ΕΥΓΕ ΜΑΚΑΡΙΟΤΑΤΕ ΚΥΠΡΟΥ!

ΕΥΓΕ ΜΑΚΑΡΙΟΤΑΤΕ ΚΥΠΡΟΥ!

Του Παναγιώτη Τελεβάντου

===============

Δεν θα σταθώ στις κραυγαλέες ιστορικές ανακρίβειες της ομιλίας του Αρχιεπισκόπου Κύπρου Χρυσοστόμου αναφορικά με τη στάση του αείμνηστου προκατόχου του Μακαρίου Γ΄, κατά την τελετή των αποκαλυπτηρίων της προτομής του, στην Ιερά Αρχιεπισκοπή Κύπρου.

Ο ΜΑΚΑΡΙΟΣ ΑΠΕΔΕΧΘΗ ΤΗ ΔΙΖΩΝΙΚΗ ΔΙΚΟΙΝΟΤΙΚΗ ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑ

_____________

Η πικρή - μαρτυρημένη όμως με αδιάψευστα ιστορικά ντοκουμέντα - αποδοχή της διζωνικής δικοινοτικής ομοσπονδίας από τον Αρχιεπίσκοπο Μακάριο - όταν μάλιστα συνομιλητής της Ελληνοκυπριακής πλευράς ήταν αυτός ούτος ο αείμνηστος Τάσος Παπαδόπουλος - είναι αναμφίλεκτο ιστορικό γεγονός.

ΟΙ ΕΛΑΧΙΣΤΟΙ ΠΟΥ ΑΝΤΕΔΡΑΣΑΝ ΣΤΗ ΔΙΖΩΝΙΚΗ ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑ

__________

Οι μόνοι που αντέδρασαν τότε στη διζωνική ομοσπονδία - απολύτως προς τιμή τους - ήταν ο τότε Μητροπολίτης Πάφου (και μετέπειτα Αρχιεπίσκοπος Κύπρου) Χρυσόστομος Α΄, ο πρόεδρος της ΕΔΕΚ κ. Β. Λυσσαρίδης και ο τότε πρόεδρος της Βουλής και πρόεδρος της Δημοκρατικής Παράταξης κ. Σπύρος Κυπριανού. Αλλά ο τελευταίος, όταν εξέφρασε επιφυλάξεις για την αποδοχή της διζωνικής ομοσπονδίας, αναγκάστηκε να βάλει την ουρά στα σκέλια και να ανακρούσει πρύμναν, επειδή ο Μακάριος του έδωσε να καταλάβει ότι δεν σήκωνε αστεία και επιφυλάξεις.

Αυτά για την Ιστορία.

Κάποιοι από μας έχουμε κάποια ηλικία και θυμόμαστε τα γεγονότα, τα οποία άλλωστε μελετούμε έκτοτε όσο μπορούμε πιο επισταμένα, για να έχουμε σαφή γνώση της Ιστορίας.

ΕΙΝΑΙ ΑΔΙΑΦΟΡΟΝ ΠΟΙΟΙ ΑΠΟΔΕΧΘΗΣΑΝ ΤΗΝ ΔΙΖΩΝΙΚΗ ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑ

____________

Αντιλαμβάνομαι βέβαια ότι το γεγονός ότι ο Μακάριος αποδέχθηκε τη διζωνική ομοσπονδία ενθουσιάζει πολλούς και αποθαρρύνει άλλους.

Ομολογώ με κάθε ειλικρίνεια ότι προσωπικά δεν με αποσχολεί ποσώς τι είπε ή τι δεν είπε, τι απεδέχθη και τι δεν απεδέχθη, τι έκανε ή τι δεν έκανε ο Μακάριος, ο Γρίβας, ο Τάσος Παπαδόπουλος, ο Κληρίδης ή ο οιοσδήποτε άλλος.

ΜΕ ΕΝΔΙΑΦΕΡΕΙ ΜΟΝΟΝ Η ΣΩΤΗΡΙΑ ΤΗΣ ΠΑΤΡΙΔΑΣ ΜΟΥ

___________

Ενα ΜΟΝΟΝ με ενδιαφέρει. Για ένα ΜΟΝΟΝ πονώ και αγωνιώ καθημερινά και αυτό είναι η σωτηρία της πατρίδας μου, της Ελληνικής από το λυκαυγές της Ιστορίας της Κύπρου.

Και η πικρή πραγματικότητα και η κοινή λογική μας οδηγούν να αντιληφθούμε ότι η διζωνική ομοσπονδία δεν οδηγεί στη σύσταση λειτουργικού κράτους αλλά σε νομιμοποίηση της διχοτόμησης.

Θα σταθώ, λοιπόν, στις ΑΠΟΛΥΤΩΣ ορθές επισημάνσεις του Μακαριότατου αναφορικά με την πορεία του εθνικού μας θέματος, και όχι στις ανακρίβειες της αναφοράς του στον αείμνηστο Αρχιεπίσκοπο Μακάριο, οι οποίες άλλωστε δεν είναι η ουσία που μας απασχολεί.

ΕΠΑΝΑΤΟΠΟΘΕΤΗΣΗ ΤΟΥ ΚΥΠΡΙΑΚΟΥ

_________

Ηρθε η ώρα να πούμε σε όλους.

Ενας άνθρωπος μία ψήφος.

Ούτε διχοτόμηση, ούτε ομοσπονδία, αλλά ενιαίο ευρωπαικό κράτος, όπου τα ανθρώπινα δικαιώματα είναι κατοχυρωμένα και όπου και ο τελευταίος Τούρκος εισβολέας και ο τελευταίος έποικος θα εγκαταλείψει την Κύπρο και όπου καμιά συνθήκη συμμαχίας ή εγγυήσεως δεν θα ισχύει.

ΜΟΝΟΝ τότε θα μπορούμε να είμαστε βέβαιοι ότι θα συνεχίσουμε να ζούμε στην Κύπρο ως απόγονοι των πατέρων μας.

Η Κύπρος κινδυνεύει θανάσιμο κίνδυνο να εκτουρκισθεί.

Ακόμη και ο εκ γενετής τυφλός της παραβολής μπορεί να διαπιστώσει το αναμφίλεκτο αυτό γεγονός.

Ο Μακαριότατος έχει αδήριτο ιστορικό και ποιμαντικό χρέος έναντι του Θεού, της Ιστορίας και του ποιμνίου του να κάνει ότι μπορεί για να σώσει την πατρίδα μας και σε αυτή του την πορεία έχουμε ΟΛΟΙ αδήριτη υποχρέωση να τον στηρίξουμε ανεπιφύλακτα.

Παραθέτουμε στη συνέχεια απόσπασμα της ομιλίας του Μακαριότατου κατά τα αποκαλυπτήρια της προτομής του Αρχιεπισκόπου Μακαρίου Γ΄.

*****

ΚΥΠΡΟΥ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ: ΟΙ ΣΥΝΕΧΕΙΣ ΥΠΟΧΩΡΗΣΕΙΣ ΤΗΣ ΠΛΕΥΡΑΣ ΜΑΣ ΔΕΝ ΕΔΩΣΑΝ ΚΑΝΕΝΑ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ

=======

Οι συνομιλίες για λύση του προβλήματός μας διεξάγονται σε κλίμα δυσμενέστατο για την πλευρά μας. Ο Τουρκικός κατοχικός στρατός και οι έποικοι παραμένουν στην Κύπρο. Μάλιστα ο αριθμός τους αυξάνεται δραματικά με τη συνεχή εισαγωγή και άλλων από την Τουρκία. Η διεθνής κοινότητα - με τη δική μας ανοχή, ή και τα δικά μας λάθη - ασκεί πίεση σ’ εμάς, στο θύμα, και όχι στον θύτη. Η κατοχική δύναμη, αντί να αποτελεί το πρόβλημα, παρουσιάζεται ως εξωτερικός παρατηρητής, αφού επιμένουμε και στον αδόκιμο, από απόψεως γλώσσας, όρο ότι οι συνομιλίες είναι «Κυπριακής ιδιοκτησίας».

Οι συνεχείς υποχωρήσεις της πλευράς μας δεν έδωσαν κανένα αποτέλεσμα μέχρι σήμερα. Αντίθετα, βοήθησαν στη συνεχή μετακίνηση του Τουρκικού τελικού στόχου, που φαίνεται σήμερα ξεκάθαρα ότι είναι η Τουρκοποίηση ολόκληρης της Κύπρου.

Πρέπει, όμως, πάση θυσία, να ανακοπεί η πορεία λύσης του Κυπριακού με Τουρκικούς όρους. Ο Ελληνισμός με τη διαχρονική θυσία των ηρώων του, απέκτησε ένα μέτρο για να μετρά το ηθικό του ανάστημα μέσα στην ιστορική του πορεία. Και αυτό το μέτρο έχει χαρακτηριστικά την αξιοπρέπεια, την αυτοθυσία, τον ηρωϊσμό, την πρόκριση της ελευθερίας έναντι μιας ανετότερης ζωής. Κάθε Έλληνας ξέρει πως η Ελληνική ταυτότητα κουβαλά μαζί της υποχρεώσεις. Και η σημερινή θλιβερή επέτειος διδάσκει τον καθένα ότι «το την Κύπρον παραδούναι... ούτε των κυβερνώντων εστί, ούτε άλλου των κατοικούντων εν αυτή. Κοινή γαρ γνώμη πάντες αγωνισόμεθα και ου φεισόμεθα της ζωής ημών». Γι’ αυτό και είναι επιτακτική η ανάγκη ανασχεδιασμού της πορείας και του αγώνα μας.

Η συνέχιση των συνομιλιών για λύση, κάτω από τους εκβιασμούς των νεοσουλτάνων της Άγκυρας, θα μας οδηγήσει σε σχέδιο θνησιγενές, παρόμοιο, ή χειρότερο εκείνου που απορρίψαμε, που θα αφανίσει τον Κυπριακό Ελληνισμό. Οι ξένοι, μεταξύ των οποίων δυστυχώς και ο Γενικός Γραμματέας των Ηνωμένων Εθνών, που κατάντησε να ’ναι σήμερα εκπρόσωπος των Αμερικανών και των Βρετανών, αναζητούν πάντοτε λύση ίσων αποστάσεων μεταξύ των συνεχώς αναβαθμιζομένων απαιτήσεων της Τουρκίας και των συνεχώς υποβαθμιζομένων, με τις συνεχείς προσφορές μας, δικών μας θέσεων. Απαιτείται εγκατάλειψη της στρατηγικής των υποχωρήσεων και της ηττοπάθειας, που ήδη απέτυχε. Η υποταγή δεν είναι επιλογή, γιατί οδηγεί στον αφανισμό. Η αντίσταση, η διεκδίκηση και ο αγώνας με καθαρούς στόχους δίδει ελπίδα σωτηρίας και επιβίωσης. Η Ιστορία είναι αμείλικτη και διδάσκει ότι οι ισχυροί υπολογίζουν μόνο τους αντιπάλους, όσο μικροί και αν είναι, που προβάλλουν αντίσταση και τους προκαλούν κόστος είτε σε αίμα, είτε σε διεθνή κατακραυγή.

Η αλλαγή πλεύσης, έστω και την υστάτη, και ο προσανατολισμός προς κατοχύρωση αρχών και διεκδίκηση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων του λαού μας, είναι ο μόνος τρόπος που θα μας απαλλάξει από τον θανάσιμο εναγκαλισμό των κάθε λογής Ντάουνερ, Πάσκο, Χάνεϊ, των αδίστακτων συμφεροντολόγων και ισχυρών της γης. Το πρόβλημά μας είναι πρόβλημα εισβολής και κατοχής. Η λύση πρέπει να είναι συμβατή με το διεθνές δίκαιο και το Ευρωπαϊκό κεκτημένο, που είναι σήμερα και δικό μας δίκαιο. Δεν μπορεί να είναι βιώσιμη μια λύση που να προνοεί βέτο στη λειτουργία του κράτους, που να μην προνοεί αποχώρηση των εποίκων, επιστροφή όλων των προσφύγων στις εστίες και στις περιουσίες τους, που να μην κατοχυρώνει τη βασική αρχή της Δημοκρατίας: ένας άνθρωπος μία ψήφος, όπως ακριβώς διακήρυσσε και επεδίωκε ο Εθνάρχης Μακάριος.

Στόχος της Τουρκίας αυτήν τη στιγμή είναι η εξάλειψη της Κυπριακής Δημοκρατίας, και στο άμεσο μέλλον - πράγμα που θα έλθει ως επακόλουθο του πρώτου - η εξάλειψη του Ελληνισμού από την Κύπρο. Το 2004, με την καταψήφιση του σχεδίου Ανάν, ο Ελληνισμός της Κύπρου απέτρεψε την υλοποίηση των Τουρκικών σχεδίων. Οι Τουρκικές και Αγγλοαμερικανικές μεθοδεύσεις, όμως, δεν σταμάτησαν. Αντιθέτως, εντείνονται με κάθε μέσο και κάθε τρόπο. Ο Ελληνισμός της Κύπρου αντιμετωπίζει σήμερα μια συντονισμένη προσπάθεια να πληγεί η ιστορική του μνήμη, με ενέργειες για αλλοίωση της διδασκόμενης στα σχολεία ύλης του μαθήματος της Ιστορίας, να υποσκαφθεί η εθνική του συνείδηση, με αμφισβήτηση αυτής της ίδιας της καταγωγής και της γλώσσας του, να νοθευτεί η συνοχή του, με την ενθάρρυνση της έλευσης και εγκατάστασης λαθρομεταναστών στις ελεύθερες περιοχές. Αν δεν συνειδητοποιήσουμε το μέγεθος του κινδύνου, αν παραμείνουμε απαθείς και αν δεν ενωθούμε κάτω από ένα σαφές πρόγραμμα αγώνα, με τις αρχές που προδιαγράψαμε, θα έλθει, δυστυχώς, το οδυνηρό τέλος.

Και να ξέρουμε πως «ταύτα πάντα» θα είναι «αρχή ωδίνων» για τον Ελληνισμό. Αν χαθεί η Κύπρος, θα ακολουθήσουν και άλλα τμήματα του Έθνους.

ΠΗΓΗ:

Πυλώνας Εκκλησιαστικών Ειδήσεων ΑΜΗΝ

ΤΟ ΙΔΙΟ ΜΕΡΑΚΙ

ΤΟ ΙΔΙΟ ΜΕΡΑΚΙ

Του Βασίλη Χαραλάμπους

==============

Κι έμεινα να στοχάζομαι

ανάμεσα στα τόσα ερείπια

στην αρχαία εκείνη Αμαθούντα

απομεινάρια

πρωτοχριστιανικής βυζαντινής βασιλικής

με κλίτη τρία

νάρθηκα κι εξωνάρθηκα

κι ότι απόμεινε

από τις αψίδες

το σύνθρονο

τους υπερυψωμένους στυλοβάτες

ολόϊδιο μ’ εκείνο

της Βασιλεύουσας μεράκι.

(Από την ποιητική συλλογή “Γη άγνωστος”)

ΑΝ ΤΗΡΕΙΣ ΤΙΣ ΕΝΤΟΛΕΣ ΤΟΥ ΚΥΡΙΟΥ

ΑΝ ΤΗΡΕΙΣ ΤΙΣ ΕΝΤΟΛΕΣ ΤΟΥ ΚΥΡΙΟΥ

Του Άγ. Ιγνάτιου Μπριαντσανίνωφ

============

Αν τηρείς τις εντολές του Κυρίου, με τρόπο θαυμαστό θα δεις τον Κύριο μέσα σου, όπως Τον έβλεπε ο απόστολος Παύλος και όπως ζητούσε να Τον βλέπουν και οι άλλοι χριστιανοί, θεωρώντας πως όσοι δεν το είχαν κατορθώσει, δεν είχαν φτάσει στην κατάσταση που έπρεπε ως χριστιανοί.

Αν ζεις ζωή αμαρτωλή, αν ικανοποιείσαι με τα πάθη σου και συνάμα νομίζεις ότι αγαπάς τον Χριστό, ο αιώνιος μαθητής του Κυρίου, αυτός που στο Μυστικό Δείπνο έγειρε στο στήθος Του, θα σου καταλογίσει πλάνη και θα σε διαψεύσει.

Γράφει: «Όποιος λέει, "τον γνώρισα”, δεν τηρεί όμως τις εντολές Του, είναι ψεύτης - δεν λέει την αλήθεια. Όποιος, απεναντίας, υπακούει στον λόγο Του, αυτός ασφαλώς αγαπά τον Θεό μ’ όλη του την καρδιά.

ΠΗΓΗ:

Ιερός Ναός Αγίας Βαρβάρας Πατρών

ΟΙ ΑΡΜΕΝΙΟΙ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΟΡΘΟΔΟΞΟΙ ΜΑΚΑΡΙΟΤΑΤΕ

ΟΙ ΑΡΜΕΝΙΟΙ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΟΡΘΟΔΟΞΟΙ, ΜΑΚΑΡΙΟΤΑΤΕ

Τοῦ π. Θεοδώρου Ζήση

===========

Κατὰ τὴν ἐπίσκεψη τοῦ Προέδρου τῆς ᾿Αρμενίας κ. Serzh Sargsyan στὶς 19-1-2011 στὴν ῾Ιερὰ ᾿Αρχιεπισκοπὴ ᾿Αθηνῶν, στὰ πλαίσια τῆς ἐπισήμου ἐπισκέψεώς του στὴν ᾿Αθήνα, στὴν προσφώνησή του ὁ ᾿Αρχιεπίσκοπος, παραβαίνοντας τὴν διαχρονικὴ Παράδοση τῆς ᾿Εκκλησίας, ὅπως αὐτὴ ἀποτυπώνεται σὲ ἀποφάσεις Οἰκ. Συνόδων καὶ σὲ συγγράμματα μεγάλων ῾Αγίων Πατέρων, ἀλλὰ καὶ μεταβάλλοντας τὸ σύστημα τῶν Αὐτοκεφάλων ᾿Ορθοδόξων ᾿Εκκλησιῶν, ὅπου ἀσφαλῶς δὲν ὑπάρχει ᾿Αρμενικὴ ᾿Ορθόδοξη ᾿Εκκλησία, ὀνόμασε τοὺς ᾿Αρμενίους ᾿Ορθοδόξους.

ΟΣΟΥΣ ΕΜΕΙΣ ΑΝΑΘΕΜΑΤΙΖΟΥΜΕ ΟΙ ΜΟΝΟΦΥΣΙΤΕΣ ΤΙΜΟΥΝ ΩΣ ΑΓΙΟΥΣ

________________

Εἶναι ὅμως γνωστὸ ὅτι οἱ ᾿Αρμένιοι εἶναι Μονοφυσῖτες, ὄχι βέβαια τοῦ ἀκραίου Μονοφυσιτισμοῦ τοῦ Εὐτυχοῦς, ἀλλὰ τοῦ μετριοπαθοῦς τοῦ Σεβήρου, ὁ ὁποῖος ἀπὸ μὲν τοὺς ᾿Αντιχαλκηδονίους, καὶ τοὺς ᾿Αρμενίους συμπεριλαμβανομένους, τιμᾶται ὡς ἅγιος, ἀπὸ ἐμᾶς ὅμως τοὺς ᾿Ορθοδόξους ἀναθεματίζεται ὡς αἱρετικός καὶ στὸ Συνοδικὸ τῆς ᾿Ορθοδοξίας καὶ πλειστάκις μέσα στὰ ἱερὰ ὑμνογραφικά μας κείμενα. ᾿Ενδεικτικῶς ἀναφέρουμε α) τὶ λέγει ἡ Ζ´ Οἰκουμενικὴ Σύνοδος γιὰ τοὺς ῾Αγίους τῶν Μονοφυσιτῶν Διόσκορο καὶ Σεβῆρο καὶ β) τὸν ἀναθεματισμό τους ἀπὸ τὸ Συνοδικὸ τῆς ᾿Ορθοδοξίας. ῾Η Ζ´ Οἰκουμενικὴ (787)· "Σύν τούτοις δὲ καὶ τὰς δύο φύσεις ὁμολογοῦμεν τοῦ σαρκωθέντος διʼ ἡμᾶς ἐκ τῆς ἀχράντου Θεοτόκου καὶ ἀειπαρθένου Μαρίας, τέλειον αὐτὸν Θεὸν καὶ τέλειον ἄνθρωπον γινώσκοντες, ὡς καὶ ἡ ἐν Χαλκηδόνι Σύνοδος ἐξεφώνησεν, Εὐτυχῆ καὶ Διόσκορον δυσφημήσαντας, τῆς θείας αὐλῆς ἐξελάσασα, συναποβάλλοντες αὐτοῖς Σεβῆρον, Πέτρον καὶ τὴν πολυβλάσφημον αὐτῶν ἀλληλόπλοκον σειράν". Τὸ Συνοδικὸ τῆς ᾿Ορθοδοξίας (843)· "᾿Ιακώβῳ ᾿Αρμενίῳ τῷ Ζανζάλῳ, Διοσκόρῳ Πατριάρχῃ ᾿Αλεξανδρείας καὶ Σεβήρῳ τῷ δυσσεβεῖ, ἅμα Σεργίῳ, Παύλῳ καὶ Πύρρῳ τοῖς ὁμόφροσι, σύν Σεργίῳ μαθητῇ τοῦ Λυκοπέτρου, ᾿Ανάθεμα.

Η ΣΥΜΒΟΛΗ ΤΗΣ ΙΕΡΑΣ ΜΟΝΗΣ ΟΣΙΟΥ ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ

___________

Πέραν ὅμως τῶν ἰδικῶν μου μικρῶν μελετῶν, καὶ μερικῶν ἄλλων θεολόγων, ὑπάρχει ἡ ἐργώδης, ὀγκώδης, συγκροτημένη, πατερικώτατη καὶ ὀρθοδοξότατη ἐργογραφία τῆς ῾Ιερᾶς Μονῆς Γρηγορίου τοῦ ῾Αγίου ῎Ορους, ἡ ὁποία κυριολεκτικὰ κατεδαφίζει καὶ κονιορτοποιεῖ τὰ ἐπιχειρήματα τῶν μελῶν τῆς ᾿Επιτροπῆς τοῦ Διαλόγου μὲ τοὺς ᾿Αντιχαλκηδονίους, καὶ μερικῶν ἄλλων θεολόγων, οἱ ὁποῖοι προσπαθοῦν νὰ παρουσιάσουν τοὺς αἱρετικοὺς Διόσκορο καὶ Σεβῆρο ὡς ᾿Ορθοδόξους, σὲ θέματα μάλιστα διδακτορικῶν διατριβῶν, καὶ τοὺς Μονοφυσῖτες, γενικά, ὡς ᾿Ορθοδόξους, ἀνατρέποντας καὶ καταστρέφοντας σύνολη τὴν προηγουμένη Πατερικὴ Παράδοση καὶ τὴν διαχρονικὴ πίστη τῆς᾿Εκκλησίας.

Τὸ συγκεκριμένο, πάντως, λάθος τοῦ ἀρχιεπισκόπου μὲ ἐκκωφαντικὸ τρόπο κραυγάζει καὶ ἀποδεικνύει τρία δυστυχήματα τῆς σύγχρονης "᾿Ορθόδοξης" Θεολογίας·

ΔΕΝ ΔΙΝΕΤΑΙ ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΜΑΡΤΥΡΙΑ ΣΤΟΥΣ ΔΙΑΛΟΓΟΥΣ

___________

Τὸ περίφημο ἐπιχείρημα τῶν Οἰκουμενιστῶν ὅτι δῆθεν στὶς σχέσεις μας καὶ στοὺς διαλόγους μὲ τοὺς ἑτεροδόξους δίδουμε μαρτυρία τῆς ᾿Ορθοδόξου πίστεως καταρρίπτεται παταγωδῶς· ὄχι μόνο δὲν μαρτυροῦμε τὴν πίστη, ἀλλὰ ἐγκαταλείπουμε ὅσα οἱ ῞Αγιοι Πατέρες καὶ ᾿Απόστολοι ἐδογμάτισαν, καὶ ἡ ᾿Εκκλησία διὰ τῶν αἰώνων δὲν ἐπέτρεψε τὴν παραμικρή τους ἀλλοίωση. Οἱ αἱρετικοὶ Μονοφυσῖτες, τοὺς ὁποίους ἐκεῖνοι προσεπάθησαν ἀπὸ ἀγάπη νὰ ἐπαναφέρουν στὴν ᾿Ορθόδοξη πίστη, εἶναι τώρα ᾿Ορθόδοξοι. ᾿Επλανήθησαν λοιπόν, ἔκαναν λάθος οἱ ῞Αγιοι Πατέρες;

ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΣ - ΘΕΟΛΟΓΙΚΗ ΒΑΒΕΛ

_____________

᾿Αντὶ τῆς συμφωνίας καὶ ὁμοφωνίας τῶν ᾿Αποστόλων καὶ τῶν Πατέρων, ὁ Οἰκουμενισμός, ὄργανο τῆς Νέας ᾿Εποχῆς, ἐπιτρέπει τὴν πολυφωνία, τὴν ποικιλομορφία, τὴν διαφορετικότητα ἀκόμη καὶ σὲ θέματα πίστεως. ῾Υπάρχει τρομερὴ σύγχυση στὴν θεολογικὴ γλώσσα, θεολογικὴ Βαβέλ, ποὺ δὲν ἐπιτρέπει νὰ συνεννοηθοῦμε, γιατὶ μερικοὶ πιστεύουν ὅτι ἡ αἵρεση καὶ ἡ πλάνη, ὡς κάτι διαφορετικό, εἶναι εὐπρόσδεκτο, εἶναι "ὀρθόδοξο". ᾿Ισχύει, δυστυχῶς, αὐτὸ ποὺ μὲ πόνο καὶ λύπη, ἐπεσήμανε ὁ Μ. Βασίλειος γιὰ παρόμοια φαινόμενα στὴν ἐποχή του· "Καταπεφρόνηται τὰ τῶν Πατέρων δόγματα, ἀποστολικαὶ παραδόσεις ἐξουθένηνται, νεωτέρων ἀνθρώπων ἐφευρέματα ταῖς ᾿Εκκλησίαις ἐμπολιτεύεται, τεχνολογιοῦσι λοιπόν, οὐ θεολογοῦσιν οἱ ἄνθρωποι, ἡ τοῦ κόσμου σοφία τὰ πρωτεῖα φέρεται, παρωσαμένη τὸ καύχημα τοῦ Σταυροῦ"[4]. Λυπεῖται μάλιστα, διότι ἐνώπιον αὐτῆς τῆς ἐξαπλώσεως καὶ τῆς κυριαρχίας τῶν αἱρετικῶν ἀδρανοῦν καὶ σιωποῦν οἱ εὐσεβεῖς· "῾Εαυτοῖς γάρ λογιζόμεθα καὶ ταῖς ἡμετέραις ἁμαρτίαις τὴν αἰτίαν τοῦ ἐπὶ τοσοῦτον χεθῆναι τῶν αἱρετικῶν τὴν δυναστείαν... ᾿Απέψυκται ἡ ἀγάπη, πορθεῖται ἡ τῶν Πατέρων διδασκαλία, ναυάγια περὶ τὴν πίστιν πυκνά, σιγᾷ τῶν εὐσεβούντων τὰ στόματα".

ΜΕΤΑΠΑΤΕΡΙΚΗ ΘΕΟΛΟΓΙΑ ΚΑΙ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΣ

___________

᾿Αποδεικνύεται στὴν πράξη ὅτι ἡ "Μεταπατερικὴ Θεολογία" δὲν περιορίζεται στὴν ᾿Ακαδημία Θεολογικῶν Σπουδῶν τῆς ῾Ιερᾶς Μητροπόλεως Δημητριάδος. ᾿Εκεῖ ἁπλῶς συστηματοποιεῖται καὶ κωδικοποιεῖται. ῾Υπέρβαση τῶν Πατέρων καὶ ἑπομένως ἀχρήστευση καὶ ἀκύρωσή τους στὴν πράξη ἐπιχειροῦν ἐδῶ καὶ πολλὲς δεκαετίες ὅσοι στὰ πλαίσια τοῦ Οἰκουμενισμοῦ προσβάλλουν τὸ δόγμα τῆς Μιᾶς, ῾Αγίας, Καθολικῆς καὶ ᾿Αποστολικῆς ᾿Εκκλησίας, ἀφʼ ἑνός μὲ τὴν ἀναγνώριση τοῦ αἱρετικοῦ Παπισμοῦ ὡς "ἀδελφῆς ᾿Εκκλησίας" μὲ ἔγκυρα καὶ ἀναγνωρισμένα μυστήρια, καὶ ἀφʼ ἑτέρου μὲ τὴν συμπερίληψη τῆς ᾿Εκκλησίας ἀνάμεσα στὸ συνονθύλευμα τῶν προτεσταντικῶν αἱρέσεων τοῦ λεγομένου "Παγκοσμίου Συμβουλίου ᾿Εκκλησιῶν", τὸ ὁποῖο εἶχε καὶ ἔχει τὴν πρωτοβουλία νὰ ὀνομάζει ᾿Ορθοδόξους τοὺς Μονοφυσῖτες καὶ νὰ μᾶς ἑνώνει μαζί τους, νὰ μᾶς "τσουβαλιάζει", σὲ "διορθόδοξες" ἐπιτροπές. ῎Οντως "πορθεῖται ἡ τῶν Πατέρων διδασκαλία" κατὰ τὴν παλαιὰ διαπίστωση τοῦ Μ. Βασιλείου, ἐνῶ καὶ πάλι "σιγᾷ τῶν εὐσεβούντων τὰ στόματα".

ΚΑΤΑΡΓΗΣΗ ΤΩΝ ΑΝΑΘΕΜΑΤΩΝ ΤΗΝ ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ

___________

Καταλαβαίνουμε τώρα καλὰ γιατὶ ἡ Διαρκής ῾Ιερὰ Σύνοδος κατήργησε πρὸ ἐτῶν τὴν ἀνάγνωση τῶν ἀναθεμάτων κατὰ τὴν Κυριακὴ τῆς ᾿Ορθοδοξίας ἐναντίον τῶν αἱρετικῶν, μεταξὺ τῶν ὁποίων καὶ οἱ αἱρετικοὶ Διόσκορος καὶ Σεβῆρος, οἱ "ἅγιοι" τῶν Μονοφυσιτῶν. ᾿Ελπίζουμε νὰ μὴ σκεφθοῦν στὰ πλαίσια τῆς "Μεταπατερικῆς", γιατὶ ὄχι καὶ μιᾶς "Μεταποστολικῆς" Θεολογίας, νὰ καταργήσουν καὶ τό· "Αὕτη ἡ πίστις τῶν ᾿Αποστόλων, αὕτη ἡ πίστις τῶν Πατέρων, αὕτη ἡ πίστις τῶν ᾿Ορθοδόξων, αὕτη ἡ πίστις τὴν οἰκουμένην ἐστήριξεν". ᾿Αφήσαμε δυστυχῶς ἐπὶ ἕνα αἰῶνα σχεδὸν νὰ ἐξαπλωθεῖ καὶ νὰ κυριαρχήσει ὁ Οἰκουμενισμὸς μὲ συνέπεια νὰ συμβαίνουν διαρκῶς πολλὰ "ναυάγια περὶ τὴν πίστιν". Εἶναι δυνατόν, Μακαριώτατε, νὰ εἶναι ᾿Ορθόδοξοι οἱ ᾿Αρμένιοι, οἱ ὁποῖοι μαζὶ μὲ τοὺς ἄλλους Μονοφυσῖτες, ἀπὸ τὶς ἑπτὰ Οἰκουμενικὲς Συνόδους δέχονται μόνον τὶς τρεῖς πρῶτες, καὶ ἀρνοῦνται νὰ ὁμολογήσουν ὅτι ὁ Χριστὸς εἶχε δύο φύσεις, θεία καὶ ἀνθρώπινη; Νὰ ποῦν μὲ τὸ στόμα καὶ νὰ γράψουν μὲ τὴν γραφίδα τὸν ἀριθμὸ δύο, δύο φύσεις;

ΠΗΓΗ:

Θρησκευτικά,

Θεοδρομία

ΘΡΗΝΩΔΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΤΩΣΗ ΤΗΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΕΩΣ

ΘΡΗΝΩΔΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΤΩΣΗ ΤΗΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΕΩΣ

Του Αγίου Γενναδίου Σχολαρίου

============

"Θυμηθεῖτε πόσο μεγάλο καί πόσο ἐκλεκτό ὑπῆρξε τό γένος μας. Γιατί ἦταν σοφό, ἔνδοξο, γενναῖο, φρόνιμο, ἡρωϊκό. Ὑπέταξε ὁλόκληρη τήν οἰκουμένη σ᾽ ἕνα βασίλειο καί μέ τόν ἐνάρετο μάλιστα ζῆλο του ἀπορρόφησε ὁλόκληρη γενικά τήν ἀρετή, ὅπως ἀκριβῶς τό σφουγγάρι τά νερά. ᾽Αλλά τώρα, ἀλλοίμονο γιά τά κακά! Χάθηκε τό πᾶν, ἀφοῦ ἔπεσε στά χέρια τῶν ἐχθρῶν ἡ Κωνσταντινούπολη, πού ἡ ἀνάμνησή της καί μόνο μπορεῖ νά μᾶς κάνει νά ξεσπάσουμε σέ κραυγές πόνου καί γοερά κλάματα καί νά ψυχορραγήσουμε. Πράγματι, ὅταν κυριεύτηκε ἡ Πόλη, βεβηλώθηκαν τά θυσιαστήρια, καταπατήθηκαν τά ἱερά σκεύη καί ἀντικείμενα, χύθηκε πολύ αἷμα, ἀτιμάσθηκαν μοναχές, βιάσθηκαν παρθένες, ἀποκεφαλίστηκαν βρέφη, φονεύτηκαν μέ τά μαχαίρια τῶν ἀσεβῶν ἄρχοντες, ἱερεῖς, ἄντρες, γυναῖκες, ἄνθρωποι κάθε ἡλικίας.

᾽Αλλοίμονο σ᾽ ἐμένα τόν ταλαίπωρο καί ἄθλιο! Ποιός εἶναι ἱκανός νά ἐξιστορήσει κατά τρόπο δραματικό τό μεγάλο αὐτό πάθημα καί νά ἀναγγείλει στούς μεταγενέστερους τή συμφορά; ᾽Αλλοίμονο! Ποῦ εἶναι ἡ βασιλική πομπή καί παράταξη; Ποῦ εἶναι ἡ στρατιωτική παράταξη τῶν ἀνακτόρων; Ποῦ εἶναι τό τόσο μεγάλο πλῆθος τῶν ἀρχόντων; Ποῦ εἶναι τά διδακτήρια τῆς σοφίας; ᾽Αλλοίμονο σ᾽ ἐμένα τόν δυστυχισμένο! Ποῦ εἶναι ἡ πατριαρχική διοίκηση; Ποῦ εἶναι ἡ ὀμορφιά τῆς ᾽Εκκλησίας τοῦ Χριστοῦ; Ποῦ εἶναι ὁ τόσο πολυπληθής καί τόσο ἐκλεκτός χορός τῆς ἀρχιερατικῆς καί μοναχικῆς τάξεως; Ὁ Μωάμεθ ἐξαφάνισε τά πάντα. Καί τά κακά δέν ὑπάρχουν μόνο στή Βασιλεύουσα, ἀλλά καί στίς μικρότερες πόλεις. Καί σ᾽ αὐτές μάλιστα περισσότερα καί πάρα πολύ φοβερά".

ΠΗΓΗ:

Ζωηφόρος

Ο ΑΓΙΟΣ ΓΡΗΟΓΟΡΙΟΣ Ο ΠΑΛΑΜΑΣ, Ο ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΣΜΟΣ ΚΑΙ ΤΟ ΙΣΛΑΜ

Ο ΑΓΙΟΣ ΓΡΗΓΟΡΙΟΣ Ο ΠΑΛΑΜΑΣ, Ο ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΣΜΟΣ ΚΑΙ ΤΟ ΙΣΛΑΜ

Του Πρωτ. Βασιλείου Α. Γεωργοπούλου

==============

Η θεωρία των λεγομένων «Αβρααμικών θρησκειών» αρχικά πρωτοδιατυπώθηκε από τον Γάλλο Ισλαμολόγο και μυστικιστή, τον Louis Massignon (1883-1962). Σύμφωνα με τον πυρήνα της εν λόγω θεωρίας οι τρεις μονοθεϊστικές θρησκείες, Χριστιανισμός, Ιουδαϊσμός και Ισλάμ έχουν:

α) κοινό πατέρα τον Αβραάμ,

β) κοινή αφετηρία και αναφορά, την πίστη τού πατριάρχη Αβραάμ στον ένα Θεό, και

γ) το κοινό καθήκον τού πιστού να υπακούει στο θέλημα τού Θεού.

Ανάλογη προβληματική σχετικά με την ομολογία της πίστης στον Αβραάμ και την αντίληψη, ότι οι Μουσουλμάνοι προσεύχονται μαζί με τους χριστιανούς στον ένα Θεό θα υιοθετηθεί επισήμως από την Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία κατά τη Β' Βατικάνεια Σύνοδο.

Στα πλαίσια της διαθρησκειακής προβληματικής η εν λόγω θεωρία προτείνεται και καλλιεργείται με σκοπό την υπέρβαση της ιστορικής αντιπαλότητας και της θρησκευτικής βίας, με την υποτιθέμενη ανάδειξη της κοινής προέλευσης και των κοινών στοιχείων τούτων των θρησκειών.

Οι τρεις αυτές θρησκείες, σύμφωνα με τον Karl Josef Kuschel, έναν σημαντικό εκφραστή της, είναι αδέλφια ως προς την πίστη στον Θεό τού Αβραάμ. Έμφαση δίνεται στον ένα Θεό, στην υπερβατικότητά του και στη διάκρισή του από τον κόσμο. Μπορεί να γίνει αποδεκτός ο ισχυρισμός ότι και οι τρεις θρησκείες είναι αδέλφια ως προς την πίστη στον ένα και τον αυτόν Θεό; Σύμφωνα με τη διδασκαλία του Αγ. Γρηγορίου του Παλαμά, ιδιαιτέρως όσον αφορά στο σκέλος της σχέσης Χριστιανισμού και Ισλάμ, αναμφισβήτητα όχι.

Ο ιερός Πατέρας γνώρισε το Ισλάμ κατά τη διάρκεια της αιχμαλωσίας του από τους Τούρκους το 1354, διαλέχθηκε τρεις φορές με εκπροσώπους του, ομολόγησε και διατύπωσε με σαφήνεια την ορθόδοξη χριστιανική διδασκαλία, επισήμανε το ριζικώς διαφορετικό περιεχόμενο και τον τρόπο κατανόησης του Θεού που υπάρχει μεταξύ Χριστιανισμού και Ισλάμ, όπως επίσης και τον διαφορετικό τρόπο κατανόησης του προσώπου του Χριστού. Τονίζει με σαφήνεια σχετικά με τις θεολογικές αφετηριακές προϋποθέσεις τού Ισλάμ: «Τον δε Μεχουμέτ (σ. Σ. τον Μωάμεθ) ούτε παρά των προφητών ευρίσκομεν μαρτυρούμενον ούτε τι ξένον ειργασμένον και αξιόλογον προς πίστιν ενάγον. Διά τούτο ου πιστεύομεν αυτώ ουδέ τω παρ' αυτού βιβλίω».

Με αφορμή μάλιστα τις ισλαμικές αντιλήψεις περί Χριστού επισημαίνει στο ποίμνιο του: «Προσέχετε μη ευρεθήτε όπως αυτοί εδώ, που, ενώ τον τεχθέντα από την παρθένο τον ονομάζουν Λόγο του Θεού και πνοή του και Χριστό, δηλαδή Θεάνθρωπο, έπειτα τον αποφεύγουν φρενοβλαβώς και τον αθετούν σαν να μη είναι Θεός». Υπογράμμιζε στις συζητήσεις του ότι κατά τη χριστιανική πίστη το «ένας Θεός» είναι αλληλένδετο, αδιάσπαστο και με το «Τριαδικός». «Εν γουν τα τρία και τα τρία εν».

Ο χριστιανός ομιλεί πάντοτε σχετικά με το μυστήριο του Θεού για «Τριάδα εν Μονάδι, Μονάδα εν Τριάδι και Μονάδα άμα και Τριάδα», πράγμα αδιανόητο για το Ισλάμ, όπως φυσικά και για τον Ιουδαϊσμό. «Ουκούν ο Θεός τρία, και τα τρία ταύτα εις έστι Θεός και δημιουργός».

Ο Αγ. Γρηγόριος ο Παλαμάς δεν παρέλειψε επίσης να αναδείξει στις συζητήσεις του με τους Μουσουλμάνους ότι και τα κοινά εξωτερικά στοιχεία που υπάρχουν (π.χ. προσευχή, ελεημοσύνη) έχουν διαφορετική θεολογική αφετηρία και δεν προϋποθέτουν απλώς μία κοινή μονοθεϊστική εκδοχή του Θεού.

Η επιχειρηματολογία τού ιερού Πατέρα βεβαίως δεν εξαντλείται στα όσα ενδεικτικώς επισημάναμε, πλην όμως είναι ικανά, νομίζουμε, να δείξουν τη μεγάλη διαφορά που υπάρχει μεταξύ Χριστιανικών, Ισλαμικών αλλά και των Ιουδαϊκών αντιλήψεων κατ' επέκταση. Δεν είναι τυχαίο μάλιστα το γεγονός ότι η απόλυτη πιστότητα του Αγ. Γρηγορίου του Παλαμά στα δεδομένα της εν Χριστώ Ιησού θείας Αποκαλύψεως, δεν τον οδηγεί σε αβαρίες περί την πίστη παρά τις ταλαιπωρίες της αιχμαλωσίας του.

Ταυτοχρόνως όμως τον οδηγεί να κατανοήσει με χριστολογική προοπτική και αυτή τη θέση ενός αλλόδοξου συνομιλητή του «ότι θα έλθει κάποτε καιρός που θα συμφωνήσουμε μεταξύ μας», αναφέροντας: «Συνεθέμην γαρ μνησθείς της του αποστόλου φωνής, ότι επί τω ονόματι Ιησού Χριστού παν γόνυ κάμψει και πάσα γλώσσα εξομολογήσεται ότι Κύριος Ιησούς Χριστός εις δόξαν Θεού Πατρός, τούτο δ' έσται πάντως εν τη Δευτέρα παρουσία του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού».

ΠΗΓΗ:

Εφημέριος Μάρτιος 2010

ΤΡΙΑ ΣΧΟΛΙΑ ΣΕ ΣΧΟΛΙΟ ΤΟΥ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟΥ "Ο ΣΩΤΗΡ"

ΤΡΙΑ ΣΧΟΛΙΑ ΣΕ ΣΧΟΛΙΟ ΤΟΥ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟΥ Ο "ΣΩΤΗΡ"

Του Παναγιώτη Τελεβάντου

===========

Στο εξαιρετικό ιστολόγιο “Αγκυρα” - των καλών παιδιών της Πάτρας - αναρτήθηκε ένα σχόλιο του περιοδικού “Ο Σωτήρ” αναφορικά με τη γνωστή ερώτηση του αείμνηστου Αρχιεπισκόπου Σεραφείμ αν το Βατικανό είναι Εκκλησία.

Ανώνυμος σχολιογράφος κατέθεσε τις απόψεις του και διαμαρτυρήθηκε, για την επίκληση του Αρχιεπισκόπου Σεραφείμ, και υπενθύμισε ότι ο αείμνηστος Αρχιεπίσκοπος - πλην των μυρίων κακών που προξένησε στην Εκκλησία - η στάση του έναντι του Βατικανού δεν ήταν και τόσο συνεπής όσο ορισμένοι θέλουν να μας την παρουσιάσουν.

Με τις ανωτέρω παρατηρήσεις του ανώνυμου σχολιογράφου συμφωνώ και υπερθεματίζω και τον συγχαίρω μάλιστα θερμά επειδή είχε την ευθύτητα να μην αποδώσει στον αείμνηστο Σεραφείμ εύσημα που δεν του αξίζουν.

Ταυτόχρονα, όμως, διατύπωσε μια άποψη, η οποία με οδήγησε να γράψω δύο σχόλια τα οποία και παραθέτω στη συνέχεια.

Διατηρώ την ελπίδα ότι παρενόησα τον καλό σχολιογράφο.

Θέλω να πιστεύω ότι εννοούσε “τι κάθεστε και ασχολείστε με το τι είπε ο αφερέγγυος Αρχιεπίσκοπος Σεραφείμ, αφού για το θέμα μίλησαν Πατέρες της Εκκλησίας και σπουδαίοι θεολόγοι;” και όχι ότι θεωρεί τον Παπισμό Εκκλησία.

Ελπίζω να βρει το χρόνο να μας διευκρινίσει τις θέσεις του και να μας διαφωτίσει για κάποια άλλα πράγματα, που συνέβησαν τις αποφράδες εκείνες ημέρες, όταν 12 αδιάβλητοι Μητροπολίτες, εξεβλήθησαν από τους θρόνους τους, χωρίς δίκη και απολογία. Μια βοώσα αδικία η οποία - ως μη όφειλε - συνεχίζεται μέχρι τις μέρες μας, στο πρόσωπο του Σεβασμιότατου Μητροπολίτη Αττικής κ. Νικόδημου.

Παραθέτουμε στη συνέχεια την ανάρτηση με τα σχόλια που μας έδωσαν την αφορμή για τη σύνταξη του πιο πάνω σχολίου.

*****

ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΒΑΤΙΚΑΝΟ ΕΚΚΛΗΣΙΑ;

Του περιοδικού “Ο Σωτήρ”

_____________

Έχουν περάσει από εκείνη την εποχή 18 χρόνια. Ήταν το έτος 1993, όταν ο τότε Αρχιεπίσκοπος Αθηνών και πάσης Ελλάδος, ο μακαριστός Σεραφείμ, σε τηλεοπτική του συνέντευξη έθεσε το παραπάνω ερώτημα. Είπε: «Θέτω το ερώτημα! Ευθαρσώς! Και να απαντήσουν οι αρμόδιοι καθηγητάδες θεολόγοι επιστήμονες: Είναι Εκκλησία το Βατικανόν; Ναι ή όχι;». Και συνέχισε ο Αρχιεπίσκοπος λέγοντας πως το ίδιο αυτό ερώτημα το είχε θέσει και στη Σύνοδο των Προκαθημένων των Ορθοδόξων Εκκλησιών στην Κωνσταντινούπολη, καθώς και σε θεολογικό Συνέδριο στο Διορθόδοξο Κέντρο της Ιεράς Μονής Πεντέλης. Συμπλήρωσε δε ότι το θέτει, διότι θεωρεί πως ο Χριστός δεν μπορεί να έχει σχέση «με λόγχες, με πρεσβευτές, με τύμπανα και παρατάξεις», όπως αυτά υπάρχουν στον Παπισμό.

Το ερώτημα αυτό του αοιδίμου Αρχιεπισκόπου αντηχεί με εξαιρετική επικαιρότητα τώρα, στον απόηχο της μεγάλης φιέστας του Βατικανού την 1η Μαΐου. Η φιέστα έγινε για την ανακήρυξη ως «μακαρίου» (μιας αρχικής βαθμίδας αγιοκατατάξεως στον Παπισμό), 6 χρόνια μετά τον θάνατό του, του προηγούμενου πάπα Ρώμης Ιωάννου-Παύλου Β'. Περίπου ένα εκατομμύριο άνθρωποι, ακόμη και αρχηγοί κρατών, συγκεντρώθηκαν στη Ρώμη και έλαβαν μέρος στις σχετικές εκδηλώσεις. Μεταξύ αυτών και η Γαλλίδα μοναχή Μαρί Σιμόν Πιέρ, στη μαρτυρία της οποίας στηρίχθηκε το Βατικανό για τη μακαριοποίηση του πάπα.

Η μοναχή αυτή βεβαίωνε ότι επικαλέστηκε τη βοήθεια του πάπα και θεραπεύθηκε από τη νόσο του πάρκινσον.

Και τώρα εμείς διερωτώμεθα: Ποιά σχέση μπορεί να έχει η αληθινή αγιότητα, όπως την έχει η Ορθοδοξία μας, με αυτό που εκλαμβάνεται ως αγιότητα στον Παπισμό; Αυτή τη στιγμή δεν κρίνουμε τη ζωή του κοιμηθέντος πάπα - ο Θεός κρίνει τον κάθε άνθρωπο και Εκείνος μόνο γνωρίζει και αναδεικνύει τους άγιους του. Επισημαίνουμε μόνο τα κριτήρια με τα οποία εκεί ανακηρύσσονται οι άγιοι. Ένα μόνο υποτιθέμενο θαύμα και η εκτιμώμενη ως πολύ μεγάλη προσφορά του πάπα στην πτώση του κομμουνισμού και την επέκταση του Ρωμαιοκαθολικισμού θεωρήθηκαν ότι αποτελούν επαρκή στοιχεία για την αγιοποίησή του.

Είναι φανερό ότι πρόκειται για ριζική διαφορά κριτηρίων. Είναι άλλος κόσμος ο Παπισμός· ξένος προς την αλήθεια του Ευαγγελίου. Ένα εγκόσμιο σύστημα, που δρα ως πολιτική οργάνωση μέσα στον κόσμο. Και από αυτό το σύστημα τους Ορθοδόξους μάς χωρίζει μια αγεφύρωτη άβυσσος. Διότι με τα κριτήρια της ευαγγελικής αλήθειας αυτό το σύστημα, όπως το είπε ο μακαριστός Αρχιεπίσκοπος Σεραφείμ, δεν είναι Εκκλησία!

ΣΧΟΛΙΑ ΣΤΗΝ ΑΝΑΡΤΗΣΗ

__________

Ο/Η Ανώνυμος είπε...

Παραμένουν ορισμένοι στην δήλωση την οποία έκανε εναντίον της Παπικής εκκλησίας ο άγευστος θεολογίας και Κανονικού Δικαίου Αρχιεπίσκοπος Σεραφείμ ο οποίος επεβλήθη υπό της στυγνής Χούντας Δημητρίου Ιωαννίδη. Λησμονούν απόψεις μεγάλων Πατέρων της Εκκλησίας και σπουδαίων θεολόγων οι οποίοι δεν άλλαζαν άποψη ανάλογα στο που φυσούσε ο άνεμος.

Παραπέμπω σε δηλώσεις του που δημοσιεύτηκαν στην «Εκκλησιαστική Αλήθεια» εφημερίδα της Εκκλησίας με διευθυντή τον Ι. Χατζηφώτη. Όπου ο Αρχιεπίσκοπος Σεραφείμ υποδεχόμενος στην Αρχιεπισκοπή Αθηνών Παπικούς Ιερατικής Σχολής της Ρώμης τους προτρέπει να «παραμείνουν στην Εκκλησία τους και να υπακούουν εις αυτή» δηλαδή στην Παπική. Δεν τους κάλεσε στην Αλήθεια της Ορθοδοξίας. Και τους έκανε παραινέσεις να παραμείνουν πιστοί στην Εκκλησία τους.

Όπου τον έπαιρνε το έπαιζε λιοντάρι και όπου δεν μπορούσε γινόταν λαγός.

Θα ξέχασαν οι συντάκτες του άρθρου τον πόλεμο τον οποίο ξεκίνησε ο άγευστος πνευματικής ζωής και κηρύγματος Σεραφείμ Τίκας εναντίον των Ορθοδόξων Αδελφοτήτων. Θα ξέχασαν ότι προσπάθησε επί της παντοδυναμίας του επί Χούντας Ιωαννίδη το κλείσιμο των Αδελφοτήτων και των Θρησκευτικών συλλόγων με δήμευση των περιουσιών τους. Γνωστή η φράση του «αυτοί είναι του Κατηχητικού δεν είναι ικανοί να αντιδράσουν». Βέβαια αυτός δεν είχε σχέση με τα Κατηχητικά αλλά με τους αντάρτες και τις διαπλοκές.

Σταματώ για να μην αναφέρω και άλλες μεγαλύτερες αμαρτίες του Σεραφείμ και ανάψουν τα αίματα.

Είθε ο Θεός να αναπαύσει την ψυχή του.

Ως προς το θέμα του Ιωάννου Παύλου του Β΄ δεν με αφορά ας κάνουν ότι θέλουν……

Α.

*****

Ο/Η Παναγιώτης Τελεβάντος είπε...

Οι κρίσεις του σχολιογράφου για τον αείμνηστο Σεραφείμ με βρίσκουν σύμφωνο. Αξεστος, αθεολόγητος και ασυνεπής.

Το σχόλιο ότι δεν τον ενδιαφέρει η αγιοποίηση του Πάπα Ιωάννη Παύλου Β΄ σημαίνει - εικάζω- αφού δεν είναι Εκκλησία αλλά αίρεση ο Παπισμός ποια σημασία έχει ποιον αγιοποιούν;

Αυτό που δεν κατάλαβα είναι τι εννοεί όταν λέγει ότι οι Πατέρες της Εκκλησίας θεωρούσαν τον Παπισμό Εκκλησία.

Ποιοι είναι οι Πάτερες που τον θεωρούσαν Εκκλησία;

Και αν όντως είναι Εκκλησία ο Παπισμός τότε πόσες Εκκλησίες υπάρχουν;

Στο Σύμβολο της Πίστεως πάντως ομολογούμε πίστη εις Μίαν Εκκλησία. Οχι δύο.

Εκτός και αν ο σχολιογράφος είναι οπαδός της "διηρημένης Εκκλησίας" του Μητροπολίτη Μεσσηνίας.

*****

Ο/Η Παναγιώτης Τελεβάντος είπε...

Να προσθέσω κάποιες σκέψεις.

Εξ όσων ξέρω, όχι μόνον δεν υπάρχουν Πατέρες που θεωρούν το Βατικανό Εκκλησία, αλλά και υπάρχει πληθώρα Συνόδων που καταδίκασαν τον Παπισμό ως αίρεση.

Πώς είναι επομένως δυνατόν το Βατικανό να είναι ταυτόχρονα και Εκκλησία και αίρεση;

Η Αδελφότητα του "Σωτήρος" είναι άξια κάθε επαίνου, επειδή βρίσκεται συνεχώς στην πρώτη γραμμή του αγώνα εναντίον του Οικουμενισμού και των άλλων αιρέσεων.

Οι καλοί πατέρες και αδελφοί του "Σωτήρος" είναι άξιοι των πιο θερμών συχαρητηρίων και της ευγνωμοσύνης μας για τη συνέπεια και τη σοβαρότητα με την οποία διεξάγουν τον αντιοικουμενιστικό αγώνα.

Και μια ακόμη απορία προς τον ενημερωμένο - από ότι φαίνεται - σχολιογράφο.

Τη φράση "βαράτε γιατί αυτοί είναι κατηχητόπουλα" ορισμένοι την αποδίδουν στο μακαριστό Μητροπολίτη Κορινθίας Παντελεήμονα.

Μήπως μπορεί να μας διαφωτίσει σχετικά;

ΠΗΓΗ:

Αγκυρα

ΠΑΠΙΚΟ ΜΟΝΑΣΤΗΡΙ ΜΕ ΑΙΣΘΗΣΙΑΚΟΥΣ ΧΟΡΟΥΣ

ΠΑΠΙΚΟ ΜΟΝΑΣΤΗΡΙ ΜΕ ΑΙΣΘΗΣΙΑΚΟΥΣ ΧΟΡΟΥΣ

Του Παναγιώτη Τελεβάντου

============

Εφριξε, λέγει η είδηση, ο Πάπας Βενέδικτος ΙΣΤ΄, με αυτά που συνέβαιναν σε μοναστήρι των Κιστερσιανών.

Να τα ακούσουμε και να μην το πιστέψουμε.

Πολύ δύσκολο να γίνει πιστευτό ότι όλα αυτά γίνονταν για χρόνια κάτω από τη μύτη του Βατικανού και κανείς δεν τα πήρε χαμπάρι.

Το πιο πιθανόν είναι ότι τα γνώριζε όλα μέχρι ανατριχιαστικής λεπτομέρειας ο Αγιότατος Πάπας της Ρώμης και όταν το μπίζνες, που είχαν στήσει οι Κιστερσιανοί μοναχοί - λόγω ατασθαλιών - χρεωκόπησε, τότε το Βατικανό θυμήθηκε τους κανόνες του μοναχισμού και το πόσο είχαν χαλαρώσει οι μοναχοί από την ασκητική ζωή που έπρεπε να ζούσαν.

Πώς δεν γνώριζε το Βατικανό τι γινόταν στο μοναστήρι, αφού καρδινάλιος του Βατικανού παρεβρέθηκε σε αισθησιακό χορό, που έκανε μοναχή, η οποία - πριν ενδυθεί το μοναχικό σχήμα- ήταν χορεύτρια σε νυχτερινά καταγώγια;

Μας δουλεύουν κανονικά;

Η μετάθεσή των μοναχών άλλωστε σε άλλα μοναστήρια δείχνει την πάγια τακτική του Βατικανού όποτε υπάρξουν σοβαρής φύσεως ηθικά σκάνδαλα να κουκουλώνονται διά της μεταθέσεως και ποτέ διά της καθαιρέσεως.

Οπως γινόταν με τόσες χιλιάδες παιδόφιλους φραγκοπαπάδες, οι οποίοι κακοποιούσαν δεκάδες χιλιάδες δυστυχισμένα παιδάκια, και το Βατικανό τους μετέθετε από ενορία σε ενορία αντί να τους καθαιρέσει.

Ας δοκιμάσει κάποιος να διαμφισβητήσει το "πρωτείο" και το "αλάθητο" του Πάπα όμως και θα δείτε τι τον περιμένει.

Οσο για τις προοπτικές ευόδωσης του διαλόγου Ορθοδόξων και Παπικών....

Παραθέτουμε στη συνέχεια την είδηση που μας έδωσε την αφορμή για το πιο πάνω σχόλιο.

*****

ΕΦΡΙΞΕ Ο ΠΑΠΑΣ ΒΕΝΕΔΙΚΤΟΣ

ΌΡΓΙΑ, ΜΠΙΖΝΕΣ ΚΑΙ ΟΡΓΙΑΚΟΙ ΧΟΡΟΙ

================

Έξω φρενών έγινε ο Πάπας Βενέδικτος με τους μοναχούς και της μοναχές του διάσημου μοναστηριού Santa Croce στη Gerusalemme της Ρώμης και τους πέταξε έξω με τις «κλοτσιές».

Οι μοναχοί και οι μοναχές είχαν στήσει μια φοβερή επιχείρηση κάνοντας μέρος του μοναστηριού χλιδάτο ξενοδοχείο με 24ωρη εξυπηρέτηση, ενώ διοργάνωναν συναυλίες, παρείχαν υπηρεσίες μεταφοράς με λιμουζίνα και...αισθησιακό χορό από καλόγρια που στην κοσμική της ζωή ήταν χορεύτρια σε νυχτερινό κέντρο!

Στο μοναστήρι που φυλάσσονται πολλά σημαντικά ιερά λείψανα και αρχαία κειμήλια, ζούσαν ζωή χαρισάμενη 20 Κιστερκιανοί μοναχοί.

Ο εκπρόσωπος του Βατικανού, Πατέρας Ciro Benedettini,δήλωσε πως από μία έρευνα που έγινε «διαπιστώθηκαν λειτουργικές και οικονομικές παρατυπίες και οι μοναχοί ζούσαν ‘χαλαρά’ και όχι όπως θα έπρεπε σύμφωνα με τους μοναστικούς κανόνες». Η εκκλησία του μοναστηρίού παραμένει ανοικτή, αλλά οι μοναχοί έχουν «μετατεθεί» σε άλλα μοναστήρια...

Οι πληροφορίες αναφέρουν ότι οι μοναχοί έχουν δημιουργήσει τεράστια χρέη, αλλά ο εκπρόσωπος του Βατικανού αρνήθηκε να δώσει περισσότερες λεπτομέρειες.

Ο πρώην ηγούμενος του Μοναστηριού πατέρας Simone Fioraso, που ήταν σχεδιαστής μόδας είχε μετατρέψει τον χώρο σε «κλαμπ» για επώνυμους οι οποίοι μάλιστα είχαν κάνει το μοναστήρι στέκι τους. Μεταξύ αυτών και η Madonna η οποία είχε ξεναγηθεί στο μοναστήρι σε μια VIP παρουσίαση των κειμηλίων το 2008. Αξίζει να σημειωθεί ότι το μοναστήρι λειτουργεί από το 325μ.χ δηλαδή σχεδόν 1700 χρόνια! Ο Fioraso είχε εκδιωχθεί καθώς προέκυψαν στοιχεία για ομοφυλοφιλικά πάρτι στα οποία συμμετείχε.

Το 2009 η Ann Nobili, χορεύτρια σε νυχτερινό κέντρο που έγινε μοναχή, κλήθηκε να χορέψει έναν «ιερό χορό» με θεατές πολλούς μοναχούς και τον καρδινάλιο Gianfranco Ravasi, που είναι επικεφαλής του πολιτιστικού τμήματος του Βατικανού.

Η αδελφή Ann Nobili η οποία από χορεύτρια σε κλαμπ έγινε...χορεύτρια μοναχή!

ΠΗΓΗ:

Εφημερίδα “Πολίτης”