ΣΕ ΑΝΑΜΟΝΗ ΓΙΑ ΤΗ ΣΤΑΣΗ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΤΗΣ ΒΟΥΛΓΑΡΙΑΣ, ΓΙΑ ΤΗ ΣΥΝΟΔΟ ΣΤΟ ΚΟΛΥΜΠΑΡΙ ΤΗΣ ΚΡΗΤΗΣ

ΣΕ ΑΝΑΜΟΝΗ ΓΙΑ ΤΗ ΣΤΑΣΗ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΤΗΣ ΒΟΥΛΓΑΡΙΑΣ, ΓΙΑ ΤΗ ΣΥΝΟΔΟ ΣΤΟ ΚΟΛΥΜΠΑΡΙ ΤΗΣ ΚΡΗΤΗΣ

Του Β. Χαραλάμπους, θεολόγου

=====

Σε ανακοίνωση που αναρτήθηκε στην επίσημη ιστοσελίδα του Πατριαρχείου Βουλγαρίας www.bg-patriarshia.bg, ημερομηνίας 27 Ιουνίου 2016, αναφέρεται στο κείμενο ‘’Η σχέση της Ορθοδόξου Εκκλησίας με τον υπόλοιπο χριστιανικό κόσμο’’, της Συνόδου στο Κολυμπάρι της Κρήτης, και επισημαίνει ότι το κείμενο αυτό προκάλεσε τις περισσότερες αντιδράσεις, γιατί αναφέρει φανερά τον όρο ‘’εκκλησίες’’ για τις διάφορες αιρέσεις, συμπεριλαμβανομένων των Παπικών, Προτεσταντών και Αντιχαλκηδονίων.

Επισημαίνει επίσης στην ανακοίνωση ότι «εκτός από την Αγία Ορθόδοξη Εκκλησία δεν υπάρχουν άλλες εκκλησίες, αλλά μόνο αιρέσεις και σχίσματα, και το να ονομάζονται ‘’εκκλησίες’’ είναι  θεολογικό, δογματικό και κανονικό λάθος». Αλήθεια πόσο αδικούν την Ορθόδοξη Εκκλησία της Βουλγαρίας, οι απαράδεκτες και αθελόγητες αιχμές για εθνοφυλετισμό, για τη στάση της αυτή; Ξεκάθαρα η Ορθόδοξη Εκκλησία της Βουλγαρίας πρόταξε τη θέση της από  θεολογική, δογματική και κανονική άποψη, χωρίς κανένα ίχνος εθνοφυλετισμού.

Η ανακοίνωση καταλήγει σημειώνοντας, ότι μόλις έχει τα επίσημα έγγραφα μεταφρασμένα στα βουλγαρικά, η Αγία Σύνοδος της Ορθόδοξης Εκκλησίας της Βουλγαρίας – Πατριαρχείο Βουλγαρίας (BOC-BP), θα τα εξετάσει λεπτομερώς και θα εκφράσει τη θέση της.

Η αναφορά επίσης στο κείμενο ‘’Η σχέση της Ορθοδόξου Εκκλησίας με τον υπόλοιπο χριστιανικό κόσμο’’, τόσο στο Π.Σ.Ε., όσο και στη «Δήλωση του Τορόντο», επαυξάνει τους λόγους να πιστεύομε ότι η Ορθόδοξη Εκκλησία της Βουλγαρίας, θα μας αναπαύσει ορθοδόξως. Η Ορθόδοξη Εκκλησία της Βουλγαρίας ως γνωστό επιμένει να είναι εκτός του Π.Σ.Ε. και έχει αποχωρήσει από αυτό το έτος 1998.

Δεν μπορεί να αποτελεί μέλος ενός οργανισμού στον οποίο θα θεωρείται ‘’ως μια  εκ των πολλών ή ως κλάδος της Μίας Εκκλησίας, που ψάχνει και αγωνίζεται για την πραγμάτωσή της στο Παγκόσμιο Συμβούλιο Εκκλησιών’’. 

Η Εκκλησιολογική Οικουμενική συνείδηση των Ορθοδόξων, δεν επιτρέπει εκκλησιολογικές εκτροπές. «Η Οικουμένη ως συμπεφώνηκεν», αναφέρεται στο Συνοδικό της Ζ΄ Οικουμενικής Συνόδου, καταδεικνύοντας πως ορίζεται Ορθοδόξως  η Οικουμένη, όπου οι πάντες το αυτό φρονούν εν αληθεία. Αναμένομε λοιπόν την επίσημη στάση της Ορθόδοξης Εκκλησίας της Βουλγαρίας και ευελπιστούμε ότι με αυτή θα αναπαύσει το πλήρωμα της Εκκλησίας. 

Η ΣΗΜΑΣΙΑ ΤΗΣ ΑΠΟΦΑΣΗΣ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΤΗΣ ΑΝΤΙΟΧΕΙΑΣ ΓΙΑ ΤΗ ΣΥΝΟΔΟ ΤΗΣ ΚΡΗΤΗΣ

Η ΣΗΜΑΣΙΑ ΤΗΣ ΑΠΟΦΑΣΗΣ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΤΗΣ ΑΝΤΙΟΧΕΙΑΣ ΓΙΑ ΤΗ ΣΥΝΟΔΟ ΤΗΣ ΚΡΗΤΗΣ

Του Παναγιώτη Τελεβάντου

=====

Η Σύνοδος της Κρήτης δέχεται ανελέητα χτυπήματα από παντού. Μια περιδιάβαση στο διαδίχτυο και στα χριστιανικά έντυπα πείθει περί του λόγου το ασφαλές. Ληστρική, ψευδοσύνοδος, “Σύνοδος”, ιδιόρρυθμο συνέδριο, συνέδριο Άννα και Καιάφα, οικουμενιστική Σύνοδος, Συνέδριο της ανομίας, είναι μερικοί από τους χαρακτηρισμούς που αποδίδουν σ’ αυτήν οι πιστοί.

Παράλληλα διαπρεπείς Καθηγητές της Θεολογίας -όπως ο κ. Δημήτριος Τσελεγγίδης- και η “Σύναξη Κληρικών και Μοναχών”, όχι μόνον αρνούνται να αναγνωρίσουν ως δεσμευτικές τις αποφάσεις της αλλά αρνούνται ακόμη και να την αποκαλέσουν Σύνοδο.

Αλλά το μεγάλο χτύπημα η Σύνοδος της Κρήτης το δέχτηκε από το Πατριαρχείο Αντιοχείας το οποίο με απόφαση της Συνόδου του τη θεωρεί εξ υπαρχής άκυρη επειδή δεν συνεκλήθη και δεν λειτούργησε με την αρχή της ομοφωνίας. Γι’ αυτό και το Πατριαρχείο Αντιοχείας την αποκαλεί “Συνέλευση” και όχι Σύνοδο και τη θεωρεί ως προκαταρκτική Συνέλευση της μέλλουσας να συνέλθει Πανορθόδοξης Συνόδου.

Η Σύνοδος της Κρήτης συνεκλήθη και λειτούργησε ως σύνοδος δέκα Ορθοδόξων Εκκλησιών. Τέσσερις Εκκλησίες απείχαν από τις εργασίες της. Η Εκκλησία μάλιστα της Ρωσίας ανακοίνωσε ότι την θεωρεί εξ υπαρχής άκυρη και ανήγγειλε ότι θα μελετήσει και θα αξιολογήσει περαιτέρω τις αποφάσεις και τη λειτουργία της.

Αν και οι άλλες δύο Εκκλησίες που δεν μετείχαν της Συνόδου της Κρήτης, ήτοι το Πατριαρχείο Βουλγαρίας και το Πατριαρχείο Γεωργίας, τηρήσουν την ίδια στάση που τήρησαν οι Εκκλησίες της Ρωσίας και της Αντιόχειας, αυτό σημαίνει ότι περισσότεροι από το 50% από τους μισούς ορθόδοξους χριστιανούς καταγγέλλουν ως άκυρη τη Σύνοδο της Κρήτης οι αποφάσεις της οποίας ως εκ τούτου κρίνονται ως μη δεσμευτικές.

Αυτό θα έχει ως συνέπεια την εξ αντικειμένου απόρριψη της Συνόδου της Κρήτης και τη συμπερίληψή της στις ληστρικές ψευδοσυνόδους που απέτυχαν να εκφράσουν το φρόνημα της Ορθοδόξου Εκκλησίας.

ΤΟ ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟ ΑΝΤΙΟΧΕΙΑΣ ΑΠΟΡΡΙΠΤΕΙ ΤΗ ΣΥΝΟΔΟ ΤΗΣ ΚΡΗΤΗΣ

ΤΟ ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟ ΑΝΤΙΟΧΕΙΑΣ ΑΠΟΡΡΙΠΤΕΙ ΤΗ ΣΥΝΟΔΟ ΤΗΣ ΚΡΗΤΗΣ

=====

Επί δε τούτοις, οι Πατέρες της Ιεράς Συνόδου του Πατριαρχείου Αντιοχείας, παρατηρώντας ότι η Συνέλευση της Κρήτης δεν εκπληρώνει τις προϋποθέσεις ούτε καν για την σύγκληση της Προκαταρκτικής Συνελεύσεως της Μεγάλης Συνόδου, επί τῇ βάσει του Κανονισμού του 1986 των Προκαταρκτικών Συνελεύσεων της Ορθοδόξου Εκκλησίας, ο Οποίος ισχύει μέχρι στιγμής και προβλέπει ότι η σύγκληση αυτής της Συνελεύσεως απαιτεί την συγκατάθεση όλων των κατά τόπους Ορθοδόξων Αυτοκέφαλων Εκκλησιών για την σύγκληση της Συνελεύσεως (Άρθρ. 2), και ότι η λήψη αποφάσεων κατά την Συνέλευση γίνεται με την ομοφωνία απάντων των Ορθοδόξων Αυτοκέφαλων Εκκλησιών (Άρθρ. 16), οι οποίες προϋποθέσεις δεν εκπληρώνονται στη Συνέλευση της Κρήτης,

Οι Πατέρες της Αγίας και Ιεράς Συνόδου του Πατριαρχείου Αντιοχείας ομοφώνως απεφάσισαν τα εξής:

• Να θεωρήσουν την Συνάντηση της Κρήτης ώς μία προκαταρκτική Συνέλευση της Πανορθοδόξου Μεγάλης Συνόδου, επομένως, και να θεωρήσουν ότι τα έγγραφά Της δεν είναι τελικά, αλλά ανοιχτά προς συζήτηση και πρός τυχόν τροποποιήσεις όταν συγκληθεί η Μεγάλη Σύνοδος της Ορθοδόξου Εκκλησίας με την παρουσία και τη συμμετοχή όλων των Ορθοδόξων Αυτοκέφαλων Εκκλησιών.

• Να αρνηθούν την απόδοση του συνοδικού χαρακτήρα σε οποιανδήποτε ορθόδοξο συνέλευση, στην οποία δεν συμμετέχουν όλες οι Ορθόδοξοι Αυτοκέφαλοι Εκκλησίες. Και να διαβεβαιώσουν ότι η αρχή της ομοφωνίας εξακολουθεί να είναι ο βασικός κανόνας ο οποίος διέπει τις διορθοδόξους σχέσεις. Η Εκκλησία της Αντιοχείας, επομένως, αρνείται την ονομασία της Συνελεύσεως της Κρήτης ώς "Μεγάλης και Πανορθοδόξου Συνόδου ή Μεγάλης και Αγίας Συνόδου". 

• Να τονίσουν ότι όλες οι αποφάσεις, αλλά και όλα όσα εκδόθηκαν εκ της Συνελεύσεως της Κρήτης, δεν δεσμεύουν κατά οποιονδήποτε τρόπο το Πατριαρχείο Αντιοχείας και πάσης Ανατολής.

• Να αναθέσουν στη "Συνοδική Επιτροπή Παρακολούθησης" την ευθύνη να παρακολουθήσει τις συνέπειες και τις επιπτώσεις της Συνελεύσεως της Κρήτης, να λάβει τα απαραίτητα σχετικά μέτρα, και να υποβάλει μία λεπτομερή έκθεση στην Ιερά Σύνοδο του Πατριαρχείο Αντιοχείας στην επόμενη συνοδική συνεδρία Της.

ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΙΚΕΣ ΑΣΧΗΜΙΕΣ ΣΤΟ ΒΕΛΓΙΟ

ΤΟ ΙΣΤΟΛΟΓΙΟ "ΚΑΤΑΝΥΞΙΣ" ΜΑΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΕΙ ΓΙΑ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΙΚΕΣ ΑΣΧΗΜΙΕΣ ΠΟΥ ΠΡΑΓΜΑΤΟΠΟΙΗΘΗΚΑΝ ΣΤΙΣ ΒΡΥΞΕΛΛΕΣ ΜΕ ΑΦΟΡΜΗ ΤΟ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΚΟ ΧΤΥΠΗΜΑ ΣΤΗΝ ΠΟΛΗ.

ΣΥΜΜΕΤΕΣΧΕ ΚΑΙ Ο ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΤΟΥ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΥ ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟΥ κ. ΑΘΗΝΑΓΟΡΑΣ.

ΤΟΥ ΒΟΥΝΟΥ

ΤΟΥ ΒΟΥΝΟΥ

Του Στέλιου Παπαντωνίου

=====

Σε φωτογραφία βλέπω

Το ραγισμένο φεγγίτη της εκκλησιάς του Βουνού,

Εκεί που λειτουργούσε ο παππούς.

Έμπαινε το φως βυζαντινά κεντημένα σταυρουδάκια

Και κατέβαινε στο ψαλτήρι.

Μέσα στο ιερό άλλο παραθυράκι

Μικρό σαν πολεμίστρα.

Τώρα ένα ραγισμένο γυαλί η εκκλησιά,

η ζωή, ο τόπος ολόκληρος

Και τ’ αγκάθια να τρυπούν από παντού.

Εκείνος όμως ο φεγγίτης

Και ραγισμένος

Φέρνει ακόμα το φως

Με όλα τα σήματα των αγγέλων και των αγίων

Πάνω σε μια κομματιασμένη αγία Τράπεζα

Που περιμένει ευλαβικά τη συγκόλληση.

ΠΗΓΗ:

wwwsteliospapantoniou.blogspot.com

Η ΠΑΝΟΡΘΟΔΟΞΗ ΣΥΝΟΔΟΣ ΤΗΣ ΚΡΗΤΗΣ ΑΝΤΙΓΡΑΦΕΙ ΤΗΝ Β΄ ΒΑΤΙΚΑΝΗ; Γ΄

Η ΠΑΝΟΡΘΟΔΟΞΗ ΣΥΝΟΔΟΣ ΤΗΣ ΚΡΗΤΗΣ ΑΝΤΙΓΡΑΦΕΙ ΤΗΝ Β΄ ΒΑΤΙΚΑΝΗ;

Γ΄

Του Γραφείου επί των αιρέσεων της Ι. Μητροπόλεως Πειραιώς 

=====

8.) Παρά κάτω ισχυρίζεστε ότι η περί αποκλειστικότητας της Εκκλησίας διδασκαλία αποτελεί προσωπική αντίληψη του Αγ. Κυπριανού Καρθαγένης, την οποία αργότερα η Εκκλησία δεν απεδέχθη δια του 95ου κανόνα της Πενθέκτης Οικουμενικής: «Επειδή προφανώς οι αντιλήψεις του Αγ. Κυπριανού που διακηρύσσουν την αποκλειστικότητα δεν εγένοντο δεκτές από την Εκκλησία, οι ιεροί κανόνες με σαφήνεια προσδιορίζουν, πότε το βάπτισμα ως ανυπόστατο χρειάζεται να γίνει, όταν κανείς προσέρχεται στην Εκκλησία, πότε απαιτείται χρίσμα και πότε απαιτείται μόνο ο λίβελλος». 

Σχολιάσαμε: «Παραθεωρεί όμως το γεγονός [ο Θ.Α.Κ.] ότι οι θέσεις του αγίου Κυπριανού δεν είναι ιδικές του προσωπικές θέσεις, αλλά έγιναν αποδεκτές από τρεις τοπικές Συνόδους της Αφρικής, (το Φθινόπωρο του 255 με 31 επισκόπους, την Άνοιξη του 256 με 71 επισκόπους, και τον Σεπτέμβριο του 256 με 85 επισκόπους). Οι τοπικές αυτές Σύνοδοι, ακολουθώντας τους Αποστολικούς Κανόνες 46, 47, 50 και 68, εδογμάτισαν ότι όλα τα ‘μυστήρια’ των αιρετικών είναι εντελώς ανυπόστατα. Η Σύνοδος της Καρχηδόνος, (255 μ.Χ.), στην απόφασή της τονίζει ότι ακολουθεί την πάγια μέχρι τότε εκκλησιαστική παράδοση: ‘ου πρόσφατον γνώμην, ουδέ νυν ηδρασμένην προσφέρομεν, αλλά την πάλαι υπό των προγενεστέρων ημών μετά πάσης ακριβείας και επιμελείας δεδοκιμασμένην’, και αποφαίνεται: ‘μηδένα βαπτίζεσθαι δύνασθαι έξω της καθολικής Εκκλησίας, ενός όντος βαπτίσματος και εν μόνη τη καθολική Εκκλησία υπάρχοντος’. Εάν λοιπόν θεωρήσουμε ότι οι δογματικές αποφάσεις των τοπικών Συνόδων της Αφρικής δεν έγιναν καθολικώς αποδεκτές από την Εκκλησία, διότι εκφράζουν μια ‘εκκλησιαστική συγκυρία του 3ου αιώνος’ και ένα απλό ‘έθος’, τότε κατ’ ανάγκην θα πρέπει να θεωρήσουμε και τους Αποστολικούς Κανόνες 46, 47, 50 και 68, ως τέτοιους, δηλαδή ως μη καθολικά αποδεκτούς, πράγμα άτοπον. Διότι οι εν λόγω Ιεροί Κανόνες δεν αφήνουν κανένα περιθώριο να θεωρήσουμε τα μυστήρια των αιρετικών ως υποστατά καθ’ εαυτά και έγκυρα. Αλλά και  τους Ιερούς Κανόνες του Μεγ. Βασιλείου 1 και 47, θα πρέπει επίσης να θεωρήσουμε ως μη καθολικά αποδεκτούς, διότι και αυτοί, (όπως και οι παρά πάνω αναφερθέντες αποστολικοί) εκφράζουν την ‘αποκλειστικότητα’, επειδή και αυτοί είναι απόλυτα σύμφωνοι με τις δογματικές αποφάσεις των τοπικών Συνόδων της Αφρικής». 

Τι απαντάτε εσείς στον σχολιασμό μας αυτό; Απολύτως τίποτα.

(Συνεχίζεται)

Η ΠΕΡΙ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΗΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑΣ ΑΝΑΦΟΡΑ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΝΙΚΟΛΑΟΥ ΤΟΥ ΜΥΣΤΙΚΟΥ

Η ΠΕΡΙ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΗΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑΣ ΑΝΑΦΟΡΑ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΝΙΚΟΛΑΟΥ ΤΟΥ ΜΥΣΤΙΚΟΥ

«Οικονομία εστί μίμησις της θείας φιλανθρωπίας»

Του Β. Χαραλάμπους, θεολόγου

=====

«Οικονομία εστί μίμησις της θείας φιλανθρωπίας» (PG 111,213), αναφέρει ο Άγιος Νικόλαος ο Μυστικός (852-925). Ο εν λόγω Άγιος υπήρξε μαθητής του Αγίου Φωτίου, και συμμμαθητής και σύμβουλος του Αυτοκράτορα Λέοντα του Σοφού. Θα δανειστώ τον χαρακτηρισμό για τον Άγιο Νικόλαο ο Μυστικό, από την ιστοσελίδα του Οικουμενικού Πατριαρχείου, ότι είναι «εις των μεγαλυτέρων Πατριαρχών του Οικουμενικού Θρόνου».

Ο Άγιος Νικόλαος ο Μυστικός λοιπόν αρνήθηκε την τετραγαμία του Αυτοκράτορα Λέοντα του Σοφού αφορίζοντας τον και ως εκ τούτου ο Αυτοκράτορας τον απομάκρυνε από τον Πατριαρχικό θρόνο (907), συνηγορούσης προς τούτο και της γνώμης του Πάπα  Σεργίου του Γ΄, μετά που ζητήθηκε η γνώμη του από τον Αυτοκράτορα Λέοντα. Δεν αφόρισε μόνο  τον Αυτοκράτορα Λέοντα Άγιος Νικόλαος ο Μυστικός, αλλά καθαίρεσε και τον ιερέα Θωμά που τέλεσε τον τέταρτο γάμο του Αυτοκράτορα Λέοντα.

Μάλιστα ο Άγιος Νικόλαος ο Μυστικός που είπε τον πολύ σπουδαίο λόγο, «οικονομία εστί μίμησις της θείας φιλανθρωπίας» (PG 111,213), δεν επέτρεψε στον Αυτοκράτορα Λέοντα να εισέλθει στον Ναό της Αγίας Σοφίας από την κύρια είσοδο τα Χριστούγεννα του 906. 

Κάποιοι θα περίμεναν την ανθρωπάρεσκη και αδιάκριτο κρίση στο θέμα της τετραγαμίας, επειδή ο Λέοντας ήταν Αυτοκράτορας. Με σκοπό τη σωτηρία εφάρμόσθηκε κατά καιρούς κάποια οικονομία στους Κανόνες της Εκκλησίας μας, χωρίς αυτό να καταργεί τους Κανόνες. «Το Πηδάλιο κάποιες φορές χρειάζεται να το στρίβωμε, αρκεί αυτό να γίνεται για λόγους σωτηρίας της ψυχής. Γι’ αυτό ονομάζεται ‘’Πηδάλιο’’», αναφέρει ο Άγιος Παΐσιος. Κατά τον Άγιο Αναστάσιο Σιναΐτη η εκκλησιαστική οικονομία ορίζεται ως «εκούσιος μεγέθους συγκατάβασις προς σωτηρίαν τινών επιτελουμένη» (PG 89,77C). Θα πρέπει να σημειώσουμε όμως ότι ο Άγιος ουδόλως υπονοεί με τα λόγια του αυτά την ‘’εκκλησιαστικήν οικονομία’’ σε θέματα αληθειών της Ορθόδοξης Πίστης μας. «Αληθεύον εν αγάπη*» λοιπόν, ο Άγιος Πατριάρχης Νικόλαος ο Μυστικός «την πίστιν τετήρηκεν»** και δικαίως έλαβε «τον της δικαιοσύνης στέφανον***».

* «αληθεύοντες δε εν αγάπη» Εφ. 4,15

** «την πίστιν τετήρηκα» Β΄ Τιμ. 4,7

*** «λοιπόν απόκειτάι μοι ο της δικαιοσύνης στέφανος» Β΄ Τιμ. 4,8

Ο ΛΕΜΕΣΟΥ ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΕΠΙΒΕΒΑΙΩΝΕΙ ΟΤΙ ΔΕΝ ΥΠΕΓΡΑΨΕ

Ο ΛΕΜΕΣΟΥ ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΕΠΙΒΕΒΑΙΩΝΕΙ ΟΤΙ ΔΕΝ ΥΠΕΓΡΑΨΕ

Του Παναγιώτη Τελεβάντου

=====

Διαβάσαμε στη “Ρομφαία”:

ΔΗΛΩΣΗ ΤΟΥ ΠΑΝΙΕΡΟΤΑΤΟΥ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗ ΛΕΜΕΣΟΥ ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ

________

“Επειδή παρατηρήθηκε σύγχυση στην πληροφόρηση των πιστών χριστιανών για το εάν υπέγραψα τελικά το κείμενο της Αγίας και Μεγάλης Συνόδου σχετικά με το θέμα "Σχέσεις της Ορθοδόξου Εκκλησίας προς τον λοιπόν χριστιανικός κόσμον", επιθυμώ να ενημερώσω τους ενδιαφερομένους ότι για λόγους συνειδήσεως, επειδή διαφωνώ με το κείμενο αυτό όπως τελικά διαμορφώθηκε, δεν το υπέγραψα.”

Με μεγάλη χαρά διαβάσαμε τη δήλωση του Πανιερότατου Μητροπολίτη Λεμεσού κ. Αθανάσιου με την οποία επιβεβαιώνει ότι δεν υπέγραψε το αιρετικό κείμενο για τις σχέσεις της Ορθοδόξου Εκκλησίας με τον λοιπόν χριστιανικόν κόσμον. 

Ο Πανιερότατος Μητροπολίτης Λεμεσού κ. Αθανάσιος έρχεται, μετά τον Σεβ. Ναυπάκτου κ. Ιερόθεο και τον Πανιερότατο Μητροπολίτη Μόρφου κ. Νεόφυτο, να επιβεβαιώσει τις πληροφορίες ότι δεν υπέγραψε το προδοτικό για την Ορθοδοξία κείμενο της Συνόδου της Κρήτης.

Θερμά παρακαλούμε και όσους άλλους αρχιερείς της Εκκλησίας της Κύπρου δεν υπέγραψαν το κείμενο ή το υπέγραψαν και διατύπωσαν επιφυλάξεις γι’ αυτό να ξεκαθαρίσουν τη θέση τους .

ΒΙΒΛΙΟΚΡΙΣΙΑ, Δ. ΤΣΕΛΕΓΓΙΔΗ, "ΑΓΙΑ ΚΑΙ ΜΕΓΑΛΗ ΣΥΝΟΔΟΣ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ"

ΒΙΒΛΙΟΚΡΙΣΙΑ

_______

Δημητρίου Τσελεγγίδη, «Αγία και Μεγάλη Σύνοδος της Ορθοδοξου Εκκλησίας», Μία Σύνοδος με έλλειμμα συνοδικότητας και Ορθόδοξης αυτοσυνειδησίας, Έκδ. Συνάξεως Ορθοδόξων Ρωμηών «Φώτης Κόντογλου», Τρίκαλα Μάρτιος 2016, σσ. 79.

Του θεολόγου κ. Ανδρέα Κυριακού

=====

Δεν χρειάζεται συστάσεις ο, κατ’ ουσίαν, συγγραφέας του παρόντος. Ο Καθηγητής της Δογματικής της Θεολογικής Σχολής του ΑΠΘ κ. Δημήτριος Τσελεγγίδης έδωσε και δίνει καθ’ εκάστην το παρόν του στον καλόν αγώνα υπέρ της Ορθοδόξου πίστεως με όπλα την επιστημονική του κατάρτιση, τη λιπαρή γνώση των αγίων Πατέρων και κυρίως την πατροπαράδοτη ευσέβεια που τον διακρίνει. 

Το βιβλίο αποτελείται από δύο τμήματα: το πρώτο δεν είναι τίποτε άλλο παρά απομαγνητοφωνημένες συνεντεύξεις του κ. Καθηγητού στο ραδιοφωνικό σταθμό της Ι.Μ. Πειραιώς στις 24, 25 και 26 Φεβρουαρίου ε.έ., με συνομιλητή τον έγκριτο δημοσιογράφο Λυκούργο Μαρκούδη. 

Στην έκδοση επισυνάπτονται από τους εκδότες, ως δεύτερο τμήμα του βιβλιου και δυο Επιστολές του αγωνιστού Καθηγητού προς την Ιερά Συνόδο της Εκκλησίας της Ελλάδος με ημερομηνίες 2 και 10 Φεβρουαρίου ε.έ. . 

Ο κύριος Καθηγητής, με την αδιαμφισβήτητη του επάρκεια, την ευγένεια και το ήθος που τον διακρίνουν, την γνώση αλλά και την επιστημονική του μεθοδικότητα ανατέμνει όλα τα δεδομένα που παρουσιάστηκαν μετά την Σύναξη των Προκαθημένων στο Σαμπεζύ της Ελβετίας κατά τον παρελθόντα Ιανουάριο και ουσιαστικά άναψαν το πράσινο φως για τη Σύνοδο του Κολυμβαρίου, που δεν είναι, αναμφίβολα, Πανορθόδοξη, αφού τέσσερις συνολικά Εκκλησίες, αυτές της Αντιόχειας, της Ρωσσίας, της Βουλγαρίας και της Γεωργίας δεν μετείχαν. 

Φυσικά το τι έγινε στη Σύνοδο του Κολυμβαρίου από πλευράς κατάφωρης παραβάσεως των Ιερών Κανόνων δεν λέγεται. Παρέστησαν σαν «παρατηρητές» εκπρόσωποι του Παπισμού μ’ επικεφαλής τον καρδινάλιο Κώχ, των Προτεσταντών, των Αγγλικάνων και των Μονοφυσιτών κι ο Πατριάρχης Βαρθολομαίος έσπευσε να τους προσφωνήσει εξ αρχής ως «Αδελφές Εκκλησίες»! Ποιους; Τους εκπροσώπους των παντοειδών αιρετικών και κακοδόξων! Πόσες συμπροσευχές έγιναν κατά τη διάρκεια των εργασιών της Συνόδου; Ουκ ολίγες, άνευ αμφιβολίας. Μόνο τις φωτογραφίες να δει κανείς κι αντιλαμβάνεται το εύρος του πράγματος. Και οι άνθρωποι αυτοί, που παραβίασαν σκαιότατα και ενσυνειδήτως για πολλοστή φορά τους Ιερούς Κανόνες, έρχονται να μας πουν ότι: εκτός της Μίας, Αγίας, Καθολικής και Αποστολικής Εκκλησίας υπάρχουν «ετερόδοξες Εκκλησίες και Ομολογίες»!!! Και θέλουν από πάνω να το πιστέψουμε και να το χωνέψουμε!!! 

Κλείνοντας το παρόν θα θέλαμε να ευχαριστήσουμε τους εκδότες για τον κόπο τους να δώσουν όλ’ αυτά τα όπλα στους πιστούς για ν’ αγωνιστούν κατά των μεθοδεύσεων του Κολυμβαρίου. Θα ήταν παράλειψη ασυγχώρητη να μην επαινέσουμε τον επίσκοπο Ναυπάκτου και Αγίου Βλασίου κ. Ιερόθεο. Το πατερικό του φρόνημα, που απεδείχθηκε από τα πράγματα, κάνει το «Άξιος» που ακούστηκε στη χειροτονία του να ηχεί ως φώνη Θεού κι όχι φωνές ανθρώπων, γιατί «έτσι πρέπει». 

Δεν συνιστούμε απλώς το βιβλίο, αλλά επιμένουμε να το προμηθευτούν πάραυτα οι αγωνιζόμενοι υπέρ της ευσεβείας, όπως και πας όστις επιθυμεί να αμυνθεί της Πίστεως της πατροπαραδότου. Ολόκληρη φαρέτρα, πλήρη βελών, μας έχει προμηθεύσει ο καλός Καθηγητής. Καιροί ου μενετοί.

ΝΑ ΠΡΟΣΕΞΕΙ Η ΠΕΘ ΓΙΑ ΝΑ ΜΗΝ ΠΑΘΕΙ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΕΠΑΘΕ Η ΙΕΡΑΡΧΙΑ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ

ΝΑ ΠΡΟΣΕΞΕΙ Η ΠΕΘ ΓΙΑ ΝΑ ΜΗΝ ΠΑΘΕΙ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΕΠΑΘΕ Η ΙΕΡΑΡΧΙΑ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ

Του Παναγιώτη Τελεβάντου

=====

Μετά το πρόσφατο πάθημα της Ιεραρχίας της Εκκλησίας της Ελλάδος η ΠΕΘ πρέπει να προσέξει πάρα πολύ για να μη βρεθεί στην ίδια δυσχερή θέση.

Ο Αρχιεπίσκοπος Ιερώνυμος ξεγέλασε την Ιεραρχία της Εκκλησίας της Ελλάδος η οποία ομόφωνα τον εξουσιοδότησε να μη δεχτεί τον όρο Εκκλησίες για τις αιρετικές ομάδες των ετεροδόξων.

Πήγε στη Σύνοδο της Κρήτης και υπερέβη τους όρους εντολής που του έδωσε η Σύνοδος της Ιεραρχίας και δέχτηκε τον όρο Εκκλησίες για τους αιρετικούς.

Καμία συναίσθηση ντροπής ή ευθύνης ή φιλότιμου. Παρέβη σαφέστατες εντολές της Συνόδου της Ιεραρχίας χωρίς να φοβάται το Θεό και χωρίς να ντρέπεται τους συνεπισκόπους του και το ποίμνιο της Εκκλησίας.

Ουδείς εκπλήττεται για τη στάση αυτή του Αρχιεπικόπου Ιερώνυμου επειδή πρόκειται για ένα αδίστακτο μηχανορράφο που κινείται πάντοτε στο χώρο των σκοτεινών παρασκηνίων.

Η ΠΕΘ πρέπει να διδαχθεί από το πάθημα της Ιεραρχίας. Όλοι γνωρίζουμε ότι ο κ. Σταύρος Γιαγκάζογλου -ο προσφυώς αποκληθείς “κακός δαίμονας” του ορθόδοξου χαρακτήρα του μαθήματος των Θρησκευτικών- είναι η αιχμή του δόρατος των αθέων και των ΚΑΙΡΟΣκόπων. Ο κ. Γιαγκάζογλου δεν είναι μόνον Σύμβουλος του ΙΕΠ αλλά και Διευθυντής του περιοδικού “Θεολογία” της Εκκλησίας της Ελλάδος και ένας από τους πιο στενούς συνεργάτες του Αρχιεπισκόπου Ιερωνύμου.

Ο κ. Φίλης δημόσια κατέθεσε τη μαρτυρία ότι ο Αρχιεπίσκοπος Ιερώνυμος ανήκει στην ολιγομελή ομάδα των “φωτισμένων” -όπως τους απεκάλεσε- ιεραρχών οι οποίοι συνωμοτούν με τους ΚΑΙΡΟΣκόπους και τους άθεους για να απο-ορθοδοξοποιήσουν το μάθημα των Θρησκευτικών.

Ας μην έχει καμία αμφιβολία η ΠΕΘ ότι ο Αρχιεπίσκοπος Ιερώνυμος υποσκάπτει τον αγώνα τους στα παρασκήνια ασχέτως του τι λέγει στο προσκήνιο. Γι’ αυτό ας λάβουν τα μέτρα τους για να μη βρεθούν στην ίδια δυσάρεστη θέση που βρίσκεται σήμερα η Ιεραρχία της Εκκλησίας της Ελλάδος.