ΣΥΓΧΑΡΗΤΗΡΙΑ ΣΥΝΟΔΙΚΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΣΤΟΝ ΑΧΑΙΑΣ ΑΘΑΝΑΣΙΟ

ΣΥΓΧΑΡΗΤΗΡΙΑ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΓΙΑ ΤΑ ΘΕΤΙΚΑ ΑΛΛΑ ΚΑΜΙΑ ΚΡΙΤΙΚΗ ΓΙΑ ΤΑ ΑΡΝΗΤΙΚΑ ΣΤΟ ΣΕΒΑΣΜΙΟΤΑΤΟ ΑΧΑΙΑΣ

Του Παναγιώτη Τελεβάντου

=============

Ανέκαθεν ήμουν - και εξακολουθώ να είμαι - υπέρμαχος της άποψης ότι όταν κάποιος κάνει κάτι καλό πρέπει να επαινείται αλλά και όταν κάνει κάτι κακό πρέπει να του ασκείται κριτική.

Γι’ αυτό και καλωσορίζω τη συγχαρητήρια επιστολή της Συνόδου προς το Σεβασμιότατο Μητροπολίτη Αχαίας κ. Αθανάσιο, εκπρόσωπο της Εκκλησίας της Ελλάδος στις Βρυξέλλες, για τις ευεργετικές παραστάσεις του, στα Ευρωπαικά φόρα, υπέρ των δικαίων των χριστιανών που καταδιώκονται σε κάθε μεριά της γής

Είναι καθήκον τη Εκκλησίας να υπερασπίζεται τη θρησκευτική ελευθερία των χριστιανών σε όλο τον κόσμο και αξίζει να επαινεθεί ο Σεβασμιότατος Αχαίας κ. Αθανάσιος για το καλό που έκανε στο συγκεκριμένο τομέα.

Παράλληλα όμως πρέπει να αναφέρουμε ότι η Ιερά Σύνοδος έπρεπε να είχε στείλει από πολλού επιστολή προς το Σεβασμιότατο με την οποία να τον ανακαλεί σε τάξη, επειδή, ως μη όφειλε, παράκουσε σαφέστατες εντολές της Ιεράς Συνόδου της Ιεραρχίας της Εκκλησίας της Ελλάδος, η οποία στην ιστορική συνεδρία της, που έδωσε την ερμηνεία του “πρωτείου” του Πάπα στην Α΄ χιλιετία, έδωσε εντολή στους αντιπροσώπους Της να μη συμπροσεύχονται με αιρετικούς και αλλόθρησκους. Ο Σεβασμιότατος Αχαίας όμως πάλιν και πολλάκις παρέβη τη Συνοδική εντολή να μη συμπροσεύχεται με αιρετικούς χωρίς να του ασκηθεί η επιβαλλόμενη μομφή.

Να καταγράψουμε επίσης την πικρία μας επειδή ο Σεβασμιότατος - σε προγενέστερο χρόνο - είχε κάνει κάποιες εξωφρενικές αλλά και παραπλανητικές δηλώσεις στο Βατικανό, οι οποίες προετοίμασαν την παπική επίσκεψη στην Ελλάδα: «Στην Ελλάδα βρισκόμαστε μπροστά σε πολύ λεπτή κατάσταση, γιατί, ο Αρχιεπίσκοπος και οι μητροπολίτες επιθυμούν να έχουν μια σημαντική συνεργασία με την Καθολική Εκκλησία», οι πιστοί δεν είναι προετοιμασμένοι στην προοπτική του διαλόγου...

Αυτό για μας είναι η μεγάλη πρόκληση να προετοιμάσουμε τον κόσμο, να τον διαπαιδαγωγήσουμε, για να μη αντιδράσει επηρεασμένος από τις προκαταλήψεις και πληροφορίες, που δεν ανταποκρίνονται στα γεγονότα...

Είναι σημαντικό να κατανοηθεί ότι έχουμε ανάγκη χρόνου, ελπίζω όχι υπερβολικού, για να σχηματίσουμε τη συνείδηση του κόσμου»!!! («Ορθόδοξος Τύπος», 1444, 1/2/2002).

Οι δηλώσεις αυτές έγιναν επί Αρχιεπισκοπίας του αείμνηστου Χριστόδουλου - δυο χρόνια πριν την παπική επίσκεψη - και δείχνουν ότι ο αείμνηστος Αρχιεπίσκοπος εργαζόταν άοκνα και μεθόδευε δόλια την έλευση του Πάπα στην Ελλάδα αλλά και παραπλανούσε ακόμη και το Βατικανό - διά χειλέων του Σεβασμιότατου Αχαίας - ότι η ιεραρχία δήθεν ήταν υπέρ της έλευσης του Πάπα στην Ελλάδα, ενώ ως γνωστόν η συντριπτική πλειοψηφία των ιεραρχών μας ήταν ευτυχώς κάθετα αντίθετη με τις Αρχιεπισκοπικές μεθοδεύσεις. Εξ ου και ο αείμνηστος Αρχιεπίσκοπος ανταπέδωσε την παπική επίσκεψη παρά την περί αντιθέτου σαφέστατη θέση της Ιεραρχίας.

Καλά λοιπόν είναι τα συγχαρητήρια για τις θετικές ενέργειες του Σεβασμιότατου αλλά είναι επιβεβλημένο να του ασκηθεί συνοδικά και η επιβαλλόμενη κριτική για τις αρνητικές του ενέργειες, με τη δέουσα αυστηρότητα, για το μέγεθος των παραπτωμάτων που διέπραξε.

Παραθέτουμε στη συνέχεια τη συγχαρητήρια επιστολή της Συνόδου στο Σεβασμιότατο Μητροπολίτη Αχαίας η οποία μας έδωσε την αφορμή για τη σύνταξη του πιο πάνω σχολίου.

*****

Η ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΤΗΣ ΙΕΡΑΣ ΣΥΝΟΔΟΥ ΣΤΟ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗ ΑΧΑΙΑΣ ΑΘΑΝΑΣΙΟ

======

Πανιερώτατε εν Χριστώ αδελφέ,

Συνοδική Αποφάσει, ληφθείση εν τη Συνεδρία της Διαρκούς Ιεράς Συνόδου της 15ης μηνός Μαρτίου ε.ε., και κατόπιν του υπ' αριθμ. 4/31.1.2011 υμετέρου εγγράφου, δι’ ου υποβάλλετε Αυτή Ψήφισμα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου της 20ης Ιανουαρίου ε.ε. περί της καταστάσεως των Χριστιανών εντός του πλασίου της προστασίας της ελευθερίας της θρησκείας, γνωρίζομεν υμίν, ότι η Διαρκής Ιερά Συνοδος, εν τη ρηθείση Συνεδρία Αυτής τούτο πληροφορηθείσα, έγνω εκφράσαι προς υμάς τας ολοθύμους ευχαριστηρίους Αυτής προσρήσεις δια τα πολύτιμα στοιχεία, άτινα φέρετε εις γνώσιν Αυτής.

Το σχετικόν Ψήφισμα, διαλαμβάνον στοιχεία περί βιαίων διώξεων, τρομοκρατικής δράσεως φονταμενταλιστικών οργανώσεων, δολοφονιών, πολιτικών εκτοπισμού, καταπιέσεων και διακρίσεων πάσης φύσεως εις βάρος των Χριστιανών εις Ισλαμικάς χώρας, ως η Νιγηρία, το Πακιστάν, η Αίγυπτος, το καθεστώς της Βορείου Κύπρου, το Ιράκ, το Ιράν και το Βιετνάμ, συνιστά θεμελιώδη πολιτικήν συμβολήν εις υπεράσπισιν των κατωχυρωμένων θρησκευτικών ελευθεριών των ανά τον κόσμον χριστιανικών κοινοτήτων και καταδίκην των βιαίων διωγμών, πράξεων θρησκευτικής βίας και επιβούλων στρατηγικών εναντίον αυτών.

Αποτελεί μάλιστα καρπόν της ενισχύσεως του διαλόγου μετά των Εκκλησιών εντός του πλαισίου λειτουργίας των ευρωπαϊκών θεσμικών οργάνων.

Η Ιερά Σύνοδος, παρακολουθούσα τα ζητήματα αυτά μετά της προσηκούσης προσοχής και ευθύνης, θα επιληφθή τούτων αρμοδίως δια των Ειδικών Συνοδικών Επιτροπών Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων και Παρακολουθήσεως Ευρωπαϊκών Θεμάτων.

Επί δε τούτοις, κατασπαζόμενοι την υμετέραν Πανιερότητα εν Κυρίω, διατελούμεν μετ' αγάπης.

† Ο Αθηνών Ι Ε Ρ Ω Ν Υ Μ Ο Σ, Πρόεδρος

Ο Αρχιγραμματεύς
† Αρχιμ. Μάρκος Βασιλάκης

ΠΗΓΗ:

Εκκλησιαστικό Πρακτορείο Ειδήσεων “Ρομφαία”

Ο "ΕΘΝΟΦΥΛΕΤΙΣΜΟΣ" ΚΛΟΝΙΖΕΙ ΤΗΝ ΕΝΟΤΗΤΑ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΑΛΛΑ ΝΑΡΚΟΘΕΤΕΙ ΤΑ ΟΡΑΜΑΤΑ ΤΟΥ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΥ

Ο “ΕΘΝΟΦΥΛΕΤΙΣΜΟΣ” ΚΛΟΝΙΖΕΙ ΤΗΝ ΕΝΟΤΗΤΑ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΝΑΡΚΟΘΕΤΕΙ ΤΑ ΟΡΑΜΑΤΑ ΤΩΝ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΩΝ

Του Παναγιώτη Τελεβάντου

================

Η αίρεση του “εθνοφυλετισμού” των Πατριαρχείων Ρωσίας και Ρουμανίας ναρκοθετεί την σύγκληση της Αγίας και Μεγάλης Συνόδου και έτσι ακυρώνει στην πράξη και τον διάλογο με τους Παπικούς, επειδή, αν δεν επέλθει αθέμιτος συμβιβασμός για το θέμα των πρωτείων μεταξύ των Ορθοδόξων Εκκλησιών, είναι αδύνατον να προωθηθεί ο διάλογος με τους Παπικούς.

Εκτός από τς αθέμιτες επιδιώξεις της λεγόμενης “Τρίτης Ρώμης”, δηλαδή του Πατριαρχείου Ρωσίας, καθίσταται σαφές ότι και το Πατριαρχείο Ρουμανίας έχει βάλει πλώρη για την επέκταση των ορίων της “Αγίας Ρουμανίας”. Με ποιο κριτήριο; Με το ίδιο ακριβώς κριτήριο του Πατριαρχείου Ρωσίας. Οπου υπάρχουν Ρώσοι εκεί επεκτείνεται και η “Αγία Ρωσία”, από την Κίνα μέχρι το μοναστήρι του Αγίου Παντελεήμονα στο Αγιον Ορος, από την Ταιβάν μέχρι τη Δυτική Ευρώπη, από την Αμερική μέχρι την Ανταρκτική και από το Πατριαρχείο Ιεροσολύμων μέχρι και τη Βασιλεύουσα!!!

Αλλά και το Πατριαρχείο Ρουμανίας δεν φαίνεται να υστερεί σε φιλοδοξίες πρωτείου και παγκόσμιας κυριαρχίας με το ίδιο έρεισμα που χρησιμοποιούν οι Ρώσοι.

Οπου υπάρχουν Ρουμάνοι εκεί, κατά την άποψη του Πατριαρχείου Ρουμανίας, επεκτείνονται και τα όρια της Εκκλησίας της Ρουμανίας. Γι’ αυτό και παρουσιάζονται ιδιαίτερα προβλήματα στις σχέσεις των ιεραρχών του Οικουμενικού Πατριαρχείου με τους ιεράρχες του Πατριαρχείου Ρουμανίας στην Πορτογαλία, στην Ιταλία και στην Ισπανία όπου εγκαταστάθηκαν πολλοί Ρουμάνοι μετά την πτώση του καθεστώτος Τσαουσέσκου.

Αλλά το πρόβλημα δεν μένει εκεί επειδή εκτός από τους Ρώσους, που θεωρούν την Αγία Γη μέρος της Αγίας Ρωσίας, το Πατριαρχείο Ρουμανίας προβάλλει παρόμοια αιτήματα και δημιουργεί μεγάλη αναστάτωση στο Πατριαρχείο Ιεροσολύμων, το οποίο μάλιστα δεν αποκλείει σε κάποια στιγμή να θέσει εκτός διπτύχων την Εκκλησία της Ρουμανίας για τις διασπαστικές της ενέργειες στην Αγία Γη.

Το φαινόμενο αυτό δεν είναι καινούργιο. Ηδη ο Πατριάρχης Ρουμανίας Ιουστινιανός είπε στον Αρχιεπίσκοπο Ιερώνυμο Α΄ (Κοτσώνη) ότι η Ορθόδοξη Εκκλησία κινδυνεύει από τον “πανρωσισμό” και τον “πανελληνισμό”.

Και ενώ μπορεί να δείξει κάποιος κατανόηση για τις ανησυχίες των Ρουμάνων για να μην υπάρξει Ρωσική ή Ελληνική εθνοφυλετική έξαρση στην Ορθόδοξη Εκκλησία αδυνατεί όμως να κατανοήσει την έξαρση του ρουμανικού εθνοφυλετισμού με την άσκηση υπερόριας εξουσίας σε χώρες στις οποίες το Πατριαρχείο Ρουμανίας δεν έχει ουδεμία απολύτως κανονική δικαιοδοσία.

Πρώτη παράπλευρη απώλεια της θλιβερής αυτής εθνοφυλετικής έξαρσης στην Ορθόδοξη Εκκλησία είναι ότι η σύγκληση της Αγίας και Μεγάλης Συνόδου καθίσταται - υπό τις ενεστώσες συνθήκες - αδύνατη. Αν αφρόνως τελικά συγκληθεί θα γίνει αιτία πραγματικής διάσπασης της ενότητας της Ορθοδόξου Εκκλησίας με απρόβλεπτες συνέπειες.

Ταυτόχρονα η στάση αυτή των Ρώσων και των Ρουμάνων αλλά και η στάση του Πατριαρχείου Σερβίας και της Εκκλησίας της Ελλάδος αναφορικά με την ερμηνεία του πρωτείου στην Εκκλησία ναρκοθετούν οριστικά τους οικουμενιστικούς σχεδιασμούς.

Η ευόδωση των οικουμενιστικών σχεδίων - στο προβλεπτό τουλάχιστον μέλλον - φαίνεται όνειρο απατηλό. Δόξα σοι ο Θεός!

Κρίμα που η ακύρωση τω Οικουμενιστικών σχεδίων γίνεται σε βάρος της ενότητας της Ορθόδοξης Εκκλησίας, όχι για λόγους ορθόδοξης αυτοσυνειδησίας, αλλά λόγω της έξαρσης της εθνοφυλετικής αίρεσης.

Ο Αγιος Θεός έχει το δικό του τρόπο να βγάζει από το πικρό γλυκύ.

Παραθέτουμε στη συνέχεια την είδηση που μας έδωσε την αφομρή για τη σύνταξη του πιο πάνω σχολίου.

*****

Ο ΡΟΥΜΑΝΙΑΣ ΔΑΝΙΗΛ ΑΠΕΙΛΕΙ ΤΟΝ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟ ΠΑΤΡΙΑΡΧΗ

Της Μαρίας Αντωνιάδου

===========

Ανήσυχοι οι ελληνόφωνοι πατριάρχες και αρχιεπίσκοποι παρακολουθούν τον Πατριάρχη Ρουμανίας να διεκδικεί νέες «σφαίρες επιρροής».

Μια νέα «απειλή» εμφανίζεται το τελευταίο χρονικό διάστημα στην Ορθοδοξία.

Πρόκειται για τη δυναμική και διεκδικητική εμφάνιση που πραγματοποιεί ο Πατριάρχης Ρουμανίας κ. Δανιήλ, ο οποίος με τη στάση του «απειλεί» τον Οικουμενικό Πατριάρχη κ.κ. Βαρθολομαίο τορπιλίζοντας την προσπάθειά του να συγκαλέσει την Αγία και Μεγάλη Σύνοδο, την πρώτη μετά το Σχίσμα των Εκκλησιών μεταξύ Ανατολής και Δύσης το 1054.

Ταυτόχρονα προσπαθεί να αποκτήσει νέες σφαίρες επιρροής «εξαπολύοντας επιθέσεις» στην Αγία Γη και «απειλώντας» την πνευματική δικαιοδοσία του Πατριάρχη Ιεροσολύμων κ. Θεόφιλου.

Ο κ. Δανιήλ φαίνεται ότι προετοιμαζόταν επί χρόνια για την ανάδειξη του Πατριαρχείου Ρουμανίας σε κυρίαρχη δύναμη.

Χαρακτηριστικές είναι οι αναφορές του αμερικανού πρεσβευτή κ. Ν. F. Τaubman στο Βουκουρέστι, ο οποίος σε τηλεγράφημά του που μεταδόθηκε από το WikiLeaks δηλώνει: «Επειτα από δεκαετίες της πατριαρχίας Θεοκτίστου υπάρχει μια νέα αύρα στη ρουμανική Εκκλησία».

Οπως μάλιστα προσθέτει, «ο Πατριάρχης Δανιήλ έχει μεγάλη εμπειρία, μιλάει άπταιστα αγγλικά και άλλες γλώσσες, επίσης έχει πλήρη επίγνωση της δύναμης και της επιρροής της Εκκλησίας στη διαμόρφωση της κοινής γνώμης».

Η συνάντηση του προκαθημένου της ρουμανικής Εκκλησίας με τον αμερικανό πρεσβευτή έγινε το 2007, μικρό μόνο χρονικό διάστημα μετά την εκλογή του, και κύριο θέμα της συνάντησης ήταν η αντιμετώπιση της πορνείας και της διακίνησης όπλων.

Από τότε πέρασαν τρία χρόνια και με κύρια δύναμη τους 20 εκατομμύρια πιστούς, τους 14.500 ιερείς, τους 9.000 φοιτητές θεολογικών σχολών, σεμιναρίων και εκκλησιαστικών σχολείων και, πάνω απ' όλα, τους εκατοντάδες μοναχούς και μοναχές ο Πατριάρχης Ρουμανίας κ. Δανιήλ αποτελεί τη νέα, μεγάλη, ισχυρή δύναμη των ορθοδόξων, η οποία έρχεται να απειλήσει τα δικαιώματα και τις δικαιοδοσίες των ελληνόφωνων προκαθημένων και ιδιαίτερα του Οικουμενικού Πατριάρχη κ.κ. Βαρθολομαίου και του Πατριάρχη Ιεροσολύμων κ. Θεόφιλου.

Η πρώτη απροκάλυπτη και εκ των πραγμάτων ανησυχητική για τους ελληνοφώνους επίδειξη της δύναμης και των διεκδικήσεων της ρουμανικής Εκκλησίας σημειώθηκε στο τέλος Φεβρουαρίου στη Γενεύη, όταν οι εκπρόσωποι των Ορθόδοξων Εκκλησιών συζητούσαν για τον τρόπο παραχώρησης των Αυτοκεφαλιών στην προσπάθεια προετοιμασίας της Αγίας και Ιεράς Συνόδου, η οποία θα αποτελέσει την πρώτη σύνοδο των ορθοδόξων μετά το Σχίσμα.

Ολοι οι εκπρόσωποι των ελληνόφωνων Εκκλησιών και δη των Εκκλησιών Κωνσταντινουπόλεως, Αλεξανδρείας, Ιεροσολύμων, Κύπρου και Αθηνών, ήταν έτοιμοι να αντιμετωπίσουν τα πιθανά επιχειρήματα των σλαβοφώνων υπό την ηγεσία του Πατριαρχείου Ρωσίας.

Ωστόσο ξαφνικά άστραψε «νέος κεραυνός» και ένας φίλος μετατράπηκε σε αντίπαλο. Επρόκειτο για τον εκπρόσωπο του Πατριαρχείου Ρουμανίας, έναν λαϊκό, λέκτορα του Κανονικού Δικαίου, ο οποίος σύμφωνα με έλληνες κληρικούς χάραζε τη δική του γραμμή. Για πρώτη φορά το Πατριαρχείο Ρουμανίας εμφανίστηκε να μην αποδέχεται τα ιδιαίτερα προνόμια του εκάστοτε οικουμενικού πατριάρχη.

Ετσι αρνήθηκε να αποδεχθεί την πρόταση του Μητροπολίτη Περγάμου κ. Ιωάννη, κάθε φορά που παραχωρείται αυτοκέφαλο σε μια Ορθόδοξη Εκκλησία να υπογράφει πρώτος και με τον χαρακτηρισμό «αποφαίνεται» ο εκάστοτε προκαθήμενος της Εκκλησίας της Κωνσταντινούπολης και να ακολουθούν με τον χαρακτηρισμό «συναποφαίνονται» οι υπογραφές των υπόλοιπων πατριαρχών και αρχιεπισκόπων.

Οι πρώτες αψιμαχίες Οι πρώτες αψιμαχίες μεταξύ Ελλήνων και Ρουμάνων είχαν σημειωθεί στην Κάτω Ιταλία με αφορμή τη Μονή του Αγίου Ιωάννη του Θεριστή και, σύμφωνα με τον ιταλικό Τύπο, χρειάστηκε ακόμη και η παρέμβαση των καραμπινιέρων για να αποφευχθεί η σύρραξη.

Το μοναστήρι, πάντως, έπειτα από παρέμβαση και της τοπικής αυτοδιοίκησης της περιοχής, πέρασε στη διοίκηση του Πατριαρχείου Ρουμανίας, παρά τις επικλήσεις των Ελλήνων για τη μακραίωνη παρουσία τους στην περιοχή.

Σήμερα η Ιταλία, η Ισπανία και η Πορτογαλία είναι οι τρεις χώρες της Δυτικής Ευρώπης στις οποίες ζουν χιλιάδες ρουμάνοι οικονομικοί μετανάστες, οι οποίοι εγκατέλειψαν τη Ρουμανία μετά την πτώση του καθεστώτος Τσαουσέσκου.

Οι μητροπολίτες και οι επίσκοποι τους οποίους έχει ορίσει το Πατριαρχείο Ρουμανίας σε αυτές τις χώρες είναι συνήθως ορμητικοί και διεκδικητικοί, με συνέπεια πολλές φορές να συγκρούονται με τους ιεράρχες του Οικουμενικού Πατριαρχείου οι οποίοι έχουν τον συντονιστικό ρόλο μεταξύ των ορθοδόξων.

«Η μάχη είναι σκληρή και υπάρχει πιθανότητα να δούμε τον ρουμάνο επίσκοπο να συναντά μόνος του τον βασιλιά και τη βασίλισσα της Ισπανίας και ο μητροπολίτης του Οικουμενικού Πατριαρχείου να μάθει για την ακρόαση από τις ανακοινώσεις» τονίζει με νόημα μιλώντας στο «Βήμα» μητροπολίτης της Κεντρικής Ευρώπης.

Ολα εξαρτώνται, όπως προσθέτει, από την ικανότητα και την ισχύ κάθε μητροπολίτη του Οικουμενικού Πατριαρχείου να αποφεύγει τις «κακοτοπιές»... Η «πόλη της έριδος» Η Ιεριχώ, η αρχαιότερη πόλη της Αγίας Γης, γνωστή ανά τον κόσμο από την Καινή Διαθήκη, αποτελεί σήμερα την «πόλη της έριδος» μεταξύ των Πατριαρχείων Ιεροσολύμων και Ρουμανίας.

Αφορμή για τη διαμάχη που έχει ξεσπάσει μεταξύ των δύο Εκκλησιών αποτελεί ο ναός που έχτισε και λειτουργεί το Πατριαρχείο Ρουμανίας, παρ΄ ότι η περιοχή εντάσσεται στην πνευματική δικαιοδοσία του Πατριαρχείου Ιεροσολύμων.

Ο ναός άρχισε να χτίζεται πριν από περίπου δέκα χρόνια και, όπως αναφέρει στην επιστολή του ο Πατριάρχης Ιεροσολύμων, «αι ενστάσεις και διαμαρτυρίαι του ημετέρου Πατριαρχείου δεν ηδυνήθησαν να ανακόψουν την ανέγερσιν του εν λόγω Ναού».

Σύμφωνα με τον κ. Θεόφιλο, «εάν και άλλαι Ορθόδοξοι Εκκλησίαι ακολουθήσουν το παράδειγμα τούτο της Ορθοδόξου Ρουμανικής Εκκλησίας, τότε θα έχωμεν εις την Αγίαν Γην αντιπροσωπείας δεκατριών Αυτοκεφάλων Ορθοδόξων Εκκλησιών, όπερ έσται παράδειγμα αυθαιρέτου ορθοδόξου πολυφωνίας και πολυαρχίας, δυσκόλως διοικητικώς οικονομουμένης...».

Μέχρι στιγμής, όπως δηλώνει στον κ. Δανιήλ ο Πατριάρχης, «το Πατριαρχείον Ιεροσολύμων αντιμετώπισε μετά λύπης βαθείας αλλά και μετ΄ ανεκτικότητος και μετριοπαθείας πολλής την εντός των κόλπων αυτού εμφυτευθείσαν αντικανονικήν ταύτην κατάστασιν, διό και περιωρίσθη όπως θέση εις ακοινωνησίαν μόνον τον πρωτεργάτην αυτής Οσιολογιώτατον Αρχιμανδρίτην π.Ιερώνυμον Κρέτσου,χωρίς να καθαιρέση τούτον ή να διακόψη το μνημόσυνον της Ρουμανικής Εκκλησίας εν τοις Διπτύχοις όπερ εδικαιούτο να πράξη».

Ωστόσο, αν η Εκκλησία της Ρουμανίας δεν συμμορφωθεί, τα Ιεροσόλυμα απειλούν να διακόψουν τη μνημόνευση του κ. Δανιήλ, όπως είχε πράξει στα μέσα της δεκαετίας του 2000 ο Οικουμενικός Πατριάρχης κ.κ. Βαρθολομαίος έναντι του μακαριστού Χριστόδουλου με αφορμή την υπόθεση των λεγομένων Νέων Χωρών.

ΠΗΓΗ:

Εκκλησιαστικό Πρακτορείο Ειδήσεων "Ρομφαία",

Το Βήμα

Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ ΣΠΑΡΤΗΣ ΓΙΑ ΤΟ ΤΑΜΑ ΤΟΥ ΕΘΝΟΥΣ

ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΤΟΥ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗ ΣΠΑΡΤΗΣ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟ ΙΕΡΩΝΥΜΟ ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΟ “ΤΑΜΑ ΤΟΥ ΕΘΝΟΥΣ”

Του Παναγιώτη Τελεβάντου

==============

Πλειάδα αρχιερέων - εν οις και ο Αρχιεπίσκοπος Αμερικής κ. Δημήτριος - απέστειλε προς το ευσεβές και φιλάνθρωπο ζεύγος Ιωάννη και Αικατερίνη Αναγνωστοπούλου επιστολές με τις οποίες εκφράζουν τη συμπαράστασή τους για τις υπεράνθρωπες προσπάθειες που καταβάλλουν για την εκπλήρωση του “τάματος του έθνους”.

Ο Σεβασμιότατος Σπάρτης κ. Ευστάθιος, όχι μόνον υποστήριζει την προσπάθεια, αλλά πηγαίνει ένα βήμα παρά κάτω και παρεμβαίνει δημόσια για να πειστεί ο Μακαριότατος να δεχθεί σε ακρόαση τον κ. Αναγνωστόπουλο, για να τον παρακαλέσει να αναλάβει την εκστρατεία για την εκπλήρωση του “τάματος του έθνους”.

Ο Αγιος Σπάρτης, με την επιστολή του στο Μακαριότατο, εξηγεί ότι το έθνος μας έχει αναλάβει την υποχρέωση έναντι του Αγίου Θεού για την απελευθέρωσή του από τους Αγαρηνούς. Το τάμα αυτό δεν έχει ακόμη εκπληρωθεί.

Μια μόνον επιφύλαξη για την - κατά τα άλλα άξια - κάθε επαίνου παρέμβαση του Μητροπολίτη Σπάρτης. Ο Σεβασμιότατος φαίνεται να νομίζει ότι ίσως η οικονομική ανέχεια των ημερών να μη βοηθεί στην ανάληψη εκστρατείας για την εκπλήρωση του τάματος. Αδυνατώ να αντιληφθώ την αξία του επιχειρήματος το οποίο πληροφορούμαι συμμερίζονται και άλλοι Σεβασμιότατοι Μητροπολίτες.

Ζούμε αναμφίλεκτα σε εποχή πρωτοφανούς οικονομικής δυσπραγίας, ανεργίας και ανέχειας αλλά αυτό συνηγορεί υπέρ της ανάληψης εκστρατείας για τη διεκπεραίωση του τάματος, επειδή - με τους μετριότερους υπολογισμούς - η ανοικοδόμηση του τεράστιου ναού του Σωτήρος Χριστού θα χρειαστεί την εργοδότηση περισσότερων των χιλίων ατόμων πολλών ειδικοτήτων για να αποπερατωθεί.

Γνωρίζει κανείς καλύτερο τρόπο από την επένδυση μεγάλων κεφαλαίων, που απαιτούν την εργοδότηση τόσων πολλών ανθρώπων, για να αντιμετωπιστεί η ανεργία και να βοηθηθεί η οικονομία;

Ας ελπίσουμε, λοιπόν, ότι η επιστολή του Σεβασμιότατου Σπάρτης θα τύχει της ανάλογης ανταπόκρισης εκ μέρους του Μακαριότατου.

Παραθέτουμε στη συνέχεια την επιστολή που μας έδωσε την αφορμή για το πιο πάνω σχόλιο.

*****

Η ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΤΟΥ ΣΕΒΑΣΜΙΟΤΑΤΟΥ ΣΠΑΡΤΗΣ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟ

============

Μακαριώτατε,

Ο κ. Ι. Αναγνωστόπουλος, Πρόεδρος του Διορθόδοξου Συνδέσμου «Ο ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΠΑΥΛΟΣ», θα Σας είναι ασφαλώς γνωστός, αν όχι από τήν εκπληκτική δραστηριότητά του ως Πρόεδρου του ανωτέρω Συνδέσμου, τουλάχιστον από τις πολλές «οχλήσεις» του, από τα αλλεπάλληλα έγγραφά του προς τη Μακαριότητά Σας και την Ιερά Σύνοδο και από τη δικαιολογημένη και αξιέπαινη επιμονή του για την πραγματοποίηση του Τάματος του Έθνους.

Δε λέγω ότι είναι εύκολη η εκπλήρωση αυτού του Τάματος των γενναίων αγωνιστών του Έθνους μας, οι οποίοι «δια του Χριστού την πίστιν την Αγίαν και της πατρίδος την ελευθερίαν» έδωσαν ό,τι πολύτιμο διέθεταν και μάλιστα τη ζωή τους, και ιδιαιτέρως στην εποχή της οικονομικής ύφεσης, που η πείνα πλησίασε πολλές οικογένειες και η ανέχεια είναι πλέον εξόφθαλμη, γιατί περιφέρεται σε κάθε δρόμο πόλης ή χωριού.

Δεν μπορώ, όμως, να δικαιολογήσω την Εκκλησία της Ελλάδος και την Πολιτεία, γιατί μέχρι σήμερα δεν έδειξαν ενδιαφέρον για ένα τόσο σπουδαίο κεφαλαιώδους σημασίας θέμα, που μας εκθέτει παγκοσμίως, που μας προσβάλλει διεθνώς και μας ζημιώνει ως ορθοδόξους, ενώ δημιουργεί και θέμα συνείδησης στον κάθε Έλληνα πολίτη.

Όμως εδώ, Μακαριώτατε, δεν επιθυμώ να αξιολογήσω τη θέση όλων των υπευθύνων απ’ αρχής και μέχρι των ημερών μας, ούτε να καταγράψω τα αναρίθμητα και ακαταμάχητα επιχειρήματα για την αναγκαιότητα του έργου.

Με την επιστολή μου αυτή θερμότατα Σας παρακαλώ να δεχθείτε τον κ. Αναγνωστόπουλο, να συζητήσετε μαζί του, να τον συγχαρείτε, αφού διαθέτει ένα τεράστιο χρηματικό ποσό για την έναρξη αυτού του έργου, το οποίο ταπεινά θεωρώ ότι πρέπει να πραγματοποιηθεί για τους πιο πάνω λόγους και για την αξιοπρέπεια του γένους μας.

Ακόμη παρακαλώ το θέμα να εισαχθεί στην Ιερά Σύνοδο και, αν είναι δυνατό, να συζητηθεί και στην Ιεραρχία του μηνός Μαΐου, για να υπάρξει μια δυναμική απόφαση προς αποκατάσταση της τρωθείσης υπόληψης της Χώρας μας.

ΠΗΓΗ:

Πυλώνας Εκκλησιαστικών Ειδήσεων ΑΜΗΝ

ΑΞΙΕΠΑΙΝΗ ΕΝΕΡΓΕΙΑ ΤΗΣ ΣΥΝΟΔΟΥ- ΣΥΓΧΑΡΗΤΗΡΙΟΣ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΣΤΟ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗ ΚΟΝΙΤΣΗΣ ΑΝΔΡΕΑ

ΑΞΙΕΠΑΙΝΗ ΕΝΕΡΓΕΙΑ ΤΗΣ ΣΥΝΟΔΟΥ -

ΣΥΓΧΑΡΗΤΗΡΙΟΣ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΣΤΟ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗ ΚΟΝΙΤΣΗΣ ΑΝΔΡΕΑ

Του Παναγιώτη Τελεβάντου

============

Ακάματος στη διεκδίκηση των εθνικών μας δικαίων ο Σεβασμιότατος Μητροπολίτης Κονίτσης κ. Ανδρέας αποτελεί αληθινό διαμάντι της Ελλαδικής Ιεραρχίας.

Κληρικός αδιάβλητου ήθους, παραδοσιακός, αντιοικουμενιστής, με πλούσιο ποιμαντικό έργο. Εχει το θάρρος της γνώμης του. Μιλά χωρίς να λογαριάζει τις συνέπειες και προμαχεί για τα δίκαια του έθνους μας.

Ο Σεβασμιότατος ποιμαίνει μια ορεινή περιοχή της Ηπείρου που συνορεύει με τα Αλβανικά σύνορα. Είναι άξιος συνεχιστής του έργου του αείμνηστου Μητροπολίτη Δρυινουπόλεως Σεβαστιανού - ενός αγίου ιεράρχη - που έγινε ο πραγματικός πατέρας των αλύτρωτων Βορειοηπειρωτών αδελφών μας.

Ο Σεβασμιότατος κ. Ανδρέας δεν μασά τα λόγια του. Μιλά για την ιστορία του ευλογημένου μας έθνους χωρίς να λογαριάζει τον “αριστερό Μακαρθισμό” που επεβλήθηκε στην Ελλάδα, από τη μεταπολίτευση και εντεύθεν, και ο οποίος καλά κρατεί παρά την πάροδο τόσων δεκαετιών.

Η απόφαση της Ιεράς Συνόδου να αποστείλει στο Σεβασμιότατο συγχαρητήρια επιστολή για την εθνοπρεπή στάση του δείχνει ότι κάτι αλλάζει στην κορυφή της Εκκλησίας μας.

Προσευχόμαστε διακαώς προς τον Κύριο ο Μακαριότατος να αντελήφθηκε ποιες είναι οι προθέσεις των άθεων κρατούντων και να ορθώσει το ανάστημά του για να ανακόψει τα άνομα σχέδια των άθεων που επιβουλεύονται και το έθνος και την Εκκλησία μας.

Παραθέτουμε στη συνέχεια την επιστολή της Ιεράς Συνόδου προς τον Σεβασμιότατο Μητροπολίτη Δρυινουπόλεως Ανδρέα.

*****

ΣΥΓΧΑΡΗΤΗΡΙΑ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΤΗΣ ΙΕΡΑΣ ΣΥΝΟΔΟΑ ΣΤΟΝ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗ ΔΡΥΙΝΟΥΠΟΛΕΩΣ ΑΝΔΡΕΑ

=======================

Πρός

Τόν Σεβασμιώτατον Μητροπολίτην, Πωγωνιανῆς καί Κονίτσης κ. Ἀνδρέαν.

Εἰς Δελβινάκιον.

Σεβασμιώτατε ἐν Χριστῷ ἀδελφέ,

Συνοδικῇ Ἀποφάσει, ληφθείσῃ ἐν τῇ Συνεδρίᾳ τῆς Διαρκοῦς Ἱερᾶς Συνόδου τῆς 15ης μηνός Μαρτίου ἐ.ἔ., καί κατόπιν τοῦ ἀπό 6ης μηνός Δεκεμβρίου 2010 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι' οὗ ἐνημερώνετε Αὐτήν περί τῆς φημολογουμένης καταργήσεως τοῦ 583 Τάγματος Πεζικοῦ Κονίτσης καί αἰτεῖσθε τήν στήριξιν τῆς Ἱερᾶς Συνόδου, γνωρίζομεν ὑμῖν, ὅτι ἡ Διαρκής Ἱερά Σύνοδος, ἐν τῇ ῥηθείσῃ Συνεδρίᾳ Αὐτῆς, ἔγνω ἐκφράσαι πρός ὑμᾶς τάς ὁλοθύμους συγχαρητηρίους Αὐτῆς προσρήσεις διά τήν οὑτωσί ὑφ' ὑμῶν ἐπιδειχθεῖσαν ἐθνικήν εὐαισθησίαν εἰς τό καίριον τοῦτο ζήτημα τῆς καθ' ὑμᾶς ηὐλογημένης, θεοσώστου καί θεοστηρίκτου ἀκριτικῆς Ἐπαρχίας.

Τοιαύτη ἐνδεχομένη ἀπόφασις καταργήσεως τῆς ὡς ἄνω στρατιωτικῆς μονάδος οὐ μόνον θά ἐπιφέρῃ ἀποδυνάμωσιν τῆς ἐθνικῆς ἀμύνης, ἀλλά καί θά ἐπιδεινώσῃ τά προβλήματα ἐλλιποῦς φυλάξεως καί ἐγκληματικότητος τῶν συνόρων, ὡς τῆς παρανόμου διακινήσεως ἀγαθῶν, ναρκωτικῶν οὐσιῶν καί ἐμπορίας προσώπων πρός ἐργασιακήν ἐκμετάλλευσιν. Πρός τούτοις, θά ἐντείνῃ τήν δυσμενῆ κρατικήν παραμέλησιν ἀκριτικῶν περιοχῶν, ὡς ἡ καθ' ὑμᾶς Ἐπαρχία.

Συγχαίρομεν οὖν τῇ ὑμετέρᾳ Σεβασμιότητι διά τήν ἀκάματον αὐτῆς μέριμναν περί τοῦ μείζονος ἐθνικῆς σημασίας τοιούτου ζητήματος τῆς τετιμημένης ἱστορικῆς περιοχῆς τῆς κατά μεθόριον Ἠπείρου, ἀφορῶντος εἰς ὁλόκληρον τήν Πατρίδα ἡμῶν.

Ἐπί δέ τούτοις, κατασπαζόμενοι τήν ὑμετέραν Σεβασμιότητα ἐν Κυρίῳ, διατελοῦμεν μετ' ἀγάπης.

† Ὁ Ἀθηνῶν Ι Ε Ρ Ω Ν Υ Μ Ο Σ, Πρόεδρος

ΟΙ ΝΕΟΒΑΡΛΑΑΜΙΤΕΣ ΚΑΙ ΟΙ "ΑΓΡΑΜΜΑΤΕΣ ΚΥΡΟΥΛΕΣ"

ΟΙ ΝΕΟΒΑΡΛΑΑΜΙΤΕΣ ΚΑΙ “ΟΙ ΑΓΡΑΜΜΑΤΕΣ ΚΥΡΟΥΛΕΣ”

Του Παναγιώτη Τελεβάντου

=========

Αυτά που κατανοούν ακόμη και λαικοί μη θεολόγοι, που ίσως δεν είναι και τόσο στενά δεμένοι με τη ζωή της Εκκλησίας, δεν τα αντιλαμβάνονται δυστυχώς οι Νεοβαρλααμίτες. Τόσο ξένοι είναι προς την πραγματικότητα ώστε αδυνατούν να συλλάβουν τα οφθαλμοφανή και αυταπόδεικτα.

Ακόμη και “οι αγράμματες κυρούλες”, όπως τις ονομάζει ο προσφάτως αποβιώσας Ακαδημαικός Ιάκωβος Καμπανέλλης, κατανοούν τη γλώσσα των Ευαγγελίων επειδή έχουν παιδιόθεν συνεχή αναστροφή με την λατρεία της Εκκλησίας. Ποιος άλλος λαός κατανοεί τη γλώσσα των προγόνων του σε τόσο μεγάλο βάθος χρόνου;

ΤΟ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΓΓΛΙΚΗ ΓΛΩΣΣΑ

____________

Ας κάνουμε τον παραλληλισμό με τα Αγγλικά. Ο θεωρούμενος πατέρας της Αγγλικής λογοτεχνίας Geoffrey Chaucer (1343 - 1400) έγραψε τα συγγράμματά του (Canterbury Tales και άλλα) το δεύτερο ήμισυ του 14ου αιώνα.

Είναι χαρακτηριστικό ότι, για να μελετήσουν τα έργα του Chaucer οι Αμερικανοί φοιτητές του Πανεπιστημίου Κολούμπια της Νέας Υόρκης (ακόμη και αυτοί που σπουδάζουν Αγγλική λογοτεχνία), χρειάζονται ειδική εκπαίδευση στη γλώσσα του Chaucer, τα λεγόμενα “Middle English”, η οποία είναι πολύ πιο επίμοχθη από την εκμάθηση της γλώσσας του Ευαγγελίου από ένα Νεοέλληνα, παρόλον ότι τα Ευαγγέλια γράφτηκαν τον 1ον μ.Χ. αιώνα.

Ας σημειωθεί ότι δεν έχουν μόνον μεγάλη δυσκολία να αντιληφθουν την έννοια των λέξεων αλλά ακόμη και να προφέρουν σωστά τις λέξεις. Δίνω ένα παράδειγμα για να αντιληφθεί ο αναγνώστης τη δυσκολία που αντιμετωπίζουν. Η λέξη “Knight”(=ιππότης) προφέρεται “νάιτ” στη σύγχρονη Αγγλική γλώσσα. Στα “Middle English” όμως προφερόταν “κνιχτ”!!! Και αυτό φυσικά έχει μεγάλη σημασία επειδή ο τρόπος που προφέρεις τις λέξεις είναι ο μόνος που μπορεί να σε βοηθήσει να αντιληφθείς πώς ομοιοκαταληκτούν οι στίχοι.

Ας μην μιλήσουμε πια για τις δυσκολίες, που έχει ένας σύγχρονος φοιτητής της Αγγλικής λογοτεχνίας, στο ίδιο πανεπιστήμιο, για να διαβάσει το Ηρωικό Επος “Beowulff” (η συγγραφή του οποίου χρονολογείται μεταξύ του 8ου-11ου αιώνα) και το οποίο είναι γραμμένο στα λεγόμενα “Old English”. Χρειάζεται συστηματική προσπάθεια εκμάθησης αυτής της γλώσσας σε δύο τετράμηνα, για να γίνει το κεμίενο βατό στους φοιτητές.

Για να αντιληφθείτε πόσο μόχθο αναμένεται ένας φοιτητής να καταβάλει για την εκμάθηση της γλώσσας των “Old English”, που είναι γραμμένο το ηρωικό έπος “Beowulff”, αναφέρω την αντίστοιχη προσπάθεια εκμάθησης των αρχαίων Ελληνικών στο ίδιο πανεπιστήμιο. Σε δύο τετράμηνα ο φοιτητής που δεν ξέρει λέξη Αρχαία Ελληνικά πρέπει να είναι σε θέση να μεταφράζει Ευριπίδη!!!

ΕΙΝΑΙ ΑΦΙΛΟΤΙΜΙΑ Η ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΑ ΑΠΟΚΟΠΗΣ ΤΗΣ ΣΥΝΕΧΕΙΑΣ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΓΛΩΣΣΑΣ

____________

Και όμως! Εμείς είμαστε τόσο αφιλότιμοι ώστε θέλουμε να αποκόψουμε αυτή τη θαυμαστή γλωσσική συνέχεια της Ελληνικής γλώσσας, “που κατανοούν ακόμη και οι αγράμματες κυρούλες”, όπως είπε ο αείμνηστος Ακαδημαικός Ιάκωβος Καμπανέλλης.

Λίγη προσπάθεια χρειάζεται με τη βοήθεια των θεολόγων και των φιλόλογων για να μπορούν τα παιδιά μας να κατανοούν - σε πολύ προχωρημένο βαθμό - τη γλώσσα του Ευαγγελίου, των Αγίων Πατέρων και της Θείας Λειτουργίας.

Δυστυχώς! Αντί να στρέψουν προς αυτή την κατεύθυνση την ποιμαντική τους προσπάθεια οι Νεοβαρλααμίτες τελούν τη Θεία Λειτουργία σε μεταγλωττισμένη μορφή παρά την αντίθετη απόφαση της Ιεράς Συνόδου.

Ο ΝΕΟΒΑΡΛΑΑΜΙΣΜΟΣ ΕΙΝΑΙ ΑΙΡΕΣΗ

_____________

Αυτά για τη γλωσσική διάσταση της μεταγλώττισης η οποία είναι η παρωνυχίδα της ζημιάς που γίνεται με τη μεταγλώττιση των ιερών κειμένων.

Αυτό που πρώτιστα μας ανησυχεί είναι ότι στην ουσία της είναι Νεοβαρλααμισμός, δηλαδή προσπάθεια επιβολής νοησιαρχίας στη λατρεία της Εκκλησίας.

Αυτό απέδειξαν -μεταξύ άλλων - κορυφαίοι ορθόδοξοι θεολόγοι των ημερών μας (π. Θεόδωρος Ζήσης, π. Σαράντης Σαράντος και ο Μητροπολίτης Ναυπάκτου Ιερόθεος) με τις σχετικές εξαίρετες θεολογικές πραγματείες τους.

Φοβάμαι ότι δυστυχώς λίγοι έχουν αντιληφθεί ότι ο Νεοβαρλααμισμός είναι σαφής προσπάθεια εκδυτικοποίησης της πίστης μας. Συνιστά μια μορφή Οικουμενισμού, όπως δείχνει με τις εργασία του ο π. Μιχαήλ Πομαζάνσκυ, που αφορά την προτεσταντική αντίληψη της λατρείας που διέπει τη θεολογία του π. Αλέξανδρου Σμέμαν, αλλά και όπως καταδεικνύεται από το διάλογο μεταξύ του Μητροπολίτη Ναυπάκτου Ιερόθεου με τον κακόδοξο Νεοβαρλααμίτη κληρικό π. Βασίλειο Θερμό.

Οσοι διαμφισβητούν το Νεοβαρλααμικό χαρακτήρα της προσπάθειας μεταγλώττισης των ιερών κειμένων ας μελετήσουν προσεκτικά τα περισπούδαστα κείμενα των τριών αυτών σύγχρονων κορυφαίων θεολόγων.

Δεν έχουμε καμιά αμφιβολία ότι, αν έχουν και την ελάχιστη έστω καλή διάθεση, δεν θα δυσκολευτούν να αντιληφθούν ότι έχουμε να κάνουμε με πολύ σοβαρής μορφής αίρεση, η οποία με κανένα τρόπο δεν μπορεί να αφεθεί να ριζώσει.

Το ευτύχημα είναι ότι η Ιερά Σύνοδος - με την ιστορική της απόφαση για το θέμα των μεταγλωττίσεων - έθεσε το θέμα στη σωστή του βάση και έτσι κατοχύρωσε και συνοδικά τον αιρετικό χαρακτήρα του Νεοβαρλααμισμού.

Παραθέτουμε στη συνέχεια απόσπασμα της συνέντευξης του αείμνηστου Ιάκωβου Καμπανέλλη που μας εδωσε την αφορμή για τη σύνταξη του πιο πάνω σχολίου.

*****

Ο ΙΑΚΩΒΟΣ ΚΑΜΠΑΝΕΛΛΗΣ ΓΙΑ ΤΗ ΓΛΩΣΣΑ ΤΩΝ ΕΥΑΓΓΕΛΙΩΝ ΚΑΙ ΤΟ ΧΑΡΙΣΜΑ ΤΗΣ ΚΥΡΟΥΛΑΣ

Από συνέντευξη του Ιάκωβου Καμπανέλλη στην Καθημερινή:

Τι σημαίνει για σας Ελλάδα; Θα μου δώσετε μερικές λέξεις ή εικόνες αντιπροσωπευτικές;

– Τα παιχνίδια που ανέφερα, οι γονείς μου, η υπέροχη γλώσσα μας, η ομορφιά αυτού του τόπου που δυστυχώς καταστρέφεται, η καταπληκτική μυθολογία και η ιστορία της, πράγματα που αποτελούν και το ατομικό μου παρελθόν.

– Καθώς μιλούσατε για τη γλώσσα, διέκρινα μια σπίθα στα μάτια σας... – Ναι, καμαρώνω πάρα πολύ που είμαι Έλληνας. Και έχουμε μια μεγάλη περιουσία, την οποία δεν διαχειριζόμαστε καλά. Σκεφθείτε το εξής: πηγαίνεις στο τελευταίο χωριό της Ελλάδας και βλέπεις την αγράμματη κυρούλα, να πηγαίνει την Κυριακή στην εκκλησία, να ακούει τα Ευαγγέλια που γράφτηκαν τον πρώτο αιώνα μετά Χριστόν και να καταλαβαίνει. Πόσοι λαοί σ’ αυτό τον πλανήτη έχουν το χάρισμα αυτής της κυρούλας; Λοιπόν, αυτή τη σπουδαία γλώσσα μιλάμε, αλλά δυστυχώς την αφήνουμε να κακοποιείται – είτε μέσα από τη λανθασμένη χρήση της, είτε μέσα από το περιορισμένο λεξιλόγιο, είτε ακόμη και χρησιμοποιώντας ξένες λέξεις στη θέση των ελληνικών. Είναι σαν να μην καμαρώνεις επειδή ο μπαμπάς σου ήταν κάποιος σπουδαίος άνθρωπος.

ΠΗΓΗ:

Ιδιωτική Οδός,

Καθημερινή