ΤΑ ΠΡΩΤΑΠΡΙΛΙΑΤΙΚΑ ΨΕΜΜΑΤΑ

ΤΑ ΠΡΩΤΑΠΡΙΛΙΑΤΙΚΑ ΨΕΜΜΑΤΑ

Του θεολόγου κ. Ανδρέα Κυριακού

=====

Θεωρείται έθιμο παμπάλαιο ν’ αραδιάζουν οι άνθρωποι ψέμματα την 1η Απριλίου. Άν ήταν μόνο τη μέρα αυτή τα ψέμματα και τις υπόλοιπες μέρες του χρόνου αυτό εξαφανιζόταν από τη ζωή μας θα ήταν μικρό το κακό. Μόνο που δεν είν’ έτσι, δυστυχώς. Οι άνθρωποι, μικροί-μεγάλοι, έχουμε το ψέμμα στην άκρη της γλώσσας μας ολόχρονα. Ψέμματα στο σπίτι, ψέμματα στη δουλειά, ψέμματα στο δρόμο, ψέμματα στο σχολείο, ψέμματα μέρα-νύκτα, ψέμματα παντού. 

Το πρώτο ψέμμα, μας αναφέρει η Γένεση, ειπώθηκε στον παράδεισο από το Διάβολο για να ρίξει την Εύα στην αμαρτία. Γι’ αυτό το λόγο ονομάζεται ο Διάβολος «πατήρ του ψεύδους». Στις Δέκα Εντολές υπάρχει σαφής απαγόρευση: «ου ψευδομαρτυρήσεις κατά του πλησίον σου μαρτυρίαν  ψευδη». Έχουμε όμως συνηθίσει την αμαρτία αυτή, παρά την προειδοποίηση που είναι γραμμένη στους Ψαλμούς: «απολείς πάντας τους λαλούντας το ψεύδος» (Ψαλμ. ε΄ 7). Και αλλού στον ίδιο Ψαλμό (στ. 10) σημειώνεται: «ότι ουκ έστιν εν τω στόματι αυτών αλήθεια». Κάπου αλλού ο ψαλμωδός, γιομάτος πικρία, μονολογεί: «Εγώ δε είπα εν τη εκστάσει μου, πας άνθρωπος ψεύστης» (Ψαλμ. ριε΄2 ). 

Στην Καινή Διαθήκη, στους Μακαρισμούς, ο Χριστός μακαρίζει τα θύματα του ψεύδους: «μακάριοι εστέ όταν ονειδίσωσιν υμάς και διώξωσι και είπωσι παν πονηρόν ρήμα καθ’ υμών, ψευδόμενοι ένεκεν εμού» (Ματθ.ε΄11). Είναι φοβερά τα λόγια του Αποστόλου Πέτρου στον Ανανία: «ουκ εψεύσω ανθρώποις αλλά τω Θεώ» (Πραξ. ε΄1-11). Και φοβερότερες οι συνέπειες του ψέμματος εκείνου. Ο Απόστολος των εθνών προειδοποιεί το μαθητή του Τίτο για τους Κρήτες: «Κρήτες αεί ψεύσται» (Τιτ. α΄11). Δηλώνει επίσης: «μη ψεύσεθε εις αλλήλους» (Α΄Κορ. γ΄9). 

Με λίγα λόγια πρόκειται για αμαρτία, που αντιτίθεται στο θέλημα του Θεού. Δεν πρόκειται για μικρό πράγμα, όπως διατείνονται κάποιοι. Σκεφτείτε ποσό μικρό είναι ένα σπίρτο. Και όμως! Έχει τη δύναμη να κάνει στάκτη ένα ολόκληρο δάσος. Τον ψεύτη τον αποστρέφονται οι άνθρωποι αλλά κι ο Θεός. Είναι γνωστό το ιταλικό παραμύθι του Πινόκιο, που μεγαλωνε η μύτη του κάθε φορά που έλεγε ψέμματα. Και αυτό του βοσκού του ψεύτη. 

Ας αφήσουμε όμως τα διδακτικά παραμύθια και ας ακροασθούμε τον πατερικό λόγο. «Ουδείς γαρ ψευδόμενος ήνωται τω Θεώ, αλλότριον εστί του Θεού το ψεύδος» λέγει ο Αββάς Δωρόθεος. Με απλά λόγια: άνθρωπος που ζει μέσα στο ψέμμα δεν μπορεί να έχει σχέση με το Θεό. Ώστε ο ψεύτης διακινδυνεύει αυτή την ίδια τη σωτηρία του. Ας κόψουμε το ψέμμα από την ομιλία μας. Δύσκολο, άλλα επάναγκες, αν θέλουμε να δούμε Θεού πρόσωπο.

ΕΡΓΑ ΚΑΙ ΗΜΕΡΕΣ ΦΡΑΓΚΟΠΑΠΑΔΩΝ ΚΑΙ ΦΡΑΓΚΟΚΑΛΟΓΡΙΩΝ

ΧΟΡΕΥΟΥΝ ΚΟΣΜΙΚΟΥΣ ΧΟΡΟΥΣ ΚΑΙ ΤΡΑΓΟΥΔΟΥΝ ΚΟΣΜΙΚΑ ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ ΟΙ ΦΡΑΓΚΟΠΑΠΑΔΕΣ ΚΑΙ ΟΙ ΦΡΑΓΚΟΚΑΛΟΓΡΙΕΣ.

ΚΑΙ Ο "ΑΓΙΟΣ ΠΑΤΕΡΑΣ"; 

"Ο ΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΤΗΣ ΑΔΕΛΦΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΤΗΣ ΠΡΕΣΒΥΤΕΡΑΣ ΡΩΜΗΣ" ΟΠΩΣ ΤΟΝ ΑΠΟΚΑΛΟΥΝ ΟΙ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΕΣ;

ΑΠΕΦΑΝΘΗ ΟΤΙ Η ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΕΙΝΑΙ ΑΣΘΕΝΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΕΠΕΙΔΗ ΔΕΝ ΑΝΑΓΝΩΡΙΖΕΙ ΤΟ ΚΥΡΙΑΡΧΙΚΟ ΠΡΩΤΕΙΟ ΤΟΥ ΣΤΗΝ ΕΚΚΛΗΣΙΑ.

Η ΝΟΘΟΣ ΑΓΑΠΗ ΤΟΥ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΥ

Η ΝΟΘΟΣ ΑΓΑΠΗ ΤΟΥ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΥ

Της Χριστούφαντου

=====

Συχνά, οἱ Οἰκουμενιστές ὁμιλοῦν περί ἀγάπης πρός τούς ἐκτός Ἐκκλησίας, ἐνῶ ταυτόχρονα ἐπιδεικνύουν περιφρόνηση καί διώκουν ἐκείνους πού καλοπροαίρετα τούς ἐλέγχουν καί οἱ ὁποῖοι βρίσκονται ἐντός Ἐκκλησίας. 

Ἡ βάση ὅμως τῆς ἀγάπης εἶναι ἡ ἀλήθεια. Ἡ ἀγάπη δίχως ἀλήθεια, στόν χῶρο τῆς Ἐκκλησίας ὁδηγεῖ στήν πλάνη καί στήν αἵρεση. Τήν σωστή ἀγάπη πρός τούς ἐκτός Ἐκκλησίας, σέ διαχριστιανικές, διομολογιακές ἤ διαθρησκειακές συναντήσεις, τήν διασφαλίζουν οἱ Ἱεροί Κανόνες, ἐνῶ σέ προσωπικό ἐπίπεδο, ἐκτός ἀπό τούς Κανόνες, τήν ἐξασφαλίζει ἡ καθαρή ἀπό ἐμπάθεια καρδιά τοῦ Ὀρθοδόξου καί ἡ ἐνοικοῦσα σέ αὐτόν Χάρη τοῦ Θεοῦ. Ἀπόδειξη τούτου εἶναι οἱ ἴδιοι οἱ Ἅγιοι, οἱ ὁποῖοι, ἐνῶ ἐφάρμοζαν τούς Ἱερούς Κανόνες, ταυτόχρονα στήν καρδιά τους εἶχαν ὠκεανό ἀγάπης.

Δυστυχῶς, στό πλαίσιο τοῦ Οἰκουμενισμοῦ καί στίς ἐκδηλώσεις τοῦ κύριου φορέα του, τοῦ Π.Σ.Ε., μέσα σέ ἀδογμάτιστους καί ἀθεολόγητους διαλόγους, βασιλεύει τό πονηρό ἐφεύρημα τοῦ ''διαλόγου τῆς ἀγάπης''. Ἀλλά, μέ τέτοιου εἴδους ἀγάπη - ὑποκριτική -, πού θυσιάζεται ἡ ἀλήθεια τῆς πίστης, μέ φαρισαϊκό ἦθος, ἀπαράδεκτη αἱρετική θεολογία καί αἱρετική ἐκκλησιολογία, οὔτε ὁ κόσμος σώζεται, οὔτε ὁ ἄνθρωπος. Οἱ αἱρετικοί δέν βοηθοῦνται ὀρθά, ὥστε νά ἐπιστρέψουν στήν Ἐκκλησία. τουναντίον μάλιστα, ἐνῶ δέν ἐντάσσονται στήν Ἐκκλησία, τούς δίνεται ἡ ψευδαίσθηση ὅτι σώζονται μέσα στήν πλάνη καί στήν ''ἐκκλησία'' - ψευδοεκκλησία - πού βρίσκονται. 

Γιά τούς Νεοεποχῆτες Οἰκουμενιστές, ἡ αὐθεντική γραμμή τῶν Προφητῶν, Ἀποστόλων καί πάντων τῶν Ἁγίων, θεωρεῖται σκληρή, ἀπαράδεκτη καί ἀφιλάδελφη. Χλευάζεται συνεχῶς καί χαρακτηρίζεται, ὡς ''φονταμενταλισμός'' καί φανατισμός, σκόπιμα, γιά νά ἀποδυναμωθεῖ. Ἀντί δέ αὐτῆς τῆς γραμμῆς, στούς διαλόγους τους μέ τούς ἑτερόδοξους αἱρετικούς ἤ τούς ἀλλοθρήσκους, οἱ Οἰκουμενιστές υἱοθετοῦν τήν πολιτική τῆς ''ἀγαπολογίας''. 

Καί ἐνῶ οἱ Οἰκουμενιστές παρουσιάζονται χαλαροί ἕως περιφρονήσεως τῶν εὐαγγελικῶν ἐπιταγῶν, τῶν Ἱερῶν Κανόνων καί τῆς διδασκαλίας τῶν Ἁγίων ἕνεκεν τῆς δῆθεν ἀγάπης ταυτοχρόνως γίνονται τόσο φανατικοί στήν ἐφαρμογή τῶν οἰκουμενιστικῶν συνταγῶν καί τῶν δεσμεύσεων πού ἔχουν ἀναλάβει νά ἐφαρμόσουν μέσω τῶν ἀπαραδέκτων οἰκουμενιστικῶν τους συμφωνιῶν, πού θυμίζουν τακτικές Βέκκου καί ὅλων τῶν κακούργων Λατινοφρόνων. Φυσικά, ὅλα αὐτά, ὄχι μόνο ἀγάπη δέν ἀποδεικνύουν, ἀλλά, κατά πλάνην καί Ἀθηναγόρειον ψευδοσυναίσθημα ἀγάπης, μᾶλλον ἀποστασία καί μῖσος ἔναντι τῶν φορέων καί τῶν ἐκφραστῶν τῆς ἀλήθειας τῆς Ἐκκλησίας. 

Ὅσο, τέλος, γιά τόν ἰσχυρισμό τῶν Οἰκουμενιστῶν, ὅτι γνωρίζουν τήν ἀγάπη τοῦ Θεοῦ, ἄς τονισθεῖ ὁ λόγος τοῦ Ἁγ. Ἰωάννου τοῦ Θεολόγου: «Ὁ λέγων, ἔγνωκα αὐτόν καί τάς ἐντολάς αὐτοῦ μή τηρῶν, ψεύστης ἐστί καί ἐν τούτῳ ἡ ἀλήθεια οὔκ ἐστιν» (Ἰωάν. Α´ 2, 4).

Ο ΓΚΑΝΤΙ ΣΤΟ ΛΟΝΔΙΝΟ

Ο ΓΚΑΝΤΙ ΣΤΟ ΛΟΝΔΙΝΟ

======

Όταν ο Γκάντι σπούδαζε νομικά στο Πανεπιστήμιο του Λονδίνου είχε έναν καθηγητή, το επίθετο του οποίου ήταν Mr. Peters, που δεν συμπαθούσε καθόλου τον Γκάντι.

Κάποια μέρα, κατά τη διάρκεια του μεσημεριανού γεύματος, ο Mr. Peters καθόταν στο εστιατόριο του Πανεπιστημίου, όταν ο Γκάντι ήλθε, με τον δίσκο του και κάθισε δίπλα του. Σοβαρά ενοχλημένος, ο υπερόπτης καθηγητής είπε στον Γκάντι:

«Κύριε Γκάντι, δεν γνωρίζετε ότι ένα γουρούνι και ένα περιστέρι δεν κάθονται μαζί κατά τη διάρκεια τού φαγητού τους»;

Και η απάντηση τού Γκάντι ήταν:

«Μην ενοχλείσθε κ. καθηγητά, θα πετάξω παραπέρα...» και πήγε και κάθισε σ' ένα άλλο τραπέζι.

Πράσινος από τα νεύρα του ο Mr. Peters θέλησε να πάρει την ρεβάνς στις επόμενες εξετάσεις, αλλά ο φοιτητής του, ως συνήθως, απάντησε ορθότατα σε όλες τις ερωτήσεις του. Τότε ο Mr. Peters, του έθεσε την παρακάτω ερώτηση:

«Κύριε Γκάντι, τι θα κάνατε αν περπατώντας στον δρόμο βρίσκατε ένα πακέτο γεμάτο σοφία και ένα άλλο γεμάτο λεφτά; Ποιο από τα δύο θα παίρνατε»;

Χωρίς να πολυσκεφτεί ο Γκάντι του απάντησε:

«Σίγουρα το πακέτο με τα χρήματα».

Τότε ο Mr. Peters μ' ένα χαμόγελο γεμάτο ειρωνεία του είπε:

«Αν ήμουν στην θέση σας θα έπαιρνα αυτό με την σοφία, δεν νομίζετε»;

Και ο Γκάντι με απάθεια του απάντησε: «Ο καθένας παίρνει αυτό που του λείπει».

Ο Mr. Peters ήδη υστερικός από την απάντηση του φοιτητή του, έγραψε στην κόλλα του διαγωνίσματος: «Ηλίθιος» και την έδωσε στον Γκάντι. Ο Γκάντι πήρε την κόλλα του διαγωνίσματος, κάθισε κάτω κι ύστερα από μερικά λεπτά πάει στον καθηγητή του και του λέει:

«Mr. Peters, υπογράψατε το γραπτό μου, αλλά ξεχάσατε να το βαθμολογήσετε».!!!

ΠΗΓΗ:

Ημερολόγιο Αποδημίας

ΕΠΙΛΗΣΜΟΣΥΝΗ ΘΕΟΥ - ΔΙΑΦΘΟΡΑ - ΣΩΤΗΡΙΑ (Ψαλμός ιγ´)

ΕΠΙΛΗΣΜΟΣΥΝΗ ΘΕΟΥ - ΔΙΑΦΘΟΡΑ - ΣΩΤΗΡΙΑ

(Ψαλμός ιγ´)

Της Χριστούφαντου

=====

Εἶπε στό βάθος τῆς καρδιᾶς, ὁ ἄνθρωπος ὁ ἄφρων,

πώς ''δέν ὑπάρχει ὁ Θεός'', οὐδέ Κύριος πάντων.

Ἡ ἁμαρτία σκότισε καί τύφλωσε ὁ νοῦς του,

ἡ ἀφροσύνη τοῦ ᾽φραξε τό νοερόν τό οὖς του.

Αὐτός καί ὅλ᾽ οἱ ὅμοιοι ἀπώλεσαν σοφία,

κατήντησαν τό βδέλυγμα, ἀρνοῦνται εὐλογία.

Τόσο πολύ διέδωσαν κακόν στήν κοινωνία,

οὐδείς ὑπάρχει ἀγαθός, σφύζει παρανομία.

Ὁ Κύριος ἐξ οὐρανοῦ ἔσκυψε στούς ἀνθρώπους,

μέ βλέμμα Του τό θεϊκό ἐτάζει τούς ἐνόχους.

Ὑπάρχει ἄραγε ψυχή ποθοῦσα σωτηρίαν,

προσευχομένη στόν Θεόν μέ ἅγια παρρησίαν;

Οἱ ἄνθρωποι ἐξέκλιναν, διαφθορά μεγάλη,

χρηστότητα δέν τήν ποθοῦν καί ζοῦν στήν παραζάλη.

Ὁ λάρυγγάς τους φοβερός, ὡς τάφος ἀνοιγμένος,

γεμᾶτος λόγους βλάσφημους καί μέ αἰσχρά πνιγμένος.

Μέ τίς συκοφαντίες τους καί τίς ψευδολογίες,

μέ σχέδια τά δόλια καί μέ τίς φαρμακεῖες,

 μοιάζουνε μέ τίς ὀχιές στό δηλητήριόν τους,

καί ἐκτοξεύουν πονηρά πάνω στόν ἀδελφόν τους.

Τό στόμα τους ἀντί χαρᾶς, κατάρας ἐνεπλήσθη

καί βλασφημοῦνε τόν Θεό καί τῶν ἀνθρώπων πλήθη.

Τά πόδια τους ἀκούραστα σπεύδουν νά χύσουν αἷμα,

ὅπου καί ἄν πορεύωνται πικρόν ἀνοίγουν θέμα.

Στούς δρόμους μέ τίς πράξεις τους συντρίμματα σκορπίζουν,

βίον γλυκύν δέν γνώρισαν, καλόν ἐξανεμίζουν.

Εὐλογημένον τοῦ Θεοῦ φόβον δέν τόν γνωρίσαν, 

πνευματικούς τους ὀφθαλμούς μέ ταραχήν γεμίσαν.

Ρωτάω κι ὅλο ἀπορῶ, ἀπάντησις ὑπάρχει;

Δέν θά συνετισθοῦν λοιπόν καί τό κακόν θά ἄρχῃ;

Πότε εἰς νοῦν θά ἔλθουνε ἐργάτες ἀνομίας

καί πότε θά σωφρονισθοῦν τέκνα ἀκολασίας;

Αὐτοί πού κατατρώγουνε σάν ἄρτον τόν λαόν μου

καί δέν ἐπεκαλέσθησαν ποτέ τόν Κύριόν μου,

πού ζοῦνε στήν διαστροφήν, τῆς ἄθλιας κακίας,

ποτέ τους δέν ἐψέλλισαν λόγους δοξολογίας.

Γι᾽ αὐτό καί τούς κυρίευσαν οἱ δεισιδαιμονίες,

σκιάν τους ἐφοβήθησαν μ᾽ ἀνύπαρκτες αἰτίες.

Δέν ἤτανε ὁ Κύριος κοντά εἰς τό πλευρόν τους,

ἔρημοι κι ἀπροστάτευτοι, ἐμμένουν στό κακόν τους.

Ὦ πονηροί κι ἀπάνθρωποι, Θεόν τόν ἀγνοεῖτε,

πτωχόν τόν εὐτελίζετε καί τόν καταφρονεῖτε.

Κι αὐτό, γιατί ἐλπίδα του ἔχει τόν Κύριόν του,

πάντα βοήθεια ζητᾷ ἀπό τόν Πλαστουργόν του.

Ποιός θά ᾽ρθῃ ἀπό τήν Σιών νά δώσῃ ἀμνηστείαν

καί ποιός θά σώσῃ Ἰσραήλ ἀπό τήν δυστυχίαν;

Ποιός ἄλλος ἀπό τόν Θεόν λύει αἰχμαλωσίας

καί ἐπιστρέφει τόν λαόν σέ δρόμον ἀληθείας;

Θεόν τους θά λατρεύσουνε, ἐν θείᾳ εὐφροσύνῃ,

τοῦ Ἰακώβ ἀπόγονοι, ποθοῦν δικαιοσύνη.

Θά ἀλαλάζῃ ὁ λαός μέ ἅγια χαρμοσύνη,

καρδιές τῶν Ἰσραηλιτῶν θά ζοῦνε ἐν εἰρήνῃ.

ΤΟ ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΟ ΤΗΣ ΕΠΙΛΟΓΗΣ ΤΩΝ ΜΕΙΚΤΩΝ ΚΑΤΑΣΚΗΝΩΣΕΩΝ

ΤΟ ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΟ ΤΗΣ ΕΠΙΛΟΓΗΣ ΤΩΝ ΜΕΙΚΤΩΝ ΚΑΤΑΣΚΗΝΩΣΕΩΝ

«Παιδί μου, βάζεις φωτιά με τη φωτιά;», μου είπε με ερωτηματικό τρόπο ένας γέροντας ιερεύς, που είχαμε μιλήσει για τις μεικτές κατασκηνώσεις.

Του θεολόγου κ. Β. Χαραλάμπους

=====

Η περίοδος αυτή ίσως είναι η καταλληλότερη για τον προγραμματισμό των Καλοκαιρινών Κατασκηνώσεων. Κάποιοι επιλέγουν τις μεικτές κατασκηνώσεις και κάποιοι κάνουν σκέψεις για να δοκιμάσουν το είδος τούτο. Στην Κύπρο κάποιοι εφαρμόζουν το είδος αυτό και κάποιοι προβληματίζονται για εφαρμογή των.  

Οι γονείς εμπιστεύονται τα παιδιά τους στις κατασκηνώσεις και μάλιστα στις Εκκλησιαστικές κατασκηνώσεις. Είναι λοιπόν φρονιμότερο να γίνεται δεύτερη σκέψη, όταν πρόκειται να επιλεγεί το είδος της μεικτής κατασκήνωσης, καθότι καραδοκούν σοβαροί κίνδυνοι, ιδιαιτέρως μάλιστα σε κατασκηνώσεις με παιδιά του Λυκείου.

Είναι πολύ δύσκολο να αποφεύγονται τα έκτροπα, τα συναφή με τη μορφή των μεικτών κατασκηνώσεων. Ας μην υποτιμούνται λοιπόν οι κίνδυνοι που καραδοκούν και να θεωρούνται οι εκφράζοντες την αντίθετη περί τούτου άποψη, ως διακατεχόμενοι από πουριτανισμό ή νοσηρό συντηρητισμό.

Να λάβει κάποιος μέτρα, για να αποφευχούν τα σχετικά έκτροπα; Να εφαρμόσει αυστηρότερο πρόγραμμα; Δεν αποτελεί τούτο λύση. Έχω την άποψη ότι τον πρώτιστο λόγο τον έχει ο ίδιος ο γονιός και πρέπει να προβληματίζεται πριν στείλει το παιδί του σε τέτοιου είδους κατασκηνώσεις. Είναι πολύ σοβαρό το θέμα. Δεν είναι τούτο ακρότητα. 

Φυσικά όσοι εφαρμόζουν το είδος τούτο των μεικτών κατασκηνώσεων, ισχυρίζονται ότι δεν παρουσιάζονται έκτροπα. Μακάρι να είναι έτσι. Αν υπάρχουν όμως ενδείξεις, πρέπει να σταθμίζονται με σοβαρότητα. "Ένδειξη" μπορεί να είναι και το διώξιμο παραβατών από τέτοιου είδους κατασκηνώσεις (αν γίνεται διώξιμο) και δη όταν αφορά ικανό αριθμό παιδιών. Κι αν μη γένοιτο ομιλούμε για εκδίωξη παιδιών, αντιλαμβανόμαστε περίπου και ποιας "υφής" θα είναι οι παραβάσεις. Αν μη γένοιτο υπάρχουν και σοβαρότερα τεκμήρια τότε ο σχολιασμός είναι περιττός και δεν υπάρχει η χρεία άλλων μαρτυριών.  

Υπό κανονικές θα έπρεπε να ενημερώνονται για όλα, όσοι  έχουν την πρώτη ευθύνη των κατασκηνώσεων και δεν διαβιούν στον κατασκηνωτικό χώρο, αλλά τούτο δεν είναι εύκολη υπόθεση.

Δυστυχώς "αρνητικό" ρόλο προς την κατεύθυνση αυτή πιθανόν να έχουν και οι εντυπωσιακές καλλιτεχνικές εκδηλώσεις, που δυστυχώς δείχνουν μια πολύ επίπλαστη εικόνα της κατασκήνωσης, καταδεικνύοντας σε όσους έχουν την πρώτη ευθύνη των κατασκηνώσεων και δεν διαβιούν στον κατασκηνωτικό χώρο, ότι "όλα βαίνουν καλώς".

Αν όμως επίμονα ερωτηθούν (να μην πω το δύσκολο “ανακριθούν”), όσοι εμπλέκονται στην κατασκήνωση, αν έχουν δει έκτροπα, πιθανόν να ανακαλυφθούν δυσάρεστα. Ας μη υποτιμηθεί και η άποψη των μαγείρων ή άλλων φροντιστών. 

Κυρίως στις λυκειακές τάξεις, καραδοκούν πολλοί κίνδυνοι και δεν πρέπει να υποτιμάται η επικινδυνότητα των μεικτών κατασκηνώσεων.  «Παιδί μου, βάζεις φωτιά με τη φωτιά;», μου είπε με ερωτηματικό τρόπο ένας γέροντας ιερεύς, που είχαμε μιλήσει για τις μεικτές κατασκηνώσεις.  Γνωρίζω γέροντα ιερέα πνευματικό ο οποίος συμβούλευσε να μη συμμετάσχουν τα εγγονάκια του στο κατασκηνωτικό είδος τούτο. «Δεν καταλαβαίνουν από τις εξομολογήσεις των παιδιών στα Σχολεία, τι γίνεται στη νεολαία σήμερα και θα τους βάλουμε μαζί σε μεικτές κατασκηνώσεις;» ανέφερε με λύπη πρόσφατα ένα πνευματικός ιερεύς που συζητούσαμε το θέμα τούτο.

Προς τούτο είναι χρήσιμο να εκζητείται με επιμονή  η γνώση της ύπαρξης εκτροπών (αν υπάρχουν) σχετικών με τη μορφή των μεικτών κατασκηνώσεων. Κάποτε τα μειδιάματα των εφήβων, από ακούσματα των μεικτών κατασκηνώσεων, ίσως οδηγήσουν όσους υποτιμούν τους κινδύνους που καραδοκούν  σε περισσότερο προβληματισμό. 

Κάποτε και το πλήθος των ομαδαρχών που συνωστίζονται για να συμμετάσχουν σε τέτοιες κατασκηνώσεις προκαλούν ή μάλλον δεν προκαλούν απορίες. Αυτά γράφονται για προβληματισμό και όχι ως τεκμήρια. Το θέμα των μεικτών κατασκηνώσεων είναι πολύ σοβαρό και μάλιστα των λυκειακών τάξεων και δεν πρέπει να υποτιμάται η επικινδυνότητα των.

ΠΑΝΑΡΘΟΔΟΞΗ ΣΥΝΟΔΟΣ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΣ- ΕΚΚΟΣΜΙΚΕΥΣΗ-ΝΕΩΤΕΡΙΣΜΟΙ

ΠΑΝΑΡΘΟΔΟΞΗ ΣΥΝΟΔΟΣ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΣ- ΕΚΚΟΣΜΙΚΕΥΣΗ-ΝΕΩΤΕΡΙΣΜΟΙ

Του Παναγιώτη Τελεβάντου

=====

Διαβάσαμε στη Romfea.gr:

“Η αποστολή της Γ’ συνεδρίας της Ειδικής Διορθοδόξου Επιτροπής είναι να ολοκληρώσει την αναθεώρηση του σχεδίου κειμένου.” Ἡ συμβολή τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας εἰς ἐπικράτησιν τῆς εἰρήνης, τῆς δικαιοσύνης, τῆς ἐλευθερίας, τῆς ἀδελφοσύνης καί τῆς ἀγάπης μεταξύ τῶν λαῶν, καί ἄρσιν τῶν φυλετικῶν καί λοιπῶν διακρίσεων”, έργο το οποίο άρχισε κατά τη Β΄ συνεδρία της καθώς και επιμέλεια σχεδίων λοιπών κειμένων της Αγίας και Μεγάλης Συνόδου της Ορθοδόξου Εκκλησίας.”

Αυτό προπαντός το κείμενο δείχνει το πνεύμα της εκκοσμίκευσης που διαπνέει τις προπαρασκευαστικές επιτροπές της μέλλουσας να συνέλθει Πανορθόδοξης Συνόδου.

Τι είδους θέματα είναι αυτά;

Συγκροτήθηκαν ποτέ σύνοδοι, με την αξίωση μάλιστα να αναγνωριστούν ως οικουμενικές, οι οποίες ασχολήθηκαν με θεωρητικά κείμενα ή με κοινωνικά και πολιτικά ζητήματα;

Οι Σύνοδοι συνέρχονταν ανέκαθεν για να καθορίσουν τα δόγματα της Εκκλησίας όταν ανεφύοντο αιρέσεις που διαμφισβητούσαν την αλήθεια της Εκκλησίας και για να νομολογήσουν κανόνες που καθορίζουν τη ζωή των πιστών, τη διοίκηση των εκκλησιαστικών θεμάτων κτλ..

Στην μέλλουσα να συνέλθει Πανορθόδοξο Σύνοδο θα συζητήσουν κείμενα που υπαγορεύουν η “πολιτική ορθότητα” και θα εκδώσουν νερόβραστες θεολογικές ανακοινώσεις όπως αυτές που εκδίδονται για την οικολογία.

Υπάρχει μεγαλύτερη εκκοσμίκευση του φρονήματος της Εκκλησίας;

Οικουμενισμός, νεωτερισμοί, διαμάχες για το πρωτείο, μικρότητες για δικαιοδοσίες και κείμενα πολιτικής σκοπιμότητας.

Αυτά δυστυχώς τα θέματα θα απασχολήσουν την Πανορθόδοξη Σύνοδο.

Κρύβουμε το πρόσωπο από απελπισία και αποστροφή.

Ο ΣΕΒ. ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ ΝΕΑΠΟΛΕΩΣ ΒΑΡΝΑΒΑΣ ΚΑΙ Ο ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΣ

Ο ΣΕΒ. ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ ΝΕΑΠΟΛΕΩΣ ΒΑΡΝΑΒΑΣ ΚΑΙ Ο ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΣ

Του Παναγιώτη Τελεβάντου

=====

Διαβάσαμε στη Romfea.gr:

“Την Κυριακή 29 Μαρτίου 2015, ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Νεαπόλεως και Σταυρουπόλεως κ. Βαρνάβας ιερούργησε στον Ιερό Ναό Αγίου Γεωργίου στο Καλοχώρι.

Ο Σεβασμιώτατος κ. Βαρνάβας ιχνογράφησε με ακρίβεια το πρόσωπο της Οσίας Μαρίας της Αιγυπτίας.

Υπογράμμισε με έμφαση τη δύναμη της μετανοίας που επέδειξε η Οσία αλλά συγχρόνως και τον πλούτο της αγάπης του Θεού, ο οποίος την ανέσυρε από το βούρκο και αμείβοντας τους ασκητικούς αγώνες της τής έδωσε τη δυνατότητα να γίνει μέτοχος της Θείας Χάριτος.

Ο Σεβασμιώτατος προέτρεψε τους πιστούς να μιμηθούν την Οσία στη μετάνοια, γιατί μόνο η αληθινή μετάνοια ανοίγει το δρόμο της σωτηρίας.”

Αλλά, Σεβασμιότατε Νεαπόλεως, ο αγώνας της μετανοίας δεν αφορά όλους μας, ποιμένες και ποιμαινόμενους;

Η ομολογία της πίστεως δεν είναι εκδήλωση -και μάλιστα εκ των ων ουκ άνευ- του αγώνα της μετανοίας;

Εσείς, Σεβασμιότατε, ως επίσκοπος πώς ομολογείτε την πίστη μας;

Με τη σιωπή σας για τις παντοειδείς οικουμενιστικές ασχημίες; 

Μήπως με την ανοιχτή υποστήριξη που εκδηλώσατε για τη μετατροπή της Ορθόδοξης Θεολογικής Σχολής της Θεσσαλονίκης σε θρησκειολογική-οικουμενιστική με την ίδρυση  Τμήματος Ισλαμικών Σπουδών και μάλιστα εντελώς αναρμοδίως αφού επεμβαίνετε σε θέματα για τα οποία ο επιχώριος ιεράρχης της Θεσσαλονίκης κ. Άνθιμος εξέφρασε με έντονο τρόπο την κατηγορηματική του αντίθεση;

ΝΕΕΣ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΙΚΕΣ ΑΣΧΗΜΙΕΣ ΤΟΥ ΣΕΒ. ΣΟΥΗΔΙΑΣ ΚΛΕΟΠΑ

ΝΕΕΣ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΙΚΕΣ ΑΣΧΗΜΙΕΣ ΤΟΥ ΣΕΒ. ΣΟΥΗΔΙΑΣ ΚΛΕΟΠΑ

Του Παναγιώτη Τελεβάντου

====

Ο Σεβ. Σουηδίας κ. Κλεόπας κάνει ορισμένες θετικές ενέργειες για τις οποίες τον επαινούμε θερμά. Συγκροτεί λ.χ. νέες κοινότητες, χειροτονεί νέους κληρικούς, διορίζει μόνιμους εφημέριους σε ενορίες που είχαν μέχρι τώρα προσωρινούς κληρικούς κτλ.. 

Ταυτόχρονα, όμως, δυστυχώς μας στενοχωρεί πολύ επειδή προβαίνει σε πολλές απαράδεκτες οικουμενιστικές ασχημίες.

Τα ίδια έκανε πρόσφατα και στο Όσλο της Νορβηγίας όπου διόρισε μόνιμο εφημέριο της κοινότητας ένα διορισμό για τον οποίο τον επαινούμε εκ βαθέων.

Δυστυχώς, όμως, δεν παρέλειψε να έχει επαφές με τους εκπροσώπους του Παγκοσμίου Συμβουλίου Εκκλησιών της Νορβηγίας, ενώ ο Λουθηρανός "επίσκοπος" του Όσλο παρεβρέθηκε στους εορτασμούς που πραγματοποιήθηκαν.

Πολύ μας στενοχωρείτε, Σεβασμιότατε Σουηδίας, με αυτά τα οικουμενιστικά που μετέρχεστε, ενώ θα μας δώσετε μεγάλη χαρά αν κυκλοφορείτε με παραδοσιακή εμφάνιση κάτι που θα εμπνεύσει και το ποίμνιό σας.

ΘΕΡΜΗ ΠΑΡΑΚΛΗΣΗ ΣΤΟΝ ΣΕΒ. ΚΑΣΤΟΡΙΑΣ ΣΕΡΑΦΕΙΜ

ΘΕΡΜΗ ΠΑΡΑΚΛΗΣΗ ΣΤΟΝ ΣΕΒ. ΚΑΣΤΟΡΙΑΣ ΣΕΡΑΦΕΙΜ

Του Παναγιώτη Τελεβάντου

=====

Διαβάσαμε στη Romfea.gr:

“Στην Ακολουθία του Εσπερινού που τελέσθηκε στον Ιερό Ναό του Αγίου Νεκταρίου Άργους Ορεστικού, επί τη ιερά μνήμη του Αγίου Σάββα του εν Καλύμνω, χοροστάτησε ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Καστορίας κ. Σεραφείμ εχθές, Σάββατο 28 Μαρτίου 2015.

Η Ακολουθία ήταν αφιερωμένη στους Ιερόπαιδες που διακονούν στις Ιερές Ακολουθίες της Αγίας μας Εκκλησίας και βοηθούν το λειτουργικό έργο του Ιερέως.

Ο Σεβασμιώτατος ευχήθηκε στα «παπαδάκια» των Ενοριών του Άργους Ορεστικού να θυμούνται στη ζωή τους τη διακονία τους αυτή αλλά και τα εφόδια που απέκτησαν μέσα στο ιερό βήμα και ο Θεός θα τους αντιδωρίσει τα αγαθά Του εκατονταπλασίονα.

Τέλος, δώρισε σε όλα τα παιδιά ως ευλογία από ένα μικρό προσευχητάριο.”

Όντως πνευματικός ιεράρχης ο Σεβ. Καστορίας εμπνέει πραγματικά τους πιστούς. Κινείται πάντοτε αθόρυβα -με τη χαρακτηριστική σεμνότητα που τον διακρίνει- προς κάθε κατεύθυνση για να κατηχήσει ορθόδοξα το ποίμνιό του.

Ορθότατα δίνει τη δέουσα προσοχή προς τους ιερόπαιδες της Μητροπόλεως του. Τους αγκαλιάζει με στοργή και τους χαρίζει ως ενθύμιο προσευχητάριο ως το καλύτερο εφόδιο για όποιον υπηρετεί τον Κύριο στο Ιερό Βήμα.

Οι παρεμβάσεις και τα κηρύγματα του Σεβασμιότατου Καστορίας διακρίνονται πάντοτε για τον εμπεριστατωμένο θεολογικό τους εξοπλισμο και την βαθειά πατερική τους πνοή.

Ένα μόνο αναμένουμε εναγώνια απο τον Σεβ. Καστορίας. Να ακούμε τη φωνή του -με όποιον τρόπο προκρίνει ο ίδιος- για θέματα Οικουμενισμού και νεωτερισμών.

Στη Δυτική και Κεντρική Μακεδονία υπάρχουν καμιά δεκαριά πολύ ευλαβείς ιεράρχες, με αξιόλογη θεολογική κατάρτιση, ακατηγόρητοι για θέματα ήθους και πλεονεξίας, που εργάζονται πολύ πνευματικά στις Μητροπόλεις τους.

Αν έκαναν και δημόσιες παρεμβάσεις -με όποιο τρόπο έκριναν οι ίδιοι πρόσφορο- για θέματα Οικουμενισμού και νεωτερισμών θα ήταν πολύ διαφορετική η εικόνα της ιεραρχίας στη συνείδηση του λαού.

Ούτε ο Παναγιότατος θα ενοχλείτο από την παρέμβασή τους επειδή γνωρίζει ότι και τον ίδιο  αγαπούν και ότι κήδονται του κύρους του Οικουμενικού Θρόνου και γι’ αυτό η παρέμβασή τους θα είχε καταλυτική σημασία.