ΒΙΒΛΙΟΚΡΙΣΙΑ- ΑΓΚΥΡΑ ΕΛΠΙΔΟΣ- ΤΕΥΧΟΣ 57

Σκέψεις για τις φωτογραφίες των επισκόπων στα εκκλησιαστικά περιοδικά και για τα πολυαρχιερατικά συλλείτουργα.

ΒΙΒΛΙΟΚΡΙΣΙΑ

_______

Αγκυρα ελπίδος, Διμηνιαία Έκδοση Ιεράς Μητροπόλεως Ιεραπύτνης και Σητείας, Περίοδος Β΄, Τεύχος 57, Ιούλιος - Αύγουστος 2010,

σσ. 64.

Του Παναγιώτη Τελεβάντου

=============

Ωραίο το περιοδικό της Ιεράς Μητροπόλεως Ιεραπύτνης και Σητείας με πολλές πολύχρωμες φωτογραφίες. Καταγράφει - κατά το πλείστον - τα χρονικά της Μητροπόλεως Ιεραπύτνης και Σητείας καθώς και γεγονότα από τη ζωή του Οικουμενικού Πατριαρχείου της Μητέρας Εκκλησίας της ημιαυτόνομης Εκκλησίας της Κρήτης.

Η έλλειψη θεμάτων πνευματικού περιεχόμενου που χαρακτηρίζει -κατά το πλείστον - την έκδοση συμπληρώνεται σε κάποιο βαθμό με δύο ένθετα τεύχη που αφορούν το ένα τα παιδιά και το άλλο τους νέους.

Νομίζω ότι θα ήταν καλύτερο να είναι όλα ενσωματωμένα σε ένα τεύχος και το περιοδικό να εκδίδεται ανά τριμηνία. Ετσι θα υπήρχε πιο πολύς χώρος για πνευματικά θέματα που αφορούν όλους και προπαντός που οικοδομούν ψυχές.

Να προσεχθεί προπαντός η πληθώρα των φωτογραφιών που αναφέρονται στον επιχώριο Μητροπολίτη καθώς και φωτογραφίες που σκανδαλίζουν αντί να οικοδομούν.

Πώς να το κάνουμε; Δεν είναι ωραίο να βλέπεις φωτογραφία του τάφου του π. Παισίου και πάνω του σκυμμένους διάφορους κληρικούς φωτορεπόρτερ. Οσοι γνώρισαν από κοντά τον π. Παίσιο γνωρίζουν ότι ήταν εξαιρετικά δύσκολο να ποζάρει να του βγάλεις φωτογραφία. Οι περισσότερες φωτογραφίες του που διασώζονται βγήκαν την ώρα που δεν ήταν ενήμερος ότι τον φωτογράφιζαν. Να πηγαίνουμε λοιπόν στον τάφο ενός Αγίου ανθρώπου που απεχθανόταν μέχρις υπερβολής την κουφότητα και τη ματαιοδοξία και να δημοσιεύουμε φωτογραφία με κληρικούς φωτορεπόρτερ δεν είναι ωραίο πράγμα.

Δεν αναφέρομαι μόνον στη συγκεκριμένη φωτογραφία που χτυπά πολύ άσχημα. Μιλώ για την τάση να γεμίζουν οι εκδόσεις των Μητροπόλεων - και όχι μόνον της Μητορπόλεως Ιεραπύτνης - με φωτογραφίες των οικείων ποιμεναρχών που είναι ατυχέστατο γεγονός. Φανερώνει κοσμικό φρόνημα, τάση επίδειξης αλλά και διάθεση εκ μέρους του Σεβασμιότατου - διευκρινίζω το αυτονόητο ότι δεν αναφέρομαι ειδικά στο Σεβασμιότατο Ιεραπύτνης μιλώ γενικά - να τον κολακεύουν οι υφιστάμενοί του. Το ίδιο εκτίθεται η συντακτική επιτροπή του περιοδικού ότι θέλει να κολακεύσει για διάφορους λόγους τον επίσκοπο. Δεν είναι ωραίο πράγμα.

Τα πολυαρχιερατικά συλλείτουργα και τα ειδικά λευκώματα φωτογραφιών των οικείων ιεραρχών πρέπει να σταματήσουν. Υπάρχει πάντα τρόπος να παραθέσεις αναμνηστικές φωτογραφίες των πεπραγμένων μιας Μητροπόλεως χωρίς να δημοσιεύεις συνεχώς φωτογραφίες του οικείου επισκόπου. Παρακαλώ ας μην παρεξηγηθώ. Δεν έχω φωτογραφο-φοβία. Δεν εννοώ ότι είναι έγκλημα καθοσιώσεως να δημοσιευθούν φωτογραφίες του επισκόπου μιας Μητροπόλεως αρκεί να γίνεται με μέτρο. Ορισμένα εκκλησιαστικά περιοδικά είναι κυριολεκτικά λευκώματα φωτογραφιών. Γι’ αυτό σκανδαλίζουν, αντί να οικοδομούν, με την κουφότητα της συνεχούς παρέλασης δεκάδων φωτογραφιών του οικείου ποιμενάρχη.

Η “Λυχνία” της Μητροπόλεως Νικοπόλεως λ.χ. ή η “Παρέμβαση εκκλησιαστική” της Ιεράς Αρχιεπισκοπής Κύπρου δεν δημοσιεύουν ούτε φωτογραφίες του οικείου ποιμενάρχη ούτε την πιο άσχετη λεπτομέρεια της ζωής του Σεβασμιότατου, του Μακαριότατου και του Θεοφιλέστατου, που δεν ενδιαφέρει και ούτε πρέπει να ενδιαφέρει κανένα.

Τα ίδια γίνονται με τα πολυαρχιερατικά συλλείτουργα. Μαζεύονται κάθε λίγο με διάφορες ευκαιρίες πολλοί επίσκοποι και κάνουν συλλείτουργα, στα οποία διακόπτουν το μυστήριο της Θείας Ευχαριστίας για να ακούονται οι φήμες των δεκάδων μερικές φορές αρχιερέων που λειτουργούν.

Ανεπίτρεπτα πράγματα.

ΟΙ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΙ ΤΗΣ ΜΕΣΗΣ ΑΝΑΤΟΛΗΣ

Αυτά τα φοβερά συμβαίνουν στη Μέση Ανατολή με αριθμούς, στατιστικές και στοιχεία.

Και όμως! Εμείς δεν βάζουμε μυαλό!

Στην Ελλάδα νομιμοποιούμε εκατοντάδες χιλιάδες μουσουλμάνους μετανάστες, ενώ η Κύπρος- ελέω Χριστόφια- ετοιμάζεται να γίνει προτεκτοράτο της Τουρκίας.

Την ίδια ώρα οι γεννίτσαροι της κλίκας Γιαγκάζογλου που δορυφορούν τον Αρχιεπίσκοπο Ιερώνυμο ζητούν χωρισμό Εκκλησίας και Πολιτείας και επιδιώκουν να βάλουν σε εφαρμογή άχρουν, άοσμο και άγευστο πολυπολιτισμικό θρησκειολογικό μάθημα των θρησκευτικών!!!

ΟΙ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΙ ΤΗΣ ΜΕΣΗΣ ΑΝΑΤΟΛΗΣ:

ΚΟΙΝΟΤΗΤΕΣ ΜΕ ΑΥΞΑΝΟΜΕΝΟ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑ ΑΝΑΣΦΑΛΕΙΑΣ

=========

Οι χριστιανοί στη Μέση Ανατολή, που μπαίνουν στο στόχαστρο μέσω της επίθεσης εναντίον μιας συριακής καθολικής εκκλησίας στη Βαγδάτη από μια ομάδα της Αλ Κάιντα, είναι διαιρεμένοι σε πολλές κοινότητες, που συχνά μαστίζονται από ένα αυξανόμενο συναίσθημα ανασφάλειας και αποκλεισμού.

Κοιτίδα του Χριστιανισμού, η περιοχή έχει 20 εκατομμύρια Χριστιανούς, από τους οποίους τα πέντε εκατομμύρια είναι καθολικοί, επί συνόλου 356 εκατομμυρίων κατοίκων, σύμφωνα με στοιχεία που δόθηκαν στην δημοσιότητα σε μια σύνοδο για τη Μέση Ανατολή, τον Οκτώβριο στο Βατικανό.

Οι συγκρούσεις, η πολιτική αστάθεια, η οικονομική δυσπραγία, οι διακρίσεις, οι διωγμοί και η πρόοδος του ριζοσπαστικού Ισλάμ ευθύνονται για μια κατάσταση που ωθεί πολλούς από αυτούς στην αναχώρηση, ειδικά στο Ιράκ.

Οι Κόπτες (Αιγύπτιοι Χριστιανοί), ως επί το πλείστον Ορθόδοξοι, είναι η μεγαλύτερη χριστιανική κοινότητα της Μέσης Ανατολής, που αντιπροσωπεύει, σύμφωνα με τις εκτιμήσεις 6 έως 10% των 80 εκατομμυρίων Αιγυπτίων.

Παρά το γεγονός ότι η κοινότητά τους είναι διακριτή από εκείνη των σύρων Καθολικών από το Ιράκ, οι Κόπτες αποτελούν, σύμφωνα με τον αμερικανικό κέντρο παρακολούθησης ισλαμιστικών ιστοσελίδων (SITE), τον στόχο της ομάδας που ανέλαβε την ευθύνη για την επίθεση στη Βαγδάτη.

Η περίπτωση των δύο Αιγυπτίων γυναικών, που παρουσιάστηκαν ως "φυλακισμένες σε μοναστήρια» αφότου εξέφρασαν την βούληση να ασπαστούν το Ισλάμ, θα προβληθεί από το Ισλαμικό Κράτος του Ιράκ (ISI) για να δικαιολογήσει τις απειλές κατά των χριστιανών.

Στο Ιράκ, η κατάσταση των Χριστιανών είναι ιδιαίτερα ανησυχητική.

Στις 12 Οκτωβρίου, ο αρχιεπίσκοπος του Κιρκούκ (βόρεια) είχε εκφράσει την ανησυχία του για την "θανάσιμη έξοδο" των χριστιανών από τη χώρα αυτή.

Ο αριθμός των Χριστιανών στο Ιράκ υπολογίζεται μεταξύ 450.000 και 500.000, συμπεριλαμβανομένων περίπου 300.000 Καθολικών (σε σχέση με τις 378.000 που ήταν το 1980).

Από τους τελευταίους αυτούς, περίπου το 80% είναι Χαλδαίοι, οι υπόλοιποι είναι σύροι Καθολικοί, Αρμένιοι Καθολικοί και λατίνοι Καθολικοί.

Μεταξύ των μη-Καθολικών, το 80% είναι Ασσύριοι και οι υπόλοιποι Σύροι ορθόδοξοι και Αρμένιοι ορθόδοξοι.

Οι χώρες του Κόλπου έχουν περίπου 3,5 εκατομμύρια Χριστιανών από διάφορες εκκλησίες, στην συντριπτική πλειονότητα ασιάτες μετανάστες ή Δυτικοί καθολικοί.

Το δικαίωμα της λατρείας αναγνωρίζεται σε αυτές τις χώρες, εκτός από τη Σαουδική Αραβία, η οποία απαγορεύει κάθε μορφή θρησκευτικής πρακτικής, εκτός από το Ισλάμ.

Δώδεκα Φιλιππινέζοι και ένας ιερέας συνελήφθησαν για προσηλυτισμό στο βασίλειο στις αρχές Οκτωβρίου κατά τη διάρκεια λειτουργίας που γινόταν στα κρυφά.

Στη Συρία, ελλείψει επίσημων στατιστικών, οι αναλυτές λένε ότι οι Χριστιανοί αντιπροσωπεύουν το 5 έως το 10% ενός πληθυσμού που ανέρχεται σε 20 εκατ.ανθρώπους.

Επίσης, δεν υπάρχουν απειλές από ισλαμικές ομάδες εναντίον των χριστιανών στη χώρα αυτή.

Στο Λίβανο, οι χριστιανοί - από τους οποίους σημαντική είναι η κοινότητα των Μαρωνιτών- αποτελούν περίπου το 34% του πληθυσμού, που υπολογίζεται σε 4 εκατομμύρια άτομα, το υψηλότερο ποσοστό για μια χώρα της Μέσης Ανατολής.

Οι επιθέσεις από εξτρεμιστικές ομάδες στη χώρα αυτή, ωστόσο, κατά κανόνα συνδέονται με πολιτικά ζητήματα, και όχι τόσο με θρησκευτικά.

ΠΗΓΗ:

Ακτίνες,

express.gr/3 - ΑΠΕ

ΤΙ ΣΥΜΒΟΛΙΖΕΙ ΤΟ ΚΕΡΙ;

ΤΙ ΣΥΜΒΟΛΙΖΕΙ ΤΟ ΚΕΡΙ;

===========

Το αγνό και μαλακό κερί συμβολίζει το εύπλαστο της ψυχής μας. Όπως το κερί λειώνει αθόρυβα και φωτίζει, έτσι και εμείς με τη Χάρη του Θεού θα πρέπει να «λειώνουμε» μέχρι τελευταίας πνοής, θυσιαζόμενοι για τον πλησίον μας. Να φωτίζουμε και να ευεργετούμε τους γύρω μας αθόρυβα και χωρίς επίδειξη για χάρη της αγάπης του Χριστού.

Το κερί επίσης που βρίσκεται στους Ιερούς Ναούς συμβολίζει επίσης τον « νεκρό » εαυτό μας. Όταν το βάζουμε όρθιο και αναμμένο στο μανουάλι συμβολίζει τον Αναστημένο Ιησού και ομολογούμε και τη δική μας Ανάσταση. Με τα κεριά στα μνημόσυνα, στην Κηδεία και στα κόλλυβα ομολογούμε την πίστη μας στην Ανάσταση των Νεκρών και στη δίκαια κρίση της ημέρα που όλοι μας, πλούσιοι οι φτωχοί, άρχοντες οι δούλοι θα σταθούμε έναντι του Δίκαιου Κριτή. Με την λαμπάδα στο Μυστήριο του Βαπτίσματος ομολογούμε την πνευματική ανάσταση του Βαπτιζόμενου ενώ στο μυστήριο του Γάμου ομολογούμε ότι όπως φωτίζουν οι καθαρές λαμπάδες, έτσι και εμείς με τη Χάρη του Θεού θα σταθούμε φωτεινά παραδείγματα των παιδιών μας και δεν θα προδώσουμε την τιμιότητα του Γάμου.

Ένα ή δύο κεριά είναι υπέρ αρκετά για τους ζωντανούς και τις ψυχές των κεκοιμημένων αδελφών μας. Είναι λαθεμένη η συνήθεια να ανάβουμε πολλά κεριά δήθεν ότι θα μας σώσουν. Ας προσέξουμε τον τρόπο της ζωής μας, διότι όσα κεριά και αν ανάψουμε, δεν μας σώζουν εάν δεν ζούμε με μετάνοια, εξομολόγηση με προσευχή και κοντά στην Εκκλησία και στα Μυστήριά Της.

ΠΗΓΗ:

http://apfilipposgrammatikous.blogspot.com/

ΕΤΟΙΜΑΖΟΝΤΑΙ ΣΧΕΔΙΑΣΜΟΙ ΥΠΟΔΟΥΛΩΣΗΣ ΤΗΣ ΑΝΘΡΩΠΙΝΗΣ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ

Νέο χτύπημα κατά των οπαδών της "Νέας Εποχής"!

Ο Αρχιεπίσκοπος Ιερώνυμος και οι Μητροπολίτες της Εκκλησίας της Ελλάδος ο ένας μετά τον άλλο απορρίπτουν το ηλεκτρονικό φακέλλωμα των πολιτών που στοχεύει την εν Χριστώ ελευθερία του ανθρώπου

Σαφέστατη τοποθέτηση του ομολογητή Μητροπολίτη Πειραιώς Σεραφείμ

ΕΤΟΙΜΑΖΟΝΤΑΙ ΣΧΕΔΙΑΣΜΟΙ ΥΠΟΔΟΥΛΩΣΗΣ ΤΗΣ ΑΝΘΡΩΠΙΝΗΣ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ

Του Μητροπολίτη Πειραιώς Σεραφέιμ

===============

Στη λεγόμενη «Κάρτα του Πολίτη» αλλά και στο «τσιπ – χάραγμα» αναφέρθηκε από άμβωνος σήμερα Δευτέρα, 1 Νοεμβρίου 2010 ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Πειραιώς κ. Σεραφείμ.

Ο Μητροπολίτης Πειραιώς απευθυνόμενος προς το εκκλησίασμα, μεταξύ άλλων τόνισε: "Ετοιμάζονται σχεδιασμοί υποδούλωσης της ανθρώπινης ελευθερίας, υπό το πρόσχημα της δήθεν προόδου της τεχνολογίας και ανέσεως των ανθρωπίνων σχέσεων".

"Στις χώρες τις λεγόμενες προηγμένες κυκλοφορεί ήδη, το γεγονός της εμφυτεύσεως. Οι άνθρωποι μετατρέπονται σε ετεροκίνητα νευρόσπαστα, που αποδέχονται τον έλεγχο της ζωής τους, από κάποιο κεντρικό σχεδιασμό και την αλλοτρίωση των προσωπικών τους ανθρωπίνων και ατομικών δικαιωμάτων", πρόσθεσε επίσης ο κ. Σεραφείμ.

Εν συνεχεία ο Μητροπολίτης Πειραιώς με στεντόρεια φωνή τόνισε: "Ποιος λοιπόν θα εμπνεύσει τους νέους ανθρώπους την αντίσταση, σ’ αυτή την καταιγίδα της τυραννίας που επέρχεται;".

Για να συμπληρώσει κλείνοντας: "Μόνον η Εκκλησία του Χριστού, μόνον η Ορθόδοξος Καθολική και Αποστολική Εκκλησία που γεννά μάρτυρες, ήρωες, αγίους, οσίους και πνεύματα ελεύθερα που έχουν επίγνωση του μεγαλείου της ανθρώπινης ψυχής. Μόνον αυτή!"

ΠΗΓΗ:

Εκκλησιαστικό Πρακτορείο Ειδήσεων “Ρομφαία”

ΔΥΟ "ΨΥΛΛΟΙ" ΕΝΟΧΛΟΥΝ ΤΗΝ ΑΜΕΡΙΚΗ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ

ΔΥΟ "ΨΥΛΛΟΙ" ΕΝΟΧΛΟΥΝ ΤΗΝ ΑΜΕΡΙΚΗ

===========

Ενα κείμενο που δημοσιεύθηκε στην «Ελευθεροτυπία» το περασμένο έτος (15 7-2009), μπορεί να διαφωτίσει πολλά από τα δραματικά γεγονότα, στα όποια έχει τον τελευταίο καιρό εμπλακεί ή Ελλάδα.

Σε έρευνα του δημοσιογράφου Βίκτωρα Νέτα αποκαλύπτεται ότι ο ουσιαστικότερος λόγος της ανατροπής της κυβερνήσεως του αειμνήστου Γεωργίου Παπανδρέου στις 15 Ιουλίου 1965 υπήρξε ή δυσαρέσκεια του τότε προέδρου των ΗΠΑ Λίντον Τζόνσον, επειδή ο Γεώργιος Παπανδρέου, όταν τον Ιούνιο του 1964 επισκέφθηκε την Ουάσινγκτον, δεν υπέκυψε στις πιέσεις του να αποδεχθεί το σχέδιο Άτσεσον, που προέβλεπε διχοτόμηση της Κύπρου και παραχώρηση του Καστελόριζου στην Τουρκία.

Ο Γ. Παπανδρέου μετά τις συναντήσεις του προείπε στους συνεργάτες του: «Τελειώσαμε. Οι μεγάλοι δεν τα συγχωρούν αυτά».

Μετά την αναχώρηση του Γ. Παπανδρέου από τις ΗΠΑ, ο πρόεδρος Λίντον Τζόνσον κάλεσε τον Ελληνα πρεσβευτή στην Ουάσινγκτον Αλ. Μάτσα και με απειλητικό ύφος επανέλαβε τα περί του σχεδίου Ατσεσον. Ο Μάτσας του θύμισε τις εξηγήσεις που του είχε δώσει ο Γ. Παπανδρέου, ότι «καμία ελληνική Βουλή δεν θα μπορούσε να δεχθεί ένα τέτοιο σχέδιο» και ότι «το ελληνικό Σύνταγμα δεν επιτρέπει σε καμία ελληνική κυβέρνηση να παραχωρήσει ένα ελληνικό νησί». Ακολούθησε ο παρακάτω απίστευτος διάλογος:

Τζόνσον: Τότε ακούστε με, κύριε πρέσβη γ... τη Βουλή σας και το Σύνταγμα σας! Η Αμερική είναι ελέφαντας. Η Κύπρος είναι ψύλλος. Και η Ελλάδα είναι ψύλλος. Αν αυτοί οι δύο ψύλλοι εξακολουθούν να φέρνουν φαγούρα στον ελέφαντα, μπορεί ο ελέφαντας να τους ρουφήξει μία και καλή με την προβοσκίδα του!

Μάτσας: Θα διαβιβάσω τις απόψεις σας στον πρωθυπουργό κ. Παπανδρέου, αλλά είμαι βέβαιος για την ελληνική απάντηση. Η Ελλάδα είναι δημοκρατία. Ο πρωθυπουργός δεν μπορεί να εναντιωθεί στις επιθυμίες της Βουλής.

Τζόνσον: Θα σας πω ποιά απάντηση θα δώσω, αν πάρω τέτοιου είδους απάντηση από τον πρωθυπουργό σας. Ποιος νομίζει ότι είναι; Δεν μπορώ να έχω και δεύτερο Ντε Γκολ στα πόδια μου. Πληρώνουμε πολλά αμερικανικά δολάρια στους Ελληνες, κύριε πρέσβη. Αν ο πρωθυπουργός σας μου μιλήσει για Δημοκρατία, Βουλή και Σύνταγμα, τότε εκείνος, η Βουλή και το Σύνταγμα του μπορεί να μην κρατήσουν και πολύ!

Τον διάλογο αυτό, όπως του τον μετέφερε ο πρεσβευτής Αλ. Μάτσας, τον δημοσίευσε στο βιβλίο του «Ι should Have Died» (Ν, Υόρκη 1977) ο Φιλιπ Ντήν (Γεράσιμος) Τσιγάντες, γυιός τού ταξίαρχου Χριστόπουλου Τσιγάντε.

Φαίνεται ότι και τελευταία ο ψύλλος της Ελλάδας έφερε φαγούρα στον αμερικανικό ελέφαντα και...τις συνέπειες τις απολαμβάνουμε τώρα! Ομως ας μην αυθαδιάζουν οι ηγέτες της υπερδυνάμεως. Διότι αυτός ο ελέφαντας μόλις προ ολίγου εμφανίσθηκε στην ιστορία και δεν γνωρίζουμε αν θα έχει μέλλον μακροχρόνιο. 'Ενώ η Ελλάδα και η Κύπρος, παρόλο που τους θεωρούν ψύλλους, έχουν ιστορία χιλιάδων ετών και μάλιστα την ενδοξότερη ιστορία το κόσμου.

Όσο για τη φρικτή αδικία που οι ελέφαντες διέπραξαν στην Κύπρο, κάποτε ο δίκαιος Θεός θα αποδώσει πλήρη δικαιοσύνη!

ΠΗΓΗ:

Ακτίνες,

«ΣΩΤΗΡ»1/11/2010

ΣΧΕΣΕΙΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΕΙΑΣ ΚΑΙ ΠΑΡΟΥΣΙΑ ΤΩΝ ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΩΝ ΣΥΜΒΟΛΩΝ ΣΕ ΔΗΜΟΣΙΟΥΣ ΧΩΡΟΥΣ

Αποκαλυπτική και ανδρεία συνέντευξη του Μητροπολίτη Βολοκολάμσκ Ιλαρίωνα για τις

ΣΧΕΣΕΙΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΕΙΑΣ ΚΑΙ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΙΑ ΤΩΝ ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΩΝ ΣΥΜΒΟΛΩΝ ΣΕ ΔΗΜΟΣΙΟΥΣ ΧΩΡΟΥΣ*

=========

Στην Ελλάδα υπάρχουν ακόμη προβλήματα σε αυτή την σχέση. Βεβαίως, στην δική σας χώρα τα πράγματα είναι διαφορετικά. Πιστεύετε ότι αυτή η σχέση είναι απαραίτητη για τις δύο πλευρές ώστε να μπορέσουν να συνυπάρχουν;

Στην Ρωσία, πάνω από είκοσι χρόνια έχουμε αναπτύξει πολύ καλές και εποικοδομητικές σχέσεις ανάμεσα στην εκκλησία και στο κράτος που είναι βασισμένες σε δύο αρχές.

Η μία αφορά την αμοιβαία μη-παρέμβαση τόσο της εκκλησίας στα ζητήματα του κράτους όσο και του κράτους στις εσωτερικές υποθέσεις της εκκλησίας. Η άλλη αρχή, συνίσταται στην μεταξύ τους καλή συνεργασία σε όλους τους τομείς στους οποίους είναι απαραίτητη και καλοδεχούμενη.

Και πιστεύομε ότι η αρμονική συνύπαρξη αυτών των δύο αρχών διασφαλίζει τις καλές σχέσεις ανάμεσα στην εκκλησία και το κράτος και βοηθάει να λυθούν πολλά προβλήματα τα οποία υπάρχουν.

Πώς πιστεύετε ότι αυτό το ‘μοντέλο’ της καλής συνεργασίας ανάμεσα στην εκκλησία και το κράτος μπορεί να λειτουργήσει στις Ευρωπαϊκές χώρες;

Πιστεύω ότι η συνεργασία μεταξύ εκκλησίας – κράτους είναι απαραίτητη προς όφελος του κόσμου. Αλλά σε κάθε χώρα τα πράγματα είναι διαφορετικά αφού κάθε χώρα έχει την δική της ιστορία σε σχέση με τις άλλες.

Και πιστεύω ότι η νομοθεσία σχετικά με τις σχέσεις εκκλησίας – κράτους πρέπει να είναι συγκεκριμένη σε κάθε χώρα. Δεν μπορεί να υπάρξει ένα παγκόσμιο ‘μοντέλο’ σε αυτή τη σχέση επειδή όλα τα ‘μοντέλα’ πρέπει να λαμβάνουν υπόψη την ιστορία καθώς και την παρουσία των πιστών της κάθε εκκλησίας.

Σεβασμιότατε, τα τελευταία χρόνια παρακολουθούμε στην Ευρώπη μία ‘επίθεση’ κατά των εκκλησιών και της θρησκείας από τον αθεϊσμό. Είδαμε ότι ζητήθηκε να αφαιρεθούν τα θρησκευτικά σύμβολα από τους δημόσιους χώρους όπως δικαστήρια κ.λπ. Ποια είναι η θέση σας;

Πιστεύω ότι είναι έγκλημα να αφαιρούνται τα χριστιανικά σύμβολα από τους δημόσιους χώρους στην Ευρώπη. Η Ευρώπη ήταν και είναι μια Χριστιανική ήπειρος. Με όλο το σεβασμό στους πιστούς των άλλων θρησκειών που υπήρξαν για αιώνες στην Ευρώπη, αυτή η ήπειρος παραμένει Χριστιανική και η πλειονότητα των πληθυσμών ανήκει σε διάφορες χριστιανικές θρησκείες.

Η αφαίρεση των χριστιανικών συμβόλων από τους δημόσιους χώρους όπως τα δικαστήρια ή ακόμη και τα σχολεία είναι μια μεγάλη προσβολή στον Χριστιανισμό και σε κάθε Χριστιανό ξεχωριστά.

Εμάς, τους Χριστιανούς δεν μας ενοχλεί όταν επισκεπτόμαστε μια Μουσουλμανική χώρα όπου υπάρχουν σε κάθε δημόσιο χώρο Μουσουλμανικά σύμβολα.

Και αν εμείς θέλουμε να σεβόμαστε τους Μουσουλμάνους αδελφούς και αδελφές μας ως εκπροσώπους άλλων θρησκειών, πρέπει να το κάνουμε σε αμοιβαία βάση.

Όταν μιλάμε για ανέγερση τζαμιών στην Ευρώπη για παράδειγμα, ή μιναρέδων στην Ελβετία, πρέπει να μιλήσουμε και για ανέγερση χριστιανικών εκκλησιών στην Σαουδική Αραβία αλλά και για την κατάσταση στην οποία βρίσκονται οι χριστιανικοί πληθυσμοί στο Ιράκ ή στο Αφγανιστάν.

Δεν μπορούμε να συνεχίσουμε να σεβόμαστε εμείς τους Μουσουλμάνους στην Ευρώπη χωρίς να ζητήσουμε να σέβονται και τα δικαιώματα των Χριστιανών και σε άλλα μέρη του κόσμου.

Ένα ακόμη θέμα αποτελεί το ότι όταν κάποιοι λένε ότι οι δημόσιοι χώροι είναι ανοικτοί για όλους και γι’ αυτό δεν πρέπει να υπάρχουν σύμβολα καμίας θρησκείας, ακολουθούν ένα λάθος επιχείρημα. Διότι ο αθεϊσμός δεν είναι ένας κοινός παράγοντας εξάλειψης όλων των θρησκειών.

Αντιθέτως, οι θρησκείες μπορούν να συνυπάρχουν ειρηνικά μεταξύ τους όπως δείχνει το παράδειγμα από την πείρα που έχουμε στην Ρωσία, για τις άλλες χώρες. Είχαμε Μουσουλμανικούς πληθυσμούς για πολλούς αιώνες και δεν υπήρξαν ποτέ προβλήματα ή θρησκευτικοί πόλεμοι με τους Χριστιανούς, τους Μουσουλμάνους, τους Εβραίους και τους Βουδιστές που ζούσαν ειρηνικά μέσα σε μία χώρα.

Και κανένας δεν απαίτησε ποτέ από τους άλλους να αφαιρέσουν τα θρησκευτικά τους σύμβολα. Για μένα ένα μουσουλμανικό σύμβολο σε ένα δημόσιο χώρο δεν αποτελεί προσβολή.

Και πιστεύω ότι τα χριστιανικά σύμβολα για τους Μουσουλμάνους ή τους Εβραίους ή τους Βουδιστές, δεν αποτελούν θέμα συζήτησης. Αυτό το θέμα το φέρνουν προς συζήτηση μόνον οι αθεϊστές και οι αγνωστικιστές. Αλλά κι εκείνοι ζητούν να υπάρχουν σε δημόσιους χώρους τα λάθος σύμβολα.

Ο Χριστιανισμός δεν δημιουργήθηκε για προσωπική χρήση. Δημιουργήθηκε από τον Ιησού Χριστό για τους ανθρώπους.

Η Εκκλησία του Χριστού έχει μία επιτακτική αποστολή να επιτελέσει, να διδάξει τους ανθρώπους και να τους βαφτίσει εις το όνομα του Πατρός, του Υιού και του Αγίου Πνεύματος. Και αυτή η αποστολή χρειάζεται δημόσιο χώρο.

Ωστόσο οι αθεϊστές και οι αγνωστικιστές εξακολουθούν να αποτελούν μια μικρή μειονότητα στις περισσότερες Ευρωπαϊκές χώρες όπως στην δική σας χώρα αλλά και στην δική μου, όπου η επίσημη θρησκεία είναι η Ορθοδοξία. Για ποιο λόγο οι χριστιανικές εκκλησίες και οι πιστοί είναι υποχρεωμένοι να ανέχονται αυτές τις μειονότητες να τους επιβάλλουν την άποψή τους;

Εμείς, δεν θέλουμε να επιβάλλουμε την θρησκευτική μας άποψη σε κανένα. Αλλά δεν μπορούμε να δεχτούμε ότι η αθεϊστική και η αγνωστικιστική προσέγγιση θα πρέπει να επιβάλλεται στους ανθρώπους που είναι θρησκευόμενοι σε όλο τον κόσμο. Πιστεύουμε ότι η ύπαρξη των θρησκευτικών συμβόλων σε δημόσιους χώρους είναι ένα σημαντικό χαρακτηριστικό της δημοκρατίας και της ελευθερίας της σκέψης.

Για παράδειγμα εσείς φοράτε τον χριστιανικό σταυρό και είστε ελεύθερη να τον φοράτε στην Ελλάδα. Εάν όμως επισκεφτείτε την Μεγάλη Βρετανία ίσως να σας ζητηθεί να τον κρύψετε.

Θυμάμαι την κατάσταση στην πρώην Σοβιετική Ένωση όταν στους μαθητές δεν επιτρεπόταν να φορούν τον σταυρό τους. Δε νομίζω ότι πρέπει να επιστρέψουμε σε μια τέτοια κατάσταση στην σύγχρονη Ευρώπη.

Εάν θέλουμε να μιλάμε για ελευθερία σκέψης, αυτό περιλαμβάνει και την ελευθερία της δημόσιας έκφρασης της πίστης. Και η δημόσια πίστη σημαίνει ότι μπορεί να φοράς τον σταυρό εάν εσύ το επιθυμείς και μπορείς να τοποθετείς τον σταυρό σε μία αίθουσα διδασκαλίας εάν είσαι δάσκαλος κ.λπ.

Και γι’ αυτό δεν πρέπει να αφαιρούνται τα χριστιανικά σύμβολα από τα δημόσια σχολεία ή από άλλους δημόσιους χώρους.

*Ευθαρσείς θέσεις του Μητροπολίτη Βολοκολάμσκ Ιλαρίωνα στην Πέγκυ Ντόνα και στον κ. Αιμίλιο Πολυγένη αναφορικά με τις σχέσεις Πολιτείας και Εκκλησίας.

ΠΗΓΗ:

Εκκλησιαστικό Πρακτορείο ειδήσεων “Ρομφαία”

ΒΙΒΛΙΟΚΡΙΣΙΑ - "ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΗ", ΤΕΥΧΟΣ 12

ΒΙΒΛΙΟΚΡΙΣΙΑ

_______

“Παρέμβαση Εκκλησιαστική”, Ιούλιος - Σεπτέμβριος 2010, Τεύχος 12ο, Ιερά Αρχιεπισκοπή Κύπρου, σσ. 595-655.

Του Παναγιώτη Τελεβάντου

================

Με ιδιαίτερη χαρά διαπιστώνω κάθε φορά που παίρνω στα χέρια μου το περιοδικό “Παρέμβαση Εκκλησιαστική” ότι πρόκειται για έκδοση με εκκλησιαστικό ήθος, που αναπαύει την ψυχή του ανθρώπου.

Τα κείμενα που δημοσιεύει ανήκουν σε συγγραφείς εγκρατείς της θεολογίας που γράφουν για να οικοδομήσουν ψυχές “υπέρ ων Χριστός απέθανεν”.

Δημοσιεύονται κείμενα θεολογικά, υμνολογικά, λειτουργικά, αγιολογικά, κηρύγματα πάνω σε ευαγγελικές περικοπές, κτλ.. Κάνει με άλλα λόγια ορθόδοξη κατήχηση. Ούτε προβολή του Προκαθημένου ή του Αγίου Καρπασίας γίνεται, ούτε λεύκωμα με φωτογραφίες των επιχώριων επισκόπων, ούτε δεξιώσεις και άλλες κοσμικού φρονήματος εκδηλώσεις καταγράφονται.

Ας σημειωθεί ότι, ενώ η έκδοση γίνεται από το Γραφείο Εκκλησιαστικής Διακονίας της Ιεράς Αρχιεπισκοπής Κύπρου, ούτε καν αναφέρεται το όνομα του Θεοφιλέστατου Καρπασίας ως του υπεύθυνου εκδότη. Μιλάμε δηλαδή για μια σεμνή προσπάθεια που αξίζει τον κατά Θεόν έπαινό μας.

Στο παρόν τεύχος υπάρχει μια πολύ θεολογική ανάλυση της Μεταμορφώσεως του Κυρίου βασισμένη στη Θεολογία του Αγίου Γρηγορίου Παλαμά, από το Μακαριότατο, το Β΄ μέρος της εξαιρετικής εργασίας του Θεοφιλέστατου Καρπασίας για τη Νεοβαρλααμική προσπάθεια μεταγλώττισης της Θείας Λειτουργίας, άρθρα των π. Μιχαήλ Βοσκού, π. Γεώργιου Αντωνίου, Φαίδωνα Παπαδόπουλου, Γεώργιου Γεωργιάδη και πολλών άλλων καλών αρθρογράφων.

Διάβασα με ιδιαίτερη συγκίνηση το κείμενο της Αναστασίας Οπλου για τον Αγιο Γεώργιο Καρσλίδη. Συγκλονιστικός ο βίος του. Εμπνέει η μορφή του. Κατανύσσει η σεμνότητα και το γλαφυρό ήθος της διήγησης.

Να καταθέσω τη χαρά μου για την αρθρογραφία του Αγίου Καρπασίας στο περιοδικό - καθώς και την αντίστοιχη του Μητροπολίτη Μόρφου που είδα δημοσιευμένη στον “Ορθόδοξο Τύπο” - αναφορικά με το Νεοβαρλααμισμό. Χαίρομαι ιδιαίτερα επειδή οι Ιεράρχες της Κύπρου μηδενός εξαιρουμένου δεν επιζητούν “λειτουργικές αναγεννήσεις” (γράφε Νεοβαρλααμικά μορφώματα) που υποσκάπτουν τον μυσταγωγικό χαρακτήρα της Ορθοδοξου λατρείας.

Συγχαίρουμε θερμά όλους όσους συντελούν στην ψυχωφελή και καλαίσθητη έκδοση και ευχόμαστε καλή συνέχεια.

15 ΧΡΟΝΩΝ ΜΑΡΤΥΡΗΣΕ ΓΙΑ ΤΟΝ ΧΡΙΣΤΟ Η ΕΛΕΝΗ ΤΟΥ ΠΟΝΤΟΥ

15 ΧΡΟΝΩΝ ΜΑΡΤΥΡΗΣΕ ΓΙΑ ΤΟΝ ΧΡΙΣΤΟ Η ΕΛΕΝΗ ΤΟΥ ΠΟΝΤΟΥ

=========

Η ΠΑΡΘΕΝΟΜΑΡΤΥΣ του Χριστού Αγία Ελένη ήταν κόρη της ευσεβούς οικογενείας Μπεκιάρη και έζησε τον ΙΗ΄ αιώνα στην αρχαιότερη πόλι του Πόντου, την ωραία Σινώπη. Οι γονείς της ανέθρεψαν αυτήν εν παιδεία και νουθεσία Κυρίου και εφύτευσαν μέσα στην καθαρή καρδιά της την θερμή αγάπη προς τον Ιησού Χριστό.

Στην ανατροφή της επέδρασε ιδιαίτερα ο θείος της, αδελφός του πατέρα της, ο οποίος εδίδασκε τότε σε Ελληνικό κρυφό Σχολείο της Σινώπης.

Ηταν ωραιότατη στο σώμα, η δε αγνότητά της προσέδιδε ιδιαίτερη χάρη στο πρόσωπό της, το οποίο έλαμπε από την Χάρι του Αγίου Πνεύματος.

Διακρινόταν για την υπακοή στους γονείς της και τον θερμό έρωτα της ψυχής της προς τον Νυμφίο Χριστό και Σωτήρα μας.

*****

ΗΤΑΝ 15 ετών, όταν μία άμέρα α μητέρα της την έστειλε να αγοράση νήματα για το κέντημα από το κατάστημα του Κρυωνά.

Στον δρόμο υπήρχε το σπίτι του Ουκούζογλου Πασά, Διοικητού της Σινώπης, ο οποίος είδε την Ελένη από το παράθυρο. Η ωραιότητά της προσείλκυσε την ακόλαστη ψυχή του και σκέφθηκε να την μολύνη.

Ο Πασάς διέταξε και την έφεραν μπροστά του. Αφού έμαθε ποια ήταν, προσεπάθησε δύο και τρεις φορές να την μιάνη, αλλά μία αόρατη δύναμι τον απεμάκρυνε!

Ενα αόρατο τείχος προστάτευε την κόρη. Ηταν το τείχος της προσευχής. Η Ελένη καθ’ όλη την διάρκεια εκείνης της δοκιμασίας προσευχόταν νοερά, λέγοντας συνεχώς τον Εξάψαλμο.

Ο Αγαρηνός δεν απελπίστηκε...Διέταξε τους στρατιώτες να την κρατήσουν στο σπίτι του. Ηλπιζε ότι αργότερα θα κατώρθωνε να πετύχη τον βδελυρό σκοπό του.

*****

ΚΑΤΑ την διάρκεια της κρατήσεώς της η αγνή κόρη κατώρθωσε, με την βοήθεια του Θεού, να διαφύγη την προσοχή των στρατιωτών καί να επιστρέψη στους ανήσυχους γονείς της, στους οποίους και διηγήθηκε όσα συνέβησαν.

Σε λίγο, ο Πασάς αντελήφθη την απόδρασί της, έγινε έξω φρενών και απειλούσε τους πάντας και τα πάντα!

Εκάλεσε την Δημογεροντία της Σινώπης και ζήτησε να του φέρουν την Ελένη. Σε διαφορετική περίπτωσι, θα επακολουθούσε γενική σφαγή των Ελλήνων της πόλεως.

Η Δημογεροντία τότε συνήλθε σε σύσκεψι στο Ελληνικό Σχολείο της Σινώπης.

Εκάλεσαν τον πατέρα της Ελένης και του ζήτησαν να παραδώση στον Πασά την κόρη του για το συμφέρον του συνόλου.

Ο πατέρας της ανελύθη σε λυγμούς, αλλά τελικά υποτάχθηκε, όπως ο Πατριάρχης Αβραάμ, και εδέχθη να θυσιασθή η θυγατέρα του, προκειμένου να αποφευχθή η γενική σφαγή.

Μετέβη στο σπίτι του και αφού καταλλήλως ενίσχυσε την Ελένη, παρέλαβε αυτήν και πνίγοντας τον πατρικό του πόνο, την παρέδωσε στον Πασά, για να προσφέρη τον εαυτό της όχι βεβαίως στις ασελγείς ορέξεις του αγαρηνού, αλλά ως θυμίαμα ευώδες στον Νυμφίο της Χριστό.

***

Ο ΒΔΕΛΥΡΟΣ Ουκούζογλου Πασάς εδέχθη με ανείπωτη χαρά την ωραιότατη Ελένη με την ελπίδα ότι θα κορέση πλέον τις ασελγείς ορέξεις του. Ετσι, προσεπάθησε πάλι πολλές φορές να μιάνη αυτήν, αλλά πάλι η ίδια έκπληξις: ένα αόρατο τείχος γύρω από την κόρη εμπόδιζε τον Πασά, ενώ μία αόρατη δύναμι απωθούσε αυτόν.

Η αγία κόρη προσευχόταν θερμά, έλεγε μυστικά τον Εξάψαλμο, τον οποίο εγνώριζε από τον θείο της.

Την επομένη άμέρα επεχείρησε πάλι ο Πασάς να επιτύχη τον βδελυρό σκοπό του, αλλά και πάλι αντιμετώπισε το ίδιο παράδοξο εμπόδιο. Εκνευρισμένος και ωργισμένος, διέταξε να την κλείσουν στις φοβερές υγρές φυλακές της Σινώπης.

Η καρδιά του κακοπροαίρετου Πασά σκλήραινε συνεχώς, τα μάτια του δεν έβλεπαν το ζωντανό θαύμα, η ακάθαρτη ψυχή του δεν συνερχόταν, αλλά αντιθέτως: κυριευμένος από τη σατανική ενέργεια, ήθελε οπωσδήποτε να μολύνη την αγία παρθένο.

Ετσι, την άλλη άμέρα μετέβη στην φυλακή αποφασισμένος να επιτύχη επί τέλους την ικανοποίησι του πάθους του.

Αλλά και πάλι το αόρατο τείχος!...Και πάλι η Θεία Χαρις τον απωθούσε!...

*****

ΥΠΕΡΒΟΛΙΚΑ ωργισμένος, ο Πασάς διατάσσει να βασανίσουν την Ελένη και να την θανατώσουν, πράγμα το οποίο και έγινε. Το ιερό Λείψανό της ετέθη μέσα σε ένα σάκκο και ερρίφθη στην θάλασσα. Αντί όμως να βυθισθή, το μαρτυρικό σκήνος επέπλεε, ενώ ουράνιο φως κατέβαινε επ’ αυτού.

Οι Τούρκοι ετρομοκρατήθησαν και εκραύγαζαν: « Η γκιαούρισσα καίγεται!.. Η γκιαούρισσα καίγεται!...».

Το σεπτό Λείψανο συνέχισε να επιπλέη, ώσπου έφθασε στην τοποθεσία Γαει, όπου λόγω του μεγάλου βάθους της θαλάσσης τα νερά είναι μαύρα. Εκεί πλέον βυθίστηκε...

*****

ΜΕΤΑ από μερικές ημέρες, ένα ελληνικό πλοίο αγκυροβόλησε στην τοποθεσία Γάει. Το τρίτο βράδυ, ο φύλακας του πλοίου παρετήρησε ότι από τον πυθμένα της θαλάσσης εξερχόταν φως και ενόμισε ότι εκεί υπήρχε μεγάλος θησαυρός από χρυσό.

Αμέσως, ειδοποίησε τον πλοίαρχο για να ανελκύσουν με δύτες τον θησαυρό, τελικά όμως αντί χρυσού ανείλκυσαν τον σάκκο με το τίμιο Λείψανο της Αγίας Παρθενομάρτυρος Ελένης.

Στον πολύτιμο σάκκο υπήρχε η σεπτή κεφαλή της Αγίας, αποκομμένη από το υπόλοιπο σώμα...Στην κορυφή είχε ένα καρφί...Επίσης, υπήρχε και μία άλλη τρύπα από καρφί.

Ηταν προφανές, ότι οι αγαρηνοί αφού βασάνισαν την Αγία, έμπηξαν δύο καρφιά στο κεφάλι της και την αποκεφάλισαν.

Δυο από τους τούρκους δύτες εγνώριζαν για το μαρτύριο και ότι έρριψαν την Αγία στην θάλασσα, αλλά εφοβούντο να ομιλήσουν προηγουμένως.

Ο πλοίαρχος τότε μετέφερε κρυφά την τιμία Κάρα της Αγίας Ελένης στον Ιερό Ναό της Παναγίας στην Σινώπη, το δε σεπτό Σκήνωμά της επεβίβασε σε άλλο πλοίο, το οποίο έφευγε με Ελληνες για την Ρωσία.

Στο σημείο της θαλάσσης που βυθίστηκε το ιερό Λείψανο, εξήλθε ως πίδακας γλυκύ νερό και από τότε η περιοχή αυτή ωνομάσθηκε «Αγιάσματα».

ΔΙΑ της τιμίας Καρας της Αγίας Παρθενομάρτυρος Ελένης εγίνοντο πολλά θαύματα στην Σινώπη.

Ιδιαίτερα, όσοι υπέφεραν από πονοκεφάλους, εκαλούσαν τον Ιερέα, ο οποίος έφερνε την αγία Καρα, έψαλλε την Παράκλησι, έκαμνε Αγιασμό και εθεραπεύετο ο πόνος.

Ο πρόεδρος Καφαρόπουλος Χρήστος, κατά την ανταλλαγή των πληθυσμών πριν από το 1924, έφερε την τιμία Καρα της Αγίας Ελένης και εναπέθεσε αυτήν στον Ιερό Ναό της Αγίας Μεγαλομάρτυρος Μαρίνης στην Ανω Τούμπα Θεσσαλονίκης, όπου φυλάσσεται σήμερα ευωδιάζουσα και θαυματουργούσα, προς δόξαν του εν Αγίοις δοξαζομένου Κυρίου και Θεού ημών.

Ταις της Αγίας Παρθενομάρτυρος Ελένης της εκ Σινώπης του Ποντου αγίαις πρεσβείαις, Χριστέ ο Θεός, ελέησον και σώσον ημάς. Αμήν.

ΠΗΓΗ:

Μίσα