ΠΕΡΙ ΤΩΝ ΑΚΡΑΙΩΝ ΠΟΥ ΤΑΛΑΙΠΩΡΟΥΝ ΤΗΝ ΕΚΚΛΗΣΙΑ

ΠΕΡΙ ΤΩΝ ΑΚΡΑΙΩΝ  ΠΟΥ ΤΑΛΑΙΠΩΡΟΥΝ ΤΗΝ ΕΚΚΛΗΣΙΑ

Του Β. Χαραλάμπους, θεολόγου

=====

Πολλοί αναφέρονται τούτες τις μέρες σε φανατισμούς, φονταμεταλισμούς και ακρότητες, σχετικά με τις αποφάσεις της Συνόδου στο Κολυμπάρι της Κρήτης.  Κυρίως οι χαρακτηρισμοί που αποδίδονταν σε φανατισμό και φονταμενταλισμό, αφορούσαν την αδιάκριτη ομαδοποίηση των ακραίων που κατέληγαν σε απαράδεκτο υβρεολόγιο και εκείνων που επέμεναν στην Ορθόδοξη θεολογική ακρίβεια. Αυτή η εμπαθής ταύτιση όσων κατέφευγαν σε υβριστικές ακρότητες, με τους επιμένοντες στην Ορθόδοξη θεολογική ακρίβεια, γινόταν από την άλλη ακρότητα, τους εκφραστές δηλαδή του ολισθαίνοντος οικουμενισμού.  Είναι γεγονός ότι αποτελούν  ακρότητες και οι εκπτώσεις σε θέματα Ορθοδοξίας.

Είναι τα δύο άκρα για τα οποία μίλησε ο Άγιος Παΐσιος. «Τα δύο άκρα πάντα ταλαιπωρούν την Μητέρα Εκκλησία», όπως έλεγε χαρακτηριστικά.  Αν παρατηρήσει κανείς το ‘’είδος’’ των χαρακτηρισμών που ακατάσχετα χρησιμοποιήθηκε στις μέρες τούτες, θα αντιληφθεί τι σημαίνει ακρότητα.

Όταν χρειάστηκε ο Άγιος Παΐσιος να ομολογήσει την Ορθόδοξη Πίστη του, δεν φείσθηκε να χρησιμοποιήσει και αυστηρές εκφράσεις για τον τότε Οικουμενικό Πατριάρχη Αθηναγόρα (που στις μέρες μας και για την πράξη του αυτή ‘’μεγάλο οραματιστή’’ τον χαρακτήρισαν), όπως το «αγάπησε μια κοσμική γυναίκα», στη γνωστή επιστολή προς τον Αρχιμανδρίτη Χαράλαμπο Βασιλόπουλο. Απόδειξη ότι η επιστολή αυτή δεν ήταν τούτο ολίσθημα ακρότητας από μέρους του Αγίου Παϊσίου, αποτελεί και το γεγονός ότι στην ίδια αυτή επιστολή ο Άγιος, μίλησε και για τους υποπίπτοντες σε ακρότητες.  Επιπρόσθετα με αυτά ο Άγιος Παΐσιος ομιλεί με περισσή αγάπη για τον Οικουμενικό Πατριάρχη Αθηναγόρα. Αυτό εξάλλου απαιτεί το κάλλος της εν αληθεία αγάπης.

Αντί επιλόγου θα δανειστώ αυτό που ανάφερε ο Αρχιμανδρίτης Γεώργιος Καψάνης σε  κείμενό του που επιγράφεται ‘’Σκέψεις περί της συμμετοχής των Ορθοδόξων εις την Οικουμενικήν κίνησιν και το Π.Σ.Ε.’’: «Οι Ορθόδοξοι οικουμενισταί επιθυμούν σφόδρα τους διαλόγους μετά των ετεροδόξων όχι όμως και μετά των Ορθοδόξων.  Προς αποκλεισμόν των διαφωνούντων Ορθοδόξων προς τα οικουμενιστικά των ανοίγματα, τους χαρακτηρίζουν ως φανατικούς ή φονταμεταλιστάς, προκειμένου να τους θέσουν εκτός μάχης. Λησμονούν όμως ότι φανατικοί δεν είναι μόνον οι ακραίοι αντιοικουμενισταί, οι οποίοι χρησιμοποιούν τον αντιοικουμενισμόν για να αποκτήσουν οπαδούς, αλλά και οι ακραίοι οικουμενισταί, εφόσον με ολοκληρωτικόν πνεύμα  προσπαθούν να επιβάλουν τας ατομικάς των απόψεις επί της Εκκλησίας, αδιαφορούντες εάν έπωνται τοις Αγίοις Πατράσι και εάν εκφράζουν την συνείδησιν της Εκκλησίας. Τα αντίθετα άκρα ως γνωστόν συναντώνται και αποτελούν τας δύο όψεις του ιδίου νομίσματος»*. Θα επαναλάβω τον λόγο του Αγίου Παϊσίου, ότι «τα δύο άκρα πάντα ταλαιπωρούν την Μητέρα Εκκλησία».

*Περιοδικό ‘’Όσιος Γρηγόριος’’ – Ετήσια έκδοσις της Ιεράς Μονής Οσίου Γρηγορίου Αγίου Όρους, αρ. 38

ΒΙΒΛΙΟΚΡΙΣΙΑ, ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΜΑΡΤΥΡΙΑ, ΑΡΙΘΜΟΣ 109

ΒΙΒΛΙΟΚΡΙΣΙΑ

______

Ορθόδοξη Μαρτυρία, Έκδοση Παγκυπρίου Συλλόγου Ορθοδόξου Παραδόσεως “Οι φίλοι του Αγίου Όρους”, Αριθμός 109, Άνοιξη-Καλοκαίρι 2016, Λευκωσία, Κύπρος, σσ. 112.

Του Παναγιώτη Τελεβάντου

=====

Πλούσιο όπως πάντα και το παρόν τεύχος της “Ορθόδοξης μαρτυρίας” με κείμενα ορθοδόξου πνευματικότητας.

Το εκτενές αφιέρωμα του τεύχους είναι για τις Εκκλησιαστικές Ακολουθίες. Έτσι το περιοδικό κατορθώνει να συμβάλει πολύπλευρα στη λειτουργική αγωγή των αναγνωστών του. Αρχίζει με ένα εισαγωγικό σημείωμα του κ. Συμεών Πηγαδουλιώτη και περιλαμβάνει 19 συνολικά κείμενα που αναφέρονται σε επιμέρους Ακολουθίες της Εκκλησίας.

Το περιοδικό περιλαμβάνει επίσης πατερικά κείμενα, αγιολογικά άρθρα με ειδική αναφορά σε σύγχρονες Άγιες μορφές και τη συνοδική Εγκύκλιο της Εκκλησίας της Κύπρου για τις εκτρώσεις.

Το τεύχος κλείνει με αναφορά σε εκκλησιαστικά γεγονότα της περιόδου και βιβλιοκρισίες.

Ακόμη ένα τεύχος του παραδοσιακού περιοδικού που επιμελείται με πολύ κόπο ο γνωστός θεολόγος κ. Ανδρέας Κυριακού.

Το τεύχος έχει ήδη αναρτηθεί στην ιστοσελίδα του περιοδικού “Ορθόδοξη Μαρτυρία” στην ηλεκτρονική διεύθυνση http://www.orthodoximartyria.com/periodiko/109_Spring_Summer_2016.pdf

ΟΙ ΑΝΑΦΟΡΕΣ ΤΟΥ κ. ΑΡΙΣΤΕΙΔΗ ΠΑΝΩΤΗ, ΓΙΑ ΤΙΣ ‘’ΕΠΙΜΑΧΕΣ’’, ΟΠΩΣ ΤΙΣ ΚΑΛΕΣΕ, ΣΥΝΟΔΟΥΣ ΤΟΥ 9ου ΚΑΙ ΤΟΥ 14ου ΑΙΩΝΑ

ΟΙ ΑΝΑΦΟΡΕΣ ΤΟΥ κ. ΑΡΙΣΤΕΙΔΗ ΠΑΝΩΤΗ, ΓΙΑ ΤΙΣ ‘’ΕΠΙΜΑΧΕΣ’’, ΟΠΩΣ ΤΙΣ ΚΑΛΕΣΕ, ΣΥΝΟΔΟΥΣ ΤΟΥ 9^ου ΚΑΙ  ΤΟΥ 14^ου ΑΙΩΝΑ

Του Β. Χαραλάμπους, θεολόγου

=====

Στο πρόσφατο κείμενο του καθηγητή κ. Αριστείδη Πανώτη, που τιτλοφορείται «Η Θείω Πνεύματι κραταιωθείσα Σύνοδος της Κρήτης» (amen.gr), μεταξύ άλλων αναφέρονται τα εξής, για τις δύο Συνόδους επί Αγίου Φωτίου του Μεγάλου και Αγίου Γρηγορίου του Παλαμά, σε σχέση με τις διαφορές Ορθοδοξίας και Παπισμού: «Μάλιστα μερικά που χωρίζουν  και υποδείχθηκαν από συνοδικές αποφάνσεις, όπως οι επίμαχες Σύνοδοι του Θ΄ και του ΙΔ΄ αιώνα που συνήλθαν υπό το κράτος αντιπαλότητας και γι’ αυτό οι σώφρονες παλαιότερες γενεές των αρχιερέων απέφυγαν επί αιώνες να τις καταστήσουν μόνιμες αφορμές διενέξεων και γι’ αυτό δεν υπάρχει Σύνοδος που να τις επεκύρωσε».

Δυστυχώς η επιμέλεια πολλών να κληθούν οι αιρέσεις ‘’εκκλησίες’’ ανεξαρτήτως των τόσων διαφωνιών, δεν άφησε περιθώρια να ακουστεί η εισήγηση στη Θεολογική – Επιστημονική Ημερίδα, που διοργάνωσαν οι Ιερές Μητροπόλεις Γόρτυνος και Μεγαλοπόλεως, Γλυφάδας, Κυθήρων και Πειραιώς και η Σύναξις Κληρικών και Μοναχών, που πραγματοποιήθηκε στις 23 Μαρτίου 2016, που ζητούσε την ‘’πανορθόδοξη αναγνώριση των θεωρουμένων απ’ όλους τους Ορθοδόξους δύο Συνόδων του 9^ου και 14^ου αι. ως Οικουμενικών, δηλ. της Η΄ επί Μ. Φωτίου το 879 μ.Χ., και της Θ΄επί Αγίου Γρηγορίου του Παλαμά το 1351μ.Χ.’’. Θα επαναλάβω την αναφορά αυτή «των θεωρουμένων απ’ όλους τους Ορθοδόξους ως Οικουμενικών», καθότι αυτή είναι η εκκλησιαστική πραγματικότητα στο θέμα τούτο.

Γιατί «επίμαχες οι Σύνοδοι του Θ΄ και του ΙΔ΄ αιώνα»; Απαντούμε στον κ. Αριστείδη Πανώτη, ότι δεν «συνήλθαν υπό το κράτος αντιπαλότητας», με την έννοια που το αναφέρει, αλλά συγκροτήθηκαν για δογματικούς λόγους.  Το έτος 879μ.Χ. με τη συγκροτηθείσα  Σύνοδο, διαφυλάχθηκε η Εκκλησία από τη  αίρεση του Filioque. Μη λησμονούμε ότι στη Σύνοδο αυτή συμμετείχαν και εκπρόσωποι του Πάπα Ρώμης Ιωάννου Η΄. Η αιρετική προσθήκη του Filioque έπρεπε να καταδικασθεί. «Τις ου κλείσει τα ώτα προς την υπερβολήν της βλασφημίας ταύτης;  Αύτη κατά των Ευαγγελίων ίσταται, προς τας αγίας παρατάσσεται Συνόδους», αναφέρει ο Άγιος Φώτιος ο Μέγας. Ιδού η πραγματική αντιπαλότητα, αυτή που αναφέρει ο Μέγας Φώτιος, ότι «αύτη κατά των Ευαγγελίων ίσταται, προς τας αγίας παρατάσσεται Συνόδους». Και αυτή η αντιπαλότητα καθιστά την αναγνώριση της ως Οικουμενική. Το δεύτερο που καταδίκασε η συγκροτηθείσα  Σύνοδος το έτος 879μ.Χ., ήταν το εξουσιαστικό Πρωτείο του Πάπα, για το οποίο άχρι του νυν, γίνονται πάμπολλες αναφορές του τύπου ‘’εμείς στην Ορθοδοξία δεν έχομε Πάπα’’ κ.ο.κ.

Όσο αφορά την επί Αγίου Γρηγορίου του Παλαμά το έτος 1351μ.Χ. συγκροτηθείσα Σύνοδο, σκοπό είχε να πολεμήσει την βαρλααμική πλάνη, την αιρετική δηλαδή διδασκαλία περί κτιστής Θείας Χάριτος που αποδέχονται οι Παπικοί και όχι άλλες αντιπαλότητες που υπονοεί ο κ. Αριστείδης Πανώτης. Για τούτο η εκκλησιαστική συνείδηση, «Εκκλησίας διδάσκαλον» εκάλεσε τον «μέγαν και αξιάγαστον» Ομολογητήν αυτόν της Εκκλησίας μας. Και φυσικά το ψαλλόμενο «Ορθοδοξίας ο φωστήρ, Εκκλησίας το στήριγμα και διδάσκαλε», επεξηγεί ότι ο φωστήρ αυτός της Ορθοδοξίας, αποτελεί στήριγμα της Μίας Αγίας Εκκλησίας, της Καθολικής και Αποστολικής Εκκλησίας, δηλαδή της Ορθόδοξης Εκκλησίας.

Όταν ψάλλομε «τα ρείθρα των θείων διδαχών σου φυλάττοντες, πάσαν μηχανήν των κακοδόξων φεύγομεν», ή ψάλλομε «σοφίας μωράς των κακοδόξων, διέλυσας μάκαρ του Θεού», ή «την πλάνην κατέφλεξας των κακοδόξων σοφέ», αντιλαμβανόμαστε ποιους  η εκκλησιαστική συνείδηση εννοεί κακοδόξους. Γιατί λοιπόν «επίμαχες οι Σύνοδοι του Θ΄ και του ΙΔ΄ αιώνα»;

ΣΧΟΛΙΟ ΓΙΑ ΤΙΣ ΔΗΛΩΣΕΙΣ ΤΟΥ ΠΑΝΙΕΡΟΤΑΤΟΥ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗ ΚΥΚΚΟΥ ΝΙΚΗΦΟΡΟΥ

ΣΧΟΛΙΟ ΓΙΑ ΤΙΣ ΔΗΛΩΣΕΙΣ ΤΟΥ ΠΑΝΙΕΡΟΤΑΤΟΥ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗ ΚΥΚΚΟΥ ΝΙΚΗΦΟΡΟΥ

Του Παναγιώτη Τελεβάντου

=====

Διαβάσαμε στη “Ρομφαία”:

“Δήλωση στο Πρακτορείο Εκκλησιαστικών Ειδήσεων Romfea.gr έκανε σήμερα, Τρίτη 5 Ιουλίου ο Πανιερώτατος Μητροπολίτης Κύκκου και Τηλλυρίας κ. Νικηφόρος, όσον αφορά το δικαίωμα της υπογραφής των Επισκόπων στα τελικά κείμενα της Αγίας Συνόδου.

"Στην Ορθοδοξία ισχύει ανέκαθεν από την πρώτη Αποστολική Σύνοδο το Συνοδικό δημοκρατικό σύστημα, έτσι ο κάθε Επίσκοπος και στην Αγία και Μεγάλη Σύνοδο της Ορθοδόξου Εκκλησίας είχε δικαίωμα ελεύθερης έκφρασης της άποψή του" ανέφερε μεταξύ άλλων ο Πανιερώτατος.

Επίσης ο Πανιερώτατος Μητροπολίτης Κύκκου πρόσθεσε: "Εμείς σεβόμεθα την διαφορετική άποψη και πιστεύω ότι και εκείνοι σέβονται την δική μας"

"Στην Ορθοδοξία αγαπητέ κ. Πολυγένη δεν έχουμε Πάπα ο οποίος διατάζει και οι άλλοι υπακούουν, στην Ορθοδοξία υπάρχει ο διάλογος ο δημοκρατικός, η αντίθεση και τελικά η σύνθεσις και ένα καλό θετικό αποτέλεσμα!" υπογράμμισε κλείνοντας ο κ. Νικηφόρος.”

Καταρχήν δεν γνωρίζαμε ότι ο Πανιερότατος Μητροπολίτης Κύκκου είναι οπαδός της Εγελιανής φιλοσοφίας από την οποία φαίνεται ότι δανείστηκε το σχήμα "θέσις - αντίθεσις - σύνθεσις". Θα μας επιτρέψει όμως να διαφωνήσουμε ότι στα εκκλησιαστικά πράγματα η κάθε σύνθεσις αποτελεί θετικό αποτέλεσμα επειδή και στις ληστρικές ψευδοσυνόδους γινόταν σύνθεσις θέσεων η οποία όμως κάθε άλλο παρά θετικό αποτέλεσμα παρήγαγε.

Όσο για την ελευθερία έκφρασης των ιεραρχών στη Σύνοδο της Κρήτης ο Σεβ. Μητροπολίτης Ναυπάκτου κ. Ιερόθεος προέβη σε σοβαρότατες καταγγελίες ότι προπηλακίστηκε και δέχτηκε ανεπίτρεπτες πιέσεις -όπως και άλλοι Έλληνες Ιεράρχες- για να επιβληθούν τελικά παπικώ δικαίω προειλημμένες αποφάσεις, που διαμορφώθηκαν στο σκοτεινό παρασκήνιο, με τις οποίες αναγνωρίστηκε εκκλησιαστικότητα στους αιρετικούς.

ΑΓΚΑΛΙΑΖΟΥΝ ΤΟΥΣ ΑΙΡΕΤΙΚΟΥΣ ΚΑΙ ΔΙΧΑΖΟΥΝ ΤΟΥΣ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥΣ

ΑΓΚΑΛΙΑΖΟΥΝ ΤΟΥΣ ΑΙΡΕΤΙΚΟΥΣ ΚΑΙ ΔΙΧΑΖΟΥΝ ΤΟΥΣ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥΣ

Του Περιοδικού “Παρακαταθήκη”

=====

῞Eνα ἀπό τά «σημεῖα τῶν καιρῶν» τῆς ἀποστατημένης ἐποχῆς μας εἶναι καί αὐτό: Ἐκεῖνοι, στούς ὁποίους ἔχει ἀνατεθεῖ τό ἔργο τοῦ φύλακα, σκοποῦ καί τσομπάνη τῶν λογικῶν προβάτων τῆς ποίμνης τοῦ Χριστοῦ, ἀντί νά ἐντοπίζουν καί να ἐξουδετερώνουν τούς νοητούς λύκους, τούς προβατόσχημους αἱρετικούς, τους ἀγκαλιάζουν, ἐνῶ παράλληλα κατηγοροῦν γιά ὕπαρξη «φοβικῶν συνδρόμων» ὅσα πρόβατα ἀντιδροῦν στήν προδοσία.

Ἀναφερόμαστε στό Κολυμπάρι τῆς Κρήτης, ὅπου ἐν μέσῳ τυμπανοκρουσιῶν καί εὐρυτάτης προβολῆς ἀπό τά ἁμαρτωλά Μ.Μ.Ε. πραγματοποιήθηκε ἡ λεγομένη «Ἁγία καί Μεγάλη Σύνοδος τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας». Μέσα σέ κλίμα χλιδῆς πετάχτηκαν ἑκατομμύρια εὐρώ, σε καιρό οἰκονομικῆς κρίσης, γιά νά περάσει τό μήνυμα ὅτι ἡ Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία δεν ἔχει παρωπίδες, δέν διεκδικεῖ ἀποκλειστικότητα, ξανοίγεται σέ ὅλους, αἱρετικούς, ἀκόμη καί ἀρνητές τοῦ Χριστοῦ καί, ἄρα, εἶναι μία θρησκεία πού πληροῖ τίς προδιαγραφές τῆς πολιτικῆς ὀρθότητας και τῆς Νέας Τάξεως Πραγμάτων· γι᾽ αὐτό ἐξ ἄλλου καί ὁ κύριος ἐμπνευστής καί διοργανωτής τῆς Συνόδου (τό Οἰκουμενικό Πατριαρχεῖο) ἀπολαμβάνει τῆς ὑψηλῆς προστασίας καί φιλίας τῆς παγκόσμιας νεοταξίτικης ἐλίτ, ἐκφραζομένης κυρίως ἀπό τό «βαθύ κράτος» τῶν Η.Π.Α..

Τό πνεῦμα τοῦ κόσμου τούτου ἦταν ἔντονα παρόν στό Κολυμπάρι, κάτω ἀπό δρακόντια μέτρα ἀσφαλείας. Φοβούμεθα ὅμως ὅτι ἀπουσίαζε −ἄν καί ἡμέρες Πεντηκοστῆς− τό Πνεῦμα τό Ἅγιο, διότι αὐτό δέν γνωρίζει τή γλῶσσα τῆς ἐκκλησιαστικῆς διπλωματίας, τοῦ συμβιβασμοῦ, τῶν συμψηφισμῶν, τοῦ ναί καί τοῦ ὄχι ταυτόχρονα.

Ἡ ὅλη μεθόδευση τῆς Συνόδου ἦταν καινοφανής καί ἀπαράδεκτη, μέ τόν ἀποκλεισμό τῆς μεγάλης πλειοψηφίας τῶν ἐπισκόπων, καί −κυρίως− μέ τήν μή καταδίκη τῆς παναιρέσεως τοῦ Οἰκουμενισμοῦ ἀλλά τή νομιμοποίησή της.

Ἡ σύγκληση τῆς Συνόδου ἦταν παράνομη, ἀφοῦ σύμφωνα μέ τόν Κανονισμό Λειτουργίας, πού οἱ ἴδιοι οἱ ἐμπνευστές της ψήφισαν, δέν θά μποροῦσε νά πραγματοποιηθεῖ, ἐάν ἔστω καί μία Ἐκκλησία δέν συμφωνοῦσε.

Ἀπό τίς 14 Ὀρθόδοξες Ἐκκλησίες ἀπεῖχαν 4 Ἐκκλησίες, οἱ ὁποῖες ἀντιπροσωπεύουν ὅμως τή μεγάλη πλειοψηφία τῶν Ὀρθοδόξων (τά Πατριαρχεῖα Ἀντιοχείας, Ρωσσίας, Βουλγαρίας καί Γεωργίας).

Ἤδη τό Πατριαρχεῖο τῆς Ρωσσίας ἐδήλωσε, διά στόματος Μητροπολίτου Ἱλαρίωνος, ὅτι ἡ Σύνοδος εἶναι ἄκυρη ὡς παρανόμως συγκαλουμένη καί, συνεπῶς, ἡ Ἐκκλησία τῆς Ρωσσίας δέν θά δεχθεῖ τίς ἀποφάσεις της.

Αὐτό πού κατάφερε ἡ ἐκκοσμικευμένη Σύνοδος τοῦ Κολυμπαρίου, μετά ἀπό 100 σχεδόν χρόνια προετοιμασίας (!) ἦταν ἀγκαλιάζοντας τούς αἱρετικούς νά διχάσει τούς Ὀρθοδόξους!

Θλιβόμεθα βαθύτατα γιά τήν ἐξέλιξη αὐτή.

Εὐχόμεθα τό Πνεῦμα τό Ἅγιον, το ὁποῖον «ὅλον συγκροτεῖ τόν θεσμόν τῆς Ἐκκλησίας», νά ἀναδείξει νέους Μάρκους Εὐγενικούς, οἱ ὁποῖοι, ὡς νέοι Μωυσεῖς, θά βγάλουν τήν Ἁγία Ἐκκλησία τοῦ Χριστοῦ ἀπό τή νοητή Αἴγυπτο καί ἀπό τη Βαβυλώνειο αἰχμαλωσία της στό πνεῦμα τοῦ κόσμου τούτου καί στήν παναίρεση τοῦ ἀντιευαγγελικοῦ οἰκουμενισμοῦ.

ΑΡΧΙΣΑΝ ΟΙ ΔΙΩΓΜΟΙ ΑΓΙΟΡΕΙΤΩΝ ΠΑΤΕΡΩΝ;

ΑΡΧΙΣΑΝ ΟΙ ΔΙΩΓΜΟΙ ΑΓΙΟΡΕΙΤΩΝ ΠΑΤΕΡΩΝ;

Του Παναγιώτη Τελεβάντου

=====

Γράφει στην ομώνυμη ιστοσελίδα του ο κ. Νίκος Χειλαδάκης:

“Μια είδηση που μας έρχεται από το Άγιο Όρος, δυστυχώς επιβεβαιώνει τις φήμες ότι θα αρχίσουν διώξεις κατά μοναχών που δεν συμφωνούν με τις οικουμενιστικές πρακτικές.

Όπως αναφέρεται, λίγο μετά το τέλος της Πανορθόδου Συνόδου στην Κρήτη οι οικουμενιστές ξεκίνησαν την επίθεση του κατά των Ορθοδόξων.

Σύμφωνα με τις δημοσιογραφικές πληροφορίες 4 μοναχοί και 1 δόκιμος μοναχός της Ιεράς Μονής Χιλανδαρίου, η οποία είναι σέρβικη, κλήθηκαν από τη σύναξη της Μονής και συνοπτικότατες διαδικασίες ανακοινώθηκε σε αυτούς η απόφαση να εγκαταλείψουν το Μονή.

Βασική αιτία του διωγμού των μοναχών είναι η απόρριψη των αποφάσεων της Συνόδου της Κρήτης, καθώς δεν ανέχονταν όσα αποφασίστηκαν υπό τον Βαρθολομαίο, ο οποίος θεωρούν πως είναι αιρετικός.

Για την απόφαση αυτή κατηγορούν τον Καθηγούμενο Μεθόδιο, ο οποίος χωρίς κατηγορία, δίκη ή απολογία καταδίκασε τους συγκεκριμένους μοναχούς και το απόπεμψε από την Μονή τους.”

Θα αναμένουμε να ξεκαθαρίσει το τοπίο, να επιβεβαιωθούν οι πληροφορίες, που προς το παρόν μεταφέρουμε με κάθε επιφύλαξη και θα επανέλθουμε για περαιτέρω σχολιασμό.

Προς το παρόν αναφέρουμε ότι ο πιστός λαός του Θεού αποδοκιμάζει έντονα κάθε δίωξη ορθόδοξων μοναχών οι οποίοι για λόγους πίστεως φυλάγουν τις επάλξεις του χρέους.

Αλλά θα επανέλθουμε -συν Θεώ- όταν έχουμε πιο συγκεκριμένες πληροφορίες.

Η ΠΑΝΟΡΘΟΔΟΞΗ ΣΥΝΟΔΟΣ ΤΗΣ ΚΡΗΤΗΣ ΑΝΤΙΓΡΑΦΕΙ ΤΗΝ Β΄ ΒΑΤΙΚΑΝΗ; Η΄

Η ΠΑΝΟΡΘΟΔΟΞΗ ΣΥΝΟΔΟΣ ΤΗΣ ΚΡΗΤΗΣ ΑΝΤΙΓΡΑΦΕΙ ΤΗΝ Β΄ ΒΑΤΙΚΑΝΗ;

Η΄

Του Γραφείου επί των αιρέσεων της Ι. Μητροπόλεως Πειραιώς

=====

16.) Παρά κάτω γράφετε σχετικά με το ζήτημα των μικτών γάμων: «Η τέλεση μικτών γάμων στους τελευταίους αιώνες από αυτοκέφαλες Ορθόδοξες Εκκλησίες συνιστά μια σιωπηρή αναγνώριση του βαπτίσματος των ετεροδόξων, ενώ οι παλινδρομήσεις που ενίοτε παρουσιάζονται στο θέμα αυτό με την απαγόρευσή τους δείχνει ότι η αντιμετώπισή τους δεν είχε θεολογικά κριτήρια, διότι εάν αυτά συνέτρεχαν απαγορευτικά, δε θα είχαν ποτέ συναφθεί μικτοί γάμοι, αλλά κριτήρια συγκυριακά προσδιοριζόμενα από ιστορικές παραμέτρους και έχουν σχέση με την ποιότητα της στάσης των ετεροδόξων απέναντι στην Ορθόδοξη Εκκλησία». 

Σχολιάσαμε: «Βάσει ποίων Ιερών Κανόνων οι εν λόγω ‘αυτοκέφαλες Ορθόδοξες Εκκλησίες’ προχώρησαν στην νομιμοποίηση και καθιέρωση μικτών γάμων, όταν μάλιστα αυτοί απαγορεύονται ρητώς από αποφάσεις Οικουμενικών Συνόδων; Ο 14ος Κανών της Δ΄ Οικουμενικής ορίζει: ‘Επειδή εν τισιν επαρχίαις συγκεχώρηται τοις αναγνώσταις και ψάλταις γαμείν, ώρισεν η Αγία Σύνοδος, μη εξείν αίτινι αυτών ετερόδοξον γυναίκα λαμβάνειν ... μήτε μην συνάπτειν (τέκνον) προς γάμον αιρετικώ, η Ιουδαίω, η Έλληνι (ειδωλολάτρη), ει μη άρα επαγγέλλοιτο μετατίθεσθαι εις την ορθόδοξον πίστιν το συναπτόμενον πρόσωπον τω Ορθοδόξω’. Ο 72ος Κανών της Πενθέκτης ορίζει: ‘Μη εξέστω Ορθόδοξον άνδρα αιρετική συνάπτεσθαιγυναικί, μήτε μην αιρετικώ ανδρί γυναίκα ορθόδοξον συζεύγνυσθαι. Αλλ’ ει και φανείη τι τοιούτον υπό τινος των απάντων γινόμενον, άκυρον ηγείσθαι τον γάμον, και το άθεσμον διαλύεσθαι συνοικέσιον’. (Πρβλ. και 10ον και 31ον της εν Λαοδικεία, και 29ον της εν Καρθαγένη). Το θέμα των μικτών γάμων δεν είναι καινούργιο αλλά υπήρχε εδώ και πολλούς αιώνες στην εκκλησία, η οποία το έλυσε άπαξ δια παντός με τις παρά πάνω διαχρονικού κύρους Συνοδικές αποφάσεις της. Για ποιό λοιπόν λόγο θα πρέπει τώρα η Εκκλησία στην μέλλουσα να συγκληθεί Αγία και Μεγάλη Σύνοδο, να νομιμοποιήσει ένα παράνομο καθεστώς και να θεσμοθετήσει επίσημα κακώς ειλλημένες συνοδικές αποφάσεις, όταν μάλιστα αυτές οδηγούν σε άλλο μεγάλο κακό, την σιωπηρή αναγνώριση του βαπτίσματος των ετεροδόξων και στην defacto αναγνώριση της βαπτισματικής Θεολογίας;» 

Τι απαντάτε εσείς στον σχολιασμό μας αυτό; Απολύτως τίποτα. Περιμένουμε μια απάντηση.

(Συνεχίζεται)

ΣΟΒΑΡΕΣ ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΕΣ ΚΑΤΑ ΤΟΥ ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΥ ΑΜΕΡΙΚΗΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ

ΣΟΒΑΡΕΣ ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΕΣ ΚΑΤΑ ΤΟΥ ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΥ ΑΜΕΡΙΚΗΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ

Του Παναγιώτη Τελεβάντου

=====

Στο κήρυγμά του, για την εορτή των πρωτοκορυφαίων Αποστόλων Πέτρου και Παύλου, ο π. Θεόδωρος Ζήσης έκανε μια πολύ σοβαρή καταγγελία κατά του Αρχιεπισκόπου Αμερικής Δημητρίου.

Είπε συγκεκριμένα ότι στη Σύνοδο της Κρήτης Μητροπολίτης της Ελλαδικής Εκκλησίας είπε το αυτονόητο: Ότι ο Παπισμός δεν είναι Εκκλησία αλλά αίρεση.

Αντί να τον συγχαρεί ο Αρχιεπίσκοπος Αμερικής του είπε: Μα είναι δυνατόν να λέμε ότι ο Παπισμός είναι αίρεση; Τι θα πω στον καρδινάλιο της Νέας Υόρκης; Ότι είναι αιρετικός;!!!

Αυτό είναι το πρόβλημα του Σεβασμιότατου Αμερικής!!! Οχι τι θα πει στο Θεό επειδή καταπατεί το θέλημά Του και αντιβαίνει την παράδοση της Εκκλησίας αλλά τι θα πει στον καρδινάλιο!!!

Είχα επισημάνει πριν καιρό ότι υπάρχει διάχυτη μια λανθασμένη εντύπωση: “Ο καυμένος ο Δημήτριος” λένε πολλοί. "Τι να κάνει; Έμπλεξε με τον Βαρθολομαίο και αναγκάζεται σαν αρχιερέας του Οικουμενικού Θρόνου να κάνει αβαρίες σε θέματα πίστεως." Έγραψα στο παρελθόν και το επαναλαμβάνω και τώρα ότι αυτή η εντύπωση είναι λανθασμένη. Ναι μεν έχουν δίκαιο όσοι ισχυρίζονται ότι υφίσταται πιέσεις από τον Πατριάρχη για να ξανανοίγεται οικουμενιστικά πλην όμως στα πλείστα -αν όχι σε όλα- συνευδοκεί η καρδία του.

Με πολλή θλίψη διαπιστώνω ότι πολλοί -υπογραμμίζω το πολλοί- στενοί συνεργάτες του Αρχιεπισκόπου Δημητρίου προβαίνουν σε άκρως οικουμενιστικές και Νεονικολαιτικές ενέργειες και δηλώσεις χωρίς ο Σεβασμιότατος να κάνει το παραμικρό για να τους ανακαλέσει σε τάξη.

Πολύ μας σκανδαλίζει ο Αρχιεπίσκοπος Αμερικής με τη στάση του επειδή έχει φρόνηση και παιδεία ουχί τυχούσα και όφειλε να γνωρίζει ότι έχει προσωπική ευθύνη στο Θεό για τις παντοειδείς οικουμενιστικές ασχημίες που μετέρχεται και για τους νεωτερισμούς και το Νεονικολαιτικό φρόνημα που κυοφορείται στην Εκκλησία της Αμερικής από στενούς συνεργάτες του.

ΣΧΟΛΙΟ ΓΙΑ ΤΙΣ ΔΗΛΩΣΕΙΣ ΤΟΥ ΣΕΒ. ΒΛΑΔΙΒΟΣΤΟΚ ΒΕΝΙΑΜΙΝ

ΣΧΟΛΙΟ ΓΙΑ ΤΙΣ ΔΗΛΩΣΕΙΣ ΤΟΥ ΣΕΒ. ΒΛΑΔΙΒΟΣΤΟΚ ΒΕΝΙΑΜΙΝ

Του Παναγιώτη Τελεβάντου

=====

Διαβάσαμε στη Romfea.gr:

“Δηλώσεις σχετικά με την Αγία και Μεγάλη Σύνοδο που πραγματοποιήθηκε στην Κρήτη, έκανε σε ρωσικό περιοδικό ο Μητροπολίτης Βλαδιβοστόκ και Πριμόρσκι κ. Βενιαμίν.

Ο Σεβασμιώτατος χαρακτήρισε την Αγία Σύνοδο ένα Συμβούλιο των Ορθοδόξων Εκκλησιών, τονίζοντας παράλληλα ότι δεν πραγματοποιήθηκε όπως είχε σχεδιαστεί αρχικά.

"Το Συμβούλιο που πραγματοποιήθηκε στην Κρήτη, το οποίο αρχικά είχε σχεδιαστεί για Πανορθόδοξη Σύνοδος, πολύ πιθανόν να εξυπηρέτησε πολιτικούς στόχους των ΗΠΑ" δήλωσε ο χαρακτηριστικά ο Μητροπολίτης Βλαδιβοστόκ κ. Βενιαμίν.

Επίσης ο Ιεράρχης της Ρωσικής Ορθόδοξης Εκκλησίας, τόνισε: "Υπάρχει μια υποψία ότι η συνάντηση στην Κρήτη δεν είχε μόνο εκκλησιαστικό ενδιαφέρον, αλλά ίσως κρύβονται και πολιτικά συμφέροντα από πίσω."

"Είδαμε την ισχυρή επιρροή που έχουν στο Οικουμενικό Πατριαρχείο οι Ηνωμένες Πολιτείες, ακόμα και στην διεξαγωγή της Συνάντησης αυτής" πρόσθεσε χαρακτηριστικά ο Μητροπολίτης Βενιαμίν.

Σύμφωνα με τον Μητροπολίτη Βλαδιβοστόκ ο Πατριάρχης Μόσχας και η Σύνοδος, πήραν μια σοφή απόφαση στο να μην συμμετάσχουν τελικά στην λεγόμενη Αγία Συνόδο της Κρήτης.

"Δεν θα μας αναγκάσει κανείς να λάβουμε αποφάσεις, που αποκλίνουν από την ορθή πίστη" συμπλήρωσε κλείνοντας ο κ. Βενιαμίν.”

Πολύ σημαντικές οι δηλώσεις του Σεβ. Βλαδιβοστόκ. Όχι επειδή εκφράζει την υπόνοια -που σε κάθε περίπτωση δεν στοιχειοθετεί- ότι η Σύνοδος της Κρήτης ίσως εξυπηρέτησε πολιτικά συμφέροντα, αλλά επειδή ευθαρσώς λέγει ότι πολύ καλά κάναμε να μη συμμετάσχουμε στη Σύνοδο για λόγους πίστεως.

Αυτά περιμένουμε όλοι από την Εκκλησία της Ρωσίας. Όχι να αγωνίζεται για τη φιλοπρωτεία και τον εθνοφυλετισμό αλλά να προμαχεί για θέματα πίστεως.

Γι’ αυτό και αναμένουμε εναγώνια να δούμε πώς θα τοποθετετηθεί η Εκκλησία της Ρωσίας όταν λίαν προσεχώς θα αξιολογήσει τη Σύνοδο της Κρήτης. Θα περιοριστεί να καταγράψει τη διαφωνία της για λόγους ομοφωνίας και κανονισμού λειτουργίας ή θα καταγγείλει την προσπάθεια να αποδοθεί εκκλησιαστικότητα στους αιρετικούς;

“ΜΗ ΕΤΕΡΟΔΙΔΑΣΚΑΛΕΙΝ” - ΣΧΟΛΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΝ ΚΡΗΤΗ ΣΥΝΟΔΟ

“ΜΗ ΕΤΕΡΟΔΙΔΑΣΚΑΛΕΙΝ” - ΣΧΟΛΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΝ ΚΡΗΤΗ ΣΥΝΟΔΟ

Του Χρήστου Σαλταούρα

=====

Σχόλια στην απόφαση της λεγομένης «Αγίας και Μεγάλης Συνόδου της Ορθοδόξου Εκκλησίας» σχετικά με «τις σχέσεις της Ορθοδόξου Εκκλησίας με τον λοιπό Χριστιανικό Κόσμο».

Η Σύνοδος του Κολυμπαρίου της Κρήτης αποφάσισε ότι: «Η Ορθόδοξος Εκκλησία αποδέχεται την ιστορικήν ονομασίαν άλλων ετεροδόξων Χριστιανικών Εκκλησιών και Ομολογιών».

Ο Αρχιεπίσκοπος Αθηνών και πάσης Ελλάδος Ιερώνυμος δήλωσε: «Μέ τήν τροπολογίαν αὐτήν πετυχαίνουμε μία συνοδική ἀπόφαση πού γιά πρώτη φορά στήν ἱστορία περιορίζει τό ἱστορικό πλαίσιο τῶν σχέσεων πρός τούς ἑτεροδόξους ὄχι στήν ὕπαρξη, ἀλλά ΜΟΝΟ στήν ἱστορική ὀνομασία αὐτῶν ὡς ἑτεροδόξων χριστιανικῶν Ἐκκλησιῶν ἤ Ὁμολογιῶν. Οἱ ἐκκλησιολογικές συνέπειες τῆς ἀλλαγῆς αὐτῆς εἶναι αὐτονόητες. Όχι μόνο δέν ἐπηρεάζουν ἀρνητικῶς μέ ὁποιοδήποτε τρόπο τή μακραίωνη ὀρθόδοξη παράδοση, ἀλλ’ ἀντιθέτως προστατεύεται μέ πολύ σαφή τρόπο ἡ ὀρθόδοξη ἐκκλησιολογία».

Στα παραπάνω εκτεθέντα έχουμε να παρατηρήσουμε τα εξής:

Οι Οικουμενιστές εν τη πανουργία αυτών εφαρμόζουν την μέθοδο του σαλαμιού όσον αφορά την προώθηση της αιρετικής ατζέντας τους. Προσπαθούν με λογοπαίγνια να συμβιβάσουν την Ορθόδοξη Εκκλησιολογία με την βαθμιαία, προσεκτικά σχεδιασμένη αποδοχή της αιρετικής Εκκλησιολογίας του Οκουμενισμού. Οι οπαδοί του θρησκευτικού συγκρητισμού «Φέτα- φέτα», βήμα – βήμα, προσπαθούν να ετοιμάσουν το έδαφος για την μελλοντική επικράτιση των κακοδόξων φρονημάτων που τους διέπουν. Για την ώρα τους αρκεί η Συνοδική αποδοχή των διαφόρων «ιστορικών ονομασιών» των Αιρέσεων! 

Μελλοντικώς η αποδοχή της «ιστορικής ονομασίας» θα μεταβληθεί ευκόλως όπως πιστεύουν σε αποδοχή «Εκκλησιαστικότητος»! Δεν βιάζονται οι Οικουμενιστές…ο Διδάσκαλός τους ο Διάβολος τους έχει μάθει να περιμένουν και να δρούν μεθοδικά! Οι αποτυχίες παλαιοτέρων ψευδοενώσεων (πχ: Λυώνος, Φλωρεντίας) τους έχουν πείσει να εφαρμόσουν περισσότερο ύπουλη και υποκριτική δράση.

Από τις αποφάσεις της Συνόδου της Κρήτης προκύπτουν ορισμένα ερωτήματα στα οποία πρέπει να απαντήσουν οι Επίσκοποι και τα οποία ερωτήματα πρέπει να προβληματίσουν τον Πιστό Λαό:

1) ΠΟΙΑ είναι αυτή η αδήριτη ανάγκη που οδήγησε τους Επισκόπους στο να αποδεχθούν τις ψευδείς ιστορικές ονομασίες των αιρέσεων; Γιατί δηλαδή για παράδειγμα πρέπει να ονομάζουμε τον Παπισμό «Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία»; Μήπως είναι η ίδια αιρετική νοοτροπία που ονομάζει τους ΑΝΤΙΧΑΛΚΗΔΟΝΙΟΥΣ με τον παραπλανητικό όρο ΠΡΟΧΑΛΚΗΔΟΝΙΟΙ;

2) Αν υπάρχουν μόνο πολλές ιστορικές ονομασίες «ετεροδόξων Εκκλησιών» και όχι πολλές ΕΚΚΛΗΣΙΕΣ. Αν δηλαδή σύμφωνα με την Ορθόδοξη αυτοσυνειδησία, μόνο η Ορθοδοξία είναι αληθινά Εκκλησία- η μόνη Εκκλησία του Χριστού, τότε ΓΙΑΤΙ η Σύνοδος δεν ονόμασε τον εαυτό της ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΗ;

3) ΓΙΑΤΙ δεν αναφέρθηκε στις προηγούμενες Συνόδους και μάλιστα στις Η΄ και Θ΄ Οικουμενικές;

4) ΓΙΑΤΙ οι Οικουμενιστές πιστεύουν ότι χωρίς τον Παπισμό δεν γίνεται Οικουμενική Σύνοδος αν η ονομασία «Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία» είναι μόνο ιστορικά και όχι Εκκλησιολογικά αποδεκτός;

5) ΓΙΑΤΙ η Εκκλησία του Χριστού έκανε Οικουμενικές Συνόδους χωρίς τους ΑΝΤΙΧΑΛΚΗΔΟΝΙΟΥΣ και δεν μπορεί να κάνει χωρίς τον ΠΑΠΙΣΜΟ;

6) Εφόσον υπάρχουν Οικουμενικές Σύνοδοι στις οποίες δεν συμμετείχαν ούτε αποδέχονται οι Αντιχαλκηδόνιοι γιατί αυτοί οι αιρετικοί θεωρούνται ως «Προ-Χαλκηδόνιες Χριστιανικές Εκκλησίες»;;;

7) Αφού ο Παπισμός και ο Προτεσταντισμός ιστορικώς και όχι Εκκλησιολογικώς ονομάζονται «Χριστιανικές Εκκλησίες και Ομολογίες» προς τι οι ΣΥΜΠΡΟΣΕΥΧΕΣ και οι μερικές ΣΥΛΛΕΙΤΟΥΡΓΙΕΣ μετά των ψευδοκληρικών αυτών των αιρέσεων; Εδώ φαίνεται η δαιμονική υποκρισία των Οικουμενιστών….Από την μία Συνοδικώς αναγνωρίζουν μόνο μία Εκκλησία (την Ορθόδοξη)… και από την άλλη συμπροσεύχονται ή και συλλειτουργούν μερικώς ως Κληρικοί με τα Κληρικών (!) με ψευδοιερείς και ψευδοποιμένες  ομάδων στις οποίες αναγνωρίζουν μόνο Ιστορική ονομασία «Χριστιανική» και όχι Εκκλησιολογική !!!

Αντιφάσκουν τα λόγια και οι πράξεις των πλανημένων Οικουμενιστών! Διότι δεν μπορείς να αναγνωρίζεις μόνο ιστορική «χριστιανική ονομασία» σε μία αίρεση και κατόπιν να επικοινωνείς συμπροσευχόμενος Κληρικός προς δήθεν «Κληρικό»….αυτό δεν λέγεται ιστορική αποδοχή αλλά λαθεμένη - αιρετική Εκκλησιολογική αποδοχή !

ΥΠΑΡΧΕΙ «ΕΤΕΡΟΔΟΞΟΣ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΣΜΟΣ»;

Ετερόδοξος ονομάζεται αυτός που έχει ΕΤΕΡΑ ΔΟΞΑ = άλλη πίστη. Οι Χριστιανοί έχουν μία πίστη όχι πολλές!

«εἷς Κύριος, μία πίστις, ἓν βάπτισμα» Εφεσίους 4:5.

«Καθὼς παρεκάλεσά σε προσμεῖναι ἐν ᾿Εφέσῳ, πορευόμενος εἰς Μακεδονίαν, ἵνα παραγγείλῃς τισὶ μὴ ἑτεροδιδασκαλεῖν» Α Τιμόθεον 1:3.

«Ταῦτα δίδασκε καὶ παρακάλει. εἴ τις ἑτεροδιδασκαλεῖ καὶ μὴ προσέρχεται ὑγιαίνουσι λόγοις τοῖς τοῦ Κυρίου ἡμῶν ᾿Ιησοῦ Χριστοῦ καὶ τῇ κατ' εὐσέβειαν διδασκαλίᾳ, τετύφωται, μηδὲν ἐπιστάμενος» Α΄ Τιμόθεον 6: 3-4.

«Λοιπόν, ἀδελφοί, χαίρετε, καταρτίζεσθε, παρακαλεῖσθε, τὸ αὐτὸ φρονεῖτε, εἰρηνεύετε, καὶ ὁ Θεὸς τῆς ἀγάπης καὶ εἰρήνης ἔσται μεθ᾿ ὑμῶν» Β Κορινθίους 13: 11.

Οι Χριστιανοί έχουν Μία Πίστη, Φρονούν το ΑΥΤΟ = το ίδιο, και δεν ΕΤΕΡΟΔΟΞΟΥΝ!

ΠΗΓΗ:

Ακτίνες