ΠΟΙΟ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΕΡΓΟ ΤΗΣ ΜΕΛΛΟΥΣΗΣ ΑΓΙΑΣ ΚΑΙ ΜΕΓΑΛΗΣ ΣΥΝΟΔΟΥ ΠΡΟΣ ΟΦΕΛΟΣ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ
Θ΄
Του Πρωτοπρεσβ. π. Άγγελου Αγγελακόπουλου
=====
Οἱ οἰκουμενιστές ἐνοχλοῦνται ἀπό τά Δόγματα καί τούς Ἱερούς Κανόνες. Γι’αὐτό καί ἐφεῦραν τήν μετακανονική αἵρεση. Ἡ μέλλουσα Ἁγία και Μεγάλη Σύνοδος πρέπει νά ἀποδειχθεῖ ἄγρυπνος φρουρός καί τῶν Δογμάτων καί τῶν Ἱερῶν Κανόνων. Ἡ παπική αἵρεση, ἀφοῦ ἐκκοσμικεύθηκε πλήρως, ἀπηρνήθηκε τούς περισσοτέρους Ἱερούς Κανόνες καί ἀποδέχθηκε τά ἐντάλματα καί τίς διδασκαλίας τῶν παπῶν. Ἐσχάτως, νεωτερίζοντες ἐπίσκοποι, ἱερεῖς καί θεολόγοι, ἀπό τούς ὀρθοδόξους, βάλλουν κατά τῶν Ἱερῶν Κανόνων καί ζητοῦν ἄλλοτε τήν κατάργηση καί ἄλλοτε τήν προσαρμογή Ἱερῶν Κανόνων.
Ὅπως εἶναι γνωστό, ἡ μεταπατερική καί οἰκουμενιστική «Ἀκαδημία Θεολογικῶν Σπουδῶν» τῆς Μητροπόλεως Δημητριάδος, πού ἀποτελεῖ ἐργαστήρι καί προωθημένο ὄργανο τοῦ παμπροτεσταντικοῦ λεγομένου Π.Σ.Ε., πειθομένη στήν ὁδηγία τοῦ μεγάλου οἰκουμενιστοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχου κ. Βαρθολομαίου, ὁ ὁποῖος ἐκπροσωπήθηκε ἀπό τόν οἰκουμενιστή Σεβ. Μητρ. Γέροντα Περγάμου κ. Ἰωάννη Ζηζιούλα, περί ἀναθεωρήσεως καί ἐκσυγχρονισμοῦ διαφόρων θεμάτων σύμφωνα μέ τήν οἰκουμενιστική νοοτροπία, διοργάνωσε διεθνές συνεδρίου ἀπό τίς 8 ἕως τίς 11 Μαΐου 2014 μέ θέμα: «Κανόνες τῆς Ἐκκλησίας καί σύγχρονες προκλήσεις», μέ σκοπό τήν διαστρέβλωση καί τόν κανονιοβολισμό τῶν Θείων καί Ἱερῶν Κανόνων, ἰδίως τῶν σχετιζομένων μέ τίς σχέσεις ἀνάμεσα στούς Ὀρθοδόξους, τούς αἱρετικούς καί τούς ἐτεροθρήσκους.
Ἀλλοίμονο, ἐάν ἡ μέλλουσα Ἁγία καί Μεγάλη Σύνοδος ἔχει ὡς ὁδηγό στό ἔργο της τίς φωνές τῶν κληρικῶν καί θεολόγων, πού ἔχουν ἐκκοσμικευθεῖ ἀπό τό οἰκουμενιστικό πνεῦμα, καί οἱ ὁποῖοι, αὐταπατώμενοι, νομίζουν, ὅτι ἔχουν τό δικαίωμα νά προσαρμόσουν τήν Ὀρθοδοξία πρός τίς ἀπαιτήσεις τοῦ συγχρόνου κοσμικοῦ πνεύματος. Ἡ μέλλουσα Ἁγία καί Μεγάλη Σύνοδος πρέπει νά διακήρυξει πρός τούς οἰκουμενιστές ὅτι τό αἰώνιο δέν προσαρμόζεται στό πρόσκαιρο, ἀλλά τό πρόσκαιρο προσαρμόζεται στίς ἐπιταγές τοῦ αἰωνίου, οἱ ὁποῖες μεταβιβάζονται σέ κάθε ἐποχή μέσῳ τῶν ὀρθοδόξων Δογμάτων καί τῶν θείων καί Ἱερῶν Κανόνων.
Εἰδικώτερα, ὡς πρός τήν περιφρούρηση τῶν Ἱερῶν Κανόνων, ἡ μέλλουσα Ἁγία καί Μεγάλη Σύνοδος πρέπει νά στοιχηθεῖ ἀπολύτως στόν Α΄ Ἱερό Κανόνα τῆς Ζ' Ἁγίας καί Οἰκουμενικῆς Συνόδου, πού διακελεύει: «Μαρτύριά τε καί κατορθώματα αἱ τῶν κανονικῶν διατάξεων εἰσιν ὑποτυπώσεις, ἅς ἀσμένως δεχόμενοι, μετά τοῦ θεοφάντορος Δαβίδ ἄδομεν πρός τόν Δεσπότην Θεόν λέγοντες: «ἐν τῇ ὁδῷ τῶν μαρτυρίων σου ἐτέρφθην ὡς ἐπί παντί πλούτῳ», καί «ἐνετείλω δικαιοσύνην τά μαρτύριά σου εἰς τόν αἰῶνα˙ συνέτισόν μέ καί ζήσομαι»… Καί εἰ εἰς τόν αἰώνα ἡ προφητική φωνή ἐντέλλεται ἡμῖν φυλάττειν τά μαρτύρια τοῦ Θεοΰ καί ζῇν ἐν αὐτοῖς, δῆλον ὅτι ἀκράδαντα καί ἀσάλευτα διαμένουσιν. Ὅτι καί ὁ θεόπτης Μωϋσῆς οὕτω φησίν˙ «Ἐν αὐτοῖς οὐκ ἔστι προσθεῖναι καί ἀπ’ αὐτῶν οὐκ ἔστιν ἀφελεῖν»… Τούτων οὗν οὕτως ὄντων καί διαμαρτυρομένων ἡμῖν, ἀγαλλόμενοι ἐπ' αὐτοῖς, ὡς «εἴ τις εὕροι σκῦλα πολλά»… ἀσπασίως τούς θείους Κανόνας ἐνστερνιζόμεθα καί ὁλόκληρον τήν αὐτῶν διαταγήν καί ἀσάλευτον κρατύνομεν, τῶν ἐκτεθέντων ὑπό τῶν σαλπίγγων τοῦ Πνεύματος πανευφήμων Ἀποστόλων, τῶν τε ἕξ ἁγίων Οἰκουμενικῶν Συνόδων καί τῶν τοπικῶς συναθροισθεισῶν ἐπί ἐκδόσει τοιούτων διαταγμάτων καί τῶν ἁγίων Πατέρων ἡμῶν˙ ἐξ ἑνός γάρ ἅπαντες καί τοῦ αὐτοῦ Πνεύματος αὐγασθέντες, ὥρισαν τά συμφέροντα…».
Ὁ ἅγιος Νικόδημος ὀ Ἁγιορείτης, ἑρμηνεύοντας τόν Α' Ἱερό Κανόνα τῆς Ζ' Ἁγίας καί Οἰκουμενικῆς Συνόδου, γράφει: «Ὅρα ἐνταῦθα πόσον σεβάσμιοι καί αἰδέσιμοι εἶναι οἱ θεῖοι Κανόνες- διότι μέ ἐκείνους τούς τίτλους καί τά ὀνόματα, ὅπου σεμνύνεται ἡ θεόπνευστος καί Ἁγία Γραφή, μέ αὐτούς τούς ἰδίους σεμνύνει τούς θείους Κανόνας καί ἡ ἁγία αὕτη Σύνοδος, μαρτύρια αὐτούς ἀποκαλοῦσα καί δικαιώματα καί τά ὅμοια τούτοις».
Στήν περιφρούρηση τῶν Ἱερῶν Κανόνων ἀναφέρεται καί ὁ Α' Ἱερός Κανών τῆς Δ' Ἁγίας καί Οἰκουμενικῆς Συνόδου: «Τούς παρά τῶν ἁγίων Πατέρων καθ’ ἑκάστην Σύνοδον ἄχρι τοῦ νῦν ἐκτεθέντας Κανόνας κρατεῖν ἐδικαιώσαμεν». Ὁ Β' Ἱερός Κανών τῆς ΣΤ' Ἁγίας καί Οἰκουμενικῆς Συνόδου διακελεύεται ὅτι κανένας δέν ἔχει τό δικαίωμα νά παραχαράττει, νά ἀθετεῖ, νά καινοτομεῖ ἤ νά ἀνατρέπει κάποιο Κανόνα τῶν Οἰκουμενικῶν Συνόδων ἤ Κανόνα τῶν Τοπικῶν ἐκείνων Συνόδων καί τῶν θεοφόρων Πατέρων, ὁ ὁποῖος προσέλαβε οἰκουμενικό κῦρος.
(Συνεχίζεται)
