Η ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΤΟΥ ΠΑΤΡΙΑΡΧΗ ΙΕΡΟΣΟΛΥΜΩΝ ΑΠΟ ΜΙΑ ΑΛΛΗ ΟΠΤΙΚΗ ΓΩΝΙΑ
Του Δρ. Αναστάσιου Βαβούσκου
=====
Εδώ και αρκετό καιρό πλανάται στον «αέρα» του Ορθόδοξου κόσμου – και όχι μόνο - ένα ερώτημα.
Το ερώτημα αυτό αφορά στην πραγματοποίηση ή όχι της συγκληθείσης «συνόδου» των Προκαθημένων της Ορθόδοξης Εκκλησίας.
Και τονίζω τον όρο «συγκληθείσης», διότι άπαξ και η επιστολή προσκλήσεως έχει αποσταλεί, η σύγκληση έχει συντελεσθεί.


«Οὐ παραχωρεῖ δὲ ὁ κανὼν μόνους τοὺς ἐπισκόπους συνιστᾷν σύνοδον, μὴ παρόντος τοῦ μητροπολίτου τῆς ἐπαρχίας˙ προείρηται γὰρ τελείαν σύνοδον ἐκείνην εἶναι, ἐν ᾗ καὶ ὁ ἡ τῆς μητροπόλεως ἐπίσκοπος σύνεστι τοῖς λοιποῖς» όσο και του Θ. Βαλσαμώνος (βλ. Ράλλη-Ποτλή, Σύνταγμα ΙΙΙ, 163): «Ὁ δὲ παρὼν κανὼν προστίθησι, μὴ γίνεσθαι τὰς συνόδους χωρὶς παρουσίας τοῦ μητροπολίτου».
Συνεπώς, η κανονική νομοθεσία δίδει ιδιαίτερη σημασία στο καίριο αυτό ζήτημα του προσώπου, που συγκαλεί μια σύνοδο, περιφρουρώντας την ορθή άσκησή του τόσο θετικώς μέσω της ρητής προβλέψεως για σύγκληση συνόδου από τον «προεστώτα» Μητροπολίτη όσο και αρνητικώς μέσω της ρητής απαγορεύσεως για σύγκληση συνόδου μεμονωμένως από επισκόπους, χωρίς την παρουσία του «προεστώτος» Μητροπολίτη.

Άρα, αυτό που απομένει να δούμε, είναι αν θα πραγματοποιηθεί αυτή η «σύνοδος».

Αυτό σημαίνει, ότι καταρχήν και με βάση τις επίσημες δηλώσεις, τουλάχιστον πέντε από τις δεκαπέντε Αυτοκέφαλες Εκκλησίες δεν θα συμμετάσχουν στις εργασίες της.

Αν τώρα, προστεθεί και η νεοϊδρυθείσα Αυτοκέφαλη Εκκλησία της Ουκρανίας, τότε οι Αυτοκέφαλες Εκκλησίες που δεν θα συμμετάσχουν, θα είναι το λιγότερο επτά (7).
Υπό αυτές τις περιστάσεις μέχρι και σήμερα, εάν αυτή η «σύνοδος» πραγματοποιηθεί, τότε στις εργασίες της θα συμμετάσχουν οκτώ Αυτοκέφαλες Εκκλησίες.
Και εδώ τώρα, πάντοτε με τα μέχρι σήμερα δεδομένα, τίθεται το ερώτημα: Εάν τελικά πραγματοποιηθεί η «σύνοδος» αυτή, τι κύρος θα έχουν οι αποφάσεις, που θα λάβει;

Στην Πανορθόδοξη σύνοδο συμμετείχαν, όπως είναι γνωστό, δέκα από τις δεκατέσσερις Αυτοκέφαλες Εκκλησίες, ενώ απείχαν οι Εκκλησίες της Αντιοχείας, της Ρωσίας, της Γεωργίας και της Βουλγαρίας.
Οι Εκκλησίες αυτές, με πρωτοστατούσα την Εκκλησία της Ρωσίας, δεν αναγνώρισαν ούτε την ίδια τη σύνοδο ούτε το κύρος των αποφάσεων της συνόδου αυτής, με το επιχείρημα, ότι δεν ήταν παρούσες όλες οι Αυτοκέφαλες Εκκλησίες και ότι οι αποφάσεις αυτές δεν ελήφθησαν ομοφώνως.

Αν και η θέση τους αυτή κανονικώς δεν ευσταθεί, όπως έχω ήδη αναλύσει σε παλαιότερα άρθρα μου, εγώ θα την αποδεχθώ ως υπόθεση εργασίας.
Αν λοιπόν υποθέσουμε, ότι η άποψη αυτή είναι ορθή, τότε ουδεμία σύνοδος πανορθόδοξης εμβέλειας δύναται να συγκληθεί, εάν δεν είναι παρούσες όλες οι Αυτοκέφαλες Εκκλησίες και δεν λάβουν τις αποφάσεις τους ομοφώνως.
Η διαπίστωση όμως αυτή μας οδηγεί σε αδιέξοδο ως προς το έγκυρο της «συνόδου» του Αμμάν της Ιορδανίας και ως προς το έγκυρο κατ’ επέκτασιν των αποφάσεων αυτής. Και τούτο, διότι στη «σύνοδο» αυτή δεν θα συμμετάσχουν επτά Αυτοκέφαλες Εκκλησίες, τουλάχιστον μέχρι σήμερα.
Η αναλογία, μάλιστα, των Εκκλησιών που προτίθενται θεωρητικώς να συμμετάσχουν στη «σύνοδο» αυτή προς αυτές που δεν θα συμμετάσχουν είναι κατά πολύ αρνητικότερη της αντίστοιχης αναλογίας που διαπιστώθηκε στην Πανορθόδοξη σύνοδο στο Κολυμπάρι.

Κατόπιν των ανωτέρω, εάν η «σύνοδος» αυτή πραγματοποιηθεί, όσες Αυτοκέφαλες Εκκλησίες δεν συμμετάσχουν, έχουν – πάντα κατά την άποψη και την επιχειρηματολογία της Ρωσικής Εκκλησίας ως προς την Πανορθόδοξη σύνοδο – το δικαίωμα, να μην αναγνωρίσουν και αυτές το κύρος της «συνόδου» αυτής και το κύρος των αποφάσεών της.

Εάν υποστηρίξουν το κύρος της «συνόδου» αυτής και των αποφάσεών της, αυτοδιαψεύδονται και αυτοκαταρρίπτουν την επιχειρηματολογία τους ως προς την Πανορθόδοξη σύνοδο στο Κολυμπάρι, η οποία, σημειωτέον, συνεκλήθη κανονικώς από τον αρμόδιο «προεστώτα», τον Οικουμενικό Πατριάρχη.
Εάν επιμένουν στην άποψη τους για το μη έγκυρο της Πανορθόδοξης και το κύρος των αποφάσεων αυτής, τότε «καίνε» οι ίδιοι τη «σύνοδο» του Αμμάν της Ιορδανίας, η οποία σημειωτέον δεν συγκαλείται και από το αρμόδιο όργανο, γεγονός που συνιστά επιβαρυντική περίπτωση για τον Μακαριώτατο Πατριάρχη Ιεροσολύμων.

Ο πρώτος δρόμος είναι να συνεχίσουν οι Αυτοκέφαλες αυτές Εκκλησίες να υποστηρίζουν την ορθότητα της «συνόδου» αυτής και τελικώς να την πραγματοποιήσουν.
Στην περίπτωση αυτή επέρχεται αυτομάτως η εκ μέρους τους αυτοδίκαιη αναγνώριση του κύρους της Πανορθόδοξης συνόδου και των αποφάσεών της.
Αυτό δηλαδή που υποστηρίζουν επί τέσσερα έτη περίπου, καθίσταται έωλο και αβάσιμο από τις ίδιες.

Δηλαδή, η πραγματοποίηση της «συνόδου» αυτής θα επιφέρει τα εντελώς αντίθετα αποτελέσματα, από αυτά που επιδιώκει η Ρωσική Εκκλησία και όσες Εκκλησίες συντάσσονται με τις απόψεις της, αφού η διαφωνία των Εκκλησιών αυτών θα αρθεί αλλά και θα επιφέρει πιθανόν κανονικές συνέπειες σε όσες Εκκλησίες μετάσχουν στη «σύνοδο» αυτή.
Ο δεύτερος δρόμος είναι αυτός της μη πραγματοποιήσεως της επίδικης «συνόδου».

Αν και οι απόψεις αυτές δεν επηρεάζουν το κύρος της Πανορθόδοξης συνόδου και το έγκυρο των αποφάσεών της, όπως έχω ήδη υποστηρίξει παλαιότερα.

Πλέον αυτών, το Οικουμενικό Πατριαρχείο υποθέτω βασίμως, ότι θα επιληφθεί και στην περίπτωση αυτή για την αποκατάσταση της κανονικής τάξεως, αφού η πρωτοβουλία του Μακαριωτάτου Πατριάρχη Ιεροσολύμων συνιστά πλήρη απόδειξη της παραβιάσεως της προαναφερθείσης κανονικής αρχής περί μη συγκλήσεως συνόδου από επισκόπους μεμονωμένως.
ΠΗΓΗ:
Ιστοσελίδα "Ρομφαία"
No comments:
Post a Comment