ΜΟΝΟ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΘΑ ΜΠΟΡΟΥΣΕ ΝΑ ΔΟΘΕΙ ΤΕΤΟΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

ΜΟΝΟ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΜΠΟΡΟΥΣΕ ΝΑ ΔΟΘΕΙ ΤΕΤΟΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Του Σωκράτη Αριστοτέλους

============

Ο μεγάλος Γερμανός συγγραφέας Έρχαρτ Κέστνερ έκανε την εξής εξομολόγηση:

- «Στα 1952 πήγα για πρώτη φορά μετά το πόλεμο, στην Αθήνα. Η γερμανική πρεσβεία, όταν άκουσε πως είχα πρόθεση να πάω στη Κρήτη, μου συνέστησε, επειδή ήταν πολύ νωρίς ακόμα και οι πληγές από τη γερμανική κατοχή ανεπούλωτες, να λέω πως είμαι Ελβετός. Αλλά εγώ τους ήξερα τους Κρήτες. Από την πρώτη στιγμή είπα πως ήμουν Γερμανός και όχι μόνο δεν κακόπαθα, αλλά ξανάζησα παντού όπου πέρασα τη θρυλική κρητική φιλοξενία.

»Ένα σούρουπο, καθώς ο ήλιος βασίλευε, πλησίασα το γερμανικό νεκροταφείο, έρημο με μόνο σύντροφο τις τελευταίες ηλιαχτίδες. Έκανα όμως λάθος. Υπήρχε εκεί και μια ζωντανή ψυχή, ήταν μια μαυροφορεμένη γυναίκα. Με μεγάλη μου έκπληξη την είδα ν' ανάβει κεριά στους τάφους των Γερμανών νεκρών του πολέμου και να πηγαίνει μεθοδικά από μνήμα σε μνήμα.

Την πλησίασα και τη ρώτησα.

Είστε από εδώ;

-Μάλιστα.

-Και τότε γιατί το κάνετε αυτό; Οι άνθρωποι αυτοί σκότωσαν τους Κρητικούς».

Και γράφει ο Κέστνερ: «Η απάντηση, μόνο στην Ελλάδα θα μπορούσε να δοθεί». Απαντά η γυναίκα:

-«Παιδί μου, από τη προφορά σου φαίνεσαι ξένος και δεν θα γνωρίζεις τι συνέβη εδώ στα 41 με 44. Ο άντρας μου σκοτώθηκε στη μάχη της Κρήτης κι έμεινα με το μονάκριβο γιο μου. Μου τον πήραν οι Γερμανοί όμηρο στα 1943 και πέθανε σε στρατόπεδο συγκεντρώσεως, στο Σαξενχάουζεν. Δεν ξέρω πού είναι θαμμένο το παιδί μου. Ξέρω όμως πως όλα τούτα ήταν τα παιδιά μιας κάποιας μάνας, σαν κι εμένα. Και ανάβω στη μνήμη τους, επειδή οι μάνες τους δεν μπορούν να 'ρθουν εδώ κάτω. Σίγουρα μια άλλη μάνα θα ανάβει το καντήλι στη μνήμη του γιού μου»...

Σωστά έγραψε ο Γερμανός, ότι «Μόνο στην Ελλάδα θα μπορούσε να δοθεί η απάντηση αυτή». Λέμε εμείς. Ναι, στην Ελλάδα την ταλαιπωρημένη και απ' όλους αδικημένη.

ΠΗΓΗ:

Ξυπνήστε ρε

sigmalive.com/

ΤΙ ΜΕΤΑΡΣΙΩΣΗ!!!

ΑΝΩ ΣΧΩΜΕΝ ΤΑΣ ΚΑΡΔΙΑΣ!

ΤΑ ΜΕΓΑΛΑ ΠΝΕΥΜΑΤΑ ΣΥΝΑΝΤΩΝΤΑΙ!

ΤΙ ΜΕΤΑΡΣΙΩΣΗ!

ΤΙ ΚΑΤΑΝΥΞΗ!!!

ΤΙ ΣΥΜΒΟΛΙΖΕΙ ΤΟ ΛΙΒΑΝΙ ή ΤΟ ΘΥΜΙΑΜΑ;

ΤΙ ΣΥΜΒΟΛΙΖΕΙ ΤΟ ΛΙΒΑΝΙ ή ΤΟ ΘΥΜΙΑΜΑ;

============

Είναι ένα από τα τρία δώρα που προσέφεραν οι τρεις Μάγοι στον Κύριο μας. Συμβολίζει την προσευχή μας που ανέρχεται όπως ο καπνός, στο θρόνο του Θεού. Όπως δηλαδή το λιβάνι συναντάται με το αναμμένο κάρβουνο και δεν μένει εκεί, αλλά αφού αφού θερμανθεί ανέρχεται προς τα άνω και σκορπίζει την ευωδία, έτσι και οι ψυχές μας με ζεστή και θερμή πίστη προσευχόμενες, δεν πρέπει να κολλούν στα γήινα υλικά όταν λατρεύουν το Θεό, αλλά να φτερουγίζουν προς τα άνω μυροβλύζουσες, απαγκιστρωμένες από τις υλικές μέριμνες.

Με την ανάταση του νου και της ψυχής μας προς τα άνω, η προσευχή μας γίνεται πιο καθαρή και η κοινωνία μας με το Θεό περισσότερο ουσιαστική. Το θυμίαμα μας μεταφέρει στο χώρο της προσευχής των Αγίων στον Ένα και Αληθινό Θεό και τονίζει την παρουσία του Κυρίου και των Αγίων στη ζωή μας. Όταν θυμιάζει ο ιερέας την πρόθεση, το θυμίαμα θυμίζει τα δώρα των Μάγων. Όταν θυμιάζει πριν την Μεγ. Είσοδο το θυμίαμα υποδηλώνει την σμυρναλόη του Νικοδήμου. Κατά την Μεγ. Είσοδο συμβολίζει το Άγιο Πνεύμα.

Τα θυμιατά που χρησιμοποιούμε στους Ιερούς Ναούς είναι κινητά μεταλλικά σκεύη που στο κάτω μέρος δέχονται τα αναμμένα κάρβουνα ή καρβουνόσκονη. Εξαρτώνται από τέσσερις αλυσίδες με δώδεκα κουδουνάκια. Συμβολίζουν τους τέσσερις Ευαγγελιστές και τους δώδεκα Αποστόλους αντίστοιχα. Η βάση του θυμιατού συμβολίζει την ανθρώπινη φύση του Χριστού μέσα στα σπλάχνα της Παναγίας Μητέρας Του. Τα ανάμενα κάρβουνα συμβολίζουν το πυρ της θεότητας. Είναι η βάτος η φλεγόμενη αλλά μη κατακαιομένη. Η φωτιά συμβολίζει και τη Θεία Αγάπη που ως φωτιά καίει την καρδιά του κάθε πιστού.

Λιβανίζουμε στο σπίτι μας κάθε βράδυ πριν την προσευχή μας, όταν διαβάζουμε παράκληση στην Παναγία και όταν ζυμώνουμε πρόσφορα. Λιβανίζουμε τις ιερές εικόνες.

ΠΗΓΗ:

http://apfilipposgrammatikous.blogspot.com/

ΑΟΥΣΒΙΤΣ ή ΚΑΛΑΜΑΤΑ;

ΑΟΥΣΒΙΤΣ ή….ΚΑΛΑΜΑΤΑ;

=======

Εκλεκτός Ιερέας του Xρυσόστομου Σαββάτου ανακρίνει 80ούτη και άρρωστη μοναχή κάτω από ΣΤΥΓΝΗ και ΑΚΡΑΤΗ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑ

Είναι γνωστό ότι, κατά τα ορθόδοξα μοναχικά ισχύοντα, όταν κενωθεί η θέση του ηγουμένου ή της ηγουμένης μιάς μονής, την ευθύνη της μονής αναλαμβάνει το αρχαιότερο μέλος του ηγουμενοσυμβουλίου μέχρι την εκλογή από την αδελφότητα της νέας ηγουμένης.

Αυτό ακριβώς έγινε και στην πολύπαθη γυναικεία ιερά μονή του αγίου Κωνσταντίνου και Ελένης της πόλεως Καλαμάτας Μεσσηνίας, όταν παραιτήθηκε για λόγους υγείας η ηγουμένη της μονής και ανέλαβε ως Τοποτηρήτρια της Μονής, η αρχαιότερη εκ των μελών του εκλεγμένου Ηγουμενοσυμβουλίου, η εκλογή του οποίου έχει εγκριθεί από την ιερά μητρόπολι και την ιερά Σύνοδο, και τα μέλη Του, μετά την παραίτησι της ηγουμένης δεν παραιτήθηκαν, αλλά παρέμειναν στη θέσι τους.

Είναι γνωστόν ότι, ο Λατινόφρονας μητροπολίτης Μεσσηνίας Χρυσόστομος Σαββάτος, όταν ακόμα βρίσκονταν στην Βιέννη, ολως ξαφνικά, αιφνίδια και αψυχολόγητα, έστειλε τηλεγραφική εντολή και έπαυσε τον ιερέα που είχε εγκριθεί από τον ίδιο και λειτουργούσε στην ιερά μονή των Καλογραιών.

Ο ίδιος πάλι, εν αγνοία των μελών του Ηγουμενοσυμβουλίου και της Αδελφότητος της Μονής, όλως παρανόμως και αντικανονικώς διόρισε νέο ηγουμενοσυμβούλιο και κατά διαστήματα έστελνε στην Ιερά Μονή διάφορα έγγραφα στα οποία, με απόφασι της Αδελφότητας, στα απαντητικά έγγραφα δεν υπέγραφε η παρανόμως διορισμένη ηγουμένη, αλλά το εκλεγμένο αρχαιότερο μέλος του Ηγουμενοσυμβουλίου ως Τοποτηρήτρια, και τα υπογεγραμμένα αυτά απαντητικά έγγραφα από την νόμιμη Τοποτηρήτρια εγένοντο δεκτά από την ιερά μητρόπολι και με αριθμό πρωτοκόλλου παραλαβής.

Παραδόξως, ο παράνομος και αυθαίρετος και Οικουμενιστής δεσπότης Χρυσόστομος Σαββάτος πρό ημερών, κάλεσε σε ανάκρισι, τέσσερα μέλη της Αδελφότητος χωρίς να δηλώνη στην κλήση προς κατάθεσί τους, για ποιόν ακριβώς λόγο καλούνται να καταθέσουν.

Οι μοναχές προσήλθαν στον ανακριτή π. Κων/νο Γιαννακόπουλο και τον γραμματέα π. Κρεσφ. Πουλόπουλο, εφημέριοι και οι δυό του μητροπολιτικού ναού της Υπαπαντής, και εκεί τους είπαν για πρώτη φορά για ποιο λόγο καλούνται να καταθέσουν, ήτοι «αν τα έγγραφα που υπέγραφε η φερομένη ως Τοποτηρήτρια ήταν εν γνώσει τους».

Στις μοναχές που κλήθηκαν για κατάθεσι, οι τρείς ήταν και οι παρανόμως διορισμένες από τον μητροπολίτη, οι οποίες κατέθεσαν ΕΥΘΑΡΣΩΣ, ότι η υπογραφή στα έγγραφα της νόμιμης Τοποτηρήτριας ήταν εν γνώσει τους και ότι συμφωνούσαν γι’ αυτό, αφού ήταν απόφασι της Αδελφότητος και αυτό ισχύει στις περιπτώσεις αυτές στα μοναστήρια.

Στη συνέχεια κάλεσαν την κατηγορουμένη νόμιμη Τοποτηρήτρια για να απολογηθή, η οποία προσήλθε στον ανακριτή και σύμφωνα με τον νόμο και με αίτησί της ζήτησε αντίγραφο του φακέλλου και 6ήμερη προθεσμία σύμφωνα με το νόμο για να απολογηθή με υπόμνημά της.

Ο ανακριτής παρανόμως αρνήθηκε να παραλάβει την αίτησί της, λέγοντάς της ότι «δεν είναι έτοιμος ο φάκελλος, τώρα τον ετοιμάζουμε και όταν ετοιμαστεί τότε θα σου δώσουμε αντίγραφο».

Στην επίμονη απαίτησι της κατηγορουμένης άρρωστης και 80ούτης μοναχής, ο ανακριτής άρχισε τις φωνές και με απειλές και εκβιασμούς, ότι «θα κάνεις ό,τι σου λέω ΕΓΩ και όχι ό,τι θέλεις εσύ. Και αν δεν το κάνεις αυτό θα καλέσω την επέμβασι του Εισαγγελέα και της Αστυνομίας».

Στην άπρεπη, απειλητική και θρασύτατη αυτή συμπεριφορά του ιεροανακριτή παπα-Γιαννακόπουλου, η κατηγορουμένη μοναχή έπαθε ΣΟΚ και άρχισε να τρέμει λόγω και της ηλικίας της και επειδή πάσχει και από ζάχαρο και παρ’ ότι τον θερμοπαρακαλούσε να την εξυπηρετήση το συντομότερο, ώστε να επιστρέψει στο κελί της, ο ανακριτής με εκβιασμούς σηκώθηκε και έκλεισε την πόρτα για να μην μπορεί να φύγη.

Μπροστά στην δύσκολη αυτή θέσι που βρέθηκε η κατηγορουμένη, αναγκάσθηκε να υπακούση και είπε:

«Εγώ νόμιμα υπέγραφα με απόφασι της Αδελφότητος της Μονής και εφ’ όσον εσείς μου λέτε και επιμένετε ότι κακώς υπέγραφα, τότε εγώ στο εξής δεν θα ξαναϋπογράψω».

Στην συνέχεια ο ανακριτής την υποχρέωσε να ζητήσει συγγνώμη για τις υπογραφές που έβαζε στα διάφορα έγγραφα και αρνήθηκε κατηγορηματικά να πράξει τούτο.

Κατόπιν τούτου ερωτάται:

Εως πότε αυτές οι δύστυχες και απροστάτευτες Μοναχές της Ιεράς Μονής του Αγίου Κωνσταντίνου, θα υποφέρουν και θα ταλαιπωρούνται από τον αντιπαθέστατο και Λατινόφρονα μητροπολίτη Χρυσόστομο Σαββάτο και τα φερέφωνά του, τους αναισχύντως παρανομούντες ιεροπαπάδες του;

Ποιος θα τον καλέση σε απολογία για όλες τις παράνομες, αντικανονικές και μειοδοτικές και αντορθόδοξες πράξεις του;

Υπάρχει Εκκλησία;

Υπάρχει Εισαγγελέας;

Εκτός από τον Οικουμενιστή Πατριάρχη Βαρθολομαίο και τον Αρχιεπίσκοπο Ιερώνυμο Λιάπη, έχει και άλλους υψηλούς προστάτες;

Εμείς εξετάζουμε εξονυχιστικά την περίπτωσι Χρυσόστομος Σαββάτος και θέλουμε να ελπίζουμε λίαν συντόμως να δημοσιοποιήσουμε τις έρευνές μας.

Πάντως δηλώνουμε ότι ευχάριστα θα δημοσιεύαμε κάποια απάντησι του λαλίστατου επί παντός του επιστητού, όχι όμως και στις κατηγορίες που τον προσάπτουν, Χρυσόστομο Σαββάτο ή τους εφαρμόζοντας Γκεσταμπίτικες μεθόδους ανακρίσεων ιεροεξεταστές ρασοφόρους του.

ΠΗΓΗ:

Αποτείχιση

ΣΧΕΔΙΑ ΑΦΟΜΟΙΩΣΗΣ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΥ ΑΠΟ ΔΕΚΑΕΤΙΕΣ

ΣΧΕΔΙΑ ΑΦΟΜΟΙΩΣΗΣ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΥ ΑΠΟ ΔΕΚΑΕΤΙΕΣ

=============

Στὸ κατωτέρω ἀπόσπασμα (+ π. Ἰωάννη Ρωμανίδη, «Ἡ Ρωμηοσύνη», ἐκδ. Π. Πουρναρᾶ, Θεσ/νίκη 1975, σελ. 35-36.) φαίνονται καθαρὰ τὰ σχέδια γιὰ τὴν “ἀφομοίωση τοῦ ὀρθοδόξου χριστιανικοῦ πολιτισμοῦ ὑπὸ τοῦ δυτικοῦ ἢ Εὐρωπαϊκοῦ”, μέσα ἀπὸ τὰ κείμενα τοῦ γνωστοῦ Ἀγγλοσάξωνα ἱστορικοῦ τῶν πολιτισμῶν Arnold Toynbee, τὰ ὁποῖα ἔγραφε τὸ 1965.

“Ὁ πολιτισμὸς τῶν πνευματικῶν ἀπογόνων τῶν Φράγκων λέγεται δυτικὸς ἢ εὐρωπαϊκὸς καὶ ὄχι ἑλληνικὸς ἢ βυζαντινός, ἁπλούστατα διότι δὲν εἶναι ἑλληνικὸς οὔτε βυζαντινός, παρ᾽ ὅτι ὀφείλει πολλὰ εἰς αὐτούς. Οἱ Εὐρωπαῖοι ὄχι μόνον θεωρoῦν τερματισθεῖσαν τὴν ἱστορικὴν ὕπαρξιν τοῦ ἑλληνικοῦ πολιτισμοῦ εἰς τὴν Δύσιν καὶ τὴν Ἀvατολήν, ἀλλὰ καὶ πιστεύουν ὅτι πολὺ ὀλίγα ἔχουν ἀπομείνει ἀπὸ τὸν λεγόμενον βυζαντινὸν πολιτισμόν, δηλαδὴ τὴν Ρωμαιοσύνην, καὶ ὅτι οἱ σημερινοὶ Ὀρθόδοξοι Χριστιανοὶ εὑρίσκονται πλέον εἰς τὸ χωνευτήριον τοῦ δυτικοῦ ἢ εὐρωπαϊκοῦ πολιτισμοῦ καὶ θὰ ἐξαφανισθοῦν πλέον ὡς ξεχωριστὴ ὀντότης.

Πολὺ ἀποκαλυπτικὰ ἐν προκειμένῳ εἶναι τὰ γραφόμενα τοῦ Toynbee περὶ τῶν σχέσεων μεταξύ του Ἰσλὰμ καὶ τῆς Δύσεως, ἔνθα περιγράφονται παράλληλα σχέδια ἀφομοιώσεως τοῦ ὀρθοδόξου χριστιανικοῦ πολιτισμοῦ, δηλαδὴ τῆς Ρωμηοσύνης, ὑπὸ τοῦ δυτικοῦ ἢ εὐρωπαϊκοῦ πολιτισμοῦ.

Γράφει ὁ Toynbee: «Αὕτη ἡ ὁμόκεντρος ἐπίθεσις τῆς μοδέρνας Δύσεως κατὰ τοῦ Ἰσλαμικοῦ κόσμου ἐνεκαινίασε τὴν παροῦσαν σύμπλοκὴν μεταξὺ τῶν δύο πολιτισμῶν. Θὰ γίνη ἀντιληπτὸν ὅτι αὕτη εἶναι μέρος ἑνὸς μεγαλυτέρου καὶ φιλοδοξοτέρου κινήματος διὰ τοῦ ὁποίου ὁ δυτικὸς πολιτισμὸς δὲν σκοπεύει τίποτε ὀλιγώτερον ἀπὸ τὴν ἐνσωμάτωσιν ὁλοκλήρου της ἀνθρωπότητος εἰς μίαν μοναδικὴν μεγάλην κοινωνίαν, καὶ τὸν ἔλεγχον παντὸς πράγματος ἐπὶ τῆς γῆς, εἰς τὸν ἀέρα, καὶ εἰς τὴν θάλασσαν, τὸ ὁποῖον δύναται ἡ ἀνθρωπότης νὰ ἐκμεταλλευθεῖ μέσῳ τῆς μοδέρνας δυτικῆς τεχνικῆς. Αὐτὸ τὸ ὁποῖον ἡ Δύσις κάμνει τώρα εἰς τὸ Ἰσλάμ, τὸ κάμνει συγχρόνως καὶ εἰς τοὺς λοιποὺς ἐπιβιοῦντας πολιτισμοὺς – τὸν ὀρθόδοξον χριστιανικόν, τὸν Ἰνδικόν, καὶ τὸν κόσμον τῆς Ἄπω Ἀνατολῆς ὡς καὶ εἰς τὰς ἐπιβιοῦσας πρωτογόνους κοινωνίας, αἱ ὁποῖαι τώρα πολιορκοῦνται ἀκόμη καὶ εἰς τὰ τελευταῖα των ὀχυρὰ εἰς τὴν τροπικὴν Ἀφρικήν. Οὕτως ἡ σύγχρονος ἐμπλοκὴ μεταξὺ τοῦ Ἰσλὰμ καὶ τῆς Δύσεως εἶναι ὄχι μόνον πιὸ δραστηρία καὶ οἰκεία ἀπὸ οἱανδήποτε φάσιν τῶν ἐπαφῶν των εἰς τὸ παρελθόν· ξεχωρίζει ἐπίσης εἰς τὸ ὅτι εἶναι ἓν περιστατικὸν εἰς μίαν προσπάθειαν τοῦ δυτικοῦ ἀνθρώπου νὰ «δυτικοποιήσῃ» τὸν κόσμον … »

Εἰς τὴν προσπάθειαν αὐτὴν ἡ Τουρκία τοῦ Ἀτατοὺρκ θεωρεῖται ἴσως ἡ μεγαλυτέρα ἐπιτυχία τοῦ δυτικοῦ ἡ εὐρωπαϊκοῦ πολιτισμοῦ, ἀφοῦ ἐλπίζεται νὰ χρησιμοποιηθῆ ὡς σφήνα διὰ τὴν ἐν προκειμένῳ δυτικοποίησιν τοῦ Ἰσλάμ. Διὰ τοῦτο ἡ Τουρκία εἶναι τὸ χαϊδεμένο παιδὶ τῶν ἱεραποστόλων τοῦ δυτικοῦ πολιτισμοῦ. Ὅθεν ὁ Toynbee ἐκφράζει τὰ ἐπικρατοῦντα περὶ Τουρκίας αἰσθήματα τῶν ἱεραποστόλων τοῦ δυτικοῦ πολιτισμοῦ ὅταν διὰ τὴν Τουρκίαν γράφει ὅτι ἡ δυτικοποίησίς της « … ἐπραγματοποιήθη μὲ τόσον πνεῦμα, ὑπὸ τοιαῦτα σοβαρὰ ἐμπόδια, καὶ ἔναντι τόσης βαρείας ὑπεροχῆς (τῶν ἀντιθέτων), ὥστε κάθε γενναιοδώρως σκεπτόμενος παρατηρητὴς θὰ κάμνῃ παραχωρήσεις διὰ τὰ σφάλματά της καὶ ἀκόμη διὰ τὰ ἐγκλήματά της καὶ θὰ τῆς εὐχηθῇ ἐπιτυχίαν εἰς τὸ φοβερὸν ἔργον της».

ΠΗΓΗ:

“Χριστιανική Βιβλιογραφία”

ΑΝΩΔΥΝΗ ΠΑΡΑΧΩΡΗΣΗ ΤΗΣ ΤΟΥΡΚΙΑΣ ΓΙΑ ΝΑ ΤΗΝ ΕΞΑΡΓΥΡΩΣΕΙ ΜΕ ΤΟΚΟΥΣ ΚΑΙ ΕΠΙΤΟΚΙΑ!

ΑΝΩΔΥΝΗ ΠΑΡΑΧΩΡΗΣΗ ΤΗΣ ΤΟΥΡΚΙΑΣ ΓΙΑ ΝΑ ΤΗΝ ΕΞΑΡΓΥΡΩΣΕΙ ΜΕ ΤΟΚΟΥΣ ΚΑΙ ΕΠΙΤΟΚΙΑ!

Του Παναγιώτη Τελεβάντου

============

Με την άδεια που έδωσε για να επισκευαστεί από τη Εκκλησία της Κύπρου η ετοιμόρροπη Μονή του Αποστόλου Ανδρέα, εν όψει της επικείμενης αξιολόγησής της από την Ευρωπαική Ενωση, η Τουρκία κάνει άλλη μια κίνηση “καλής” θελήσεως.

Η κίνηση αυτή της Τουρκίας ακόμη και αν αφεθεί να ολοκληρωθεί χωρίς προσκόμματα από την Τουρκική πλευρά μέχρι τέλους - πράγμα αμφίβολο - αποτελεί μέρος των μέτρων που η Τουρκία κάνει τελευταία με κινήσεις εντυπωσιασμού με τις οποίες δείχνει το “ευρωπαικό” της πρόσωπο για να αξιολογηθεί θετικά από την Ευρωπαική Ενωση.

Επέτρεψε την τέλεση της Θείας Λειτουργίας στην Παναγία του Σουμελά, έδωσε τουρκική υπηκοότητα σε αρχιερείς του θρόνου που ζουν στο εξωτερικό, κτλ.

Στην πραγματικότητα φυσικά όλες αυτές οι κινήσεις είναι κινήσεις εντυπωσιασμού που στοχεύουν να αναδείξουν το “δημοκρατικό” χαρακτήρα της Τουρκίας του Ερντογάν ο οποίος δήθεν διαφέρει από τη νοοτροπία που χαρακτήριζε τις προηγούμενες Τουρκικές κυβερνήσεις που εκπροσωπούσαν το λεγόμενο “βαθύ κράτος” της Τουρκίας, δηλαδή τον θεματοφύλακα του “κεμαλισμού” τον στρατό.

Ταυτόχρονα επιτρέπει στην Τουρκία να μην κάνει καμιά απολύτως υποχώρηση στα ουσιαστικά θέματα που επείγει να αναταποκριθεί. Ούτε στην Κύπρο, ούτε στο Αιγάιο, ούτε στη Θράκη. Αντίθετα με τους μειοδότες που μας κυβερνούν και στην Ελλάδα και στην Κύπρο επιδιώκει να αποκομίσει τεράστια κέρδη. Δίνει ψίχουλα για να πάρει θησαυρούς ατίμητους.

Αυτοί είναι οι Τούρκοι! Είτε Ισλαμιστές, είτε “κεμαλικοί”, είτε γκρίζοι λύκοι, είτε μαύρες αρκούδες.

Στη συνέχεια δημοσιεύουμε το κείμενο που μας έδωσε την αφορμή για το πιο πάνω σχόλιο.

*****

ΒΡΕΘΗΚΑΝ ΛΥΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗ ΣΥΝΤΗΡΗΣΗ ΤΗΣ ΜΟΝΗΣ ΤΟΥ ΑΠΟΣΤΟΛΟΥ ΑΝΔΡΕΑ ΣΤΗΝ ΚΑΡΠΑΣΙΑ

=========

Έχουν υπερπηδηθεί τα διάφορα εμπόδια και η Εκκλησία είναι τώρα έτοιμη να ζητήσει προσφορές για συντήρηση του κατεχόμενου μοναστηριού του Αποστόλου Ανδρέα στο κατεχόμενο Ριζοκάρπασο, δήλωσε, στο ΡΙΚ, ο Αρχιεπίσκοπος Κύπρου Χρυσόστομος.

Το θέμα, είπε, βρίσκεται τώρα στα χέρια της UNDP, του Προγράμματος Ανάπτυξης των Ηνωμένων Εθνών, ενώ πρωτοβουλία είχε αναλάβει και ο Αμερικανός πρέσβης, στην Κύπρο.

Όπως ανέφερε, ο Αρχιεπίσκοπος Χρυσόστομος, πραγματοποιήθηκε συνάντηση με εκπροσώπους της UNDP, κατά την οποία συζητήθηκαν όλα τα θέματα και βρέθηκαν λύσεις.

Είπε, επίσης, ότι η Εκκλησία δεν δέχθηκε ούτε καν να συζητήσει θέμα υποβολής αίτησης από το ΕΒΚΑΦ, που διαχειρίζεται τις περιουσίες των μουσουλμανικών ιδρυμάτων, για συντονισμό της συντήρησης.

Τόνισα κατηγορηματικά, είπε ο Μακαριώτατος, ότι ιδιοκτήτης του μοναστηριού είναι η Εκκλησία της Κύπρου και αυτή πρέπει να αναλάβει τη συντήρηση.

Ο Αρχιεπίσκοπος Χρυσόστομος δήλωσε, επίσης, ότι έχει διευθετηθεί να λειτουργήσει, στο κατεχόμενο μοναστήρι στις 30 Νοεμβρίου, ο Επίσκοπος Καρπασίας Χριστοφόρος.

Νεώτερη ενημέρωση (ΚΥΠΕ) - 16:48

Αίτημα για συντήρηση του κατεχόμενου Μοναστηριού του Αποστόλου Ανδρέα και για να επιτραπεί η επιστροφή ενός ηγουμένου και τριών μοναχών στην, επίσης, κατεχόμενη Μονή του Αποστόλου Βαρνάβα, υπέβαλε ο Αρχιεπίσκοπος Χρυσόστομος ΙΙ κατά τη διάρκεια συνάντησης στρογγυλής τραπέζης που είχε σήμερα στο Λήδρα Πάλας με τον Πρόεδρο της Κοινοβουλευτικής Συνέλευσης του Συμβουλίου της Ευρώπης (ΚΣΣΕ) Μεβλούτ Τσαβούσογλου και τον Τ/κ θρησκευτικό ηγέτη Μεχμέτ Εμίν Γελτεκίν.

Ο Αρχιεπίσκοπος εισηγήθηκε να επιτραπεί στους Χριστιανούς Ορθόδοξους να μπορέσουν να συντηρήσουν τους ναούς τους στο βόρειο τμήμα του νησιού «γιατί έχει 36 χρόνια που είναι ασυντήρητοι και θα αρχίσουν να χαλούν ο ένας μετά τον άλλο. Ηδη μερικοί έχουν χαλάσει, έχουν πέσει», ανέφερε.

Είπε πως αυτό θα είναι πολύ θετικό για τους επικεφαλής της τ/κ κοινότητας, θα είναι υπέρ της Τουρκίας «ότι είναι μια δημοκρατική χώρα και σέβεται τα μνημεία γιατί μπορεί να είναι δικά μας αλλά ανήκουν σε όλο τον κόσμο, τον ελεύθερο κόσμο, τα μνημεία».

«Πιστεύω ότι δεν θα ζημιώσει κανείς εάν μας επιτραπεί να φτιάξουμε τα θρησκευτικά μας μνημεία στο βορρά, όπως η Κυβέρνησή μας έχει φτιάξει όλα τα μουσουλμανικά μνημεία στο νότο», ανέφερε.

Υπέβαλε επίσης αίτημα για τη συντήρηση της Μονής του Αποστόλου Ανδρέα, που είναι ένα μεγάλο προσκύνημα του ορθόδοξου λαού μας και όσον αφορά τη Μονή του ιδρυτή της Εκκλησίας της Κύπρου Αποστόλου Βαρνάβα να επιτραπεί να επιστρέψουν εκεί ο ηγούμενος και οι τρεις μοναχοί που ζουν μέχρι σήμερα.

ΠΗΓΗ:

Εκκλησιαστικό πρακτορείο Ειδήσεων “Ρομφαία”

ΟΙ ΧΕΙΡΟΤΕΡΟΙ ΦΟΒΟΙ ΤΟΥ π. ΑΝΤΩΝΙΟΥ ΑΛΕΒΙΖΟΠΟΥΛΟΥ ΘΑ ΓΙΝΟΥΝ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ ΑΝ ΔΕΝ ΚΙΝΗΘΟΥΜΕ ΑΠΟΦΑΣΙΣΤΙΚΑ

ΟΙ ΧΕΙΡΟΤΕΡΟΙ ΦΟΒΟΙ ΤΟΥ π. ΑΝΤΩΝΙΟΥ ΑΛΕΒΙΖΟΠΟΥΛΟΥ ΘΑ ΓΙΝΟΥΝ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ ΑΝ ΔΕΝ ΚΙΝΗΘΟΥΜΕ ΑΠΟΦΑΣΙΣΤΙΚΑ

Του Παναγιώτη Τελεβάντου

==========

Ο μακαριστός π. Αντώνιος Αλεβιζόπουλος ανησυχούσε για την προοδευτική επικράτηση του πνεύματος της "Νέας Εποχής" που θα οδηγούσε στην εισαγωγή πρακτικών των Ανατολικών θρησκειών στην Ελληνική παιδεία.

Εκείνο που δεν πρόβλεψε ο μακαριστός ζηλωτής της πίστης μας είναι ότι σε κάποια στιγμή όχι απλά οι πρακτικές των Ανατολικών θρησκειών θα εισχωρούσαν στα σχολεία αλλά ότι οι "Καιροσκόποι", δηλαδή οι άνθρωποι του Γιαγκάζογλου, θα επιχειρούσαν, με τις πλάτες του Αρχιεπισκόπου Ιερωνύμου, την εισαγωγή αυτών των μεθόδων μέσα στα πλαίσια του θρησκειολογικού, πολυπολιτισμικού μαθήματος των θρησκευτικών που θέλουν να επιβάλουν ετσιθελικά και αντίθετα με την επιθυμία της συντριπτικής βούλησης του Ελληνικού λαού.

Ετσι όχι απλά οι πρακτικές των Ανατολικών θρησκειών θα διδάσκονται στα σχολεία μας, όπως πολύ ορθά διέγνωσε ο μακαριστός π. Αντώνιος Αλεβιζόπουλος, αλλά θα διδάσκονται από τους θεολόγους ως μέρος της διδακτέας ύλης!!!

Μιλάμε για την απόλυτη ξεφτίλα των καθηγητών των θρησκευτικών που δεν θα την οραματίζονταν ούτε στα πιο τρελλά τους όνειρα οι μεγαλύτεροι εχθροί της πίστης μας!

Στη συνέχεια παραθέτουμε το άρθρο που μας έδωσε την αφορμή για το πιο πάνω σχόλιο.

*****

ΟΙ ΑΣΙΑΤΙΚΕΣ ΔΟΞΑΣΙΕΣ ΘΑ ΜΠΟΥΝ ΣΤΑ ΣΧΟΛΕΙΑ ΜΑΣ

Του π. Αντώνιου Αλεβιζόπουλου

===========

Ο μακαριστός γέροντάς μας π. Αντώνιος Αλεβιζόπουλος, ένα πρωινό, δύο ημέρες πριν την κοίμησή του, είπε σε στενό συνεργάτη του: «Δυστυχώς δεν κάναμε τίποτα! Οι τεχνικές του διαλογισμού και της γιόγκα και οι ασιατικές δοξασίες για το κάρμα, τη μετενσάρκωση και τη συμπαντική ενέργεια θα μπουν στα σχολεία μας και στα διδακτικά βιβλία των μαθητών. Πρέπει να κάνουμε ένα γράμμα στους δασκάλους να τους ενημερώσουμε». Τα δάκρυα έτρεχαν ασταμάτητα από τα άρρωστα, σχεδόν τυφλά, μάτια του. Έχει λεχθεί ότι το πιο βασανιστικό συναίσθη­μα είναι να φεύγει από τη ζωή ένας μεγάλος αγωνιστής με την πικρή γεύση ότι το έργο του δεν είχε αποτελέσματα, ότι δεν έκανε τίποτα.

Τα πράγματα βέβαια δεν εξελίχθησαν έτσι ως προς το παράπονο του αειμνήστου πατρός Αντωνίου. Ο ευσεβής Ελληνικός λαός αναγνώρισε την προσφορά του και τη σημασία του όλου έργου του και το αγκάλιασε με πολλή αγάπη κι έγινε πολλαπλασιαστής στην ενημέρωση των ανημέρωτων για τη δραστηριότητα των πάσης φύσεως αιρέσεων και παραθρησκευτικών ομάδων.

Η πρόβλεψή του όμως για τη διείσδυση των τεχνικών και μεθόδων της ασιατικής «πνευματικότητας» στα σχολεία, δυστυχώς επαληθεύεται. Τα παιδιά μας κινδυνεύουν από εισηγήσεις και αποφάσεις κάποιων Υπηρεσιών του Υπουργείου Παιδείας να καταστούν θύματα των «κοσμοθεωριών» που έρχονται από Ασιατικές χώρες και είναι ξένες προς το Ελληνοχριστιανικό πνεύμα και την πολιτιστική μας παράδοση. Υποπτευόμαστε και το πιστεύουμε, ότι αυτό θα γίνεται εν αγνοία της πολιτικής ηγεσίας του Υπουργείου.

Γράψαμε σε προηγούμενα τεύχη του «Διαλόγου» για σειρά εγκυκλίων Δ/σεων του Υπουργείου Παιδείας, με τις οποίες συνιστούσαν την παρακολούθηση από τους μαθητές Δημοτικής και μέσης Εκπαίδευσης των ταινιών «Χάρυ Πότερ». Είμαστε «πρωτοπόροι» στο θέμα αυτό καθ ότι κάτι παρόμοιο δεν συνέβη σε καμμία χώρα της Δύσης, όπου κι εκεί προβάλλονται τα κινηματογραφικά έργα που βασίζονται στα βιβλία της Τζ. Ρόουλινγκ. Σε αρκετές μάλιστα Ευρωπαϊκές χώρες οι Ενώσεις των Εκπαιδευτικών τους, με αφορμή την παρατηρούμενη «ποτερομανία» απέστειλαν γράμματα προς τα Μ.Μ.Ε. όπου αναπτύσσουν τους λόγους για τους οποίους οι νέοι δεν πρέπει να διαβάζουν βιβλία με θέματα από τον «κόσμο της μαγείας» ή να παρακολουθούν κινηματογραφικές ταινίες ανάλογου περιεχομένου. Στην Ελλάδα μας «πνέει διαφορετικός άνεμος».

Είπε ο αείμνηστος π. Αντώνιος στην δραματική εκείνη δήλωσή του που προαναφέραμε ότι οι ασιατικές δοξασίες θα μπουν στα διδακτικά βιβλία των μαθητών των σχολείων μας. Κι αυτό συμβαίνει δυστυχώς όχι με σαφή τρόπο που θα έφερνε άμεσες αντιδράσεις, αλλά με επιλεγμένα κείμενα, που εισάγουν τους ανυποψίαστους μαθητές στις παραδόσεις, φιλοσοφικές ιδέες, και θρησκευτικές πίστεις Ανατολικών λαών και τους εθίζουν στη σταδιακή αποδοχή των πίστεων αυτών. Σε όλα τα βιβλία υπάρχουν τέτοια κείμενα. Συνεργάτης της Π.Ε.Γ. θα παρουσιάσει σύντομα την ερευνά του επί του θέματος αυτού, την οποία και θα δημοσιεύσουμε στο περιοδικό μας.

Στο σχόλιό μας αυτό για να μη κατηγορηθούμε ότι γενικολογούμε και αποφαινόμαστε χωρίς στοιχεία, θα παραθέσουμε μόνο ένα κείμενο από το βιβλίο της Α Λυκείου: «Έκθεση, έκφραση». Πρόκειται για απόσπασμα ποιήματος του ποιητή και «φιλοσόφου» (όπως λέγει η σχετική επεξήγηση του εν λόγω βιβλίου) Χαλίλ Γκιμπράν, που αποτελεί «υμνολογία» της μετενσάρκωσης, θρησκευτικής δοξασίας «εξ Ανατολών».

Λέγει το ποίημα μεταξύ άλλων: «...τα παιδιά σου δεν είναι παιδιά σου...Εσύ είσαι το μέσον και όχι η αρχή κι ας μένουν κοντά σου δεν ανήκουν σε εσένα...Μπορείς να δώσεις μια στέγη στο σώμα τους, όχι όμως και στην ψυχή τους, γιατί η ψυχή τους κατοικεί στο σπίτι του αύριο (με τις αλλεπάλληλες μετενσαρκώσεις δηλ.), που εσύ δεν μπορείς να επισκεφτείς ούτε και στα όνειρά σου».

Καθαρή και σκέτη διδασκαλία περί μετεμψύχωσης ή μετεν­σάρκωσης ή ενσωμάτωσης όπως θέλουν να την αποκαλούν τη σχετική δοξασία οι δυτικού τύπου διάφοροι γκουρού, όπως ο Νικόλαος Καζάνας, ο «δάσκαλος» του «Ομίλου Μελετών» που έχει το Κέντρο του στο Παγκράτι.

Τα πράγματα όμως γίνονται περισσότερο επικίνδυνα όταν κάποια Υπηρεσία του Υπουργείου Παιδείας δίνει εντολή στα Σχολεία της χώρας μας να παρακολουθήσουν οι μαθητές κάποιες εκδηλώσεις που αναφέρονται σε θέματα, όπως αυτά για τα οποία ο πατήρ Αντώνιος έκανε τη δραματική προειδοποίησή του, τις τελευταίες ώρες της ζωής του.

ΠΗΓΗ:

Αντιαιρετικόν Εγκόλπιον,

Από το περιοδικό ΔΙΑΛΟΓΟΣ τεύχος 31 2003

ΕΙΝΑΙ ΑΜΑΡΤΙΑ ΟΙ ΠΡΟΓΑΜΙΑΙΕΣ ΣΧΕΣΕΙΣ;

ΕΙΝΑΙ ΑΜΑΡΤΙΑ ΟΙ ΠΡΟΓΑΜΙΑΙΕΣ ΣΧΕΣΕΙΣ;

Του π. Επιφάνιου Θεοδωρόπουλου

============

Πολλοί μου θέτουν το ερώτημα: Αν κάνουμε έρωτα 5 λεπτά πριν το γάμο είναι αμαρτία, ενώ αν κάνουμε έρωτα 5 λεπτά αργότερα είμαστε εντάξει;

Ακριβώς! Αυτή είναι η φύσις και η δύναμις και η αξία των Μυστηρίων. Να μεταβάλλουν πράγματα, να αλλοιώνουν καταστάσεις, να μεταμορφώνουν γεγονότα, να καθιστούν το αμαρτωλόν άγιον, το απηγορευμένον ευλογημένον, να υψώνουν το γεώδες εις τον ουρανόν.

Ναι, «πέντε λεπτά» προ του γάμου είναι αμαρτία η σαρκική συνάφεια του ζεύγους· «πέντε λεπτά αργότερα» δεν είναι αμαρτία.

«Πέντε λεπτά» προ της ευλογίας του Ιερέως έχομεν επί της αγίας Τραπέζης «ψωμάκι» και «κρασάκι» «πέντε λεπτά (γράφε, εν δευτερόλεπτον,) αργότερα» έχομεν αυτό τούτο το τεθεωμένον Σώμα και Αίμα του Κυρίου μας!

«Πέντε λεπτά» προ της βαπτίσεως του κατηχουμένου είνε βαρύτατη αμαρτία ή μετάδοσις εις αυτόν της θείας Ευχαριστίας· «πέντε λεπτά αργότερα» η μετάδοσις είνε πράξις επιβεβλημένη και αγία.

«Πέντε λεπτά» προ της χειροτονίας του εις Επίσκοπον ο «εψηφισμένος» είναι Πρεσβύτερος και δεν δύναται να τελέση χειροτονίαν Κληρικού· «πέντε λεπτά αργότερα», συνεχιζόμενης της δια την ιδικήν του χειροτονίαν τελούμενης θείας Λειτουργίας, χειροτονεί Πρεσβύτερον και Διάκονον.

Αλλά διατί να μείνωμεν εις τα θειότατα και υπερφυσικά, τουτέστιν εις τα Μυστήρια της Εκκλησίας μας; Μήπως και εις τα «καθ' ημάς», δηλ. τα ανθρώπινα, παρόμοια δεν ισχύουν;

«Πέντε λεπτά» προ της υπογραφής του Συμβολαίου υπό του συμβολαιογράφου και των συμβαλλομένων και της σφραγίσεώς του, είναι τούτο απλούς χάρτης· «πέντε λεπτά αργότερα» είναι δημόσιον έγγραφον δημιουργούν αναμφισβήτητους νομικάς συνεπείας (δικαιώματα και υποχρεώσεις) απροσμετρήτου ενίοτε εκτάσεως.

«Πέντε λεπτά» προ της υπογραφής της η διαθήκη ουδέν διαφέρει χάρτου περιτυλίγματος· «πέντε λεπτά αργότερα» έχει την δύναμιν να καθορίση την τύχην περιουσίας εκατοντάδων εκατομμυρίων.

«Πέντε λεπτά» προ της ορκωμοσίας του ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας είναι απλούς πολίτης, εστερημένος οιασδήποτε ειδικής εξουσίας, «πέντε λεπτά αργότερα» δύναται να απολύση την Κυβέρνησιν και να διαλύση την Βουλήν...

ΠΗΓΗ:

Πενταπόσταγμα

ΕΚΕΙΝΟΣ ΠΟΥ ΤΟΥ ΥΠΟΚΛΙΘΗΚΑΝ ΟΛΟΙ

Η σημερινή μέρα σημαδεύει 99 χρόνια από τη γέννηση του νομπελίστα ποιητή Οδυσσέα Ελύτη.

Με την ποιητική συλλογή “Προσανατολισμοί” άνοιξε καινούργιους δρόμους στην Ελληνική λογοτεχνία.

Αρνήθηκε να μπει στο στίβο της πολιτικής και αρνήθηκε να γίνει Ακαδημαικός.

Η ποιητική του γλώσσα ιδίως το "Αξιον Εστίν” είναι διαποτισμένη από την εκκλησιαστική γλώσσα και την εκκλησιαστική υμνολογία.

Με το έργο του “Ασμα ηρωικό και πένθιμο για το χαμένο ανθυπολοχαγό της Αλβανίας" έγινε ο εθνικός βάρδος του έπους του 1940.

Δόξασε την Ελλάδα με το λογοτεχνικό του έργο που τιμήθηκε με βραβείο Νόμπελ. Ο δεύτερος μετά το Σεφέρη Ελληνας ποιητής που τιμήθηκε με Νόμπελ.

ΕΚΕΙΝΟΣ ΠΟΥ ΤΟΥ ΥΠΟΚΛΙΘΗΚΑΝ ΟΛΟΙ

Της Μαρίκας Λυσιάνθης

===========

Κανείς δεν θα μπορούσε φυσικά να φανταστεί ότι το κλάμα ενός μωρού...

το οποίο ακούστηκε για πρώτη φορά σε αυτόν τον κόσμο, σαν σήμερα στις 2 Νοεμβρίου του 1911, θα διεκδικούσε και θα εξασφάλιζε μια περίοπτη θέση στην αιωνιότητα. Θα άφηνε πίσω του έργο επίκαιρο για κάθε γενιά, που θα συγκινούσε τους ανθρώπους όλων των εποχών και των κοινωνιών. Και θα τους παρακινούσε σε διαρκή ανατροπή. Ακόμη και του καθενός με τον εαυτό του.

Ο ποιητής του Αιγαίου, ο πραγματικά μεγάλος Οδυσσέας Ελύτης (Αλεπουδέλλης ήταν το πραγματικό επώνυμό του), γεννήθηκε σαν σήμερα στο Ηράκλειο της Κρήτης, το 1911. Ίσως να βοήθησε και αυτό, το γεγονός ότι γεννήθηκε στην Κρήτη, που ανά τους αιώνες παράγει το κάτι διαφορετικό, στην πολιτική, την κουλτούρα, τη διανόηση, τις τέχνες και τα γράμματα.

Η διαδρομή του ξεπέρασε τα σύνορα της Ελλάδας. Και όπως συμβαίνει με τα έργα της πραγματικής διανόησης, η απήχηση της έμπνευσής του κατήργησε τους πεπερασμένους χρονικούς προσδιορισμούς. Το 1979, βραβεύτηκε με το Νόμπελ Λογοτεχνίας, και το σκεπτικό της απόφασης είναι άξιο αναφοράς: «Για την ποίηση που, με φόντο την ελληνική παράδοση, με αισθηματοποιημένη δύναμη και πνευματική οξύνοια, ζωντανεύει τον αγώνα του σύγχρονου ανθρώπου για ελευθερία».

Πόσο αμιγώς ελληνική, είναι μια τέτοια θεώρηση! Αλλά και ταυτόχρονα, πόσο εύκολα μπορεί να ταυτιστεί μαζί της, κάθε σπιθαμή γης αυτού του πλανήτη, και οι άνθρωποι που κατοικούν εκεί.

Όταν ο Μίκης Θεοδωράκης μελοποίησε το «Άξιον Εστί», η συλλογική εθνική ανάταση που εξακολουθούν να νιώθουν οι γενιές που το ακούν, απέδειξε πόσο δυνατά και διαχρονικά νοήματα, μπορούν να κομίζουν οι λέξεις.

Πολλές φορές, ακόμη και οι αρνήσεις, ή η απουσία που επιλέγει κάποιος ως στάση ζωής απέναντι στα πράγματα, τον χαρακτηρίζουν, και αποδεικνύουν περίτρανα τις πιο φωτεινές πτυχές της προσωπικότητάς του.

Ο Ελύτης, αρνήθηκε στον φίλο του, Κωνσταντίνο Καραμανλή, να είναι υποψήφιος με τη Νέα Δημοκρατία, στις εκλογές του 1977. Όχι επειδή δεν πίστευε τις αρχές του Εθνάρχη, αλλά διότι δεν επιθυμούσε να κομματικοποιήσει την υστεροφημία του. Και, ακόμη, το 1977 πάλι, αρνήθηκε την αναγόρευση του σε Ακαδημαϊκό. Έτσι απλά…

«Η τέχνη είναι η μόνη εναπομένουσα πολέμιος της ισχύος που κατάντησε να έχει στους καιρούς μας η ποσοτική αποτίμηση των αξιών», είναι μια αποστροφή από τον λόγο του Οδυσσέα Ελύτη, στην τελετή απονομής του Νόμπελ Λογοτεχνίας. Πόσο δίκιο είχε…

ΠΗΓΗ:

Ξυπνήστε ρε,

statesmen.gr