Monday, May 4, 2015

ΕΡΓΑ ΚΑΙ ΗΜΕΡΕΣ ΤΟΥ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΗ ΚΑΙ ΝΕΩΤΕΡΙΣΤΗ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗ ΣΥΡΟΥ


Ο ΣΕΒ. ΣΥΡΟΥ ΜΕ ΤΙΣ "ΑΜΑΖΟΝΕΣ" ΤΗΣ ΣΥΡΟΥ "ΕΠΙ ΠΩΛΟΥ ΟΝΟΥ" ή ΜΑΛΛΟΝ ΕΠΙ ΦΑΙΟΧΡΩΜΟΥ ΙΠΠΟΥ ΕΝΔΕΔΥΜΕΝΟΣ ΑΠΑΣΑΝ ΤΗΝ ΑΡΧΙΕΡΑΤΙΚΗΝ ΑΥΤΟΥ ΣΤΟΛΗΝ ΜΕ ΤΟ ΕΥΑΓΓΕΛΙΟ ΣΤΟ ΧΕΡΙ!!!


Ο ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΗΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ ΣΥΡΟΥ ΣΥΝΕΟΡΤΑΖΕΙ ΣΕ ΠΑΠΙΚΟ ΝΑΟ ΜΕ ΤΟΥΣ ΠΑΠΙΚΟΥΣ ΤΗΣ ΣΥΡΟΥ!!!


ΜΕ ΤΑ ΡΟΖ ΑΝΤΕΡΙ ΤΟΥ Ο ΣΕΒ. ΣΥΡΟΥ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΖΕΤΑΙ ΜΕ ΤΙΣ ΚΟΡΑΣΙΔΕΣ ΑΘΛΗΤΡΙΕΣ.

ΑΛΗΘΕΙΑ! ΓΙΑ ΠΟΙΟ ΛΟΓΟ ΑΝΑΡΤΗΘΗΚΕ ΑΥΤΗ Η ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ ΣΤΟ ΙΣΤΟΛΟΓΙΟ ΤΗΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΗΣ ΣΥΡΟΥ ΚΑΙ ΣΤΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΣΤΗ "ΡΟΜΦΑΙΑ";

ΓΙΑ ΝΑ "ΟΙΚΟΔΟΜΗΣΕΙ" ΤΟΥΣ ΠΙΣΤΟΥΣ, ΓΙΑ ΝΑ ΠΡΟΒΑΛΕΙ ΤΟ "ΠΟΙΜΑΝΤΙΚΟ" ΕΡΓΟ ΤΟΥ ΣΕΒ. ΣΥΡΟΥ ή ΓΙΑ ΝΑ ΔΩΣΕΙ ΔΙΕΞΟΔΟ ΣΤΟ ΑΣΙΓΑΣΤΟ ΠΑΘΟΣ ΤΟΥ ΣΕΒ. ΣΥΡΟΥ ΓΙΑ ΔΗΜΟΣΙΟΤΗΤΑ;

«ΠΑΝΟΡΘΟΔΟΞΗ ΣΥΝΟΔΟΣ» ΑΔΥΝΑΤΗ Η ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ ΤΩΝ ΟΡΘΟΔΟΞΩΝ ΣΤΟ Π.Σ.Ε. ΧΩΡΙΣ ΕΚΠΤΩΣΗ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΙΣΤΗ



«ΠΑΝΟΡΘΟΔΟΞΗ ΣΥΝΟΔΟΣ»
ΑΔΥΝΑΤΗ Η ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ ΤΩΝ ΟΡΘΟΔΟΞΩΝ ΣΤΟ Π.Σ.Ε. ΧΩΡΙΣ ΕΚΠΤΩΣΗ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΙΣΤΗ

Της Χριστούφαντου
=====

Διαβάζουμε στήν τέταρτη παράγραφο τοῦ ἄρθρου: ''Πανορθόδοξη Σύνοδος καί Οἰκουμενική Κίνηση'' τοῦ Σεβ. Ζιμπάμπουε (http://www.amen.gr/article/panorthodoksi-synodos-kai-oikoumeniki-kinisi) ὅτι: «Ἕν ἐκ τῶν προνομιούχων ὀργάνων τῆς συγχρόνου Οἰκουμενικῆς Κινήσεως εἶναι καί τό Παγκόσμιον Συμβούλιον Ἐκκλησιῶν».

Ἀλλά, γιατί αὐτός ὁ χαρακτηρισμός τοῦ ''προνομιούχου''; Ἐπειδή θέτει στό ἴδιο ἐπίπεδο τήν ἀλήθεια, πού ἐκπροσωπεῖ ἡ Ὀρθοδοξία, μέ τό ψεῦδος καί τήν πλάνη τῶν αἱρέσεων, κάτι δυστυχῶς πού τό ἀποδέχονται οἱ "Ὀρθόδοξοι" Οἰκουμενιστές ἐκπρόσωποι;

Καί συνεχίζει τό ἄρθρο: «Παρά τό γεγονός ὅτι δέν συμπεριλαμβάνει τοῦτο εἰς τούς κόλπους αὐτοῦ ἁπάσας τάς Χριστιανικάς Ἐκκλησίας... ἀντιπροσωπεύει σήμερον μίαν συγκεκροτημένην οἰκουμενικήν ἀδελφότητα...»

Δυστυχῶς, ἡ Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία φέρεται σάν ἕνα κομμάτι «ἐκκλησίας» ἰσόκυρο καί ἰσότιμο μέ τίς αἱρετικές παραφυάδες τοῦ Προτεσταντισμοῦ, σύμφωνα μέ τήν διαβόητη θεωρία τῶν Κλάδων. Οἱ ''Ὀρθόδοξοι'' Οἰκουμενιστές θεωροῦν ''ἐκκλησίες'', τούς αἱρετικούς ἑτεροδόξους, οἱ ὁποῖοι δέν εἶναι Ἐκκλησίες. Ἐκκλησία εἶναι μόνο ἡ Ὀρθόδοξη, δηλαδή ἡ Μία, Ἁγία, Ἀποστολική καί Καθολική Ἐκκλησία, καί παραμένει ἕως τῆς συντελείας μία καί ἀδιαίρετη.

Κάθε χριστιανική κοινότητα, ἐκτός τῆς Ὀρθόδοξης Ἐκκλησίας, εἶναι αἱρετική. Ἡ Ἐκκλησία δέν διαιρεῖται, γιατί εἶναι τό μυστηριακό Σῶμα τοῦ Χριστοῦ καί ὁ Χριστός εἶναι ἡ κεφαλή του. Οἱ Προτεστάντες, οἱ Παπικοί οἱ Μονοφυσῖτες κλπ. εἶναι αἱρετικοί καί δέν ἀποτελοῦν ἄλλη Ἐκκλησία.

Ἐπίσης κάθε πιστός ἐκτός Ἐκκλησίας εἶναι σχισματικός.

Ὅσο γιά τήν «συγκεκροτημένην οἰκουμενικήν ἀδελφότητα» πού θεωρεῖται ὅτι εἶναι τό Π.Σ.Ε., ὄχι οἰκουμενική ἀλλά Οἰκουμενιστική - Προτεσταντική ἀδελφότητα... εἶναι.

Στήν συνέχεια, ἀναφέρει τό ἄρθρο ὅτι: «...τήν γενικήν τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας συνείδησιν, ὅτι «ἀποτελεῖ ὀργανικόν μέλος τοῦ Παγκοσμίου Συμβουλίου τῶν Ἐκκλησιῶν...».

Ὁμιλοῦν γιά τήν συμμετοχή τῆς Ὀρθόδοξης Ἐκκλησίας στό Π.Σ.Ε., ὅμως, δέν ἀναφέρουν οἱ ''Ὀρθόδοξοι'' Οἰκουμενιστές ὅτι δύο Τοπικές Ὀρθόδοξες Ἐκκλησίες τῆς Γεωργίας καί τῆς Βουλγαρίας δέν συμμετέχουν σ᾽ αὐτό. Ἀλλά καί αὐτό νά μήν εἶχε συμβεῖ, ἡ συμμετοχή τῆς Ὀρθόδοξης Ἐκκλησίας στό Π.Σ.Ε. δέν ἀποτελεῖ δόγμα οἰκουμενικότητας καί ἀλήθειας. Τό ὅτι ἡ Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία ἀποτελεῖ ὀργανικόν μέλος τοῦ Π.Σ.Ε., αὐτό σέ καμμία περίπτωση δέν χαρακτηρίζει τήν ''Γενική Συνείδηση'' τῆς Ὀρθόδοξης Ἐκκλησίας.

Καί συνεχίζει τό ἄρθρο, «... τήν στερράν ἀπόφασιν αὐτῆς (τῆς Ὀρθόδοξης Ἐκκλησίας) ὅπως... συμβάλῃ εἰς τήν προαγωγήν καί εὐόδωσιν τοῦ ὅλου ἔργου τοῦ Παγκοσμίου Συμβουλίου τῶν Ἐκκλησιῶν».

Οἱ συμπροσευχές, ἡ συμμετοχή σέ λειτουργικές ἐκδηλώσεις μαζί μέ ἑτεροδόξους κλπ. σημαίνει ἀθέτηση τῆς Ὀρθόδοξης Ἐκκλησιολογίας.

Ἄρα, ἡ ''στερρά ἀπόφαση'', σημαίνει, ὅτι αὐτή ἡ ''συμβολή'' δέν μπορεῖ νά πραγματοποιηθεῖ παρά μόνο μέ ταυτόχρονη παραίτηση τῶν Ὀρθοδόξων ἀπό τήν Ὀρθόδοξη Ἐκκλησιολογία τους, δηλαδή ἀπό τήν Πίστη τους, πού ἐκτός τῶν ἄλλων, σημαίνει ὅτι ἡ μετάνοια καί ἐπιστροφή ὅλων τῶν αἱρετικῶν μέ βάση τήν πατροπαράδοτη Ἀποστολική Πίστη καθίσταται ἀδύνατη.

Ὑπό αὐτές τίς προϋποθέσεις καί συνθῆκες συμμετοχῆς τῆς Ὀρθόδοξης Ἐκκλησίας στό Π.Σ.Ε., ἐπιβάλλεται ἡ ἄμεση ἀποχώρησή της ἀπό τό Π.Σ.Ε. Μάλιστα, ἐπιβάλλεται ἡ ἀποχώρησή πρίν ἀπό τή σύγκληση τῆς ''Μεγάλης Συνόδου'' το 2016, ὥστε νά ἀποφευχθοῦν τά ἔκτροπα κατ᾽ αὐτήν. Ὅμως, ἐπειδή οἱ ''Ὀρθόδοξοι'' Οἰκουμενιστές, ὅπως φαίνεται, εἶναι διατεθειμένοι νά μήν κάνουν πίσω, δυστυχῶς τά πράγματα μᾶλλον θά ἐξελιχθοῦν ἐπί τά χείρω, μέ ὅ,τι αὐτό συνεπάγεται. Ὁ Θεός νά βάλει τό χέρι Του!  

Sunday, May 3, 2015

ΟΤΑΝ ΑΚΟΜΗ ΚΑΙ Ο κ. ΚΑΛΜΟΥΚΟΣ ΑΝΤΕΛΗΦΘΗ ΟΤΙ Ο ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΕΙΝΑΙ ΟΤΙ ΚΑΛΥΤΕΡΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΤΗΣ ΑΜΕΡΙΚΗΣ...



ΟΤΑΝ ΑΚΟΜΗ ΚΑΙ Ο κ. ΚΑΛΜΟΥΚΟΣ ΑΝΤΕΛΗΦΘΗ ΟΤΙ Ο ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΕΙΝΑΙ ΟΤΙ ΚΑΛΥΤΕΡΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΤΗΣ ΑΜΕΡΙΚΗΣ...

Του Παναγιώτη Τελεβάντου
=====

Σε πρόσφατο άρθρο του, που διαβάσαμε στη Romfea.gr και που τιτλοφορείται “Έτσι θα εκλεγεί ο επόμενος Αρχιεπίσκοπος Αμερικής”, ο κ. Καλμούκος -υπεύθυνος για τα εκκλησιαστικά θέματα της εφημερίδας “Εθνικός Κήρυξ” της Νέας Υόρκης- αναφέρεται στα της εκλογής του επομένου Αρχιεπισκόπου Αμερικής.

Στο άρθρο του διευκρινίζει ότι σύμφωνα με το καταστατικό της Αρχιεπισκοπής Αμερικής η εκλογή του επόμενου Αρχιεπισκόπου είναι αποκλειστικό δικαίωμα του Οικουμενικού Πατριαρχείου και στην πράξη επιλογή του Παναγιότατου.

Απορία: Πώς δεν το έβλεπε αυτό ο κ. Καλμούκος όταν ασκούσε για χρόνια καταλυτική κριτική για ήσσονος σημασίας θέματα στον Αρχιεπίσκοπο Δημήτριο και ζητούσε την αντικατάστασή του;

Δεν γνωρίζει ο κ. Καλμούκος και οι άλλοι επικριτές του Αρχιεπισκόπου Δημητρίου ότι ένας επίσκοπος δεν απομακρύνεται από τον Θρόνο του εκτός αν καθαιρεθεί για κανονικά παραπτώματα ή αν δεν είναι σε θέση για λόγους υγείας να ασκεί τα καθήκοντά του;

Ποιο από τα δύο ισχύει για τον Αρχιεπίσκοπο Δημήτριο;

Ας είναι! Έστω και τώρα ο κ. Καλμούκος -ελπίζω και οι άλλοι επικριτές του Αρχιεπισκόπου Δημητρίου οι οποίοι ζητούσαν την αντικατάστασή του- να αντελήφθησαν ότι ο Αρχιεπίσκοπος Δημήτριος παρά παν ελάττωμα, παρά πάσαν παράλειψη και παρά πάσαν διαφωνία με ορισμένες επιλογές του είναι ότι καλύτερο για την Εκκλησία της Αμερικής.

Η περί ελληνικής παιδείας κριτική σε βάρος του Αρχιεπισκόπου δεν ευσταθεί. Οι κοινότητές μας δίνουν ένα πολύ μεγάλο ποσό των εσόδων τους για να συντηρήσουν Ελληνικά σχολεία. Όπου κλείνουν σχολεία οφείλεται στη ραγδαία δημογραφική αλλοίωση της περιοχής που βρίσκονται και όχι στην αδιαφορία του Αρχιεπισκόπου. Άλλωστε πώς θα ήταν ποτέ δυνατόν άνθρωπος της παιδείας του Αρχιεπισκόπου Δημητρίου να είναι εναντίον της Ελληνικής Παιδείας; Πόσοι Πανελληνίως γνωρίζουν εις βάθος την Ελληνική Γραμματεία περισσότερον από τον Αρχιεπίσκοπο Δημήτριο;

Το πιο σπουδαίο. Ελπίζω όλοι να συμφωνούμε ότι ο Αρχιεπίσκοπος Δημήτριος πιστεύει στο Θεό. Πόσο βέβαιοι είμαστε ότι το ίδιο θα συμβαίνει και με τον διάδοχό του; Επομένως πόσο λογικό είναι να προσπαθεί κάποιος να προωθεί την απομάκρυνση του Αρχιεπισκόπου αφού όλες οι ενδείξεις -για να μην πει κανείς αποδείξεις- είναι ότι ο όποιος διάδοχός του θα είναι υποδεέστερός του σε όλα;

Ποιός μπορεί να διαμφισβητήσει το θεολογικό κύρος, το ήθος, την ανιδιοτέλεια και την ακεραιότητα του Αρχιεπισκόπου Δημητρίου;

Του όποιου διαδόχου του άραγε όλα τα πιο πάνω θα είναι αδιαμφισβήτητα; 

Ουδείς είναι, ουδείς μπορεί να είναι και ουδείς πρέπει να είναι υπεράνω κριτικής. Ο Αρχιεπίσκοπος Δημήτριος έχει κάνει ορισμένες λανθασμένες στρατηγικές επιλογές στη διακονία του: 
1.) Δεν έφερε από την Ελλάδα τα κατάλληλα στελέχη -άγαμους κληρικούς- να τον βοηθήσουν. 
2.) Δεν είπε όχι στον Παναγιότατο για θέματα Οικουμενισμού. 
3.) Δεν προσπάθησε να αλλάξει την πορεία ολέθρου του εκπροτεσταντισμού της Εκκλησίας της Αμερικής που του κληροδότησαν οι προκάτοχοί του. 

Μακάρι ο κ. Καλμούκος και όσοι άλλοι στέκονται τόσο αρνητικά απέναντι στον Αρχιεπίσκοπο Δημήτριο να ασκούσαν καλόπιστη κριτική στον Αρχιεπίσκοπο για να τον βοηθήσουν να κάνει τις ορθές επιλογές στα πιο πάνω και σε άλλα σημαντικά θέματα και όχι να ζητούν την αντικατάστασή του με αντικανονικές μεθόδους και μάλιστα για ήσσονος σημασίας θέματα.

ΕΡΩΤΗΜΑΤΑ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΣΕΒ. ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗ ΖΙΜΠΑΠΟΥΕ ΓΙΑ ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΤΟΥ «ΠΑΝΟΡΘΟΔΟΞΗ ΣΥΝΟΔΟΣ ΚΑΙ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΗ ΚΙΝΗΣΙΣ»


ΕΡΩΤΗΜΑΤΑ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΣΕΒ. ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗ ΖΙΜΠΑΠΟΥΕ ΓΙΑ ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΤΟΥ «ΠΑΝΟΡΘΟΔΟΞΗ ΣΥΝΟΔΟΣ ΚΑΙ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΗ ΚΙΝΗΣΙΣ»

Του θεολόγου κ. Ανδρέα Κυριακού
======

Ομολογουμένως το πιο πάνω άρθρο του Σεβ. Ζιμπάμπουε κ. Σεραφείμ χρειάζεται προσεκτική μελέτη. Σήμερα θα επικεντρωθώ σε τρία σημεία του:

α) «Ινά μη  εγκοπήν τινά δώμεν τώ Ευαγγελίω» (Α΄Κορ. θ΄9). Στο χωρίο αυτό του αποστόλου Παύλου δεν απευθύνεται σε αλλόδοξους κι αιρετικούς, αλλά σε μέλη της Εκκλησίας της εν Κορίνθω. Ο Απόστολος των εθνών λέγει ότι υποβάλλεται σε παντοειδείς στερήσεις, απορρίπτοντας την οικονομική βοήθεια των Κορινθίων χριστιανών (την οποίαν εθελοντικά του είχαν προσφέρει) ώστε να μη παρεμβάλει το παραμικρό εμπόδιο στη διάδοση του Ευαγγελίου του Χριστού. Άρα εδώ δεν έχει καμιά θέση η αναφορά για την δήθεν ανάγκη να αναμιχθεί η Ορθόδοξη Εκκλησία με την ποικίλης αποχρώσεως πανσπερμία του προτεσταντικού κόσμου. Τα λόγια της Αγίας Γραφής δεν είναι για να δικαιολογούμε τα αδικαιολόγητα, αλλά για να μας οδηγούν εις νομάς σωτηρίους. Εν προκειμένω ας βρουν οι οικουμενιστές κάτι πιο λογικοφανές. Η αναφορά του απ. Παύλου, που έλεγε καθαρά: «αιρετικόν άνθρωπον μετά μίαν και δευτέραν νουθεσίαν παραιτού» (Τιτ. γ΄10) πώς έχει λησμονηθεί; Γιατί δεν θυμούνται ότι ο οικουμενικος πατριάρχης Ιερεμίας Β΄, όταν διελέχθη με τους Γερμανούς προτεστάντες το ιστ΄αιώνα, βλέποντας το αμετάπειστο αιρετικό τους φρόνημα, διέκοψε το διάλογο μαζί τους. Κάτι ήξερε ο μακαριστός ιεράρχης κι ας ήταν εμπερίστατος, εν μέση τουρκοκρατία.

β) Γράφει επίσης ο Σεβ. Ζιμπάπουε: «Αι δρατηριότηται( τουΠΣΕ) στους χώρους του Ευαγγγελισμού». Ειλικρινά δυσκολεύομαι να εννοήσω τι υπονοείται εδώ. Μήπως ότι το «ΠΣΕ» θα προωθήσει τον ευαγγελισμό των ινδουιστών, σαμανιστών, μωαμεθανών, βουδδιστών, ταοϊστών κ.λ.π. με κοινό πρόγραμμα ευαγγελισμού; Κι αν η απάντηση είναι ναι, τι θα τους διδάξει; Τον προτεσταντιασμό, αλλά ποίαν εκ των πολλών εκφανσεων της λερναίας αυτής ύδρας; Μήπως την Ορθοδοξία; Δεν μου φαίνεται και τόσο πιθανόν, αφού, όπως παραδέχονται οι μπλεγμένοι στα του «ΠΣΕ», οι προτεστανικές ομάδες στο «ΠΣΕ» αυξάνονται με γεωμετρική πρόοδο, με άμεσο αποτέλεσμα η φωνή των Ορθοδόξων να περιορίζεται ακόμη περισσότερον και ν’ ακούγεται ισχνότερον, με αποτέλεσμα να κινδυνεύουν να παριστάνουν τις γλάστρες.

γ) Γράφει επίσης ο Σεβ. Ζιμπάπουε για «ιεραποστολήν επί της οδού του Χριστού». Σεβασμιώτατε ζητούμε ξεκάθαρες εξηγήσεις. Θα πάτε οι του «ΠΣΕ» πιασμένοι χέρι-χέρι να κηρύξετε τι, στους μη χριστιανούς; Την Ορθοδοξία ή τον προτεσταντισμό ή και τα δύο; Διερωτώμαι: Δεν γνωρίζουν οι μη χριστιανοί ότι δεν υπάρχει μια και μοναδική χριστιανική φωνή; Μακράν της αληθείας βρίσκονται, αλλά, ούτε αμόρφωτοι είναι, ούτε χαζοί. 

Σεβασμιώτατε, χρειαζόμαστε επιτέλους απαντήσεις. Απαντήσεις πειστικές, που να ικανοποιούν το πλήρωμα της Εκκλησίας. Οι ατέρμονοι διάλογοι μ’ όλο αυτό το ονομοιογενές αιρετικό σινάφι και οι πάσης φύσεως συναντήσεις, σεμινάρια και συνδιασκέψεις δεν επιτυγχάνουν την ενότητα της πίστεως. «Διο εξέλθετε εκ μέσου αυτών» (Β΄ Κορ. ς’ 17).

ΕΙΣΑΚΟΥΣΟΝ ΤΗΣ ΦΩΝΗΣ ΜΟΥ, ΣΩΣΟΝ ΤΟΝ ΛΑΟΝ ΣΟΥ (Ψαλμός κζ´)



ΕΙΣΑΚΟΥΣΟΝ ΤΗΣ ΦΩΝΗΣ ΜΟΥ, ΣΩΣΟΝ ΤΟΝ ΛΑΟΝ ΣΟΥ
(Ψαλμός κζ´)

Της Χριστούφαντου
=====

 Πρός Σέ κραυγάζω, Κύριε, πού εἶσαι ὁ Θεός μου,
ἄς μή κωφεύσῃς ἔμπροσθεν πτωχῆς δεήσεώς μου.
Ἐάν ἐτούτη τήν στιγμήν θά ἀδιαφορήσῃς,
στόν τάφον νά μέ θάψουνε εἶναι σάν νά ὁρίζῃς.

 Ἄκουσον τοῦ θερμοῦ κλαυθμοῦ, πού βγαίνει ἐκ καρδίας,
πρόσδεξαι παρακλήσεως, χάρισε σωτηρίας.
Ἐνώπιόν Του ἵσταμαι μέ χεῖρας ὑψωμένας,
πρός Ἱερόν ἔχω Ναόν τάς σκέψεις ἐστραμμένας.

 Μή συγκαταστραφῶ ποτέ μετά ἀνδρῶν ἀνόμων,
πού διαπράττουν ἔνοχα, ἔργα τῶν παρανόμων.
Οὔτε μέ τούς ὑποκριτές προτάσσοντες εἰρήνην,
οἱ πράξεις ὅμως τῆς ψυχῆς δείχνουν τήν καταισχύνην.

 Ἀπόδωσέ τους, Δίκαιε, κατά τά πεπραγμένα
καί σχέδια κακεντρεχῆ, πού ἔχουν εἰργασμένα.
Κατά ἀνθρώπων ρυπαρῶν μέ θράσους παρρησίαν,
ἀπόστειλον στούς πονηρούς δικαίαν τιμωρίαν.

 Δέν τό ἠθέλησαν ποτέ νά Σέ κατανοήσουν
καί νόμους Σου θαυμάσιους νά τούς ὁμολογήσουν.
Γιά τοῦτο πρέπει φανερῶς νά τούς κατακρημνίσῃς
καί ἀλαζόνας μήποτε νά ἀποκαταστήσῃς.

 Ἄς ἔχῃ δόξαν Ὕψιστος καί εἶμαι πεπεισμένος,
μέ ἰδικήν Του εὔνοιαν, δέν εἶμ᾽ ἀπελπισμένος.
Κατέστη ὑπερασπιστής, ἐλπίζει ἡ καρδία,
ἐδέχθη ὅλη ὕπαρξις ἁγίαν εὐλογία.

 Παντάναξ, κραταιά ἐστί βοήθεια λαοῦ του,
ὁ Ἴδιος τόν ἐξέλεξε, ἀπόρρητα τοῦ νοῦ Του. 
Ποικιλοτρόπως πρόσφερε νίκην πού ἀπαστράπτει
στό κεχρισμένον ἔθνος του, πολέμων πρωτοστάτη.

 Σῶσον πιστόν Σου Ἰσραήλ καί τήν κληρονομίαν,
καί θώπευσε τά τέκνα Σου, δώρησον προστασίαν.
Κυβέρνησέ τους στοργικῶς, ὡς ὁ Καλός Ποιμήν τους,
ἀνύψωσόν τους στούς ἐχθρούς, πρός κλέος καί τιμήν τους. 

ΒΑΘΑΙΝΕΙ ΤΟ ΣΧΙΣΜΑ ΣΤΗΝ ΕΝ ΣΕΡΒΙΑ ΕΚΚΛΗΣΙΑΝ



ΒΑΘΑΙΝΕΙ ΤΟ ΣΧΙΣΜΑ ΣΤΗΝ ΕΝ ΣΕΡΒΙΑ ΕΚΚΛΗΣΙΑΝ

Του θεολόγου κ. Ανδρέα Κυριακού
======

Τα γεγονότα, όπως τα έχει αναρτήσει το ιστολόγιο www.eparhija-prizen.org έχουν ως εξής: «την Κυριακή των Μυροφόρων 26 Απριλίου, ο σεβασμιώτατος μητροπολίτης Ράσκας, Πριζρένης καί Μετοχίων κ.κ. Αρτέμιος χειροτόνησε τον αρχιμανδρίτη Νικόλαο, ηγούμενο της Μονής Τσέρνα Ρέκα, χωρεπίσκοπο Σταροράτσκι και Λοζνίτσκι». 

Θλιβερά, όντως τα νέα αυτά, που πικραίνουν αφάνταστα τον κάθε πιστό διότι όταν υποφέρει ένα μέλος όλο το σώμα πονά, ενώ -ως εικός- χαροποιούν αφάνταστα τους Οικουμενιστές. Τα πιο πάνω αποδεικνύουν ότι το σχίσμα, που, ως μη όφειλε, υφίσταται στο Πατριαρχείο της Σερβίας από το 2010, μετά την καθαίρεση του μητροπολίτου Ράσκας, Πριζρένης και Μετοχίων  Αρτεμίου (Ραντοσάβλιεβιτς) δυστυχώς δεν λέει να επουλωθεί. 

Τουναντίον βαθαίνει, με απρόβλεπτες συνέπειες για την χειμαζομένη Σερβία, που έχει από τη μια τη χαίνουσα πληγή του Κοσσυφοπεδίου και από την άλλη το σχίσμα των Σκοπιανών. Παρόντες ήσαν 500 οπαδοί του Σεβασμιωτάτου Αρτεμίου και δεκάδες ιερείς που τον ακολουθούν. 

Το ερώτημα που προκύπτει είναι πόσοι αρχιερείς παρέστησαν στην εν λόγω ιεροτελεστία. Η απάντηση είναι ότι ήταν παρών ΜΟΝΟ ο καθαιρεμένος Σεβ. Αρτέμιος Ραντοσάβλιεβιτς. Αυτό μαρτυρούν, εκτός από το κείμενο που έχει αναρτηθεί, και δεκάδες έγχρωμες φωτογραφίες του ανωτέρω ιστολογίου. 

Ο πολιός και λίαν σεβαστός, στον γράφοντα, Σέρβος ιερωμένος, ως ευπαίδευτος Θεολόγος, εγκρατής της Θεολογίας και μελετητής -όχι τυχαίος- των πατερικών κειμένων, γνωρίζει ότι οι Ιεροί Κανόνες λένε, σαφώς και απεριφράστως, ότι η χειροτονία επισκόπου γίνεται από τρεις επισκόπους και φυσικά από αρχιερείς που δεν είναι καθαιρεμένοι. 

Άρα η παρούσα ανάβαση στον επισκοπικό θρόνο του π. Νικολάου δεν είναι έγκυρη, ούτε ισχύει καθ’ οιονδήποτε τρόπον. 

Καιρός να ενσκύψουν οι επίσκοποι της εν Σερβία Εκκλησίας στο παρόν πρόβλημα που τείνει, όπως δείχνουν τα πράγματα, να διαιωνισθεί. Είναι κρίμα τόσες χιλιάδες άνθρωποι, αδελφοί μας Ορθόδοξοι, να αποξενωθούν από την Εκκλησία. 

Απευθύνουμε θερμή έκκληση προς τους, γνωστούς σε μας προσωπικά, σεβασμιωτάτους μητροπολίτες Μαυροβουνίου Αμφιλόχιο  (Ράντοβιτς), Μπάτσκας Ειρηναίο (Μπούλοβιτς), όπως και στον εφησυχάζοντα για λόγους υγείας επίσκοπο Αθανάσιο (Γιέφτιτς) να μη μείνουν άπραγοι αλλά να φέρουν άμεσα το θέμα στην σύνοδο του Πατριαρχείου Σερβίας με στόχο να βρουν, μαζί με τον εν Χριστώ αδελφό τους Σεβ. Αρτέμιο (Ραντοσάβλιεβιτς) κατά Θεόν λύση στο υφιστάμενο ζήτημα, που ταλανίζει, ως μη όφειλε, εδώ και χρόνια την εν Σερβία Εκκλησία. Μακάρι, με τις ευχές και ικεσίες  του εν Αγίοις Πατρός ημών Ιουστίνου, του νέου Ομολογητού, η μέρα αυτή να μην είναι μακριά.

ΤΟ ΙΣΤΟΛΟΓΙΟ “ΚΑΤΑΝΥΞΙΣ” ΞΕΣΚΕΠΑΖΕΙ ΤΟ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΙΚΟ ΠΡΟΣΩΠΟ ΤΟΥ ΣΕΒ. ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ ΑΝΘΙΜΟΥ



ΤΟ ΙΣΤΟΛΟΓΙΟ “ΚΑΤΑΝΥΞΙΣ” ΞΕΣΚΕΠΑΖΕΙ ΤΟ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΙΚΟ ΠΡΟΣΩΠΟ ΤΟΥ ΣΕΒ. ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ ΑΝΘΙΜΟΥ
=====

Μια απάντηση στο γιατί συνεχίζει την δίωξη κατά του π. Νικολάου Μανώλη: Δεν υποφέρει να έχει στον σύνολο των ιερέων του και έναν τέτοιον “φανατικό”. Κυρίως γιατί δεν κλείνει το στόμα του. Έχει άποψη και θέσεις ενάντια στις οικουμενιστικές πρακτικές και αυτό ο μητροπολίτης δεν το σηκώνει...

Ιερείς όμως της μητρόπολής του, που να διαλαλούν τα φιλοπαπικά τους συναισθήματα από του άμβωνος, μια χαρά τους δέχεται... Άλλους που χρησιμοποιούν παπικές πρακτικές στις ακολουθίες των ναών τους με συμφωνικές ορχήστρες, μια χαρά τους προωθεί… Εκείνους που συμμετέχουν σε συμπροσευχές στον φράγκικο Ναό “της ασπίλου Συλλήψεως”, μια χαρά τους ανέχεται! Να έχει φιλοπαπικούς - οικουμενιστές καθηγητές στην επιστημονική ομάδα του περιοδικού της μητροπόλεως “Άγ. Γρηγ. Παλαμάς”... κανένα πρόβλημα. Το να οδηγεί ο ίδιος τον αιρετικό πατριάρχη των Αρμενίων προς προσκύνηση στο ιερό βήμα του μητροπολιτικού Ναού, τη θεωρεί μια χαρά κίνηση...

Ας αφήσουμε όμως τον ίδιο τον μητροπολίτη Θεσσαλονίκης να τοποθετηθεί.

Σε παλαιότερη συνέντευξή του (Μάρτιος 2013) που είχαμε αναρτήσει εδώ, στην εφημερίδα «Αγγελιοφόρο» και στον δημοσιογράφο Τραϊανό Χατζηδημητρίου, αποκαλύπτει τα εξής φιλοοικουμενιστικά του. Δίνει μια πολλή... ενδιαφέρουσα εξήγηση στο γιατί το ορθόδοξο πλήρωμα δεν δέχεται τις παραχωρήσεις στα θέματα της Πίστεως! Φανερώνει μία πτυχή των αισθημάτων του ενάντια στους αντιοικουμενιστές που τους θεωρεί φανατικούς!

Δημοσιογράφος: Ο Οικουμενικός Πατριάρχης πήγε στην ενθρόνιση του νέου Πάπα στη Ρώμη. Χίλια χρόνια, ως το 1054, η Εκκλησία έζησε από κοινού και άλλα χίλια χρόνια ζει χωριστά. Υπάρχει περίπτωση στο μέλλον να αποδώσει ο διάλογος περί ενότητας των Εκκλησιών ή είναι μια διαδικασία «να 'χαμε να λέγαμε»;

κ. Άνθιμος: Ο διάλογος πάντοτε είναι χρήσιμος. Τον είχε ξεκινήσει ο μεγάλος Πατριάρχης Αθηναγόρας. Ενώ δεν οδήγησε σε θεαματικά αποτελέσματα, συνέτεινε στο να είναι πιο ήπιες οι σχέσεις των δύο Εκκλησιών. Υποχώρησε η ουνία, ιδιαίτερα στην Ελλάδα. Να γίνεται λοιπόν ο διάλογος, αλλά από πλευράς του πληρώματος της Εκκλησίας, υπάρχει μια δυσκολία να γίνουν παραχωρήσεις στα βασικά θέματα της Πίστεως.

Να σας πω όμως ακόμη κάτι που είναι πολύ σημαντικό: το Βατικανό είναι κράτος, δεν είναι μόνον Εκκλησία. Εχει και στην Ελλάδα πρέσβη. Η ισχύς του είναι παγκόσμια. Εμείς είμαστε εθνικές Εκκλησίες. Αυτό είναι ένα μείον για την Ορθοδοξία. Γι' αυτό βλέπετε, ενώ ένας ήταν ο Πατριάρχης, ο Κωνσταντινουπόλεως, μόνον αυτός λέγεται Οικουμενικός, μετά έγινε και ο Ρωσίας λόγω πληθυσμού, ακολούθησαν και ο Βουλγαρίας, ο Ρουμανίας, ο Σερβίας. Ονομάστηκαν Πατριάρχες. Αυτή η πολυδιάσπαση δυσκολεύει τα πράγματα για να φτάσουν σε ένα σημείο, ιδιαίτερα από την πλευρά των φανατικών που δε θέλουν διάλογο με το Βατικανό. Ωστόσο με ένα πνεύμα ευαγγελικό και χριστιανικό, νομίζω ότι αυτός ο διάλογος αλλά και η επικοινωνία ιδιαίτερα σε μια τέτοια εόρτια στιγμή (σ. ιστ. εννοεί την ενθρόνιση του νέου πάπα), είναι χρήσιμα.

Saturday, May 2, 2015

ΣΧΟΛΙΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΤΙΚΑΝΟΝΙΚΗ ΧΕΙΡΟΤΟΝΙΑ ΧΩΡΕΠΙΣΚΟΠΟΥ ΑΠΟ ΤΟΝ ΚΑΘΑΙΡΕΘΕΝΤΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗ ΑΡΤΕΜΙΟ ΡΑΝΤΟΣΑΒΛΙΕΒΙΤΣ



ΣΧΟΛΙΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΤΙΚΑΝΟΝΙΚΗ ΧΕΙΡΟΤΟΝΙΑ ΧΩΡΕΠΙΣΚΟΠΟΥ ΑΠΟ ΤΟΝ ΚΑΘΑΙΡΕΘΕΝΤΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗ ΑΡΤΕΜΙΟ ΡΑΝΤΟΣΑΒΛΙΕΒΙΤΣ

Του Παναγιώτη Τελεβάντου
=====

Η χειροτονία χωρεπισκόπου από τον καθαιρεθέντα από την Εκκλησία της Σερβίας Μητροπολίτη Ράσκας και Πριζρένης κ. Αρτέμιο Ραντοσάβλιεβιτς πρέπει να λειτουργήσει ως καταλύτης για να αρθεί το σχίσμα στην Εκκλησία της Σερβίας.

Βεβαίως αυτή καθ’ εαυτήν η αντικανονική χειροτονία βαθαίνει το σχίσμα πλην όμως, αν όλοι ευαισθητοποιηθούν από το γεγονός και κινηθούν κατά Θεόν, υπάρχει δυνατότητα να οδηγηθούμε σε άρση του σχίσματος.

Είναι βέβαιον ότι ο Σεβ. κ. Αρτέμιος, όπως και οι άλλοι μαθητές του Οσίου Ιουστίνου Πόποβιτς, πρέπει να θέλουν την άρση του σχίσματος. 

Ο Σεβ. Μητροπολίτης Μαυροβουνίου κ. Αμφιλόχιος (Ράντοβιτς) είχε μιλήσει με πολλή αγάπη για τους αρχηγούς του αντι-οικουμενιστικού αγώνα και ζήτησε να έχουν άμεση επικοινωνία με τους Σέρβους ιεράρχες.

Η Εκκλησία της Σερβίας έχει αφήσει μετέωρη για πολλά χρόνια την απόφαση για διχοτόμηση της Μητροπόλεως Ράσκας πιθανότατα για να λειτουργεί σαν πόλος έλξεως επιστροφής του Σεβ. κ. Αρτεμίου σε κανονική τροχιά.

Γι’ αυτό δεν πρέπει να περιοριστούμε να καταδικάσουμε την χειροτονία ως αντικανονική. Ενδείκνυται απολύτως να αναληφθούν σχετικές πρωτοβουλίες για να βοηθήσουν την άρση του σχίσματος στη Σερβική Εκκλησία.

Οι π. Θεόδωρος Ζήσης, ο π. Γεώργιος Μεταλληνός, αλλά και ο π. Αναστάσιος Γκοτσόπουλος και όποιος άλλος διατηρεί φιλικές σχέσεις με τους Σέρβους αρχιερείς, πρέπει να σπεύσουν στη Σερβία και να προθυμοποιηθούν να κάνουν ότι τους ζητηθεί για να οδηγήσουν σε άρση του σχίσματος.

Ας μη θεώμεθα από μακριά τη σταύρωση της ενότητας της Σερβικής Εκκλησίας. Είναι το λιγότερο που οφείλουμε να κάνουμε ως ανταπόδοση της οφειλής που όλοι έχουμε για τον πλούτο της θεολογικής σοφίας που μας χάρισε ο Όσιος Ιουστίνος Πόποβιτς η αγία καρδία του οποίου θα θλίβεται υπέρμετρα για όσα βλέπει να συμβαίνουν στην ΑγιοΣαββική Εκκλησία των αδελφών μας των Σέρβων.

Ο διάβολος και οι Οικουμενιστές πανηγυρίζουν για τις εξελίξεις. Ας μη μείνουμε με τα χέρια σταυρωμένα.

"ΠΑΝΟΡΘΟΔΟΞΗ ΣΥΝΟΔΟΣ'' - “ΕΓΚΟΠΗ” ΚΑΙ ΑΝΑΤΡΟΠΗ ΤΟΥ ΕΥΑΓΓΕΛΙΟΥ



"ΠΑΝΟΡΘΟΔΟΞΗ ΣΥΝΟΔΟΣ'' - “ΕΓΚΟΠΗ” ΚΑΙ ΑΝΑΤΡΟΠΗ ΤΟΥ ΕΥΑΓΓΕΛΙΟΥ

Της Χριστούφαντου
=====

 Διαβάζουμε στήν τρίτη παράγραφο τοῦ ἄρθρου: ''Πανορθόδοξη Σύνοδος καί Οἰκουμενική Κίνηση'' τοῦ Σεβ. Ζιμπάμπουε (http://www.amen.gr/article/panorthodoksi-synodos-kai-oikoumeniki-kinisi) ὅτι: «... Ἅπασαι αἱ κατά τόπους Ἁγιώταται Ὀρθόδοξοι Ἐκκλησίαι συμμετέχουν σήμερον ἐνεργῶς εἰς διάφορα ἐθνικά, περιφερειακά καί διεθνῆ ὄργανα τῆς Οἰκουμενικῆς Κινήσεως...».

Οἱ ''Ὀρθόδοξοι'' Οἰκουμενιστές δηλαδή συμμετέχουν ἐνεργά σέ διάφορα οἰκουμενιστικά ὄργανα, ὅπως τό Π.Σ.Ε., καθώς καί σέ διάφορους διαχριστιανικούς καί διαθρησκειακούς διαλόγους. Δικαιολογοῦν μάλιστα αὐτή τήν ἐκτροπή τους καί τήν προβάλλουν καί τήν διατυμπανίζουν ὡς προϊόν εὐθύνης καί καλῆς χρήσης τῆς ἐξουσίας τους, λέγοντας ὅτι «... ἡ συνεργασία καί αἱ κοιναί προσπάθειαι πρός μίαν χριστιανικήν ἑνότητα τυγχάνουν οὐσιώδεις», ἐπειδή δῆθεν ἐφαρμόζουν τό εὐαγγελικόν χωρίον «ἵνα μή ἐγκοπήν τινα δῶμεν τῷ Εὐαγγελίῳ τοῦ Χριστοῦ».

Τό χωρίον ὅμως αὐτό μᾶς λέγει νά μή δημιουργοῦμε μέ τίς πράξεις καί τήν συμπεριφορά μας ἐμπόδιο στό νά διαδίδεται καί νά γίνεται ἀποδεκτό τό Εὐαγγέλιο τοῦ Χριστοῦ. Αὐτοῦ τοῦ εἴδους ὅμως οἱ διάλογοι, οἱ συνάξεις, οἱ «Σύνοδοι» καθώς καί οἱ συμπροσευχές, τά ἡμισυλλείτουργα κλπ., τῶν ''Ὀρθοδόξων Οἰκουμενιστῶν'' δημιουργοῦν, ὄχι μόνον ''ἐγκοπήν τινα'' στό Εὐαγγέλιον τοῦ Χριστοῦ, ἀλλά ἐπιφέρουν καθαρή εὐαγγελική ἀνατροπή, δοθέντος ὅτι οἱ παραβάσεις τῶν Ἱερῶν Κανόνων νομοτελειακά ὁδηγοῦν στήν κατάλυση τῶν δογμάτων, καί μάλιστα αὐτῆς τῆς ἴδιας τῆς Ὀρθόδοξης Ἐκκλησιολογίας. 

Χρησιμοποιοῦν δέ τό χωρίον αὐτό ὡς πρόφαση γιά νά προωθήσουν δῆθεν τό Εὐαγγέλιο τοῦ Χριστοῦ. Τό Εὐαγγέλιο δέν τό προωθοῦν, ἀφοῦ δέν κινοῦνται γιά τήν διάδοσή του, ὡς ὤφειλαν, μέ τίς Ὀρθόδοξες προϋποθέσεις, τίς ὁποῖες ὄχι μόνο περιφρονοῦν, ἀλλά ἀθετοῦν καί παραβιάζουν. Ἔτσι δημιουργοῦν ''ἐγκοπή'', δηλαδή πρόσκομμα, στήν διάδοση του, ἐνῶ ὑποτίθεται ὅτι ἐργάζονται γι᾽ αὐτήν.

Ἡ συμμετοχή τῶν Ὀρθοδόξων Ἐκκλησιῶν στό Π.Σ.Ε. εἶναι ἄνομη, διότι ἐκτός τῶν ἄλλων, οἱ χριστιανικές κοινότητες τῶν αἱρετικῶν τοποθετοῦνται στό ἴδιο ἐπίπεδο μέ τήν Ὀρθοδοξία μας, ἡ ὁποία εἶναι ἡ μόνη ἀποκεκαλυμμένη ἀλήθεια τοῦ Θεοῦ στόν ἄνθρωπο πού ὁδηγεῖ στήν σωτηρία, καί ἔτσι κινδυνεύει νά καταλυθεῖ ἡ ἰδιομορφία τῆς Ὀρθοδοξίας ὅσο μετέχουμε στό Π.Σ.Ε. Στήν πίστη μας δέν ὕπάρχει ποικιλία, ἀλλά ἀπόλυτη ταυτότητα. Γιά νά πραγματοποιηθεῖ ἡ ἑνότητα ὅλων ὅσων ἀποκλίνουν ἀπό τήν «ἅπαξ παραδοθεῖσαν πίστιν» πρέπει ὅλοι οἱ ἀποκλίνοντες νά ἐνταχθοῦν μέσα στήν Μίαν, Ἁγίαν Καθολικήν καί Ἀποστολικήν Ἐκκλησίαν καί νά μήν φρονούν διαφορετικά ὡς πρός τήν πίστη καί ἀντίθετα μέ τήν ἀποκάλυψη τοῦ Θεού, ὅπως αὐτή ἑρμηνεύτηκε ἀπό τίς Οἰκουμενικές Συνόδους.

Ὅσο γιά τήν ''ἀγάπη'', πού συγκινεῖ τούς Οἰκουμενιστές, αὐτή πρέπει νά πορεύεται ὄχι αὐτόνομα, ἀλλά μαζί μέ τήν ἀλήθεια, ἀφοῦ «ἀπό πίστεως εἰλικρινοῦς ἡ ἀγάπη τίκτεται».

Η ΠΡΟΣΦΟΡΑ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΗΣ ΓΥΝΑΙΚΑΣ



Η ΠΡΟΣΦΟΡΑ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΗΣ ΓΥΝΑΙΚΑΣ

Του Πανοσ. Αρχιμ. Ιωήλ Κωνστάνταρου 
=====

Όσο κι αν επιχειρούν ορισμένοι κύκλοι να απορθοδοξοποιήσουν την Πατρίδα μας, η ίδια η πραγματικότης αποδεικνύει ότι οι Ελληνίδες αγαπούν τον Χριστό και έχουν αποθέματα γνησίου ανθρωπισμού μέσα στην συνείδησή τους. Παρά τα λάθη ή τις ελλείψεις και αδυναμίες, η παράδοσις και η πλούσια κληρονομιά των μητέρων αποτελεί σημαντικό παράγοντα στον ευλογημένο τομέα της αγνής προσφοράς. 

Αν τώρα προστεθεί και το ότι τόσοι άνθρωποι αλλοεθνείς κατοικούν στην πατρίδα μας με τα τόσα προβλήματα που οι ίδιοι φέρουν αλλά και δημιουργούνται, κατανοεί κανείς πόσο θα πρέπει οι πιστές γυναίκες να αφομοιώσουν την πίστη και να μιμηθούν την προσφορά των Αγίων γυναικών της Εκκλησίας μας, αλλά και την πολύπλευρη προσφορά των μητέρων μας στο Έθνος.

Το πόσο η κοινωνία θα αλλάξει επί τα βελτίω εάν η πιστή γυναίκα συνειδητοποιήσει την ευλογία τής προσφοράς, αυτό δεν χρειάζεται καν να το τονίσουμε, δοθέντος ότι “το χειρότερο νερό είναι αυτό που λιμνάζει και το καλύτερο εκείνο που προσφέρεται”.

Είθε η Αγία Ταβιθά να ευλογεί αλλά και να βρεθούν στον χώρο τής Εκκλησίας πιστές ψυχές που θα τη μιμηθούν και φυσικά θα λάβουν και τη χάρη της.