Friday, December 2, 2011

Η ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΤΗΣ ΡΩΣΙΑΣ ΕΧΕΙ ΠΙΣΤΟΥΣ ΣΥΜΜΑΧΟΥΣ


Η ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΤΗΣ ΡΩΣΙΑΣ ΕΧΕΙ ΠΙΣΤΟΥΣ ΣΥΜΜΑΧΟΥΣ


Του Παναγιώτη Τελεβάντου

============


Σε συνεντεύξεις που έδωσαν οι Προκαθήμενοι του Πατριαρχείου της Γεωργίας και της Εκκλησίας της Τσεχίας και Σλοβακίας, κατά τη μετάβασή τους στη Μόσχα για τα γενέθλια του Πατριάρχη Ρωσίας, κατέστησαν σαφή τρία πράγματα.


1.) Οτι είναι οι φυσικοί σύμμαχοι του Πατριαρχείου Ρωσίας στον αγώνα για πρωτοκαθεδρίες στην Εκκλησία.

2.) Οτι εκτιμούν βαθύτατα τον Πατριάρχη Κύριλλο και ότι τον θεωρούν ως ένα εξαίρετο ιεροκήρυκα με τεράστιο προσωπικό κύρος στη Ρωσία και στη Ρωσόφωνη Ορθοδοξία εν γένει, και

3.) Οτι ζητούν ομοφωνία για τη λήψη αποφάσεων στη μέλλουσα να συνέλθει Πανορθόδοξη Σύνοδο.


Οι συνεντεύξεις των δύο Προκαθημένων επιβεβαιώνουν τους φόβους ότι το Πατριαρχείο Ρωσίας είναι αποφασισμένο να οδηγήσει τα πράγματα στα άκρα για να αντιμετωπίσει τους σχεδιασμούς του Φαναρίου και ότι στην πορεία του έχει πολλούς συμμάχους.


ΤΟ ΘΕΜΑ ΤΗΣ ΟΜΟΦΩΝΙΑΣ ΣΤΙΣ ΣΥΝΟΔΟΥΣ

______________


Επί της ουσίας. Οι θέσεις για την άναγκη λήψεως των αποφάσεων με ομοφωνία είναι λανθασμένη για δύο λόγους.

1.) Επειδή δεν είναι αυτή η μαρτυρία της δισχιλιετούς Ιστορίας της Εκκλησίας, όπου οι αποφάσεις των Συνόδων διατρανώνονταν με την “ψήφο των πλειόνων”, αλλά και

2.) Επειδή αυτό που μετρά δεν είναι η λήψη ομόφωνων αποφάσεων αλλά κατά Θεόν αποφάσεων και η ομοφωνία των συνοδικών με την πίστη της Εκκλησίας.


Θα μας επιτραπεί μάλιστα - με όλο το σεβασμό προς τους δύο Προκαθημένους - να παρατηρήσουμε ότι καμιά εμπιστοσύνη δεν είναι δυνατόν να έχουν οι πιστοί προς αρχιερείς, οι οποίοι συνέρχονται επί το αυτό όχι για να μελωδήσουν εναρμόνιο μέλος θεολογίας, αλλά για να γιορτάσουν γενέθλια! Η ομοφωνία ή έστω η πλειοψηφία ιεραρχών με τόσο βαθύ εκκοσμικευμένο φρόνημα συνιστά βάσανο φαιδρότητας και όχι συμφωνία με την παράδοση της Εκκλησίας.


Ως εκ τούτου θα συμφωνήσουμε ολοθύμως με την εισήγηση των Προκαθημενων να μη συνέλθει Πανορθόδοξη Σύνοδος. Οχι βέβαια για τους λόγους που αναφέρουν οι Προκαθήμενοι της Εκκλησίας της Γεωργίας και της Τσεχίας και Σλοβακίας αλλά για να διαφυλαχθεί η Εκκλησία από την εκκοσμίκευση, τον εθνοφυλετισμό, τις κακοδοξίες και τα σχίσματα.


Παραθέτουμε στη συνέχεια αποσπάσματα από τις συνεντεύξεις των δύο Προκαθημένων, που μας έδωσαν την αφορμή για τη σύνταξη του πιο πάνω σχολίου.


*****


ΠΑΤΡΙΑΡΧΗΣ ΓΕΩΡΓΙΑΣ ΗΛΙΑΣ: “ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΠΟΛΛΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ ΜΕΤΑΞΥ ΤΩΝ ΟΡΘΟΔΟΞΩΝ ΕΚΚΛΗΣΙΩΝ”

=========


Στα πλαίσια της επισκέψεώς του στη Μόσχα ο Καθολικός Πατριάρχης της Ορθοδόξου Εκκλησίας της Γεωργίας Ηλίας Β΄, απάντησε σε ερωτήσεις των ανταποκριτών του περιοδικού «Θωμάς».

Ο Πατριάρχης απάντησε σε ερωτήσεις σχετικά με τις σχέσεις Ρωσίας και Γεωργίας, τις προοπτικές συγκλήσεως της Αγίας και Μεγάλης Συνόδου, καθώς και τις βασικές δυσκολίες, που αντιμετωπίζουν οι Ορθόδοξες Εκκλησίες στο χώρο της πρώην ΕΣΣΔ.

ΕΡΩΤΗΣΗ: Αγιώτατε, συμμετείχατε στη Σύναξη των κατά τόπους Εκκλησιών. Ποιές είναι οι εκτιμήσεις Σας για αυτή όσο και για τις εν γένει σχέσεις στην Ορθοδοξία;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Κατ’ αρχάς επιτρέψτε να χαιρετίσω από καρδιάς όλους τους Ορθοδόξου χριστιανούς της Ρωσίας.

Οφείλω να πω ότι οι σχέσεις μεταξύ των Ορθοδόξων Εκκλησιών Ρωσίας και Γεωργίας ήταν και παραμένουν θερμές.

Όσον δε αφορά τη διορθόδοξη συνεργασία εν γένει, πιστεύω ότι ο διάλογος αυτός έχει ακόμα ελλείψεις.

Έχουν συσσωρευτεί πάρα πολλά προβλήματα μεταξύ των Ορθοδόξων Εκκλησιών, τα οποία χρήζουν επιλύσεως.

Αυτός είναι ο λόγος γιατί πολλοί είναι εκείνοι, οι οποίοι μιλάνε για την Πανορθόδοξη Σύνοδο.

Όμως φρονώ ότι έως ότου λυθούν όλα εκείνα τα ζητήματα που υπάρχουν σήμερα στις σχέσεις μεταξύ των Ορθοδόξων Εκκλησιών, ίσως δεν πρέπει να συγκαλέσουμε τη Σύνοδο.

Σε αυτά τα δύσκολα θέματα, κατά τη γνώμη μου, ανήκει το θέμα της παροχής του αυτοκεφάλου σε νέες κατά τόπους Εκκλησίες, το θέμα των Ιερών Διπτύχων κλπ.

Αυτά είναι δύσκολα θέματα, τα οποία πρέπει οπωσδήποτε να επιλύονται με συγκατάθεση όλων των κατά τόπους Ορθοδόξων Εκκλησιών.


ΠΗΓΗ:

Εκκλησιαστικό Πρακτορείο Ειδήσεων “Ρομφαία"


*****


ΤΣΕΧΙΑΣ: “ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΥΠΑΡΞΕΙ ΟΜΟΦΩΝΙΑ ΓΙΑ ΝΑ ΓΙΝΕΙ Η ΜΕΓΑΛΗ ΣΥΝΟΔΟΣ”

==============


Κατά τη διάρκεια της επισκέψεώς του στη Μόσχα εξ αφορμής των γενεθλίων του Πατριάρχη Κυρίλλου ο Προκαθήμενος της Ορθόδοξης Εκκλησίας Τσεχίας και Σλοβακίας σε συνέντευξή του στο περιοδικό «Θωμά» αναφέρθηκε στις ιδιαιτερότητες της Ορθόδοξης αποστολής στο σύγχρονο κόσμο, στο απαραβίαστο του δι’ ομοφωνίας τρόπου λήψεως των αποφάσεων στην προετοιμασία της Πανορθοδόξου Συνόδου και τους λόγους γιατί οι Τσέχοι παρακολουθούν την τηλεοπτική εκπομπή «Ο λόγος του ποιμένα».

Η λήψη αποφάσεων δι’ ομοφωνίας

____________

Στα πλαίσια της Συνάξεως με αφορμή τα γενέθλια του Πατριάρχη Κυρίλλου είχαμε τη δυνατότητα να ανταλλάξουμε τις απόψεις μας σχετικά με το θέμα διατήρησης του δι’ ομοφωνίας τρόπου λήψεως των αποφάσεων στην συγκληθησομένη Σύνοδο.

Αυτή η αρχή, χρόνια τώρα ακολουθείται απαραβίαστα στις συνεδρίες της Ιεράς Συνόδου της Εκκλησίας Τσεχίας και Σλοβακίας.

Εργαζόμαστε τόσο όσο χρειάζεται για να καταλήξουμε σε συμφωνία, και τα έξι μέλη της Συνόδου.

Εάν υπάρχουν αντιρρήσεις, αναβάλλουμε το θέμα έως την άλλη συνεδρία.

Σήμερα ορισμένοι εκπρόσωποι Εκκλησιών εισηγούνται έναν άλλο τρόπο «δημοκρατικό», δηλαδή η λήψη των αποφάσεων με πλειοψηφία.

Κατά την άποψή μας αυτό δε συμμορφώνεται με τις Ορθόδοξες παραδόσεις.

Στην Αποστολική Σύνοδο οι απόστολοι παρόλο που λογομαχούσαν, όμως η απόφαση ελήφθη μόνο με την ομοφωνία.

Είμαι βέβαιος ότι και σήμερα μπορούμε να παραδειγματιζόμαστε από τους αγίους Αποστόλους.

Η Πανορθόδοξη Σύνοδος προετοιμάζεται εδώ και σαράντα χρόνια, και όλο το διάστημα αυτό οι προκάτοχοί μας δεν εννοούσαν να απορρίψουν την αρχή της ομοφωνίας.

Έτσι κι εμείς δεν πρέπει να αλλάξουμε εκείνα, τα οποία οι πατέρες μας διατηρούσαν για μας με ευλάβεια.

Αυτή η προσέγγιση εν πολλοίς σώζει την ενότητα της Εκκλησίας.



ΠΗΓΗ:


Εκκλησιαστικό Πρακτορείο Ειδήσεων “Ρομφαία’

Η ΕΚΛΟΓΗ ΤΟΥ ΖΗΛΩΝ ΣΕΒΑΣΤΙΑΝΟΥ ΣΗΜΑΤΟΔΟΤΕΙ ΤΗΝ ΕΠΙΚΡΑΤΗΣΗ ΤΟΥ ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΥ ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ


Η ΕΚΛΟΓΗ ΤΟΥ ΖΗΛΩΝ ΣΕΒΑΣΤΙΑΝΟΥ ΣΗΜΑΤΟΔΟΤΕΙ ΤΗΝ ΕΠΙΚΡΑΤΗΣΗ ΤΟΥ ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΥ ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ


Του Παναγιώτη Τελεβάντου

================


Η Ιερά Σύνοδος του Οικουμενικού Πατριαρχείου εξέλεξε τον Πανοσιολογιότατο Αρχιμανδρίτη Σεβαστιανό Σκορδαλό ως βοηθό επίσκοπο του Αρχιεπικόπου Αμερικής Δημητρίου με τον τίτλο της πάλαι ποτέ διαλαμψάσης επισκοπής Ζήλων.


Δεν θα ενδιατρίψουμε σε θέματα που έχουμε κατ’ επανάληψη θίξει αναφορικά με τον αντικανονικό θεσμό των βοηθών επισκόπων και την ανάγκη να καταργηθεί από τη ζωή της Εκκλησίας.


Ο ΑΡΧΙΜΑΝΔΡΙΤΗΣ ΣΕΒΑΣΤΙΑΝΟΣ ΣΚΟΡΔΑΛΟΣ

____________


Ούτε θα αναφερθούμε - δια μακρών - στο πρόσωπο του εψηφισμένου βοηθού επισκόπου, τον οποίο γνωρίσαμε πριν πολλές δεκαετίες ως φοιτητή Θεολογίας, χωρίς όμως να έχουμε τη δυνατότητα να παρακολουθήσουμε την πορεία του.


Από το βιογραφικό του όμως προσέξαμε ότι σπούδασε με υποτροφία του Παγκοσμίου Συμβουλίου “Εκκλησιών” (γράφε αιρέσεων) ΠΣΕ, το οποίο από μόνο του δεν καθορίζει τη θέση του Πανοσιολογιότατου σε θέματα Οικουμενισμού.


Ελπίζουμε ότι με την επικείμενη χειροτονία του σε επίσκοπο θα κυκλοφορεί εφεξής με παραδοσιακή εμφάνιση - αυτήν που διατηρούσε κατά τα φοιτητικά του χρόνια - και όχι να περιφέρεται με τη σημερινή μοντερνίζουσα και απάδουσα προς ορθόδοξο κληρικό και δη επίσκοπο εμφάνιση.


Ευχόμαστε στον Πανασιολογιότατο κάθε φώτιση παρά του Θεού στην επιτέλεση των καθηκόντων του. Προσδοκούμε ότι η όλη διακονία του θα είναι μάρτυρας Ορθοδοξίας. Οχι οικουμενιστική και νεωτεριστική μαρτυρία στην Εκκλησία της Αμερικής, η οποία στενάζει κυριολεκτικά κάτω από το πέλμα του βάρους που της κληροδότησαν οι αείμνηστοι Αρχιεπίσκοποι Μεταξάκης, Αθηναγόρας και Ιάκωβος.


ΠΛΗΡΗΣ ΕΠΙΚΡΑΤΗΣΗ ΤΟΥ ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΥ ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ

___________


Ας επικεντρώσουμε όμως την προσοχή μας σε ένα άλλο σημαντικό γεγονός. Η εκλογή του Πανοσιολογιότατου κ. Σεβαστιανού σηματοδοτεί την πλήρη επικράτηση του Αρχιεπισκόπου Δημητρίου στα πράγματα της Αρχιεπισκοπής Αμερικής.


Ο Πανασιολογιότατος κ. Σεβαστιανός υπήρξε προσωπική επιλογή του Σεβασμιότατου κ. Δημητρίου, ο οποίος ουσιαστικά τον επέβαλε ως Αρχιγραμματέα της Συνόδου, ενώ οι πλείστοι συνοδικοί δεν επιθυμούσαν τον διορισμό του σε αυτή τη θέση.


Τώρα ο Αρχιεπίσκοπος Δημήτριος κατόρθωσε, όχι μόνον να διατηρήσει στη θέση του τον π. Σεβαστιανό αλλά, και να τον προαγάγει σε επίσκοπο.


Αυτή η επιτυχία του κ. Δημητρίου πρέπει να συνυπολογιστεί με δύο άλλες πρόσφατες επιτυχίες. Την επιτυχία του Σεβασμιότατου να εκλέξει τον Αγιο Τρωάδος σε νέο Μητροπολίτη Πιττσβούργου και την παραίτηση του Σεβασμιότατου Ικονίου κ. Θεόληπτου - που συγκρούσθηκε με τον Σεβασμιότατο Αμερικής κ. Δημήτριο - από την προεδρία της Επιτροπής που εποπτεύει την Ιερά Μονή Οσίας Ειρήνης Χρυσοβαλάντου.


Τα πιο πάνω δεδομένα σημαίνουν ότι ο Αρχιεπίσκοπος Δημήτριος οδηγεί πια το τιμόνι της Αρχιεπισκοπής εκεί όπου θέλει. Εχει εξασφαλίσει και στην Αμερική και στο Πατριαρχείο τις προσβάσεις που χρειάζεται για να πλοηγεί την Εκκλησία μας κατά το δοκούν.


ΟΙ ΠΡΟΣΔΟΚΙΕΣ ΜΑΣ ΑΠΟ ΤΟ ΣΕΒΑΣΜΙΟΤΑΤΟ

____________


Αυτό το γεγονός φυσικά δημιουργεί πολλές ευθύνες στον Σεβασμιότατο. Προηγουμένως λέγαμε ο Αρχιεπίσκοπος Δημήτριος έχει καλές προθέσεις αλλά είναι απομονωμένος στη Σύνοδο και δεν μπορεί να κάνει αυτό που θέλει. Τώρα που έχει διαφοροποιηθεί η κατάσταση ελπίζουμε και προσευχόμαστε να χρησιμοποιήσει την ισχύ του ως ανασχετικό φραγμό κατά του Οικουμενισμού και των νεωτερισμών και ότι θα επιλέγει επισκόπους με φόβο Θεού για να ποιμάνουν το ποίμνιο της Εκκλησίας της Αμερικής.


Παραθέτουμε στη συνέχεια την ανακοίνωση της Αρχιεπισκοπής Αμερικής για την εκλογή του Πανοσιολογιότατου κ. Σεβαστιανού που μας έδωσε την αφορμή για τη σύνταξη του πιο πάνω σχολίου.


*****



AΝΑΚΟΙΝΩΘΕΝ ΙΕΡΑΣ ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΗΣ ΑΜΕΡΙΚΗΣ

===========


Η Αγία και Ιερά Σύνοδος του Οικουμενικού Πατριαρχείου εξέλεξε παμψηφεί σήμερα τον Αρχιγραμματέα της Ιεράς Επαρχιακής Συνόδου της Ιεράς Αρχιεπισκοπής Αμερικής, Πανοσιολογιώτατο Αρχιμανδρίτη Σεβαστιανό Σκορδαλλό Βοηθό Επίσκοπο παρά τω Αρχιεπίσκοπω Δημητρίω υπό τον ψιλόν τίτλο Ζήλων. Η εκλογή έγινε από το τριπρόσωπο το οποίο υπεβλήθη στην Αγία και Ιερά Σύνοδο του Οικουμενικού Πατριαρχείου υπό της Επαρχιακής Συνόδου της Ιεράς Αρχιεπισκοπής Αμερικής. Ο νεοκλεγείς Επίσκοπος θα μεταβεί στην Κωνσταντινούπολη για την τελετή του Μικρού και του Μεγάλου Μηνύματος που θα πραγματοποιηθεί στο Οικουμενικό Πατριαρχείο την Τρίτη 6 Δεκεμβρίου.

Ο Εψηφισμένος Επίσκοπος Ζήλων κ. Σεβαστιανός εγεννήθη στην Άνω Ζωδιά της Κύπρου, πρωτότοκος τριών τέκνων της Παναγιώτας και του Φρίξου Σκορδαλλού. Είναι απόφοιτος του Οικονομικού Γυμνασίου Μόρφου (1973) και της Θεολογικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών (1978). Το 1979 με υποτροφία του Παγκοσμίου Συμβουλίου Εκκλησιών ήρθε στις Ηνωμένες Πολιτείες, εφοίτησε στο Columbia Theological Seminary και το Πανεπιστήμιο Emory στην πόλη Decatur της Georgia και έλαβε το πτυχίο Μάστερ Θεολογίας με ειδικότητα στην Ποιμαντική Ψυχολογία (1982). Μαθήτευσε και έλαβε ανωτάτη πιστοποίηση στην Κλινική Ποιμαντική Εκπαίδευση από το Caraway Methodist Medical Center στο Birmingham της Alabama (1980-1982). Μεταξύ 1982-1984 έκανε ανώτατες μεταπτυχιακές σπουδές στην Ποιμαντική Ψυχολογία στα Πανεπιστήμια Vanderbilt University στο Nashville του Tennessee και Middle Tennessee State University.

Χειροτονήθηκε διάκονος στις 17 Ιανουαρίου 1974 από τον μακαριστό Μητροπολίτη Μόρφου Χρύσανθο και ιερεύς στις 4 Μαρίου 1978 στην Αγγλία από τον τότε Επίσκοπο Τροπαίου και νυν Αρχιεπίσκοπο Θυατείρων Γρηγόριο. ‘Έλαβε το οφίκιο του Αρχιμανδρίτου από τον Μακαριστό Αρχιεπίσκοπο Θυατείρων Αθηναγόρα. Υπηρέτησε σε πολλές ενορίες ως διάκονος και ιερεύς στην Κύπρο, στην Ελλάδα και στις Η.Π.Α.


Ως διάκονος υπηρέτησε κοντά στον Μητροπολίτη Μόρφου Χρύσανθο (1974), στον Ιερό Ναό του Αγ. Γεωργίου της Ακαδημίας Πλάτωνος στην Αθήνα (1975), στον Ιερό Ναό του Αγίου Νικολάου στα Κάτω Πατήσια των Αθηνών (1976-78), και ως ιερεύς στο Nottingham της Αγγλίας (1978-79), στον Ιερό Ναό της Αγίας Τριάδος-ΤΙμίου Σταυρού στο Birmingham της Alabama (1980-82), στον Ιερό Ναό των Αγίων Κων/νου και Ελένης-Τιμίου Σταυρού στο Huntsville της Alabama (1982-84, 1989-93), στον Μητροπολιτικό Ναό της Παναγίας της Καθολικής στη Λεμεσό της Κύπρου (1984-88), στον Ιερό Ναό της Μεταμορφώσεως στην πόλη Marietta, Georgia (1993-2004) και στον Καθεδρικό Ναό του Αγίου Νικολάου στο Tarpon Springs, Florida (2004-06).



Την 1η Ιουνίου 2006 Ο Αρχιεπίσκοπος Αμερικής κ. Δημήτριος τον διόρισε Αρχιγραμματέα της Ιεράς Επαρχιακής Συνόδου, θέση την οποία υπηρετεί ως σήμερα.

Ο Εψηφισμένος Επίσκοπος Ζήλων κ. Σεβαστιανός έχει ενεργή συμμετοχή στη διοίκηση της Εκκλησίας και της Ιεράς Αρχιεπισκοπής, υπηρέτησε στο Μητροπολιτικό και Αρχιεπισκοπικό Συμβούλιο, ως μέλος της Επιτροπής Διοικητικών Θεμάτων του Αρχιεπισκοπικού Συμβουλίου με αρμοδιότητα την εκπαίδευση των Ενοριακών Συμβουλίων και ως Μέλος της Επιτροπής Νομικών Υποθέσεων. Υπηρέτησε ως πρόεδρος του Συνδέσμου Κληρικών της Ι. Μητροπόλεως Άτλαντας επί σειρά ετών και του Αρχιεπισκοπικού Συμβουλίου Πρεσβυτέρων.



ΠΗΓΗ:


Πυλώνας Εκκλησιαστικών Ειδήσεων ΑΜΗΝ,


Ιερά Αρχιεπισκοπή Αμερικής,



Thursday, December 1, 2011

ΤΑ ΕΚΤΑΚΤΑ ΔΙΑΝΟΗΤΙΚΑ ΧΑΡΙΣΜΑΤΑ ΚΑΙ Η ΑΠΛΟΤΗΤΑ ΤΟΥ ΓΕΡΟΝΤΟΣ ΕΠΙΦΑΝΙΟΥ ΘΕΟΔΩΡΟΠΟΥΛΟΥ


ΤΑ ΕΚΤΑΚΤΑ ΔΙΑΝΟΗΤΙΚΑ ΧΑΡΙΣΜΑΤΑ ΚΑΙ Η ΑΠΛΟΤΗΤΑ ΤΟΥ ΓΕΡΟΝΤΟΣ ΕΠΙΦΑΝΙΟΥ ΘΕΟΔΩΡΟΠΟΥΛΟΥ


Του Σεβ. Μητροπολίτη Ναυπάκτου κ. Ιεροθέου

==============


Έχοντας την πρόσκληση να παρευρίσκομαι σήμερα στον ιερό χώρο, της Ιεράς Μονής Κεχαριτωμένης, τον οποίο ο Γέροντας Επιφάνιος Θεοδωρόπουλος συνέστησε και ευλόγησε, και να τελούμε το ιερό μνημόσυνο θα ήθελα να παραθέσω μερικές σκέψεις μου σκιαγραφώντας πολύ συνοπτικά την προσωπικότητά του.


Κατ’ αρχάς πρέπει να αναφερθώ στα φυσικά του χαρίσματα, ήτοι το σπινθηροβόλο μυαλό του, την καταπληκτική ευφυία του, την απέραντη μνήμη του, αλλά και την θαυμαστή ακριβολογία του λόγου του, με τον καταπληκτικό χειρισμό της ελληνικής γλώσσης και την δύναμη της σκέψεώς του. Τα επιχειρήματά του ήταν ατράντακτα και κονιορτοποιούσαν τις αντιρρήσεις των συνομιλητών του. Οι γνώσεις του ήταν απέραντες και με αυτές διήνθιζε τον λόγο του.


Όμως, πέρα από την σοφία του, είχε πολλά πνευματικά χαρίσματα, ήταν ένας απλός πιστός, και διακρινόταν για την αφελότητα της καρδίας του. Συνδύαζε δυνατό μυαλό και απλότητα καρδίας. Εφαρμοζόταν σε αυτόν ο λόγος του Αποστόλου Παύλου: «η καρδία ημών πεπλάτυνται» (Βʹ Κορ. στ’,11). Είχε καρδιά μικρού παιδιού, και σε αυτό ίσχυε ο λόγος του Χριστού: «εάν μη στραφήτε και γένησθε ως τα παιδία ου δύνασθε εισελθείν εις την βασιλείαν του Θεού (Ματθ. ι­η’, 3).



ΠΗΓΗ:


Εκκλησιαστικό Πρακτορείο Ειδήσεων “Ρομφαία”


Ο ΑΓΙΟΣ ΝΕΚΤΑΡΙΟΣ ΕΝΑΝΤΙ ΤΗΣ ΠΑΠΙΚΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ


Ο ΑΓΙΟΣ ΝΕΚΤΑΡΙΟΣ ΕΝΑΝΤΙ ΤΗΣ ΠΑΠΙΚΗΣ “ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ”

Τοῦ Μητροπ. πρώην Ἐρζεγοβίνης Ἀθανασίου Γιέβτιτς

=========

. Εἶναι χαρακτηριστικὸ πὼς στὸν ἅγιό μας δὲν κυριαρχεῖ οὔτε ζῆλος οὔτε ἀδιαφορία. Καὶ στὴν ἐποχή μας, σήμερα, πρέπει νὰ προσέξουμε πολὺ στὸ σημεῖο αὐτὸ νὰ μὴ καλλιεργεῖται μία ἄποψη: ὅτι μόνον οἱ ζηλωτὲς εἶναι κακοὶ καὶ δὲν ἔχουν ἀγάπη. Διότι καὶ οἱ ἄλλοι, οἱ λεγόμενοι Οἰκουμενιστές, δὲν ἔχουν ἀληθινὴ ἀγάπη μὲ τὸ νὰ μιλᾶνε γιὰ ἀγάπη χωρὶς τὴν ἀγάπη τῆς ἀληθείας. Ἡ πόλωση αὐτὴ δὲν εἶναι καλή.

. Ὁ ἅγιος Νεκτάριος τονίζει ὅτι ἡ ἀγάπη εἶναι τὸ πᾶν. Δὲν φταῖνε τὰ δόγματα. Ἐὰν ἕνας μισεῖ τὸν αἱρετικό, φταίει περισσότερο τὸ πνεῦμα του, ἡ τοποθέτησή του. Ὁ ἅγιος, χωρὶς νὰ καταργεῖ τὴν ἀγάπη, θεωρεῖ τὴν παπικὴ ἐκκλησιολογία σὰν ἕνα εἶδος φιλοσοφικοῦ θεσμοῦ, μία φιλοσοφικὴ θεωρία ποὺ παραδέχεται τὸν Θεὸν ὡς Δημιουργό του κόσμου, ἀλλὰ ὄχι καὶ σὰν Προνοητὴ αὐτοῦ. Ἡ παπικὴ Ἐκκλησία θέτει σὲ δεύτερη μοίρα τὸν ἴδιο τὸν Χριστόν. Αὐτὸ τὸ ἔχει τονίσει καὶ ὁλόκληρη ἡ Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία μέσα ἀπὸ τὶς ἐπιστολὲς τῶν Πατριαρχῶν τῆς Ἀνατολῆς, ἀλλὰ ἔχει τονιστεῖ καὶ στὴ Σερβικὴ Θεολογία, στὸν π. Ἰουστίνο Πόποβιτς. Ὁ πάπας ἐκτοπίζει τὴν Ἐκκλησία ὡς Σῶμα Χριστοῦ καὶ Κοινωνία τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, καὶ ἔρχεται αὐτὸς νὰ κυριαρχήσει, ἐνῶ ὁ Χριστὸς βρίσκεται κάπου πίσω καὶ τὸ Ἅγιον Πνεῦμα δὲν ἔχει τὴν κεντρικὴ θεοπρεπῆ θέση Του. Ὁ Φλωρόφσκυ ἔλεγε ὅτι πράγματι χωλαίνει ἡ ἐκκλησιολογία τῆς Ρώμης, μὰ περισσότερο ἡ Χριστολογία τους. Τό ᾽χει γράψει καὶ ἡ μηδαμινότητά μου ὅτι δὲν ἔχει Χριστοκεντρισμὸ ἡ ρωμαϊκὴ θεολογία, ἔχει περισσότερο Χριστομονισμό, χωλαίνει στὴ Χριστολογία. Καὶ ὁ ἅγιος Νεκτάριος, χωρὶς νὰ τὸ λέει ἐπὶ λέξει, τὸ ἐννοεῖ, πὼς τὸ νὰ ἀπωθεῖται ὁ Χριστὸς καὶ νὰ γίνεται ὁ πάπας ἀντικαταστάτης του εἶναι ἄρνηση τοῦ Χριστοῦ ὡς Ἀπαρχῆς καὶ Κεφαλῆς καὶ Ἀκρογωνιαίου Λίθου τῆς Ἐκκλησίας, ὡς Πρωτοτόκου ἐν πολλοῖς ἀδελφοῖς. [...]

. Τὰ κείμενα τοῦ ἁγίου εἶναι λίαν σημαντικά. Δὲν εἶναι γραμμένα μὲ μίσος, ἀλλὰ ἀποτελοῦν ἔκφραση τῆς ἴδιας ἀγάπης καὶ μέριμνας τοῦ «ἰδίου χριστοψύχου Ἱεράρχου» ἁγίου Νεκταρίου καὶ προῆλθαν ἀπὸ μία σπουδαία μελέτη, ἀπὸ ἕνα ἄνθρωπο ποὺ ἤθελε πραγματικὰ τὸ διάλογο: «Διὰ τοῦ δόγματος τοῦ ἀλαθήτου ἡ Δυτικὴ Ἐκκλησία ἀπώλεσε τὴν πνευματική της ἐλευθερία, τὸν στολισμόν της, ἐκλονίσθη ἐκ βάθρων, ἐστερήθη τοῦ πλούτου τῆς χάριτος τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, τῆς παρουσίας τοῦ Χριστοῦ. Καὶ ἀπὸ πνεύματος καὶ ψυχῆς κατέστη ἄναυδον σῶμα [...] Ἀπὸ καρδίας θλιβόμεθα γιὰ τὴν γενομένην ἀδικίαν τὴ Ἐκκλησία καὶ ἐκ τῶν μυχίων [...] εὐχόμεθα νὰ φωτίση τὸ νοῦν καὶ τὴν καρδίαν τοῦ Μακαριωτάτου Ποντίφηκος τὸ Ἅγιον Πνεῦμα, ὅπως ἀποδόση τιμὴ τὴ Ἁγία Καθολικὴ Ἐκκλησία, ὅ,τι παρ’ αὐτῆς ἀφήρεσεν ὡς μὴ ὤφειλεν».

. Εἶναι μεγάλος ὁ πόνος τοῦ «ἰδίου χριστοψύχου Ἱεράρχου» ἁγίου μας γιὰ τὴν πτώση καὶ μὴ μετάνοια τῆς Ρώμης. Λέει στὸ βιβλίο του: «…ὅπως ἔχουν στὴν πρώτη σειρὰ τὸ πρωτεῖο, τὴν ἐξουσία τοῦ Πέτρου, μακάρι νὰ εἶχαν καὶ στὴν πρώτη σειρὰ τὴν μετάνοια τοῦ Πέτρου γιὰ νὰ εἶναι ὁλόκληρο τὸ Εὐαγγέλιο, νὰ εἶναι πράγματι εὐαγγελικὴ ἡ Ἐκκλησία».


ΠΗΓΗ:

egolpion.com,

Χριστιανική Βιβλιογραφία

ΕΠΑΝΑΤΟΠΟΘΕΤΗΣΗ ΤΟΥ ΖΗΤΗΜΑΤΟΣ ΤΗΣ ΚΛΑΠΕΙΣΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΗΣ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑΣ



ΕΠΑΝΑΤΟΠΟΘΕΤΗΣΗ ΤΟΥ ΖΗΤΗΜΑΤΟΣ ΤΗΣ ΚΛΑΠΕΙΣΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΗΣ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑΣ


“Εφ. 4.27 μηδὲ δίδοτε τόπον τῷ διαβόλῳ. 4.28 ὁ κλέπτων μηκέτι κλεπτέτω͵ μᾶλλον δὲ κοπιάτω ἐργαζόμενος ταῖς ἰδίαις χερσὶν τὸ ἀγαθόν͵ ἵνα ἔχῃ μεταδιδόναι τῷ χρείαν ἔχοντι.”


Του κ. Ιωάννη Ρεντζίδη

============


Ήδη είπαμε οι “Μασκοφόροι Εξουσιαστές” έχουν κλέψει με διαφόρους τρόπους το 96% της Εκκλησιαστικής περιουσίας.


Στις μέρες αυτές τής από τούς ιδίους προκληθείσης οικονομικής κρίσεως, στοχεύουν να ξεπουλήσουν την Κρατική Περιουσία, την οποία μέχρι τώρα δεν αξιοποίησαν, για ένα κομμάτι ψωμί.


Τα φιλέτα της Εκκλησιαστικής περιουσίας, και της Κρατικής τα οποία απέσπασαν, τα οικειοποιήθηκαν, τα έκλεψαν, οι “μασκοφόροι εξουσιαστές” και τα έκαναν προσωπικές βίλλες και περιουσίες.


Κατ’ ανάγκην λοιπόν η Ελλαδική Εκκλησία οφείλει να αγοράσει μετοχές τμημάτων της Ελληνικής Κρατικής Περιουσίας πού εκχωρούνται όπως π.χ. ΟΤΕ, ΔΕΗ, κ.τ.λ..


Συνάμα, να ξαναζητήσει πίσω τα τμήματα της δικής της περιουσίας πού μένουν αναξιοποίητα.


Περιττό να πούμε ότι, πρέπει να γίνει μελέτη, στην οποία να καταγράφεται όλη την κλαπείσα Εκκλησιαστική περιουσία. Να εμφαίνεται δε, πώς χρησιμοποιείται και σε ποια κατάσταση βρίσκεται σήμερα.


Πολλά τμήματα της Εκκλησιαστικής περιουσίας βρίσκονται δεσμευμένα και αδρανή


Υπάρχουν πολλές εκκλησιαστικές εκτάσεις πού περιήλθαν στο Δημόσιο και σήμερα βρίσκονται εγκαταλελειμμένα. Αυτές τις εκτάσεις θέλουν να τις ξεπουλήσουν, μαζί με πολλές Κρατικές εκτάσεις. Είναι προφανές ότι η Εκκλησία πρέπει να τις ζητήσει πίσω, ώστε να τις χρησιμοποιήσει αποδοτικά στα έργα και στους σκοπούς, για τους οποίους υπάρχουν αυτές οι εκτάσεις.


Για παράδειγμά, υπάρχουν εκτάσεις πού μετεφέρθησαν στην ιδιοκτησία των Ενόπλων Δυνάμεων και σχεδιάζεται η εκχώρησή τους σε ιδιώτες. Αυτές τις εκτάσεις προφανώς πρέπει να επιστρέψουν στην Εκκλησία.


Πολλές από αυτές τις εκτάσεις κατέληξαν στο Στρατό από την Εκκλησία, στα πλαίσια της προσφοράς της προς το Έθνος και προς τα στρατευμένα παιδιά μας, είτε δωρεάν, είτε με συμβολικό τίμημα. Σε κάποιες περιπτώσεις κατετέθη πραγματικό τίμημα, αλλά κατεπατήθησαν πολλαπλάσιες σε μέγεθος εκτάσεις από τις εμφαινόμενες εις τα συμβόλαια.


Περιουσία αντί της μισθοδοσίας των Κληρικών


Υπάρχει και ένα τμήμα της Εκκλησιαστικής περιουσίας πού εδόθη για την μισθοδοσία τού Ιερού Κλήρου, παρά το γεγονός ότι οι Εκκλησιαστικοί Λειτουργοί πρέπει να αμείβονται για την πνευματική τους διακονία και προσφορά τους προς τον λαό και προς την κοινωνία.


Με την οικονομική κρίσι υπάρχουν μερικοί καλοθελητές πού θα ήθελαν ίσως να μειώσουν τον ήδη μειωμένο μισθό των Κληρικών. Σ’ αυτή την περίπτωση θα πρέπει να επιστραφεί αυτό το τμήμα της Εκκλησιαστικής περιουσίας. Να γίνει κάθε προετοιμασία, ώστε η Εκκλησία να προσφύγει στα Διεθνή Δικαστήρια ζητώντας τα δίκαιά της και την τήρηση των συμβάσεων αυτής της ανταλλαγής.


Ζητούν κατάθεση των αποθεματικών της Εκκλησίας στην Τράπεζα της Ελλάδος.


Τελευταία ανέκυψε και ένα ακόμη ζήτημα. Ζητείται να κατατεθούν όλα τα αποθεματικά των Εκκλησιαστικών Ιδρυμάτων πού είναι Νομικά Πρόσωπα Δημοσίου Δικαίου στην Τράπεζα της Ελλάδος.


Εάν συμβεί μία τέτοια πράξη, επαπειλείται η ουσιαστική δέσμευσή τους και έτσι θα προκληθεί αδυναμία εκτελέσεως των έργων της Εκκλησίας μας στους τομείς της φιλανθρωπίας, της ποιμαντικής, της λειτουργικής ζωής, της συντηρήσεως και επεκτάσεως των Ι. Ναών, των Ι. Μονών κ.τ.λ..


Μήπως η Τράπεζα της Ελλάδος δεν ανήκει στο Ελληνικό Δημόσιο;


Τελευταία δημοσιεύτηκε ότι η Τράπεζα της Ελλάδος δεν ανήκει στο Ελληνικό Δημόσιο, παρά μόνο κατά 6%!!!


Ακόμη ανεφέρθη ότι, ο Διοικητής της Τραπέζης της Ελλάδος δεν διορίζεται από την Ελληνική Κυβέρνηση, αλλά από εξωτερικές δυνάμεις.


Και το φοβερότερο είναι ότι ετέθη επιτακτικά το ερώτημα, για το πού βρίσκεται ο ελληνικός χρυσός πού υποτίθεται ότι φυλάσσεται στα υπόγεια της Τραπέζης τής Ελλάδος!!! Εκτός από τον χρυσό πού έκλεψε η Γερμανία κατά την κατοχή και πού οφείλει να τον επιστρέψει μαζί με το κατοχικό δάνειο και τις πολεμικές αποζημιώσεις, υπάρχει πρόβλημα τεράστιο και με τον εναπομείναντα χρυσό.


Ο χρυσός αυτός υπολογίζεται (μία εκτίμηση) ότι πρέπει να είναι περίπου 147 τόνοι. Όμως από αυτόν το χρυσό ο μισός βρίσκεται στο εξωτερικό στις ΗΠΑ και στην Αγγλία. Για ποιο λόγο;


Υπάρχει και κάτι ακόμη πιο φοβερό. Κανείς κρατικός φορέας, δεν μπορεί να εισέλθει στα υπόγεια της Τραπέζης και να ελέγξει εάν και κατά πόσον υπάρχει έστω και ο μισός χρυσός πού θα έπρεπε να υπάρχει. Είμαστε Κυρίαρχο Κράτος ή κράτος Οπερέτα;


Καιρός είναι να αποκτήσουμε έλεγχο εις τα του οίκου μας και να μη κινούμεθα ως ανίκανοι υποτελείς.


Να μη σκύβουμε επειδή μας λένε να σκύψουμε και να μη υποκύπτουμε επειδή το θέλουν μερικοί Ευρωπαίοι πού έσπασαν τα μούτρα τους στην Ελλάδα μόλις πριν από λίγα χρόνια (Ιταλοί, Γερμανοί και Άγγλοι στην Κύπρο).

Η ΚΥΠΡΟΣ ΘΑ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΘΕΙ ΜΟΝΟΝ ΜΕ ΤΗ ΔΥΝΑΜΗ ΤΩΝ ΟΠΛΩΝ


Η ΚΥΠΡΟΣ ΘΑ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΘΕΙ ΜΟΝΟΝ ΜΕ ΤΗ ΔΥΝΑΜΗ ΤΩΝ ΟΠΛΩΝ


Του Παναγιώτη Τελεβάντου

===========


Ούτε που μπαίνουν στον κόπο οι Τούρκοι να κρύψουν τις διαθέσεις τους έναντι των Ελλήνων της Κύπρου.


Για μια ακόμη φορά απαγόρευσαν στον Θεοφιλέστατο Επίσκοπο Καρπασίας κ. Χριστοφόρο να τελέσει τη Θεία Λειτουργία στην κατεχόμενη Μονή του Αποστόλου Ανδρέα.


Ο Αγιος Καρπασίας μίλησε με γενναιότητα κατά των εισβολέων και έδωσε παραμυθία και δύναμη στους εγκλωβισμένους.


Ο Μακαριότατος απέρριψε τους ισχυρισμούς των Τουρκοκυπρίων ότι ο Απόστολος Ανδρέας ανήκει στο Τουρκικό Θρησκευτικό Ιδρυμα ΕΒΚΑΦ και δήλωσε ότι ανήκει στην Εκκλησία της Κύπρου και μόνον.


Πρόσθεσε μάλιστα ότι “ζήτησε από το Συμβούλιο Εκκλησιών Μέσης Ανατολής να συμφωνηθεί κοινή διακήρυξη ούτως ώστε η Τουρκία να υποχρεωθεί να σεβαστεί τα μνημεία, τα οποία ανήκουν σε όλους και να ανοίξει ο δρόμος της συντήρησης τους.”


Κάνετε ότι μπορείτε Μακαριότατε. Ας γίνουν όλες οι ενέργειες για να καταδικαστούν οι εισβολείς. Ας γίνουν καταγγελίες σε διεθνείς οργανισμούς πολιτικούς και θρησκευτικούς. Ας καταχωρηθούν δικαστικές αγωγές εναντίον της Τουρκίας και οτιδήποτε άλλο.


Θέλω να πιστεύω όμως ότι δεν τρέφετε ψευδαισθήσεις. Ελπίζω ότι στα παρασκήνια εργάζεστε αόκνως για να αλλάξει πορεία το Κυπριακό. Ο διάλογος με την Τουρκία είναι εξ ορισμού διάλογος με κουφό. Βοηθείστε το λαό και την πολιτική ηγεσία να αντιληφθεί ότι οι Τούρκοι θα φύγουν από την κατεχόμενη Κύπρο ΜΟΝΟΝ με τη δύναμη των όπλων.


Ολοι οι πόροι από το αέριο πρέπει να διοχετευτούν για την άμυνα. Και όταν, συν Θεώ, αποκτήσουμε τα αναγκαία οπλικά συστήματα πρέπει να διαβούμε την “πράσινη” γραμμή και να ελευθερώσουμε την πατρίδα μας.


Ολα τα άλλα μέτρα είναι αναποτελεσματικά. Η ελευθερία κερδίζεται με το σπαθί του σκλάβου. Οχι με διακηρύξεις, καταγγελίες, αγωγές, ατέρμονους διαλόγους και συνεχείς εθνομειοδοτικές υποχωρήσεις.


Παραθέτουμε στη συνέχεια την είδηση που μας έδωσε την αφομή για τη σύνταξη του πιο πάνω σχολίου.


*****


ΗΧΗΣΕ ΞΑΝΑ Η ΚΑΜΠΑΝΑ ΤΗΣ ΣΚΛΑΒΩΜΕΝΗΣ ΜΟΝΗΣ ΤΟΥ ΑΠΟΣΤΟΛΟΥ ΑΝΔΡΕΑ


Του Λουκά Παναγιώτου

==========

Εκατοντάδες πιστοί, με τον πόθο της επιστροφής ζωγραφισμένο στα πρόσωπά τους, συνέρευσαν, χθες το πρωί, στην κατεχόμενη Καρπασία και στο φημισμένο Μοναστήρι του Αποστόλου Ανδρέα, με την ευκαιρία της ιερής μνήμης του ιδιαίτερα αγαπητού, στους πιστούς της Κύπρου, Πρωτόκλητου Αποστόλου.

Το κατεχόμενο, από το 1974, Μοναστήρι του Αποστόλου Αντρέα είναι απόλυτα συνδεδεμένο με την ιστορία, την παράδοση και τη λαογραφία του τόπου μας, αποτελεί τη Μονή σύμβολο για τη μαρτυρική μας πατρίδα και στον Πρωτόκλητο Απόστολο στρέφονται οι πόθοι και οι παλμοί του κυπριακού ελληνισμού για ελευθερία και δικαίωση.

Η Θεία Λειτουργία τελέστηκε από τον οικονόμο π. Ζαχαρία, που για 37 τώρα χρόνια στέκεται άγρυπνος φύλακας του μοναστηριού, κάτω από πολύ αντίξοες συνθήκες.

Οι κατοχικές δυνάμεις αποκάλυψαν για άλλη μια φορά το πραγματικό πρόσωπό τους, προβαίνοντας σε νέα επίδειξη δυνάμεως, απαγορεύοντας στον Επίσκοπο Καρπασίας Χριστοφόρο να προστεί της Θείας Λειτουργίας, καταδεικνύοντας έτσι τις πραγματικές προθέσεις της Τουρκίας, οι οποίες αντιβαίνουν σε κάθε Αρχή Διεθνούς Δικαίου και της σύμβασης που αφορά την ελευθερία άσκησης της θρησκευτικής λατρείας.

Οι Τούρκοι επέτρεψαν στον Καρπασίας Χριστοφόρο απλά να παραστεί στη Θεία Λειτουργία και να κηρύξει τον θείο λόγο.

Σε δηλώσεις του, αμέσως μετά το τέλος της λειτουργικής συνάξεως, ο Θεοφιλέστατος υπογράμμισε με νόημα ότι «όταν κανείς ζήσει και βιώσει την χάρη του Θεού, τότε μέσα του καλλιεργείται και η υπομονή και η ελπίδα και η αγάπη και όλες εν γένει οι αρετές, οι οποίες είναι απαραίτητες σε ένα λαό, σε ένα έθνος ορθόδοξο, χριστιανικό για να ζήσει και να επιβιώσει».

Τα 37 χρόνια που πέρασαν από την τουρκική εισβολή άφησαν έντονα τα σημάδια τους στο μοναστήρι του Αποστόλου Ανδρέα. Όσες προσπάθειες έγιναν για την αναστήλωσή του σκόνταψαν στην τουρκική αδιαλλαξία και τα παιγνίδια των κατοχικών αρχών της Άγκυρας.

Αποστομωτική απάντηση στους τουρκικούς ισχυρισμούς ότι το μοναστήρι του Αποστόλου Ανδρέα αποτελεί ιδιοκτησία του θρησκευτικού ιδρύματος ΕΒΚΑΦ, έδωσε με δηλώσεις του ο Μακαριώτατος Αρχιεπίσκοπος Κύπρου Χρυσόστομος, τονίζοντας ξεκάθαρα ότι «ο Απόστολος Ανδρέας ανήκει στην Εκκλησία της Κύπρου και σε κανένα άλλο».

Παράλληλα ανέφερε ότι ζήτησε από το Συμβούλιο Εκκλησιών Μέσης Ανατολής να συμφωνηθεί κοινή διακήρυξη ούτως ώστε η Τουρκία να υποχρεωθεί να σεβαστεί τα μνημεία, τα οποία ανήκουν σε όλους και να ανοίξει ο δρόμος της συντήρησης τους.

«Η προσπάθειά μας θα είναι συνεχής, ο αγώνας θα είναι συνεχής, μέχρις ότου φθάσουμε στο ποθούμενο αποτέλεσμα, να τύχουμε της πλήρους ελευθερίας μας και να είμεθα αφέντες στον τόπο μας», επεσήμανε.



ΠΗΓΗ:



Εκκλησιαστικό Πρακτορείο Ειδήσεων “Ρομφαία”

ΕΥΓΛΩΤΤΟΣ ΔΙΑΛΟΓΟΣ ΓΑΠ ΚΑΙ ΣΑΜΑΡΑ



Η ΠΑΡΔΑΛΗ ΕΜΦΑΝΙΣΗ ΤΟΥ ΣΕΒ. ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗ ΚΥΚΚΟΥ



Η ΠΑΡΔΑΛΗ ΕΜΦΑΝΙΣΗ ΤΟΥ ΣΕΒΑΣΜΙΟΤΑΤΟΥ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗ ΚΥΚΚΟΥ

Του Παναγιώτη Τελεβάντου
=====

Είναι πραγματικά αποκαρδιωτικό να βλέπει κάποιος τις φωτογραφίες του Σεβασμιότατου Μητροπολίτη Κύκκου κ. Νικηφόρου, ο οποίος εμφανίζεται και φωτογραφίζεται - έχοντας μάλιστα στη συγκεκριμένη περίπτωση στο πλάι του τον δεύτερο τη τάξει Πατριάρχη της Ορθοδοξίας-, με κόκκινο αντερί.

Ούτε ψαλιδισμένα γένια και μαλλιά ταιριάζουν σε ένα ηγούμενο Μονής, ούτε τα κόκκινα αντερί, Πανιερότατε.

Δεν έπεσα φυσικά από άλλο πλανήτη. Γνωρίζω ότι η Κυκκώτικη παράδοση - για να εκφραστώ με τη μεγαλύτερη δυνατή επιείκεια - δεν είναι η πιο ασκητική παράδοση της Ορθοδοξίας, αλλά αυτά τα κόκκινα αντερί προκαλούν ιδιαίτερα. Οπως πάτε θα αρχίσετε να κυκλοφορείτε και με τα κόκκινα σκαρπίνια του Πάπα.!!!

Τι είστε Πανιερότατε; Καρδινάλιος του Βατικανού ή ο Αλή Πασάς των Ιωαννίνων και φοράτε κόκκινα; Ή μήπως θέλετε να δηλώσετε την συμπάθεια σας προς συγκεκριμένο κόμμα με αυτή την παρδαλή εμφάνιση;

Εδώ ο Μακάριος -που επιτέλους δεν ήταν ακριβώς αυτό που κάποιος θα ονόμαζε η ενσάρκωση του παραδοσιακού κληρικού- αλλά και κοσμικός άρχοντας και δεν φορούσε ποτέ τέτοια παρδαλά αντερί.

Εσείς γιατί τα φοράτε; Για να σκανδαλίζετε τον κόσμο; ΄Η για να μας θυμίζετε ποια εκκοσμίκευση μαστίζει την Ιερά Μονή Κύκκου;