Wednesday, January 11, 2017

ΟΙ ΠΙΕΣΕΙΣ ΑΙΡΕΤΙΚΩΝ ΠΡΟΤΕΣΤΑΝΤΩΝ ΣΤΟ Π.Σ.Ε. ΓΙΑ ΤΟ ΘΕΜΑ ΤΩΝ ΟΜΟΦΥΛΟΦΙΛΩΝ


ΟΙ ΠΙΕΣΕΙΣ ΑΙΡΕΤΙΚΩΝ ΠΡΟΤΕΣΤΑΝΤΩΝ ΣΤΟ Π.Σ.Ε. ΓΙΑ ΤΟ ΘΕΜΑ ΤΩΝ ΟΜΟΦΥΛΟΦΙΛΩΝ

Του Β. Χαραλάμπους, θεολόγου
=====

Αρκετές Προτεσταντικές ομάδες κυρίως, προσπαθούν στα πλαίσια του Π.Σ.Ε., στο οποίο είναι και η πνιγηρή πλειοψηφία, να περάσουν τις υπέρ των ομοφυλοφίλων απαράδεκτες θέσεις τους. Αυτό το ολίσθημα των ομο-αιτημάτων στο Π.Σ.Ε., άρχισε κυρίως από την Καμπέρα, και έγινε πιο έντονη στη Χαράρε, όπου η πίεση από Προτεσταντικές ομάδες για το θέμα των ομοφυλοφίλων, ήταν εντονότερη.

Με τέτοια δεδομένα ποιος είναι ο καρπός της παρουσίας Ορθοδόξων στο Π.Σ.Ε.; Δεν είναι δυνατό να υπάρξει κανένας διάλογος με τέτοια πολυμέρεια. Αν πάρουμε για παράδειγμα τη πολυπληθή συμμετοχή των αιρετικών κοινοτήτων των Μεθοδιστών, στο θέμα της ομοφυλοφιλίας, θα παρατηρήσομε ότι υπάρχουν τόσες διαφορετικές θέσεις των Μεθοδιστών μεταξύ τους, που θα ήταν μεγάλη αφέλεια να προσμένει κανείς κάτι από το λεγόμενο ‘’διάλογο’’ με τους Μεθοδιστές στα πλαίσια του Π.Σ.Ε.. Αφού μεταξύ τους οι αιρετικοί αυτοί δεν συμφωνούν, πως μπορεί να γίνει διάλογος μ’ αυτούς; 

Η παλαιότερη επισήμανση του Πατριάρχη Ρωσίας Κύριλλου, πριν γίνει Πατριάρχης, για ‘’άκρα φιλελευθεροποίηση και ριζοσπαστικό εκμοντερνισμό της πνευματικής ζωής’’ σε αρκετές προστεστανικές κοινότητες, ως αιτία της κρίσης της οικουμενικής κίνησης, την ηθική πτώση την οφειλόμενη στα ‘’πάθη ατιμίας’’ καταδεικνύει. Τα λόγια του Αποστόλου Παύλου, «…πόρνοις, αρσενοκοίταις …και ει τι έτερον  τη υγιαινούση διδασκαλία αντίκειται…» (Α΄Τιμ.1,10), αρκούν για να ερμηνεύσουν τη στάση των αιρετικών αυτών για τα ‘’πάθη ατιμίας’’.

Ενθυμούμαι το ολίσθημα των Αγγλικανών το έτος 2014, με την τέλεση του ‘’μυστηρίου’’ (άπαγε της βλασφημίας), όπως έγραφαν τα μέσα μαζικής ενημέρωσης για το ανοσιούργημα αυτό σε αγγλικανικό ναό στο Μπόρνμουρθ, την οποίαν η ‘’Guardian’’ χαρακτήρισε ‘’ιστορική μέρα’’. Αγγλικανοί μέχρι και βλάσφημη ‘’ακολουθία’’ του γάμου των ομοφυλοφίλων συνέταξαν και ως εκ τούτου η Αγγλικανική κοινότητα αντιμετωπίζει σοβαρό πρόβλημα διχασμού, μετά και την αποδοχή αρκετών από αυτούς του ‘’γάμου’’ των ομοφυλοφίλων.

Θα πρέπει να αναφέρουμε ότι από τα πολλά ατοπήματα που αναφέρονται στο οικουμενιστικό τεύχος «Τhe Ecumenical Review», επίσημο όργανο του Παγκοσμίου Συμβουλίου Εκκλησιών (Π.Σ.Ε.), είναι και αυτό που αναφέρεται στην βλάσφημη ‘’προσευχή’’ επί ‘’τη ενώσει’’ ομοφυλοφίλων. Η βλάσφημη ‘’προσευχή’’ επί ‘’τη ενώσει’’ ομοφυλοφίλων, αναφέρεται σε κείμενο Σουηδού θεολόγου και αφορά εισήγηση στα πλαίσια συζητήσεων που διεξάγονται εντός της Σουηδικής λεγόμενης ‘’εκκλησίας’’ για το θέμα τούτο.

Η βλάσφημη αυτή ‘’προσευχή’’ που δημοσιεύτηκε στο «Τhe Ecumenical Review», επίσημο όργανο  του ‘’Παγκοσμίου Συμβουλίου Εκκλησιών’’ (Π.Σ.Ε.), αρχίζει ως ακολούθως:

«Θεέ, συ μας δίδεις ζωή. Προς σε ερχόμεθα με την αναζήτησιν μας δι’ ολοκλήρωσιν και πλήρωμα εις την ζωήν μας.

Eρχόμεθα προς σε με την χαράν μας εις τα ανθρώπινα πρόσωπα, τα οποία δύνανται να αγαπούν έκαστον το έτερον και να μεταμορφώνουν τον κόσμον εν τω φωτί σου. 

Προσευχόμεθα δια…και δια…»*.

‘’Ικετεύουν’’ με την βλάσφημη αυτή ‘’προσευχή’’ «να μεταμορφώσουν τον κόσμον εν τω φωτί του Θεού» με τις πράξεις του σκότους; Πως μπορούν να απευθύνονται στον Ζωοδότη Κύριο, με τέτοια βλάσφημη θρασύτητα; Ποιο θέλημα θα εκπληρούν;  Φυσικά του πονηρού. Με θρασύτητα εκζητείται στην βλάσφημη αυτή ‘’προσευχή’’ η Θεία βοήθεια, για να ζήσουν με τον ‘’πλησίον των τα πάθη ατιμίας’’ (άπαγε της βλασφημίας). 

Η πρόφαση του ‘’διαλόγου’’ για την παρουσία Ορθοδόξων στο Π.Σ.Ε., είναι απλά αφελής δικαιολογία. Ποιος αμφιβάλλει ότι το Π.Σ.Ε. είναι η σύγχρονη Βαβέλ, όπου το μεγαλύτερο μέρος του αποτελείται από τις σύγχρονες αιρετικές παραφυάδες. Αντιλαμβάνεται κανείς το απαράδεκτο και ανώφελο της συμμετοχής σε τούτη τη σύγχρονη Βαβέλ του λεγόμενου ‘’Παγκοσμίου Συμβουλίου Εκκλησιών’’. Ολοένα ολισθαίνει το Π.Σ.Ε. και οι καρποί αυτής της αλλότριας ‘’συνύπαρξης’’ είναι τα αλλεπάλληλα ολισθήματα. Γιατί η τόση επιμονή για τη συμμετοχή Ορθοδόξων στη σύγχρονη αυτή Βαβέλ; Εκτός κι αν κάποιοι θεωρούν τις υποτροφίες του Π.Σ.Ε. ωφελήματα. Έπονται και χειρότερα δυστυχώς στο βαβέλειο αυτό συνοθύλευμα.

«Τούτο δε γίγνωσκε, ότι εν εσχάταις ημέραις ενστήσονται καιροί χαλεποί» Β΄ Τιμ.3,1, «έσονται γαρ οι άνθρωποι…ανόσιοι» Β΄ Τιμ.3,2, «φιλήδονοι μάλλον ή φιλόθεοι» Β΄ Τιμ.3,4. 

*Από το Περιοδικό «Όσιος Γρηγόριος» (Τεύχος Αρ. 38) που κάνει αναφορά στη βλάσφημη αυτή ‘’προσευχή’’.

Ο Π. ΜΠΟΥΡΔΑΛΑΣ ΑΠΟΤΙΜΑ ΤΟ ΚΟΛΥΜΒΑΡΙΟ


Ο Π. ΜΠΟΥΡΔΑΛΑΣ ΑΠΟΤΙΜΑ ΤΟ ΚΟΛΥΜΒΑΡΙΟ

Του θεολόγου κ. Ανδρέα Κυριακού
=====

Ο Θεολόγος κ. Παναγιώτης Μπούρδαλας, σε άρθρο του στο «Αμήν», ασχολείται με τη Σύναξη του Κολυμβαρίου. Θα σχολιάσουμε ορισμένα σημεία του εν λόγω άρθρου. Σχετικά με τη σύνθεση της εν λόγω Συνάξεως σημειώνει: «οφείλουμε να υπενθυμίσουμε ότι συμμετείχε η συντριπτική πλειοψηφία». Χωρίς ίχνος πολεμικής οφείλουμε να επισημάνουμε ότι ΔΕΝ συμμετείχε η συντριπτική πλειοψηφία των Ορθοδόξων στον Κολυμβάριο. Αν αγνοεί ο κ. Μπούρδαλας ότι οι τέσσερις Εκκλησίες που απείχαν συγκεντρώνουν πληθυσμιακά άνω του ημίσεως των απανταχού Ορθοδοξων, είναι καιρός να ρίξει μια ματιά στη Γεωγραφία και τα αριθμητικά δεδομένα. Αυτά μόνο για λόγους ακρίβειας, διότι στα θέματα της Πίστεως δεν μετράνε οι αριθμοί, αλλά η αλήθεια και μόνο.

Ο αρθρογράφος εκτιμά ιδιαιτέρως την εκεί συμμετοχή του «Πατριαρχείου Σερβίας, του οποίου η στάση ήταν καθοριστική, αφού οι επίσκοποί του είναι επόμενοι –μαθητές του (αγίου) Ιουστίνου Πόποβιτς».

Πάλι ΔΕΝ μας τα λέει καλά ο κ. Μπούρδαλας. Όποιος έχει διαβάσει, έστω και σε πρώτη ανάγνωση, κείμενα του Αγίου Ιουστίνου Πόποβιτς (χωρίς την ακατανόητη παρένθεση του αρθρογράφου) θα καταλάβει με την πρώτη ότι ΔΥΣΤΥΧΩΣ κάθε άλλο παρά επόμενοι-μαθητές του Αγίου, αποδεικνύονται από τα πράγματα, οι 25 επίσκοποι που μετέβηκαν στο Κολυμβάριο. Απλό παράδειγμα ο Σεβ. Μπάτσκας Ειρηναίος Μπούλοβιτς, που δεν υπέγραψε το άρθρο 6 για τις «ετερόδοξες Εκκλησίες και ομολογίες», όχι γιατί ακολουθούσε τις θέσεις του Αγίου Ιουστίνου Πόποβιτς, αλλά διότι ήθελε να αναγνωριστεί εκκλησιαστικότητα ΜΟΝΟ στον Παπισμό κι όχι στους άλλους κακόδοξους!!! Συγκρίνετε τη θεση αυτή του σεβασμιώτατου Μπάτσκας με αυτά που δίδαξε ο Άγιος Ιουστίνος Πόποβιτς. Τι να πει κανείς για τον Πατριάρχη Ειρηναίο που υπόγραψε, άνευ αντιλογίας, άπαντα τα κείμενα του Κολυμβαρίου! 

Τέλος λόγου. Ας μην απατά εαυτόν ο κ. Μπούρδαλας ότι οι Σέρβοι επίσκοποι ακολουθούν τον απλανή αστέρα της Εκκλησίας Ιουστίνο Πόποβιτς. Μια ματιά στη σκληρή πραγματικότητα θα τον προσγειώσει.

Tuesday, January 10, 2017

Ο ΣΕΒ. ΦΘΙΩΤΙΔΟΣ ΕΠΙΖΗΤΕΙ ΝΑ ΓΙΝΕΙ Ο ΕΠΟΜΕΝΟΣ ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΣ


Ο ΣΕΒ. ΦΘΙΩΤΙΔΟΣ ΕΠΙΖΗΤΕΙ ΝΑ ΓΙΝΕΙ Ο ΕΠΟΜΕΝΟΣ ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΣ

Του Παναγιώτη Τελεβάντου
=====

Διαβάσαμε τις εξής αποκαρδιωτικές δηλώσεις του Σεβ. Φθιώτιδος Νικόλαου στη “Ρομφαία”:

«Να σταματήσουν μερικοί να επικρίνουν τον Πατριάρχη μας και την Αγία και Μεγάλη Σύνοδο της Κρήτης, γιατί προσφέρουν αρνητικές υπηρεσίες στην Εκκλησία και διασπούν την Ενότητα. 

Οι Προκαθήμενοι της Μεγάλης Συνόδου της Κρήτης έδωσαν στον κόσμο την εικόνα της Ενότητος και ενίσχυσαν την παρουσία της Ορθοδοξίας στον σύγχρονο κόσμο. Να προσευχόμεθα και όχι να κηρύττουμε κηρύγματα διασπάσεως του Αγίου Σώματος του Χριστού.

Ιδιαιτέρα προσοχή χρειάζεται για εμάς τους Επισκόπους που ήμαστε θεματοφύλακες την Ενότητος, μη τυχόν άθελά μας συντελούμε στη δημιουργία διασπαστικών ομάδων μέσα στους κύκλους των θρησκευομένων ανθρώπων».

Πριν τη Σύνοδο της Κρήτης ο Σεβ. Φθιώτιδος καθησύχαζε το ποίμνιο της Εκκλησίας επειδή, όπως μας διαβεβαίωνε, “έχουσιν γνώσιν οι φύλακες”, δηλαδή οι Μητροπολίτες. Τώρα που στο Κολυμπάριο ο παράσπονδος Αρχιεπίσκοπος Ιερώνυμος και οι άβουλοι -πλην ενός- επίσκοποι που τον συνόδευσαν καταπρόδωσαν τις σαφείς εντολές της Ιεραρχίας, ο Σεβ. Φθιώτιδος αντί να δηλώσει ότι απορρίπτει τις αποφάσεις της Συνόδου της Κρήτης, μας νουθετεί να μη μιλούμε εναντίον του Πατριάρχη και της Συνόδου της Κρήτης.!!! Και όχι μόνον αυτό! Κατακεραυνώσει όσους ιεράρχες επικρίνουν τις οικουμενιστικές ανομίες του Κολυμπαρίου.

Γιατί το κάνει αυτό ο Σεβ. κ. Νικόλαος; Είναι τόσο αδαής ώστε δεν κατανοεί τι πραγματικά συνέβηκε στη Σύνοδο της Κρήτης; Όχι ακριβώς! Απλά επιζητεί διακαώς να γίνει ο επόμενος Αρχιεπίσκοπος. Γι’ αυτό κάνει αρχηγικές εμφανίσεις και μετέρχεται διπλωματικούς τακτικισμούς για να εξασφαλίσει την εύνοια του Φαναρίου και του Ιερωνύμου για τις επόμενες Αρχιεπισκοπικές εκλογές.

Δεσπότη μου! Στη Σύνοδο της Κρήτης οι οικουμενιστές κατόρθωσαν να θεσμοθετήσουν τον οικουμενισμό σαν πίστη της Εκκλησίας. Είναι αδιανόητο οποιαδήποτε θεμιτή ή αθέμιτη φιλοδοξία να σας τυφλώνει μπροστά σ’ αυτή την τραγωδία. 

Ακουέτωσαν ταύτα και όσοι ατυχώς γράφουν ότι η Εκκλησία της Ελλάδος δεν επεκύρωσε τις αποφάσεις της Συνόδου του Κολυμπαρίου. Ορίστε τι δηλώσεις κάνουν οι ιεράρχες της πλην ελαχίστων περιπτώσεων.

ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΙΚΕΣ ΠΡΑΚΤΙΚΕΣ: ΔΕΝ ΕΛΕΙΨΑΝ ΟΥΤΕ ΚΑΙ ΦΕΤΟΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΕΟΡΤΑΣΜΟ ΤΩΝ ΘΕΟΦΑΝΕΙΩΝ


ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΙΚΕΣ ΠΡΑΚΤΙΚΕΣ: ΔΕΝ ΕΛΕΙΨΑΝ ΟΥΤΕ ΚΑΙ ΦΕΤΟΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΕΟΡΤΑΣΜΟ ΤΩΝ ΘΕΟΦΑΝΕΙΩΝ

Του Ιστολογίου “Κατάνυξις”
=====

“Αυτουργός” της νέας πρόκλησης των αισθημάτων του φιλόχριστου λαού, ο γνωστός για την ολόψυχη αφιέρωσή του στην οικουμενική κίνηση, Μητροπολίτης Αυστρίας. Ο αγιασμός των υδάτων επιλέχθηκε, όπως διαβάζουμε για 11η συνεχή χρονιά να τελεστεί στη Βιέννη, στα νερά του Δούναβη.

Διαβάζουμε στο παρακάτω δημοσίευμα μεταξύ άλλων (οι σημειώσεις δικές μας): “.. Στην τελετή παρέστη ο ρωμαιοκαθολικός επίσκοπος του αυστριακού ομόσπονδου κρατιδίου Μπούργκενλαντ, Εγκίντιους Ζίφκοβιτς, ο οποίος τον Νοέμβριο του 2014 είχε παραδώσει επίσημα στον Οικουμενικό Πατριάρχη Βαρθολομαίο το δωρητήριο συμβόλαιο της μεγάλης έκτασης στην περιοχή του γνωστού θέρετρου Σανκτ Αντρέ αμ Τσίκζεε, που δώρισε η Επισκοπή του στην Ιερά Μητρόπολη Αυστρίας, για την ανέγερση της πρώτης ορθόδοξης μονής στην Αυστρία..”

Άλλη μια απόδειξη πως οι τα δώρα κομίζοντες, έχουν και απαιτήσεις και η απαίτηση είναι μία: η άμβλυνση και η εκκοσμίκευση του Ορθοδόξου κριτηρίου του πιστού λαού του Θεού, για να αποδεχθεί αδιαμαρτύρητα την επιβολή του οικουμενισμού στην Ορθοδοξία.

ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΔΙΑΤΕΘΕΙΜΕΝΟΣ ΝΑ ΔΕΧΤΕΙ ΤΕΛΙΚΑ Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΑΝΑΣΤΑΣΙΑΔΗΣ;


ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΔΙΑΤΕΘΕΙΜΕΝΟΣ ΝΑ ΔΕΧΤΕΙ ΤΕΛΙΚΑ Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΑΝΑΣΤΑΣΙΑΔΗΣ;

Του Παναγιώτη Τελεβάντου
=====

Οι ανησυχίες όλων μας έχουν κορυφωθεί. Τι ήδη δέχτηκε ο Πρόεδρος Αναστασιάδης στις συνομιλίες με τον Ακκιντζί; Κανείς δεν μπορεί να πει με βεβαιότητα. Γι’ αυτό ακριβώς όλοι κάθονται σε αναμμένα κάρβουνα. 

Οι φόβοι μας συγκεκριμένα εστιάζονται κυρίως -αλλά όχι μόνον- στα ακόλουθα σημεία.

1.) Δέχθηκε εκ περιτροπής προεδρία; Αυτό τουλάχιστον ισχυρίστηκε ο κ. Λεβέντης μετά τη συνάντηση που είχε με τον κ. Τσίπρα.

2.) Δέχθηκε παραμονή κατοχικών στρατευμάτων και μετά τη λύση για ορισμένο χρονικό διάστημα; Αυτό έδωσε να καταλάβουμε ο κ. Λεβέντης.

3.) Δέχθηκε την συνέχιση του καθεστώτος των εγγυήσεων; Έτσι φαίνεται από δημοσιεύματα στον τύπο που αναφέρουν ότι δέχεται συνέχιση των εγγυήσεων για ορισμένο χρονικό διάστημα.

4.) Δέχθηκε την παραμονή των εποίκων; Εδώ υπάρχουν πολύ ανησυχητικές πληροφορίες ότι δέχτηκε την παραμονή ΟΛΩΝ των εποίκων είτε επειδή θα τους νομιμοποιήσει σαν πολίτες της Κύπρου, είτε επειδή θα τους δώσει καθεστώς μονίμων κατοίκων της Κύπρου με δικαίωμα εργασίας.

Ας ευχηθούμε να μην αληθεύουν αυτές οι πληροφορίες και ο Πρόεδρος Αναστασιάδης να μη δέχτηκε αυτές τις διατάξεις. Ας ευχηθούμε να αφήνει για λόγους διαπραγματευτικής τακτικής να φανεί ότι είναι διαλλακτικός σε ορισμένα θέματα τα οποία όμως τελικά δεν θα υπογράψει.

Αν, όμως, παρ’ ελπίδα δεχθεί αυτές τις διατάξεις ας μην έχει κανείς ούτε ίχνος αμφιβολίας ότι ο Ελληνισμός της Κύπρου θα απορρίψει με συντριπτική πλειοψηφία Τουρκοπροσκυνημένη λύση.

Πλην, όμως, ας μη τρέφουμε αυταπάτες. Ακόμη και αν απορρίψει -και δεν υπάρχει καμιά αμφιβολία ότι θα απορρίψει- ο λαός μια απαράδεχτη λύση, οι υποχωρήσεις της δικής μας πλευράς δεν θα είναι εύκολο να ανακληθούν σε οποιαδήποτε νέα προσπάθεια επίλυσης του Κυπριακού. Γι’ αυτό οι αρχηγοί των κομμάτων που βρίσκονται στη Γενεύη ας φροντίσουν να μην επιτρέψουν να γίνουν εθνομειοδοτικές υποχωρήσεις αλλά και ο κόσμος και τα ΜΜΕ ας είναι άγρυπνοι για να αποτρέψουμε ολέθρια λύση.

Ποιος Έλληνας της Κύπρου θα κοιμάται ήσυχος το βράδυ αν γνωρίζει ότι υπάρχουν Τουρκικά στρατεύματα, Τουρκοκύπριος Πρόεδρος και Τουρκικές εγγυήσεις στην Κύπρο; Και ποιος νουνεχής άνθρωπος δεν βλέπει ότι με τη νομιμοποίηση πολλών εκατοντάδων χιλιάδων εποίκων η δημογραφική σύνθεση της Κύπρου θα αλλοιωθεί ριζικά και σε λίγο η Κύπρος θα έχει την τύχη της Αλεξανδρέττας;

ΠΩΣ ΔΙΕΦΥΓΕ ΤΗΣ ΠΡΟΣΟΧΗΣ ΜΑΣ Η ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΙΚΗ ΠΟΛΙΤΕΙΑ ΤΟΥ ΣΕΒ. ΕΙΡΗΝΑΙΟΥ ΜΠΟΥΛΟΒΙΤΣ;


ΠΩΣ ΔΙΕΦΥΓΕ ΤΗΣ ΠΡΟΣΟΧΗΣ ΜΑΣ Η ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΙΚΗ ΠΟΛΙΤΕΙΑ ΤΟΥ ΣΕΒ. ΕΙΡΗΝΑΙΟΥ ΜΠΟΥΛΟΒΙΤΣ;

Του Ιερού Κοινοβίου του Οσίου Νικοδήμου του Αγιορείτου Πενταλόφου Γουμενίσσης
=====

Πολύς λόγος γίνεται γιά τή στάση τῶν Σέρβων Ἱεραρχῶν τῶν συμμετασχόντων μέν εἰς τήν σύνοδον τοῦ Κολυμπαρίου, μή ὑπογραψάντων δέ τό κείμενο τίτλον «ΣΧΕΣΕΙΣ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΛΟΙΠΟΝ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΟΝ ΚΟΣΜΟΝ».

Μάλιστα δέ ἐξαίρονται ὡς (πιθανολογούμενοι) ὁμολογηταί οἱ συντάξαντες καί σχετικό διευκρινιστικό ὑπόμνημα, ἐξ ὧν εἷς καί ὁ Σεβ. Μητρ. Μπάτσκας Εἰρηναῖος.

Ἀλλά εἶναι τά πράγματα ἔτσι;

Στό ἀπό Ἰούλιο 2016 κείμενό του (Επίσκοπος Μπάτσκας Ειρηναίος: Διατί δεν υπέγραψα το κείμενο της εν Κρήτη Συνόδου περί σχέσεων της Ορθοδόξου Εκκλησίας «προς τον λοιπόν χριστιανικό κόσμον» http://aktines.blogspot.gr/2016/07/blog-post_69.html#more ), ὁ Σεβ. Εἰρηναῖος, δικαιολογώντας τό γιατί δεν ὑπέγραψε το ἐπίμαχο  κείμενο τῆς ἐν Κολυμπαρίω  συνόδου, μεταξύ ἄλλων  ἀναφέρει:

«Προσωπικῶς φρονῶ, ὅτι τό ἐνδεδειγμένον ἐν προκειμένῳ ἦτο νά μείνει ὁ ὅρος Ἐκκλησία μόνον διά τόν ρωμαιοκαθολικισμόν (ὁ ὁποῖος περιέργως, οὔτε μνημονεύεται μεμονωμένως εἰς τό κείμενον, ἐνῶ γίνεται κατά κόρον ἡ πρός τό Παγκόσμιον Συμβούλιον Ἐκκλησιῶν ἀναφορά), διότι ἡ ὑπερχιλιετής δογματική διαμάχη μεταξύ αὐτοῦ καί ἡμῶν δέν ἐκρίθη εἰσέτι ἐπί τοῦ ἐπιπέδου Οἰκουμενικῆς Συνόδου, εἰ μή μόνον εἰς τάς ψευδοοικουμενικάς συνόδους Λυῶνος καί Φερράρας-Φλωρεντίας. Κατ᾿ ἀρχήν λοιπόν - ἤ θεωρητικῶς ἔστω-ἐπιτρέπεται τό νά τρέφωμεν τήν ἐλπίδα, ὅτι ποία τις μέλλουσα Οἰκουμενική σύνοδος θά ἀσχοληθεῖ πρός τό θέμα τῆς διχοστασίας ταύτης καί θά ἐπιτύχῃ τήν ἄρσιν τῶν «πετρῶν τοῦ σκανδάλου», τοῦτ᾿ ἔστι τοῦ Filioque καί τοῦ μεταγενεστέρου, ὑπερτροφικοῦ πρωτείου ἅμα τῷ περιβοήτῳ «ἀλαθήτῳ» τοῦ Ἐπισκόπου Ρώμης. Ὑπό τήν προπτικήν ταύτην καί μόνον θά ἦτο δυνατόν νά γίνηται λόγος περί τῆς ἐκκλησίας τῆς πρεσβυτέρας Ρώμης, τῶν δογματικῶν διαφορῶν ἤτοι τῶν τριαδολογικῶν παρεκτροπῶν καί ἐκκλησιολογικῶν καινοτομιῶν αὐτῆς οὐδόλως σχετικοποιουμένων ἤ παραμέλουμένων, πολλοῦ γε δεῖ ἀγνοουμένων ἤ μνηστευομένων. Σημειωτέον δέ, ὅτι αἱ ἐκ Ρώμης δι᾿ ἀποσκιρτήσεως προελθοῦσαι κατά τήν Μεταρρύθμισιν ἐκκλησιαστικαί κοινότητες ἀπεμακρύνθησαν ἔτι μᾶλλον – καί ἀπομακρύνονται φεῦ, ὁσημέραι ὁλοέν καί περισσότερον – τόσον τῆς ἐκκλησίας τῆς Ρώμης, ὅσον καί τῆς ἡμετέρας Ἐκκλησίας.»

Τί μᾶς λέει ἐδῶ μέ ἁπλά ἑλληνικά ὁ Σεβ. Εἰρηναῖος; Μᾶς λέει ὅτι ἕνας λόγος πού δέν ὑπέγραψε τό κείμενον, εἶναι ὅτι ὁ ἴδιος φρονεῖ ὅτι δέν μποροῦμε -παρ᾿ ὅλες τίς σοβαρές διαφορές πού, ὅπως ὁμολογεῖ, μᾶς χωρίζουν ἀπό τόν παπισμό καί χρήζουν θεραπείας- δέν μποροῦμε νά μήν ἀποδίδουμε τον ὅρο «ἐκκλησία» στόν παπισμό, κατατάσσοντας –ὑποβιβάζοντάς τόν στό ἐπίπεδο τῶν λοιπῶν αἱρέσεων...

Ὁ Σεβ. Εἰρηναῖος λοιπόν ἐδῶ γίνεται «βασιλικότερος τοῦ βασιλέως» καί μέ ἀφοπλιστική εἰλικρίνεια (πού ἀπορίας ἄξιον εἶναι πώς διέφυγε τῆς προσοχῆς τῶν συνταξάντων τό κείμενο: «Η «ΣΥΝΟΔΟΣ» ΤΟΥ ΚΟΛΥΜΠΑΡΙΟΥ ΚΡΗΤΗΣ ΚΑΙ Η ΣΥΜΠΛΕΥΣΗ ΤΗΣ ΜΕ ΤΟΝ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟ», οἱ ὁποῖοι καί τόν ἐπικαλοῦνται ὡς παράδειγμα Ὀρθοδόξου Ἱεράρχου), δηλώνει ὅτι δέν ὑπέγραψε …γιά νά μήν προσβληθεῖ ὁ παπισμός.

Μάλιστα ἀναφέρει ὅτι ὁ παπισμός καί οἱ πλάνες του δέν ἔχουν κριθεῖ νόμιμα σέ Οἰκουμενικό ἐπίπεδο (συνεπῶς ὑπονοεῖ ὅτι δέν μποροῦμε ἐπίσημα νά ὀνομάζουμε τόν παπισμό αἵρεση, ἀφοῦ δέν ἔχει ὀνομαστικά καταγνωσθεῖ ὡς τέτοια), ἄν καί γνωρίζουμε πώς στίς Συνόδους Γ΄και Δ΄Οἰκουμενικές γενικῶς (431, 451 ἀντίστοιχα), καί εἰδικῶς στήν ἐν Ρώμῃ ὑπό τοῦ Ὀρθοδόξου ἀκόμη Πάπα Λέοντος 810 (ἀπόρριψις Filioque), στήν ἐν Κων/πόλει Η΄Οἰκουμενική ἐπί Μ. Φωτίου 879-880 (καταδίκη Filioque, ἀπόκρουση διαστροφῆς πρωτείου Πάπα Ρώμης), στήν ἐνδημοῦσα Σύνοδο τοῦ 1054(ἀναθεματισμός παπικοῦ λιβέλλου-διαγραφή Πάπα ἀπό τά δίπτυχα), στήν ἐν Βλαχέρναις Κων/πόλεως τό 1285 (ἀποκήρυξις Filioque & ψευδοῦς ἑνώσεως Λυῶνος- καταδίκη λατινόφρονα Πατριάρχη Βέκκου), ἐν Κων/πόλει Θ΄ Οἰκουμενική ἐπί Ἁγ. Γρηγορίου Παλαμᾶ (1341,1349,1351 - καταδίκη «κτιστῆς χάριτος»), 1439-1440 Φερράρα-Φλωρεντία (ἄρνηση ὑπογραφῆς Ἁγ. Μάρκου Εὐγενικοῦ), ἐν Ἱεροσολύμοις 1443 (ἀποκήρυξη Φερράρας-Φλωρεντίας), ἐν Ναῷ Ἁγ. Σοφίας 1450 (καταδίκη συνόδου Φερράρας-Φλωρεντίας), ἐν Κων/πόλει 1482 (καταδίκη συνόδου Φερράρας-Φλωρεντίας-ὅρος γιά ἀποδοχή ἐπιστρεφόντων ἐκ τῆς λατινικῆς πλάνης), ἐν Κων/πόλει 1593 (ἐξ ἀφορμῆς τῆς ἱδρύσεως τοῦ Ρωσσικοῦ Πατριαρχείου -καταδίκη καινοτομιῶν Ρώμης-Γρηγοριανοῦ ἡμερολογίου) στίς ἐν Κων/πόλει 1722, 1727, 1755(καταδίκη βαπτίσματος αἱρετικῶν -στηλίτευσις ραντίσματος λατίνων- ὅρος γιά βάπτισμα δυτικῶν), 1838 (καταδίκη λατινικῶν καινοτομιῶν), 1848, 1895, καταδικάσθηκαν οἱ πλάνες τοῦ παπισμοῦ, γιά νά μή μιλήσουμε γιά τήν πλειάδα τῶν Ἁγίων Πατέρων πού καταδικάζουν μεμονωμένα τήν αἵρεση τοῦ παπισμοῦ.

Ἀκόμη, ἄς θυμηθοῦμε ἐνταῦθα λίγα ἀπό τήν πρόσφατη ἱστορία, ἀναδιφῶντες σέ φωτογραφικό ὑλικό διαθέσιμο στό διαδίκτυο, ὅσον ἀφορᾶ τήν δραστηριότητα τοῦ ἰδίου τοῦ Μπάτσκας Εἰρηναίου, ὡς καί τῶν ὁμοφρόνων του, Μαυροβουνίου Ἀμφιλοχίου Ράντοβιτς καί πρ. Ἐρζεγοβίνης Ἀθανασίου Γιέφτις, πάντων ἐπικαλουμένων πρός ἐπίρρωσιν τῆς Ὀρθοδοξίας των τήν μαθητεία των πλησίον τοῦ ἁγίου Ἰουστίνου Πόποβιτς, ἀλλά μακράν ἀπεχόντων ἀπό αὐτῆς.

Μόνον εἷς ἐκ τῶν μαθητῶν τοῦ ἁγίου Ἰουστίνου Πόποβιτς παρέμεινε καί παραμένει πιστός στήν Ὀρθόδοξη Παρακαταθήκη τοῦ ἁγίου Ἰουστίνου· αὐτός δέν εἶναι ἄλλος ἀπό τόν ἅγιο Μητροπολίτη Ράσκας-Πριζρένης καί Κοσσυφοπεδίου–Μετοχίων (εἰς τήν ἐξορία πλέον) Σεβασμιώτατο π. Ἀρτέμιο.

ΠΗΓΗ:


Ομολογία

ΑΠΟΤΕΛΕΙ ΕΓΓΥΗΣΗ ΟΡΘΟΔΟΞΗΣ ΑΚΡΙΒΕΙΑΣ, Η ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΑ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΙΟΥΣΤΙΝΟΥ ΠΟΠΟΒΙΤΣ


ΑΠΟΤΕΛΕΙ ΕΓΓΥΗΣΗ ΟΡΘΟΔΟΞΗΣ ΑΚΡΙΒΕΙΑΣ, Η ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΑ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΙΟΥΣΤΙΝΟΥ ΠΟΠΟΒΙΤΣ

Του Β. Χαραλάμπους, θεολόγου
=====

Την προικώα διδασκαλία του Αγίου Ιουστίνου Πόποβιτς, ας έχομε ως υπόδειγμα Ορθόδοξης ακρίβειας. Η μίμηση του Ομολογητή Αγίου μας, είναι υπόδειγμα χριστιανικής αρετής. Αποτελεί ένα μεγάλο οικουμενικό διδάσκαλο της Ορθοδοξίας. Ο σταυροφόρος βίος του κατά την μακρά εκείνη περίοδο των αντίθεου και απάνθρωπου κουμμουνιστικού συστήματος της πρώην Γιουγκοσλαβίας, είναι υπόδειγμα καρτερίας και χριστιανικού αγώνα. 

Η Ορθόδοξη Εκκλησία πρέπει να διαφυλάσσει  απαραχάρακτη, τη διδασκαλία του μεγάλου Ομολογητή Αγίου Ιουστίνου Πόποβιτς. Δεν πρέπει να γίνονται ενέργειες και αναφορές που αντιστρατεύονται τη μοναδικότητα και την καθολικότητα της Εκκλησίας. Οι ενέργειες μας πρέπει να είναι ανάλογες των υποθηκών του μεγάλου Ομολογητή Αγίου μας. Δεν πρέπει να γίνονται αναφορές που αντιστρατεύονται την αυτοσυνειδησία της Ορθόδοξης Εκκλησίας, ότι δηλαδή αυτή είναι η Μία, Αγία, Καθολική και Αποστολική Εκκλησία.

‘’Αληθινήν Εκκλησίαν του Χριστού’’ καλεί την Ορθόδοξη Εκκλησία ο μεγάλος αυτός Άγιος, δίδοντας την πραγματική διάσταση της Ορθόδοξης Εκκλησίας. Οι παρακαταθήκες του αποτελούν προικώον δώρημα για την Εκκλησία της Σερβίας. «Όντως, η ζωή εν τη Εκκλησία είναι πάντοτε καθολική, ευρίσκεται πάντοτε εν τη κοινωνία: ‘’συν πάσι τοις αγίοις’’, ‘’μετά πάντων των αγίων’’. Το αληθινόν κατά συνέπειαν μέλος της Εκκλησίας αισθάνεται ενεργώς μετά της αυτής πίστεως μετά των Αποστόλων, των Μαρτύρων και των Αγίων όλων των αιώνων· αισθάνεται ότι ούτοι είναι αιωνίως ζωντανοί και ότι πάντας αυτούς διαπερά ταυτοχρόνως μία και η αυτή θεανδρική δύναμις και ενέργεια, μία και η αυτή θεανθρωπίνη ζωή, μία και η αυτή θεανθρωπίνη αλήθεια. Δεν υπάρχει καθολικότης εκτός της εκκλησιαστικότητος, διότι μόνον η αληθινή και πραγματική ζωή εν τη Εκκλησία δημιουργεί εις τον άνθρωπον την αίσθησιν της καθολικότητος της πίστεως, της αληθείας και της ζωής· το ζην ‘’συν πάσι τοις αγίοις’’, μετά πάντων των μελών της Εκκλησίας όλων των αιώνων», αναφέρει χαρακτηριστικά ο Άγιος Ιουστίνος Πόποβιτς. 

Ο Άγιος Ιουστίνος Πόποβιτς στο ομολογιακό κείμενό του «Καθολικότης της Εκκλησίας», αναφέρει ότι «η ίδια η φύσις της Εκκλησίας είναι καθολική. Ο Σωτήρ Χριστός είναι το περιεχόμενο της παραδόσεως της αποστολικότητος εν τω Σώματι της Εκκλησίας. Η Θεανθρωπίνη αυτή καθολικότης της Εκκλησίας και καθολικοποίησις εν τη Εκκλησία διακρατείται και πραγματοποιείται δια της αεί ζώσης Υποστάσεως του Θεανθρώπου Χριστού, η οποία κατά τον πλέον τέλειον τρόπον ενώνει τον Θεόν και τον άνθρωπον…». 

Η Εκκλησία του Χριστού είναι μια και μοναδική. Ο Άγιος Ιουστίνος Πόποβιτς αναφέρει: «Η Εκκλησία δεν είναι μόνο μία, αλλά και μοναδική. Εν τω Κυρίω Ιησού δεν είναι δυνατόν να υπάρξουν πολλά σώματα, κατά τον ίδιον τρόπον δεν είναι δυνατόν να υπάρχουν εν αυτώ πολλές Εκκλησίες. Εν τω θεανθρωπίνω αυτού σώματι η Εκκλησία είναι μία και μοναδική, όπως ο Θεάνθρωπος, ο Χριστός, είναι ένας και μοναδικός»*. 

Όταν αναφέρεται ο Άγιος Ιουστίνος στο δόγμα περί του αλαθήτου του Πάπα, αναφέρει ότι δεν είναι ‘’μόνο αίρεσις, αλλά παναίρεσις’’. Το δικαιολογεί μάλιστα καθότι ‘’καμμία αίρεσις δεν εξηγέρθη τόσον ριζοσπαστικώς και τόσον ολοκληρωτικώς κατά του Θεανθρώπου Χριστού και της Εκκλησίας Του, ως έπραξε τούτο ο παπισμός δια του δόγματος περί του αλαθήτου του πάπα – ανθρώπου’’.

Ο Άγιος Ιουστίνος Πόποβιτς δίνει τη σωστή δογματική και εκκλησιολογική εκτροπή τη κακοδοξίας του αλαθήτου. Αναφέρει με σαφήνεια τα εξής για τη πλάνη του αλαθήτου: «Το αλάθητον είναι φυσικόν θεανθρώπινον ιδίωμα και φυσική θεανθρώπινη λειτουργία της Εκκλησίας ως Θεανθρωπίνου Σώματος του Χριστού, του οποίου αιωνία Κεφαλή είναι η Αλήθεια, η Παναλήθεια, η Δευτέρα Υπόστασις της Υπεραγίας Τριάδος, ο Θεάνθρωπος Ιησούς Χριστός. Δια του δόγματος περί του αλαθήτου του πάπα εις την πραγματικότητα ο πάπας ανεκηρύχθη εις Εκκλησίαν και ο πάπας-άνθρωπος, κατέλαβε τη θέση του Θεανθρώπου. Αυτός είναι ο τελικός θρίαμβος του ουμανισμού, αλλά συγχρόνως και ‘’ο δεύτερος θάνατος’’ (Αποκ. 20,14. 21,8) του παπισμού, μέσω δε αυτού και του κάθε ουμανισμού. Όμως κατά την Αληθινήν Εκκλησίαν του Χριστού, η οποία από της εμφανίσεως του Θεανθρώπου Χριστού υπάρχει εις τον επίγειον κόσμον ως θεανθρώπινον σώμα, το δόγμα περί του αλαθήτου του πάπα είναι όχι μόνο αίρεσις, αλλά παναίρεσις. Διότι καμμία αίρεσις δεν εξηγέρθη τόσον ριζοσπαστικώς και τόσον ολοκληρωτικώς κατά του Θεανθρώπου Χριστού και της Εκκλησίας Του, ως έπραξε τούτο ο παπισμός δια του δόγματος περί του αλαθήτου του πάπα – ανθρώπου. Δεν υπάρχει αμφιβολία· το δόγμα αυτό είναι η αίρεσις των αιρέσεων, μία άνευ προηγουμένου ανταρσία κατά του Θεανθρώπου Χριστού. Το δόγμα αυτό είναι φευ! Η πλέον φρικτή εξορία του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού από την γην·»

Αυτή την προικώα διδασκαλία του Αγίου Ιουστίνου Πόποβιτς, ας διαφυλάξομε απαραχάρακτη. Αυτόν τον μεγάλο Άγιο ας έχουμε ως υπόδειγμα Ορθόδοξης ακρίβειας. Η μίμηση του Ομολογητή Αγίου μας αποτελεί ευεργεσία στην Εκκλησία. Η χρήση των λεχθέντων του Αγίου Ιουστίνου Πόποβιτς, αποτελούν εγγύηση Ορθόδοξης ακρίβειας. Οι ενέργειες μας πρέπει να είναι ανάλογες των υποθηκών του μεγάλου Ομολογητή Αγίου μας. Ας πάψουν επιτέλους οι αναφορές που αντιστρατεύονται την αυτοσυνειδησία της Ορθόδοξης Εκκλησίας, ότι δηλαδή αυτή είναι η Μία, Αγία, Καθολική και Αποστολική Εκκλησία. Ας πάψουν επιτέλους οι συγκρητισμοί και τα άλλα οικουμενιστικά ολισθήματα. Αυτόν τον μεγάλο Άγιο ας έχουμε ως υπόδειγμα Ορθόδοξης ακρίβειας. 


*Αγίου Ιουστίνου Πόποβιτς «Δογματική της Ορθοδόξου Εκκλησίας» (Αναδημοσίευση από τη γαλλική μετάφραση στον Ορθόδοξο Τύπο, 29/6/2007)

ΧΙΟΝΙΑΣ ΣΤΗ ΧΑΛΚΗΔΟΝΑ


ΧΙΟΝΙΑΣ ΣΤΗ ΧΑΛΚΗΔΟΝΑ

Του θεολόγου κ. Ανδρέα Κυριακού
=====

Στον ιερό ναό Αγίου Παντελεήμονος Κουζκουντζούκ στη Χαλκηδόνα βρέθηκε ο Παναγιώτατος στις 8 Ιανουαρίου για να λειτουργήσει, παρά το χιονιά που πλάκωσε και στην Πόλη. Τον υποδέχθηκε, μας πληροφορεί η «Ρομφαία», ο οικείος ποιμενάρχης κ. Αθανάσιος. Δυστυχώς ΔΕΝ είναι όλα καλά και άγια στην ανωτέρω χοροστασία. Όπως μας πληροφορεί το ανωτέρω Πρακτορείο, αλλά και όπως φαίνεται ευκρινέστατα στις φωτογραφίες, στη λειτουργία ήσαν παρόντες ένας φραγκόπαπας ονόματι Μάρκο Γκνάβι και ομάδα Παπικών της «Κοινότητος του Αγίου Αιγιδίου». Ο φραγκόπαπας μάλιστα κατέλαβε παραθρόνιο δίπλα στους αριστερούς ψάλτες! Τω όντι ο οικουμενιστικός χιονιάς δεν λέει να κοπάσει στο κλίμα του Οικουμενικού Πατριαρχείου. 

Τι γυρεύουν οι κακόφρονες Παπικοί, που αποκόπηκαν από την Εκκλησία εδώ και μια χιλιετία, σε εκκλησιαστική ακολουθία και δη στο Μυστήριο της Θείας Ευχαριστίας; Αν οι  κατηχούμενοι στην Ορθόδοξη πίστη ΔΕΝ μπορούν να παρευρεθούν στη λειτουργία των πιστών και αποπέμπονται με το: "Όσοι κατηχούμενοι προέλθετε, οι κατηχούμενοι προέλθετε, μη τις των κατηχουμένων!" ποια θέση έχουν οι κηρύσσοντες τόσες αιρετικές παραχαράξεις (Φιλιόκβε, κτιστή χάρις, καθαρτήριο κ.ο.κ.);

Θλίψις και στενοχωρία μας καταλαμβάνει. Περίλυπος εστίν η ψυχή ημών έως θανάτου. Απλώς αντιγράφουμε τα λόγια του ΜΕ΄Κανόνος των Αγίων Αποστόλων επί του θέματος: «Επίσκοπος ή πρεσβύτερος ή διάκονος αιρετικοίς συνευξάμενος, μόνον αφοριζέσθω, ει δε επέτρεψεν αυτοίς ως κληρικοίς ενεργήσαι τι καθαιρείσθω».

Και ύστερα έρχεται ο Καθηγητής κ. Πέτρος Βασιλειάδης και απειλεί, υψώνοντας το δάκτυλο, όσους διαμαρτύρονται κατά των παραβάσεων των Ιερών Κανόνων με κανονικά επιτίμια!!!

Monday, January 9, 2017

Ο ΕΚΤΟΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΣΧΙΣΜΑΤΙΚΟΣ κ. ΣΗΜΑΤΗΣ ΨΕΥΔΕΤΑΙ ΑΣΥΣΤΟΛA


Ο ΕΚΤΟΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΣΧΙΣΜΑΤΙΚΟΣ κ. ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΣΗΜΑΤΗΣ ΨΕΥΔΕΤΑΙ ΑΣΥΣΤΟΛA

Του Παναγιώτη Τελεβάντου
====

Από πολλού χρόνου παρακολουθώ με πολλή θλίψη τον κατήφορο του αγαπητού κ. Παναγιώτη Σημάτη. Πρόκειται για εκτός Εκκλησίας σχισματικό που διακαναλώνει επί καθημερινής βάσεως τόνους νερού στο μύλο των οικουμενιστών με τα σχισματικά του κείμενα.

Δυστυχώς ο κ. Σημάτης δεν διστάζει να μετέλθει ασύστολες συκοφαντίες για να εκφράσει το σχισματικό του φρόνημα και να πλήξει όσους αδελφούς του με αγάπη τον νουθετούν να απομακρυνθεί από το σχίσμα και να επιστρέψει εν μετανοία στην Εκκλησία. 

Πολλές φορές γράφει σχόλια και κείμενα εναντίον μου και δεν του απαντώ. Περιορίζομαι να προσεύχομαι να τον φωτίσει ο Θεός να μετανοήσει και να επιστρέψει στην Εκκλησία για να μη χάσει την ψυχή του.

Χθες υπερέβη κάθε εσκαμμένο. Προέβηκε -για μια ακόμη φορά- σε ασύστολη συκοφαντία σε βάρος μου. Ισχυρίστηκε ότι δήθεν θεωρώ τον Σέρβο Μητροπολίτη Σεβ. Μπάτσκας Ειρηναίο Μπούλοβιτς αντιοικουμενιστή.

Πιο κάτω παραθέτω αυτούσιο το κείμενο που έγραψα για το θέμα. Παρακαλώ τους αναγνώστες να το διαβάσουν για να διαπιστώσουν ότι σ’ αυτό λέγω τα ακριβώς αντίθετα από όσα μου καταμαρτυρεί.

Τον συγχωρώ με όλη μου την καρδιά. Η αναδημοσίευση του άρθρου μου γίνεται ΜΟΝΟΝ για να μην υπάρξει σκανδαλισμός σε ανθρώπους που δεν έχουν υπόψη το άρθρο που πολύ πρόσφατα δημοσίευσα. 

Πολλή προσευχή αδελφοί μου για την ψυχή του αδελφού μας που δεν ορρωδεί να συκοφαντήσει τους αδελφούς του απλά και μόνον επειδή γνοιάζονται για τη σωτηρία του.

Φοβερό πραγματικά το Σχίσμα. Καθιστά τον άνθρωπο που έμπλεξε στα πλοκάμια του παίγνιο των πονηρών δαιμόνων.

Πολλή προσευχή για την ψυχή του.

*****

Η ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΤΗΣ ΣΕΡΒΙΑΣ ΚΑΙ Η ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΙΚΗ ΣΥΝΟΔΟΣ ΤΗΣ ΚΡΗΤΗΣ

Του Παναγιώτη Τελεβάντου
=====

Οι Εκκλησίες της Βουλγαρίας και της Γεωργίας απέρριψαν την Σύνοδο της Κρήτης, όχι απλά για λόγους διαδικασίας και ομοφωνίας, αλλά για λόγους ουσίας, επειδή είναι οικουμενιστική Σύνοδος. 

Παρόλα αυτά οι δύο παραδοσιακές Εκκλησίες, όχι μόνον θα συνεχίσουν να έχουν κοινωνία με τις Εκκλησίες που συμμετέσχαν στη Σύνοδο της Κρήτης αλλά και προκρίνουν συγκεκριμένη πανορθόδοξη διαδικασία αναθεώρησης των αποφάσεων της Συνόδου της Κρήτης. 

Απορρίπτουν, δηλαδή, και τον Οικουμενισμό και τον ζηλωτισμό των επίδοξων αποτειχισμένων που οι Οικουμενιστές θα τους εξωθήσουν να γίνουν σχισματικοί έστω και αν αυτό δεν είναι στην πρόθεσή τους. (Ελπίζω να επανέλθω σύντομα για να εξηγήσω πώς οι Οικουμενιστές θα εξωθήσουν τους επίδοξους αποτειχισμένους να γίνουν σχισματικοί).

Ένα θέμα που δεν έχει ακόμη επαρκώς διερευνηθεί είναι ποια είναι η στάση της Εκκλησίας της Σερβίας αναφορικά με την Σύνοδο της Κρήτης.

Γνωρίζουμε ότι η Εκκλησία της Σερβίας συμμετείχε στη Σύνοδο της Κρήτης. Γνωρίζουμε επίσης ότι ο Πατριάρχης Ειρηναίος υπέγραψε όλα της τα κείμενα. Δεκαεπτά Σέρβοι αρχιερείς από τους 25 αρνήθηκαν να υπογράψουν μόνον ένα κείμενο: Αυτό που αφορά τις σχέσεις της Ορθοδοξίας με τον λοιπόν χριστιανικόν κόσμον.

Ουδεμία, όμως, συνέχεια έδωσαν στο θέμα. Δεν έκαναν καμιά δήλωση που να αποδοκιμάζει τον Πατριάρχη Ειρηναίο για την υπογραφή του κειμένου, ούτε έθεσαν θέμα στη Σύνοδο της Εκκλησίας της Σερβίας.

Αντίθετα, ο Σεβ. Μπάτσκας Ειρηναίος (Μπούλοβιτς), στο γνωστό περισπούδαστο άρθρο του για τη Σύνοδο της Κρήτης, εκφράζει την άποψη ότι η Σύνοδος της Κρήτης θα μείνει στην Ιστορία, όχι σαν Πανορθόδοξη, αλλά ως περιφερειακή Σύνοδος. Την δέχεται, λοιπόν, ως Σύνοδο αν και δεν υπέγραψε το κείμενο των σχέσεων της Ορθοδοξίας με τον λοιπόν χριστιανικόν κόσμον.

Ας διερωτηθούμε όμως! Είναι πράγματι αντιοικουμενιστές οι Σέρβοι επίσκοποι που δεν υπέγραψαν το έκτο κείμενο της Συνόδου της Κρήτης;

Ας αρχίσουμε από τον Σεβ. Μπάτσκας Ειρηναίο. Όχι μόνον δεν είναι αντιοικουμενιστής, αλλά πηγαινοέρχεται στο Βατικανό, ανάβει μενόρες και ανήκει στη στενή ομάδα του Ζηζιούλα που υπέγραψε το κείμενο της Ραβέννας. Έχει στο παθητικό του πλήθος οικουμενιστικών ασχημιών και ηγείται της φιλελεύθερης πτέρυγας της Σερβικής Εκκλησίας.

Η φιλελεύθερη, μάλιστα, πτέρυγα της Σερβικής Ιεραρχίας είναι κατά το πλείστον και Ρωσσόφιλη εξ ου και η Εκκλησία της Σερβίας κατόπιν πιέσεων του Σεβ. Βολοκολάμσκ αμφιταλαντεύθηκε μέχρι και την τελευταία στιγμή αν θα πήγαινε στη Σύνοδο της Κρήτης.

Η Ρωσοφιλία και όχι ο αντιοικουμενισμός είναι το κίνητρο των Σέρβων επισκόπων που αρνήθηκαν να υπογράψουν το έκτο κείμενο, όπως μαρτυρεί η εκκωφαντική σιωπή τους για την υπογραφή όλων των κειμένων της Συνόδου της Κρήτης από τον Σέρβο Πατριάρχη.

Είναι επίσης χαρακτηριστικό ότι ο Σέρβος Μητροπολίτης Λουμπλιάνας Πορφύριος, που συμμετείχε στη Σύνοδο της Κρήτης και αρνήθηκε να υπογράψει το έκτο της κείμενο, παρεβρέθηκε στη Διαθρησκειακή Συνάντηση στην Ασσίζη που πραγματοποιήθηκε μετά τη Σύνοδο της Κρήτης. Όταν μάλιστα ο Πατριάρχης Βαρθολομαίος τον συνέστησε στον Πάπα Φραγκίσκο ο Σεβ. Λουμπλιάνας έσκυψε και του φίλησε το χέρι, παρόλον ότι ορισμένοι εκπρόσωποι του Φαναρίου δεν έκαναν το ίδιο.!!! Γι' αυτού του είδους τους αντιοικουμενιστές μιλούμε.!!!

Ας μην τρέφουμε, λοιπόν, ψευδαισθήσεις για το δήθεν ορθόδοξο φρόνημα των Σλαβικών Εκκλησιών. Γνωρίζουμε πολύ καλά τον οικουμενιστικό οίστρο της Εκκλησίας της Ρωσίας, όπως γνωρίζουμε ότι οι Σλαβικές Εκκλησίες της Πολωνίας και της Τσεχίας και Σλοβακίας έλαβαν κανονικά μέρος στη Σύνοδο της Κρήτης και υπέγραψαν όλα της τα κείμενα.

Παραδοσιακή Εκκλησία από τις Σλαβικές είναι μόνον η Εκκλησία της Βουλγαρίας που δεν μετέχει στο ΠΣΕ, ούτε στο διάλογο με τους Παπικούς. (Η Εκκλησία της Γεωργίας επίσης είναι παραδοσιακή αλλά οι Γεωργιανοί δεν είναι Σλάβοι).

Η Εκκλησία της Σερβίας πήρε απόφαση να εξέλθει από το ΠΣΕ το 1997 με πρωτοβουλία του Σεβ. Ράσκας Αρτέμιου. Πέρασαν από τότε είκοσι σχεδόν χρόνια. Γιατί δεν την υλοποιεί; Πόσο παραδοσιακή είναι μία Εκκλησία που συμμετέχει σαν ισότιμο μέλος στο Παγκόσμιο Συμβούλιο των αιρέσεων (ΠΣΕ) και υπογράφει τα κακόδοξα κείμενα που εκδίδει;

Ξεχάσαμε, άραγε, πώς οι Σέρβοι ιεράρχες συμπεριφέρθηκαν στον Σεβ. Αρτέμιο και τον εξώθησαν σε σχίσμα πέραν και των δικών του λαθών;

Ή μας διαφεύγει ότι η Εκκλησία της Σερβίας για δεκαετίες πρόσφερε στους φοιτητές της Θεολογικής της Σχολής τα εγχειρίδια της Δογματικής του Γιανναρά και του Ζηζιούλα αντί τη Δογματική του Οσίου Ιουστίνου Πόποβιτς;

Αυτή η Εκκλησία είναι παραδοσιακή; Μπορούμε να βασιστούμε στον δήθεν αντιοικουμενισμό της απλώς και μόνον επειδή 17 ιεράρχες της δεν υπέγραψαν το έκτο κείμενο της Συνόδου της Κρήτης; Γιατί δεν έδωσαν συνέχεια και γιατί δεν ζήτησαν εξηγήσεις από τον Πατριάρχη Ειρηναίο που υπέγραψε εκ μέρους της Εκκλησίας της Σερβίας όλα τα κείμενα; Γιατί δεν έφεραν το θέμα στη Σύνοδο για να ακυρώσουν την υπογραφή του Πατριάρχη τους;

ΑΠΑΡΑΔΕΚΤΕΣ ΔΗΛΩΣΕΙΣ ΤΟΥ ΠΑΤΡΙΑΡΧΗ ΤΗΣ ΣΕΡΒΙΑΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΠΙΣΚΕΨΗ ΤΟΥ ΠΑΠΑ


ΑΠΑΡΑΔΕΚΤΕΣ ΔΗΛΩΣΕΙΣ ΤΟΥ ΠΑΤΡΙΑΡΧΗ ΤΗΣ ΣΕΡΒΙΑΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΠΙΣΚΕΨΗ ΤΟΥ ΠΑΠΑ

Του Παναγιώτη Τελεβάντου
=====

Διαβάσαμε στη "Ρομφαία”:

“Είναι δύσκολο να σκεφτεί κανείς ότι στο άμεσο μέλλον, ο Πάπας Φραγκίσκος θα επισκεφθεί την Σερβία - αυτό δήλωσε ο Πατριάρχης Σερβίας κ. Ειρηναίος, μιλώντας στην εφημερίδα "Κουρίρ".

"Είμαι ευχαριστημένος ο Πάπας εξέφρασε την επιθυμία του να επισκεφθεί την Σερβία, αλλά λόγω των γεγονότων που έλαβαν χώρα στο παρελθόν, ένα μεγάλο μέρος του πληθυσμού αντιδρά σε μια τέτοια επίσκεψη" ανέφερε μεταξύ άλλων ο Πατριάρχης Ειρηναίος.

Να αναφερθεί ότι τον Μάιο του 2016, η επίσκεψη του Πάπα στο Βελιγράδι ακυρώθηκε λόγω ότι η Σερβία είχε μπεί ήδη στην διαδικασία των εκλογών.”

Αφοπλιστικά κυνικά ειλικρινής ο οικουμενιστής Σέρβος Πατριάρχης Ειρηναίος. Η επίσκεψη του Πάπα είναι δύσκολο να πραγματοποιηθεί, λέγει, επειδή υπάρχει μεγάλη λαική αντίδραση. Πώς να ξεχάσουν οι Σέρβοι Ορθόδοξοι αδελφοί μας την εθνοκάθαρση των Σέρβων κατά το Β΄ Παγκόσμιο πόλεμο από τους Παπικούς Κροάτες; Ή μήπως λησμόνησαν την εχθρική στάση που τήρησε σε βάρος τους ο Πάπας στον πόλεμο στη Γιουγκοσλαβία;

Δυστυχώς ο ίδιος ο Πατριάρχης Ειρηναίος και οι οικουμενιστές ιεράρχες που τον στηρίζουν δεν έχουν καμία αντίρρηση για την παπική επίσκεψη. Το αντίθετο μάλιστα! Κορυφαίοι Σέρβοι ιεράρχες (όπως ο πρώην Ερζεγοβίνης Αθανάσιος Γιέφτιτς, ο Μαυροβουνίου Αμφιλόχιος Ράντοβιτς, ο Μπάτσκας Ειρηναίος, κτλ.) θεωρούν επωφελή για τη Σερβία την παπική επίσκεψη.

Ούτε που συζητούν, δηλαδή, εκτός ελαχίστων περιπτώσεων, στη Σερβία το ότι η Παπική επίσκεψη είναι απαράδεκτη όχι μόνον για λόγους εθνικούς αλλά κι επειδή ο Πάπας είναι αιρεσιάρχης. Γι’ αυτό η Ορθόδοξη Εκκλησία της Σερβίας και το Σερβικό κράτος επ’ ουδενί λόγω δεν επιτρέπεται να του απευθύνουν πρόσκληση για επίσκεψη.