Ο ΜΕΣΣΗΝΙΑΣ ΒΑΛΛΕΙ ΚΑΤΑΙΓΙΣΤΙΚΩΣ, ΠΛΗΝ ΑΣΦΑΙΡΩΣ

Ο ΜΕΣΣΗΝΙΑΣ ΒΑΛΛΕΙ ΚΑΤΑΙΓΙΣΤΙΚΩΣ, ΠΛΗΝ ΑΣΦΑΙΡΩΣ

Του θεολόγου κ. Ανδέα Κυριακού

=====

Ο Σεβ. Μεσσηνίας Χρυσόστομος, σε πρόσφατη συνέντευξη του στο περιοδικό Pronews (του ομωνυμου ιστολογίου), επιτίθεται λάβρος μετά ζέσεως ου της τυχούσης και μετά ζήλου προσηλύτου, κατά παντός διαφωνούντος με το θεματολόγιο της Πανορθόδοξου Συνόδου. 

Αν διαβάσει, όμως, κάποιος με προσοχή τις δηλώσεις του Σεβασμιωτάτου θα διαπιστώσει, εν πρώτοις, την παντελή έλλειψη επιχειρημάτων, τη χρησιμοποίηση εν πολλοίς ακατάληπτης στο μέσο άνθρωπο γλώσσας (που θυμίζει γιανναρικό κείμενο) και, το βασικότερο, τον άνευ όρων και ορίων χλευασμό των αντιοικουμενιστών. 

Αρέσκεται ο Σεβασμιώτατος αντί να απαντήσει με ορθόδοξες θεολογικές θέσεις κι επιχειρήματα να χρησιμοποιεί αφειδώς όρους της σύγχρονης ψυχολογίας και δημοσιογραφίας, όπως λ.χ. «φοβικό σύνδρομο ακραίων συντηρητικών κύκλων». Για την ταμπακέρα, ήγουν τον οικουμενισμό, ούτε φωνή, ούτε λαλιά. 

Πιστός στη γραμμή των οικουμενιστών (όπως λ.χ. του π. Γεωργίου Τσέτση, του κ. Αρ. Πανώτη) επαναλαμβάνει φορτικά ότι οι αντιοικουμενιστές μάχονται, δήθεν, τον συνοδικό θεσμό!!! Ουδέν τούτου αναληθέστερον. Σεβασμιώτατε, εννοήσατέ το. Μαχόμαστε αυτούς, που φορώντας το προσωπείο της «συνοδικότητας» (παράβαλε το καινοφανές σχήμα 24+1 και τον εκ προοιμίου αποκλεισμό της απόλυτης πλειοψηφίας των επισκόπων) επιχειρούν να αλλοιώσουν την «άπαξ παραδοθείσαν τοις αγίοις πίστιν». 

Βάλλει, με πρωτόγνωρη επιθετικότητα, κατά της εν Βουλγαρία και της εν Γεωργία Εκκλησίας διότι, πίσω από την  υποστήριξη ορθόδοξων θέσεων, βλέπει «θρησκοληπτικό συντηρισμό (sic) που μετατρέπει την εκκλησία σε σέκτα»!!! Η διγλωσσία των ομοϊδεατών του Σεβασμιώτατου δεν έχει ταίρι. Από τη μια ομολογούν πίστιν «εις μίαν,αγίαν, καθολικήν και αποστολικήν Εκκλησίαν» και από την άλλη στρατωνίζονται στο βουλευτήριον παρανομίας, το θρησκευτικό αχταρμά που αυτοαποκαλείται «Π.Σ.Ε.», όπου συναγελάζονται «αγαλλομένω ποδί» με εκατοντάδες προτεσταντικές σέκτες. 

Φυσικά δεν περιμέναμε τίποτε διαφορετικό από τον κήρυκα της «διηρημένης Εκκλησίας», τον υπερασπιστή του Παπισμού, το βαρύ πυροβολικό του οικουμενισμού. Για ένα να είναι βέβαιος. Θα του χαλάμε τη διάθεση αλλά και τη μανέστρα.

ΠΩΣ ΕΟΡΤΑΖΑΝ ΤΗΝ ΑΝΑΣΤΑΣΗ ΟΙ ΚΡΥΠΤΟΧΡΙΣΤΙΑΝΟΙ ΤΗΣ ΚΥΠΡΟΥ, ΠΡΙΝ ΤΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ ΤΟΥ 1964

ΠΩΣ ΕΟΡΤΑΖΑΝ ΤΗΝ ΑΝΑΣΤΑΣΗ ΟΙ ΚΡΥΠΤΟΧΡΙΣΤΙΑΝΟΙ ΤΗΣ ΚΥΠΡΟΥ, ΠΡΙΝ ΤΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ ΤΟΥ 1964

Του Β. Χαραλάμπους, θεολόγου

=====

Οι κρυπτοχριστιανοί στην Κύπρο, κρυφά εόρταζαν το Πάσχα πριν τα λυπηρά γεγονότα του 1964.  Ως γνωστό τους  κρυπτοχριστιανούς στην Κύπρο τους αποκαλούσαν ‘’λινοβάμβακους’’. Η σύνθετη αυτή λέξη ‘’λινοβάμβακος’’, προέρχεται από τις λέξεις λινάρι και βαμβάκι και χρησιμοποιήθηκε για δηλώσει την ‘’διπλή ιδιότητα’’ των εξισλαμισθέντων χριστιανών στην Κύπρο. Παρενθετικά να αναφέρομε ότι ο προηγούμενος Αρχιεπίσκοπος Κύπρου Χρυσόστομος ο Α΄, κατά την αναγόρευση του σε επίτιμο διδάκτορα του Πανεπιστημίου Αθηνών, στην ομιλία του απαρίθμησε 17 χωριά Τουρκοκυπρίων με ονόματα Αγίων, αναφερομένος στο γεγονός ότι ικανός αριθμός των Τουρκοκυπρίων ήταν εξισλαμισθέντες χριστιανοί. 

Να σημειώσουμε ότι παλαιότερα δεν χρησιμοποιείτο η ονομασία ‘’Τουρκοκύπριοι’’, αλλά μουσουλμάνοι της Κύπρου. Για πρώτη φορά ο Ινονού απεκάλεσε τους μουσουλμάνους  της Κύπρου ‘’Τουρκοκύπριους’’, από πολιτική σκοπιμότητα το έτος 1931, για τον λόγο ότι εκείνη τη χρονιά έγινε η ενωτική εξέγερση των Ελλήνων της Κύπρου, τα λεγόμενα Οκτωβριανά.

«Μετά την αγρυπνία της Ανάστασης, ο ιερέας του χωριού, χωρίς να σημάνει την καμπάνα της εκκλησίας, έρχονταν οι Τουρκοκύπριοι κρυπτοχριστιανοί του χωριού κρυφά στην εκκλησία, όπου γινόταν ειδικά γι’ αυτούς η Ακολουθία της Ανάστασης». Τούτο μου ανέφερε ένα πρόσφυγας, από μικτό κατεχόμενο σήμερα χωριό. Έρχονταν στην εκκλησία κρυφά, γιατί εδιώκοντο από το φανατικό μουσουλμανικό στοιχείο. Τον ιερέα του γειτονικού χωριού τον έσφαξαν γιατί βάπτιζε  Τουρκοκύπριους.  Κρυφά λοιπόν πήγαιναν στην εκκλησία του μικτού αυτού χωριού οι Τουρκοκύπριοι κρυπτοχριστιανοί για την Ακολουθία της Ανάστασης.

Είναι έγκλημα η ιδεολογική συνύπαρξη, που αντιστρατεύεται την εν αληθεία αγάπη, να αποστερεί τη χαρά της Ανάστασης από τους συνανθρώπους μας Τουρκοκυπρίους. «Χάρις εις την νίκην επί του θανάτου οι άνθρωποι εγίνοντο και γίνονται χριστιανοί», λέγει ο Άγιος Ιουστίνος Πόποβιτς. Αυτό το κορυφαίο γεγονός της Ανάστασης  αντιπαλεύεται η κορανική μωαμεθανική θρησκεία, καθότι το κοράνι αρνείται παντελώς τα Άγια Πάθη του Κυρίου. Η αναφορά του βλάσφημου κορανίου «κι όμως δεν τον σκότωσαν κι ούτε τον σταύρωσαν», την άρνηση και της Ανάστασης του Χριστού σαφέστατα εξυπονοεί. 

Είναι ευτύχημα που οι Τουρκοκύπριοι εκπαιδευτικοί πρίν μερικά χρόνια αντέδρασαν έντονα στο κατοχικό καθεστώς, αντιτιθέμενοι στη διδασκαλία του κορανίου στα σχολεία των Τουρκοκυπρίων. Η ανθρωπάρεσκη ιδεολογική συνύπαρξη που αρέσκεται σε παράλληλη συνύπαρξη, στερεί τους συνανθρώπους μας αυτούς από τη χαρά της Ανάστασης και ως εκ τούτου αντιστρατεύεται το κάλλος της ανθρώπινης ύπαρξης.

«Διά την ανθρωπίνην ύπαρξιν ο Αναστάς Κύριος είναι τα πάντα εν πάσιν εις όλους τους κόσμους: ό,τι το Ωραίον, το Καλόν, το Αληθές, το Προσφιλές, το χαρμόσυνον, το Θείον, το Σοφόν, το Αιώνιον.  Αυτός είναι η Αγάπη μας, όλη η Αλήθειά μας, όλη η Χαρά μας, όλον το Αγαθόν μας, όλη η Ζωή μας, η Αιώνια Ζωή εις όλας τας θείας αιωιότητας και απεραντοσύνας», αναφέρει χαρακτηριστικά  ο Άγιος Ιουστίνος Πόποβιτς. Είναι ανεπίτρεπτο λοιπόν η απάνθρωπη ιδεολογική συνυπαρξιακή ανθρωπαρέσκεια, με την ‘’παράλληλη’’ συνύπαρξη, να στερεί αυτούς τους συνανθρώπους μας από τη χαρά της Ανάστασης του Χριστού.  Η εν αληθεία αγάπη, τον Αναστάντα Κύριο ομολογεί.

ΕΜΠΡΟΣ! ΣΤΟ ΔΡΟΜΟ ΠΟΥ ΧΑΡΑΞΕ Ο ΣΕΒ. ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ ΓΟΡΤΥΝΟΣ ΙΕΡΕΜΙΑΣ

ΕΜΠΡΟΣ! ΣΤΟ ΔΡΟΜΟ ΠΟΥ ΧΑΡΑΞΕ Ο ΣΕΒ. ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ ΓΟΡΤΥΝΟΣ ΙΕΡΕΜΙΑΣ

Του Παναγιώτη Τελεβάντου

=====

Σε εγκύκλιό του που επιγράφει “Για την Αγία και Μεγάλη Σύνοδο (Α΄)” ο Σεβ. Μητροπολίτης Γόρτυνος Ιερεμίας δείχνει τον δρόμο σε όλους τους ορθόδοξους ιεράρχες. 

Συγκεκριμένα με την εγκύκλιό του προσπαθεί να ευαισθητοποιήσει το ποίμνιό του σχετικά με τις προκλήσεις της Αγίας και Μεγάλης Συνόδου και να το προετοιμάσει να αντιδράσει δυναμικά αν τυχόν οι αντορθόδοξες θέσεις επικρατήσουν στην Αγία και Μεγάλη Σύνοδο.

Η ενέργεια αυτή του Σεβ. Γόρτυνος είναι πολύ σημαντική. Ήδη γράφτηκαν πολύ αξιόλογα κείμενα εναντίον της Αγίας και Μεγάλης Συνόδου. Επίσης πολλές σπουδαίες ανακοινώσεις έγιναν στην Ημερίδα που πραγματοποιήθηκε στην Ιερά Μητρόπολη Πειραιώς με τίτλο “Αγία και Μεγάλη Σύνοδος. Μεγάλη προετοιμασία χωρίς προσδοκίες”.

Επομένως υπάρχει ήδη έτοιμο ισχυρότατο οπλοστάσιο εναντίον της Αγίας και Μεγάλης Συνόδου.

Αυτό που δεν υπάρχει είναι η ενημέρωση του κόσμου και η κατήχηση για τα θέματα που σχετίζονται με την Αγία και Μεγάλη Σύνοδο.

Η Εγκύκλιος του Σεβ. Γόρτυνος Ιερεμία αναλαμβάνει την κατήχηση του λαού του Θεού για την Αγία και Μεγάλη Σύνοδο και τους κινδύνους που υπάρχουν εξαιτίας της για την πίστη μας. 

Πάνω από όλα ο λαός του Θεού πρέπει να προετοιμαστεί να αντιδράσει εναντίον της όποιας τυχόν προσπάθειας θεσμοθέτησης αιρέσεων σαν πίστη της Εκκλησίας.

Ελπίζουμε ότι το παράδειγμα του Σεβ. Γόρτυνος θα βρει μιμητές πολλούς ιεράρχες αλλά και άλλους κληρικούς, μοναχούς και λαικούς οι οποίοι θα προσπαθήσουν να εκλαικεύσουν τις θεολογικές συνέπειες της θεματολογίας και του τρόπου λειτουργίας της Αγίας και Μεγάλης Συνόδου και θα προετοιμάσουν ψυχολογικά τον κόσμο να αντιδράσει δυναμικά αν χρειαστεί.

Οι Μητροπολίτες Πειραιώς Σεραφείμ και Κονίτσης Ανδρέας έχουν ήδη κινηθεί προς αυτή την κατεύθυνση με σχετικές εγκυκλίους του και ελπίζουμε ότι και άλλοι ιεράρχες θα ακολουθήσουν το παράδειγμά τους.

Η ΑΓΙΑ ΚΑΙ ΜΕΓΑΛΗ ΣΥΝΟΔΟΣ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ

Η ΑΓΙΑ ΚΑΙ ΜΕΓΑΛΗ ΣΥΝΟΔΟΣ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ 

Του Γέροντος Σάββα Λαυρεώτη

=====

H Ἁγία καί Μεγάλη Σύνοδος τῆς Ὀρθοδοξίας θά εἶναι:

-Μία Σύνοδος μέ ἀντορθόδοξη θεματολογία καί πρακτικές

-Μία Σύνοδος πού ἀποκλείει τούς Ἐπισκόπους καί καταλύει τήν συνοδικότητα

-Μία Σύνοδος χωρίς τήν ἐνημέρωση τοῦ ὀρθοδόξου πληρώματος

-Μία Σύνοδος μέ θεολογικές ἀσυνέπειες καί ἀντιφάσεις

-Μία Σύνοδος μέ ἀποκλειστικό ρόλο «ἁρμοδίου καί ἐσχάτου κριτοῦ» σέ θέματα πίστεως

-Μία προσπάθεια ἐπιβολῆς καί κατοχυρώσεως «ἀλαθήτων» ἀποφάσεων

-Μία προσπάθεια δημιουργίας ἀλλοιωμένης ὀρθοδόξου αὐτοσυνειδησίας

-Μία προσπάθεια καθιερώσεως τῆς μεταπατερικῆς Θεολογίας

-Μία προσπάθεια θεσμικῆς νομιμοποιήσεως τοῦ Οἰκουμενισμοῦ

-Μία προσπάθεια ἐκκλησιαστικοποιήσεως τῶν αἱρέσεων

-Μία Σύνοδος πού ὑποβιβάζει τόν χριστιανισμό στό ἐπίπεδο τοῦ κοινωνισμοῦ

-Μία Σύνοδος πού δέν ἐκφράζει τήν ἁγιοπνευματική ἐμπειρία τοῦ ἐκκλησιαστικοῦ σώματος

-Μία Σύνοδος πού δέν ἀκολουθεῖ τήν ἁγιοπατερική Παράδοση τῆς Ἐκκλησίας μας.

ΕΦΙΚΤΗ Η ΔΙΑΚΡΙΣΗ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ ΚΑΙ ΑΙΡΕΣΕΩΣ

ΚΡΙΤΙΚΗ ΣΤΟ ΥΠΟΜΝΗΜΑ

ΤΟΥ ΣΕΒΑΣΜΙΩΤΑΤΟΥ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΜΕΣΣΗΝΙΑΣ κ. ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ

ΓΙΑ ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΤΗΣ Ε΄ ΠΡΟΣΥΝΟΔΙΚΗΣ ΠΑΝΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΔΙΑΣΚΕΨΕΩΣ

[Σαμπεζύ – Γενεύη, 10-17 Ὀκτωβρίου 2015]:

«ΣΧΕΣΕΙΣ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΛΟΙΠΟΝ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΟΝ ΚΟΣΜΟΝ»

________

ΕΦΙΚΤΗ Η ΔΙΑΚΡΙΣΗ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ ΚΑΙ ΑΙΡΕΣΕΩΣ

Του Καθηγητή Δημήτριου Τσελεγγίδη 

=====

Στή σ. 14 τοῦ Ὑπομνήματός του ὁ Σεβασμιώτατος ὑποστηρίζει, «ὅτι ἄνευ συνοδικῆς ἀποφάσεως ἡ διάκρισις μεταξύ Ὀρθοδοξίας καί αἱρέσεως δέν τυγχάνει ἐφικτή». Ἡ ἄποψη αὐτή τοῦ Σεβασμιωτάτου κ. Χρυσοστόμου εἶναι ἀτυχής καί ἐσφαλμένη, γιατί διαψεύδεται ἀπό τήν ἁγιοπνευματική ἐμπειρία τῆς Ἐκκλησίας, ὅπως κατατίθεται αὐτή στήν Ἐκκλησιαστική Ἱστορία. Ἡ «διάκρισις μεταξύ Ὀρθοδοξίας καί αἱρέσεως» τυγχάνει ἐφικτή, κατεξοχήν, ἀπό τούς χαρισματικούς φορεῖς τῆς Ἐκκλησίας, τούς ἁγίους της, οἱ ὁποῖοι – ἔχοντες ἐνεργά τά πνευματικά αἰσθητήριά τους – ἔχουν πρωτίστως τό χάρισμα τῆς διακρίσεως τῶν πνευμάτων. Ἔτσι, ἀντιλαμβάνονται πολύ καλά τήν βιουμένη ἐμπειρία τῆς Ἐκκλησίας, ὅτι τά αἱρετικά δόγματα ἔχουν ὡς εἰσηγητή τους τό ἀκάθαρτο πνεῦμα, τόν Διάβολο. Ἡ αἵρεση, πρωτίστως, κατά τήν Ἁγία Γραφή, εἶναι διδασκαλία δαιμονίων καί ἐμπνέεται ἀπό τά πονηρά πνεύματα (βλ. σχετικῶς Α΄ Τιμ. 4,1). Κατά τήν Ἀσκητική Γραμματεία, γενικῶς, ὁ ἴδιος ὁ Διάβολος ἔφερε στόν κόσμο κάθε κακοδοξία καί αἵρεση, ἐνῶ κατά τόν στῦλο τῆς Ὀρθοδοξίας Μέγα Ἀθανάσιο, ἡ αἵρεση «οὐκ ἔστι τῶν Ἀποστόλων, ἀλλά τῶν δαιμόνων καί τοῦ πατρός αὐτῶν τοῦ Διαβόλου‧ καί μᾶλλον ἄγονος καί ἄλογος καί διανοίας ἐστίν οὐκ ὀρθῆς, ὡς ἡ τῶν ἡμιόνων» (Βίος καί πολιτεία Μεγάλου Ἀντωνίου, 82, PG, 26,960 B). Μέ τό ἴδιο πνεῦμα αὐτοῦ τοῦ χωρίου οἱ Πατέρες τῶν Οἰκουμενικῶν Συνόδων χαρακτηρίζουν τούς αἱρετικούς φρενοβλαβεῖς (πνευματικῶς). Ἡ κατά χαρισματικό τρόπο διαπίστωση τῆς αἱρέσεως πιστοποιεῖται, ἱστορικά, στά πρόσωπα τῶν Ἁγίων Ἀντωνίου τοῦ Μεγάλου, Ἀθανασίου καί Κυρίλλου Ἀλεξανδρείας, Μαξίμου τοῦ Ὁμολογητοῦ, Ἰωάννου τοῦ Δαμασκηνοῦ, Γρηγορίου Παλαμᾶ, Μάρκου τοῦ Εὐγενικοῦ, Ἰουστίνου Πόποβιτς, γιά νά περιοριστῶ ἐντελῶς ἐνδεικτικά σ’ αὐτούς.

Οἱ θεοφόροι Πατέρες, ἁπλῶς, μέ τίς Συνοδικές Ἀποφάσεις τους, διασαφηνίζουν, περιχαρακώνουν καί  ἐπικυρώνουν θεολογικά καί  θεσμικά τήν βιουμένη δογματική συνείδηση τοῦ πληρώματος τῆς Ἐκκλησίας, πού ἐκφράζεται πρωτίστως ἀπό τούς χαρισματικούς της φορεῖς, τούς ἁγίους. Σέ διαφορετική περίπτωση, θά ἦταν δυνατό νά μή συνέλθει Πανορθόδοξη Σύνοδος ἐπί αἰῶνες, προκειμένου νά διακρίνει μεταξύ Ὀρθοδοξίας καί αἱρέσεως, ἐνόσῳ θά κυριαρχεῖ σύγχυση στούς πιστούς γιά τήν ἀκρίβεια τῆς πίστεως τῆς Ἐκκλησίας, καί οἱ πιστοί θά διατρέχουν τόν ἔσχατο κίνδυνο τῆς σωτηρίας τους, ἀναμένοντας, κατά τόν Σεβασμιώτατο, τήν σύγκληση «τοῦ μόνου ὀργάνου διατηρήσεως, διασφαλίσεως καί διακηρύξεως τῆς γνησίας ὀρθοδόξου πίστεως» (σ.15).

(Συνεχίζεται)

Ο ΜΕΣΣΗΝΙΑΣ ΡΙΧΝΕΙ ΤΟ ΓΑΝΤΙ ΣΤΟ ΝΑΥΠΑΚΤΟΥ ΚΑΙ ΣΤΟΥΣ ΑΛΛΟΥΣ ΑΝΤΙΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΕΣ

Ο ΜΕΣΣΗΝΙΑΣ ΡΙΧΝΕΙ ΤΟ ΓΑΝΤΙ ΣΤΟ ΝΑΥΠΑΚΤΟΥ ΚΑΙ ΣΤΟΥΣ ΑΛΛΟΥΣ ΑΝΤΙΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΕΣ

Του Παναγιώτη Τελεβάντου

=====

Σε συνέντευξή του στον κ. Αντώνη Ελευθεριάδη, που διαβάσαμε στον Πυλώνα Εκκλησιαστικών ειδήσεων ΑΜΗΝ, ο Σεβ. Μητροπολίτης Μεσσηνίας κ. Χρυσόστομος Σαββάτος ρίχνει το γάντι στον Σεβ. Ναυπάκτου πρωτίστως και δευτερευόντως στον κ. Τσελεγγίδη και στον π. Θεόδωρο Ζήση, δηλαδή στο βαρύ πυροβολικό του αντιοικουμενισμού. Από τις επιθέσεις του Σεβ. Μεσσηνίας δεν γλυτώνουν ούτε οι Ορθόδοξες Εκκλησίες που έχουν αντιρρήσεις για τα κακόδοξα κείμενα της ε΄ Προσυνοδικής Διάσκεψης και για τον Οικουμενισμό.

Η συνέντευξη στερείται επιχειρημάτων -και δη θεολογικών επιχειρημάτων. Αποτυγχάνει να αναιρέσει τις αντιρρήσεις για την Πανορθόδοξη Σύνοδο και τον Οικουμενισμό που εκφράζουν Ορθόδοξες Εκκλησίες, μεγάλος αριθμός ιεραρχών και πλήθος κληρικών, μοναχών και λαικών.

Αντί για θεολογικά επιχειρήματα, όμως, η συνέντευξη είναι γεμάτη χαρακτηρισμούς και συνθήματα. Και τι δεν λέγει για τους αντιοικουμενιστές ο Σεβ. Μεσσηνίας! Τους κατηγορεί για σεχταρισμό, για αντιδυτικό πνεύμα και ταυτόχρονα τους παρουσιάζει σαν θύματα δυτικών επιδράσεων. Επιπλέον τους προσάπτει την κατηγορία ότι έχουν εμμονές που τους κληροδοτήθηκαν από τα κομμουνιστικά καθεστώτα, για ακροδεξιούς εναγκαλισμούς κτλ.

Η ανοίκεια στάση του Σεβ. κ. Σαββάτου ερμηνεύεται ως απόδειξη ότι οι οικουμενιστές έχασαν το παιγνίδι θεολογικά κάτω από το βάρος των συντριπτικών χτυπημάτων που κατάφεραν εναντίον τους οι αντιοικουμενιστές.

Ως εκ τούτου στον Σεβ. Μεσσηνίας -όπως και στους λοιπούς Οικουμενιστές- δεν απομένει τίποτε άλλο παρά να προσπαθήσουν να εξουθενώσουν τους αντιοικουμενιστές με χαρακτηρισμούς, ύβρεις και συνθήματα.

Ας δούμε πώς θα ανταποκριθούν οι συκοφαντούμενοι και υβριζόμενοι. 

Έχει δημοσιευθεί ήδη αναιρετική εργασία του κ. Τσελεγγίδη για το υπόμνημα του Σεβ. Μεσσηνίας που απέστειλε προς τον Αρχιεπίσκοπο Ιερώνυμο και προς τους ιεράρχες της Εκκλησίας της Ελλάδος για την Αγία και Μεγάλη Σύνοδο. Πρόκειται για ένα καταπελτώδες κείμενο που συντρίβει ως σκεύη κεραμέως τις θέσεις του Σεβ. Μεσσηνίας. Ας ελπίσουμε ότι ο Σεβ. Ναυπάκτου ή ο π. Θεόδωρος Ζήσης ή ο κ. Τσελεγγίδης θα απαντήσουν στον Σεβ. Μεσσηνίας σε όσα αήθη διατυπώνει στη συνέντευξή του.  

ΜΑΡΤΥΡΙΑ ΤΟΥ ΘΑΥΜΑΤΟΣ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΦΩΤΟΣ

ΜΑΡΤΥΡΙΑ ΤΟΥ ΘΑΥΜΑΤΟΣ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΦΩΤΟΣ

=====

Άνοιξα την κάμερα, και είδα έναν καταιγισμό από φωτεινές αστραπές που αρχικά τις πέρασα για φλας. Ταυτόχρονα αυτές οι αστραπές γενικεύτηκαν στο ναό, ώστε να παιχνιδίζει το φως πάνω στους τοίχους, ακόμη και στην οροφή του ναού...

Δευτερόλεπτα μετά μόλις που πρόλαβα να δω μια πορτοκαλιά πύρινη σφαίρα, να βγαίνει από τα αριστερά του τάφου και σαν φωτοβολίδα να φεύγει προς τα πάνω με αργό ρυθμό...(σαν αερόστατο!)

Βιαστικά κατευθύνω την κάμερα προς τα εκεί. Πρόλαβα να πάρω την τελική φάση λίγο πριν σβήσει επάνω στο γυναικωνίτη όπου βρέθηκαν αυτόματα, άνθρωποι να κρατάνε αναμμένες λαμπάδες! Ρίγη κατελάμβαναν το σώμα μου, και μια γλυκιά αγαλλίαση...

ΟΙ ΠΑΤΜΙΟΙ ΟΡΓΑΝΩΝΟΝΤΑΙ ΓΙΑ ΝΑ ΚΡΑΤΗΣΟΥΝ ΤΗΝ ΙΕΡΑ ΝΗΣΟ ΜΑΚΡΙΑ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΠΑΠΙΚΟΥΣ

ΑΚΥΡΑ ΤΑ ΜΥΣΤΗΡΙΑ ΤΩΝ ΑΙΡΕΤΙΚΩΝ

ΚΡΙΤΙΚΗ ΣΤΟ ΥΠΟΜΝΗΜΑ

ΤΟΥ ΣΕΒΑΣΜΙΩΤΑΤΟΥ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΜΕΣΣΗΝΙΑΣ κ. ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ

ΓΙΑ ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΤΗΣ Ε΄ ΠΡΟΣΥΝΟΔΙΚΗΣ ΠΑΝΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΔΙΑΣΚΕΨΕΩΣ

[Σαμπεζύ – Γενεύη, 10-17 Ὀκτωβρίου 2015]:

«ΣΧΕΣΕΙΣ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΛΟΙΠΟΝ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΟΝ ΚΟΣΜΟΝ»

________

ΑΚΥΡΑ ΤΑ ΜΥΣΤΗΡΙΑ ΤΩΝ ΑΙΡΕΤΙΚΩΝ

Του Καθηγητή Δημήτριου Τσελεγγίδη

=====

Τό γράμμα καί τό πνεῦμα τῶν Ἱερῶν αὐτῶν Κανόνων προϋποθέτουν τό θεολογικό ὑπόβαθρό τους. Προϋποθέτουν καί τήν ἁγιοπνευματική ἐμπειρία τῆς Ἐκκλησίας. Ἀφοῦ δηλαδή ἡ Ἐκκλησία εἶναι Μία καί μόνη, ὡς τό ἕνα θεανθρώπινο μυστηριακό σῶμα τοῦ Χριστοῦ, καί ἡ Ἐκκλησία «σημαίνεται ἐν τοῖς μυστηρίοις», κατά τόν Ἅγιο Νικόλαο Καβάσιλα, εἶναι θεολογικά ἄστοχο,νά ὑποστηρίζεται ὅτι ὑπάρχουν ἐκτός τῆς Ἐκκλησίας μυστήρια, πρᾶγμα πού δέν μαρτυρεῖται πουθενά στήν διαχρονική Ἱερή Παράδοση. Ἄλλωστε, ἄν τό Βάπτισμα τῶν ἑτεροδόξων πού γίνονται δεκτοί «κατ’ οἰκονομίαν», διά τοῦ Ἁγίου Χρίσματος, εἶναι «ἔγκυρο» καί «ὑποστατό», ποιός θεολογικός λόγος ἀποκλείει ὅλα τά ἄλλα μυστήρια, ὡς «ἔγκυρα» καί «ὑποστατά»; Ἀπολύτως, κανένας θεολογικός λόγος. Προπάντων, ὅμως, ἄν εἶναι «ἔγκυρο» καί «ὑποστατό» τό Βάπτισμα τῶν ἑτεροδόξων, τότε εἶναι θεολογικά καί λογικά συνεπές, νά ἀποδεχθοῦμε, ἀναγκαίως, ὅτι «ἔγκυρη» καί «ὑποστατή» εἶναι καί ἡ Ἱερωσύνη τους, καί κυρίως ἡ «ἐκκλησία» τους. Πρᾶγμα ἄτοπο. Κανένα μυστήριό τους δέν ὑφίσταται, γιατί, ἁπλῶς, ἐκτός Ἐκκλησίας δέν μποροῦν νά ὑπάρχουν μυστήρια. «Ἑπόμενος τοῖς ἁγίοις Πατράσι», δέν συμφωνῶ καθόλου μέ ὅσα ὁ Σεβασμιώτατος κ. Χρυσόστομος μέ ἐμφανίζει νά συμφωνῶ. Πιό συγκεκριμένα, δέν ἀποδέχομαι, σέ καμία περίπτωση, ὅτι οἱ Ρωμαιοκαθολικοί ἔχουν «ἔγκυρο» καί «ὑποστατό» Βάπτισμα, ἤ κάποιο ἄλλο μυστήριο. Καί τοῦτο, ἐπειδή ὁ Ρωμαιοκαθολικισμός δέν εἶναι Ἐκκλησία.

Τό πνεῦμα τῶν μνημονευθέντων Ἱερῶν Κανόνων εἶναι, ὅτι ἡ Ἐκκλησία – φιλανθρώπως ἐνεργοῦσα καί κατ’ οἰκονομίαν– δέχεται «τούς προστιθεμένους τῇ Ὀρθοδοξίᾳ, καί τῇ μερίδι τῶν σωζωμένων ἀπό αἱρετικῶν», πάντοτε, ὑπό συγκεκριμένες προϋποθέσεις, ἄλλοτε χρίοντας καί ἄλλοτε βαπτίζοντάς τους. Σέ καμία περίπτωση, ὅμως, δέν λένε οἱ Ἱεροί Κανόνες (7ος τῆς Β΄ καί 95ος τῆς Πενθέκτης), ὅτι τό Βάπτισμα κάποιου ἀπό τούς ἑτεροδόξους εἶναι «ἔγκυρο» ἤ «ὑποστατό». Καί, φυσικά, τά «ὅρια» τῆς Ἐκκλησίας παραμένουν, πάντοτε καί ταυτόχρονα, κανονικά καί χαρισματικά.

(Συνεχίζεται)

Η ΑΝΑΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ ΝΙΚΑ ΤΟΝ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟ ΚΑΙ ΤΗΝ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΠΟΙΗΣΗ

Η ΑΝΑΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ ΝΙΚΑ ΚΑΘΕ ΦΟΒΟ

Του Σεβ. Μητροπολίτη Κυθήρων Σεραφείμ

=====

Οἱ σημερινοί ἄνθρωποι, οἱ Χριστιανοί τοῦ 21ου αἰῶνος, παρ’ ὅτι ἔχουμε ἀπόλυτα βεβαιωμένο τό γεγονός τῆς Ἀναστάσεως τοῦ Χριστοῦ καί βεβαία τήν ἐλπίδα καί προσμονή τῶν ἀγαθῶν τῆς Ἐπουρανίου Βασιλείας, ἐν τούτοις δέν ἔχουμε, ἴσως ἀποβάλη ἀπό τήν καρδιά μας ὁριστικά τά αἰσθήματα τοῦ φόβου, τῆς ἀγωνιώδους μέριμνας, τῆς ἀνησυχίας καί τῆς ἀνασφάλειας. Δέν ἔχουμε ἐμπιστευθῆ ἀπόλυτα στόν Χριστό «ἑαυτούς καί ἀλλήλους καί πᾶσαν τήν ζωήν ἡμῶν», ὅπως ἐπαναλαμβάνουμε καθημερινά στή Θεία Λατρεία μας.

Ἡ οἰκονομική κρίσις, πού δέν ὑποχωρεῖ ἀκόμη, μέ τίς δυσοίωνες προβλέψεις. Ἡ ἠθική καί πνευματική κρίσις, πού φαντάζει τρομακτική μπροστά στά μάτια μας, μέ τήν ἀποστασία ἀπό τόν Θεό καί τό πανάγιο θέλημά Του. Μέ τήν πτῶσι καί τόν εὐτελισμό ἠθικῶν καί πνευματικῶν ἀξιῶν, ἰδιαίτερα στόν χῶρο τῆς Παιδείας καί τῆς ἀγωγῆς τῆς μαθητιώσης καί σπουδαζούσης νεολαίας μας. Μέ τόν κλονισμό τῶν θεσμῶν καί τῶν παραδοσιακῶν ἀξιῶν τοῦ κοινωνικοῦ μας ἱστοῦ καί τήν παρατηρούμενη ἐκτροπή τοῦ ἀνθρώπου σέ ἀνίερες, ἔκφυλες και ἀνώμαλες ἠθικῶς καταστάσεις. Μέ τό προσφυγικό καί μεταναστευτικό πρόβλημα, τό ὁποῖο διογκώνεται καθημερινά μέ ἀπρόβλεπτες διαστάσεις καί ἐξελίξεις. Μέ τήν ἀστάθεια καί τήν ἀπειλή πολεμικῶν συρράξεων στή Μέση Ἀνατολή. Μέ τά νεωτεριστικά ἀντορθόδοξα καί ἀντιπαραδοσιακά ἀνοίγματα μέσα στόν ἐκκλησιαστικό χῶρο πρός τούς ἀλλοδόξους καί ἀλλοθρήσκους μέ τό ἀλλοπρόσαλλο πνεῦμα τῆς λεγομένης «μεταπατερικῆς θεολογίας» καί τῆς «μετανεωτερικότητας», τά ὁποῖα εἶναι ἔκγονα τῆς παναιρέσεως τοῦ Οἰκουμενισμοῦ καί τῆς Παγκοσμιοποιήσεως. Καί γενικότερα, μέ τήν ἐπικρατοῦσα ἀστάθεια, ρευστότητα καί ἀβεβαιότητα, πού προβάλλουν ὡς ἀπειλητικά νέφη στόν πνευματικό μας ὁρίζοντα καί τρομακρατοῦν πολλούς συνανθρώπους μας.

Οἱ φόβοι, οἱ ἀγωνίες καί ἀνασφάλειες αὐτές δέν ἔχουν καμμία θέσι στή ζωή τοῦ πιστοῦ Χριστιανοῦ, τοῦ ἀνθρώπου τοῦ Θεοῦ, πού πιστεύει ἀκράδαντα στόν Ἀναστάντα θριαμβευτή καί τήν Ἁγία Του Ἀνάστασι. Ὅσο καί ἄν φαίνονται ὅτι ἐπικρατοῦν οἱ δυνάμεις τοῦ σκότους, ἄς εἴμεθα βέβαιοι ὅτι τά σκοτεινά καί ἀσεβῆ τους σχέδια θά σωριασθοῦν μιά ἡμέρα ὡς χάρτινοι πύργοι, ὅπως τά ὁλοκληρωτικά καθεστῶτα τοῦ βορρᾶ, κατά τόν περασμένο αἰῶνα, καί ἡ Ἀλήθεια τοῦ Ἀναστάντος Χριστοῦ, ἡ σῴζουσα καί λυτρωτική Ἀλήθεια θά, θριαμβεύση τελικά.