Ι. Μ. ΣΤΑΥΡΟΒΟΥΝΙΟΥ,ΔΙΑΧΡΟΝΙΚΗ ΦΩΝΗ ΕΞ ΑΓΙΟΥ ΟΡΟΥΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΔΙΑΛΟΓΟΝ ΟΡΘΟΔΟΞΩΝ-ΠΑΠΙΚΩΝ

 

ΔΙΑΧΡΟΝΙΚΗ ΦΩΝΗ ΕΞ ΑΓΙΟΥ ΟΡΟΥΣ

ΓΙΑ ΤΟΝ ΔΙΑΛΟΓΟΝ ΟΡΘΟΔΟΞΩΝ-ΠΑΠΙΚΩΝ

Της Ιεράς Μονής Σταυροβουνίου

=====

=====

 

«…Δι᾽ αὐτὸ καὶ αἱ γενόμεναι ὑπὸ τῶν Ὀρθοδόξων παραχωρήσεις δὲν εἶναι κατ᾽ οὐσίαν φιλάνθρωποι. Δὲν εἶναι διὰ τὸ καλὸν οὔτε τῶν (αἱρετικῶν) Ῥωμαιοκαθολικῶν οὔτε τῶν Ὀρθοδόξων.

Μετακινοῦν ἀπὸ τὴν «ἐλπίδα τοῦ Εὐαγγελίου» τοῦ μόνου Θεανθρώπου Χριστοῦ εἰς τὸ εἴδωλον τοῦ ἀνθρωποθέου Πάπα τοῦ δυτικοῦ οὐμανισμοῦ.

Ἠμεῖς εἴμεθα ὑποχρεωμένοι, χάριν καὶ (αὐτῶν) τῶν Ῥωμαιοκαθολικῶν καὶ τοῦ σύμπαντος κόσμου, διὰ τοὺς ὁποίους ἡ ἀνόθευτος Ὀρθοδοξία εἶναι ἡ ἐσχάτη ἐλπίς, οὐδέποτε νὰ ἀποδεχθῶμεν ἕνωσιν, ἢ χαρακτηρισμὸν τῆς “Ῥωμαιοκαθολικῆς Ἐκκλησίας” ὡς (τάχα) “ἀδελφῆς Ἐκκλησίας”, ἢ τοῦ Πάπα ὡς κανονικοῦ ἐπισκόπου Ῥώμης, ἢ τῆς “ἐκκλησίας” τῆς Ῥώμης ὡς ἐχούσης κανονικὴν Ἀποστολικὴν Διαδοχήν, Ἱερωσύνην καὶ Μυστήρια, χωρὶς τὴν ῥητὴν ἐκ μέρους των ἀποκήρυξιν τοῦ «FILIOQUE», τοῦ «ἀλαθήτου», τοῦ «πρωτείου», τῆς «κτιστῆς χάριτος», καὶ ὅλων τῶν λοιπῶν (συνεπαγομένων) κακοδοξιῶν των, τὰς ὁποίας οὐδέποτε θὰ θεωρήσωμεν ὡς διαφορὰς χωρὶς σημασίαν ἢ ὡς θεολογούμενα, ἀλλὰ ὀρθοδόξως πιστεύομεν ὅτι ἀλλοιώνουν ἀνεπανορθώτως τὸν θεανθρώπινον χαρακτῆρα τῆς Ἐκκλησίας καὶ συνιστοῦν βλασφημίας…»

Τὸ ἀνωτέρω κείμενο εἶναι χαρακτηριστικὸ μικρὸ ἀπόσπασμα ἀπὸ τὴν ἐξαιρετικὰ βαρυσήμαντον ἐπιστολὴν τῆς Ἱερᾶς Κοινότητος τοῦ Ἁγίου Ὄρους πρὸς τὸν Οἰκουμενικὸν Πατριάρχην κ. Βαρθολομαῖον, ἡμερ. 8.12.1993, μὲ ἀφορμὴ τὴν «Κοινὴ Δήλωσι» τῆς «Μικτῆς ἐπιτροπῆς τοῦ διαλόγου Ὀρθοδόξων καὶ Ῥωμαιοκαθολικῶν», ποὺ ἔγινε στὸ BALAMAND τοῦ Λιβάνου τὸν Ἰούνιο τοῦ ἔτους 1993.

Στὴν ἐν λόγῳ συνδιάσκεψιν στὸ BALAMAND ἀρνήθηκαν νὰ παραστοῦν, καὶ κατὰ συνέπεια δὲν ὑπέγραψαν τὸ κείμενο τῆς «Κοινῆς Δήλωσης», τὰ Πατριαρχεῖα: Ἰεροσολύμων, Σερβίας, Βουλγαρίας, Γεωργίας καὶ οἱ Ἐκκλησίες: Ἑλλάδος καὶ Τσεχοσλοβακίας.

Τὰς ἀπὸ ἐκκλησιολογικῆς, δογματικῆς, ποιμαντικῆς, ἁγιολογικῆς, ἠθικῆς καὶ ἱστορικῆς ἀπόψεως, τρωτὰς θέσεις τοῦ κειμένου τῆς «Κοινῆς Δήλωσης» τῆς ἐν λόγῳ «Μικτῆς Ἐπιτροπῆς ἐπὶ τοῦ θεολογικοῦ διαλόγου μεταξὺ Ὀρθοδόξων καὶ Ῥωμαιοκαθολικῶν» ἐπεσήμαναν καὶ ἐπέκριναν μὲ ἐμπεριστατωμένες καὶ ἀξιολογώτατες ἐπιστολές τους ὄχι μόνον τὸ σύνολο τῶν εἴκοσιν ἱερῶν Μονῶν τοῦ Ἁγίου Ὄρους - Ἄθω, ἀλλὰ καὶ ἡ Διαρκὴς Ἱερὰ Σύνοδος τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος, ὅπως ἐπίσης οἱ καθηγητὲς τοῦ Πανεπιστημίου π. Θεόδωρος Ζήσης, π. Ἰωάννης Ῥωμανίδης, κ. Ἀνδρέας Θεοδώρου, κ. Μέγας Φαράντος κ.ἄ.

Ἡ ἀπὸ Ὀρθοδόξου πλευρᾶς ὑγιὴς αὐτὴ ἀντίδρασις Ἱεραρχῶν, Κληρικῶν, Μοναχῶν καὶ ἐπαϊόντων λαϊκῶν στὸ κείμενο τῆς «Κοινῆς Δηλώσεως» τῆς πιό πάνω ἀναφερομένης συνδιασκέψεως στὸ BALAND, διαδηλώνει περίτρανα πρὸς κάθε κατεύθυνσιν ὅτι:

Ὁ λαὸς τοῦ Θεοῦ διατηρεῖ ἀδιαλείπτως ζωντανὴν καὶ ἀλώβητον τὴν εὐαισθησία του σὲ θέματα Πίστεως καὶ Ὀρθοδοξίας καὶ δὲν εἶναι καθόλου διατεθειμένος νὰ δεχθῇ ψευδοενώσεις μὲ οἱουσδήποτε αἱρετικοὺς (παπικούς, κόπτες, κ.ἄ.), δηλαδὴ “ἑνώσεις” τύπου «Φερράρας-Φλωρεντίας» καὶ τὰ παρόμοια.

ΠΗΓΗ:

 

O ΖΩΟΠΟΙΟΣ ΣΤΑΥΡΟΣ, Δεκέμβριος 2019, 'Αρ. τεύχους 132-141, Περιοδικὴ ἔκδοσις τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Σταυροβουνίου.

ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΣ ΒΑΣΙΛΕΙΑΔΗΣ chrvassiliades.blogspot.com

π. ΗΛΙΑ ΜΑΚΟΥ, 150 ΝΑΟΙ ΣΤΗΝ ΑΛΒΑΝΙΑ ΚΤΙΣΤΗΚΑΝ ΕΚ ΘΕΜΕΛΙΩΝ, 70 ΑΝΑΣΤΗΛΩΘΗΚΑΝ ΚΑΙ 160 ΣΥΝΤΗΡΗΘΗΚΑΝ

Ας μη χάνουμε την πίστη μας!

Υπάρχουν και τα σκάνδαλα, υπάρχουν και τα ναυάγια. 

Υπάρχουν και οι ίντριγκες και η αντιευαγγελική πορεία πολλών ποιμένων.

Ας μη στρέφουμε το βλέμμα μας στους αποτυχημένους και στους καταχθόνιους

Ας το έχουμε προσηλωμένο στα θαύματα του Θεού που τελεί μέσα μας και γύρω μας.

Η αναβίωση της Εκκλησίας της Αλβανίας μέσα απο τα χαλάσματα δεν εξηγείται παρά μόνον ως θαύμα.

 150 ΝΑΟΙ ΣΤΗΝ ΑΛΒΑΝΙΑ ΚΤΙΣΤΗΚΑΝ ΕΚ ΘΕΜΕΛΙΩΝ, 70 ΑΝΑΣΤΗΛΩΘΗΚΑΝ ΚΑΙ 160 ΣΥΝΤΗΡΗΘΗΚΑΝ

Του π. Ηλία Μάκου

=====

Από τη στιγμή, που ο Αρχιεπίσκοπος Αλβανίας Αναστάσιος, ανέλαβε την ευθύνη της Ορθόδοξης Εκκλησίας της Αλβανίας, μέχρι σήμερα, τρεις περίπου δεκαετίες, ανεγέρθησαν εκ θεμελίων 150 νέοι ναοί, αναστηλώθηκαν 70 ναοί-μνημεία, ενώ επισκευάσθηκαν 160.

Εξάλλου περισσότερα από 70 μεγάλα οικοδομήματα ανεγέρθησαν ή αγοράσθηκαν και ανακατασκευάσθηκαν, για να στεγάσουν μητροπολιτικά οικήματα, σχολές, νηπιαγωγεία, ξενώνες, εργαστήρια, κλινικές, κέντρα νεότητος κλπ.

Το όλο οικοδομικό έργο ανέρχεται σε 450 κτίρια.

Να επισημανθεί ότι η Ορθόδοξη Αυτοκέφαλη Εκκλησία της Αλβανίας δείχνει έμπρακτο ενδιαφέρον για την έρευνα, την καταγραφή και αναστήλωση των διασωθέντων Ορθοδόξων μνημείων.

Μιλώντας πρόσφατα στον καθεδρικό ναό της Αναστάσεων Τιράνων ο κ. Αναστάσιος ανέφερε: "Χρειάστηκαν πολλές προσπάθειες, πολλές απογοητεύσεις για να μπορέσουμε να τα καταφέρουμε, να συγκεντρώσουμε, δηλαδή, τα απαραίτητα ποσά για να ανεγείρουμε ναούς. Ο Θεός ξέρει όλη αυτή την εποποιΐα, η οποία υπήρξε".

Αυτές τις ημέρες έχει αναληφθεί πρωτοβουλία ανοικοδόμησης του ναού του αγίου Προκοπίου, ο οποίος είναι προστάτης των Τιράνων, η οποία δεν θα βέβαια, η τελευταία, αλλά είναι συμβολική για την πρωτεςύουσα της Αλβανίας.

Για τη συγκέντρωση των απαραίτητων χρημάτων ο Αρχιεπίσκοπος Αλβανάις υπογράμμισε προς τους πσιτούς ότι "θα ήθελα προτού ξεκινήσω εγώ να παρακαλώ και να ζητώ στήριξη απ' αλλού και από το εξωτερικό, να προσφέρουμε εμείς ό,τι μπορούμε περισσότερο. Στο υπάρχον πάρκο η Εκκλησία του αγίου Προκοπίου η δική μας θα είναι μια παρουσία ομορφιάς και ελπίδας", επισήμανε.

Και πρόσθεσε: "Θυμάμαι ότι, όταν πριν από 25 χρόνια τριγύριζα σε διάφορα χωριά και μιλούσα για την ανάγκη να ξανακτίσουμε τους ναούς, σ' έναν εσπερινό στην περιοχή της Μουζακιάς, είχα πει το εξής απλό πράγμα: Ότι ο Θεός θα ευλογήσει την προσπάθειά μας. Εκείνο το οποίο δεν μπορεί να ευλογήσει και να πολλαπλασιάσει είναι το μηδέν. Το λίγο, όμως, το πολλαπλασιάσει".

Κατέληξε, σημειώνοντας πως "στην καινούργια πρωτοβουλία ανέγερσης του ναού του αγίου Προκοπίου, θα ήθελα όλοι ανεξαιρέτως οι Ορθόδοξοι, τουλάχιστον των Τιράνων, να έχουν συμμετάσχει, έστω και λίγο. Και είμαι βέβαιος ότι με αυτό τον τρόπο ο Θεός θα ευλογήσει, θα πολλαπλασιάσει αυτό το λίγο, θα φωτίσει και άλλους ανθρώπους να γίνουν πιο γενναιόδωροι και να ανακαλύψουμε και πάλι την παλιά κληρονομιά των Ορθοδόξων στην Αλβανία, που από το υστέρημά τους έκτισαν τους ναούς".

Πράγματι, η Εκκλησία της Αλβανίας, εκτός όλων των άλλων τομέων, που είναι αρκετοί, επένδυσε αρκετά χρήματα στην οικοδόμηση, ανοικοδόμηση και συντήρηση των ναών.

Και ήταν μια επίμοχθη και επώδυνη, μερικές φορές διαδικασία, ωστόσο ο καρπός πολύς.

Με υποστήριξη διεθνή, λόγω της ακτινοβολίας της προσωπικότητας του κ. Αναστασίου, αλλά και με το λεκ (νόμισμα της Αλβανίας) φτωχών ανθρώπων, έγιναν ναοί. Και έγιναν ναοί, "καμάρι" της κάθε περιοχής, "ουρανοί πολύφωτοι" και "παράδεισοι τερπνοί".

Αλλά και αποκαταστάθηκαν ναοί-μνημεία, που διασώζουν ολοζώντανη την παρουσία μέσα στην ιστορία της Ορθόδοξης Εκκλησίας της Αλβανίας, που υπήρξε πολυκύμαντη και αιματοκυλισμένη.

Kαι είναι αυτό ένα από τα σύγχρονα θαύματα στην Εκκλησία της Αλβανίας.

Χρειάζεται καρδιά καθαρή, για να αναγνωρίσουν οι άνθρωποι στα θαύματα του Θεού, που ποτέ δεν λείπουν, τη φανέρωση της θείας αγάπης, το νέο κόσμο της ελπίδας, που αναγγέλλει για τους πιστούς.

Ο προκαθήμενος της Εκκλησίας της Αλβανίας έπεισε, πρώτα απ' όλα με την ίδια τη ζήση του, τους Ορθόδοξους στη γειτονική χώρα να καταλάβουν ότι ο ναός είναι το κέντρο της λατρείας και η πηγή του αγιάσματός.

Ο ναός δεν είναι ξεροί τοίχοι. Είναι εκκλησία του Θεού, που ελκύει, εμπνέει, μεταρσιώνει και αναβιβάζει τον άνθρωπο. Αλλά και περιέχει, περικλείει τον διαχρονικό πλούτο της Ορθοδοξίας.

ΠΗΓΗ:

Ιστοσελίδα “Ρομφαία”

ΟΙ ΠΡΟΣΕΥΧΕΣ ΟΛΩΝ ΜΑΣ ΕΙΝΑΙ ΜΕ ΤΟΥΣ ΕΜΠΕΡΙΣΤΑΤΟΥΣ ΣΕΙΣΜΟΠΛΗΚΤΟΥΣ ΑΔΕΛΦΟΥΣ ΜΑΣ ΣΤΗΝ ΣΑΜΟ

Π. ΤΕΛΕΒΑΝΤΟΥ,ΕΝΑ ΠΡΩΤΟ ΣΧΟΛΙΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΤΩΝ 4 ΙΕΡΑΡΧΩΝ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΤΗΣ ΚΥΠΡΟΥ ΣΤΟΝ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟ ΠΑΤΡΙΑΡΧΗ

ΕΝΑ ΠΡΩΤΟ ΣΧΟΛΙΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΤΩΝ 4 ΙΕΡΑΡΧΩΝ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΤΗΣ ΚΥΠΡΟΥ ΣΤΟΝ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟ ΠΑΤΡΙΑΡΧΗ

Του Παναγιώτη Τελεβάντου

=====

Ο Παναγιώτατος Οικουμενικός Πατριάρχης κ. Βαρθολομαίος, με τηλεοπτικό του μήνυμα, επιτέθηκε -ευθέως και χωρίς περιστροφές- εναντίον των 4 αρχιερέων της Εκκλησίας της Κύπρου, ήτοι εναντίον των Πανιερώτατων Μητροπολιτών Λεμεσού κ. Αθανάσιου, Κύκκου κ. Νικηφόρου και Ταμασού κ. Ησαία και του Θεοφιλέστατου Αμαθούντος κ. Νικόλαου. 

Ως γνωστόν, οι 4 αρχιερείς αντιδικούν, από δεκαημέρου, δημόσια με τον Αρχιεπίσκοπο Κύπρου, επειδή μνημόνευσε τον Μακαριώτατο Κιέβου κ. Επιφάνιο.

Συγκεκριμένα, ο Παναγιώτατος κατηγορεί τους 4 αρχιερείς ότι εξωεκκλησιαστικά είναι τα κίνητρα της αντίδρασής τους, αναφορικά με την απόφαση του Αρχιεπισκόπου Χρυσοστόμου να μνημονεύσει τον Μακαριώτατο Κιέβου και πάσης Ουκρανίας κ. Επιφάνιο.

Επιπλέον, τους κατηγορεί ότι είναι ανέντιμοι και ανακόλουθοι. Ενώ προσποιούνται ότι προμαχούν δήθεν για την ενότητα της Ορθόδοξου Εκκλησίας, στην πραγματικότητα, δεν κάνουν τίποτε άλλο, εκτός από το να την υποσκάπτουν καίρια και απροκάλυπτα.

Οι 4 αρχιερείς θίχτηκαν -ασφαλώς- όταν άκουσαν τον Παναγιώτατο να τους προσάπτει δημόσια τόσο σοβαρές κατηγορίες. 

Γι’ αυτό, θεώρησαν σκόπιμο να στείλουν ανοιχτή επιστολή στον Οικουμενικό Πατριάρχη, με την οποία προσπαθούν να αποσείσουν από τους ώμους τους το βάρος της σοβαρώτατης ευθύνης που τους καταλογίζει δημόσια ο Παναγιώτατος κ. Βαρθολομαίος.

Από θεολογικής σκοπιάς, το περιεχόμενο της απάντησης των 4 Ιεραρχών, είναι -με τον επιεικέστερο δυνατό χαρακτηρισμό- αξιοθρήνητο και καταγέλαστο.

Προτίθεμαι -συν Θεώ- να ξετινάξω την έωλη, από θεολογικής σκοπιάς, επιχειρηματολογία της επιστολής, βήμα προς βήμα. 

Συγκεκριμένα προτίθεμαι να γράψω άρθρο στο οποίο θα παραθέτω, παράγραφο προς παράγραφο, την επιστολή των 4 αρχιερέων και στην συνέχεια θα την σχολιάσω αναλυτικά.

Δεν το κάνω αμέσως τώρα, όμως, επειδή θέλω να δω, αν θα απαντήσει την επιστολή των 4 αρχιερέων, ο Οικουμενικός Πατριάρχης και τι θα τους πει, αν την απαντήσει. 

Θα αναμένω επίσης να δω αν ο Αρχιεπίσκοπος Κύπρου τυχόν παρέμβει στην συζήτηση.

Για την ώρα, περιορίζομαι να υποβάλω στους 4 αρχιερείς το ερώτημα: Ποιος είναι ο λόγος, Πανιερώτατοι και Θεοφιλέστατε, που συνυπογράφετε κείμενο αθεολόγητης κυριολεκτικά επιστολής, που απευθύνεται στον Οικουμενικό Πατριάρχη, το οποίο πάσχει σοβαρά από εκκλησιολογικής και κανονικής σκοπιάς;

Πρόσφατα, με ανοιχτή επιστολή μου προς τον Πανιερώτατο Ταμασού, και στην συνέχεια με ανοιχτή επιστολή μου προς τους Πανιερώτατους Κύκκου και Ταμασού, τους υπέβαλα μια ταπεινή εισήγηση. 

Συγκεκριμένα τους εισηγήθηκα, πριν από κάθε δημόσια παρέμβασή τους, για να μην εκτίθενται, να συμβουλεύονται τον κορυφαίο θεολόγο της Κυκκώτικης Αυλής, κ. Νίκο Νικολαίδη, την θεολογική κατάρτιση, την εντιμότητα, την ευθύτητα, την ακεραιότητα και προπαντός την αφιλαργυρία ουδείς διαμφισβητεί. 

Γιατί αφήνετε, Πανιερώτατοι, αναξιοποίητο ένα τέτοιο θησαυρό, εν οστρακίνοις σκεύεσιν, που ανατρέφετε στον κόρφο σας;

Είναι φανερό, από το περιεχόμενο της επιστολής σας, ότι αγνοήσατε την ταπεινή μου εισήγηση, με αποτέλεσμα να στείλετε επιστολή στον Οικουμενικό Πατριάρχη, η οποία σας αφήνει, από θεολογικής σκοπιάς, ανεπανόρθωτα εκτεθειμένους.

Ας αναμένουμε, λοιπόν, να δούμε τι απάντηση θα σας δώσει -αν θα σας δώσει- το Φανάρι. 

Ας δούμε, επίσης, κατά πόσον θα παρέμβει στον διάλογο ο Αρχιεπίσκοπος Κύπρου -κάτι που ειλικρινά απεύχομαι, όπως θα εξηγήσω με ανοιχτή επιστολή που θα απευθύνω αύριο προς τον Μακαριώτατο Κύπρου-, και μετά θα δούμε, αν θα χρειαστεί να αναιρέσουμε, βήμα προς βήμα, την κυριολεκτικά διάτρητη θεολογικά επιστολή που στείλατε στον Οικουμενικό Πατριάρχη. 

ΔΙΑΘΡΗΣΚΕΙΑΚΟ ΜΝΗΜΟΣΥΝΟ ΣΤΗΝ ΒΙΕΝΝΗ ΓΙΑ ΤΑ ΘΥΜΑΤΑ ΤΗΣ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΚΗΣ ΕΠΙΘΕΣΗΣ

Διαθρησκειακό μνημόσυνο, στον παπικό καθεδρικό του Αγίου Στέφανου στην Βιέννη, για τα θύματα της τρομοκρατικής επίθεσης των ισλαμιστών.

Στην οικουμενιστική επιμνημόσυνη προσευχή, συμμετείχε -δυστυχώς- και ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Αυστρίας κ. Αρσένιος.

Κρίμα!

Δυστυχώς ο "λαϊκός Οικουμενισμός" καλά κρατεί.

ΠΑΠΙΚΟΣ ΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΘΕΤΕΙ ΘΕΜΕΛΙΟ ΛΙΘΟ ΣΕ ΟΡΘΟΔΟΞΟ ΜΟΝΑΣΤΗΡΙ!!!

Παπικός "επίσκοπος" θέτει το θεμέλιο λίθο, στο ορθόδοξο μοναστήρι που ιδρύθηκε στην Αυστρία, μαζί με τον Σεβασμιώτατο Μητροπολίτη Αυστρίας κ. Αρσένιο.

Καταρχήν πόσο ορθόδοξο είναι το μοναστήρι, που ιδρύθηκε στην Μητρόπολη Αυστρίας, όταν κάνει τόσο προχωρημένα οικουμενιστικά έκτροπα;

Και ύστερα, πότε επιτέλους, θα σταματήσει η προώθηση του "λαϊκού Οικουμενισμού", που αμβλύνει το κριτήριο των Ορθόδοξων πιστών;

ΕΙΝΑΙ Ο ΜΟΥΦΤΗΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ ΑΥΤΟΣ ΠΟΥ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΖΕΤΑΙ ΜΕ ΤΟΝ ΙΜΑΜΗ ΤΟΥ ΤΕΜΕΝΟΥΣ ΣΤΟΝ ΒΟΤΑΝΙΚΟ;

 

Μπορεί κάποιος να μας πληροφορήσει ποιος είναι ο κύριος με την γραβάτα στην φωτογραφία της ανάρτησης;

Ο εικονιζόμενος δεξιά είναι ο ιμάμης του Ισλαμικού τεμένους στον Βοτανικό.

Ο κύριος, όμως, με την γραβάτα και το μούσι, ποιος είναι;

Ο μουφτής της Αθήνας, του Καίρου ή της Βαγδάτης;

Παρακαλούμε θερμά, όποιον αναγνώστη του μπορεί να αναγνωρίσει τον γραβατωμένο κύριο της φωτογραφίας, να μας ενημερώσει.

ΠΕΡΙΟΔΙΚΟΥ "Ο ΣΩΤΗΡ",Ο ΑΓΙΟΣ ΠΑΙΣΙΟΣ Ο ΑΓΙΟΡΕΙΤΗΣ ΚΑΙ Ο ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΣ

Ο ΑΓΙΟΣ ΠΑΙΣΙΟΣ Ο ΑΓΙΟΡΕΙΤΗΣ ΚΑΙ Ο ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΣ

Του Ορθόδοξου περιοδικού “Ο Σωτήρ”

=====

Ὁ ὅσιος Παΐσιος (1924-1994) λίγα γράμματα ἤξερε, δὲν ἦταν σπουδαγμένος θεολόγος, δὲν φοίτησε σὲ ἀκαδημαϊκὲς σχολές. Σπούδασε στὸ Πανεπιστήμιο τῆς ἐρήμου, ἔζησε τὴν αὐστηρὴ ἀσκητικὴ ζωή, καλλιέργησε τὴν ἀδιάλειπτη προσευχὴ καὶ ἔγινε ὁ θεολόγος τοῦ βιώματος καὶ τῆς ἁγιοπνευματικῆς ἐμπειρίας. Γι᾽ αὐτὸ καὶ ὁ ἁπλὸς λόγος του, ὅταν ἀναφέρεται στοὺς σύγχρονους ἀγῶνες τῆς Ὀρθοδοξίας, ἀποπνέει τὸ ἄρωμα τῆς πατερικῆς Παραδόσεως καὶ εὐφραίνει τὶς ψυχὲς τῶν Ὀρθοδόξων πιστῶν.

Παραθέτουμε στὴ συνέχεια ἀπόσπασμα ἀπὸ ἐπιστολὴ ποὺ ἔστειλε ὁ ὅσιος Γέροντας τὸ 1969, τότε ποὺ ἄρχιζαν τὰ πρῶτα τολμηρὰ οἰκουμενιστικὰ ἀνοίγματα καὶ ἡ ἐπικίνδυνη προσέγγιση Ὀρθοδόξων καὶ Παπικῶν, καὶ τὴν ὁποία ἀπηύθυνε στὸν ἀείμνηστο ἀρχιμανδρίτη Χαράλαμπο Βασιλόπουλο, ἰδρυτὴ τῆς Πανελληνίου Ὀρθοδόξου Ἐνώσεως (Π.Ο.Ε.):

“Σεβαστὲ πάτερ Χαράλαμπε,

Ἐπειδὴ βλέπω τὸν μεγάλον σάλον ποὺ γίνεται εἰς τὴν Ἐκκλησίαν μας ἐξ αἰτίας τῶν διαφόρων φιλενωτικῶν κινήσεων καὶ τῶν ἐπαφῶν τοῦ Πατριάρχου μετὰ τοῦ Πάπα, ἐπόνεσα κι ἐγὼ ὡς τέκνον Της καὶ ἐθεώρησα καλόν, ἐκτὸς ἀπὸ τὶς προσευχές μου, νὰ στείλω κι ἕνα μικρὸ κομματάκι κλωστὴ (ποὺ ἔχω ὡς φτωχὸς μοναχὸς) διὰ νὰ χρησιμοποιηθῆ καὶ αὐτό, ἔστω καὶ γιὰ μιὰ βελονιά, διὰ τὸ πολυκομματιασμένο φόρεμα τῆς Μητέρας μας…

Θὰ ἤθελα νὰ ζητήσω συγγνώμην ἐν πρώτοις ἀπ᾽ ὄλους, ποὺ τολμῶ νὰ γράψω κάτι, ἐνῶ δὲν εἶμαι οὔτε ἅγιος οὔτε θεολόγος. Φαντάζομαι ὅτι θὰ μὲ καταλάβουν ὄλοι ὅτι τὰ γραφόμενά μου δὲν εἶναι τίποτε ἄλλο παρὰ ἕνας βαθύς μου πόνος διὰ τὴν γραμμὴν καὶ κοσμικὴν ἀγάπην, δυστυχῶς, τοῦ πατέρα μας κ.κ. Ἀθηναγόρα. 

Ὅπως φαίνεται, ἀγάπησε μίαν ἄλλην γυναίκα μοντέρνα, πού λέγεται Παπικὴ Ἐκκλησία, διότι ἡ Ὀρθόδοξος Μητέρα μας δὲν τοῦ κάμνει καμμίαν ἐντύπωσι, ἐπειδὴ εἶναι πολὺ σεμνή. Αὐτὴ ἡ ἀγάπη, ποὺ ἀκούστηκε ἀπὸ τὴν Πόλι, βρῆκε ἀπήχησι σὲ πολλὰ παιδιά του, ποὺ τὴν ζοῦν εἰς τὰς πόλεις. Ἄλλωστε αὐτὸ εἶναι καὶ τὸ πνεῦμα τῆς ἐποχῆς μας: ἡ οἰκογένεια νὰ χάση τὸ ἱερὸ νόημά της ἀπὸ τέτοιου εἴδους ἀγάπες, ποὺ ὡς σκοπὸν ἔχουν τὴν διάλυσιν καὶ ὄχι τὴν ἕνωσιν…

Μὲ τέτοια περίπου κοσμικὴ ἀγάπη καὶ ὁ Πατριάρχης μας φθάνει στὴ Ρώμη. Ἐνῶ θὰ ἔπρεπε νὰ δείξη ἀγάπη πρῶτα σὲ μᾶς τὰ παιδιά του καὶ στὴ Μητέρα μας Ἐκκλησία, αὐτός, δυστυχῶς, ἔστειλε τὴν ἀγάπη του πολὺ μακριά. Τὸ ἀποτέλεσμα ἦταν νὰ ἀναπαύση μὲν ὄλα τὰ κοσμικὰ παιδιά, ποὺ ἀγαποῦν τὸν κόσμον καὶ ἔχουν τὴν κοσμικὴν αὐτὴν ἀγάπην, νὰ κατασκανδαλίση ὅμως ὄλους ἐμᾶς, τὰ τέκνα τῆς Ὀρθοδοξίας, μικρὰ καὶ μεγάλα, ποὺ ἔχουν φόβον Θεοῦ.

Μετὰ λύπης μου, ἀπὸ ὅσους φιλενωτικοὺς ἔχω γνωρίσει, δὲν εἶδα νὰ ἔχουν οὔτε ψίχα πνευματικὴ οὔτε φλοιό. Ξέρουν ὅμως νὰ ὁμιλοῦν γιὰ ἀγάπη καὶ ἑνότητα, ἐνῶ οἱ ἴδιοι δὲν εἶναι ἑνωμένοι μὲ τὸν Θεόν, διότι δὲν Τὸν ἔχουν ἀγαπήσει».

Λόγος χωρὶς ἐμπάθεια, χωρὶς φανατισμὸ καὶ μισαλλοδοξία. Λόγος ὅμως σαφής, ξεκάθαρος, ἀληθινός, ποὺ χαρακτηρίζεται ἀπὸ προφητικὴ παρρησία καὶ τόλμη. Ἕνας ἁπλὸς μοναχὸς ποὺ θεωρεῖ ὅτι δὲν εἶναι «οὔτε ἅγιος οὔτε θεολόγος», ἐνῶ καὶ ἅγιος εἶναι καὶ θεολόγος ἀποδεικνύεται, γράφει μὲ φρόνημα ταπεινό, μὲ βαθὺ πόνο καὶ ἀγάπη γιὰ τὴν Ἐκκλησία, μὲ σεβασμὸ καὶ τιμὴ καὶ γιὰ τὸν ἐκτραπέντα «πατέρα μας», τὸν Πατριάρχη Ἀθηναγόρα.

Ἕνας τέτοιος λόγος συγκινεῖ τὶς ψυχές μας, φωτίζει τοὺς δρόμους μας καὶ διδάσκει τὸν τρόπο μὲ τὸν ὁποῖο πρέπει νὰ σταθοῦμε μπροστὰ στὸ ὅραμα «τῆς τῶν πάντων ἐνώσεως».

Ἀπὸ τὴν ἐποχὴ ποὺ γράφτηκε ἡ ἐπιστολὴ αὐτὴ τοῦ ὁσίου Παϊσίου, πέρασαν περίπου πενήντα χρόνια.

Στὸ διάστημα αὐτὸ ἡ τακτικὴ τοῦ Πατριάρχη Ἀθηναγόρα συνεχίσθηκε ἀπὸ τοὺς διαδόχους του μὲ νέες συναντήσεις μὲ τοὺς ἑτεροδόξους, μὲ ἀνταλλαγὲς δώρων, φιλοφρονήσεις, ἀσπασμοὺς ἀκόμη καὶ στὴν ἱερότατη καὶ φρικτὴ ὥρα τῆς θείας Λειτουργίας, μὲ τραυματισμὸ τῆς αὐτοσυνειδησίας τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας ὡς τῆς μίας καὶ μοναδικῆς Ἐκκλησίας, ποὺ ἱδρύθηκε ἀπὸ τὸν Χριστὸ καὶ θεμελιώθηκε στὴν ἀποστολικὴ πίστη καὶ πατερικὴ Παράδοση, μὲ οἰκουμενιστικὰ συμπόσια καὶ συμπροσευχὲς ὄχι μόνο μὲ ἑτεροδόξους, ἀλλὰ καὶ μὲ ἀλλοθρήσκους, μὲ ἀποδυνάμωση τῆς σημασίας τοῦ δόγματος καὶ ὑπερτονισμὸ μιᾶς ἀγάπης «κοσμικῆς», ὅπως τὴ χαρακτηρίζει ὁ ἁγιορείτης Ὅσιος, ἡ ὁποία δὲν ἑνώνει τὰ διεστῶτα, ἀλλὰ μᾶλλον διευρύνει τὰ χάσματα.

Τί θὰ ἔλεγε σήμερα ὁ Ἅγιος; Πῶς θὰ ἤλεγχε αὐτοὺς ποὺ ἐκπροσωποῦν σήμερα τὴν Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία στὶς συναντήσεις καὶ στοὺς διαλόγους μὲ τοὺς ἑτεροδόξους καὶ ἀλλοθρήσκους; Ποιοὺς λόγους θὰ ἀπηύθυνε σ᾽ αὐτοὺς ποὺ τὸν κατέταξαν μεταξὺ τῶν Ἁγίων, δὲν ἐγκολπώνονται ὅμως τὸ πνεῦμα του καὶ δὲν ἀκολουθοῦν τὸ παράδειγμα τῶν ἁγίων Πατέρων τῆς Ἐκκλησίας μας;

Τὶ θὰ ἔλεγε καὶ σὲ μᾶς, τοὺς ἁπλοὺς πιστούς, ποὺ παρακολουθοῦμε μὲ ἀγωνία ὅσα γίνονται στὶς μέρες μας καὶ ἀνησυχοῦμε;

Ἀσφαλῶς θὰ μᾶς ἔλεγε κάτι σχετικὸ μ᾽ αὐτὸ ποὺ γράφει στὴ συνέχεια τῆς ἐπιστολῆς του: «…ἂς γνωρίζωμεν καλὰ ὅτι ἡ Ὀρθόδοξος Ἐκκλησία μας δὲν ἔχει καμμίαν ἔλλειψιν. Ἡ μόνη ἔλλειψις, ποὺ παρουσιάζεται, εἶναι ἡ ἔλλειψις σοβαρῶν Ἱεραρχῶν καὶ Ποιμένων μὲ πατερικὲς ἀρχές. Εἶναι “ὀλίγοι οἱ ἐκλεκτοί”· ὅμως δὲν εἶναι ἀνησυχητικό. Ἡ Ἐκκλησία εἶναι Ἐκκλησία τοῦ Χριστοῦ, καὶ Αὐτὸς τὴν κυβερνάει. Δὲν εἶναι ναός, ποὺ κτίζεται μὲ πέτρες, ἄμμο καὶ ἀσβέστη ἀπὸ εὐσεβεῖς καὶ καταστρέφεται μὲ φωτιὰ βαρβάρων, ἀλλὰ εἶναι ὁ ἴδιος ὁ Χριστός· “καὶ ὁ πεσὼν ἐπὶ τὸν λίθον τοῦτον συνθλασθήσεται· ἐφ᾽ ὃν δ᾽ ἂν πέσῃ, λικμήσει αὐτὸν” (Ματθ. κα´, 44). Ὁ Κύριος, ὅταν θὰ πρέπη, θὰ παρουσιάση τοὺς Μάρκους τοὺς Εὐγενικοὺς καὶ τοὺς Γρηγορίους Παλαμάδες διὰ νὰ συγκεντρώσουν ὅλα τὰ κατασκανδαλισμένα ἀδέλφια μας, διὰ νὰ ὁμολογήσουν τὴν Ὀρθόδοξον πίστιν, νὰ στερεώσουν τὴν Παράδοσιν καὶ νὰ δώσουν χαρὰν μεγάλην εἰς τὴν Μητέρα μας (βλ. Κείμενα-Ἐπιστολὲς Γέροντος Παϊσίου τοῦ Ἁγιορείτου, ἐκδ. “Ἁγιοτόκος Καππαδοκία”, Θεσσαλονίκη 2009, σελ. 18-21).

ΠΗΓΗ: 

O ΖΩΟΠΟΙΟΣ ΣΤΑΥΡΟΣ, Δεκέμβριος 2019, 'Αρ. τεύχους 132-141, Περιοδικὴ ἔκδοσις τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Σταυροβουνίου,

ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΣ ΒΑΣΙΛΕΙΑΔΗΣ chrvassiliades.blogspot.com

Π. ΤΕΛΕΒΑΝΤΟΥ, Ο ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΣ ΠΑΤΡΙΑΡΧΗΣ ΡΙΧΝΕΙ ΑΠΟΦΑΣΙΣΤΙΚΑ ΤΟ ΒΑΡΟΣ ΤΟΥ ΥΠΕΡ ΤΟΥ ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΥ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ

 Ο ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΣ ΠΑΤΡΙΑΡΧΗΣ ΡΙΧΝΕΙ ΑΠΟΦΑΣΙΣΤΙΚΑ ΤΟ ΒΑΡΟΣ ΤΟΥ ΥΠΕΡ ΤΟΥ ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΥ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ

Του Παναγιώτη Τελεβάντου

=====

Σε μαγνητοσκοπημένο μήνυμά του, που μεταδόθηκε από το Ραδιοφωνικό Ίδρυμα Κύπρου, ο Παναγιώτατος Οικουμενικός Πατριάρχης κ. Βαρθολομαίος 

1.) κάνει μια σύντομη αλλά περιεκτική αναφορά στην επέτειο της 29χρονης ανάρρησής του στον Θρόνο της Κωνσταντινουπόλεως, 

2.) περιγράφει αδρομερώς όσα θεωρεί επιτεύγματα της πατριαρχίας του, 

3.) ευχαριστεί τον Μακαριώτατο Αρχιεπίσκοπο Κύπρου κ. Χρυσόστομο για την συμβολή του στις Διορθόδοξες σχέσεις, 

4.) αναφέρεται στην μνημόνευση του Μακαριώτατου Κιέβου και πάσης Ουκρανίας, από τον Αρχιεπίσκοπο Κύπρου,

5.) Ο Παναγιώτατος δεν μασά καθόλου τα λόγια του για όσους Ιεράρχες αντιδρούν στην απόφαση του Αρχιεπισκόπου Κύπρου να μνημονεύσει τον Κιέβου Επιφάνιο. 

Χωρίς περιστροφές, τους κατηγορεί ότι είναι ένοχοι γι’ αυτό ακριβώς που κατηγορούν τον Αρχιεπίσκοπο Χρυσόστομο. Δηλαδή κρίνουν τα εκκλησιαστικά προβλήματα με γνώμονα, όχι το Ευαγγέλιο και τους Ιερούς Κανόνες, αλλά με γνώμονα οικονομικά, πολιτικά και γεωστρατηγικά συμφέροντα. 

Τους λέγει, δηλαδή, ότι η τακτική τους εναρμονίζεται πλήρως με την θυμόσοφη ρήση του λαού μας “Φωνάζει ο κλέφτης”.

Ας αρχίσουμε, από όσα θεωρεί επιτεύγματα της πατριαρχίας του, ο Οικουμενικός Πατριάρχης κ. Βαρθολομαίος.

1.) Ο Παναγιώτατος επαίρεται, (άκου λόγο για να επαίρεται!!!), επειδή είναι συγκρητιστής και επειδή συγκάλεσε την οικουμενιστική Σύνοδο της Κρήτης.!!! 

Παραπληροφορεί το πλήρωμα της Εκκλησίας ότι δήθεν οι οικουμενιστικοί του ακροβατισμοί και το συγκρητιστικό του φρόνημα αποσκοπούν στην δόξα της Εκκλησίας και στην συμβολή της Ορθοδοξίας σε εγκόσμιους στόχους.!!! 

Δεν φαίνεται καν να συνειδητοποιεί ότι, έτσι ομολογεί έμμεσα, το βάθος του συγκρητιστικού λάκκου που έπεσε. 

2.) Ας μην επεκταθούμε, στην αξιολόγηση της πατριαρχίας του Παναγιώτατου και στα συγκρητιστικά του φρονήματα, στο παρόν άρθρο. 

Ας επικεντρώσουμε την προσοχή μας στην κατηγορία που εξακόντισε ο Οικουμενικός Πατριαρχης εναντίον των αρχιερέων της Εκκλησίας της Κύπρου, που αντιδρούν στην απόφαση του Αρχιεπισκόπου να μνημονεύσει τον Κιέβου κ. Επιφάνιο.

Είναι αληθής ο ισχυρισμός του Πατριάρχη ότι εξωεκκλησιαστικά και μόνον κριτήρια καθορίζουν την στάση των αρχιερέων που αντιδρούν στην απόφαση του Αρχιεπισκόπου;

Ο ισχυρισμός -δυστυχώς- είναι αληθέστατος.!

Ποιος μας το πιστοποιεί αυτό;

Ο Πανιερώτατος Μητροπολίτης Μόρφου κ. Νεόφυτος.

Τι είπε συγκεκριμένα ο Πανιερώτατος Μόρφου κ. Νεόφυτος, στο βίντεο, που παραθέσαμε ασχολίαστο, στην αμέσως προηγούμενη ανάρτηση, και το οποίο θα αναλύσουμε -συν Θεώ- προσεχώς, για την κρίση στην Εκκλησία της Κύπρου, για το Ουκρανικό;

Ότι οι αρχιερείς της Εκκλησίας της Κύπρου, εν Συνόδω, αποφάσισαν να τηρήσουν (άκουσον! άκουσον!) "επιτήδειον ουδετερότητα" στο Ουκρανικό, για να στηρίξουν τον Πρόεδρο Πούτιν στην σκακιέρα των γεωστρατηγικών αντιπαλοτήτων των μεγάλων δυνάμεων.!!!

Όταν άκουσα τον Πανιερώτατο Μητροπολίτη Μόρφου να αποκαλύπτει το παρασκήνιο της απόφασης των Ιεραρχών της Εκκλησίας της Κύπρου, έμεινα κυριολεκτικά αποσβολωμένος.

Χριστέ μου! Αναφώνησα.

Τι εγκατάλειψη Θεού είναι αυτή; 

Συνέρχονται οι αρχιερείς της Εκκλησίας της Κύπρου, εν Συνόδω, και διασκέπτονται για ένα τόσο σοβαρό εκκλησιαστικό θέμα, που απειλεί θανάσιμα αυτή ταύτην την ενότητα της Εκκλησίας. 

Και με ποιο γνώμονα λαμβάνουν αποφάσεις; 

Με αυτά που επιτάσσει το Ευαγγέλιο, η Εκκλησιολογία, η Εκκλησιαστική Ιστορία και το Κανονικό Δίκαιο; 

Πολλού γε και δη!

Αλλά με γνώμονα τα γεωστρατηγικά συμφέροντα και τα γεωπολιτικά παιγνίδια των μεγάλων δυνάμεων της εποχής μας.!!!

Έχουμε, λοιπόν, ξεκάθαρη ομολογία, εκ μέρους του Πανιερώτατου Μόρφου, για τον γνώμονα της (άκουσον άκουσον!) "επιτήδειας ουδετερότητας" της Ιεράς Συνόδου της Εκκλησίας της Κύπρου για το Ουκρανικό. 

Επομένως;

Επομένως είναι η ώρα ο Μακαριώτατος, οι Πανιερώτατοι και οι Θεοφιλέστατοι της Εκκλησίας της Κύπρου 

1.) να αποτραβηχτούν ΑΜΕΣΑ, από τα τηλεοπτικά παράθυρα, 

2.) να τερματίσουν τις δημόσιες αντεγκλήσεις που γκρεμίζουν την συνείδηση των πιστών, και 

3.) να καθορίσουν την στάση της Εκκλησίας της Κύπρου για το Ουκρανικό, με βάση το Ευαγγέλιο, την Εκκλησιολογία, την Εκκλησιαστική Ιστορία και το Κανονικό Δίκαιο της Ορθόδοξου Εκκλησίας.

Δηλαδή, τα ΜΟΝΑ κριτήρια που είναι επιτρεπτό οι Σύνοδοι των επισκόπων να λαμβάνουν αποφάσεις. 

Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ ΜΟΡΦΟΥ ΓΙΑ ΤΗΝ ΜΝΗΜΟΝΕΥΣΗ ΤΟΥ ΚΙΕΒΟΥ ΕΠΙΦΑΝΙΟ ΑΠΟ ΤΟΝ ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟ ΚΥΠΡΟΥ

Ακροατής της ομιλίας του Πανιερώτατου Μητροπολίτη Μόρφου κ. Νεόφυτου του υπέβαλε την ερώτηση γιατί ο Μακαριώτατος Κύπρου μνημόνευσε τον Κιέβου Επιφάνιο. 

Η απάντηση του Πανιερώτατου περιέχει μια σειρά από πολύ ενδιαφέρουσες θέσεις. 

Οι πλείστες, από αυτές τις θέσεις, είναι πολύ ορθές και αξιόλογες. 

Ορισμένες άλλες μπορεί να τις δεχτεί κάποιος με επιφυλάξεις.

Αυτά, όμως, ας τα δούμε μια άλλη φορά.

Ο σκοπός της παράθεσης της απάντησης του Πανιερώτατου, σε αυτή την συγκυρία, είναι για να καταδειχθούν τα εξωεκκλησιαστικά κριτήρια, που κυριάρχησαν, όταν η Ιερά Σύνοδος της Εκκλησίας της Κύπρου αποφάσισε να τηρήσει "επιτήδειο ουδετερότητα" - του Πανιερώτατου ο όρος- για την εκχώρηση Αυτοκεφαλίας στην Εκκλησία της Ουκρανίας.