ΓΕΡΟΝΤΑΣ ΕΦΡΑΙΜ ΑΡΙΖΟΝΑΣ: Η ΚΑΤΑΚΡΙΣΗ ΕΙΝΑΙ ΕΓΩΙΣΜΟΣ

ΓΕΡΟΝΤΑΣ ΕΦΡΑΙΜ ΑΡΙΖΟΝΑΣ: Η ΚΑΤΑΚΡΙΣΗ ΕΙΝΑΙ ΕΓΩΙΣΜΟΣ

=====

Να αγαπάτε ο ένας τον άλλο και να μην πικραίνεσθε λόγω εγωισμού. Η ταπείνωση είναι ασφαλής οδηγός «δεν αφήνει αυτόν που την έχει να προσκρούσει σε υφάλους απροσεξίας και να συντριβεί» αλλά ως οδηγός φωτεινός οδηγεί άπταιστα επί του ασφαλούς.

Ο εγωισμός είναι το κάκιστο των κακών «αυτός μας δημιουργεί όλα τα σφάλματα, με τους ανυπότακτους λογισμούς. Φοβηθείτε τον και προσπαθείτε να απαλλαγείτε απ’ αυτόν, καθώς όσο μένει μέσα μας αχτύπητος, τόσο θα μας πληγώνει με ανάλογους πόνους».

«Παρακαλώ μην κατακρίνετε ο ένας τον άλλο, διότι είναι πέρα για πέρα εγωισμός» ας δικαιολογεί ο αδελφός του αδελφού το σφάλμα, κι αυτό είναι μαρτυρία ταπεινώσεως και αγάπης. Αυτός ο αδελφός που το κάνει αυτό θα βρει πολλή τη χάρη του Θεού «εκείνος όμως που κρίνει και σκανδαλίζει τον πλησίον του, πρέπει να γνωρίζει ότι όχι χάρη δε θα βρει, αλλά και αν κάτι έχει θα το χάσει, για να μάθει το μάθημα της ταπείνωσης διά του παθήματος».

Φοβηθείτε περισσότερο την εσωτερική κατάκριση, αυτή που γίνεται με τους λογισμούς κι αυτό, γιατί δεν έρχεται στο φως με τον προφορικό λόγο, που ενδέχεται να διορθωθεί απ’ αυτόν που την ακούει. Προσέξτε, λέω, την ένδοθεν κατάκριση, που ανεπαίσθητα μας ενοχοποιεί θανάσιμα και μας στερεί τη ζωή της θείας χάριτος και μας προσφέρει ως ποτό πικρότατο, την ψυχική νέκρωση.

Πόσα και πόσα δε μας λένε το ιερό Ευαγγέλιο και οι Πατέρες περί κατακρίσεως. Καλύτερα να πέσει από ψηλά, παρά από τη γλώσσα.

Εύχομαι η αγάπη και η ακατακρισία να βασιλεύουν σε όλες τις εκδηλώσεις μεταξύ σας, ώστε το Άγιο Πνεύμα να αναπαύεται στις ψυχές σας.

ΠΗΓΗ:

(Από Τις «Πατρικές Νουθεσίες» Του Γέροντος Εφραίμ, Καθηγουμένου Ιεράς Μονής Φιλοθέου)

Διακόνημα

«ΑΝ ΣΒΗΣΟΥΝ ΤΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ, ΤΟΤΕ ΧΑΘΗΚΕ Η ΟΜΟΓΕΝΕΙΑ»

«ΑΝ ΣΒΗΣΟΥΝ ΤΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ, ΤΟΤΕ ΧΑΘΗΚΕ Η ΟΜΟΓΕΝΕΙΑ»

Της Ἀνθὴς Κουτσουμποῦ

=====

Τὰ παράπονά του στὴν ὁμογένεια τῆς Φλόριντα γιὰ τὸ ὅτι δὲν μιλοῦν ἑλληνικά, ἐξέφρασε ὁ ὑφυπουργὸς Ἐξωτερικῶν Τέρενς Κουὶκ κατὰ τὴν παρουσία του, τὴν Κυριακή, σὲ ἐκδήλωση στὸ Τάρπον Σπριγκς.

“Θὰ ξεκινήσω τὴν ὁμιλία μου μὲ μία ἐξομολόγηση. Ὅταν πρὶν ἀπὸ 24 ὧρες ἔφευγα ἀπὸ τὸ σπίτι μου, γιὰ νὰ ἔλθω ἐδῶ στὴν Τάμπα, στὸ Τάρπον Σπριγκς, ἤξερα ὅτι θὰ ἐρχόμουνα σὲ μία πόλη ποὺ εἶναι ἡ κόρη τῆς Καλύμνου. Πίστευα ὅτι ἐρχόμουνα σὲ ὁμογενεῖς ποὺ κρατοῦν τὴν γλῶσσα τῆς πατρίδας. Ἀλλὰ μὲ αἰφνιδιάσατε. Μὲ μπερδέψατε. Στενοχωρήθηκα”, εἶπε ὁ ὑφυπουργός.

Καὶ συνέχισε: “Εἶμαι ὁ προτελευταῖος ὁμιλητὴς σὲ αὐτὴ τὴν ἐκδήλωση καὶ ὅλοι οἱ προηγούμενοι, ὅλοι ὁμογενεῖς, μὲ τοὺς ὁποίους πρὶν καθίσουμε στὰ τραπέζια, τὰ λέγαμε στὴ γλώσσα μας, μίλησαν ὄχι ἑλληνικά, ἀλλὰ ἀγγλικά. Δηλαδὴ στὴ σημερινὴ ἐκδήλωση ἄκουγα τὶς Ἑλληνίδες καὶ τοὺς Ἕλληνες νὰ βάζουν στὴν ἄκρη τὴ γλῶσσα τῆς πατρίδας μας.

Προσωπικὰ θὰ μοῦ ἐπιτρέψετε νὰ σᾶς πῶ τὰ πράγματα, ὅπως τὰ αἰσθάνομαι. Ἡ ἑλληνικὴ γλώσσα εἶναι ἕνα ἰσχυρότατο σημεῖο ἀναφορᾶς ποὺ πρέπει νὰ χαρακτηρίζει τὸν Ἑλληνισμὸ τῆς Διασπορᾶς. Ὅπως καὶ ἡ Ὀρθοδοξία.

Ἐδῶ στὶς ΗΠΑ ἔχουμε φτάσει πλέον στὴν τέταρτη καὶ πέμπτη γενιά, μὲ τὰ ἑλληνικὰ νὰ φθίνουν. Ἐσεῖς, οἱ γονεῖς τους, οἱ παπποῦδες καὶ οἱ γιαγιάδες ἂν δὲν στηρίξετε, ἀκόμα καὶ στὶς ὁμογενειακὲς συγκεντρώσεις, τὴν ἑλληνικὴ γλῶσσα, τότε τὰ ἑλληνικὰ ἔσβησαν. Κι ἂν σβήσουν τὰ ἑλληνικά, τότε χάσαμε καὶ τὴν ὁμογένεια. Ἔτσι, λοιπόν, παρὰ τὸ ὅτι ὅλοι οἱ προηγούμενοι Ἕλληνες μίλησαν ἀγγλικά, ἐγὼ θὰ ἐπιλέξω τὰ ἑλληνικά, ποὺ εἶναι καὶ ἡ μητέρα ὅλων τῶν γλωσσῶν”.

ΠΗΓΗ: 

news247,

Χριστιανική Βιβλιογραφία

Ο ΦΘΙΩΤΙΔΟΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΚΑΙ ΟΙ ΕΠΙΚΡΙΣΕΙΣ ΤΟΥ

Ο ΦΘΙΩΤΙΔΟΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΚΑΙ ΟΙ ΕΠΙΚΡΙΣΕΙΣ ΤΟΥ

Του θεολόγου κ. Ανδρέα Κυριακού

=====

Την παρελθούσα Κυριακή 8 Ιανουαρίου ο μητροπολίτης Φθιώτιδος κ. Νικόλαος, ομιλών στην εκκλησία του Ευαγγελισμού της Θεοτόκου Λαμίας, τόνισε μεταξύ άλλων: «Να σταματήσουν μερικοί να επικρίνουν τον Πατριάρχη μας και την Αγία και Μεγάλη Σύνοδο της Κρήτης γιατί προσφέρουν αρνητικές υπηρεσίες στην Εκκλησία και διασπούν την ενότητα». 

Ομολογουμένως ΔΕΝ μας ανέπαυσε παράπαν η ανωτέρω δήλωση του Σεβασμιώτατου και για να στηρίξουμε τη θέση μας είμαστε υποχρεωμένοι να αναφέρουμε τα εξής: Οι επικρίσεις κατά της Συνάξεως του Κολυμβαρίου άρχισαν πολύ πριν από την ίδια τη Σύναξη κι ο λόγος είναι τα όσα ξένα και αλλότρια της Πίστεως είχαν μηχανευθεί οι εμπνευστές της. Μεταξύ των εν λόγω επικριτών ήταν και η Σύνοδος της Ιεραρχίας της εν Ελλάδι Εκκλησίας, η οποία μάλιστα είχε ζητήσει από την Ελλαδική αντιπροσωπεία να μην δεχθεί το διαβόητο Άρθρο 6 που μιλούσε για «ετερόδοξες Εκκλησίες» κ.ο.κ.. Όπως γνωρίζει ο Σεβασμιώτατος ΟΛΕΣ εκείνες οι παρατηρήσεις που εξέφραζαν την αγωνία των Ορθοδόξων δεν λήφθηκαν καθόλου υπόψιν, με αποτέλεσμα η Ελλαδική αντιπροσωπεία των 25 ιεραρχών, με επικεφαλής τον Αρχιεπίσκοπο κ. Ιερώνυμο, να αψηφήσει γυμνή τη κεφαλή τις οδηγίες της Ιεράς Συνόδου της Ιεραρχίας και να ψηφίσει το αλήστου μνήμης Άρθρο 6, που μιλά για «ετερόδοξες Εκκλησίες και Ομολογίες» μεταποιώντας τις αιρέσεις, ενώ αυτές παραμένουν στην κακοδοξία. 

Δεν ηκούσθη τον Νοέμβριο στη Σύνοδο επικριτική η φωνή του Σεβασμιώτατου Φθιώτιδος κατά παντός υπευθύνου. Δεν εμελώδησε, δυστυχώς, εν μέσω της Εκκλησίας μέλος εναρμόνιον θεολογίας. Τι έχει να πει για την ουσιαστική καταδίκη της Συνάξεως του Κολυμβαρίου από την εν Βουλγαρία Εκκλησίαν, από την εν Γεωργία Εκκλησίαν και εσχάτως από το Αγιώνυμον Όρος; Οι επικρίνοντες και οι επικρίσεις ΔΕΝ θα σταματήσουν, ούτε θα σιγήσουν, μήτε θα ελαττωθούν μέχρις ότου η Σύναξη του Κολυμβαρίου πάρει τη θέση που της αξίζει και που της αρμόζει.

ΚΥΠΡΙΑΚΟ: H ΛΥΣΗ ΠΟΥ ΠΡΟΔΙΑΓΡΑΦΕΤΑΙ ΜΕ ΤΟ ΠΟΛΙΤΕΙΑΚΟ ΣΥΣΤΗΜΑ ΤΗΣ ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑΣ

Του Β. Χαραλάμπους

=====

Ο λαός αγωνιά για τα τεκταινόμενα στη Γενεύη. Τα αγωνιώδη ερωτήματα ποικίλουν, με πρώτο εκείνο της μορφή της λύσης που δυνατό θα συμφωνηθεί ή μάλλον θα επιβληθεί. Το πρόβλημα πιστεύω είναι η «μορφή ομοσπονδίας», που πλανάται σε κάθε σχέδιο λύσης.

Δεν θα προσθέσω πολλές προσωπικές απόψεις.  Θα αναφέρω κάτι που μας ανέφερε παλαιότερα ο διατελέσας Πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας Γλαύκος Κληρίδης, ο οποίος ως γνωστό στήριζε τα σχέδια αυτά. Ήλθε θυμάμαι στον προσφυγικό  Σύλλογο του χωριού μου, για μια συνάντηση τις ημέρες των Προεδρικών εκλογών. Επειδή ο Σύλλογος διατήρησε το ακομμάτιστο, για να έχει μέλη όλους τους  συγχωριανούς, θεωρήθηκε καλύτερο να μη γίνει προεκλογική ομιλία. Έτσι έγινε με τη μορφή φιλικής συνάντησης, με συγχωριανούς διαφόρων πολιτικών θέσεων. Εξ άλλου ο τότε Πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας Γλαύκος Κληρίδης, ήταν ευχάριστος στην παρέα και ανοιχτόκαρδος, και δεν δυσκολεύτηκε καθόλου στη νέα αυτή μορφή πολιτικής σύναξης.

Θυμάμαι που τον ρώτησα να μου πει την άποψη του για την Ομοσπονδία. Ήξερα ότι ήταν ειλικρινής άνθρωπος. Μου απάντησε ως εξής: «Πριν λίγες μέρες δέχθηκα στο γραφείο μου την Ολλανδική αντιπροσωπεία. Ξέρεις ότι η στάση της Ολλαδίας στο Κυπριακό πρόβλημα είναι φιλότουρκη. Ξέρεις τι με ρώτησαν; Μα καλά δεν υπήρχε χειρότερη μορφή ομοσπονδίας να σας βάλουν;» Τίποτε άλλο. 

Θα υπογραμμίσω από την τελευταία φράση του, τη «μορφή ομοσπονδίας». Είναι γεγονός ότι υπάρχουν πολλές μορφές του ομοσπονδιακού πολιτεύματος. Αν προστρέξει κανείς σε έγκριτα βιβλία Πολιτειολογίας, θα δει ότι δεν υπάρχει σαφής διάκριση ανάμεσα στην ομοσπονδία και την συνομοσπονδία. Σε θεωρητικό κυρίως επίπεδο συνίσταται στην παράμετρο των εξουσιών της Κεντρικής Κυβέρνησης. Στην πράξη ο τρόπος άσκησης των εξουσιών αυτών διαμορφώνεται και από άλλες πραγματικότητες.

Δυστυχώς η «μορφή ομοσπονδίας» που τελικά έχει καταλήξει να πλανάται σε κάθε προτεινόμενη λύση, με τη σταδιακή δυστυχώς υποχωρητική τακτική, δεν είναι απλά ένα άδικο πολιτειακό σύστημα, αλλά και ένα μη λειτουργικό σύστημα. 

Για να καταλάβει κανείς το πρόβλημα στη «μορφή ομοσπονδίας», θα αναφερθώ στο διάγγελμα του τότε Προέδρου της Κυπριακής Δημοκρατίας Τάσσου Παπαδόπουλου  για το Σχέδιο Ανάν. Αν αντικειμενικά κανείς δει το διάγγελμα εκείνο, θα παρατηρήσει ότι όλα τα αρνητικά που τόνισε εκείνο το κρίσιμο βράδυ, ήταν τα αρνητικά από τη δυναμική της «μορφής ομοσπονδίας». Εκείνο το βράδυ κατ’ ουσία δεν είναι το ανανικό πολιτειακό έκτρωμα μόνο που αμφισβητήθηκε, αλλά και η ομοσπονδία. 

Απόδειξη τούτου ήταν το γεγονός ότι το πλήθος, που εκείνο το βράδυ συγκεντρώθηκε για στήριξη του τότε Προέδρου της Κυπριακής Δημοκρατίας Τάσσου Παπαδόπουλου, συγκροτούσε κατά μεγάλο μέρος το κομμάτι εκείνο του λαού (διαφόρων πολιτικών αποχρώσεων) που δεν ήθελε την ομοσπονδία ως λύση. Επιπρόσθετη απόδειξη ήταν και το γεγονός ότι την επομένη η εφημερίδα της αριστεράς είχε τον μεγάλο πρωτοσέλιδο τίτλο, ‘’Ο Πρόεδρος επιμένει σε λύση ομοσπονδίας’’. Γιατί αυτός ο τίτλος; Επειδή εκείνο το βράδυ αμφισβητήθηκε η ομοσπονδία.

Στο Δημοψήφισμα που ακολούθησε, για την αποδοχή ή όχι του ανανικού πολιτειακού εκτρώματος, ο λαός της Κύπρου ψήφισε το ΟΧΙ με ποσοστό 75,83, με συνηγορούσα και όχι μόνο, τη συντριπτική πλειοψηφία των μελών της Ιεράς Συνόδου της Εκκλησίας της Κύπρου. Τις μέρες τούτες ο λαός της Κύπρου αγωνιά, αλλά δεν παύει να ελπίζει. 

ΛΙΑΝ ΑΝΗΣΥΧΗΤΙΚΕΣ ΕΞΕΛΙΞΕΙΣ ΣΤΟ ΔΙΑΛΟΓΟ ΟΡΘΟΔΟΞΩΝ ΚΑΙ ΠΑΠΙΚΩΝ

ΛΙΑΝ ΑΝΗΣΥΧΗΤΙΚΕΣ ΕΞΕΛΙΞΕΙΣ ΣΤΟ ΔΙΑΛΟΓΟ ΟΡΘΟΔΟΞΩΝ ΚΑΙ ΠΑΠΙΚΩΝ

Του Παναγιώτη Τελεβάντου

=====

Στην αμέσως προηγούμενη ανάρτηση είδαμε το βίντεο και το σχετικό ρεπορτάζ αναφορικά με τις πρόσφατες εξελίξεις στο διάλογο Ορθοδόξων και Παπικών.

Πρόκειται για εξαιρετικά ανησυχητική εξέλιξη. Οι Οικουμενιστές κάτω από τη μύτη μας προχωρούν στην αποδοχή εγγράφων που οδηγούν σε ένωση της Ορθοδοξίας με τον Παπισμό με τρόπο που εξυπηρετεί τα παπικά σχέδια, όπως τα νομολόγησε η Β΄ Βατικάνεια Σύνοδος. Επαναλαμβάνεται, δηλαδή, το σκηνικό των προσυνοδικών Διασκέψεων που κατέληξαν στη Σύνοδο της Κρήτης. Οι οικουμενιστές ιεράρχες που εκπροσωπούσαν τις Ορθόδοξες Εκκλησίες και ανήκαν στο στενό κύκλο του Σεβ. Περγάμου, ετοίμαζαν κακόδοξα έγγραφα εν αγνοία των Συνόδων και τα σέρβιραν στους Προκαθήμενους για υπογραφή.

Πρέπει να παρακολουθούμε άγρυπνοι τις εξελίξεις. Παράλληλα -το πιο σημαντικό- είναι να αλλάξει η ατζέντα του διαλόγου. Η Ορθοδοξία δεν μπορεί να συζητά ούτε για το πρωτείο, ούτε για τα άλλα δόγματα μόνον υπό το φως τη Α΄ χιλιετίας λές και η ζωή και η Παράδοση της Ορθοδοξίας τερματίζεται το 1054 μ. Χ..

Το ότι η Εκκλησία της Ρωσίας δέχτηκε το έγγραφο καθόλου δεν μας ξενίζει. Αντίθετα με ότι λέγει ο Αντρέα Παλμιέρι έχουμε τη σαφή πεποίθηση, που στηρίζεται σε ατράνταχτα επιχειρήματα και αδιαμφισβήτητα γεγονότα, ότι η Εκκλησία της Ρωσίας κάθε άλλο παρά αντιοικουμενιστική είναι. Ένα μόνο θα αναφέρουμε εδώ. Αναγνωρίζει έγκυρη ιερωσύνη στους Παπικούς και δεν αναμυρώνει -πολλώ μάλλον δεν αναβαπτίζει- τους Παπικούς όταν προσέρχονται στην Ορθοδοξία!

Αυτό που εκπλήσσει είναι η στάση της Εκκλησίας της Γεωργίας, η οποία βεβαίως είναι παραδοσιακή Εκκλησία. Φαίνεται, όμως, ότι δεν έχει σπουδαίους θεολόγους στους κόλπους της, με αποτέλεσμα να υπογράφει πολλές φορές κείμενα που δεν την εκφράζουν και που δεν είναι ορθόδοξα όπως συνέβηκε στις Προσυνοδικές Διασκέψεις. Το παρήγορο είναι ότι οι Γεωργιανοί ιεράρχες έχουν την ταπείνωση να αναγνωρίζουν τα λάθη τους και να αναθεωρούν λανθασμένες αποφάσεις που έλαβαν όπως συνέβηκε με την τελική θέση τους για τη Σύνοδο της Κρήτης.

Ευτυχώς που το κείμενο αυτό δεν είναι οριστικό και έτσι υπάρχουν περιθώρια αναθεώρησής του.

ΠΑΝΕ ΓΙΑ ΕΝΩΣΗ ΤΩΝ “ΕΚΚΛΗΣΙΩΝ” ΜΕ ΠΡΩΤΟΚΑΘΕΔΡΙΑ ΣΤΗ ΡΩΜΗ ΚΑΙ ΠΡΩΤΕΙΟ ΣΤΟΝ ΠΑΠΑ

ΠΑΝΕ ΓΙΑ ΕΝΩΣΗ ΤΩΝ “ΕΚΚΛΗΣΙΩΝ” ΜΕ ΠΡΩΤΟΚΑΘΕΔΡΙΑ ΣΤΗ ΡΩΜΗ ΚΑΙ ΠΡΩΤΕΙΟ ΣΤΟΝ ΠΑΠΑ

=====

Το βίντεο/άρθρο με τίτλο: «Γιατί το έγγραφο που υπέγραψαν Καθολικοί και Ορθόδοξοι δεν μπορεί να αγνοηθεί» εμφανίστηκε στην ιστοσελίδα ROME REPORTS και λέει τα κάτωθι:

Το έγγραφο που υπεγράφη το Σεπτέμβριο από τους Ορθοδόξους και τους Καθολικούς δεν είναι οριστικό αλλά αποτελεί ένα σημαντικό βήμα προς την ενότητα μεταξύ των Εκκλησιών.

Θεσπίζει το πλαίσιο του διαλόγου σε δύο κρίσιμα ζητήματα: την έννοια του παπικού πρωτείου και τον τρόπο διεξαγωγής της Συνόδου – τη συνέλευση των επισκόπων.

Msgr.* ANDREA PALMIERI

Ποντιφικό Συμβούλιο

για τη Χριστιανική Ενότητα

«Το πρωτείο είναι ίσως το δυσκολότερο θέμα στην ιστορική συζήτηση μεταξύ Ορθοδόξων και Καθολικών, οι οποίοι είναι χωρισμένοι εδώ και 1.000 χρόνια. Αυτός είναι και ο λόγος για τον οποίο αποφασίστηκε να μελετήσουμε μαζί την πρώτη χιλιετία, όταν οι Χριστιανοί της Ανατολής και της Δύσης ευρίσκονταν σε πλήρη κοινωνία.»

Το έγγραφο περιγράφει πώς η Εκκλησία λειτουργούσε σε σχέση με το πρωτείο και τη συνοδικότητα στα πρώτα 1.000 χρόνια της ιστορίας της.

Εκείνον τον καιρό οι Χριστιανοί χωρίζονταν σε πέντε πατριαρχικές έδρες και η Ρώμη κρατούσε την πρωτοκαθεδρία τιμής.

Ωστόσο, κανένας από τους πατριάρχες δεν μπορούσε να πάρει αποφάσεις στην έδρα κυριαρχίας του χωρίς την συγκατάθεση των υπολοίπων. Αυτή ήταν η συνοδικότητα.

Msgr. ANDREA PALMIERI

Ποντιφικό Συμβούλιο για τη Χριστιανική Ενότητα

«Η σημαντική πτυχή αυτού του εγγράφου είναι ότι προσδιορίζει το ρόλο της Ρωμαϊκής επισκοπικής έδρας για την κοινωνία της Οικουμενικής Εκκλησίας. Ο ρόλος αυτός αναγνωρίζεται σε τρία σημεία. Ο επίσκοπος της Ρώμης είχε το δικαίωμα να προεδρεύει στις λειτουργικές τελετές ως επίσκοπος της πρώτης επισκοπής. Δεύτερον, αναγνωρίζει το ρόλο του στα συμβούλια. Ποτέ δεν συμμετείχε άμεσα, αλλά έστελνε αντιπροσώπους ή επικύρωνε αυτά που είχαν συμφωνηθεί. Τρίτον, το έγγραφο αυτό αναγνωρίζει το δικαίωμα προσφυγής στη Ρώμη. Οι επίσκοποι οι οποίοι πίστευαν ότι η σύνοδος τους δεν ενεργούσε δίκαια μπορούσαν να προσφύγουν στη Ρώμη.»

Μεταξύ των υπογραφόντων αυτής της συμφωνίας βρίσκονται και οι πιο παραδοσιακά εχθρικές προς το Βατικανό Ορθόδοξες Εκκλησίες της Ρωσσίας και της Γεωργίας. Ο πάπας συναντήθηκε με τους αντίστοιχους πατριάρχες τους. Ο πάπας Φραγκίσκος δρέπει αυτά που έσπειραν οι προκάτοχοί του στη Β΄ Βατικανή. Υπάρχει ακόμη πολύς δρόμος μπροστά, αλλά το έγγραφο αυτό είναι μια σημαντική εξέλιξη στην πορεία του διαλόγου.”

ΠΗΓΗ:

Ακτίνες

ΟΡΙΣΤΕ ΧΑΛΙΑ!

ΠΛΗΘΟΣ ΑΡΧΙΕΡΕΩΝ ΣΥΛΛΕΙΤΟΥΡΓΗΣΑΝ ΓΙΑ ΤΑ ΟΝΟΜΑΤΗΡΙΑ ΤΟΥ ΣΕΒ. ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗ ΛΑΓΚΑΔΑ ΙΩΑΝΝΗ.

ΓΙ' ΑΥΤΑ ΔΥΣΤΥΧΩΣ ΕΙΝΑΙ ΚΑΛΟΙ ΟΙ ΠΛΕΙΣΤΟΙ ΑΡΧΙΕΡΕΙΣ ΜΑΣ.

ΣΤΗ ΣΥΝΟΔΟ ΤΗΣ ΚΡΗΤΗΣ 24 ΑΠΟ ΤΟΥΣ 25 ΥΠΕΓΡΑΨΑΝ ΤΑ ΠΡΟΔΟΤΙΚΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ ΚΕΙΜΕΝΑ. 

ΤΟ ΙΔΙΟ ΕΚΑΝΑΝ ΠΟΛΛΟΙ ΑΛΛΟΙ ΑΡΧΙΕΡΕΙΣ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ ΕΙΤΕ ΜΕ ΔΗΛΩΣΕΙΣ ΤΟΥΣ, ΕΙΤΕ ΜΕ ΤΗ ΣΙΩΠΗΡΗ ΑΠΟΔΟΧΗ ΤΗΣ ΣΥΝΟΔΟΥ ΤΗΣ ΚΡΗΤΗΣ.

ΓΙΑ ΤΙΣ ΦΙΕΣΤΕΣ ΠΡΩΤΟΙ ΚΑΙ ΚΑΛΥΤΕΡΟΙ. ΓΙΑ ΤΗΝ ΟΜΟΛΟΓΙΑ ΤΗΣ ΠΙΣΤΕΩΣ ΡΙΨΑΣΠΙΔΕΣ.

ΟΥΤΕ ΠΟΥ ΣΚΕΦΤΟΝΤΑΙ ΤΗ ΔΥΣΠΡΑΓΙΑ ΤΟΥ ΠΟΙΜΝΙΟΥ ΤΟΥΣ ΚΑΙ ΧΑΡΑΜΙΖΟΥΝ ΤΟ ΧΡΟΝΟ ΚΑΙ ΤΙΣ ΔΥΝΑΜΕΙΣ ΤΟΥΣ ΓΙΑ ΤΙΣ ΦΙΕΣΤΕΣ.

Ο ΟΣΙΟΣ ΜΑΚΑΡΙΟΣ ΜΑΚΡΗΣ (1431), Ο ΗΓΟΥΜΕΝΟΣ ΤΗΣ ΜΟΝΗΣ ΠΑΝΤΟΚΡΑΤΟΡΟΣ ΣΤΗΝ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΗ

Ο ΟΣΙΟΣ ΜΑΚΑΡΙΟΣ ΜΑΚΡΗΣ (1431), Ο ΗΓΟΥΜΕΝΟΣ ΤΗΣ ΜΟΝΗΣ ΠΑΝΤΟΚΡΑΤΟΡΟΣ ΣΤΗΝ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΗ

Του Β. Χαραλάμπους, θεολόγου

=====

Στις 8 Ιαννουαρίου η Εκκλησία μας τιμά τη μνήμη του  Οσίου Μακαρίου Μακρή. Ο Όσιος Μακάριος Μακρής, γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη το έτος 1383.  Το προσωνύμιο του Αγίου ήταν Ασπρόφρυς. Είχε πάρει σπουδαία μόρφωση και διεκρίνετο για τις αρετές του. Η αγάπη του για τη μοναχική ζωή τον οδήγησε στην Ιερά Μονή Βατοπαιδίου. Αρχικά ήταν υποτακτικός στον Γέροντα Αρμενόπουλο και μετά στον ασκητή Δαβίδ. Κατόπιν χειροτονήθηκε  διάκονος και ιερέας.

Μετά από πρόσκληση του Αυτοκράτορα Μανουήλ Β΄ Παλαιολόγου, πήγε στην Κωνσταντινούπολη μαζί με τον γέροντα του Δαβίδ. Ο λόγος που είχαν μεταβεί στην Κωνσταντινούπολη, ήταν γιατί ο Αυτοκράτορας τους ήθελε ως πνευματικούς συμβούλους. Αξίζει να αναφέρουμε ότι ο Αυτοκράτορας Μανουήλ Β΄ Παλαιολόγος (1350-1425), ο οποίος ήταν λόγιος και με θεολογική μόρφωση, λίγο πριν πεθάνει έγινε μοναχός με το όνομα Ματθαίος. Δεν έμειναν όμως για πολύ και επέστρεψαν στο Άγιο Όρος, όπου μετά από λίγο, το έτος 1422, ο ασκητής Δαβίδ κοιμήθηκε. 

Ο Όσιος Μακάριος Μακρής πηγαίνει κατόπιν στην Κωνσταντινούπολη, στην Μονή Παντοκράτορος στην Κωνσταντινούπολη την οποία ανακαινίζει και γίνεται Ηγούμενός της. Η Μονή Παντοκράτορος στην Κωνσταντιούολη σήμερα δυστυχώς την έκαναν οι Τούρκοι τζαμί. Το Μοναστήρι αυτό το ίδρυσε ο Ιωάννης Β΄ Κομνηνός. Είναι σημαντικό να αναφερθεί ότι σ’ αυτό το Μοναστήρι, τον καιρό που ήταν Αυτοκράτορας ο Μανουήλ Α΄ Κομνηνός, είχε μεταφερθεί από την Έφεσο η μαρμάρινη πλάκα στην οποία το Σώμα του Χριστού μετά την Αποκαθήλωση. Το Μοναστήρι αυτό στο οποίο έγινε Ηγούμενος ο Όσιος Μακάριος Μακρής, ήταν από τα μεγαλύτερα της Κωνσταντινούπολης. O Όσιος Μακάριος υπήρξε επίσης και Πρωτοσύγκελος του τότε Οικουμενικού Πατριάρχη.

Ο Αυτοκράτορας Ιωάννης Η΄ Παλαιολόγος, γιός του Αυτοκράτορα Μανουήλ Β΄ Παλαιολόγου, ο οποίος ήταν πνευματικό τέκνο του Οσίου Μακαρίου, τον έστειλε στη Ρώμη να εκπροσωπίσει την Ορθόδοξη Εκκλησία, όταν Πάπας Ρώμης ήταν ο Μαρτίνος Ε΄. Με Ορθόδοξο ομολογιακό φρόνημα ο Όσιος Μακάριος εκπροσώπησε την Εκκλησία το έτος 1429. 

Ο Όσιος Μακάριος έχει γράψει βίους Αγίων, όπως του Αγίου Ανδρέου Κρήτης, του Αγίου Θεοφάνη Μητροπολίτη Περιθεωρίου, ο οποίος υπήρξε Ηγούμενος της Ιεράς Μονής Βατοπαιδίου κλπ, καθώς και εγκώμια Αγίων. Διακρίθηκε ως συγγραφέας δογματικών έργων, όπως το σύγγραμμα του κατά της αίρεσης του filioque. Με το δογματικό αυτό έργο ο Όσιος κατέδειξε ότι ένωση γι’ αυτόν, ήταν η επιστροφή στη Μία Αγία Εκκλησία, αφού πρώτα οι Παπικοί αποκηρύξουν πρωτίστως την αίρεση του filioque.

Ο Όσιος κοιμήθηκε το έτος 1430 εξαιτίας λοιμικής νόσου στη νησί Χάλκη και κατόπιν ενταφιάστηκε στη Μονή Παντοκράτορος στην Κωνσταντινούπολη. Σύμφωνα με τον ανώνυμο βιογράφο του έζησε ησυχαστική ζωή και είχε την εμπειρία της θέας του Ακτίστου Φωτός.  

Mετά την κοίμηση του Οσίου Μακαρίου, ο Αυτοκράτορας Ιωάννης  Η΄ Παλαιολόγος, με τις ενέργειές του συνέτεινε στη σύγκληση της ‘’Συνόδου’’ Φερράρας – Φλωρεντίας, που αν δεν ήταν ο Άγιος Μάρκος ο Ευγενικός, θα πραγματοποιείτο η ψευδένωση – υποταγή της Ορθόδοξης Εκκλησίας στους Παπικούς. 

Ας παρακαλέσουμε τον Όσιο Μακάριο να πρεσβεύει στον Κύριο, να μην επιτρέψει σκανδαλισμό στο πλήρωμα της Εκκλησίας, παρόμοιο με εκείνο της Φερράρας – Φλωρεντίας, όπου επιχειρήθηκε η ψευδένωση – υποταγή της Ορθόδοξης Εκκλησίας στους Παπικούς, αλλά μια μέρα αυτό που διαπύρως προσευχόμαστε, να γίνει πραγματικότητα και να επιστρέψουν οι Παπικοί στην Μία Αγία Εκκλησία. Αυτή είναι η πραγματική ένωση και αυτό υπαγορεύει η εν αληθεία αγάπη.

*Πάρθηκαν και στοιχεία από το βιβλίο «Οι Άγιοι του Αγίου Όρους», Μοναχού Μωϋσέως Αγιορείτου.

Η ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΤΗΣ ΡΩΣΙΑΣ, ΤΟ ΑΥΤΟΚΕΦΑΛΟ ΤΗΣ ΟΥΚΡΑΝΙΑΣ ΚΑΙ Ο ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΣ

Η ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΤΗΣ ΡΩΣΙΑΣ, ΤΟ ΑΥΤΟΚΕΦΑΛΟ ΤΗΣ ΟΥΚΡΑΝΙΑΣ ΚΑΙ Ο ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΣ

Του Παναγιώτη Τελεβάντου

=====

Διαβάσαμε στη Romfea.gr:

"Σήμερα, πολλές είναι εκείνες οι δυνάμεις που προσπαθούν να σπάσουν τον πνευματικό δεσμό της Ρωσίας με την Ουκρανία, και στρέφονται προς τον Οικουμενικό Πατριάρχη με την απαίτηση του διαχωρισμού της Ουκρανικής Εκκλησίας από την Μόσχα" δήλωσε ο Πατριάρχης Μόσχας μιλώντας από τον Καθεδρικό Ναό της Κοιμήσεως της Θεοτόκου στο Κρεμλίνο.

Επίσης ο Πατριάρχης Μόσχας υπογράμμισε ότι όλα αυτά έχουν απώτερο σκοπό να διαχωριστεί η Ορθόδοξη Εκκλησία της Ουκρανίας από την Ρωσική Εκκλησία και να υπάρξει νέο σχίσμα.

"Δεν θα μπορέσουν να διασπάσουν την ενότητα της Αγίας Ρωσίας" τόνισε χαρακτηριστικά ο Πατριάρχης Κύριλλος.

Να αναφερθεί ότι ο Πρόεδρος της Ουκρανίας κ. Πέτρο Ποροσένκο έχει ταχθεί επανειλημμένα υπέρ της δημιουργίας μια ενιαίας τοπικής Εκκλησίας στη χώρα, κάτι που ενέκρινε και το Ουκρανικό Κοινοβούλιο.”

Ιδού ποια είναι η προτεραιότητα του Πατριαρχείου της Ρωσίας. Η διατήρηση του imperium της στις χώρες της πρώην Σοβιετικής Ένωσης. Κάτω από τον τίτλο “Αγία Ρωσία” κρύβεται επιμελώς ο μεγαλοιδεατισμός της Ρωσίας.

Αυτό ενδιαφέρει τον Πατριάρχη της Ρωσίας και όχι ο αγώνας για την καθαρότητα της πίστεως.

Πόσους μήνες θα περιμένουμε την Εκκλησία της Ρωσίας να εκδώσει την ετυμηγορία της για την Σύνοδο της Κρήτης; Αγνοεί ο Μακαριότατος Ρωσίας ότι στο Κολυμβάριο θεσμοθετήθηκε συνοδικά ο Οικουμενισμός; Τι περιμένει, λοιπόν, για να καταδικάσει ως οικουμενιστική τη Σύνοδο της Κρήτης; 

Αλλά, εδώ που τα λέμε, πώς να καταδικάσει τον Οικουμενισμό η Εκκλησία της Ρωσίας; Δεν ενέκρινε στις προσυνοδικές Διασκέψεις τα κακόδοξα κείμενα ο Ρώσσος Πατριάρχης; Κορυφαίοι της εκπρόσωποι δεν πηγαινοέρχονται στο Βατικανό για να συμμετάσχουν στον εορτασμό των γενεθλίων του Πάπα, για να παραστούν στην “αγιοποίηση” του Βοιτύλα και άλλων Φραγκοαγίων, για να λαμπρύνουν με την παρουσία τους την κηδεία και την ενθρόνιση του Πάπα; Δεν υπέγραψε ο Πάπας Φραγκίσκος κοινή οικουμενιστική Διακήρυξη στην Αβάνα που γέμει από κακοδοξίες; Δεν διοργανώνει κοινές ποιμαντικές παραστάσεις με τους Παπικούς, τους Προτεστάντες και τους αλλόθρησκους επί τακτής βάσεως;

Αντί, λοιπόν, να καταδικάσει τα οικουμενιστικά κείμενα της Συνόδου της Κρήτης η Εκκλησία της Ρωσίας μιλά για ομοφωνία και για άλλα διαδικαστικά θέματα.

Η ενότητα της Ορθοδοξίας μας είπε πρόσφατα εκφράστηκε με τη συμμετοχή όλων των Αυτοκεφάλων Εκκλησιών στα γενέθλια του;!!! Όχι με τη διατύπωση της αλήθειας της πίστεως στις Συνόδους αλλά με την πάνδημη συμμετοχή στον εορτασμό των γενεθλίων!!! Τι άλλο θα ακούσουμε πια;

Ο π. ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΜΑΝΩΛΗΣ ΘΑ ΜΙΛΗΣΕΙ ΓΙΑ ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΟΥ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝΤΟΣ ΘΕΜΑ

Ο π. ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΜΑΝΩΛΗΣ ΘΑ ΚΑΝΕΙ ΜΙΑ ΠΟΛΥ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΥΣΑ ΟΜΙΛΙΑ ΣΗΜΕΡΑ ΚΥΡΙΑΚΗ 8 ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ.

ΘΑ ΑΝΑΦΕΡΘΕΙ ΣΤΟΝ ΕΝΑΡΕΤΟ ΓΕΡΟΝΤΑ ΤΟΥ π. ΑΓΑΘΩΝΑ, ΚΑΘΗΓΟΥΜΕΝΟ ΤΗΣ ΙΕΡΑΣ ΜΟΝΗΣ ΚΩΝΣΤΑΜΟΝΙΤΟΥ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΟΡΟΥΣ.

ΑΝΑΜΕΝΟΥΜΕ ΜΕ ΠΟΛΥ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝ ΤΗΝ ΟΜΙΛΙΑ ΤΟΥ π. ΝΙΚΟΛΑΟΥ ΓΙΑ ΝΑ ΜΑΘΟΥΜΕ ΤΑ ΠΕΡΙΣΤΑΤΙΚΑ ΠΟΥ ΜΑΡΤΥΡΟΥΝ ΤΗΝ ΑΡΕΤΗ ΤΟΥ ΓΕΡΟΝΤΟΣ ΑΓΑΘΩΝΟΣ.

ΤΑΥΤΟΧΡΟΝΑ ΕΛΠΙΖΟΥΜΕ ΟΤΙ Ο π. ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΜΑΝΩΛΗΣ ΘΑ ΜΑΣ ΞΕΚΑΘΑΡΙΣΕΙ ΑΝ Ο ΓΕΡΟΝΤΑΣ ΑΓΑΘΩΝΑΣ ΑΠΟΔΕΧΤΗΚΕ ΤΗΝ ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΗΣ ΙΕΡΑΣ ΚΟΙΝΟΤΗΤΟΣ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΟΡΟΥΣ ή ΑΝ ΤΗ ΘΕΩΡΕΙ ΑΝΕΠΑΡΚΗ ΚΑΙ ΘΑ ΠΡΟΧΩΡΗΣΕΙ ΣΕ ΑΠΟΤΕΙΧΙΣΗ.