ΑΥΤΟΝ ΤΟΝ ΚΕΚΟΙΜΗΜΕΝΟ ΙΕΡΑΡΧΗ ΤΙΜΟΥΝ ΣΥΝΟΔΟΙ ΚΑΙ ΕΠΙΣΚΟΠΟΙ!!!

Αυτόν τον βλάσφημο ιεράρχη τιμούν Σύνοδοι και επίσκοποι ανά την υφήλιο.

Αυτόν τον αρχιοικουμενιστή που διαμφισβήτησε την αναμαρτησία του Κυρίου.

Αυτόν τον συνθηκολόγο του Μπαλαμάντ που αναγνώρισε ως έγκυρα τα μυστήρια των Παπικών.

Αυτόν που τυραννούσε δυναστικά την Αρχιεπισκοπή Αυστραλίας (επισκόπους, άλλους κληρικούς, πρεσβευτικές και προξενικές Αρχές) για 43 ολόκληρα χρόνια.

Μέχρι και ο ιχθύος αφωνότερος Αρχιεπίσκοπος Ιερώνυμος άνοιξε το στοματάκι του, για να υμνήσει τον ανεκδιήγητο Στυλιανό, παρόλον ότι το κρατά ερμητικά κλειστό για όλα τα ουσιαστικά θέματα της πίστης και της πατρίδας μας.

Αληθώς! Εις οίους καιρούς τετήρηκεν ημάς ο καλός Θεός!

ΣΧΟΛΙΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΙΣΗΓΗΣΗ ΤΟΥ “ΕΛΑΧΙΣΤΟΥ ΑΔΕΛΦΟΥ” ΓΙΑ ΤΟ ΟΥΚΡΑΝΙΚΟ

ΣΧΟΛΙΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΙΣΗΓΗΣΗ ΤΟΥ “ΕΛΑΧΙΣΤΟΥ ΑΔΕΛΦΟΥ” ΓΙΑ ΤΟ ΟΥΚΡΑΝΙΚΟ

Του Παναγιώτη Τελεβάντου

=====

Πολύ καλή η εισήγηση του σχολιογράφου για το Ουκρανικό, που υπογράφει ως "ελάχιστος αδελφός”, που παραθέσαμε στην αμέσως προηγούμενη ανάρτηση 

Φοβούμαι, όμως, ότι θα προσκρούσει στην αδιαλλαξία του Πατριαρχείου της Μόσχας, αφού προνοεί Αυτοκεφαλία και προαγωγή σε Πατριαρχείο της Μητροπόλεως Κιέβου.

Η Μόσχα δεν έχει αντίρρηση για την Αυτοκεφαλία της Ουκρανίας απλά και μόνον επειδή δεν εγκρίνει τους περί τους Φιλάρετο και Μακάριο πρώην Σχισματικούς.

Η Μόσχα έχει αντίρρηση για κάθε είδους Αυτοκεφαλία επειδή δεν θέλει με κανένα τρόπο η Εκκλησία της Ουκρανίας να απογαλακτιστεί από το Πατριαρχείο της Μόσχας.

Για πολλοστή φορά αναφέρω αυτό που έγραψα κατ' επανάληψη από την αρχή που δρομολογήθηκε η Αυτοκεφαλία της Ουκρανίας.

Το Ουκρανικό δεν είναι εκκλησιαστικό αλλά γεωπολιτικό θέμα.

Η Ρωσσία δεν επιθυμεί καμία Αυτοκεφαλία της Ουκρανίας, επειδή θέλει να χρησιμοποιεί την Εκκλησία ως όργανο του Ρωσσικού ιμπεριαλισμού.

Θέλετε απόδειξη;

Ας δεχτούμε, για χάρη της συζήτησης, ότι η Εκκλησία της Ρωσσίας έχει δίκαιο σε όλα τα σημεία: Η Ουκρανία είναι κανονικό της έδαφος, η χορήγηση Αυτοκεφαλίας στην Ουκρανία αποτελεί εισπήδηση του Οικουμενικού Πατριαρχείου στα κανονικά της όρια, ο Οικουμενικός Πατριάρχης δεν έχει δικαίωμα να εκδικάζει υποθέσεις κληρικών άλλων δικαιοδοσιών που προσφεύγουν κοντά του με το έκκλητο κτλ..

Για ποιο λόγο, όμως, το Πατριαρχείο της Μόσχας δεν εκχωρεί Αυτοκεφαλία στην Αυτόνομη υπό τον Μητροπολίτη Φιλάρετο, Εκκλησία της Ουκρανίας;

Για τον απλούστατο λόγο ότι χρησιμοποιεί την Αυτόνομη υπό τον Μητροπολίτη Ονούφριο Εκκλησία της Ουκρανίας ως προκάλυμμα των εθνικών σχεδιασμών της Ρωσσικής Ομοσπονδίας.

Γι' αυτό είναι καλή μεν η εισήγηση του σχολιογράφου, που υπογράφει ως "ελάχιστος αδελφός", αλλά φοβούμαι μη εφαρμόσιμη στην πράξη.

ΣΧΟΛΙΟ ΤΟΥ “ΕΛΑΧΙΣΤΟΥ ΑΔΕΛΦΟΥ” ΓΙΑ ΤΟ ΟΥΚΡΑΝΙΚΟ

ΣΧΟΛΙΟ ΤΟΥ “ΕΛΑΧΙΣΤΟΥ ΑΔΕΛΦΟΥ” ΓΙΑ ΤΟ ΟΥΚΡΑΝΙΚΟ

=====

Σήμερα, ημέρα της Σταυροπροσκυνήσεως, θεώρησα χρήσιμο, μέσα από το ιστολόγιό σας, να εκφράσω το συμπέρασμά μου για όλα αυτά τα γεγονότα που μας απασχολούν και προβληματίζουν γύρω από το Ουκρανικό πρόβλημα. 

Δεν μπορώ να καταλάβω γιατί το Πατριαρχείο Κωνσταντινουπόλεως και το Πατριαρχείο της Ρωσίας κρατούν άκαμπτη στάση για το θέμα και δεν προχωρούν στην μόνη πρακτικά εφαρμόσιμη λύση που θα ήταν να ενωθούν οι δύο δικαιοδοσίες στη Ουκρανία σε μία ενιαία Αυτοκέφαλη Εκκλησία που θα λάβει ένα νέο Τόμο και θα την αναβιβάζει σε Πατριαρχείο, με προφανή αναμενόμενη εκλογή, λόγω μεγαλύτερου αριθμού Αρχιερέων, του Μητροπολίτη Ονουφρίου στον Πατριαρχικό θρόνο και με αποδοχή και από τα δύο Πατριαρχεία κάθε οικονομίας χάριν της ενότητος. 

Ακόμη οικονομία ίσως πρέπει να γίνει και στην απαίτηση του κ. Φιλαρέτου, ενός εθνικά Ρώσου και όχι Ουκρανού Αρχιερέως, που ίσως ιστορικά δικαιούτο της εκλογής του Πατριάρχου της Ρωσίας, να του δοθεί ο ψιλός τίτλος του Πατριάρχου Κιέβου, χωρίς καμμία επέμβαση άμεση ή έμμεση στα διοικητικά πράγματα της νέας Εκκλησίας, όσο ακόμη ζεί. Άλλωστε στατιστικά ευρίσκεται εις τα δυσμάς του βίου του. 

Η νέα αυτή Εκκλησία θα πρέπει να φυλάξει ως κόρην οφθαλμού την μη ενασχόλησή της με τις διάφορες πολιτικές διαμάχες εντός της χώρας, εφόσον ο πληθυσμός της Ουκρανίας αποτελείται από κατοίκους με διαφορές ακόμη και στα εθνικά τους θέματα. 

Πράγματι! Υπάρχει ο μεγάλος κίνδυνος Σχίσματος στην Ορθόδοξη Εκκλησία και ορθά το επισημαίνετε και σείς και το φοβούνται αρκετοί προκαθήμενοι τοπικών Εκκλησιών, αλλά δεν σκέπτονται ότι τα Σχίσματα και οι έριδες που εμφανίζονται και πιθανόν στο μέλλον να γίνουν πολύ εντονώτερες είναι δυνατόν να οφείλονται σε μία μεγίστη πνευματική αιτία, πάνω και από το κυνήγι των πρωτείων και αυτή δεν είναι άλλη από τις πνευματικές συνέπειες της Ψευδοσυνόδου της Κρήτης, που ουσιαστικά επικύρωσε την εδώ και δεκαετίες φιλοοικουμενιστική πορεία της Παγκόσμιας Ορθοδοξίας; 

Δεινόν το Σχίσμα αναμφίβολλα, αλλά το χειρότερο και από το Σχίσμα είναι η Αίρεση, που δεν αποτελεί μόνο μία μεγάλη πληγή για το Σώμα της Εκκλησίας, αλλά την είσοδο σε αυτόν τον Πνευματικό Θάνατο.

ΣΧΟΛΙΟ ΓΙΑ ΤΙΣ ΔΗΛΩΣΕΙΣ ΤΟΥ ΣΕΒ. ΔΙΟΚΛΕΙΑΣ ΚΑΛΛΙΣΤΟΥ ΓΙΑ ΤΟ ΟΥΚΡΑΝΙΚΟ

ΣΧΟΛΙΟ ΓΙΑ ΤΙΣ ΔΗΛΩΣΕΙΣ ΤΟΥ ΣΕΒ. ΔΙΟΚΛΕΙΑΣ ΚΑΛΛΙΣΤΟΥ ΓΟΥΕΑΡ ΓΙΑ ΤΟ ΟΥΚΡΑΝΙΚΟ

Του Παναγιώτη Τελεβάντου

=====

Πολύ σημαντικά αυτά που αναφέρει ο Σεβ. Διοκλείας Κάλλιστος Γουέαρ για το Ουκρανικό.

Την κριτική του εναντίον του Πατριάρχη Βαρθολομαίου την εστιάζει βασικά στο ότι η Ουκρανία ανήκει από τρεις αιώνες στην Εκκλησία της Ρωσσίας και επομένως οι αποφάσεις του Οικουμενικού Πατριαρχείου για το Ουκρανικό αποτελούν εισπήδηση στα κανονικά όρια της Εκκλησίας της Ρωσσίας.

Ο Σεβ. Διοκλείας δεν είναι τυχαίος άνθρωπος. Είναι δυστυχώς Οικουμενιστής και Κολυμπαρίτης, αλλά έχει πολύ αξιόλογη θεολογική ακαδημαική παιδεία.

Ως ιστορικός της Εκκλησίας, μάλιστα, είναι σε θέση να μιλά με ιδιαίτερο κύρος και γνώσεις για το Ουκρανικό.

Η δική μας απορία είναι η εξής:

Έστω ότι ο Σεβ. Διοκλείας βρίσκεται 100% εν δικαίω για το Ουκρανικό.

Γιατί μιλά τώρα για την εκχώρηση Αυτοκεφαλίας στην Ουκρανία και όχι προηγούμενως;

Οι αποφάσεις του Οικουμενικού Πατριαρχείου ήταν ειλημμένες από καιρό και ήταν παγκοίνως γνωστές, επειδή δημοσιοποιήθηκαν από καιρό οι προθέσεις της Αγίας και Ιεράς Συνόδου του Οικουμενικού Πατριαρχείου.

Επομένως, για ποιο λόγο ο Σεβ. Διοκλείας δεν έστειλε πριν ένα χρόνο εμπεριστατωμένο Υπόμνημα στον Οικουμενικό Πατριάρχη σχετικά με το θέμα ή γιατί δεν ζήτησε ακρόαση από τον Παναγιώτατο για να του καταστήσει γνωστές τις αντιρρήσεις του;

Γιατί περίμενε να μιλήσει μετά την επίδοση του Τόμου Αυτοκεφαλίας στην Εκκλησία της Ουκρανίας;

Δεν είνα πάντοτε πιο φρόνιμο να ενεργούμε ως Προμηθείς παρά ως Επιμηθείς Σεβασμιώτατε;

Ότι έγινε έγινε. Όπως πολύ ορθά λέτε δεν μπορούμε να αλλάξουμε το παρελθόν.

Διερωτόμαστε αν ο Σεβ. Διοκλείας (την αφοσίωση του οποίου στον Οικουμενικό Θρόνο και την ακαδημαική κατάρτιση ουδείς διαμφισβητεί) είναι το κατάλληλο πρόσωπο που θα μπορούσε να αναλάβει την μεσολάβηση μεταξύ του Οικουμενικού Πατριαρχείου και του Πατριαρχείου της Ρωσσίας για να αποσοβηθεί, με κάθε θυσία, Πανορθόδοξο Σχίσμα.

Όταν η ενότητα της Εκκλησίας είναι το κινδυνευόμενο όλα τα άλλα πρέπει να υποχωρούν.

ΨΗΦΙΣΤΕ ΜΟΝΟΚΟΥΚΙ ΣΥΡΙΖΑ!!!

Όλοι στις κάλπες!

Ψηφίστε μονοκούκι ΣΥΡΙΖΑ!

Δεν έφταναν οι υπόλοιπες "ευεργεσίες" του ΣΥΡΙΖΑ προς το έθνος, τώρα οι άθεοι και εθνομηδενιστές κυβερνώντες δίνουν την δυνατότητα στον Ελληνικό λαό να ψηφίσει την Τζέισον-Αντιγόνη που κατέρχεται με τον συνδυασμό της Ρένας Δούρου, της περιφερειάρχου που είναι κατεξοχήν υπεύθυνη επειδή κάηκαν 100 άνθρωποι στην Αττική.

Φτάσαμε κυριολεκτικά στο τελευταίο σκαλοπάτι της εθνικής αναξιοπρέπειας.

Χάσαμε και το φιλότιμο και την ανθρωπιά μας.

Ο ΑΓΩΝΑΣ ΤΗΣ Ε.Ο.Κ.Α. ΣΕ ΑΡΙΘΜΟΥΣ

Αυτή την εποποιία έγραψαν οι Έλληνες της Κύπρου κατά τον τετραετή αγώνα 1955-1959 για την Ένωση με την Ελλάδα.

Σήμερα δυστυχώς στο νησί επικράτησε ο Συβαριτισμός, η ηττοπάθεια και η προθυμία της υποταγής στους Τούρκους με το πρόσχημα του "ρεαλισμού".

ΠΟΘΕΝ ΑΡΞΟΜΑΙ ΘΡΗΝΕΙΝ;

ΠΟΘΕΝ ΑΡΞΟΜΑΙ ΘΡΗΝΕΙΝ;

Tου θεολόγου κ. Ανδρέα Κυριακού

======

Η πρεσβεία του ουκρανικού κράτους στη Σλοβενία μας πληροφορεί ότι την Κυριακή 31 Μαρτίου ε.έ. τελέστηκε λειτουργία στον παπικό ναό του Αγίου Ούρχα στη Λουμπλιάνα. Λειτουργός ήταν πρεσβύτερος της νεωστί ανακηρυχθείσης Αυτοκέφαλης Εκκλησίας της Ουκρανίας,του οποίου δεν αναφέρεται το όνομα. Μαζί με τον ανωτέρω πρεσβύτερο συλλειτούργησε κι ο Σλοβένος παπικός ιερωμένος Άλες Τομάσεβιτς. Η λειτουργια αυτή, στην οποία παρευρέθηκε κι ο Ουκρανός πρέσβυς στη χώρα έγινε με άδεια του παπικού «αρχιεπισκόπου» Σλοβενίας Στανισλάβ. 

Παρακαλώ προσέξτε τη ροή των γεγονότων: την ώρα που η Αυτοκέφαλη Ορθόδοξη Εκκλησία της Ουκρανίας ΔΕΝ αναγνωρίζεται από καμμία άλλη Ορθόδοξη Εκκλησία (πλην του Οικουμενικού Πατριαρχείου) η μιά πρόκληση διαδέχεται την άλλη. 

Εδώ και καιρό ο νυν Ουκρανός προέδρος Π. Ποροσένκο ήθελε να ενώσει σε μια Εκκλησία τους πρώην σχισματικούς του Φ. Ντενυσένκο, του Μ. Μάλετιτς, τους πιστούς της Αυτόνομης Ορθόδοξης Εκκλησίας και τους Παπικούς Ουνίτες!!! Θα μου πείτε: Περίμενες ορθόδοξη εκκλησιολογική τοποθέτηση από το «βασιλιά της σοκολάτας»; 

Πρόκληση δεύτερη.Ο επικεφαλής των Ουκρανών Ουνιτών κ. Στανισλάβ Σεβτσιούκ εξασφάλισε άδεια από τις ουκρανικές αρχές να «λειτουργήσει» στην Αγία Σοφία του Κιέβου! 

Τώρα πρεβύτερος της Αυτοκέφαλης Εκκλησίας, περιφρονώντας σκαιότατα τους Ιερούς Κανόνες που μιλάνε καθαρά για τέλεια απαγόρευση των συμπροσευχών με αιρετικούς, να συλλειτουργεί παρακαλώ με φραγκόπαπα, ήγουν αιρετικό, σε φραγκοκκλησιά με άπασαν την ιερατικήν αυτού στολήν! Η θεολογία του Μπαλαμάντ,που ονομάζει τον Παπισμό «αδελφή Εκκλησία» παρά τη σωρεία των αιρέσεών του, επιβάλλεται στην πράξη με όλη της τη μεγαλοπρέπεια. 

Αυτοκέφαλη Ορθόδοξη Εκκλησια πάνε να εγκαθιδρύσουν στην πολύπαθη Ουκρανία ή ινδικό χοιρίδιο του Οικουμενισμού; Μια απάντηση του επικεφαλής της Αυτοκέφαλης Εκκλησίας μητροπολίτη Επιφανίου Ντουμένκο θα ήταν χρήσιμη για να ξεκαθαρίσει το τοπίο. Ή θα έχουμε την ίδια κατάληξη με την περίπτωση του μητροπολίτη Ελσιγκίου Αμβροσίου που δεν είχε  καμμιά απολύτως συνέπεια ενώ έμπασε τη λουθηρανή «επίσκοπο» κα Ίργια Άσκολτα στο ιερό βήμα του ναού της Κοιμήσεως της Θεοτόκου στο Ελσίνκι;

PREACHING BUT NOT PRACTICING, Σεβ. ΒΕΛΓΙΟΥ!!!

Είπε, σε κήρυγμά του, ο Σεβ. Βελγίου κ. Αθηναγόρας:

"Το ευλογημένο ράσο αποτελεί αντικείμενο σεβασμού, αλλά πολλάκις και περιφρονήσεως."

Ορθότατη φυσικά η θέση του Σεβ. Βελγίου.

Γι' αυτό τον παρακαλούμε θερμά -όπως και τους υπόλοιπους Πατριαρχικούς- να κυκλοφορούν με το ράσο πάντοτε και όχι να τριγυρνούν σαν λαικοί και να σκανδαλίζουν τον κόσμο.

O ΠΑΠΑΣ ΦΡΑΓΚΙΣΚΟΣ ΠΡΟΩΘΕΙ ΤΗΝ ΥΠΟΨΗΦΙΟΤΗΤΑ ΤΟΥ ΤΣΙΠΡΑ ΓΙΑ ΤΟ ΝΟΜΠΕΛ

Φυσικό είναι ο πιο ένθερμος οπαδός της παγκοσμιοποίησης -τουτέστιν ο Πάπας Φραγκίσκος- να προτείνει το ανδρείκελο του Σόρος -τουτέστιν τον Τσίπρα- για βραβείο Νόμπελ.

Αν τελικά απονεμηθεί το Νόμπελ στον Τσίπρα ουδόλως θα μας εκπλήξει.

Όχι μόνον επειδή πίσω από την Συμφωνία των Πρεσπών κρύβονται τα όργανα της παγκοσμιοποίησης, αλλά και επειδή το βραβείο Νόμπελ δόθηκε και στον Κίσσιγκερ και στον Ομπάμα και σε διάφορους άλλους του ιδίου φυράματος.

ΤΟ ΣΧΟΛΙΟ ΤΗΣ κ. ΛΩΡΙΤΟΥ: “ΑΛΛΑ ΛΟΓΙΑ ΝΑ ΑΓΑΠΙΟΜΑΣΤΕ”

ΤΟ ΣΧΟΛΙΟ ΤΗΣ κ. ΛΩΡΙΤΟΥ: “ΑΛΛΑ ΛΟΓΙΑ ΝΑ ΑΓΑΠΙΟΜΑΣΤΕ”

Του Παναγιώτη Τελεβάντου

=====

Η κ. Ελένη Λωρίτου έγραψε δύο σχόλια για την ανάρτηση του ιστολογίου μας “Διδάσκαλε που δίδασκες και νόμον δεν εκράτεις”.

Αναφερθήκαμε πρόσφατα στο πρώτο σχόλιο και σήμερα θα απαντήσουμε το δεύτερο σχόλιο της κ. Λωρίτου.

Εκφράζω την βαθύτατή μου απογοήτευση για δύο λόγους:

Ελλείψει επιχειρημάτων -προφανώς- η κυρία Λωρίτου έστρεψε την συζήτηση στις επιδόσεις της Ρωσσικής Ομοσπονδίας, τις οποίες αντιπαρέβαλε με τα χάλια που ζούμε στην Ελλάδα (προσθέτω και στην Κύπρο) λές και έθεσα με το άρθρο μου τέτοιο θέμα προς συζήτηση.!!!

Ο Ρωσσικός λαός και η Ρωσσική ηγεσία έχουν όντως πετύχει πολλά και τους συγχαίρουμε αδελφικά γι’ αυτό.

Αυτό, όμως, δεν έχει να κάνει απολύτως τίποτα με τον Ρωσσικό πολιτικό και εκκλησιαστικό ιμπεριαλισμό στον οποίο αναφέρθηκα με το άρθρο που έστειλε τα δύο σχόλια η κυρία Λωρίτου.

ΤΟ ΧΡΥΣΟΜΑΛΛΟ ΔΕΡΑΣ ΤΗΣ ΑΡΓΟΝΑΥΤΙΚΗΣ ΕΚΣΤΡΑΤΕΙΑΣ

__________

Για να μην προσβάλω την νοημοσύνη των αναγνωστών του ιστολογίου δεν θα συζητήσω την τραβηγμένη κυριολεκτικά από τα μαλλιά σχολιογραφία της κ. Λωρίτου, η οποία παριστάνει την θιγμένη με την αναφορά μου για το χρυσόμαλλο δέρας της Αργοναυτικής εκστρατείας. 

Όλος ο κόσμος χρησιμοποιεί την έκφραση Αργοναυτική εκστρατεία και χρυσόμαλλο δέρας μεταφορικά χωρίς κατά κανόνα να υπονοεί ότι υπάρχει αναφορά σε χρηματισμό.

Η κ. Λωρίτου θα έπρεπε να είχε αντιληφθεί ότι το χρυσόμαλλο δέρας της δικής της Αργοναυτικής εκστρατείας είναι η αντιπαράθεσή της με τον Πατριάρχη Βαρθολομαίο και όχι ο χρηματισμός.

Η ΣΤΑΣΗ ΤΟΥ Π. ΘΕΟΔΩΡΟΥ ΖΗΣΗ ΓΙΑ ΤΟΝ ΡΩΣΣΙΚΟ ΗΓΕΜΟΝΙΣΜΟ ΚΑΙ ΕΘΝΟΦΥΛΕΤΙΣΜΟ

____________

Ας έρθουμε τώρα στα ουσιώδη. Είμαι υποχρεωμένος να υπενθυμίσω, στην κ. Λωρίτου, ορισμένα πράγματα.

1.) Ο π. Θεόδωρος Ζήσης θεωρούσε τόσο μεγάλο τον κίνδυνο από τον Ρωσσικό ηγεμονισμό και εθνοφυλετισμό ώστε δεν δίστασε να χτυπήσει ακόμη και τον Όσιο Ιουστίνο Πόποβιτς για να υπερασπίσει τον Οικουμενικό Θρόνο γεγονός που στενοχώρησε βαθύτατα τον μεγάλο αυτό Άγιο της Εκκλησίας μας.

2.) Υπενθυμίζω ακόμη, ότι παρόλον ότι ο π. Θεόδωρος είχε ανοιχτό πόλεμο με το Πατριαρχείο για τους Οικουμενιστικούς του ακροβατισμούς, δεν δίστασε -απολύτως προς τιμή του- να έλθει σε ευθεία αντίθεση με τον Αρχιεπίσκοπο Χριστόδουλο -με τις γνωστές για τον σεβαστό μας Γέροντα επιπτώσεις-, επειδή ο μ. Αρχιεπίσκοπος διαμφισβήτησε τα δίκαια του Οικουμενικού Πατριαρχείου στην Ελλάδα.

3.) Αλλά και σε μεταγενέστερο στάδιο, ο σεβαστός Γέροντας δήλωσε απερίφραστα ότι παραβιάζει ανοιχτές θύρες όποιος ισχυρίζεται ότι είναι φίλος του Οικουμενικού Πατριαρχείου ως θεσμού, έστω και αν τον βρίσκουν απολύτως αντίθετο -ως έχει χρέος έναντι του Θεού- οι οικουμενιστικοί ακροβατισμοί του Φαναρίου.

Η στάση αυτή του π. Θεόδωρου είναι απολύτως επαινετή, επειδή ο άφιλος Οικουμενιστής Πατριάρχης Βαρθολομαίος ουδόλως εκτίμησε την στάση του π. Θεόδωρου έναντι του Οικουμενικού Πατριαρχείου στην αντιπαράθεση που είχε με τον μ. Αρχιεπίσκοπο Χριστόδουλο. 

Αυτό, όμως, δεν εμπόδισε τον π. Θεόδωρο να τηρήσει την ορθή στάση.

Η ΟΒΙΔΙΑΚΗ ΜΕΤΑΜΟΡΦΩΣΗ ΤΟΥ π. ΘΕΟΔΩΡΟΥ ΖΗΣΗ

___________

Τους τελευταίους μήνες, όμως, ο π. Θεόδωρος έκανε 180 μοίρες θεαματική στροφή και έγινε διαπρύσιος κήρυκας των ιμπεριαλιστικών στόχων της Ρωσσικής Εκκλησίας και της Ρωσσικής Ομοσπονδίας.

Δεν γνωρίζω -με βεβαιότητα- τι μεσολάβησε για την Οβιδιακή του αυτή μεταμόρφωση. 

Το σίγουρο είναι ότι αυτά που έλεγε και έκανε μέχρι πρόσφατα, με μεγάλη προσωπική θυσία υπέρ του Πατριαρχείου, τα έχει διαφοροποιήσει άρδην με αφορμή το Ουκρανικό. 

Εικάζω ότι για την θεαματική αυτή στροφή έπαιξε ουσιαστικό λόγο η δικαιολογημένη του πικρία για την απομόμωση που βρίσκεται από τότε που αποτειχίστηκε, αλλά και η εμμονή του Πατριάρχη Βαρθολομαίου να οδηγήσει σε καθαίρεση τους αποτειχισμένους.

Λυπάμαι να παρατηρήσω ότι η προσωπική πικρία δεν είναι ποτέ καλός σύμβουλος όταν κρίνουμε σοβαρά εκκλησιαστικά θέματα που αφορούν μάλιστα την ενότητα της Εκκλησίας.

ΕΙΝΑΙ ΕΠΙΒΕΒΛΗΜΕΝΟ ΝΑ ΣΥΖΗΤΗΘΟΥΝ ΔΙΕΞΟΔΙΚΑ ΟΛΕΣ ΟΙ ΠΤΥΧΕΣ ΤΟΥ ΟΥΚΡΑΝΙΚΟΥ

___________

Με τα πιο πάνω καθόλου δεν εννοώ ότι δεν πρέπει να συζητηθούν οι παράμετροι του Ουκρανικού.

Κάθε άλλο!

Είναι πολύ σημαντικό να δοθεί απάντηση κατά πόσον 

1.) Έχει το Οικουμενικό Πατριαρχείο το έκκλητο για όλους τους επισκόπους της Ορθοδοξίας;

2.) Η Ουκρανία είναι κανονικό έδαφος της Κωνσταντινουπόλεως ή της Ρωσσίας;

3.) Μπορούν να αποκατασταθούν με συνοδική απόφαση μόνον οι Σχισματικοί ή χρειάζεται να γίνει αναχειροτονία τους.

4.) Οι ισχυρισμοί του Οικουμενικού Πατριαρχείου ότι έχει ορισμένα προνόμια, επειδή είναι το συντονιστικό κέντρο της Ορθοδοξίας, ερείδονται στην παράδοση της Εκκλησίας ή είναι προσπάθεια του Φαναρίου να εκβατικανοποιήσει την Ορθοδοξία;

ΑΠΑΡΑΔΕΚΤΗ Η ΠΑΡΑΓΝΩΡΙΣΗ ΤΟΥ ΡΩΣΣΙΚΟΥ ΕΘΝΟΦΥΛΕΤΙΣΜΟΥ ΚΑΙ ΗΓΕΜΟΝΙΣΜΟΥ

____________

Αυτό που είναι απαράδεκτο, όμως, είναι η παραγνώριση του γεγονότος ότι η Ρωσσική Εκκλησία έχει οικουμενιστικές, νεωτεριστικές και ηγεμονικές τάσεις και είναι θεραπαινίδα του Ρωσσικού κράτους. 

Απαράδεκτο, επίσης, είναι να παραγνωρίζουμε ότι η Ρωσσική Ομοσπονδία υλοποιεί με στρατιωτικά μέσα τις ιμπεριαλιστικές της επιδιώξεις σε βάρος της ανεξαρτησίας και της εθνικής κυριαρχίας άλλων χωρών.

Ακόμη πιο απαράδεκτο είναι να παραγνωρίζουμε τον κίνδυνο δημιουργίας Πανορθόδοξου Σχίσματος και να χάνουμε από την προοπτική ότι το πρωτεύον είναι η ενότητα της Εκκλησίας.

Προσωπική μου εκτίμηση είναι ότι ο π. Θεόδωρος Ζήσης θα μετανοιώσει πικρά για την στάση που τηρεί τώρα για το Ουκρανικό. 

Όχι επειδή καταθέτει την ιδιαίτερης βαρύτητας θεολογική του άποψη για τις διάφορες πτυχές του Ουκρανικού, που είναι πολύτιμη για όλους μας, αλλά για την παραγνώριση των οικουμενιστικών, νεωτεριστικών, εθνοφυλετικών και ηγεμονικών επιδιώξεων της Μόσχας.

Οι εργασίες του Σεβ. Πειραιώς Σεραφείμ, του Σεβ. Ναυπάκτου Ιερόθεου, του Σεβ. Κυθήρων Σεραφείμ, του Σεβ. Αρκαλοχωρίου Ανδρέα, του Σεβ. Προικοννήσου Ιωσήφ, του Σεβ. Βολοκολάμσκ Ιλαρίωνα, του Σεβ. Μπάτσκας Ειρηναίου, του Αρχιεπισκόπου Τελμησσού Ιώβ, του π. Θεόδωρου Ζήση, του π. Σεραφείμ Ζήση, του π. Αναστάσιου Γκοτσόπουλου, του κ. Γ. Παπαθανασόπουλου, του π. Άγγελου Αγγελακόπουλου, του καθηγητή Συμεών Πασχαλίδη, του π. Γεώργιου Τσέτση, του κ. Α. Βαβούσκου, η αλληλογραφία του Πατριάρχη Βαρθολομαίου με τον Αρχιεπίσκοπο Αλβανίας Αναστάσιο, ο Τόμος της Αυτοκεφαλίας της Εκκλησίας της Ουκρανίας, η συνέντευξη του Πατριάρχη Βαρθολομαίου σε Σερβική εφημερίδα, το γράμμα προς τους ιεράρχεςτου Θρόνου περί της Αυτοκεφαλίας της Ουκρανίας, η συνέντευξη του Πατριάρχη Βαρθολομαίου σε Κυπριακή εφημερίδα κτλ. συνιστούν πολύ αξιόλογες συμβολές στον Διορθόδοξο διάλογο για το Ουκρανικό.

Δεν συμφωνούμε -φυσικά- με όλα τα κείμενα και για όλα τα θέματα που αναλύουν, αλλά δεν παύουν να είναι συμβολή με θεολογικές αξιώσεις στον Διορθόδοξο διάλογο για το Ουκρανικό.

Αν, όπως όλα δείχνουν, σύντομα θα οδηγηθούμε σε Πανορθόδοξο Σχίσμα, ο π. Θεόδωρος θα αντιληφθεί το μέγεθος του σφάλματος που διαπράττει, να υποβοηθεί τα σχέδια του Ρωσσικού ιμπεριαλισμού.

Τα πράγματα τα βλέπουμε στην ευρύτερη τους προοπτική και όχι καθ’ εαυτά: 

1.) Ασφαλώς και αντιτιθέμεθα στην εκβατικανοποίηση της ορθοδοξίας. 

2.) Ασφαλώς και δεν εγκρίνουμε την εισπήδηση μίας Ορθόδοξης Εκκλησίας στα κανονικά όρια άλλης. 

3.) Ασφαλώς και δεν δεχόμαστε την sine paribus Βατικάνεια κακοδοξία του Σεβ. Προύσσης.

Όλα αυτά, όμως, μπορούν να καταδικαστούν χωρίς να κινδυνεύσει η ενότητα της Εκκλησίας, το πρωτεύον, όπως πολύ ορθά τόνισε ο Μακαριώτατος Αρχιεπίσκοπος Αλβανίας κ.  Αναστάσιος.