από τους Αποτειχιστές, των οποίων το κύρος έχει πέσει στο ναδίρ στη συνείδηση των πιστών λόγω της ένοχης σιωπής τους για τον εξευτελισμό του “Ορθοδόξου Τύπου” μπροστά στον Αγιο Μεσσηνίας.

Ιδού η λαμπρή επιστολή του Αγίου Πειραιώς:

᾿Εν Πειραιεῖ τῇ 27ῃ Νοεμβρίου 2012

Εἰς τόν ἔντυπον καί ἠλεκτρονικόν Τύπον ἔχει ἐγερθεῖ μέγας «θόρυβος» δι’ ἀνωτάτους Κληρικούς τῆς Ἐκκλησίας πού «ἐλέγχονται» γιά τήν οἰκονομική τους κατάσταση ἀπό τό Σῶμα Διώξεως Οἰκονομικοῦ Ἐγκλήματος (ΣΔΟΕ) καί μάλιστα ἀναφέρονται ἐπωνύμως καί ἀνωνύμως Ἱεράρχαι καί δή τοῦ Λεκανοπεδίου μέ πρόδηλο ἀποτέλεσμα νά προκαλεῖται ἱκανή ὄχλησις εἰς τάς συνειδήσεις τῶν πιστῶν καί νά παρουσιάζεται μία ἀνεπέρειστος εἰκόνα γιά τήν ἀγωνιζομένη καί μαχομένη Ἁγιωτάτη ἡμῶν Ἐκκλησία εἰς καιρόν ἰδιαιτάτης κρίσεως.

Ἐπειδή τό θέμα ἔχει οὐσιώδη σημασίαν ὑποχρεοῦμαι ὡς Ἱεράρχης τοῦ Λεκανοπεδίου πού ἐπιθυμῶ ἡ βιοτή μου νά εἶναι ἀπολύτως διαφανής καί ἐγνωσμένη εἰς τούς ὑπ’ ἐμοῦ διαποιμαινουμένους καί διακονουμένους, νά δηλώσω εἰς πάντας ὅτι οὐδένα λογαριασμό προσωπικῶς κέκτημαι εἰς χρηματοπιστωτικό ἵδρυμα τῆς ἡμεδαπῆς καί τῆς ἀλλοδαπῆς, εἰ μή μόνον τόν λογαριασμόν μισθοδοσίας μου εἰς τήν Ἐθνικήν Τράπεζα τῆς Ἑλλάδος (ὑποκατάστημα 191 Ἀκτῆς Κονδύλη Πειραιῶς), ὁ ὁποῖος τήν στιγμή αὐτή διαθέτει τό ποσόν τῶν 387 Εὐρώ. 

Ἐξουσιοδοτῶ δέ διά τῆς παρούσης οἱοδήποτε νομικόν ἤ φυσικόν πρόσωπον ὅπως διερευνήση τήν ἀλήθεια τῆς δηλώσεώς μου παραιτούμενος δημοσίᾳ τῆς προστασίας τοῦ προσωπικοῦ μου τραπεζικοῦ ἀπορρήτου δηλώνων ὡσαύτως ὅτι στεροῦμαι ἐγγυτέρων συγγενῶν καί ὅτι οὐδέποτε συμμετεῖχα εἰς οἱανδήποτε ἐγχώριον ἤ ὑπεράκτιον ἑταιρεία. 

Τήν ἀκίνητον περιουσίαν πού περιῆλθε εἰς τήν κυριότητά μου ἐκ κληρονομίας τῆς ἀοιδίμου μητρός μου ἐδώρησα εἰς τόν Ἱ. Ναόν Εὐαγγελιστρίας Ἀμαρύνθου Εὐβοίας διά τήν ἀνίδρυσιν Πνευματικοῦ Κέντρου καί κοινωνικοῦ ἰατρείου δυνάμει τοῦ ὑπ’ ἀριθμ. 4918/22.5.2012 Δωρητηρίου Συμβολαίου τῆς Συμβολαιογράφου Ἀθηνῶν Δήμητρας Ἀγγελῆ-Καραχάλιου μεταγραφέντος εἰς τό Ὑποθηκοφυλακεῖον Ἐρετρίας Εὐβοίας (Τομ. 637 ἀρ. μεταγρ. 43) τήν δέ ἀκίνητον περιουσίαν μου ἐν Ἀθήναις πού περιῆλθε εἰς τήν κυριότητά μου ἐκ κληρονομίας τοῦ μακαριστοῦ πατρός μου τήν ἔχω δωρήση διά δημοσίας διαθήκης τοῦ Συμβολαιογράφου Ἀθηνῶν Δημητρίου Μίχου εἰς τήν Ἱ. Μητρόπολιν Πειραιῶς, τυγχάνων ἐλεύθερος οἱουδήποτε κοσμικοῦ βάρους. 

Ὅσον ἀφορᾶ εἰς τούς τυχόν «πεπτωκότας» ἀδελφούς εἰς τόν δεινόν πειρασμόν τῆς φιλαργυρίας ἀδυσωπήτως ἀκούεται δι’ αὐτούς τό φρικῶδες ἐρώτημα τῆς ὑμνολογίας τῆς Ἁγίας καί Μεγάλης Ἑβδομάδος: «εἰ γὰρ πλοῦτον ἠγάπας, τί τῷ περὶ πτωχείας διδάσκοντι ἐφοίτας;» (Δοξαστικόν ἀποστίχων ὄρθρου Μ. Πέμπτης)