Η ANΑΦΟΡΑ ΣΤΑ ‘’ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΥΠΕΡΗΦΑΝΕΙΑΣ’’, ΣΤΗΝ ΕΚΠΟΜΠΗ ‘’ΑΔΙΑΚΡΙΤΩΣ’’ ΜΕ ΘΕΜΑ ‘’ΣΕΞΟΥΑΛΙΚΗ ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΟΤΗΤΑ

Η ANΑΦΟΡΑ ΣΤΑ ‘’ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΥΠΕΡΗΦΑΝΕΙΑΣ’’, ΣΤΗΝ ΕΚΠΟΜΠΗ ‘’ΑΔΙΑΚΡΙΤΩΣ’’ ΜΕ ΘΕΜΑ ‘’ΣΕΞΟΥΑΛΙΚΗ ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΟΤΗΤΑ

Του Β. Χαραλάμπους, θεολόγου

=====

Στην εκπομπή ‘’ΑΔΙΑΚΡΙΤΩΣ’’ του Κυπριακού Τηλεοπτικού σταθμού ‘’Sigma’’, που παρουσιάζει o θεολόγος κ. Ανδρέας Πιτσιλλίδης, με θέμα «Σεξουαλική διαφορετικότητα», με αναφορά στο θέμα της ομοφυλοφιλίας, έγινε ιδιαίτερη αναφορά στα Φεστιβάλ υπερηφάνειας (Cyprus Pride) που διοργανώνει η Οργάνωση ΛΟΑΤ (Λεσβίες, Ομοφυλόφιλοι, Αμφισεξουαλικοί, Τρανσέξουαλ) ατόμων.

Κατ’ αρχή η θέση της Εκκλησίας μας για τα φοβερά τούτα ομοφυλοφιλικά αμαρτήματα είναι ξεκάθαρη, όπως φυσικά αδιαμφισβήτητη και η αγάπη της προς τους ομοφυλόφιλους «πάσχοντες» συνανθρώπους μας. Δεν πρόκειται περί καταδίκης ή κατακρίσεως των συνανθρώπων μας, που ταλαιπωρούνται από τούτη την «αλλόκοτον λύσσαν» κατά τον Άγιο Ιωάννη τον Χρυσόστομο, αλλά για την καταδίκη του ομοφυλοφιλικού πάθους.

Ο Απόστολος Παύλος στην Προς Ρωμαίους επιστολή του, ξεκάθαρα αναφέρει ότι πρόκειται για πράξεις «παρά φύσιν». Όσοι συνηγορούν στη διοργάνωση τέτοιων απαράδεκτων ‘’φεστιβάλ’’,  προσβάλλουν το χριστιανικό ήθος που διαφυλάσσει η Ορθόδοξη Εκκλησία μας. 

Τα λόγια του Αποστόλου Παύλου, στην Προς Τιμόθεον Επιστολή «αρσενοκοίταις…και ει τι έτερον τη υγιαινούση διδασκαλία αντίκειται» (Α΄Τιμ. 1,10), ξεκάθαρα αναφέρονται στο γεγονός, ότι τα «πάθη ατιμίας» εν τέλει αντιστρατεύονται την αληθινή διδασκαλία του Χριστού.

Στην Προς Ρωμαίους Επιστολή Απόστολος Παύλος αναφέρει ότι «Δια τούτο παρέδωκεν αυτούς ο Θεός εις πάθη ατιμίας. Αι τε γαρ θήλειαι αυτών μετήλλαξαν την φυσικήν χρήσιν εις την παρά φύσιν» Ρωμ. 1,26. «Αλλόκοτον λύσσαν», αποκαλεί την αρσενοκοιτίαν ο Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος.

Με αυτά τα απαράδεκτα για την Εκκλησία μας «Φεστιβάλ υπερηφάνειας» «Pride Festivals»,  διαφημίζονται τα ‘’πάθη ατιμίας’’, σύμφωνα με τον χαρακτηρισμό των παθών τούτων από τον Απόστολο Παύλο. Δεν πρόκειται για εμπαθή υπερηφάνεια απέναντι στις Θείες εντολές;

Προς τι λοιπόν το «υπερφρονείν», από μέρους των ομοφυλοφίλων, για τούτα τα κολάσιμα πάθη; Ο Απόστολος Παύλος λέγει «ότι εν ταις εσχάταις ημέραις ενστήσονται καιροί χαλεποί· έσονται γαρ οι άνθρωποι φίλαυτοι,…αλάζονες , υπερήφανοι,…ανόσιοι» Β΄ Τιμ. 3,1-2. Προς τι λοιπόν  η τόση υπερηφάνεια; 

«Οι άνθρωποι σήμερα υπερηφανεύονται για τα πάθη τους», έλεγε με πόνο ο Άγιος Παΐσιος, αναφερόμενος σε όσους εμμένουν στην αμετανόητη υπερηφάνεια για τα σαρκικά πάθη. Προς τι λοιπόν το  «υπερφρονείν» για τα «πάθη ατιμίας», τα οποία «αντίκεινται τη υγιαινούση διδασκαλία» της Εκκλησίας μας; «Ο Θεός υπερηφάνοις αντιτάσσεται» Παροιμ. 3,34.

ΒΙΒΛΙΟΚΡΙΣΙΑ, ΠΕΤΡΟΥ ΜΠΟΤΣΗ, ΟΣΙΟΣ ΣΤΑΡΕΤΣ ΣΥΜΕΩΝ ΤΩΝ ΣΠΗΛΑΙΩΝ ΤΟΥ ΠΣΚΩΦ

ΒΙΒΛΙΟΚΡΙΣΙΑ

_______

Πέτρου Μπότση, Όσιος στάρετς Συμεών των Σπηλαίων του Πσκώφ, Αθήνα 2016, σσ. 114.

Του κ. Ανδρέα Κυριακού

=====

Με το παρόν βιβλίο του ο κ. Πέτρος Μπότσης μας μεταφέρει στη δυτική εσχατιά της αχανούς Ρωσίας, ειδικότερα στην πόλη του Πσκώφ. Μετροφυλλώντας το ο αναγνώστης διαπιστώνει ότι δεν έχει να κάνει με τις ματαιότητες του κόσμου τούτου, ούτε με κάποιο φελλό ή ντενεκέ, αλλά με κάποιο άνθρωπο που πάλαιψε διά βίου να διέλθει την στενήν και τεθλιμμένην οδόν του Κυρίου, την απάγουσαν εις την ζωήν, σε περιόδο δυσκολότατη, διότι τότε κυριαρχούσε το αθεϊστικό καθεστώς των μπολσεβίκων. 

Όντως ο ταπεινός ιερομόναχος Συμεών αποδείχθηκε αστέρι του βοριά, που με τις νουθεσίες του καθοδηγούσε πνευματικά αναρίθμητες ψυχές, που κατάφευγαν κοντά του, φέρνοντάς τους πνευματική ξεστεριά. Δεν ήταν τυχαίο ότι άνθρωποι που ζούσαν χιλιάδες χιλιόμετρα από το εξομολογητήριό του, λ.χ. από το Μούρμανσκ που βρίσκεται στη θάλασσα του Μπάρεντς πάνω από τον Αρκτικό κύκλο, έφταναν κοντά του, στη Μονή των Σπηλαίων του Πσκώφ, για να βρουν ανάπαυση. Από την άλλη με το προορατικό του χάρισμα, που μαρτυρείται από πλείστα όσα γεγονότα, προφύλασσε όποιον έδειχνε αταλάντευτη υπακοή από τις παγίδες του εχθρού. 

Για την εκεί ευεργετική παρουσία του είχε μιλήσει προφητικά ο μεγάλος Άγιος Ιωάννης της Κροστάνδης. Ο Όσιος, σαν τον Άγιο Νικόλαο τον Πλανά, μνημόνευε ακατάπαυστα ένα πλήθος κεκοιμημένων. Θεράπευε  με την προσευχή του ασθένειες ανίατες, έδιωχνε δαιμόνια κι έφερνε στην Εκκλησία ανθρώπους που βρίσκονταν έξω από τον ιερό περίβολό Της. Ακόμη κι οι αγροί της Μονής καρποφορούσαν πλούσια με την προσευχή του. 

Ο φιλόπονος συγγραφέας συγκέντρωσε πλείστες όσες διηγήσεις για τον Όσιο στον παρόντα ευανάγνωστο τόμο, που ο αναγνώστης  δεν λέει να τον αφήσει από τα χέρια του πριν φτάσει στην τελευταία σελίδα. Ως καλός τη γεύσει ο καρπός του κόπου του. Να είναι βεβαιος ότι δεν εκοπίασεν εις κενόν. Δεν θα του ευχηθώ καλή συνέχεια επειδή είμαι απολύτως πεπεισμένος περί τούτου.

ΣΧΟΛΙΟ ΓΙΑ ΤΗ ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΤΟΥ ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΥ ΣΤΟ ΣΚΑΙ

ΣΧΟΛΙΟ ΓΙΑ ΤΗ ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΤΟΥ ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΥ ΣΤΟ ΣΚΑΙ

Του Παναγιώτη Τελεβάντου

=====

Είπε πολλά και διάφορα ο Αρχιεπίσκοπος Ιερώνυμος στη συνέντευξή του στον Σκάι. Από αυτά θα επικεντρώσουμε την προσοχή μας σε ένα. Συγκεκριμένα με τη συνέντευξή του ανέδειξε τον κ. Φίλη σαν τον κύριο αντίπαλό του όχι για λόγους ιδεολογίας αλλά για λόγους ιδιοσυγκρασίας.

Είναι ασυνεπής, ανακόλουθος και απρόβλεπτος, είπε.

Αλλά αυτό είναι το πρόβλημα;

Αν όντως το πρόβλημα της Εκκλησίας ήταν το πρόσωπο του κ. Φίλη η λύση θα ήταν απλή. Το συνέδριο του ΣΥΡΙΖΑ δεν θα τον ανεδείκνυε δεύτερο σε αριθμό ψήφων ακριβώς επειδή θεωρήθηκε αντίπαλος της Εκκλησίας και ο κ. Τσίπρας, αφού κατά τον Μακαριότατο δεν είναι προβληματικός και δεν τρέφει εχθρικά συναισθήματα έναντι της Εκκλησίας, θα τον είχε αντικαταστήσει και διορίσει στη θέση του φερέγγυο πρόσωπο.

Ποια είναι η αλήθεια;

Ο κ. Φίλης είναι ο εντολοδόχος του ΣΥΡΙΖΑ και του κ. Τσίπρα προσωπικά στο Υπουργείο Παιδείας. Προωθεί και υλοποιεί την Εκκλησιομαχία και τον εθνομηδενισμό που χαρακτηρίζουν τον ΣΥΡΙΖΑ στο χώρο της παιδείας. Αν τυχόν κάποτε ο κ. Τσίπρας αποφασίσει να τον αντικαταστήσει κανείς ας μην έχει αμφιβολία ότι στη θέση του θα διορίσει ένα άλλο Φίλη που θα υλοποιεί την ίδια αντιεκκλησιαστική και αντεθνική πολιτική.

Το ερώτημα είναι αν ο Αρχιεπίσκοπος Ιερώνυμος πιστεύει ότι όντως ο κ. Φίλης είναι το πρόβλημα λόγω της ιδιοσυγκρασίας του ή αν το λέγει αυτό με σκοπό να τον δαιμονοποιήσει προσωπικά για να απαλλάξει τον κ. Τσίπρα από την ενοχή.

Όλα δείχνουν ότι ο Μακαριότατος αποφάσισε ότι για το μάθημα των Θρησκευτικών η Εκκλησία θα υποχωρήσει στις αξιώσεις της Πολιτείας και ελπίζει ότι θα λάβει ως αντιπαροχή τη διατήρηση του σημερινού καθεστώτος σχέσεων Εκκλησίας και Πολιτείας.

ΒΙΒΛΙΟΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ, ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΜΑΡΤΥΡΙΑ, ΤΕΥΧΟΣ 110

ΒΙΒΛΙΟΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ

________

Ορθόδοξη Μαρτυρία, Έκδοση Παγκυπρίου Συλλόγου Ορθοδόξου Παραδόσεως “Οι Φίλοι του Αγίου Όρους”, Αριθμός 110, Φθινόπωρο 2016, Λευκωσία-Κύπρος σσ. 116.

Του Παναγιώτη Τελεβάντου

=====

Το νέο τεύχος της “Ορθόδοξης Μαρτυρίας” περιλαμβάνει ποικίλη ύλη με εκτενές αφιέρωμα για το ιερατικό αξίωμα.

Το πρώτο εορτολογικό κείμενο είναι του Αρχιμανδρίτη Χριστοφόρου, Καθηγουμένου της Ιεράς Μονής Οσίου Γρηγορίου του Αγίου Όρους, και ακολουθούν κείμενα κυρίως αγιολογικά αλλά και από τη σοφία των Αγίων Πατέρων.

Στη συνέχεια τον κύριο όγκο του περιοδικού καταλαμβάνει το αφιέρωμα για το ιερατικό αξίωμα. Συνολικά παρατίθενται είκοσι άρθρα κληρικών και λαικών οι οποίοι βλέπουν το ιερατικό αξίωμα από πολλές οπτικές γωνίες. Είναι κείμενα καλογραμμένα που αναλύουν το ιερατικό αξίωμα διεξοδικά.

Τέλος το τεύχος περιλαμβάνει εκκλησιαστικές ειδήσεις και βιβλιοκρισίες που έκανε ο κ. Ανδρέας Κυριακού, ο Γενικός Γραμματέας του Συλλόγου και ο υπεύθυνος της έκδοσης του περιοδικού στους κόπους και στη φροντίδα του οποίου οφείλουμε αυτή την έκδοση.

Εκτός των συνδρομητών που έχουν πρόσβαση στην έντυπη μορφή του περιοδικού, οι χρήστες του διαδιχτύου μπορούν να διαβάσουν το περιοδικό στην ηλεκτρονική διεύθυνση: www.orthodoximartyria.com/periodiko/110_Fall_2016.pdf

ΑΚΟΜΗ ΚΑΙ ΠΑΝΟΡΘΟΔΟΞΟΙ ΣΥΝΟΔΟΙ ΑΠΕΡΡΙΦΘΗΚΑΝ ΣΑΝ ΨΕΥΔΟΣΥΝΟΔΟΙ

  ΑΚΟΜΗ ΚΑΙ ΠΑΝΟΡΘΟΔΟΞΟΙ ΣΥΝΟΔΟΙ ΑΠΕΡΡΙΦΘΗΚΑΝ ΣΑΝ ΨΕΥΔΟΣΥΝΟΔΟΙ

Του Καθηγητή Δημήτριου Τσελεγγίδη

=====

Ἕνα γεγονός, πού προκύπτει ἀπό τήν ἴδια τήν φύση τῆς Ἐκκλησίας καί μαρτυρεῖται ἀδιάψευστα ἀπό τήν Ἐκκλησιαστική μας Ἱστορία, εἶναι ὅτι ὑπῆρξαν ὄχι μόνον Πατριάρχες, Μητροπολίτες καί Ἐπίσκοποι αἱρετικοί, ἀλλά καί Πανορθόδοξοι Σύνοδοι, πού –ἐνῶ συνιστοῦν τό ἀνώτατο Διοικητικό ὄργανο τῆς Ἐκκλησίας καί εἶχαν ὅλες τίς ἐξωτερικές-τυπικές προϋποθέσεις τῶν Οἰκουμενικῶν Συνόδων– ἀπορρίφθηκαν ἀπό τήν συνείδηση τοῦ πληρώματός της καί χαρακτηρίσθηκαν Ψευδοσύνοδοι ἤ Ληστρικές Σύνοδοι.

    

Κι αὐτό, γιατί στά δογματικά θέματα ἡ ἀλήθεια δέν βρίσκεται στήν πλειονοψηφία τῶν Συνοδικῶν Ἀρχιερέων. Ἡ ἀλήθεια, καθεαυτήν, εἶναι πλειοψηφική. Δηλαδή καί ἕνας ὅταν τήν ἐκφράζει, αὐτή πλειοψηφεῖ, ἔναντι τῶν ἑκατομυρίων καί δισεκατομυρίων ἄλλων ψήφων πού εἶναι ἀντίθετες. Γιατί ἡ Ἀλήθεια στήν Ἐκκλησία δέν εἶναι ἰδέα, δέν εἶναι ἄποψη. Εἶναι Ὑποστατική. Εἶναι ὁ ἴδιος ὁ Χριστός. Γι᾿ αὐτό καί ὅσοι διαφωνοῦν μέ αὐτήν ἀποκόπτονται ἀπό τήν Ἐκκλησία, ἀφοῦ καθαιροῦνται καί ἀφορίζονται, κατά περίπτωση.

    

Ἡ ἀλήθεια εἶναι τό Ἴδιο τό Πνεῦμα τῆς Ἀληθείας, τό Ὁποῖο λειτουργεῖ καί ἐκφράζεται καί μέ μεμονωμένα ἅγια πρόσωπα. Λόγου χάρη, ὁ ἅγιος Γρηγόριος ὁ Θεολόγος μέ τήν ἁγιότητά του καί τίς θεολογικότατες Ὁμιλίες του στήν ἁρειοκρατούμενη Κωνσταντινούπολη, μόνος αὐτός ἀνέτρεψε κυριολετικά τό αἱρετικό κλίμα τῆς πρωτεύουσας τῆς Αὐτοκρατορίας καί προετοίμασε πνευματικῶς τόν θρίαμβο τῆς Ἐκκλησίας, διά τῆς Β΄ Οἰκουμενικῆς Συνόδου. 

   

Ἀλλά, αὐτό τό πρᾶγμα τό ἔδειξε χαρακτηριστικά ἡ Ἱστορία καί στό πρόσωπο τοῦ ἁγίου Μαξίμου τοῦ Ὁμολογητοῦ, ὁ ὁποῖος – σημειωτέον– εἶχε μαζί του καί ὅλη τήν Ὀρθόδοξη τότε Δυτική Ἐκκλησία μέ τόν Ὀρθόδοξο Πάπα. Τό ἔδειξε ὅμως καί στή δεύτερη χιλιετία, στό πρόσωπο τοῦ ἁγίου Μάρκου τοῦ Εὐγενικοῦ, στήν ψευδοσύνοδο τῆς Φλωρεντίας. Οἱ ἅγιοι ἤτανε μονάδες, ἔναντι τῆς κυριαρχίας τῆς πλειοψηφίας.

  

Ἀποδεικνύεται, ἐδῶ, πώς ἕνας ἅγιος ἄνθρωπος ἔδωσε τήν ἀπάντηση τῆς Ἐκκλησίας καί τόν δικαίωσε ἡ Ἐκκλησιαστική Ἱστορία σέ σχέση μέ ὅλους τούς ἄλλους, τόν Αὐτοκράτορα, τόν Πατριάρχη καί ὅλους ὅσοι συμμετεῖχαν, καί οἱ ὁποῖοι δέν ἐξέθεσαν τήν ἀλήθεια. Ἄρα, δέν εἶναι θέμα ἀριθμοῦ, ἀλλά θέμα Ἀληθείας ἤ μή Ἀληθείας. Αὐτό τό πρᾶγμα δέν πρέπει νά τό ξεχνοῦμε, γιατί εἶναι ἡ ποιοτική διαφορά μεταξύ Ὀρθοδοξίας καί ἑτεροδοξίας, στήν πράξη. Στήν Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία, τά πράγματα δέν λειτουργοῦν παπικά. Δέν εἶναι ὁ «Πρῶτος» ὑπεράνω καί τῶν Οἰκουμενικῶν Συνόδων, ὅπως στόν Παπισμό, οὔτε φυσικά ὑπάρχει κάποιος ἐπιμέρους Προκαθήμενος ὡς πάπας, πού νά τοποθετηθεῖ πάνω ἀπό τήν Ἱεραρχία τῆς Ἐκκλησίας μας.

   

Ἄρα, κριτήριο στήν Ἐκκλησία δέν εἶναι ὅτι συνῆλθε ὅλη ἡ Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία καί ἀπεφάσισε κάτι πλειοψηφικά. Θά μποροῦσε νά εἶναι θεωρητικά καί ὅλοι οἱ Ἐπίσκοποι, καί ἕνας, δύο, τρεῖς ἤ ἐλάχιστοι ἀπό αὐτούς νά λέγανε κάτι τό ἀντίθετο. Δέν σημαίνει ὅτι ἐκεῖνο πού θά πεῖ ἡ συντριπτική πλειοψηφία τῶν Ἐπισκόπων ἀποτελεῖ ἐχέγγυο τῆς Ἀληθείας, καί ὅτι θά πρέπει ὁπωσδήποτε αὐτό νά τό ἀποδεχτεῖ τό πλήρωμα. Ὄχι, δέν εἶναι ἔτσι τά πράγματα στήν Ἐκκλησία. Κριτήριο τῆς Ἀληθείας εἶναι ἐάν τά λεγόμενα στίς Ἐκκλησιαστικές Συνόδους εἶναι «ἑπόμενα τοῖς Ἁγίοις Πατράσι».

Η ΠΛΑΝΗ ΤΩΝ ‘’72 ΑΓΓΕΛΩΝ ΤΗΣ ΚΑΜΠΑΛΑ’’ ΠΟΥ ΠΡΟΣΦΕΡΕΤΑΙ ΣΕ ΚΕΝΤΡΟ ΟΛΙΣΤΙΚΗΣ ΙΑΤΡΙΚΗΣ

Η ΠΛΑΝΗ ΤΩΝ ‘’72 ΑΓΓΕΛΩΝ ΤΗΣ ΚΑΜΠΑΛΑ’’ ΠΟΥ ΠΡΟΣΦΕΡΕΤΑΙ ΣΕ ΚΕΝΤΡΟ ΟΛΙΣΤΙΚΗΣ ΙΑΤΡΙΚΗΣ

Του Β. Χαραλάμπους, θεολόγου

=====

Εξ αφορμής πρόσφατης αναφοράς-απορίας κάποιου γνωστού μου, ο οποίος επισκέφθηκε  κέντρο εναλλακτικής θεραπείας, και είδε να προβάλλονται στους τοίχους του νεοεποχίτικου αυτού κέντρου διάφοροι ‘’άγγελοι’’, θεωρούμε σωστό να αναφερθούμε στην πολύ επικίνδυνη αυτή πτυχή των νεοεποχίτικων πλανών. Ενθύμισε αυτή η αναφορά-απορία του ανθρώπου αυτού, την προβολή της πλάνης των «72 ‘’αγγέλων’’ της Καμπάλα» σε κέντρο ολιστικής ιατρικής.

Η πλάνη αυτή των «72 ‘’αγγέλων’’ της Καμπάλα», έλκει την καταγωγή της σε ένα χειρόγραφο του 12ου αιώνα που ανακαλύφθηκε το έτος 1970 στην Ισπανία. Ο αριθμός 72 στους δήθεν αγγέλους, έλκει την καταγωγή σε  εβραϊκά ιερά ονόματα όπως το κείμενο αυτό αναφέρει και παραπέμπουν σε δήθεν αγγελικές ενέργειες, διαφορετικής ‘’ποιότητας’’ και ‘’λειτουργίας’’.   

Το πρόβλημα της πλάνης αυτής δεν μένει ως εδώ, αλλά γίνεται αναφορά σε προσωπική σχέση με αυτόν που εμπλέκεται στην πλάνη αυτή, σε συγκεκριμένα χρονικά διαστήματα, σε μια ‘’μεταμορφωτική’’ διαδικασία όπως την καλούν.  Πόσο αλήθεια επικίνδυνη γίνεται η πλάνη αυτή, όταν φθάνουν να κάνουν αναφορά ότι αυτοί οι 72 ‘’άγγελοι’’ αποτελούν τα κλειδιά του ‘’παραδείσου’’, καθότι τη θεωρούν ως θεϊκή φωτεινή ύλη που εισέρχεται στη γήινη.

Στη διαδικασία της πλάνης αυτής γίνεται χρήση των λεγομένων ‘’αγγελικών μπουκαλιών’’, για την επιλογή του καταλλήλου ‘’αγγέλου’’. Γίνεται λόγος και για μετενσάρκωση, καθότι στη διαδικασία της πλάνης αυτής, βοηθούνται δήθεν να αποκαλύψουν δυναμικότητα και προγραμματισμό από άλλες προηγούμενες ζωές. Δεν χρειάζεται να επεκταθούμε σε περισσότερες λεπτομέρειες της πλάνης αυτής.

Αντιλαμβανόμαστε πόσο εύκολα μπορεί ο ασχολούμενος με μια νεοεποχίτική πλάνη, να ασχοληθεί με κάποια άλλη. Όσοι το αμφισβητούν ας περιτρέξουν στους διάφορους διαδικτυακούς ιστότοπους όπου διαφημίζονται οι νεοεποχίτικες πλάνες και θα δει αρκετά κέντρα να συνδιαφημίζουν πλήθος άλλων νεοεποχίτικων εναλλακτικών θεραπευτικών πλανών.

Δεν είναι εύκολο δυστυχώς όμως να πείσεις κάποιους, έστω ακόμα και αν θεωρούνται συνειδητοί Χριστιανοί, ή ακόμα και αν είναι ιερωμένοι (ευτυχώς είναι ολίγιστοι), ότι η ενασχόληση με μια πτυχή των εναλλακτικών πλανών, πιθανότατα να γίνει αφορμή να ολισθήσει και σε άλλες. Δυστυχώς το αλληλένδετο  των νεοεποχίτικων εναλλακτικών  πλανών, τις καθιστά ακόμα πιο επικίνδυνες.

ΣΧΟΛΙΑ ΣΕ ΠΑΤΡΙΑΡΧΙΚΗ ΟΜΙΛΙΑ ΣΤΟ ΦΑΝΑΡΙ

ΣΧΟΛΙΑ ΣΕ ΠΑΤΡΙΑΡΧΙΚΗ ΟΜΙΛΙΑ ΣΤΟ ΦΑΝΑΡΙ

Του θεολόγου κ. Ανδρέα Κυριακού

=====

Ο Παναγιώτατος Οικουμενικός Πατριάρχης κ. Βαρθολομαίος, μιλώντας κατά τη θ. Λειτουργία στον πατριαρχικό ναό, στις 22 λήξαντος μηνός, εμνήσθη, συν τοις άλλοις, «της Αγίας και Μεγάλης Συνόδου, της από μακρού προετοιμαζομένης και, τελικώς, χάριτι Θεού πραγματοποιηθείσης εν Κρήτη, παρά τας ανεξηγήτους, θεολογικώς τε και εκκλησιολογικώς αστηρίκτους υπαναχωρήσεις Εκκλησιών τινών». 

Πρωτίστως έχομεν να παρατηρήσωμεν ότι μία Σύνοδος πραγματοποιείται χάριτι Θεού, όταν οι αποφάσεις της είναι κατά Θεόν. Και πότε είναι κατά Θεόν; Όταν οι συμμετέχοντες διακηρύσσουν ότι σέβονται, ασπάζονται και προσυπογράφουν  τις αποφάσεις των προηγηθεισών Συνόδων της Εκκλησίας, επόμενοι τοις θείοις Πατράσιν. Εμείς απλώς ερωτώμεν: Εγένετο τοιούτον τι εις το Κολυμβάριον; Μάτην ερευνά ο θέλων να αντιληφθεί την πραγματικότητα. Καμία νήξη, ουδεμία αναφορά εγένετο εκεί εις τους αγίους Πατέρας. Άρα η Σύναξη του Κολυμβαρίου ΔΕΝ ήτο κατά Θεόν. 

Ο Παναγιώτατος δεν μπορεί να κρύψει την δυσφορία του (για ευνόητους λόγους) για τις τέσσερις Εκκλησίες που απείχαν της εν Κολυμβαρίω Συνάξεως. Γι’ αυτό ομιλεί εν οδύνη πολλή για «ανεξηγήτους, θεολογικώς τε και εκκλησιολογικώς αστηρίκτους υπαναχωρήσεις». Είναι τοις πάσι γνωστόν για ποιους λόγους η εν Ρωσία Εκκλησία απείχε. Το ίδιο γνωστοί είναι και οι λόγοι που επικαλέσθηκε το Πατριαρχείο Αντιοχείας. Μακάρι να ήταν θεολογικοί και εκκλησιολογικοί. Όμως θεολογικοί και εκκλησιολογικοί υπήρξαν τω όντι οι λόγοι που ανάγκασαν το Πατριαρχείο Βουλγαρίας και το Πατριαρχείο Γεωργίας να γυρίσουν την πλάτη στην ανωτέρω Σύναξη. 

Η Εκκλησία είναι Μία, Αγία, Καθολική και Αποστολική Παναγιώτατε. Όστις αναγνωρίζει ότι οι αιρέσεις αποτελούν «ετερόδοξες Εκκλησίες», στον όνομα ενός ψευδωνύμου απεικάσματος καταλλαγής παρουσιάζει προφανές, πασίδηλον και πρωτοφανές έλλειμμα, τόσο στη θεολογία όσο και στην εκκλησιολογία του και ουδέν έτερον. Άρα αστήρικτες είναι οι ημέτερες αιτιάσεις. Αυτό που μένει είναι οι πιο πάνω Εκκλησίες (πλην της Αντιοχείας) να πάρουν, επιτέλους, θέση έναντι στα αποφασισθέντα στο Κολυμβάριον. Όχι μόνο αυτές, αλλά και οι υπόλοιπες και το Αγιώνυμον Όρος.

ΤΑ ΠΕΡΙ ΤΗΣ ΚΑΘ’ ΟΛΟΥ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ, ΣΤΟ ΑΡΘΡΟ ΤΟΥ κ. Δ. ΚΕΡΑΜIΔΑ

ΤΑ ΠΕΡΙ ΤΗΣ ΚΑΘ’ ΟΛΟΥ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ, ΣΤΟ ΑΡΘΡΟ ΤΟΥ κ. Δ. ΚΕΡΑΜIΔΑ

Του Β. Χαραλάμπους, θεολόγου

=====

Ο κ. Δημήτρης Κεραμιδάς, ο οποίος είναι διδάσκων στο Ποντιφικό Πανεπιστήμιο Angelicum της Ρώμης, σε κείμενό του που τιτλοφορείται «Ορθόδοξοι και Καθολικοί και η κοινή ευθύνη της συνοδικότητας – Σκέψεις πάνω στο κείμενο του Κιέτι» που δημοσιεύτηκε στον διαδικτυακό ιστότοπο www.amen.gr, μεταξύ άλλων αναφέρει τα εξής: «…Η στείρα καταγγελία των καρπών των οικουμενικών διαλόγων σημαίνει άρνηση της παγκόσμιας πνοής της Ορθοδοξίας, στανική της διαιρετικής επιβολής του εθνοφυλετισμού και του παραδοσιαρχισμού, ακύρωση της διαδικασίας αποδοχής της Συνόδου και, εν τέλει, αποβολή του προφητικού χαρίσματος που εγγυάται το συνοδικό σύστημα, εκεί όπου η καθ’ όλου Εκκλησία συναθροίζεται, ώστε ν’ “ακούσει’’ το Άγιο Πνεύμα! Θα είναι αυτό το έδαφος όπου από εδώ και στο εξής θα συνεχιστεί ο διμερής διάλογος μεταξύ Ορθοδόξων και Καθολικών;»

Κατ’ αρχή θα πρέπει να σημειώσουμε ότι η «ακύρωση της διαδικασίας αποδοχής της Συνόδου», που αναφέρει ο κ. Δ. Κεραμιδάς, έχει πραγματοποιηθεί από το 1054 μ.Χ. με τη στάση των Παπικών και τη συνεπακόλουθη αποκοπή τους από την Εκκλησία. Η κακοδοξία του Παπικού εξουσιαστικού πρωτείου, δεν αποτελεί «ακύρωση της διαδικασίας αποδοχής της Συνόδου»;

Τι εννοεί ο κ. Δ. Κεραμιδάς με την αναφορά του στην ‘’καθ’ όλου Εκκλησία’’; Μήπως τα περί της καθ’ όλου Εκκλησίας, που προτάσσουν όσοι δεν ταυτίζουν την Ορθόδοξη Εκκλησία με την Μία Αγία Καθολική και Αποστολική Εκκλησία, και θεωρούν ότι η καθ’ όλου Εκκλησία είναι η Εκκλησία στην οποία συμπεριλαμβάνονται η Ορθόδοξη Εκκλησία και ο Παπισμός; 

Αν πάλι ο κ. Δ. Κεραμιδάς αναφέροντας την ‘’καθ’ όλου Εκκλησία’’, εννοούσε αυτό που με βάση την  Ορθόδοξη εκκλησιολογία εννοούμε, τότε καταρρίπτει όλα τα οικουμενιστικά ατοπήματα που ολοένα πληθαίνουν, περί ‘’άλλου πνεύμονος’’ κλπ. Η ερωτηματική πρόσθεση, «θα είναι αυτό το έδαφος όπου από εδώ και στο εξής θα συνεχιστεί ο διμερής διάλογος μεταξύ Ορθοδόξων και Καθολικών», τι  εννοεί;

Οι αναφορές στην καθ’ όλου Εκκλησία, που τη θέλουν ως τη συμπεριλαμβάνουσα την Ορθόδοξη Εκκλησία και τον Παπισμό δεν είναι σύμφωνες με τη Ορθόδοξη εκκλησιολογία. Είναι χαρακτηριστική η αναφορά του τότε Αρχιεπισκόπου Κύπρου Μακαρίου Γ΄ στο τηλεγράφημα που απέστειλε ο Οικουμενικό  Πατριάρχη Αθηναγόρα στις 27 Οκτωβρίου 1967 καθ’ όν χρόνον ο Οικουμενικός Πατριάρχης Αθηναγόρας, βρισκόταν στο Βατικανό, η οποία είχε ως εξής: «Αυτού Παναγιότητα Πατριάρχην Αθηναγόραν, Βατικανόν. Άσμενοι εδεξάμεθα τηλεγράφημα Υμετέρας γερασμιωτάτης Παναγιότητας, δι’ ου αγγέλλει ημίν Αύτη μετάβασιν Αυτής εις Βατικανόν  προς επίσκεψιν Αυτού Αγιότητος Πάπα Παύλου Έκτου. Πληρούμεθα χαράς πολλής επί ιστορική συναντήσει και ευχάς ικετηρίους εκ βάθους ψυχής τω Θεώ αναπέμπομεν, όπως ευλογή δαψιλώς τας βουλάς Αυτής και ενεργείας προς προαγωγήν του πνεύματος της αγάπης και της ενότητος μεταξύ των Εκκλησιών Ορθοδόξου και Ρωμαιοκαθολικής, επ’ αγαθώ της καθ’ όλου Εκκλησίας και προς δόξαν του Ουρανίου Δομήτορος. Λευκωσία 27.10.1967.  Αρχιεπίσκοπος Κύπρου Μακάριος»*. Οι αναφορές που θέλουν την καθ’ όλου Εκκλησία ως συμπεριλαμβάνουσαν την Ορθόδοξη Εκκλησία και τον Παπισμό, δεν είναι σύμφωνες με την Ορθόδοξη εκκλησιολογία. Παραπέμπει επακριβώς στο κακόδοξο ‘’θεώρημα’’ των ’δύο πνευμόνων’’.

Είναι ατόπημα μεγάλο να θεωρούμε την Ορθόδοξη Εκκλησία, δηλαδή την Μία Αγία Εκκλησία, ως μέρος της ‘’καθ’ όλου Εκκλησίας’’. Ο Άγιος Ιουστίνος Πόποβιτς αναφέρει: «Η Εκκλησία δεν είναι μόνο μία, αλλά και μοναδική. Εν τω Κυρίω Ιησού δεν είναι δυνατόν να υπάρξουν πολλά σώματα, κατά τον ίδιον τρόπον δεν είναι δυνατόν να υπάρχουν εν αυτώ πολλές Εκκλησίες. Εν τω θεανθρωπίνω αυτού σώματι η Εκκλησία είναι μία και μοναδική, όπως ο Θεάνθρωπος, ο  Χριστός, είναι ένας και μοναδικός»**. 

*Εκκλησιατικό Περιοδικό ‘’Απόστολος Βαρνάβας’’ – Όργανον της Εκκλησίας Κύπρου (Ιαννουάριος-Φεβρουάριος 1968)

**Αγίου Ιουστίνου Πόποβιτς «Δογματική της Ορθοδόξου Εκκλησίας» (Αναδημοσίευση από τη γαλλική μετάφραση στον Ορθόδοξο Τύπο, 29/6/2007)

Ο ΝΑΥΠΑΚΤΟΥ ΑΞΙΟΛΟΓΕΙ ΤΗ ΣΤΑΣΗ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΓΙΑ ΤΟ ΜΑΘΗΜΑ ΤΩΝ ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΩΝ

Ο ΝΑΥΠΑΚΤΟΥ ΑΞΙΟΛΟΓΕΙ ΤΗ ΣΤΑΣΗ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΓΙΑ ΤΟ ΜΑΘΗΜΑ ΤΩΝ ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΩΝ

Του Παναγιώτη Τελεβάντου

=====

Ο Σεβ. Μητροπολίτης Ναυπάκτου κ. Ιερόθεος, σε συνέντευξή του στο Νafpaktianews, μίλησε με σαφήνεια για τη στάση της Εκκλησίας για το μάθημα των Θρησκευτικών.

Κατά τη συνάντηση του Αρχιεπισκόπου και επιτροπής εξ αρχιερέων με τον πρωθυπουργό και τον Υπουργό Παιδείας η Εκκλησία υπαναχώρησε από τις ομόφωνες αποφάσεις που έλαβε η Ιεραρχία βάσει των οποίων η συζήτηση έπρεπε να γίνει με βάση τα παλαιά Προγράμματα Σπουδών. Ατυχώς ο Αρχιεπίσκοπος δέχθηκε η συζήτηση να γίνει με τα νέα Προγράμματα Σπουδών και έτσι η κυβέρνηση πέτυχε σημαντική νίκη.

Ο Αρχιεπίσκοπος Ιερώνυμος κατόρθωσε να εξουδετερώσει τις αποφάσεις της Ιεραρχίας και να θέσει εκποδών την ΠΕΘ επειδή προμαχούσε για την διατήρηση του ορθόδοξου χαρακτήρα του μαθήματος των Θρησκευτικών. Παράλληλα με την εικονική παραίτηση του κ. Σταύρου Γιαγκάζογλου από την εκδοτική επιτροπή του περιοδικού “Θεολογία” κατόρθωσε να δημιουργήσει θετικές εντυπώσεις υπέρ του ενώ στην πραγματικότητα η “παραίτηση” αυτή του έδωσε το πρόσχημα για να διατηρήσει τους ΚΑΙΡΟΣκόπους στις θέσεις τους. Οι κύριοι Μιλτιάδης Κωνσταντίνου, Θεόδωρος Γιάγκου και Μάριος Μπέγζος -όλοι σημαίνοντα στελέχη των ΚΑΙΡΟΣκόπων- εξακολουθούν ανενόχλητοι να διατηρούν τη θέση τους στην εκδοτική επιτροπή του περιοδικού “Θεολογία” ενώ δεν γνωρίζουμε πότε και πώς θα επανέλθει και ο κ. Γιαγκάζογλου το όνομα του οποίου εξακολουθεί να παραμένει στην ιστοσελίδα της Εκκλησίας ως διευθυντής του περιοδικού “Θεολογία”.

Το πραγματικό μας πρόβλημα δεν είναι ο κ. Γιαγκάζογλου, οι ΚΑΙΡΟΣκόποι ή η κυβέρνηση. Όλοι οι πιο πάνω τη δουλειά τους κάνουν σύμφωνα με την ιδεολογία και τις αγκυλώσεις τους.

Το πραγματικό μας πρόβλημα είναι ο διά τας αμαρτίας ημών Αρχιεπίσκοπος Ιερώνυμος ο οποίος υποσκάπτει καίρια και ακυρώνει τους αγώνες της Εκκλησίας.

Στην Κρήτη κατόρθωσε να ακυρώσει τις ομόφωνες αποφάσεις της Ιεραρχίας για το κείμενο που αφορούσε τις σχέσεις της Ορθοδοξίας με τον λοιπόν χριστιανικό κόσμο και τώρα κατόρθωσε να ακυρώσει τις ομόφωνες και πάλιν αποφάσεις της Ιεραρχίας για το μάθημα των Θρησκευτικών.

Το κακό είναι ότι ακόμη και οι Μητροπολίτες που διαφωνούν με την υπαναχώρηση του Αρχιεπισκόπου έναντι του ΣΥΡΙΖΑ για το μάθημα των Θρησκευτικών δεν καταγγέλλουν τον Αρχιεπίσκοπο Ιερώνυμο αλλά τον αφήνουν ανενόχλητο να υποσκάπτει τους αγώνες της Εκκλησίας.

ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΓΥΜΝΑΣΤΙΚΗ

ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΓΥΜΝΑΣΤΙΚΗ

Τοῦ περιοδ. «ο ΣΩΤΗΡ»

=====

Ἔγινε μόδα μὲ ἀρκετὰ μεγάλη δυναμικὴ τὰ τελευταῖα χρόνια. Ξεκίνησε δειλά - δειλά, ἀρχικὰ σὲ ἐξειδικευμένα στούντιο, καὶ ἀργότερα στὰ μεγάλα γυμναστήρια, ὄχι μόνο ὡς μιὰ νέα παροχὴ ὑπηρεσιῶν ποὺ θὰ τὰ ξεχώριζε ἀπὸ τὰ ἄλλα, ἀλλὰ περισσότερο ὡς μιὰ προσπάθεια νὰ περάσει στὸ εὐρὺ κοινὸ ἀποσυνδεδεμένη ἀπὸ ὁτιδήποτε τὴν ταύτιζε μὲ θρησκευτικὴ ἄσκηση καὶ πρακτική. Ἔτυχε ἰδιαίτερα ἔντεχνης προβολῆς ἀπὸ κάποιους κύκλους, ἀρχικὰ στὴν «ἀνώτερη» κοινωνικὴ τάξη, μὲ σκοπὸ βέβαια νὰ γίνει κατόπιν ἀποδεκτὴ καὶ ἐφαρμόσιμη ἀπὸ τὶς πλατύτερες καὶ πιὸ λαϊκὲς μάζες καὶ εἰδικότερα τοὺς νέους.

Γι᾿ αὐτὸ καὶ προβλήθηκε ὅσο μποροῦσε πιὸ ἀποκομμένη ἀπὸ τὴν ἀνατολικὴ μεταφυσική της, τὴν ἰνδουϊστικὴ φιλοσοφία της καὶ τὴ θρησκευτική της ρίζα. Στὸ δυτικὸ κόσμο διαφημίστηκε ὡς ἕνα νέο εἶδος γυμναστικῆς. Μιὰ νέα λοιπὸν γυμναστικὴ ποὺ βοηθᾶ στὴν εὐλυγισία τοῦ σώματος, τὴν καλὴ κυκλοφορία τοῦ αἵματος, τὴν ἐξισορρόπηση τοῦ μεταβολισμοῦ, τὴν καλὴ λειτουργία τοῦ ἀνοσοποιητικοῦ, ἐνδοκρινικοῦ, καρδιαγγειακοῦ συστήματος καὶ πολλῶν ἄλλων. Ὑποστηρίζουν καὶ προβάλλουν ἀκόμη τὶς εὐεργετικὲς ἐπιδράσεις της καὶ στὸ νευρικὸ σύστημα. Ἔχει, λένε, ἀντικαταθλιπτικὴ δράση, βοηθᾶ στὴ χαλάρωση, τὴν αὐτογνωσία καὶ σὲ ἄλλα παρόμοια.

Ὁ λόγος γιὰ τὴ γιόγκα. Αὐτὴν ποὺ προβάλλεται ὡς ἰδανικὴ μορφὴ σωματικῆς ἀσκήσεως, ποὺ διδάσκεται μέσα ἀπὸ διαλέξεις, μαθήματα, σεμινάρια καὶ τελευταῖα ἀποτελεῖ τὴ βασικὴ παροχὴ στὸ μενοὺ κάθε γυμναστηρίου, ἀκόμη καὶ τῶν πιὸ μικρῶν καὶ ἐπαρχιακῶν. Ἔγινε μόδα, νέα τάση, εἰδικὰ μεταξὺ τῶν νέων, καὶ ἴσως περισσότερο τῶν γυναικῶν. Τελευταῖα μάλιστα διδάσκεται καὶ ἐφαρμόζεται πιλοτικὰ καὶ μέσῳ ἐκπαιδευτικῶν προγραμμάτων, τόσο στὴ δημόσια ἐκπαίδευση ὅσο καὶ ὡς ἰδιαίτερη παροχὴ σὲ ἰδιωτικὰ σχολεῖα. Γιὰ τὸν λόγο αὐτὸ ἄλλωστε ἢ γιὰ τὴν ἀκόμη μεγαλύτερη προβολή της ὁ ΟΗΕ καθιέρωσε εἰδικὴ καὶ συγκεκριμένη ἡμερομηνία ὡς «παγκόσμια ἡμέρα γιόγκα».

Μπροστὰ σ᾿ αὐτὴν τὴν ἐκρηκτικὴ προβολὴ καὶ ἐπιβολή της ἡ Ἱερὰ Σύνοδος τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος πρὶν ἕνα χρόνο περίπου (16-6-2015) ἐξέδωσε σύντομη ἀνακοίνωση πρὸς ἐνημέρωση καὶ προειδοποίηση τῶν πιστῶν. Ἡ γιόγκα, λέει ἡ ἀνακοίνωση, «ἀποτελεῖ θεμελιῶδες κεφάλαιο τῆς θρησκείας τοῦ Ἰνδουϊσμοῦ, ἔχει ποικιλομορφία σχολῶν, κλάδων, ἐφαρμογῶν καὶ τάσεων καὶ ΔΕΝ ΑΠΟΤΕΛΕΙ εἶδος γυμναστικῆς. Ὡς ἐκ τούτου», συνεχίζει ἡ ἀνακοίνωση, «ἡ γιόγκα τυγχάνει ἀπολύτως ἀσυμβίβαστη μὲ τὴν ὀρθόδοξη χριστιανικὴ πίστη μας καὶ δὲν ἔχει καμμία θέση στὴ ζωὴ τῶν Χριστιανῶν».

Αὐτὴ τὴν ἀνακοίνωση ἔσπευσαν νὰ τὴν ἀποδοκιμάσουν καὶ νὰ τὴ χλευάσουν πλῆθος δημοσιογράφων, παραγωγῶν καὶ σχολιαστῶν σὲ ραδιοφωνικοὺς καὶ τηλεοπτικοὺς σταθμούς! Ἀλλὰ γιατί; Δὲν ὀφείλει ἡ Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία νὰ ἐνημερώσει καὶ προστατέψει τὸ ποίμνιό της ἀπὸ τὸν θρησκευτικὸ συγκρητισμὸ καὶ ἀπὸ τὴν παγίδα τῶν ἀνατολικῶν θρησκειῶν; τώρα μάλιστα ποὺ ἡ γιόγκα ντύθηκε τὸν μανδύα τῆς δῆθεν γυμναστικῆς καὶ προβάλλεται ἀσύνδετη ἀπὸ τὸν Ἰνδουϊσμό; Γιόγκα σημαίνει ἕνωση. Ἡ γιόγκα εἶναι ἰνδουϊστικὸ φιλοσοφικό - θρησκευτικὸ σύστημα ποὺ ἔχει σκοπὸ τὴν τάχα ἕνωση μὲ τὸ ὑπέρτατο Ὄν, ἀποσκοπεῖ, λέει, στὴ γνώση τοῦ ἀπολύτου Ἑνός.

Δὲν ἐπαρκεῖ βέβαια ὁ χῶρος ἑνὸς ἄρθρου γιὰ τὴν πλήρη ἐνημέρωση καὶ ἀνάπτυξη ἑνὸς τέτοιου θέματος. Ἀρκεῖ ὅμως νὰ σκεφτοῦμε ὅτι ἡ γιόγκα ἐξοικειώνει τοὺς ἀνθρώπους μὲ τὴν ἀνατολικὴ μεταφυσική. Ἀκόμη καὶ ὡς δῆθεν ἄσχετη γυμναστικὴ ἐξάσκηση νὰ τὴν προσεγγίσει κανείς, ἀρκεῖ γιὰ νὰ λειτουργήσει ὡς εἰσαγωγικὴ μετάβαση καὶ ἐξοικείωση μὲ τὸν διαλογισμὸ καὶ τὴ χρήση τῶν «μάντρα», ὀνομάτων δηλαδὴ εἰδωλολατρικῶν θεοτήτων τοῦ Ἰνδουϊσμοῦ. Καὶ τελικὰ ἐκεῖνο τὸ ὁποῖο θὰ πρέπει ὅλοι νὰ ἐννοήσουμε εἶναι ὅτι εἴτε φανερὰ εἴτε συνεσκιασμένα προτείνει ἕναν τρόπο ζωῆς, συμπεριφορᾶς, ἀντιμετωπίσεως τῶν διαφόρων προβλημάτων καὶ ἐν τέλει μεταφυσικῆς, ἐντελῶς διαφορετικό, ξένο καὶ ἀπόμακρο ἀπὸ αὐτὸν τῆς ὀρθόδοξης προσευχῆς καὶ λατρείας. Προτρέπει, κατευθύνει καὶ καθοδηγεῖ τοὺς ἀνθρώπους στὴν ἀντιμετώπιση τῶν ποικίλων προβλημάτων τους χωρὶς τὴν καταφυγή τους στὸ Θεό, τὴν ἐπίκληση τῆς βοήθειάς Του καὶ τῆς Χάριτός Του καὶ ξένο πρὸς τὴν τήρηση καὶ ἐφαρμογὴ τῶν θείων ἐντολῶν Του.

Ἂς προσέξουν λοιπὸν γονεῖς καὶ παιδιά, νέοι καὶ νέες ποὺ ἐπηρεασμένοι ἀπὸ τὴ σύγχρονη μόδα ποὺ ἀνθεῖ σὲ κάθε γυμναστήριο ἐγγράφονται ἀπροβλημάτιστα καὶ μὲ ἐνθουσιασμὸ στὰ διάφορα γκροὺπ τῆς γιόγκα. Καὶ ἂς ἀκούσουν τὴ φωνὴ τῆς ἁγίας μας Ἐκκλησίας: Ἡ γιόγκα δὲν ἀποτελεῖ εἶδος γυμναστικῆς, ὅπως ἐσφαλμένα νομίζουν καὶ παρασύρονται πολλοί.

ΠΗΓΗ:

Χριστιανική Βιβλιογραφία