Γ΄ ΨΥΧΟΣΑΒΒΑΤΟ ΣΤΟΝ ΑΓΙΟ ΓΕΩΡΓΙΟ ΣΤΟ ΜΑΝΧΑΤΑΝ

Γ΄ ΨΥΧΟΣΑΒΒΑΤΟ ΣΤΟΝ ΑΓΙΟ ΓΕΩΡΓΙΟ ΣΤΟ ΜΑΝΧΑΤΑΝ

Του Παναγιώτη Τελεβάντου

=====

Σήμερα, Σάββατο το Γ΄ Ψυχοσάββατο, στον Ιερό Ναό του Αγίου Γεωργίου στο Μανχάταν.

Οι πιστοί μετρημένοι -όπως ήταν αναμενόμενο-, αφού στο ναό τις Κυριακές εκκλησιάζονται περί τους 100 πιστούς.

Η ενορία του Αγίου Γεωργίου είναι μια από τις πιο παλιές ορθόδοξες κοινότητες της Νέας Υόρκης. Στην περιοχή -πριν δεκαετίες- υπήρχε ακμάζουσα Ελληνική κοινότητα, η οποία, όμως, αναγκάστηκε να μετοικήσει λόγω της εγκληματικότητας που επικρατούσε στην περιοχή την εικοσαετία 1975-1995. Σήμερα είναι μια απόλυτα ασφαλής περιοχή στο κέντρο του Mανχάταν κοντά στο Times Square. Ελάχιστοι, όμως, ορθόδοξοι πιστοί διαμένουν στην περιοχή. 

Η ατμόσφαιρα πολύ κατανυκτική. 

Καθόλου δεν με ενόχλησε η παρουσία λίγων πιστών. Ίσα-ίσα που αισθάνθηκα δέος, επειδή θεώρησα ότι οι κεκοιμημένοι για τους οποίους γίνονταν τα μνημόσυνα, ήταν απόντες μεν σωματικά, αλλά οι ψυχές τους γέμιζαν ασφυκτικά τα άδεια στασίδια.

Ερασιτέχνες φιλακόλουθοι ψάλτες ψάλλουν στο ναό -ο Γιάννης και η Mπρουκ- χωρίς λαρυγγισμούς, κραυγές και αργόσυρτα μέλη.

Ο James, πάντοτε με το ράσο του, υπηρετεί στο Ιερό Βήμα με εκκλησιαστικό ήθος και ευσέβεια.

Μόνον δύο ή τρία πιάτα με κόλλυβα ετοιμάστηκαν, αλλά ο ιερέας του ναού -π. Δημήτριος Κορδάρης-, διάβαζε για πολλή ώρα ένα μακρύ κατάλογο κεκοιμημένων.

Αιωνία αυτών η μνήμη!

Η Μεγάλη Τεσσαρακοστή είναι πραγματική πνευματική πανδαισία. Νηστεία, Ακολουθίες πρωί και βράδυ. Οι πιστοί αισθάνονται σαν να ζουν σε μοναστήρι. Πώς να μη νιώσει κατάνυξη η ψυχή και να μην αισθανθεί ότι ζει ένα πνευματικό πανηγύρι;

ΟΙ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΙΚΕΣ ΑΣΧΗΜΙΕΣ ΣΤΟΝ ΙΕΡΟ ΝΑΟ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΣΤΟ ΜΑΝΧΑΤΑΝ ΣΥΝΕΧΙΖΟΝΤΑΙ

ΟΙ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΙΚΕΣ ΑΣΧΗΜΙΕΣ ΣΤΟΝ ΙΕΡΟ ΝΑΟ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΣΤΟ ΜΑΝΧΑΤΑΝ ΣΥΝΕΧΙΖΟΝΤΑΙ

Του Παναγιώτη Τελεβάντου

=====

Με ιδιαίτερη θλίψη διαπιστώσαμε ότι οι οικουμενιστικές ασχημίες στον Ιερό Ναό του Αγίου Γεωργίου στο Μανχάταν συνεχίζονται παρόλον ότι τις επισημάναμε και τις δημοσιοποιήσαμε.

Συγκεκριμένα το πορτραίτο με τη φωτογραφία του Πάπα εξακολουθεί να βρίσκεται ανάμεσα στα εικονίσματα του ναού.

Είναι πολύ λυπηρόν το ότι ο π. Δημήτριος Κορδάρης -ο εφημέριος του ναού- δεν αντιλαμβάνεται ότι καμία φωτογραφία -ακόμη και ορθόδοξου ιεράρχη- δεν έχει θέση στο εικονοστάσι. Πολλώ μάλλον δεν έχει θέση η φωτογραφία του Πάπα.

Η φωτογραφία του οικείου ιεράρχη μπορεί να αναρτηθεί στο Γραφείο του ναού ή στην κοινοτική αίθουσα αλλά σε καμιά περίπτωση και σε κανένα χώρο του ναού η φωτογραφία του Πάπα ή του Αγγλικανού Πριμάτου ή οποιουδήποτε άλλου ετερόδοξου ή αλλόθρησκου θρησκευτικού ηγέτη.

Αλίμονον αν χρειάζεται να συζητούμε τόσο αυτονόητα πράγματα.

Θα παρακαλέσουμε τον Σεβ. Αρχιεπίσκοπο Αμερικής να υποδείξει καθηκόντως στον π. Δημήτριο την ανάγκη να απομακρύνει το κάδρο με τη φωτογραφία του Πάπα από το εικονοστάσι. Ο π. Δημήτριος Κορδάρης είναι από τους πιο στενούς συνεργάτες του Σεβ. κ. Δημήτριου και επομένως είναι πολύ εύκολο να του δώσει τις κατάλληλες οδηγίες.

ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΙΚΕΣ ΑΣΧΗΜΙΕΣ ΣΤΟΝ ΑΓΙΟ ΓΕΩΡΓΙΟ ΣΤΟ ΜΑΝΧΑΤΑΝ

ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΙΚΕΣ ΑΣΧΗΜΙΕΣ ΣΤΟΝ ΑΓΙΟ ΓΕΩΡΓΙΟ ΣΤΟ ΜΑΝΧΑΤΑΝ

Του Παναγιώτη Τελεβάντου

=====

Με πολλή θλίψη καταγράφουμε κάποιες κατά συρροήν οικουμενιστικές ασχημίες που συνέβησαν τον τελευταίο καιρό στον Ιερό Ναό του Αγίου Γεωργίου στο Μανχάταν.

Συγκεκριμένα την Δ΄Κυριακή των νηστειών, του Αγίου Iωάννη της Κλίμακος, ήλθε λαικός ομιλητής ο οποίος σε κήρυγμά του στο ναό αντί να αναφερθεί τον Άγιο Ιωάννη της Κλίμακος ή σε οποιονδήποτε άλλο Άγιο της Εκκλησίας αναφέρθηκε στη Μητέρα Τερέζα - “Αγία” για τους Παπικούς. Την ημέρα που η Εκκλησία προβάλλει τον Άγιον Ιωάννη της Κλίμακος και το έργο του σαν υπόδειγμα στους πιστούς ορθόδοξος ομιλητής θεώρησε σκόπιμο τον μεν Άγιο Ιωάννη ούτε καν να αναφέρει χωρίς να διστάσει να αναφερθεί στη Μητέρα Τερέζα μια παπική “Αγία”.

Την επομένη Κυριακή -την ε΄ Κυριακή των Νηστειών- στον ίδιο ναό μετά το πέρας της Θείας Λειτουργίας στην κοινοτική αίθουσα προσεκλήθημεν για να παρακολουθήσουμε Σαρακοστιανή ομιλία. Προς λίαν δυσάρεστή μας έκπληξη ακούσαμε τον π. Δημήτριο Κορδάρη -εφημέριο του ναού- να μας λέγει ότι η ομιλήτρια είναι παπική η οποία -φυσικώ τω λόγω- στην ομιλία της έκανε συχνά αναφορές για τις συνήθειες και τις δοξασίες του Παπισμού.

Στον ίδιο ναό από καιρό οι πιστοί γίνονται μάρτυρες μιας άλλης οικουμενιστικής αήθειας. Συγκεκριμένα το κάδρο με τη φωτογραφία του Πάπα Παύλου Στ΄ βρίσκεται ανάμεσα στα εικονίσματα που προσκυνούν οι πιστοί. Αντιλαμβάνομαι ότι δεν συμμερίζονται όλοι τις απόψεις μου για τον μ. Πατριάρχη Αθηναγόρα. Αναμένω όμως όλοι να συμφωνήσουμε ότι η φωτογραφία ενός Πάπα δεν πρέπει να βρίσκεται ανάμεσα στις εικόνες ενός ναού.

Οι ανωτέρω παρατηρήσεις γράφτηκαν με πολύ σεβασμό για τον εφημέριο της κοινότητας π. Δημήτριο Κορδάρη. Στόχος του άρθρου είναι η μεν φωτογραφία του Πάπα να απομακρυνθεί από τα εικονίσματα και να αποτραπεί στο μέλλον πρόσκληση για ομιλίες σε αιρετικούς ή σε ορθόδοξους οι οποίοι αντί να προβάλουν τους Αγίους της Εκκλησίας μας προβάλλουν αιρετικούς “Αγίους”.

ΟΙ ΓΥΝΑΙΚΕΣ ΕΚΤΟΠΙΖΟΥΝ ΣΥΣΤΗΜΑΤΙΚΑ ΤΟΥΣ ΨΑΛΤΕΣ ΑΠΟ ΤΑ ΑΝΑΛΟΓΙΑ

ΟΙ ΓΥΝΑΙΚΕΣ ΕΚΤΟΠΙΖΟΥΝ ΣΥΣΤΗΜΑΤΙΚΑ ΤΟΥΣ ΨΑΛΤΕΣ ΑΠΟ ΤΑ ΑΝΑΛΟΓΙΑ

Του Παναγιώτη Τελεβάντου

=====

Έχω επισημάνει, από καιρό, κατ’ επανάληψη, ότι όχι μόνον δεν γίνεται καμία προσπάθεια να ξεφύγουμε από τους νεωτερισμούς και την εκκοσμίκευση που υπέταξε την Εκκλησία της Αμερικής ο Αρχιεπίσκοπος Ιάκωβος, αλλά ότι η εκκοσμίκευση και οι νεωτερισμοί διευρύνονται επί Αρχιεπισκοπίας Δημητρίου.

Και ιδού δύο νέες αποδείξεις του ισχυρισμού μου.

Το Σάββατο, την εορτή της Κοίμησης της Παναγίας, εκκλησιάστηκα στον καθεδρικό ναό της Αγίας Τριάδας στο Μανχάταν. Ενώ και οι δύο πολύ καλοί ψάλτες του ναού ήταν παρόντες μία νέα κοπέλα κατέλαβε θέση στο αναλόγιο και συμμετείχε στα αναγνώσματα και στην ψαλμωδία.

Την Κυριακή, εορτή του Αγίου Γερασίμου, εκκλησιάστηκα στον Ιερό Ναό του Αγίου Γεωργίου στο Μανχάταν. Ενώ όλοι ψάλτες ήταν παρόντες μια άλλη κοπέλα πήγε και έψαλλε πολλούς ύμνους του Όρθου και της Θείας Λειτουργίας.

Το πιο σημαντικό! Τόσον ο π. Ιωάννης Βλάχος όσον και ο π. Δημήτριος Κορδάρης -και οι δύο πολύ καλοί κληρικοί- τυγχάνουν στενοί συνεργάτες του Σεβ. Αμερικής.

Είναι, επομένως, φανερόν ότι ο Αρχιεπίσκοπος Δημήτριος ευλογεί και με τα δύο χέρια τον εκτοπισμό των ιεροψαλτών από το αναλόγιο. Δεν φτάνει, δηλαδή, που έχουμε φραγκοχορωδίες (στις οποίες οι γυναίκες συνιστούν την μεγάλη πλειοψηφία) τώρα, επί Αρχιεπισκοπίας Δημητρίου, έχουμε τις γυναίκες να εκτοπίζουν τους ψάλτες από το αναλόγιο. Κάτι που δεν συνέβαινε στους δύο αυτούς ναούς επί Αρχιεπισκοπίας Ιακώβου. 

Δεν είναι ντροπή, Σεβασμιότατε Αμερικής, επί των ημερών σας η Αρχιεπισκοπή Αμερικής να βαδίζει ακόμη πιο εκκοσμικευμένα και ακόμη πιο νεωτεριστικά από ότι τις ημέρες της Αρχιεπισκοπίας του μ. Ιακώβου;

Αλλά αυτός δεν είναι ο μόνος νεωτερισμός που επικράτησε επί Αρχιεπισκόπου Δημητρίου. Υπάρχουν ακόμη πιο ανησυχητικά φαινόμενα. Θα επανέλθουμε, συν Θεώ, σύντομα για να αποδείξουμε με συγκεκριμένα στοιχεία ότι ο Νεονικολαιτισμός -σε ορισμένα θέματα- κατέστη η επίσημη θέση της Εκκλησίας μας.

Η Γ΄ ΣΤΑΣΗ ΤΩΝ ΧΑΙΡΕΤΙΣΜΩΝ ΣΤΟΝ ΑΓΙΟ ΓΕΩΡΓΙΟ ΣΤΟ ΜΑΝΧΑΤΑΝ

Η Γ΄ ΣΤΑΣΗ ΤΩΝ ΧΑΙΡΕΤΙΣΜΩΝ ΣΤΟΝ ΑΓΙΟ ΓΕΩΡΓΙΟ ΣΤΟ ΜΑΝΧΑΤΑΝ

Του Παναγιώτη Τελεβάντου

=====

Ο Θεοφιλέστατος επίσκοπος Ζήλων κ. Σεβαστιανός χοροστάτησε κατά την Γ΄ Στάση των Χαιρετισμών στον Άγιο Γεώργιο στο Μανχάταν.

Πολλή η κατάνυξη στην Ακολουθία. Στο κήρυγμά του ο Θεοφιλέστατος ανέλυσε τη σιωπή της Θεοτόκου σαν στάση ζωής, υπακοής και ευλάβειας προς τα μυστήρια του Θεού και προς το Άγιο θέλημά Του.

Ανέλυσε τη δογματική διδασκαλία της Εκκλησίας για την Μητέρα του Κυρίου και συνέδεσε το έξοχό της παράδειγμα με τη ζωή μας.

Ταυτόχρονα επεσήμανε τη διαφορά του πώς οι ορθόδοξοι βιώνουν το μυστήριο της Θεοτόκου σε σχέση με τους ετερόδοξους.

Χαμηλών τόνων κληρικός ο Θεοφιλέστατος έχει τον τρόπο να λέγει αυτά που πρέπει χωρίς να προκαλεί.

Στη συνέχεια στην κοινοτική αίθουσα οι κυρίες παρέθεσαν πλουσιότατο δείπνο με πολλές σαρακοστιανές λιχουδιές.

Τελικά, στον Άγιο Γεώργιο, στο κέντρο του Μανχάταν, υπό την εμπνευσμένη καθοδήγηση του π. Δημήτριου Κορδάρη, σχηματίστηκε μια ζεστή ορθόδοξη φωλιά.

Στη συνέχεια ο Θεοφιλέστατος μίλησε σε κύκλο νεαρών επαγγελματιών.

Οι υπόλοιποι λέγαμε τα δικά μας. Στο τραπέζι που καθόμουν υπήρχε κάποιος κύριος από την Πόλη και στη ρύμη του λόγου μας βοήθησε να αντιληφθούμε πόσο δεινή είναι η θέση των Ελλήνων της Βασιλεύουσας και τι υπεράνθρωπες προσπάθειες καταβάλλει ο Παναγιότατος για να διατηρήσει τα προσκυνήματα και τις εκκλησίες της Κωνσταντινούπολης ανοιχτές και στην ιδιοκτησία του Πατριαρχείου. 

Οι προσευχές όλων μας συνοδεύουν τον Πατριάρχη του Γένους μας και τους ελάχιστους Ρωμιούς που ζουν ακόμη στην Πόλη.

Η Α΄ ΣΤΑΣΗ ΤΩΝ ΧΑΙΡΕΤΙΣΜΩΝ ΣΤΟΝ ΑΓΙΟ ΓΕΩΡΓΙΟ ΣΤΟ ΜΑΝΧΑΤΑΝ

ΕΜΠΕΙΡΙΕΣ ΑΠΟ ΤΗΝ Α΄ ΕΒΔΟΜΑΔΑ ΤΩΝ ΝΗΣΤΕΙΩΝ 

(Από τον Κατανυκτικό Εσπερινό της Τυρινής μέχρι την Κυριακή της Ορθοδοξίας)

Του Παναγιώτη Τελεβάντου

=====

4.) Η Α΄ ΣΤΑΣΗ ΤΩΝ ΧΑΙΡΕΤΙΣΜΩΝ ΣΤΟΝ ΑΓΙΟ ΓΕΩΡΓΙΟ ΣΤΟ ΜΑΝΧΑΤΑΝ

Αν σας αρέσει να αισθάνεστε οικεία όταν εκκλησιάζεστε η κοινότητα του Αγίου Γεωργίου στο Μανχάταν είναι ο ναός που θα σας αναπαύσει πλήρως. Ο εφημέριος του ναού π. Δημήτριος Κορδάρης και οι συνεργάτες του κατόρθωσαν να δημιουργήσουν ένα πραγματικά ζεστό περιβάλλον. Ο ψάλτης -πολύ καλός- ενθαρρύνει και άλλα μέλη της κοινότητας να βρίσκονται στο αναλόγιο και να μαθαίνουν την ψαλτική τέχνη. Οι κυρίες που βοηθούν στο ναό είναι αξιοθαύμαστες. Πολλή αρχοντιά σε όλα τα επίπεδα. Η εκκλησία τους κάθε φορά που πηγαίνω γίνεται ακόμη πιο όμορφη αισθητικά. Οσο για τα γεύματα και τα προγεύματα που προσφέρουν είναι από τα πιο νόστιμα νηστήσιμα φαγητά που μπορείτε να γευθείτε.

Οι οίκοι της Α΄ Στάσης των Χαιρετισμών διαβάστηκαν με ευλάβεια και κατάνυξη, ενώ ακολούθησε πλουσιότατο -ως προς την ποικιλία και τη νοστιμιά- σαρακοστιανό δείπνο που έφτιαξαν οι καλές κυρίες της κοινότητας.

Βρήκα την ευκαιρία να ρωτήσω τον π. Δημήτριο για την κλήση του στην ιερωσύνη και έμαθα ότι είναι ψυχολόγος με μεταπτυχιακές σπουδές στα οικονομικά που εργαζόταν ως χρηματιστής στη Wall street. Αργότερα πήγε στη Θεολογική Σχολή για να σπουδάσει θεολογία.

Θαυμαστός ο Θεός! Ανεξερεύνητες βουλές Τουπροορίζουν εκλεκτές ψυχές που θέλουν να διακονήσουν το άγιο θυσιαστήριο.

Πολλή η αρχοντιά της κοινότητας. Ένα δίσκο περιφέρουν. Ο κόσμος, όμως, είναι πολύ γενναιόδωρος. 

Παρόλον ότι είναι πτωχή και ολιγομελής κοινότητα προσφέρει νοστιμότατα προγεύματα και γεύματα στην κοινοτική αίθουσα πάντοτε καρπό της αγάπης και του πνεύματος θυσίας που διακρίνει τα μέλη της.

Το αποτέλεσμα; Οι πιστοί προσφέρουν πολύ περισσότερα από όσα πρόσφεραν προηγουμένως όταν υπήρχε τακτική συνεισφορά μέλους, ενώ τα οικονομικά της κοινότητας βελτιώθηκαν σημαντικά χωρίς καμία πίεση προς τα μέλη της. 

Ισως ο π. Δημήτριος πρέπει να κοινοποιήσει στους συνεφημέριούς του την τακτική που ακολουθεί για να αντιληφθούν πόσο αποδοτική είναι η μέθοδος.

Πραγματικά χαίρομαι όποτε εκκλησιάζομαι στον Άγιο Γεώργιο. Πολύ φιλόξενοι και ανοιχτόκαρδοι  άνθρωποι που δημιούργησαν ένα πολύ κατανυκτικό ναό, μια πολύ ζεστή φωλιά στο κέντρο του Μανχάταν και λατρεύουν τον Χριστό -τον μόνον αληθινό Θεό- με ταπείνωση και απλότητα.

Καθόλου παράξενο ότι μια τόσο ζεστή φωλιά έχει γίνει ο πόλος έλξεως ετερόδοξων και αλλόθρησκων στην Ορθοδοξία που συνηθέστατα είναι συμβαλλόμενα μέλη των μικτών γάμων.

Μια τέτοια περίπτωση γνώρισα στην Α΄ Στάση των Χαιρετισμών την περασμένη Παρασκευή.

Ο Μιχάλης και η Αικατερίνη -όπως ονομάζεται μετά τη βάφτισή της- είναι ένας τέτοιο ζευγάρι.

Ο Μιχάλης είναι ομογενής από τον Καναδά και παντρεύτηκε μια πολύ ωραία κοπέλλα που μετά τη βάφτισή της πήρε το όνομα Αικατερίνη. Κατάγεται από το Χογνκ Κονγκ. Η οικογένειά της μετανάστευσε στον Καναδά όταν ήταν 10 χρόνων. Γνωρίστηκε με τον Μιχάλη και παντρεύτηκαν και τελικά αποφάσισε να βαφτιστεί και να γίνει ορθόδοξη.

Είναι τόσο συγκινητικό να διαπιστώνεις ότι τόσοι καλοπροαίρετοι ετερόδοξοι γίνονται ορθόδοξοι και ότι το φως της αληθινής πίστης ξαπλώνεται σε κάθε γωνιά της γης.

Η Α΄ ΣΤΑΣΗ ΤΩΝ ΧΑΙΡΕΤΙΣΜΩΝ ΣΤΟΝ ΑΓΙΟ ΓΕΩΡΓΙΟ ΤΟΥ ΜΑΝΧΑΤΑΝ

Η Α΄ ΣΤΑΣΗ ΤΩΝ ΧΑΙΡΕΤΙΣΜΩΝ ΣΤΟΝ ΑΓΙΟ ΓΕΩΡΓΙΟ ΤΟΥ ΜΑΝΧΑΤΑΝ

Του Παναγιώτη Τελεβάντου

===========

Πολλές φορές μιλήσαμε για την εκκλησία του Αγίου Γεωργίου στο Μανχάταν και τον εξαιρετικό ιερέα -τον π. Δημήτριο Κορδάρη- που διακονεί εκεί.

Μόλις μπήκα στο ναό όταν πήγα για την Α΄Στάση των Χαιρετισμών, διέκρινα μια έντονη διαφορά από την προηγούμενη φορά που εκκλησιάστηκα εκεί.

Οι κυρίες του Διοικητικού Συμβουλίου της κοινότητας, που έτρεξαν να με καλωσορίσουν με την πιο ανοιχτή καρδιά, με πληροφόρησαν ότι ο ναός είχε πολύ σοβαρά προβλήματα με τη στέγη επειδή η βροχή  πλημμύρισε τα πάντα και δημιούργησε σοβαρές ζημιές ώστε για ένα μεγάλο χρονικό διάστημα ήταν αναγκασμένοι να λειτουργούν στην κοινοτική αίθουσα στο υπόγειο.

Τώρα όμως -όπως διαπίστωσα- όλα έχουν αποκατασταθεί και στην καινούργια οροφή μάλιστα υπάρχει μια μεγάλη και ωραία τοιχογραφία του Παντοκράτορα με τους τέσσερις ευαγγελιστές.

Ο ναός παίρνει όλο και περισσότερο ορθόδοξο χαρακτήρα. Οσα σημεία -τα ελάχιστα έστω- δεν συνάδουν με την παράδοση της Εκκλησίας είμαστε βέβαιοι ότι θα απαλειφθούν αμέσως.

Το εικονοστάσι είναι πολύ ωραίο Βυζαντινό, οι εικόνες σχεδόν στο σύνολό τους Βυζαντινής τεχνοτροπίας, ο καλλίφωνος και μουσικολογιότατος ψάλτης κ. Νεκτάριος Πάρις και οι βοηθοί του ψάλλουν ωραία και Βυζαντινά και τώρα προσετέθη και η μεγάλη και ωραία Βυζαντινής τεχνοτροπίας τοιχογραφία στον τρούλλο.

Κάτι που πολύ με αναπαύει στην εκκλησία του Αγίου Γεωργίου είναι ότι έχει πολλές εικόνες που μπορείς να προσκυνάς, όχι μόνον στο τέμπλο αλλά σε όλες τις επιφάνειες του ναού.

Μου αρέσει μάλιστα το γεγονός ότι προσκυνάς τα πόδια των Αγίων, επειδή έτσι είναι τοποθετημένες οι άγιες εικόνες.

Η τέλεση της Θείας Λειτουργίας και των Ακολουθιών γίνεται και στα Αγγλικά και στα Ελληνικά. Ετσι πρέπει να γίνεται αφού υπάρχουν πολλοί ομογενείς δεύτερης και τρίτης γενεάς αλλά και πολλοί προσήλυτοι στην Ορθοδοξία που εκκλησιάζονται εκεί.

Είναι λίαν εμφανής η παρουσία πολλών νέων ζευγαριών γεγονός που δείχνει την εις βάθος εργασία που κάνει ο ευλαβής κληρικός που διακονεί την κοινότητα.

Πληροφορήθηκα μάλιστα ότι ο Θεοφιλέστατος επίσκοπος Ζήλων κ. Σεβαστιανός -που  περιβάλλει την κοινότητα με ιδιαίτερη αγάπη-, θα τελέσει τη Β΄ Στάση των Χαιρετισμών και θα έχει ιδιαίτερη συνάντηση με τα νεαρά ζευγάρια. Διαπιστώνω με πολλή χαρά -για μια ακόμη φορά- ότι είναι ιδιαίτερα αγαπητός στις κοινότητες της Εκκλησίας μας ο Θεοφιλέστατος. Τι ωραία που θα ήταν αν κυκλοφορούσε με παραδοσιακή εμφάνιση! Τον θυμούμαι στο πανεπιστήμιο -νεαρό κληρικό- χωρίς ψαλιδισμένα γένεια και μαλλιά και ήταν χάρμα οφθαλμών η παραδοσιακή του εμφάνιση.

Η φιλόξενη διάθεση όσων εκκλησιάζονται στο ναό είναι υπεράνω περιγραφής.

Σε ικετεύουν κυριολεκτικά να κατεβείς στην κοινοτική αίθουσα για να σε φιλέψουν με τα φαγητά που έφτιαξαν οι κυρίες με δικά τους έξοδα για να τα προσφέρουν σε όσους εκκλησιάζονται στο ναό τους.

Πρέπει να δοκιμάσετε τα εύγευστα φαγητά της Μάρθας και των άλλων κυριών για να δείτε τι θα πει νοστιμιά ακόμη και με νηστήσιμα φαγητά.

Είναι πολύ συγκινητικό το πνεύμα της αγάπης και της θυσίας που διακρίνει τους ομογενείς και τους προσήλυτους στην Ορθοδοξία στις κοινότητες της Αρχιεπισκοπής Αμερικής.

Λίγοι εκτός Αμερικής γνωρίζουν -και ακόμη λιγότεροι είναι πρόθυμοι να αναγνωρίσουν- ότι υπάρχουν τόσο πολλοί και τόσο εκλεκτοί ομογενείς, οι οποίοι ξέρουν μόνον να προσφέρουν και να θυσιάζονται -χωρίς να ζητούν την αναγνώριση κανενός- για την αγάπη του Χριστού και την δόξα της Εκκλησίας Του.

ΣΥΓΚΙΝΗΤΙΚΕΣ ΣΤΙΓΜΕΣ ΤΟΥ ΠΑΤΡΙΑΡΧΗ ΡΩΣΙΑΣ

ΣΥΓΚΙΝΗΤΙΚΕΣ ΣΤΙΓΜΕΣ ΤΟΥ ΠΑΤΡΙΑΡΧΗ ΡΩΣΙΑΣ

Του Παναγιώτη Τελεβάντου

================

Διαβάζουμε ρεπορτάζ του κ. Αιμίλιου Πολυγένη στο Εκκλησιαστικό Πρακτορείο Ειδήσεων “Ρομφαία”:

"Μια χριστουγεννιάτικη εκδήλωση παρακολούθησε ο Πατριάρχης Μόσχας και Πασών των Ρωσιών κ. Κύριλλος, από μικρά παιδιά σε αίθουσα του Καθεδρικού Ναού του Σωτήρος της Μόσχας.

Ο Πατριάρχης έχει καθιερώσει κάθε χρόνο να συμμετάσχει στην εορτή των μικρών παιδιών, τα οποία αγκαλιάζει με πολύ αγάπη κάθε φορά.

Συγκινητική ήταν η στιγμή που ο Πατριάρχης Μόσχας εισήλθε στην αίθουσα, κρατώντας από χέρι ένα κοριτσάκι 6 ετών το οποίο έβαλε να καθίσει δίπλα του.

"Μπήκα στην αιθούσα κρατώντας από το χέρι την μικρή Μαρίνα η οποία με συγκίνησε, όταν μου είπε πως με παρακολουθεί από την τηλεόραση. Ακόμη μου είπε ότι ακούει τα κήρυγματά μου, και ήθελε πολύ κάποια μέρα να με δει απο κοντά", τόνισε συγκινημένος ο Πατριάρχης Μόσχας.

Ο Πατριάρχης Κύριλλος, σε άλλο σημείο ανέφερε: "Είμαι πολύ χαρούμενος που συναντήθηκα σήμερα μαζί σας, αλλά και με τους πατέρες, τις μητέρες, τις γιαγιάδες και τους παπούδες. Εύχομαι σε όλους να μπει στην καρδιά σας ο Χριστός..."

Είναι πολύ συγκινητικές οι στιγμές όταν οι ιεράρχες μας αγκαλιάζουν τους επίγειους αγγέλους που μας στέλλει ο Χριστός στη ζωή μας.

Τα παιδάκια είναι ότι πιο ωραίο έφτιαξε ποτέ ο Χριστός στον κόσμο. 

Η αθωότητα στο βλέμμα τους είναι η μεγαλύτερη απόδειξη ότι υπάρχει Θεός και μάλιστα Θεός αγάπης.

Γι’ αυτό με πολύ πόνο πληροφορούμαστε πόσα αθώα παιδάκια, σε όλα τα μήκη και τα πλάτη της υφηλίου, σκοτώνονται με τις εκτρώσεις πριν δουν το φως του ήλιου, γίνονται αντικείμενο εκμετάλλευσης ή σεξουαλικής ή άλλης κακοποίησης ή ζουν την φτώχεια και τη δυστυχία που δεν τους επιτρέπει ποτέ να ενηλικιωθούν.

Ετσι με πολλή πάντοτε χάρα  παρακολουθούμε τους ιεράρχες μας - και γενικά τους κληρικούς μας - να δείχνουν την αγάπη τους προς τα παιδάκια όπως το κάνει τακτικά ο Παναγιότατος και ο Μακαριότατος Μόσχας. Μια άλλη φορά θα πούμε - συν Θεώ - ποια ωραία πράγματα είδα στις κοινότητες του Αγίου Γεωργίου στο Μανχάταν με τον π. Δημήτριο Κορδάρη με τα μικρά παιδιά και τις ανάλογες τρυφερές στιγμές με τον π. Αθανάσιο Δήμο στην κοινότητα του Αγίου Ελευθερίου στο Μανχάταν.

“Τα παιδιά συγκίνησαν τον Πατριάρχη Μόσχας” επιγράφει το ρεπορτάζ του ο κ. Πολυγένης! 

Και εμάς μας συγκινεί ο Μακαριότατος Ρωσίας με την αγάπη που δείχνει για τα παιδάκια.

Η ΕΥΛΟΓΗΜΕΝΗ ΕΝΟΡΙΑ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΣΤΟ ΜΑΝΧΑΤΑΝ

Η ΕΥΛΟΓΗΜΕΝΗ ΕΝΟΡΙΑ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΣΤΟ ΜΑΝΧΑΤΑΝ

Του Παναγιώτη Τελεβάντου

============

Η ενορία του Αγίου Γεωργίου στο Μανχάταν βρίσκεται σε παρόδο της 8ης Λεωφόρου στο 54ό δρόμο στην καρδιά του Μανχάταν.

Σήμερα ο Ελληνισμός που ζει στην περιοχή είναι περιορισμένος αν και ορισμένες δεκαετίες πριν η κοινότητα έσφυζε από ζωή.

Εντούτοις η ενορία αυτή παρουσιάζει μια αξιοσημείωτη άνθηση.

Ιδιαίτερα τώρα τον χειμώνα είναι σχεδόν γεμάτη από πιστούς αν και πρόκειται για ναό με αρκετή χωρητικότητα.

Πολλοί νέοι και νέες εκκλησιάζονται τακτικά στον Αγιο Γεώργιο και δεν υπάρχει αμφιβολία ότι ο κεντρικός πόλος έλξης των πιστών στην κοινότητα είναι ένας θαυμάσιος λειτουργός ο π. Δημήτριος - Father Jim, όπως τον αποκαλούν οι πιστοί - Κορδάρης, ένας σεμνός κληρικός με ακμαίο εκκλησιαστικό φρόνημα.

Πρόκειται για ένα πολύ σοβαρό και αξιόλογο κληρικό με σημαντική θεολογική παιδεία, που έχει ένα ξεχωριστό τρόπο να πλησιάζει τους πιστούς. Πάντα ανοιχτός προς όλους - αλλά σε καμιά περίπτωση φορτικός - δίνει τη δυνατότητα στους πιστούς να νιώθουν οικεία όταν εκκλησιάζονται στην ενορία του.

Ο ψάλτης επίσης και ο νεωκόρος είναι ευλαβείς άνθρωποι, που ψάλλουν κατανυκτικά και εκκλησιαστικά και μετέχουν τακτικά της Θείας Κοινωνίας. 

Υπάρχει μια απλόχωρη αγάπη που αγκαλιάζει όλους στην κοινότητα του Αγίου Γεωργίου.

Είναι χαρακτηριστικό ότι ένα αυτιστικό άτομο που εκκλησιάζεται συνηθίζει να κάθεται στο μπροστινό κάθισμα.

Πολλές φορές βρίσκεται σε αρμονία με τα τελούμενα αλλά όχι σπάνια έχει τις εξάρσεις του.

Θα ανέμενε κάποιος ότι αυτό θα φυγάδευε την κατάνυξη και την ευλάβεια της προσευχής και θα αποσπούσε την προσοχή των πιστών από τα τελούμενα.

Και όμως.! 

Τίποτα από αυτά δεν συμβαίνει. 

Οι πιστοί δέχονται αδιαμαρτύρητα, αλλά και χωρίς να ενοχλούνται, την παρουσία του ακριβώς επειδή το γενικό κλίμα που επικρατεί έχει μια πνευματική ωριμότητα και μια αρχοντιά που καλλιεργούν ο π. Δημήτριος και οι συνεργάτες του.

Η εκκλησία έχει ωραίο σκαλιστό βυζαντινής τεχνοτροπίας τέμπλο και εικόνες κατά το πλείστον Βυζαντινής τεχνοτροπίας.

Ο π. Δημήτριος είναι ιδιαίτερα ευαίσθητος για να μη μεταδίδεται η Θεία Κοινωνία σε μη ορθόδοξους. Πάντοτε όμως με διάκριση και χωρίς να προκαλεί.

Η λειτουργία τελείται στα Αγγλικά και στα Ελληνικά. Στις πλείστες περιπτώσεις ο π. Δημήτριος λέγει τις ευχές και τις εκφωνήσεις στα Αγγλικά, ενώ ο ψάλτης απαντά κυρίως στα Ελληνικά.

Μια μόνον παρατήρηση.

Κάποια νεαρή ευλαβής κυρία λέγει το “Σύμβολο της πίστεως” και την “Κυριακή προσευχή”.

Δεν κάνει.

Δεν το γράφω για να στενοχωρήσω την καλή κοπέλλα που δεν έχω αμφιβολία ότι το κάνει από ευλάβεια, αλλά για να επισημάνω την ανάγκη να εναρμονισθεί η τέλεση της Θείας Λειτουργίας - και σ’ αυτό τον τομέα - με την παράδοση της Εκκλησίας.

Καταρχήν γιατί χρειάζεται να σηκώνεται από τη θέση της η κοπέλλα και να πηγαίνει στο σολέα για να απαγγέλλει το “Σύμβολο της πίστεως;”

Ο ψάλτης μπορεί κάλλιστα να απαγγέλλει το “Σύμβολο της πίστεως”.

Η πιο πάνω παρατήρηση δεν γράφτηκε για να στενοχωρήσει κάποιο και οπωσδήποτε όχι τον π. Δημήτριο ένα κληρικό που κέρδισε επαξίως την εκτίμησή μου από την πρώτη στιγμή που τον γνώρισα, αλλά για να τονίσει την ανάγκη να εκπέμπει ένα καθόλα παραδοσιακό ήθος η λειτουργία που τελείται στην κοινότητα του Αγίου Γεωργίου.

Μια κοινότητα που έχει τάσεις να αυξήσει τα μέλη της, όχι μόνον εξαιτίας της εξαιρετικής προσωπικότητας του λειτουργού της, αλλά και επειδή ομογενείς και άλλοι ορθόδοξοι άρχισαν να επανεγκαθίστανται στην αναβαθμισμένη αυτή περιοχή.