ΜΗ ΠΡΟΣΕΥΞΩΜΕΘΑ ΦΑΡΙΣΑΪΚΩΣ
=======
Μὴ προσευξώμεθα φαρισαϊκῶς, ἀδελφοί· ὁ γὰρ ὑψῶν ἑαυτὸν ταπεινωθήσεται, ταπεινωθῶμεν ἐναντίον τοῦ Θεοῦ, τελωνικῶς διὰ νηστείας κράζοντες· Ἱλάσθητι ἡμῖν ὁ Θεός, τοῖς ἁμαρτωλοῖς.
Φαρισαῖος κενοδοξίᾳ νικώμενος, καὶ Τελώνης τῇ μετανοίᾳ κλινόμενος, προσῆλθόν σοι τῷ μόνῳ Δεσπότῃ, ἀλλ' ὁ μὲν καυχησάμενος, ἐστερήθη τῶν ἀγαθῶν, ὁ δὲ μὴ φθεγξάμενος, ἠξιώθη τῶν δωρεῶν. Ἐν τούτοις τοῖς στεναγμοῖς, στήριξόν με Χριστὲ ὁ Θεός, ὡς φιλάνθρωπος.
ΛΙΓΕΣ ΣΚΕΨΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΑΙΔΕΙΑ ΣΤΗΝ ΚΥΠΡΟ
Του Σεβ. Μητροπολίτη Πάφου Γεώργιου*
================
Η Ορθόδοξη Εκκλησία υπήρξε ο προστάτης της εθνικής παιδείας σ’ όλον τον υπόδουλο Ελληνισμό. Και στην Κύπρο, μέχρι την ίδρυση των πρώτων σχολείων - κι αυτών ιδρυθέντων από την Εκκλησία - ιερείς υπήρξαν οι θεματοφύλακες της ελληνικής παιδείας.
Διατήρησαν άσβεστο το φως της μάθησης, όσο αμυδρό κι αν ήταν αυτό, προφυλάσσοντάς το από τους ανέμους των κατακτητών πού βυσσοδομούσαν να σβήσουν και την τελευταία αναλαμπή του.
Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΑΙΔΕΙΑ ΜΑΣ ΚΡΑΤΗΣΕ ΕΛΛΗΝΕΣ
________
Και πράγματι μπορούμε σήμερα να ομολογήσουμε πως η ελληνική παιδεία στάθηκε η πραγματική σχεδία του βίου μας.
Αυτή μας έδωσε, εκτός των άλλων, και πνοή για να πιστεύουμε, να παλεύουμε, να προχωρούμε. Δίχως τη δάδα της δεν θα μπορούσαμε να επιβιώσουμε.
Η μόνωση από τον υπόλοιπο ελληνικό κορμό, η δίωξη, η σκλαβιά, ο εξανδραποδισμός, θα μας αφάνιζαν.
ΤΟ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟ ΟΡΑΜΑ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΥΠΟΒΑΘΜΙΖΕΙ ΤΗΝ ΕΘΝΙΚΗ ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ
______________
Οι συνθήκες, βέβαια, σήμερα άλλαξαν. Η Κύπρος είναι μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης και όλοι μας είμαστε μάρτυρες του πολυπολιτισμικού χαρακτήρα της κοινωνίας μας. Δεν διαφωνούμε στο ότι η παιδεία μας σήμερα πρέπει να οδηγεί στην πνευματική ευθύνη και στον παγκόσμιο πολίτη.
Δεν μπορεί, όμως, η παιδεία μας να υποβαθμίζει την ταυτότητα του μέγιστου τμήματος του Κυπριακού λαού που είναι ελληνική. Η καλλιέργεια και ανάπτυξη της οικείας ταυτότητας δεν σημαίνει εθνικισμό, ούτε και εθνικό ναρκισσισμό. Σημαίνει καλλιέργεια των αξιών της παράδοσης, στέρεη γνώση της ιστορίας και γενικά αυτογνωσία.
ΑΝΗΣΥΧΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΑ ΑΠΕΞΑΡΤΗΣΗΣ ΑΠΟ ΤΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟ ΠΡΟΤΥΠΟ
___________
Δεν κρύβουμε την ανησυχία μας για τις προσπάθειες που επιχειρούνται για απεξάρτηση από το ελληνικό εκπαιδευτικό πρότυπο και την Ελλάδα, καθώς και την αμφισβήτηση της παρεχόμενης ιστορικής και θρησκευτικής ύλης στην εκπαίδευση.
Ανησυχούμε, επίσης, για την αμφισβήτηση, από μερικούς, της δυνατότητας διάπλασης σωστών πολιτών στο πλαίσιο της εθνικής παράδοσης, που χαρακτηρίζουν, μάλιστα, συντηρητική και αντιδραστική.
Τι να πούμε για τον εξοβελισμό από τη διδασκόμενη ύλη υπέροχων κειμένων, της Νεοελληνικής Λογοτεχνίας με τα οποία ανατράφησαν γενεές γενεών Ελλήνων της Κύπρου;
ΥΠΟΤΙΜΗΣΗ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΓΛΩΣΣΑΣ
____________
Χειρότερα είναι τα πράγματα στον τομέα της γλωσσικής κατάρτισης των παιδιών μας σήμερα και της επιχειρούμενης υποτίμησής της. Ή γλώσσα είναι ένας βασικός τρόπος με τον όποιο εκδηλώνεται άλλα και βιώνεται η εθνική αυτοσυνειδησία ενός λαού. Ή ελληνική γλώσσα είναι ο αρραγής συνδετικός κρίκος της ιστορίας του έθνους μας. Μιας ιστορίας 35 σχεδόν αιώνων. Είναι η ίδια γλώσσα του «Αιέν αριστεύειν» και του «Βασιλεύ ουράνιε», του «Ίτε παίδες Ελλήνων...νυν υπέρ πάντων αγών» και του «Αποτίναξέ τους, Πενταδάκτυλέ μου», η γλώσσα του Ομήρου, και του Σοφοκλή, αλλά και του Παλαιολόγου και του Ρήγα Φεραίου και του Γρηγόρη Αυξεντίου.
ΤΟ ΕΥΑΓΓΕΛΙΟ ΓΡΑΦΤΗΚΕ ΣΤΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ
__________
Ως Εκκλησία έχουμε κι ένα επιπλέον λόγο να καυχόμαστε για την Ελληνική μας γλώσσα. Ο λόγος του Θεού κατεγράφη εξ αρχής εις την Ελληνική γλώσσα. Κι αργότερα, όταν ο λόγος του Θεού έπρεπε να ερμηνευθεί με το λόγο του ανθρώπου, δεν υπήρχε στη σκηνή της Ιστορίας άλλος φιλοσοφικός λόγος εκτός από τον Ελληνικό και σ’ αυτόν ερμηνεύθηκε και αναλύθηκε η Καινή Διαθήκη.
Μπορούμε λοιπόν, οι Νεοέλληνες, να στερούμε από τα παιδιά μας τον θησαυρό της γλώσσας μας; Μπορούμε να τους στερούμε την πνευματική απόλαυση της εντρύφησης στα κείμενα των προγόνων μας;
Είναι χρέος επιτακτικό, όχι μόνον της Εκκλησίας και των Εκπαιδευτικών, αλλά όλων μας, να προστατεύσουμε ως κόρην οφθαλμού την Ελληνική μας παιδεία. Χωρίς αυτήν το μέλλον του Κυπριακού Ελληνισμού διαγράφεται ζοφερόν.
*Αποσπάσματα εισήγησης του Σεβ. Μητροπολίτη Πάφου Γεώργιου, Προέδρου της Συνοδικής επιτροπής για την παιδεία που χωρίσαμε και τιτλοφορήσαμε αυθαίρετα σε ενότητες.
ΠΗΓΗ:
Θρησκευτικά
ΑΡΓΗΣΕ, ΑΛΛΑ ΣΤΟ ΤΕΛΟΣ ΚΑΤΑΛΑΒΕ...
========
Ένας παππούς, καθισμένος στην πολυθρόνα του μπροστά στην τηλεόραση που ανακοίνωνε και νέες μειώσεις στις συντάξεις, μονολόγησε:
Όταν ήμουν μαθητής, άκουγα κάθε τόσο τη δασκάλα μου να λέει:
«Να προσέχετε τα .... κόμματα! Ένα λάθος κόμμα, μπορεί να σας χαλάσει
τελείως τη σύνταξη!»
Έπρεπε να περάσουν εξήντα χρόνια για να καταλάβω τι εννοούσε.
ΠΗΓΗ:
Ξυπνήστε Ρε
Η ΙΕΡΑ ΜΟΝΗ ΤΟΥ ΚΑΤΕΧΟΜΕΝΟΥ ΑΠΟΣΤΟΛΟΥ ΑΝΔΡΕΑ ΚΑΙ Η “ΔΙΖΩΝΙΚΗ ΔΙΚΟΙΝΟΤΙΚΗ ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑ”
Του Παναγιώτη Τελβάντου
=========
Την ώρα που οι συνθηκολόγοι της Λευκωσίας είναι τόσο ευαίσθητοι και προσεκτικοί να μη στεναχωρέσουν τον κ. Ντάουνερ και εξακολουθούν να αναζητούν με αποφευκτέα συνέπεια τη συγκρότηση της Διζωνικής Δικοινοτικής Ομοσπονδίας (γράφε Συνομοσπονδίας ή λύσης των δύο κρατών υπό Τουρκική επικυριαρχία), το μεγάλο προσκύνημα της Κύπρου - ο Απόστολος Ανδρέας - κινδυνεύει κυριολεκτικά με κατάρρευση.
Και ως να μην έφταναν τα στατικά προβλήματα που παρουσιάζει η οικοδομή τώρα μαθαίνουμε ότι τα ζώα εισέρχονται μέσα στο ναό από παρακείμενη μάνδρα.!!!
Kαι οι Τούρκοι; Παίζουν μόνιμα το αγαπημένο τους παιγνίδι. Από τον Αννα στον Καιάφα. Οι “καλοί” Ισλαμιστές δεν μπορούν να κάνουν αυτό που θέλουν επειδή υπάρχουν οι “κακοί” Κεμαλικοί. Στην προκειμένη περίπτωση ο “καλός” Τούρκος δήμαρχος δεν μπορεί να επέμβει επειδή το μοναστήρι βρίσκεται υπό την κυριαρχία του ΕΒΚΑΦ.
Και καλά οι Τούρκοι! Τούρκοι είναι σαν Τούρκοι συμπεριφέρονται.
Οι δικοί μας που ακόμη πιστεύουν ότι μπορεί να λειτουργήσει η διζωνική ομοσπονδία, ενώ οι Τούρκοι δεν επιτρέπουν στην Εκκλησία της Κύπρου ακόμη και να επιδιορθώσει την ετοιμόρροπη εκκλησία;!!!
Παραθέτουμε στη συνέχεια την είδηση που μας έδωσε την αφορμή για τη σύνταξη του πιο πάνω σχολίου.
*****
ΣΕ ΜΑΝΤΡΑ ΚΙΝΔΥΝΕΥΕΙ ΝΑ ΜΕΤΑΤΡΑΠΕΙ Η ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΤΟΥ ΑΠΟΣΤΟΛΟΥ ΑΝΔΡΕΑ
=================
Η τουρκοκυπριακή εφημερίδα ''Κίπρις'', σε σημερινό δημοσίευμα, αναφέρει ότι η Μονή του Αποστόλου Ανδρέα στο Ριζοκάρπασο καταρρέει.
Γράφει ότι το Ριζοκάρπασο είναι η περιοχή που έχει παραμεληθεί περισσότερο από οποιαδήποτε άλλη περιοχή των κατεχομένων, σημειώνοντας ότι προβλήματα αντιμετωπίζουν οι παραγωγοί, μεταναστεύουν οι νέοι, ενώ η κατάσταση των αρχαιοτήτων έχει τα χάλια της.
Το δημοσίευμα αναφέρεται και στα αντίσκηνα που βρίσκονται στην περιοχή της Μονής, αλλά και στα παράπονα που έχουν εκφραστεί από το λεγόμενο δήμαρχο Μεχμέτ Ντεμιρτζί, ο οποίος δεν μπορεί να παρέμβει επειδή η Μονή βρίσκεται υπό τον έλεγχο του ΕΒΚΑΦ.
Ο ιερέας της Μονής Πατήρ Ζαχαρίας δήλωσε ότι τα ζώα της μάντρας που βρίσκεται δίπλα στη Μονή εισέρχονται στην εκκλησία, ενώ αναφέρθηκε και στην - εδώ και τώρα - ανάγκη αναστήλωσης της Μονής.
ΠΗΓΗ:
Εκκλησιαστικό Πρακτορείο Ειδήσεων “Ρομφαία”
Ο ΓΕΡΟΝΤΑΣ ΕΠΙΦΑΝΙΟΣ ΘΕΟΔΩΡΟΠΟΥΛΟΣ ΑΦΑΝΗΣ ΕΥΕΡΓΕΤΗΣ ΠΟΛΛΩΝ
============
ΕΙΣΑΓΩΓΙΚΟ ΣΗΜΕΙΩΜΑ
__________
Δυο υπέροχοι κληρικοί της Εκκλησίας ο αείμνηστος Μητροπολίτης Εδέσσης κ. Καλλίνικος και ο Γέροντας Επιφάνιος Θεοδωρόπουλος.
Και οι δύο έζησαν ασκητικά και κοιμήθηκαν εν Κυρίω πάμπτωχοι.
Ενα συγκινητικό περιστατικό από τη ζωή των δύο αυτών οσίας βιοτής κληρικών, που τους συνέδεε στενή εν Χριστώ φιλία, μας χαρίζει ο κατά σάρκαν αδελφός του Γέροντα Επιφάνιου κ. Πολυνείκης Θεοδωρόπουλος, ο οποίος μας τιμά ιδιαίτερα με την αγάπη και τη φιλία του.
Τα περιστατικά από τη ζωή του Γέροντα Επιφάνιου - που κατά καιρούς μας έχει στείλει για δημοσίευση - αποτελούν αληθινή ευλογία για τους πιστούς.
Φέρνουν στο φως άγνωστα περιστατικά από τη ζωή του Γέροντα Επιφάνιου Θεοδωρόπουλου, της μεγάλης αυτής μορφής της Εκκλησίας μας, την απουσία της οποίας αισθανόμαστε όλο και μεγαλύτερη όσο πάει ο καιρός, όσο βαθαίνει η κρίση, όσο πληθαίνουν οι μετριότητες και όσο λείπουν οι αληθινά μεγάλοι ηγέτες - οι προφητικές μορφές - που θα μπορούσαν να οδηγήσουν τον λαό του Θεού από την Αίγυπτο της δουλείας στη γη της ελευθερίας.
Ας σημειωθεί ότι ο αείμνηστος Γέροντας δεν είναι μόνον τον Εδέσσης Καλλίνικο που είχε βοηθήσει. Αφανώς πάντοτε και χωρίς τυμπανοκρουσίες ενεργούσε ως καλός Σαμαρείτης για όλους όσους προσέτρεχαν κοντά του για να ζητήσουν βοήθεια.
Ο αείμνηστος Καθηγητής Κωνσταντίνος Μουρατίδης διηγείται μια παρόμοια ιστορία που αφορούσε τον ίδιο, όταν ο άγνωστός του - μέχρι εκείνη τη στιγμή - Γέροντας Επιφάνιος, τον επισκέφθηκε στο νοσοκομείο όπου νοσηλευόταν και του προσέφερε μεγάλη χρηματική βοήθεια για να καλύψει τα έξοδα της νοσηλείας του.
Ευχαριστούμε από τα βάθη της καρδιάς μας τον κ. Πολυνείκη Θεοδωρόπουλο για την ευλογία που χαρίζει στους πιστούς με περιστατικά που αφορούν τον αείμνηστο αδελφό του Γέροντα Επιφάνιο Θεοδωρόπουλο, μια αληθινά πατερική μορφή του 20ού αιώνα.
Π.Μ.Τ.
*****
ΠΕΡΙΣΤΑΤΙΚΟ ΘΕΛΗΜΑΤΙΚΗΣ ΠΤΩΧΕΙΑΣ ΕΠΙΣΚΟΠΟΥ ΚΑΙ ΑΔΕΛΦΙΚΗΣ ΣΤΗΡΙΞΗΣ ΤΟΥ ΑΠΟ ΠΡΕΣΒΥΤΕΡΟ
Του κ. Πολυνείκη Θεοδωρόπουλου
===============
Τρίτη 24 Ιανουαρίου 1984.
Ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Εδέσσης κ.κ. Καλλίνικος βρίσκεται στο γραφείο του π. Επιφανίου.
Πριν από λίγες ημέρες έχει διαγνωσθεί ότι ο εκλεκτός αυτός Ιεράρχης πάσχει από κακοήθη όγκο στον εγκέφαλο. Ο θεράπων ιατρός του έχει συστήσει μετάβαση στην Αγγλία για εγχείρηση.
Ο εν λόγω Ιεράρχης, όπως είναι γνωστό, δεν διαθέτει χρήματα λόγω της παροιμιώδους αφιλοχρηματίας του που ήταν και το πλαίσιο της ιερατικής του διακονίας.
Τα χρήματα που χρειάζονται για τη μετάβασή του στο εξωτερικό είναι αρκετά και ο Άγιος Εδέσσης – Ιεράρχης Κόσμημα της Ελλαδικής Εκκλησίας – δεν μπορεί ν’ ανταποκριθεί, καθόσον θεληματικά ήταν ενδεής.
Την ώρα που εισέρχομαι στο γραφείο του π. Επιφανίου για σερβίρισμα κάποιου γλυκίσματος, ο Ιεράρχης που συνδεόταν από πολλών ετών, με αδελφική αγάπη με τον π. Επιφάνιο, έχει καταληφθεί από μεγάλη συγκίνηση και κλαίγοντας του ψελλίζει: “Δεν έχω χρήματα αδελφέ μου για την περίπτωση της υγείας μου κι έχω αρκετά “κουράσει” τους κατά σάρκα συγγενείς μου, οι οποίοι πάντοτε και με προθυμία μ’ ενισχύουν”.
Ο π. Επιφάνιος που κάθεται δίπλα του τον αγγίζει στην πλάτη στοργικά και του απαντά: “Γέροντά μου, γνωρίζεις πολύ καλά ότι κι εγώ είμαι πάμπτωχος, αλλά μερικά από τα πιο στενά πνευματικά μου τέκνα, γνωρίζω ότι έχουν μία οικονομική άνεση. Θα τους τηλεφωνήσω αμέσως και πολύ σύντομα θα έχουμε τα χρήματα που χρειάζονται για τη θεραπεία σας στο εξωτερικό”.
Με το τέλος των λεγομένων από τον π. Επιφάνιο, το πρόσωπο του Αγίου Εδέσσης φωτίστηκε κυριολεκτικά και το αίσθημα λύπης και αθυμίας, το διαδέχθηκε αίσθημα χαράς κι ευγνωμοσύνης.
Τελικά τα έξοδα νοσηλείας του Επισκόπου καλύφθηκαν από τον κατά σάρκα αδελφό του, ανώτερο δικαστικό λειτουργό.
Ας έχουμε την ευλογία των δύο ανωτέρω κληρικών, που από πολλά έτη έχουν αναχωρήσει εις Κύριον και καλό είναι να γνωρίζουμε ότι στην Εκκλησία μας υπηρέτησαν και υπηρετούν με φόβο Θεού και αυταπάρνηση, πολλοί κληρικοί και μάλιστα Επίσκοποι που θεληματικά παρέμειναν πάμπτωχοι, τόσο για την αγάπη του Θεού, όσο και για την αγάπη τους προς το συνάνθρωπο.
