ΒΙΒΛΙΟΚΡΙΣΙΑ
Χριστόδουλου Βασιλειάδη, Σκίτσα και εικόνες, Στα πλαίσια μαθημάτων αγιογραφίας, εκδ. Αγία Ταϊσία, Λευκωσία 2020, σσ. 156.
Του θεολόγου κ. Ανδρέα Κυριακού
=====
Με το που πήρα στα χέρια μου το παρόν και του έρριξα μια πρόχειρη ματιά αντιλήφθηκα το πόσο ανέτοιμος ήμουνα να εκφέρω γνώμη επί του θέματος. Ποιος είναι ο λόγος που με αναγκάζει να προβώ στην ανωτέρω ομολογία; Μα το ότι είμαι εντελώς αμύητος στην ιερή τέχνη που υπηρετούν οι αγιογράφοι, αφού δεν πήρα ποτέ πινέλο στα χέρια μου.
Ο συγγραφέας, που σημειωτέον είναι διδάκτωρ και Θεολογίας και Μουσικολογίας, αποδεικνύεται παραλλήλως και δόκιμος χειριστής του χρωστήρος. Το συμπέρασμα βγαίνει όχι από ο,τιδήποτε άλλο, αλλά από την προσεκτική εξέταση των εικόνων που παραθέτει στο υπό κρίσιν βιβλίο του.

Σε κάποιες άλλες σελίδες του βιβλίου εντόπισα μερικά τοπία αλλά και «νεκρές φύσεις» που φανερώνουν πως ο αγιογράφος μπορούσε, αν το επεδίωκε, να διακριθεί άνετα στη ζωγραφική. Προτίμησε, όμως, να υμνεί τον Κτίστη, την Θεοτόκο και τους «φίλους του Νυμφίου» παρά την άψυχη κτίση.
Αναφορικά με τα σχέδια (σκίτσα) που καταλαμβάνουν τις περισσότερες σελίδες του βιβλίου παρελαύνουν ενώπιον μας «απόστολοι, μάρτυρες και προφήται, ιεράρχαι, όσιοι και δίκαιοι», όπως και πλείστα όσα σχέδια της Θεοτόκου και του Σωτήρος. Υποπτεύομαι ότι όλα αυτά σε κάποιο στάδιο έγιναν κανονικές εικόνες και κοσμούν το γε νυν έχον κάποιες εκκλησίες. Εντόπισα επίσης σκίτσα ιερέων, πρωτοψαλτών κ.ο.κ.
Εύχομαι να συνεχίζει ο συγγραφέας τις θεοφιλείς και κατά Θεόν επιδόσεις του άδων και ψάλλων, αλλά και ιστορών ιερές εικόνες προς δόξαν Θεού.
No comments:
Post a Comment