Monday, October 29, 2018

ΟΙ ΡΩΣΣΟΙ ΑΠΕΙΛΟΥΝΤΑΙ ΜΕ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΗ ΗΤΤΑ ΑΠΟ ΑΠΛΩΣ ΤΗΝ ΑΠΩΛΕΙΑ ΤΗΣ ΟΥΚΡΑΝΙΑΣ


ΟΙ ΡΩΣΣΟΙ ΑΠΕΙΛΟΥΝΤΑΙ ΜΕ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΗ ΗΤΤΑ ΑΠΟ ΑΠΛΩΣ ΤΗΝ ΑΠΩΛΕΙΑ ΤΗΣ ΟΥΚΡΑΝΙΑΣ

Τι δείχνει η αναβολή του ταξιδιού Κύριλλου στην Μολδαβία


Του κ. Άγγελου Ρούσσου
=====

Την εβδομάδα που πέρασε μια σημαντική είδηση για την Ορθοδοξία και την εξελισσόμενη αντιπαράθεση Φαναρίου – Μόσχας πέρασε κυριολεκτικά στα ψιλα. Αυτή δεν ήταν άλλη από την ακύρωση του ταξιδιού του Πατριάρχη Μόσχας στην Μολδαβία.

Στην Μολδαβία του Ντοντόν, τον οποίον που τον χάνεις που τον βρίσκεις, είναι για προσκύνημα στο Άγιο Όρος και που πρόσφατα πρότεινε η χώρα του να φιλοξενήσει μια Πανορθόδοξη Σύνοδο προκειμένου να συζητηθεί το ουκρανικό ζήτημα.

Η αναταραχή στον Ορθόδοξο κόσμο συνεχίζεται, λοιπόν, και με βάση όσα συμπεράσματα προέκυψαν από τη Μολδαβία και την εκεί προγραμματισμένη επίσκεψη του Ρώσου προκαθήμενου, το πρόβλημα γιγαντώνεται με ανεξέλεγκτες διαστάσεις.

Καταρχάς η σκιά για αυτήν την επίσκεψη ήταν πολύ βαριά και αυτό αποδείχτηκε όταν στις αρχές της περασμένης εβδομάδας ανακοινώθηκε περιορισμός του προγράμματος του Πατριάρχη Κύριλλου όσο θα ήταν στην Μολδαβία, αλλά το κλίμα στράβωσε περισσότερο κατά πως φαίνεται, και μέχρι το τέλος της εβδομάδας η επίσκεψη είχε ακυρωθεί.

Η Μολδαβία είναι ένα περίεργο μέρος, πολιτικά και εκκλησιαστικά.

Καταρχάς όσον αφορά στην πολιτική διάσταση του πράγματος. Κάποτε κομμάτι της Ρουμανίας, προσαρτήθηκε από τον Στάλιν μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, αλλά το μεγαλύτερο μέρος του πληθυσμού μιλούν ρουμανικά και θεωρούν τον εαυτό τους Ρουμάνους. Η Μολδαβία απεκόπη από τη Ρωσία με την κατάρρευση της Σοβιετικής Ένωσης, αλλά στη συνέχεια η Μολδαβία έσπασε για να σχηματίσει την Υπερδνειστερία, μια χώρα που δεν αναγνωρίζεται από σχεδόν κανένα και η οποία είναι ένα από τα πολλά αποσχισθέντα εδάφη που χρηματοδοτείται από τη Ρωσία.

Η Μολδαβία είναι η φτωχότερη χώρα της Ευρώπης, αλλά οι Μολδαβοί δικαιούνται ρουμανικά διαβατήρια, γι' αυτό και αρκετοί από αυτούς έχουν κατορθώσει να αναζητήσουν μια καλύτερη ζωή εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Ακριβώς όπως η Μολδαβία περικλείει τη συνοριακή περιοχή μεταξύ του κοινού ευρωπαϊκού οίκου και της ρωσικής σφαίρας επιρροής, είναι εξίσου και θρησκευτικά διαιρεμένη. Ο πληθυσμός της είναι κατά κύριο λόγο Ορθόδοξος, αλλά η πίστη του διαιρείται ανάμεσα στον Πατριάρχη της Μόσχας, τον Πατριάρχη της Κωνσταντινούπολης και τον Πατριάρχη της Ρουμανίας, κάτι που αντανακλά ξεκάθαρα την διαιρεμένη ιστορία της περιοχής.

Η προβλεπόμενη επίσκεψη του Πατριάρχη Κυρίλλου σε αυτό που θεωρεί ως την κανονική του επικράτεια ανοίγει ένα άλλο μέτωπο, ουρά του ουκρανικού ζητήματος, επειδή η εξουσία του Πατριάρχη Μόσχας αμφισβητείται στη Μολδαβία από τους Ρουμάνους και τους υποστηρικτές της Κωνσταντινούπολης.

Προφανώς ο Κύριλλος δεν ήταν έτοιμος να αντιμετωπίσει τα χειρότερα…

Λίγο ως πολύ, η Μολδαβία μοιάζει με την κατάσταση στην Εσθονία, όπου, από τη διάλυση της Σοβιετικής Ένωσης, υπάρχουν και δύο Ορθόδοξες Εκκλησίες, μία που αναγνωρίζει την Κωνσταντινούπολη και μία που έχει προσκολληθεί στη Μόσχα.

Εξ αυτής της κατάστασης ένα συγκεκριμένο μοτίβο αναδύεται. Τα εδάφη που έχουν απομακρυνθεί από τη Σοβιετική Ένωση και τη ρωσική κυριαρχία φαίνεται τελικά να θέλουν και τη θρησκευτική τους ανεξαρτησία. Ο Πατριάρχης Κύριλλος έχει κάνει- και θα συνεχίσει να κάνει- ό, τι μπορεί για να το εμποδίσει, αλλά η θρησκευτική του “αυτοκρατορία” μοιάζει να ακολουθεί το δρόμο της σοβιετικής αυτοκρατορίας μπροστά στα μάτια του. Με άλλα λόγια, το κανονικό έδαφος του Πατριαρχείου Μόσχας μπορεί στο μέλλον να περιοριστεί στο έδαφος της Ρωσικής Ομοσπονδίας. Εάν συμβεί αυτό, θα σημαίνει ότι η Ρωσική Εκκλησία δεν θα είναι πλέον το «μεγάλο θηρίο» του Ορθοδόξου κόσμου.

Όλα αυτά, ή κάτι παρόμοιο, έχουν συμβεί και στο παρελθόν. Την εποχή της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, όλες οι Ορθόδοξες Εκκλησίες στα Βαλκάνια εντάσσονταν στο Οικουμενικό Πατριαρχείο Κωνσταντινούπολης, ένα Πατριαρχείο που υπήρχε με τη θέληση του Τούρκου σουλτάνου. Ο πατριάρχης ήταν υπεύθυνος απέναντι στον σουλτάνο για την καλή συμπεριφορά των Ορθοδόξων χριστιανών στην αυτοκρατορία.

Καθώς η Οθωμανική Αυτοκρατορία διαλύθηκε, το ίδιο έγινε και με την εξουσία του Πατριαρχείου Κωνσταντινούπολης, καθώς χώρες όπως η Ελλάδα και η Βουλγαρία δεν ήταν μόνο ανεξάρτητες διοικητικά αλλά και θρησκευτικά, με τις δικές τους αυτοκέφαλες εκκλησίες. Τώρα, αν και το Πατριαρχείο Κωνσταντινούπολης κατέχει την υπεροχή τιμής, η πραγματική του κανονική επικράτεια είναι μικροσκοπική από την άποψη του πληθυσμού, καθώς σχεδόν κανένας από τους Χριστιανούς δεν ζει στη σύγχρονη Τουρκία. (Το Πατριαρχείο βέβαια τεχνικά, έχει εξουσία πάνω στις «Νέες Χώρες», εκείνα τα εδάφη που εντάχθηκαν στην Ελλάδα το 1913.) Ακριβώς όπως η Κωνσταντινούπολη αντιμετώπισε το τέλος της αυτοκρατορίας και την πτώση της επιρροής της, έτσι και η Μόσχα αντιμετωπίζει το ίδιο πράγμα.

Τι σημαίνει αυτό; Η Ορθοδοξία ως γνωστόν δεν έχει Πάπα, και οι ίδιοι οι Ορθόδοξοι είναι κατηγορηματικοί σε αυτό το θέμα, αποδίδοντας στην Κωνσταντινούπολη υπεροχή τιμής μόνο, αν και υπάρχει διαφωνία για το τι σημαίνει αυτό στην πράξη. Ωστόσο, υπήρξε μακρύς ανταγωνισμός στην παγκόσμια Ορθοδοξία μεταξύ Μόσχας και Κωνσταντινούπολης. Η Μόσχα ίσως λοιπόν χάνει την αξίωση της στο να είναι το κορυφαίο κέντρο της Ορθοδοξίας. Αν συμβεί κάτι τέτοιο, η Κωνσταντινούπολη μπορεί να ωφεληθεί. αλλά μακροπρόθεσμα όλοι πρέπει να είμαστε βέβαιοι πως θα βρεθούμε σε έναν ορθόδοξο κόσμο που θα είναι πιο διαιρεμένος από ποτέ, που θα διέπεται από διάφορες πηγές εξουσίας, από ομάδες Εκκλησιών όπου η εξουσία θα διαχέεται και δεν θα συγκεντρώνεται.

ΑΓΙΟΣ ΓΡΗΓΟΡΙΟΣ ΘΕΟΛΟΓΟΣ, ΤΑ ΓΥΜΝΑ ΚΟΚΚΑΛΑ ΠΕΙΘΟΥΝ ΟΤΙ ΤΙΠΟΤΑ ΑΠΟ ΤΑ ΓΗΙΝΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΔΙΚΟ ΜΑΣ



Πάντα ματαιότης τα ανθρώπινα όσα ουκ υπάρχει μετά θάνατον.

Τα γυμνά κόκκαλα μας βοηθούν να αντιληφθούμε ότι τίποτα από τα γήινα δεν είναι δικό μας και στρέφουμε έτσι τον νου μας στην αιώνια ζωή, μας λέγιε ο Άγιος Γρηγόριος ο Θεολόγος.

Η ΣΥΖΗΤΗΣΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΚΗΡΥΞΗ ΑΥΤΟΚΕΦΑΛΙΑΣ ΣΕ ΜΙΑ ΕΚΚΛΗΣΙΑ Ε΄


Η ΣΥΖΗΤΗΣΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΚΗΡΥΞΗ ΑΥΤΟΚΕΦΑΛΙΑΣ ΣΕ ΜΙΑ ΕΚΚΛΗΣΙΑ

Ε΄


Του Σεβ. Ναυπάκτου Ἱεροθέου
=====

α) Συζήτηση γιά τό θέμα

Ἤδη, ὅπως ἔχω σημειώσει πιό πάνω, ἡ παράγραφος 3γ' παραπέμφθηκε ἀπό τήν Διορθόδοξη Προπαρασκευαστική Διάσκεψη τοῦ 1993 νά συζητηθῆ σέ μιά ἑπόμενη Προπαρασκευαστική Διάσκεψη. 

Γιά τό θέμα αὐτό διεξήχθη ἐνδιαφέρουσα καί ἀποκαλυπτική συζήτηση στήν Προπαρασκευαστική Διάσκεψη τοῦ Δεκεμβρίου 2009. Δέν διαθέτω τά Πρακτικά τῆς Συνεδριάσεως αὐτῆς, ἀλλά ἔχω τήν Ἔκθεση τοῦ Γραμματέως π. Στεφάνου Ἀβραμίδη, πού κατέθεσε σέ ἐπίσημο κείμενό του στήν Διαρκῆ Ἱερά Σύνοδο, καί νομίζω ὅτι θά ἀποδίδη τήν ἀλήθεια τῶν πραγμάτων.

Ὁ Σεβασμιώτατος Πρόεδρος (Περγάμου Ἰωάννης) Ἐκπρόσωπος τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου «ἀνέπτυξε τήν θέσιν τοῦ Οἰκ. Πατριαρχείου: ὅτι δηλαδή ἐφ’ ὅσον ὁ Οἰκουμενικός Πατριάρχης ἐξασφαλίζει τήν συναίνεσιν τῶν κατά Τόπους Αὐτοκεφάλων Ὀρθοδόξων Ἐκκλησιῶν, διά τῆς λήψεως ἐγγράφου συναινέσεώς τους, δύναται νά ὑπογράψῃ μόνος του τόν Πατριαρχικόν Τόμον».

Δηλαδή, ὁ Τόμος τῆς Αὐτοκεφαλίας θά ὑπογραφόταν ἀπό τόν Οἰκουμενικό Πατριάρχη, ἀφοῦ θά προηγῆτο ἡ συναίνεση ὅλων τῶν Αὐτοκεφάλων Ἐκκλησιῶν. 

Στήν συνέχεια ἀκολούθησε συζήτηση μεταξύ τῶν ἐκπροσώπων ὅλων τῶν Ὀρθοδόξων Ἐκκλησιῶν.
Πρῶτος, ὁ Σεβασμιώτατος Βολοκολάμσκ Ἰλαρίων (Ἐκκλησία Ρωσίας) «ἀνέπτυξε διά μακρῶν τήν θέσιν τοῦ Πατριαρχείου Μόσχας: ὅτι ὅλοι οἱ Προκαθήμενοι πρέπει νά ὑπογράφουν τόν Τόμον τοῦ Αυτοκεφάλου ἤ τοὐλάχιστον "καί" ἡ Ἐκκλησία -Μήτηρ».

Αὐτό δείχνει ὅτι ἀμέσως ἐτέθη ἡ δεύτερη πρόταση, ἀντίθετη ἀπό τήν πρόταση τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου. Στήν οὐσία ἐτέθη τό θέμα τῆς μειώσεως τῶν προνομίων τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου, ὅπως προβλέπεται ἀπό τούς Κανόνας τῆς Ἐκκλησίας, ἰδίως τῆς Δ' Οἰκουμενικῆς Συνόδου, ὅσες ἀκολούθησαν καί τῆς ὅλης Ἐκκλησιαστικῆς παραδόσεως. 

Ὁ Θεοφιλέστατος Καμπινεάνουλ Κυπριανός (Ἐκκλησία Ρουμανίας) «ἐξέφρασε τήν αὐτήν μέ τόν Σεβ. Βολοκολάμσκ θέσιν, τονίσας ὅτι οὕτως ἐξασφαλίζεται ἡ ὁμοφωνία καί ἡ Συνοδικότης. Καί ἐπρότεινε, νά προστεθῆ εἰδική παράγραφος προβλέπουσα τήν δυνατότητα μιᾶς Ἐκκλησίας νά προσφύγῃ εἰς πανορθόδοξον ὄργανον εἰς περίπτωσιν "ἀδικαιολογήτου ἀρνήσεως" τῆς Ἐκκλησίας-Μητρός νά συγκατατεθῇ νά χορηγηθῇ Αὐτοκέφαλον. Ὄπισθεν τῆς προτάσεως αὐτῆς ἴσως ὑποκρύπτετο ἡ Ρουμανική διεκδίκησις δικαιοδοσίας ἐπί τῆς Ἐκκλησίας τῆς Μολδαβίας».

Ἀκολούθως ὁ Σεβασμιώτατος Πρόεδρος Μητροπολίτης Περγάμου ἀντέτεινε, «ὅτι ὑπάρχουν πολλοί τρόποι ἐκφράσεως τῆς συνοδικότητος, τῆς ὁμοφωνίας καί τῆς ἑνότητος καί ἐξέφρασε τόν φόβον πού διατυπώνουν πολλοί, περί συνειδητῶν ἐνεργειῶν Ἐκκλησιῶν τινων διά μείωσιν τῶν προνομίων τῆς Πρωτοθρόνου Ἐκκλησίας. Καί ἐτόνισεν, ὅτι ἄν ὑπογράψῃ μόνον ὁ Οἰκουμενικός Πατριάρχης τόν Τόμον τοῦ Αὐτοκεφάλου οὐδόλως ὑποβαθμίζεται ἡ πανορθόδοξος συναίνεσις, ἀφοῦ κατά τά ἤδη ἀποφασισθέντα θά πρέπει ἐκ τῶν προτέρων νά ἔχῃ δοθῆ ἡ συναίνεσις πάντων τῶν προκαθημένων‧ καί φυσικά καί τοῦ προκαθημένου τῆς Ἐκκλησίας-Μητρός».

(Συνεχίζεται)

Sunday, October 28, 2018

ΓΙΑΤΙ ΤΟ ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟ ΤΗΣ ΡΩΣΣΙΑΣ ΔΕΝ ΕΚΧΩΡΕΙ ΑΥΤΟΚΕΦΑΛΙΑ ΣΤΗΝ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΤΗΣ ΟΥΚΡΑΝΙΑΣ;


ΓΙΑΤΙ ΤΟ ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟ ΤΗΣ ΡΩΣΣΙΑΣ ΔΕΝ ΕΚΧΩΡΕΙ ΑΥΤΟΚΕΦΑΛΙΑ ΣΤΗΝ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΤΗΣ ΟΥΚΡΑΝΙΑΣ;

Του Παναγιώτη Τελεβάντου
=====

Διαβάσαμε, στο Ιστολόγιο “Φως Φαναρίου”, το ακόλουθο απόσπασμα από ομιλία του Οικουμενικού Πατριάρχη:

«Αφενός οι Ουκρανοί δικαιούνται να λάβουν την αυτοκεφαλία τους, όπως και όλοι οι βαλκανικοί λαοί, οι οποίοι υπήγοντο μέχρι κάποιας στιγμής στην άμεση δικαιοδοσία του Οικουμενικού Πατριαρχείου και κάποτε ήρθε η στιγμή κατά την οποίαν εχειραφετήθησαν. Και απέκτησαν την εκκλησιαστικήν ανεξαρτησίαν των και εσωτερικήν αυτοδιοίκησιν. 

Αφετέρου, είναι προνόμιο του Οικουμενικού Πατριάρχου να χορηγεί την αυτοκεφαλία», είπε ο Οικουμενικός Πατριάρχης και πρόσθεσε: «Το αίτημα των Ουκρανών για εκκλησιαστική ανεξαρτησία δεν είναι καινούργιο. Κυρίως ανέκυψε μετά την ίδρυση του κυριάρχου, του ανεξαρτήτου ουκρανικού Κράτους, στις αρχές της δεκαετίας του ’90, αλλά ήταν αίτημα πολύ παλαιότερο. Όπως συνέβη με τους Ρώσους, τον 16ο αιώνα, και αργότερα με τους Σέρβους, τους Βουλγάρους, τους Ρουμάνους, την Εκκλησία της Ελλάδος, το 1850, την Εκκλησία της Αλβανίας, το 1937. 

Γιατί δηλαδή όλοι οι άλλοι να έχουν δικαίωμα εις την αυτοκεφαλία και τα 45-50 εκατομμύρια των Ουκρανών να μην έχουν αυτό το δικαίωμα; Είναι αδικία.»

Το ερώτημα του Πατριάρχη Βαρθολομαίου είναι άξιο προσοχής. 

Βάσει ποιας λογικής η Εκκλησία της Ουκρανίας, που έχει 42 εκατομμύρια πιστούς, δεν είναι Αυτοκέφαλη, ενώ οι Εκκλησίες της Κύπρου, της Πολωνίας της Τσεχίας και των Σλοβακικών χωρών, που δεν έχουν ούτε ένα εκατομμύριο πιστούς, είναι Αυτοκέφαλες;

Ο Πατριάρχης Βαρθολομαίος θεωρεί ότι η χορήγηση Αυτοκεφάλου είναι αποκλειστικό προνόμιο του Οικουμενικού Θρόνου και προσκομίζει πολλά επιχειρήματα για να στηρίξει τον ισχυρισμό του.

Το Πατριαρχείο Μόσχας διαμφισβητεί την πρωτοκαθεδρία του Οικουμενικού Πατριαρχείου και τον συντονιστικό του ρόλο μεταξύ των Ορθοδόξων Εκκλησιών και οπωσδήποτε αρνείται να αποδεχτεί το δικαίωμα του Οικουμενικού Πατριαρχείου να εκχωρεί Αυτοκεφαλία μονομερώς.

Το βασικό, όμως, ερώτημα είναι άλλο.

Ας υποθέσουμε ότι το Πατριαρχείο Μόσχας έχει όλο το δίκαιο του κόσμου με το μέρος του. 

Ας δεχτούμε ότι η μονομερής ενέργεια του Οικουμενικού Πατριαρχείου είναι αντικανονική. 

Ας συμφωνήσουμε ότι η πρόταση για την Αυτοκεφαλία της Ουκρανίας έπρεπε να γίνει από το Πατριαρχείο Ρωσσίας.

Γιατί, όμως, το Πατριαρχείο της Μόσχας δεν κάνει εισήγηση στο Οικουμενικό Πατριαρχείο να συγκαλέσει Σύνοδο για να εκχωρήσει Τόμο Αυτοκεφαλίας στην Εκκλησία της Ουκρανίας;

Αυτό είναι το ακατανόητο ή μάλλον αυτό θα ήταν το ακατανόητο, αν δεν γνωρίζαμε ότι η στάση της Ρωσσικής εκκλησιαστικής ηγεσίας υπαγορεύεται καταρχήν και πρωτίστως από τα ύψιστα γεωστρατηγικά συμφέροντα της Ρωσσικής Ομοσπονδίας, αλλά και από το όραμα και τις φιλοδοξίες της λεγόμενης “Τρίτης Ρώμης”, που προσπαθεί για αιώνες τώρα να υφαρπάσει την πρωτοκαθεδρία των Ορθοδόξων Εκκλησιών από το Οικουμενικό Πατριαρχείο.

Η ΓΙΑΓΙΑ ΕΙΝΑΙ ΠΙΟ ΚΑΛΗ ΑΠΟ ΤΟΝ ΠΑΤΡΙΑΡΧΗ




Η ΓΙΑΓΙΑ ΕΙΝΑΙ ΠΙΟ ΚΑΛΗ ΑΠΟ ΤΟΝ ΠΑΤΡΙΑΡΧΗ!
=====

Ο γερ. Γρηγόριος καταγόταν από την Πάρο και ήταν απόφοιτος τού Πανεπιστημίου Αθηνών. Πριν από την Εγκαταβίωσή του στο Άγιον Όρος, μόνασε στην Πάρο και την Πάτμο, «παρά τούς πόδας» των άγιων Πατέρων Φιλόθεου Ζερβάκου καί Αμφιλόχιου Μακρή. 

Διετέλεσε Ηγούμενος τής Μονής Μυρτιάς και τής Μονής Προυσού στο Καρπενήσι. Μετά ενθρονίστηκε Ηγούμενος της αγιορείτικης Ιεράς Μονής Δοχειαρίου, την οποία αναστήλωσε, επάνδρωσε, και υπηρέτησε επί τέσσερις δεκαετίες. 

Δεόμενος και προσευχόμενος. Τα χέρια εκείνα, που ατέλειωτες ώρες κράτησε υψωμένα προς την Κυρία Γοργοϋπήκοο, δοξολογώντας, ευχαριστώντας και προσευχόμενος υπερ του σύμπαντος κόσμου.

Ένας από τους τελευταίους αγωνιστές της Ορθοδοξίας και του Ελληνισμού, ένας από τους τελευταίους πολέμιους του Οικουμενισμού και της εκκοσμίκευσης του Αγίου Όρους.

Σε μια από τις τελευταίες καταγεγραμμένες συνομιλίες του, σε  βίντεο που αναρτήθηκε στο διαδίκτυο της 28/9/18 ο Καθηγούμενος της Ι. Μ. Δοχειαρίου ομιλεί σε Μολδαβό προσκυνητή με παρρησία, περί του Πατριάρχου Κων/πόλεως Βαρθολομαίου, αλλά και της Ευρώπης.

Ομιλεί και ομολογεί, και επι της ουσίας μυστικώς θεολογεί, ο ομολογητής Αγιορείτης, ο Γρηγόριος ο Αρχιπελαγίτης ιδού ο λόγος της αληθείας:

''Την Ορθόδοξη Παράδοση των Πατέρων μας και άλλη παράδοση να μην ακολουθήσουμε. Οι παραδόσεις μας να μας βοηθήσουνε να συνεχίσουμε τη ζωή μας.

Η γιαγιά είναι πιο καλή από τον Πατριάρχη..!

Γι’ αυτό τους στέλνω ευχή και τους χαιρετάω από εδώ που είμαι και τους δίνω και ένα εν Χριστώ φίλημα. Πιο καλά είναι να συναντάς μία γιαγιά στο χωριό που πιστεύει από ένα Καθηγητή Πανεπιστημίου και από έναν Πατριάρχη που φιλάει την παντόφλα του Πάπα..!

Στη γιαγιά μετάνοια! Από τη γιαγιά να παίρνετε ευχή και συμβουλή...

Είναι φοβερό πράγμα, μέσα σε εκείνο το ζυγό της Τουρκοκρατίας τον φοβερό, τον άθεο, τον αντίχριστο, να κρατηθούμε χριστιανοί ορθόδοξοι και τώρα να τα απεμπολήσουμε όλα.

Να μη ξεχάσουμε πολλές φορές την ημέρα να κάνουμε τον σταυρό μας. 

Είναι ομολογία πίστεως ότι εγώ είμαι Ορθόδοξος και προσκυνώ την Αγία Τριάδα και ευχαριστώ τους Αγίους που περιφρουρούν τη χώρα μου. Θέλω να ’ρθώ στην Μολδαβία. Θα χαρώ να περπατήσω σε αυτά τα άγια χώματα...

ΠΡΟΣΤΕΘΗΚΕ ΑΚΟΜΗ ΕΝΑΣ ΕΛΛΗΝΑΣ ΣΤΟ ΠΑΝΘΕΟ ΤΩΝ ΗΡΩΩΝ!


Αθάνατος!

Δολοφονήθηκε άνανδρα!


Τα πάθη της Βορείου Ηπείρου δεν έχουν τέλος.


Ξεψύχησε με την κραυγή "Ζήτω η Ελλάδα!"


Κωνσταντίνος Κατσιφάς!

Ο νέος ήρωας του Ελληνισμού!

ΙΕΡΟΣ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ, ΟΠΟΙΟΣ ΔΕΝ ΛΕΓΕΙ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ ΕΥΘΥΝΕΤΑΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΠΩΛΕΙΑ ΨΥΧΩΝ


Παναγιώτατε!

Ακούτε τι λέγει ο άγιος προκάτοχός σας Ιερός Χρυσόστομος;

Όποιος δεν λέγει στους αιρετικούς την αληθεια είναι υπεύθυνος για την απώλεια της ψυχής τους, μας διαβεβαιώνει.

Παναγιώτατε, τόσον εσείς, όσον και οι υπόλοιποι Οικουμενιστές, πρέπει να καθρεπτισθείτε στην σοφία του Ιερού Χρυσοστόμου για να εγκαταλείψετε την πορεία οικουμενιστικού ολέθρου που ακολουθείτε με αποφευκτέα συνέπεια για 7 δεκαετίες τουλάχιστον αφότου ο αλήστου μνήμης Αθηναγόρας ανήλθε διά τας αμαρτίας ημών στο πηδάλιο του Οικουμενικού Θρόνου.

Η ΣΥΖΗΤΗΣΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΚΗΡΥΞΗ ΑΥΤΟΚΕΦΑΛΙΑΣ ΣΕ ΜΙΑ ΕΚΚΛΗΣΙΑ Δ΄


Η ΣΥΖΗΤΗΣΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΚΗΡΥΞΗ ΑΥΤΟΚΕΦΑΛΙΑΣ ΣΕ ΜΙΑ ΕΚΚΛΗΣΙΑ

Δ΄


Του Σεβ. Ναυπάκτου Ἱεροθέου
=====

2. Ἡ Διορθόδοξη Προπαρασκευαστική Ἐπιτροπή τοῦ Δεκεμβρίου 2009

Τήν Συνοδική περίοδο 2009-2010 ἤμουν μέλος τῆς Διαρκοῦς Ἱερᾶς Συνόδου καί μέ τήν ἰδιότητα αὐτή παρακολούθησα τήν πορεία τοῦ θέματος αὐτοῦ.

Συγκεκριμένα, τήν περίοδο ἀπό 9ης ἕως 17ης Δεκεμβρίου 2009 συνῆλθε στό Πατριαρχικό Κέντρο στό Σαμπεζύ τῆς Γενεύης ἡ Διορθόδοξη Προπαρασκευαστική Ἐπιτροπή γιά νά μελετήση τά θέματα πού ἐπρόκειτο νά συζητηθοῦν στήν Ἁγία καί Μεγάλη Σύνοδο, ἤτοι τό «Αὐτοκέφαλο», τό «Αὐτόνομο» καί τά «Δίπτυχα». Πρόκειται γιά σοβαρά ἐκκλησιολογικά ζητήματα πού ἀναφέρονται στήν ἑνότητα τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας.

Ὁ ἀείμνηστος Πρωτ. Στέφανος Ἀβραμίδης, Γραμματεύς τῆς Συνοδικῆς Ἐπιτροπῆς Διορθοδόξων καί Διαχριστιανικῶν Σχέσεων τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος, πού συμμετεῖχε ἐκ μέρους τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος στήν Ἐπιτροπή αὐτή ὡς σύμβουλος, ἐνῶ μέλος ἦταν ὁ Μητροπολίτης Νικοπόλεως καί Πρεβέζης Μελέτιος, ὑπέβαλε Ἔκθεση τῶν Πεπραγμένων τῆς Διορθόδοξης αὐτῆς Προσυνοδικῆς Ἐπιτροπῆς στήν Διαρκῆ Ἱερά Σύνοδο. Ἡ ἔκθεση αὐτή εἶναι ἀρκετά ἐνδιαφέρουσα, γιατί δείχνει τά προβλήματα πού ὑπάρχουν στήν Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία.

Θά δοῦμε δύο σημεῖα ἀπό τήν Ἔκθεση αὐτή, πού φανερώνουν τό πρόβλημα πού ἀνέκυψε μέ τήν Οὐκρανία.

(Συνεχίζεται)

ΤΟ ΕΧΕΙ ΤΕΡΜΑΤΙΣΕΙ Ο ΠΑΠΑΣ ΦΡΑΓΚΙΣΚΟΣ!


ΤΟ ΕΧΕΙ ΤΕΡΜΑΤΙΣΕΙ Ο ΠΑΠΑΣ ΦΡΑΓΚΙΣΚΟΣ

Του Παναγιώτη Τελεβάντου
=====

Το έχει τερματίσει ο Πάπας Φραγκίσκος.

Στην φωτογραφία που προτάσσεται της ανάρτησης, ο ποντίφηξ με επιστήθιο σταυρό που παραπέμπει όσον αφορά το σχήμα σε Αιγυπτιακές θεότητες και όσον αφορά τα χρώματα στο σύμβολο του ομοφυλοφιλικού κινήματος. Δίνει έτσι ακόμη μια μαρτυρία ασέβειας προς την πίστη μας.

Βέβαια το τι κάνει και τι δεν κάνει ο αιρεσιάρχης του Βατικανού λίγο μας απασχολεί.

Έτσι κι αλλοιώς το Βατικανό είναι θεσμός πλάνης είτε στοιχείται σε συντηρητικές είτε σε φιλελεύθερες αρχές.

Αυτό που πρέπει να μας ανησυχεί είναι ότι ο Οικουμενισμός, οι νεωτερισμοί και η εκκοσμίκευση έχουν διαβρώσει τα πάντα στην Ορθοδοξία.

Ακόμη και στο Άγιον Όρος, την Ακρόπολη της Ορθοδοξίας, πατηρούνται σωρηδόν άκρως απαράδεκτα οικουμενιστικά και νεωτεριστικά φαινόμενα και η εκκοσμίκευση κάνει θραύση.

Σε κάθε περίπτωση κανείς δεν μπορεί να αντιληφθεί ποιο νόημα έχουν οι διάλογοι με αμετανόητους αιρετικούς που προχωρούν καθημερινά σε νέες αβαρίες σε θέματα πίστεως και διευρύνουν το χάσμα από την αλήθεια, που κατέχει η Ορθόδοξη Εκκλησία.

Η ΜΟΣΧΑ ΥΠΟΣΚΑΠΤΕΙ ΔΙΑΧΡΟΝΙΚΑ ΤΟ ΦΑΝΑΡΙ



Η ΜΟΣΧΑ ΥΠΟΣΚΑΠΤΕΙ ΔΙΑΧΡΟΝΙΚΑ ΤΟ ΦΑΝΑΡΙ

Πρόγευση των εξελίξεων η Επιτροπή Διορθοδόξων στο Σαμπεζί το 2009, αποκαλύπτει ο Ναυπάκτου Ιερόθεος

Ρεπορτάζ του κ. Αντώνη Τριανταφύλλου
=====

Αγνωστο παρασκήνιο, καυστικές λεκτικές αντιπαραθέσεις με εκκλησιαστικά και κανονικά επιχειρήματα αλλά και ελιγμούς παρόμοιους των διπλωματών, που αποκαλύπτουν την καλά μεθοδευμένη στρατηγική του Πατριαρχείου της Μόσχας να αμφισβητήσει τον συντονιστικό ρόλο του Οικουμενικού Πατριαρχείου μέσα στην Ορθοδοξία, αποκαλύπτει ο μητροπολίτης Ναυπάκτου Ιερόθεος.

Σε μακροσκελές άρθρο του περιγράφει το παρασκήνιο των συνομιλιών στην πανορθόδοξη διάσκεψη στο Σαμπεζί το 2009 για το θέμα του αυτοκεφάλου, τις τότε ισορροπίες μεταξύ των Εκκλησιών και την επιμονή των εκπροσώπων της Μόσχας να αμφισβητήσουν την οικουμενικότητα του Οικουμενικού Πατριαρχείου.

Το Πατριαρχείο της Μόσχας ισχυρίζεται ότι είναι ο πρόμαχος και ο γνήσιος εκφραστής της ορθόδοξης παράδοσης.

Ωστόσο, πάγια είναι η τακτική του να αμφισβητεί με κάθε τρόπο και σε κάθε ευκαιρία το πρωτείο τιμής και τον συντονιστικό ρόλο που έχουν εκχωρήσει οι Ιεροί Κανόνες και οι Οικουμενικές Σύνοδοι στο Οικουμενικό Πατριαρχείο της Κωνσταντινούπολης.

Αυτό αποκαλύπτει και ο μητροπολίτης Ναυπάκτου Ιερόθεος, δημοσιεύοντας την έκθεση πεπραγμένων του μακαριστού σήμερα πρωτ. Στέφανου Αβραμίδη, ο οποίος ως γραμματέας της Συνοδικής Επιτροπής Διορθοδόξων είχε παρακολουθήσει το «διπλωματικό εκκλησιαστικό θρίλερ» στο Σαμπεζί το 2009.

Ο Ιλαρίων

Ενδεικτική της πολεμικής διάθεσης της Μόσχας από τότε ήταν η έμμεση απάντηση του μητροπολίτη Βολοκολάμσκ Ιλαρίωνα προς τον έγκριτο πανεπιστημιακό Βλάση Φειδά, που θύμισε την ιστορία πώς ο Οικουμενικός Πατριάρχης Ιερεμίας έδωσε το πατριαρχικό αξίωμα στον μητροπολίτη Μόσχας και πώς στη συνέχεια έγινε η ανακήρυξη της πατριαρχικής τιμής και αξίας της Εκκλησίας της Ρωσίας.

Ο μητροπολίτης Βολοκολάμσκ είπε ότι «ο Πατριάρχης μας ποτέ δεν θα εξουσιοδοτήση τον Οικουμενικόν Πατριάρχην να μιλήση εκ προσώπου του», κάτι που έδειξε τη σαφή αμφισβήτηση του Οικουμενικού Πατριάρχη ως πρώτου στο σύστημα των Ορθόδοξων Εκκλησιών.

Οσα δημοσιεύει ο μητροπολίτης Ναυπάκτου Ιερόθεος από την έκθεση Αβραμίδη επιβεβαιώνουν την αμετακίνητη επιδίωξη του Πατριαρχείου της Μόσχας να αναθεωρήσει με αντικανονικό τρόπο την ορθόδοξη τάξη και την ενδόμυχη λατρεία των Ρώσων στην οργάνωση των προτεσταντικών Εκκλησιών και ομολογιών που τόσο όμως υποστηρίζουν ότι αποστρέφονται, να μετατρέψουν δηλαδή την Ορθοδοξία σε μια προτεσταντικού τύπου συνομοσπονδία, χωρίς ένα συντονιστικό κέντρο.

Αυτό επισημαίνει και ο μητροπολίτης Ναυπάκτου στο άρθρο του, υπογραμμίζοντας χαρακτηριστικά: «Οταν δεν αναγνωρίζεται ένας Πρώτος στην Ορθόδοξη Εκκλησία, που δεν θα ασκή τα καθήκοντά του με παπική νοοτροπία, αλλά ως Πρώτος που θα επικοινωνή με τις άλλες Εκκλησίες και θα εξασφαλίζη τη συναίνεσή τους. Σαφέστατα υπάρχει διαφορά μεταξύ του Παπικού Πρωτείου και του Πρώτου στο συνοδικό σύστημα διοικήσεως. Αν δεν υπάρχη ένας Πρώτος, τότε καταλήγουμε στην προτεσταντική συνομοσπονδία».