
Tuesday, April 5, 2011
ΓΕΝΙΚΟΣ ΞΕΣΗΚΩΜΟΣ ΚΑΤΑ ΤΩΝ ΕΚΚΛΗΣΙΟΜΑΧΩΝ

ΕΥΧΑΡΙΣΤΟΥΜΕ ΣΕΒΑΣΜΙΟΤΑΤΕ ΦΘΙΩΤΙΔΟΣ!

ΕΥΧΑΡΙΣΤΟΥΜΕ ΣΕΒΑΣΜΙΟΤΑΤΕ ΦΘΙΩΤΙΔΟΣ!
Του Παναγώτη Τελεβάντου
============
Με πολύ μεγάλη χαρά πληροφορηθήκαμε ακόμη ένα δείγμα ορθόδοξης γραφής από το Σεβασμιότατο Μητροπολίτη Φθιώτιδος κ. Νικόλαο.
Με ανακοίνωση που εξέδωσε, αναφορικά με την κατάλυση της νηστείας σε πολιτιστικές εκδηλώσεις που πραγματοποιούνται κατά την περίοδο της Μεγάλης Τεσσαρακοστής, μίλησε ως παραδοσιακός ορθόδοξος ιεράρχης.
Η περίοδος της Μεγάλης Τεσσαροκοστής είναι περίοδος πένθους και μετανοίας. Οχι συμποσίων και πανηγυρισμών.
Πάρα πολύ ορθά έπραξε ο Σεβασμιότατος Φθιώτιδος, με την ανακοίνωση που εξέδωσε, με την οποία βάζει τα πράγματα στη θέση τους. Οχι μόνον αρνείται να παραστεί σε εκδηλώσεις που καταλύεται η νηστεία αλλά και εισηγείται και προτρέπει τη μετάθεση αυτών των εκδηλώσεων μετά το Πάσχα.
Η λίαν αξιέπαινη ενέργεια του Σεβασμιότατου Φθιώτιδος πρέπει να βρει μιμητές όλους τους ιεράρχες μας. Καλόν μάλιστα θα ήταν να εξαπολυθεί σχετική συνοδική εγκύκλιος που να νουθετεί τους πιστούς ανάλογα.
Αλίμονον αν οι ιεράρχες - έστω και με την απλή παρουσία τους - ενθαρρύνουν εκδηλώσεις κατά τη διάρκεια των οποίων γίνεται κατάλυση μη νηστήσιμων εδεσμάτων και προσβάλλεται έτσι καίρια το ήθος της Μεγάλης Τεσσαρακοστής.
Παρατίθεται στη συνέχεια η ανακοίνωση της Μητροπόλεως Φθιώτιδος που μας έδωσε την αφορμή για τη σύνταξη του πιο πάνω σχολίου.
*****
Ο ΦΘΙΩΤΙΔΟΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΔΙΝΕΙ ΤΕΡΜΑ ΣΤΙΣ ΣΥΝΕΣΤΙΑΣΕΙΣ ΤΗ Μ. ΤΕΣΣΑΡΑΚΟΣΤΗ
=======
Ανακοίνωση της Ιεράς Μητρόπολης Φθιώτιδος
______________
Κατά την περίοδο της Αγίας και Μεγάλης Τεσσαρακοστής καταφθάνουν στην Ιερά Μητρόπολη προσκλήσεις για την παρουσία του Σεβασμιωτάτου η εκπροσώπου του σε διάφορες μουσικές εκδηλώσεις, με συνεστιάσεις και χορούς, τις οποίες διοργανώνουν σύλλογοι της περιοχής.
Λυπούμεθα, διότι παρά την εκτίμηση και αγάπη πού διατηρούμε εις τούς Πολιτιστικούς Συλλόγους, δεν δυνάμεθα να ανταποκριθούμε στις προσκλήσεις αυτές, για το λόγο ότι αυτή την περίοδο η Εκκλησία μας βιώνει τη νηστεία και αποτρέπει τούς πιστούς από εκδηλώσεις, πού καταλύουν τη νηστεία και αντιβαίνουν στην πνευματικότητα της περιόδου αυτής.
Θα ήταν ευχής έργον οι οργανωτές των χαρμόσυνων αυτών εκδηλώσεων, στις οποίες, όπως έχουμε πληροφορίες, καταλύεται κρέας και άλλα αρτήσιμα φαγητά και επικρατεί ξεφάντωμα χορού και τραγουδιού, να κρατούσαν την παράδοση και να μετέθεταν τις εορταστικές εκδηλώσεις μετά το Πάσχα.
Η ισοπέδωση προαιωνίων αρχών και υψηλών ιδανικών, επιπλέον δε, η κατάργηση με τρόπο επιπόλαιο της αγίας νηστείας, δεν ωφελούν και δεν συνάδουν με το ήθος του ἑλληνορθοδόξου πολιτισμού, τον οποίον ο τόπος μας σέβεται ως το υψηλότερο και αγιώτερο ιδανικό.
ΠΗΓΗ:
Εκκλησιαστικό Πρακτορείο Ειδήσεων “Ρομφαία”
ΤΟ ΕΠΙΜΥΘΙΟ ΤΗΣ ...ΙΣΤΟΡΙΟΥΛΑΣ ΤΟΥ "SKY"!!!

ΤΟ ΕΠΙΜΥΘΙΟ ΤΗΣ … ΙΣΤΟΡΙΟΥΛΑΣ! ΤΟΥ «SKY»!!!
«ΕΛΛΑΔΑ ΨΟΦΟ...!!!»
Του κ. Γεωργίου Ντόνα, Οικονομολόγου
================
Σ υ ν έ λ λ η ν ε ς γ ρ η γ ο ρ ε ί τ ε !!!
Ελληνορθόδοξοι, της ημεδαπής αλλά και της κραταιάς και δοξασμένης Διασποράς, ΑΓΡΥΠΝΕΙΤΕ !!!
Το οργανωμένο σχέδιο των ξένων ανθελλήνων υποψηφίων κατεδαφιστών μας, σε συνεργασία με τους εγχώριους (μίσθαρνους και ιδεολόγους) γραικύλους, βρίσκεται σε πλήρη εξέλιξη.!
Αφού μας κατάντησαν χωματερή των όπου γης λαθρομεταναστών και μας ξεφτίλισαν παγκόσμια με την ηρωοποίηση των δήθεν «απεργών πείνας» λαθρεπιβατών Αχμέτηδων, και την μέχρι σήμερα (!) κατάληψη απ’ αυτούς, των Προπυλαίων του Πανεπιστημίου της Αθήνας μας, προχωρούν μεθοδικά στην πλήρη αποκαθήλωση και ολοκληρωτική εξαφάνισή μας...! Κι αυτό που γράφω, δεν αποτελεί ούτε κινδυνολογία ούτε υπερβολή!!! Είναι η καθαρή και κρυστάλλινη Αλήθεια!!! Μια απλή περιγραφική καταχώριση των τελευταίων γεγονότων, αποδεικνύει «του λόγου το ασφαλές»…
Κι απαριθμώ:
Πρώτον, την διαγραφή και κατάργηση της Ιστορικής Αλήθειας, για την ηρωική Επανάσταση των πατέρων μας του 1821, μέσα από την βλάσφημη παραποίηση των γεγονότων και την διακωμώδηση των μεγαλύτερων ηρώων μας, από τους γνωστούς ξεθεμελιωτές Δημητράδες και Βερέμηδες.! Γιατί, τόση προβολή μιας τέτοιας κακόγουστης και αισχρής προπαγάνδας, από τον γνωστό πιά στο Πανελλήνιο τηλεοπτικό Νεοεποχήτικο Σταθμό SKY; Γιατί τόση ικανοποίηση από τους γνωστούς και μη εξαιρετέους «εθνομηδενιστές» και το περιβάλλον τους, μετά απ’ αυτή την φρικαλέα ιστορική διαστρέβλωση;
Δεύτερον, την μετατροπή της μεγαλειώδους Στρατιωτικής Παρελάσεως της 25ης Μαρτίου, σε υποβαθμισμένη φολκλορική εκδηλωσούλα.!
Τρίτον, την, μέχρι τώρα που γράφονται αυτές οι γραμμές, χαραγμένη στους τοίχους του «οχυρού» των λαθραίων ΥΠΑΤΙΑ (στο κέντρο της Αθήνας μας, διαγώνια απέναντι από του Μουσείο.!), ανθελληνική συνθηματολογία, σ’ Ελληνικά και Αραβικά, με κυρίαρχο σύνθημα: «ΕΛΛΑΔΑ ΨΟΦΟ».!
Τέταρτον, την κατατρομοκράτηση ολοκλήρων περιοχών της Πρωτεύουσας και των Μεγαλουπόλεών μας, από τις ανεξέλεγκτες ορδές των εισβολέων, όλες τις ώρες μέρας και νύκτας, χωρίς την παραμικρή αντίδραση της Κρατικής μας μηχανής.!
και Πέμπτον, την λυσσαλέα επίθεση, των μεγάλων οίκων στοιχημάτων καταστροφής της Οικονομίας των μικρών κρατών (γιατί περί αυτού πρόκειται) κατά της Πατρίδας μας, για να εξαφανίσουν κάθε Εστία αντίστασης.!!! Τα μεγάλα Διεθνή Ονόματα σ’ αυτά τα παιγνίδια, που μέσα από κάτι τέτοια έγιναν βαθύπλουτοι, είναι οι γνωστές φιγούρες που συνεργάζονται με τους δικούς μας … «κουλτουριάρηδες ψευτοεκσυγχρονιστές».!
Δεν αρκούν αυτά;;;;
ΓΙΑ ΟΣΟΥΣ ΕΝΟΧΛΟΥΝΤΑΙ ΑΠΟ ΤΑ ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΑ ΣΤΟ ΣΧΟΛΕΙΟ




ΓΙΑ ΟΣΟΥΣ ΕΝΟΧΛΟΥΝΤΑΙ ΑΠΟ ΤΑ ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΑ ΣΤΟ ΣΧΟΛΕΙΟ
=========
Θα παρουσιάσουμε με συντομία το καθεστώς που ισχύει σήμερα στην Ευρώπη ...
1. Αυστρία (Καθολικοί 85%, Προτεστάντες 9%)
Το μάθημα είναι υποχρεωτικό - ομολογιακό. Διδάσκεται σε όλα τα σχολεία της στοιχειώδους και της μέσης εκπαίδευσης και η διδασκαλία του τελεί υπό την εποπτεία των εκκλησιών. Η πλειοψηφία των μαθητών παρακολουθεί μάθημα βασισμένο στο ρωμαιοκαθολικό δόγμα. Οι καθηγητές πληρώνονται από το κράτος. Η απαλλαγή από το μάθημα γίνεται με αίτηση των γονέων, δεν προβλέπεται απαλλαγή για κανέναν που ανήκει σε μια από τις «νόμιμα αναγνωρισμένες» θρησκείες.
2. Βέλγιο (Καθολικοί 75%)
Το μάθημα είναι υποχρεωτικό - ομολογιακό και γίνεται στα σχολεία από την καθολική εκκλησία. Υπάρχει και η επιλογή εναλλακτικού μαθήματος ομολογιακών θρησκευτικών, με περιεχόμενο τη διδασκαλία αναγνωρισμένων θρησκειών. Η επιλογή γίνεται από τους γονείς. Οι καθηγητές ορίζονται από κάθε εκκλησία ή ομολογία, η οποία και καθορίζει το πρόγραμμα. Φυσικά το μάθημα διδάσκεται κανονικά και στα ιδιωτικά σχολεία, τα περισσότερα εκ των οποίων είναι καθολικά. Αξίζει να τονιστεί ότι τα ιδιωτικά σχολεία αποτελούν τα 2/3 του συνόλου και αντιμετωπίζονται ισότιμα με τα κρατικά.
3. Γαλλία (Καθολικοί 77%, Ισλαμιστές 4%)
Κατά το σύνταγμα της χώρας (άρ.2) η Γαλλία είναι κράτος «λαϊκό». Από το 1880 απαγορευόταν στα δημόσια σχολεία κάθε αναφορά σε οποιαδήποτε θρησκεία. Απαγορεύεται επίσης και η έκφραση των προσωπικών πεποιθήσεων των δασκάλων (γνωστή η δίωξη της καθηγήτριας μαθηματικών που φορούσε μουσουλμανική μαντίλα). Παρ' όλα αυτά το γαλλικό κράτος χρηματοδοτεί γενναία τα πολλά ομολογιακά, κυρίως καθολικά, σχολεία. Σε πολλές περιοχές της Γαλλίας π.χ. Αλσατία, Λωραίνη, διδάσκεται ως υποχρεωτικό το μάθημα των θρησκευτικών, οι κληρικοί μισθοδοτούνται από το κράτος κ.λπ. Προ ολίγων ετών η σοσιαλιστική κυβέρνηση Ζοσπέν αποφάσισε να επαναφέρει το μάθημα στα δημόσια σχολεία, έστω και με την μορφή του θρησκειολογικού μαθήματος. Την ίδια περίπου εποχή (2002) ο τότε υπουργός Παιδείας Λίκ Φερί δήλωνε ότι ήταν λάθος η αποκοπή των παιδιών από τη θρησκευτική τους ιστορία, γιατί «είτε είναι κανείς θρήσκος είτε άθρησκος, δεν αλλάζει τίποτε. Δεν μπορεί να αντιληφθεί την πνευματική, καλλιτεχνική και πολιτική ζωή και παράδοση, αν δε μάθει ότι αυτή είναι αποτέλεσμα μιας χριστιανικής ιστορίας 15 αιώνων». Την ίδια περίπου εποχή ο πρώην υπουργός Παιδείας της Γαλλίας Ζακ Λάνγκ, μετά από εισήγηση του γνωστού φιλοσόφου Ρεζίς Ντεμπρέ, αποφάσισε την ίδρυση ενός «Ευρωπαϊκού Ινστιτούτου Θρησκευτικών Επιστημών», που θα υποστηρίζει και θα οργανώνει τη διδασκαλία στο σχολείο των μεγάλων θρησκειών που υπάρχουν στη χώρα. Η διδασκαλία αυτή δε θα γίνεται σε ειδικό μάθημα θρησκευτικών, αλλά θα εντάσσεται στα μαθήματα της φιλοσοφίας, της ιστορίας, της λογοτεχνίας, της τέχνης και της μουσικής. Το μάθημα των θρησκειών εντάσσεται επίσης στο πρόγραμμα της μετεκπαίδευσης των καθηγητών. Είναι ενδιαφέρον ότι η επάνοδος αυτή της θρησκευτικής διδασκαλίας στα πλαίσια του «λαϊκού κράτους», για πρώτη φορά μετά από εκατό χρόνια, αιτιολογείται από την ανάγκη προσαρμογής στη σύγχρονη ευρωπαϊκή πραγματικότητα. Εξάλλου το 90% των ιδιωτικών σχολείων ανήκουν στην καθολική εκκλησία και εκεί διδάσκεται υποχρεωτικά το μάθημα των θρησκευτικών. Έχοντας γνώση των παραπάνω, ο Νικολά Σαρκοζί έχει δηλώσει ότι αυτό μπορεί να αλλάξει μετά από διαβούλευση με τις μεγάλες θρησκευτικές κοινότητες. Επιτρέπεται πάντως να έρχεται κληρικός κάθε βδομάδα για κήρυγμα στα δημόσια σχολεία, αν το ζητήσουν ορισμένοι γονείς.
4. Γερμανία (Προτεστάντες 38%, Καθολικοί 34%, χωρίς θρησκεία 26%).
Στα κρατίδια το ομοσπονδιακό σύστημα επιτρέπει τη διαφοροποίηση των κανόνων. Στα περισσότερα το μάθημα είναι υποχρεωτικό - ομολογιακό. Όσοι δεν ακολουθούν αυτό το σύστημα διδάσκονται υποχρεωτικά ηθική και φιλοσοφία. Το μάθημα των θρησκευτικών στα δημόσια σχολεία «είναι τακτικό μάθημα, προστατευόμενο από την κρατική εποπτεία και γίνεται σύμφωνα με τις αρχές των θρησκευτικών κοινοτήτων».
5. Δανία (Ευαγγελικοί - Λουθηριανοί 91%)
Σε όλα τα σχολεία διδάσκεται το μάθημα ως υποχρεωτικό και ονομάζεται στη βασική εκπαίδευση, «χριστιανικές σπουδές». Στη δευτεροβάθμια ονομάζεται «θρησκευτικές σπουδές», μέρος δε αυτού έχει και θρησκειολογικό περιεχόμενο.
6. Ιρλανδία (Καθολικοί 93% , Αγγλικανοί 3%)
Το μάθημα είναι υποχρεωτικό - ομολογιακό, με δικαίωμα εξαίρεσης με αίτηση των γονέων. Το περιεχόμενο του μαθήματος είναι μέλημα των εκκλησιαστικών αρχών και το διδάσκουν καθολικοί κληρικοί. Τα περισσότερα σχολεία της χώρας (80%) είναι ιδιωτικά - ομολογιακά, δηλαδή ανήκουν στις θρησκευτικές κοινότητες και χρηματοδοτούνται από το κράτος.
7. Ισπανία (Καθολικοί 97%)
Το μάθημα είναι υποχρεωτικό, εναλλακτικό, με ένα μάθημα «κοινωνικών και καλλιτεχνικών δραστηριοτήτων». Η επιλογή γίνεται από τους γονείς. Η εκκλησία συμμετέχει στην κατάρτιση των αναλυτικών προγραμμάτων και την επιλογή των διδασκόντων.
8. Ιταλία (Καθολικοί 98%)
Ενδιαφέρουσα η περίπτωση της Ιταλίας, όπου δεσπόζει η ρωμαιοκαθολική εκκλησία, η οποία από το 1984 έπαψε να είναι «κρατική θρησκεία. Το μάθημα είναι ομολογιακό και βασίζεται στο Κονκορδάτο του 1984 μεταξύ Βατικανού και Ιταλικής Δημοκρατίας. Για τους μη καθολικούς προβλέπεται δικαίωμα απαλλαγής.
9. Λουξεμβούργο ( Καθολικοί 97% )
Το μάθημα στη χώρα αυτή είναι υποχρεωτικό - εναλλακτικό «θρησκευτικά ή ηθική και κοινωνική παιδεία» σε όλη την εκπαίδευση. Διδάσκεται επί δίωρο και οι διδάσκοντες διορίζονται από την εκκλησία. Η επιλογή γίνεται με δήλωση του κηδεμόνα. Απαλλάσσονται μόνο αυτοί που οι θρησκείες τους δεν προσφέρουν διδασκαλία στο σχολείο, με αίτηση τους και μετά από απόφαση του «Εθνικού Συμβουλίου για την ηθική και κοινωνική εκπαίδευση».
10. Μ. Βρετανία (Αγγλικανοί 57%, Καθολικοί 10%, Πρεσβυτεριανοί 7%, Ισλαμιστές 6%)
Ο πρόσφατος νόμος για την εκπαίδευση προβλέπει την παροχή θρησκευτικής εκπαίδευσης και την καθημερινή διοργάνωση λατρευτικών εκδηλώσεων σε όλα τα δημόσια σχολεία. Τα «τοπικά εκπαιδευτικά συμβούλια» διαμορφώνουν το πρόγραμμα του μαθήματος με αρκετή ελευθερία, λαμβάνοντας υπ' όψιν τις τοπικές συνθήκες και κυρίως την θρησκευτική σύνθεση του μαθητικού πληθυσμού. Οι γενικές οδηγίες για το μάθημα προβλέπουν τη διδασκαλία κατά κύριο λόγο του χριστιανισμού, καθώς και των άλλων μεγάλων θρησκειών που συναντώνται στην Αγγλία .0 πρώην Βρετανός πρωθυπουργός Τόνι Μπλερ, που κάθε άλλο παρά αντίπαλος της παγκοσμιοποίησης ή του εκσυγχρονισμού βέβαια ήταν, ίδρυσε το «ίδρυμα Τόνι Μπλερ για την Πίστη», που έργο του θα έχει να λειτουργήσει η θρησκευτική πίστη «ως πυξίδα, ως κίνητρο για το μέλλον και παράγων αλληλοκατανόησης». Σε συνέντευξη του στη γαλλική εφημερίδα «Μοντ», ο κ. Μπλερ διακηρύσσει: «Ο διαφωτισμός θέλησε να μας κάνει να πιστέψουμε πως η ασυγκράτητη πρόοδος της ανθρωπότητας θα περνούσε αναγκαστικά από την εξαφάνιση των θρησκειών, που έτσι κι αλλιώς ήταν άχρηστες: ο Θεός ήταν καταδικασμένος. Τι χονδροειδές σφάλμα!» Και ολοκληρώνει ο πρώην Βρετανός πρωθυπουργός: «Ο 20ός αιώνας σημαδεύτηκε από αλλοπρόσαλλες ιδεολογίες. Ονειρεύομαι έναν 21° αιώνα που θα σφραγιστεί από την αναγνώριση της σημασίας και της νεωτερικότητας της θρησκευτικής πίστης. Αυτό είναι το έργο στο οποίο θα αφιερωθώ, έως το τέλος της ζωής μου».
11. Νορβηγία (Ευαγγελικοί - Λουθηρανοί 88%)
Στο Σύνταγμα της ορίζεται ρητά ο Λουθηρανισμός ως «κρατική θρησκεία» και η υποχρέωση των μελών της εκκλησίας να ανατρέφουν τα παιδιά τους σύμφωνα με τα δόγματα του. Η μεταρρύθμιση του 1997 κατάργησε το εναλλακτικό μάθημα της ηθικής και το αντικατέστησε με το μάθημα με τίτλο «Χριστιανική Γνώση - Θρησκευτική και Ηθική Εκπαίδευση». Η διδασκαλία του είναι υποχρεωτική, με δικαίωμα εξαίρεσης με αίτηση των γονέων μόνο από λατρευτικές εκδηλώσεις και δραστηριότητες.
12. Ολλανδία (Καθολικοί 34%, Προτεστάντες 25%, χωρίς θρησκεία 36%)
Παρ' ότι είναι χώρα με έντονο αντικαθολικό χαρακτήρα, το μάθημα των θρησκευτικών είναι υποχρεωτικό. Το 65% των μαθητών φοιτά σε ιδιωτικά σχολεία που είναι ομολογιακά και χρηματοδοτούνται από το κράτος για να εισάγουν στο πρόγραμμα τους το μάθημα των θρησκευτικών, του οποίου η παρακολούθηση είναι υποχρεωτική.
13. Πορτογαλία (Καθολικοί 80%)
Ο διαχωρισμός κράτους και εκκλησίας στο Σύνταγμα της χώρας έχει ως αποτέλεσμα τη διδασκαλία του μαθήματος ως εναλλακτικού ενός «μαθήματος προσωπικής και κοινωνικής συγκρότησης» που είναι υποχρεωτικό. Η επιλογή του καθολικού εναλλακτικού μαθήματος γίνεται με δήλωση του γονέα βάσει του Κονκορδάτου, που έχει υπογράψει η χώρα με το Βατικανό, που προβλέπει ότι η διδασκαλία στα δημόσια σχολεία πρέπει να καθοδηγείται από τις αρχές του καθολικισμού.
14. Σουηδία (Ευαγγελικοί - Λουθηρανοί 94%)
Το μάθημα είναι υποχρεωτικό σε όλες τις βαθμίδες της εκπαίδευσης και είναι ένα από τα οκτώ υποχρεωτικά μαθήματα, ενώ υπάρχουν και 6 κλάδοι επιλογής. Χαρακτηριστικό είναι ότι στη χώρα αυτή δεν υπάρχει η δυνατότητα εξαίρεσης από το μάθημα. Το περιεχόμενο του βασίζεται στο Λουθηρανισμό, που είναι «εθνική» θρησκεία με αρκετά θρησκειολογικά στοιχεία.
15. Φινλανδία (Ευαγγελικοί - Λουθηρανοί 90%, Ορθόδοξοι 1,2%)
Το μάθημα είναι υποχρεωτικό - εναλλακτικό με επιλογή μεταξύ θρησκευτικών και ηθικής, τόσο στην υποχρεωτική εκπαίδευση όσο και στην δευτεροβάθμια.
16. Κύπρος (Ορθόδοξοι 80%, Μουσουλμάνοι 18%, Αρμένιοι κ.ά. 2%)
Στα σχολεία της Κύπρου βάσει του Συντάγματος και το άρθρο 18 κατοχυρώνεται η διδασκαλία των θρησκευτικών στην πρωτοβάθμια και δευτεροβάθμια εκπαίδευση και είναι υποχρεωτικό για όλους τους μαθητές. Απαλλάσσονται μόνο με δήλωση των γονέων οι αλλόθρησκοι.
Στις χώρες της ανατολικής Ευρώπης το μάθημα επανέρχεται, μετά την κατάργηση του από τα ολοκληρωτικό καθεστώτα. Στη Ρωσία έχουν επανέλθει τα θρησκευτικά στις περισσότερες περιοχές, αλλά δεν έχουν ακόμη κατοχυρωθεί νομοθετικά και επιπλέον δεν υπάρχουν τόσοι καθηγητές για να διδάξουν στον πολύ μεγάλο αριθμό μαθητών, αφού μόλις το 1990 και μετά άρχισαν να αναπτύσσονται οι θεολογικές σχολές και τα θεολογικά σεμινάρια. Στη Βουλγαρία επανήλθαν, το ίδιο στη Σερβία, στη Ρουμανία, στην Πολωνία και την Ουγγαρία.
Συμπερασματικά αυτές είναι οι κατευθύνσεις της Ευρωπαϊκής Ένωσης (περιληπτικά), για το μάθημα των θρησκευτικών, σε αντίθεση με κάποιους που υποστηρίζουν την επιτακτική κατάργηση του μαθήματος λόγω ανάλογων αποφάσεων της Ε.Ε. Τέτοιο κείμενο δεν έχουν να επιδείξουν όσοι εκφράζουν τον παραπάνω ισχυρισμό, γιατί απλούστατα τέτοιο κείμενο δεν υπάρχει. Άλλωστε είναι αδύνατο να υπάρχει, αφού είναι αδιανόητο στα ευρωπαϊκά κράτη, άλλα να αποφασίζουν το καθένα χωριστά και άλλα να αποφασίζουν ως ένωση κρατών.
Το Συμβούλιο της Ευρώπης συνιστά στα κράτη μέλη του «να προβλέψουν στα προγράμματα γενικής εκπαίδευσης πληροφόρηση επί της ιστορίας και της φιλοσοφίας των μεγάλων ρευμάτων και των θρησκειών» και «να εφαρμόζουν χωρίς καμία παράλειψη τη νομοθεσία περί υποχρεωτικής εκπαιδεύσεως και, εν περιπτώσει μη τηρήσεως της υποχρεώσεως αυτής, να προκαλούν την παρέμβαση των αρμοδίων υπηρεσιών».
Ας αναφέρουμε σύντομα την περίπτωση των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής. Η θρησκευτική διδασκαλία απαγορεύεται στα δημόσια σχολεία, λόγω του πλήρους θρησκευτικού αποχρωματισμού του κράτους. Η Αμερικανική Συμπολιτεία ήταν από τη δημιουργία της ένα πολυθρησκευτικό και πολυφυλετικό κράτος. Ο χωρισμός του κράτους και της εκκλησίας καθιερώθηκε το 1791 με την πρώτη τροποποίηση του Συντάγματος του 1787. Σύμφωνα με πρόσφατα στοιχεία το 25% του πληθυσμού της χώρας είναι Καθολικοί, το 61% Προτεστάντες, το 3% Ιουδαίοι, το 3% Ορθόδοξοι και το 8% ανήκει σε άλλα θρησκεύματα. Οι κυριότερες προτεσταντικές ομολογίες είναι 104. Ο χωρισμός λοιπόν κράτους - εκκλησίας ήταν απαραίτητος όρος για τη συγκρότηση του αμερικανικού έθνους, όπου άνθρωποι από διαφορετικές φυλές, γλώσσες και θρησκείες ενώθηκαν με το κοινό όραμα της δημιουργίας ενός ισχυρού, ελεύθερου και πλούσιου κράτους. Η θρησκευτική διδασκαλία στα κρατικά σχολεία της χώρας αυτής, με αυτές τις συνθήκες, είναι αδύνατη και, αν εφαρμοζόταν θα οδηγούσε στην πολυδιάσπαση και στην έξαρση του θρησκευτικού φανατισμού. Άλλωστε το 1 /9 του συνολικού αριθμού των σχολείων είναι ιδιωτικά, από τα οποία η συντριπτική πλειοψηφία είναι ομολογιακά και ανήκουν στις θρησκευτικές κοινότητες.
Σε αντίθεση με τις Η.Π.Α στο γειτονικό Καναδά, όπου υπάρχει μεγαλύτερη θρησκευτική ομοιογένεια (Καθολικοί 46%, Ενωμένη Εκκλησία 16%, Αγγλικανοί 10%), τα θρησκευτικά διδάσκονται στις περισσότερες πολιτείες ως προαιρετικά - ομολογιακά στο δημοτικό και ως υποχρεωτικά - ομολογιακά, εναλλακτικά με το μάθημα της Ηθικής στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση.
ΠΗΓΗ:
Παπαροκάδες,
Τ. ΒΑΡΒΙΤΣΙΩΤΗ, ΧΡΙΣΤΕ ΜΟΥ...

ΧΡΙΣΤΕ ΜΟΥ...
Του Τάκη Βαρβιτσιώτη
================
"Χριστέ μου
Βοήθησέ με να μάθω
Την ορθογραφία της λέξης «αγαπώ»
Την ορθογραφία των λέξεων
«Ταπεινοφροσύνη»
«Αθωότητα»
«Υπομονή».
Για να υπομείνω
Τα βάσανα της ζωής
Όπως υπόμεινες Εσύ
Το μαρτύριο του Σταυρού
Για να μπορώ να ψαλιδίζω
Το πλέγμα του σκότους
Την επηρμένη λάμψη των καθρεφτών
Για να μπορώ να ελπίζω
Σ' ένα φως Αναστάσιμο!"
ΠΗΓΗ:
Οδεύοντας,
(Από τη συλλογή, Η θαυμαστή αλιεία - 1992)
Monday, April 4, 2011
Η ΜΕΝ ΦΩΝΗ ΦΩΝΗ ΓΙΑΓΚΑΤΖΟΓΛΟΥ, ΑΙ ΔΕ ΧΕΙΡΕΣ ΧΕΙΡΕΣ "ΚΑΙΡΟΣΚΟΠΩΝ"

Επομένως εάν το υπουργείο επιθυμεί το μάθημα με τον νέο τίτλο να εξυπηρετήσει στοιχειωδώς τις ανάγκες της εκπαίδευσης με στόχο μια σφαιρική προσέγγιση της γνώσης για το θρησκευτικό φαινόμενο στη ζωή του ανθρώπου και του κόσμου, οφείλει, προκειμένου να είναι εναρμονισμένο με το συνολικό σχεδιασμό του νέου Λυκείου, να αναθεωρήσει την πρότασή του επαναφέροντας τουλάχιστον το δίωρο στη Β΄ τάξη. Είναι αναγκαίο εξάλλου να υπενθυμίσουμε ότι για το θέμα αυτό έχει ήδη αποφανθεί το Συμβούλιο της Επικρατείας σε παλαιότερη απόφασή του ότι η θρησκευτική εκπαίδευση – ως συνταγματική πρόβλεψη – δεν εξυπηρετείται επαρκώς με την μονόωρη διδασκαλία. Ο θεολογικός εκπαιδευτικός κόσμος αναμένει με ενδιαφέρον την απάντηση του υπουργείου ενώ θα θεωρούσε ως κίνηση ύψιστης αίσθησης ευθύνης την επαναφορά του μαθήματος για την Γ΄ τάξη στη ζώνη των υποχρεωτικών, έστω και με το ισχύον καθεστώς της μιας (1) ώρας.
Αμπατζίδης Θεόφιλος, Θεολόγος (Κοζάνη)
Αργυρόπουλος Ανδρέας, Σχολικός Σύμβουλος Θεολόγων (Μυτιλήνη)
Καζλάρη Πηγή, Θεολόγος (Λάρισα)
Κωνσταντίνου Μιλτιάδης, Καθηγητής του Τμήματος Θεολογίας του ΑΠΘ (Θεσσαλονίκη)
Μαυροκωστίδης Γρηγόρης, Θεολόγος (Θεσσαλονίκη)
Μόσχος Δημήτρης, Λέκτορας του Τμήματος Θεολογίας του ΕΚΠΑ (Αθήνα)
Παπαδόπουλος Γιώργος, Θεολόγος (Αθήνα)
Παπασωτηρόπουλος Χριστόφορος, Θεολόγος (Πάτρα)
Σταματέλλου Νόνη, Θεολόγος (Ιωάννινα)
Η ΑΠΕΧΘΗΣ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΤΗΤΑ ΤΟΥ "ΜΕΓΑΛΟΥ ΙΕΡΟΕΞΕΤΑΣΤΗ" ΤΟΥ ΝΤΟΣΤΟΓΙΕΦΣΚΙ

Η ΑΠΕΧΘΗΣ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΤΗΤΑ ΤΟΥ “ΜΕΓΑΛΟΥ ΙΕΡΟΕΞΕΤΑΣΤΗ” ΣΤΟ ΕΡΓΟ ΤΟΥ ΦΙΟΝΤΟΡ ΝΤΟΣΤΟΓΙΕΦΣΚΙ
(Ἡ ἀβυσσαλέα διαφορὰ Ὀρθοδοξίας καὶ Παπισμοῦ)
Της Ιεράς Μονής Σταυροβουνίου
=======
. Μέσα ἀπὸ τὸ κορυφαῖο ἔργο τοῦ Φιοντὸρ Ντοστογιέφσκι «Ἀδελφοὶ Καραμαζὸφ» ἀναδύεται σαφῶς ἡ κραυγαλέα καὶ οὐσιώδης ἀντίθεσι μεταξύ, ἀφ’ ἑνὸς μὲν τῆς Ὀρθόδοξης πνευματικῆς ζωῆς, καὶ ἀφ’ ἑτέρου τοῦ ἀλλοτριωμένου χριστιανισμοῦ ποὺ προβάλλει ἡ παπικὴ κακοδοξία.
. Χαρακτηριστικὸ παράδειγμα αὐτοῦ τοῦ ἀβυσσαλέου χάσματος ἀποτελεῖ ἡ προβολὴ ἀπὸ τὴ γραφίδα τοῦ Ντοστογιέφσκι, δύο ἀντιπροσωπευτικῶν προσώπων: Ἀπὸ τὴ μιά, τῆς αὐθεντικῆς ἁγίας μορφῆς τοῦ Στάρετς Ζωσιμᾶ κι ἀπὸ τὴν ἄλλη, τοῦ «Μεγάλου Ἱεροεξεταστῆ», χαρακτηριστικῆς μορφῆς τοῦ νόθου χριστιανισμοῦ τῆς παπικῆς αἱρέσεως.
. Στὸ μυθιστόρημα αὐτὸ τοῦ Φ. Ντοστογιέφσκι, ὁ Μέγας Ἱεροεξεταστὴς ἦταν ἕνας Καρδινάλιος στὴ Σεβίλλη τῆς Ἰσπανίας, κατὰ τὸν 16ο αἰώνα (ἐκεῖ δηλαδὴ ὅπου, κατὰ ἰδιαίτερα φρικιαστικὸ τρόπο, ἔδρασε ἡ ἀνίερη «Ἱερὰ ἐξέτασι»). Ὁ Ἱεροεξεταστὴς αὐτός, παρουσιάζεται νὰ συλλαμβάνη τὸν ἴδιο τὸν Χριστό, ὁ Ὁποῖος, ὅλως ἀπροσδόκητα καὶ αἰφνίδια, ἐμφανίστηκε στὴν πόλι τῆς Σεβίλλης. Μόλις ἀνεγνώρισε τὸν Χριστὸ ἡ ἀψευδὴς διαίσθησι τοῦ πονεμένου ἁπλοῦ λαοῦ, ἔτρεξαν ὅλοι κοντά Του, νὰ βροῦν παρηγοριά. Ὁ Χριστός, ταπεινὸς καὶ σεμνός, μέσα στὴν ἅγια σιωπή Του, εὐεργετοῦσε τοὺς πτωχοὺς καὶ κατατρεγμένους ἀνθρώπους. Ἔκανε μάλιστα καὶ μία νεκρανάστασι νεαρῆς κοπέλας.
. Εἶδε τὸν Χριστὸ ὁ Μεγάλος Ἱεροεξεταστὴς ἀνάμεσα στὸ πλῆθος καὶ ἡ καρδιὰ του σφόδρα ἐταράχθη! Ἤθελε νὰ ἀπαλλαγῆ τὸ γρηγορότερο ἀπὸ τὴν ἐνοχλητική Του παρουσία, ποὺ ἦλθε νὰ διασαλεύση τὴν ἀδιαπραγμάτευτη «γαλήνη» τῆς ἐπιβεβλημένης «τάξεως καὶ πειθαρχίας» τοῦ ὁλοκληρωτικοῦ καθεστῶτος ποὺ ὑπηρετοῦσε. Διέταξε τότε τὰ ὑπὸ τὰς διαταγάς του «ὄργανα τῆς τάξεως» καὶ συνέλαβαν τὸν Ἰησοῦ! Τὸν ἔκλεισαν σὲ φυλακή, στενόχωρη καὶ σκοτεινή, μὲ σκοπὸ νὰ τὸν δικάση καὶ νὰ Τὸν καταδικάση. Τὸν ἐπεσκέφθηκε λοιπὸν τὸ βράδυ, ἐκεῖ στὴ φυλακή, καὶ Τοῦ ἀπηύθυνε τὸ μονολογικὸ κατηγορητήριο, πού, ἐν ἄκρᾳ περιλήψει, ἦταν, στὸ οὐσιαστικό του περιεχόμενο, ὡς ἑξῆς:
. « — Σὲ κατηγορῶ Χριστέ, διότι ὅταν ὁ Σατανᾶς σοῦ ἀπηύθυνε στὴν ἔρημο τὴν πρότασι νὰ μετατρέψης τὶς πέτρες σὲ ψωμί, ἐσὺ Χριστὲ ἀρνήθηκες (Ματθ. δ΄, 3-4)! Σκέφθηκες ὅμως, προτοῦ ἀρνηθῆς τὴν πρότασί του, πόσους πεινασμένους θὰ χόρταινες δωρεὰν καὶ πόσους ὀπαδοὺς θὰ ἀποκτοῦσες;
. — Σὲ κατηγορῶ Χριστέ, διότι ὅταν ὁ Σατανᾶς σοῦ ἀπηύθυνε, ἐκεῖ στὴν ἔρημο, τὴν ἔξυπνή του πρότασι νὰ ἀφεθῆς καὶ νὰ πέσης ἀπὸ τὸ πτερύγιο τοῦ Ναοῦ καὶ νὰ σὲ σώσουν Ἄγγελοι, σύμφωνα μὲ τὶς Γραφές, ἐσὺ Χριστέ, ἀρνήθηκες (Ματθ. δ΄, 5-7)! Σκέφθηκες ὅμως, πόσους ὀπαδοὺς θὰ ἀποκτοῦσες μὲ τὸ ἐκπληκτικὸ αὐτό σου κατόρθωμα, ἐὰν δεχόσουν καὶ τὸ πραγματοποιοῦσες; Σκέφθηκες πόσο λαό, ποὺ διψᾶ γιὰ “ἄρτο καὶ θέαμα” θὰ κέρδιζες, μὲ τὸ θαυμάσιο ὑπερθέαμα τῆς θαυμαστῆς διασώσεώς σου ἀπὸ Ἀγγέλους; Ἐσὺ ὅμως, Χριστέ, ἀρνήθηκες καὶ πάλιν, ἀπεμπολώντας ἀνόητα αὐτὴ τὴν καταπληκτικὴ εὐκαιρία ποὺ σοῦ προτάθηκε!
. — Σὲ κατηγορῶ Χριστέ, διότι, ὅταν ὁ Σατανᾶς σοῦ χάριζε τὸ “ξίφος τοῦ Καίσαρα”, δηλαδὴ τὴν κοσμικὴ ἐξουσία, ὁπότε, ἐὰν Χριστὲ τὸ ἀποδεχόσουν, θὰ ἤσουν ὁ ἀπόλυτος κυρίαρχος πάνω σὲ ὅλα τὰ βασίλεια τοῦ κόσμου, ὅμως ἐσὺ Χριστέ, κι αὐτὸ τὸ ἀρνήθηκες! Ἔχασες καὶ αὐτὴ τὴν καταπληκτικὴ εὐκαιρία (Ματθ. δ΄, 8-10)! Σκέφθηκες ποτὲ Χριστέ, πόσην εὐτυχία καὶ πόσην εὐημερία θὰ προσέφερες ἁπλόχερα στὴν οἰκουμένη ὅλη, μὲ τὴν ἐγκόσμια καὶ παγκόσμια ἐξουσία, ποὺ θὰ ἀποκτοῦσες στὰ χέρια σου, ἐὰν ἀποδεχόσουν αὐτὴ τὴν καταπληκτικὴ πρότασι τοῦ σοφοῦ ἐκείνου “πνεύματος”;
. — Ὅλα αὐτά, λοιπόν, ποὺ ἐσὺ Χριστὲ τὰ ἀρνήθηκες καὶ ζημίωσες τὴν ἀνθρωπότητα, ἦλθεν εὐτυχῶς “Ἐκεῖνος”, ὁ μεγάλος ποντίφικας τῆς Ρώμης, γιὰ νὰ τὰ ἀποδεχθῆ ὅλα εὐχαρίστως, καὶ ἔτσι νὰ διορθώση τὰ ἀσυγχώρητά σου λάθη! Αὐτὸς (ὁ Πάπας) ἀποδέχθηκε ἀκριβῶς ὅλα αὐτά, ποὺ ἐσὺ ἀρνήθηκες! Ἀποδέχτηκε ΚΑΙ “τὸ ξίφος τοῦ Καίσαρα”, ὥστε νὰ κυριαρχήση στὴν ἐρχόμενη Παγκόσμια Αὐτοκρατορία, ἡ ὁποία θὰ ἔχη μάλιστα, ἔνδοξο αὐτοκράτορά της, τὸν ἄξιο πρωθιερέα τῆς Ρώμης!
. — Σὲ κατηγορῶ, ἀκόμα, Χριστέ, διότι δὲν κατέβηκες ἀπὸ τὸν Σταυρό, ὅταν τὰ πλήθη σοῦ φώναζαν: “Κατέβα ἀπὸ τὸν Σταυρό, καὶ τότε ἐμεῖς θὰ Σὲ πιστέψουμε”! Ἐσὺ Χριστὲ ἀρνήθηκες πεισματικὰ καὶ πάλιν, κι αὐτὸ τὸ εὔκολο γιὰ σένα θαῦμα!
. — Καὶ τοῦτο ἀκόμα, ποὺ ἐσὺ Χριστὲ τὸ ἀρνήθηκες, ἦλθε εὐτυχῶς “Ἐκεῖνος”, ὁ ἄξιος ποντίφικας γιὰ νὰ τὸ διορθώση! Αὐτὸς τώρα πιά, εἶναι ὁ γνήσιος καὶ μοναδικὸς ἐκπρόσωπός Σου πάνω στὴ γῆ! Καὶ ἦλθε εὐτυχῶς αὐτὸς γιὰ νὰ πραγματοποιήση ὅλα ἐκεῖνα, ποὺ ἐσὺ ἀρνήθηκες νὰ πραγματοποιήσης! Ἦλθε νὰ διορθώση ὅλες τὶς συνέπειες τῶν τραγικῶν σου σφαλμάτων!
. — Αὐτός, ὁ Πάπας καὶ Καίσαρας τῆς Ρώμης, σύντομα θὰ καθυποτάξη ὅλα τὰ ἔθνη, λαούς, θρησκεύματα, ὅλες τὶς ἐξουσίες, καὶ θὰ ἐπιβάλη τὴν Παγκόσμια Ἑνότητα, ἱκανοποιώντας ἔτσι καὶ αὐτὸν τὸν βαθύτατο μεγάλο πόθο σύσσωμης τῆς ἀνθρωπότητας!
. — Γι’ αὐτὸ καὶ ἐμεῖς, ἀκολουθοῦμε τὰ προστάγματα Ἐκείνου καὶ δὲν σὲ χρειαζόμαστε ἐσένα Χριστέ! Κρίνε μας, καὶ κατάκρινέ μας, ἐὰν μπορῆς καὶ ἐὰν τολμᾶς! Χθὲς στὴ φωτιὰ κάψαμε ἑκατὸ αἱρετικοὺς μπροστὰ σὲ ἡδονιζόμενους ἀπὸ τὸ ἐξαίρετο θέαμα τρανοὺς ἐπισήμους: Μπροστὰ στὸ βασιλιά, τοὺς αὐλικούς, τοὺς ἱππότες, τοὺς καρδιναλίους καὶ τὶς γοητευτικὲς κυρίες τῆς αὐλῆς!
. — Γιατί, λοιπόν, Χριστέ, τόλμησες καὶ ἐμφανίστηκες τώρα καὶ πάλι ἀνάμεσά μας; Γιατί ἐπανῆλθες στὴ γῆ καὶ παρενοχλεῖς τὸ ἔργο μας; Γιατί διαταράζεις τὸ μέγα ἔργο ποὺ ἐνεργεῖ ὁ γνήσιος Ἀντικαταστάτης Σου ἐπάνω στὴ γῆ, ποὺ προσπαθῆ μεθοδικὰ καὶ ὑπομονετικὰ νὰ διορθώση ὅλα τὰ ἰδικά σου ἀσυγχώρητα μεγάλα λάθη, προσφέροντας στὸν κόσμο ὅλα ἐκεῖνα ποὺ ἐσὺ ἀρνήθηκες νὰ τοῦ προσφέρεις!
. — Σὲ καταδικάζω Χριστέ, διότι πρόδωσες φρικτὰ τὶς προσδοκίες τῆς ἀνθρωπότητας πρὸς τὸ Πρόσωπό Σου. Τώρα ὅμως πιὰ δὲν σὲ ἔχουμε ἀνάγκη! Δὲν σὲ χρειαζόμαστε, παρὰ μόνο γιὰ νὰ ἐπικαλούμαστε, ὑποκρινόμενοι, βεβαίως, τὸ Ὄνομά Σου ὥστε νὰ πείθουμε τοὺς ἀφελεῖς, δηλαδὴ ὅλους ἐκείνους ποὺ ἀκόμα ἐξακολουθοῦν νὰ σὲ πιστεύουν.
. — Αὔριο θὰ σὲ κάψω καὶ ἐσένα Χριστὲ στὴν φωτιά, σὰν τὸν δολιότερο ἀπὸ ὅλους τοὺς αἱρετικούς! Καὶ νἆσαι σίγουρος: Μὲ ἕνα μου καὶ μόνο νεῦμα, ὅλοι αὐτοὶ ποὺ χθὲς σὲ ἐπεκαλοῦντο καὶ σὲ ἐπευφημοῦσαν, αὔριο, μὲ μόνη τὴ διαταγή μου, θὰ τρέξουν πρόθυμα, σὰν πειθήνια ὄργανά μου, νὰ ρίξουν πρῶτοι τὰ ξύλα στὴ φωτιά, ποὺ θὰ σὲ κατακάψη!»
. Μέσα σ’ αὐτὸ τοῦ τὸ κείμενο γιὰ τὸ «Μεγάλο Ἱεροεξεταστή», ὁ Ντοστογιέφσκι καταδεικνύει μὲ ἕνα τραγικὸ ξεκάθαρο καὶ ἐναργέστατο τρόπο, τὴν ἀβυσσαλέα διαφορὰ μεταξὺ ἀφ’ ἑνὸς μὲν τοῦ «χριστιανισμοῦ» ποὺ εὐαγγελίζεται ὁ παπισμὸς καὶ ἀφ’ ἑτέρου τῆς αὐθεντικῆς Ὀρθοδόξου Πίστεως στὸ ἀληθινὸ Πρόσωπο τοῦ Ἰησοῦ!
. Ἀποτελεῖ ὅμως, κατ’ οἰκονομίαν πρᾶξι, τὸ νὰ παραθέτουμε καὶ νὰ ἀπαριθμοῦμε τὶς πολλὲς καὶ ποικίλες διαφορές, ποὺ εἶναι ἀσφαλῶς σημαντικότατες (ποσοτικῶς καὶ ποιοτικῶς), μεταξὺ ἀφ’ ἑνὸς μὲν τῆς Ὀρθοδοξίας ὡς τῆς Μίας (καὶ ἄρα Μόνης) Ἐκκλησίας καὶ ἀφ’ ἑτέρου τοῦ παπικοῦ θεσμοῦ ὡς ἰδεολογίας καὶ ὁλοκληρωτικοῦ καθιδρύματος. Καὶ τοῦτο, διότι τὰ δύο μεγέθη εἶναι στὴν οὐσία τους ἀνομοιογενῆ καὶ ἑπομένως μὴ συγκρίσιμα.
. Στὸν «Ἱεροεξεταστὴ» τοῦ Ντοστογιέφσκι ἐνυπάρχει ἐνδεικτικά, ἀλλὰ καὶ ἐναργέστατα, μία μικρὴ μόνο γεῦσι τῆς χαώδους ἐν τῇ Οὐσίᾳ «διαφορᾶς» μεταξὺ Ὀρθοδοξίας καὶ παπισμοῦ: Ἄλλος ὁ Ἀληθινὸς Χριστὸς τῆς Ἐκκλησίας καὶ ἄλλος ὁ «χριστιανισμὸς» τῆς παπικῆς αἱρέσεως.
ΠΗΓΗ:
Χριστιανική Βιβλιογραφία,
Περιοδ. «Ο ΖΩΟΠΟΙΟΣ ΣΤΑΥΡΟΣ», ἔκδ. Ἱ. Μονῆς Σταυροβουνίου (Κύπρος) , ἀρ. τ. 106-111 /2010.
Στοιχειοθεσία: «ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗΣ ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑΣ»