ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΗΣ ΘΕΟΛΟΓΙΚΗΣ ΣΧΟΛΗΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΙΣΠΗΔΗΣΗ ΤΗΣ ΜΟΣΧΑΣ

 Πληθαίνουν οι έγκυρες φωνές που ανακαλούν σε Κανονική Τάξη την Μόσχα, αλλά η εθνοφυλετική, εθνικιστική και οικουμενιστική εκκλησιαστική ηγεσία της Ρωσίας έχει μεθύσει από την τεράστια δύναμη που της παρέχει η πολιτική ηγεσία της Ρωσσίας, τους σκοπούς και τις επιδιώξεις της οποίας -ως μη ώφειλε- ευόρκως υπηρετεί.

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΗΣ ΘΕΟΛΟΓΙΚΗΣ ΣΧΟΛΗΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΙΣΠΗΔΗΣΗ ΤΗΣ ΜΟΣΧΑΣ

=====

Το Τμήμα Κοινωνικής Θεολογίας της Θεολογικής Σχολής του ΑΠΘ εκφράζει βαθύτατη θλίψη για την απόφαση της Ιεράς Συνόδου του Πατριαρχείου Μόσχας να συστήσει ρωσική εξαρχία εντός της δικαιοδοσίας του παλαιφάτου Πατριαρχείου Αλεξανδρείας. 

Η συγκεκριμένη αντικανονική πράξη προσβάλλει πρωτίστως θεμελιώδεις εκκλησιολογικές αρχές, ερειδόμενες στις κανονικές αποφάσεις των Οικουμενικών Συνόδων˙ αποτελεί δε ισχυρό πλήγμα κατά της ενότητας της 

Ορθόδοξης Εκκλησίας.

Ο θεολογικός κόσμος παρακολουθεί με πόνο την υφέρπουσα, λόγω κυρίως του εθνοφυλετισμού, εσωστρέφεια στους κόλπους της Ορθόδοξης Εκκλησίας, η οποία εσχάτως, δυστυχώς, συνδέεται και με τη λογική του «οφθαλμόν αντί οφθαλμού». Το οθνείον αυτό πνεύμα προς το Ευαγγέλιο του Χριστού αντιστρατεύεται πρωτίστως στους νόμους της συνοδικότητας και της ενότητας, τους οποίους πρώτος εισηγείται ο ίδιος ο Ιδρυτής της Εκκλησίας. Από τις διδαχές των πατέρων γνωρίζουμε ότι η Εκκλησία, επί υψηλού όρους κειμένη, ακτινοβολεί το ευαγγελικό μήνυμα «της των πάντων ενώσεως». 

Σε αυτό το πλαίσιο η χρήση της κοσμικής εξουσίας, επί της οποίας θέλει να οικοδομηθεί μια εγκόσμια εκκλησιαστική κυριαρχία, θεωρείται ένας πειρασμός, παρόμοιος με εκείνον του Χριστού στην έρημο, γι’ αυτό απορρίπτεται με τον πιο κατηγορηματικό τρόπο από τους πατέρες.

Είναι άδικο και εν τέλει βλασφημία κατά του Αγίου Πνεύματος το Πατριαρχείο Αλεξανδρείας, το οποίο εσχάτως αναθάλλει με τους αγώνες, το μαρτύριο και την μαρτυρία των ταπεινών ιεραποστόλων να υφίσταται αυτή την αντικανονική συμπεριφορά από μια αδερφή και νεώτερη κατά τα Δίπτυχα Ορθόδοξη Εκκλησία˙ μάλιστα, όταν η ίδια στις διαχριστιανικές της σχέσεις δείχνει την ιδιαίτερη ευαισθησία να μην προσβάλλει, για παράδειγμα, την καλή συνεργασία με τη Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία.

Οι Ορθόδοξες Αυτοκέφαλες Εκκλησίες δεν αποτελούν συνομοσπονδία Εκκλησιών αλλά τη Μία, Αγία, Καθολική και Αποστολική Εκκλησία, και ως τέτοια οφείλει να καλλιεργεί και να προάγει την ενότητά της. Δεν νοείται Διασπορά στα όρια της δικαιοδοσίας των Τοπικών Αυτοκεφάλων Ορθοδόξων Εκκλησιών.

Επόμενοι στην αποστολική και πατερική παράδοση, έκκλησή μας είναι η επαναφορά της κανονικής τάξης, διά της οποίας αναθάλλει η μαρτυρία της Ορθοδοξίας στον κόσμο και δοξάζεται ο εν Τριάδι Θεός. Η ευθύνη όλων για την καταλλαγή είναι μεγάλη.     

ΠΗΓΗ:

Ιστοσελίδα "Ρομφαία"

π. Θ. ΖΗΣΗ,ΝΕΟΙ ΠΟΛΛΑ ΥΠΟΣΧΟΜΕΝΟΙ ΑΝΤΙΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΕΣ ΘΕΟΛΟΓΟΙ

ΝΕΟΙ ΠΟΛΛΑ ΥΠΟΣΧΟΜΕΝΟΙ ΑΝΤΙΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΕΣ ΘΕΟΛΟΓΟΙ

Πρωτοπρεσβύτερος Θεόδωρος Ζήσης

Ὁμότιμος Καθηγητὴς Θεολογικῆς Σχολῆς Α.Π.Θ.

=====

Οἱ λόγοι γιὰ τοὺς ὁποίους ἀναφερόμαστε στοὺς κινδύνους ποὺ ἀντιμετωπίζει ἡ Ὀρθοδοξία εἶναι δύο. Ἐν πρώτοις, διότι ὄχι μόνο ἐπαληθεύθηκαν ὅσα τότε, πρὶν ἀπὸ δεκατέσσερα χρόνια ἐπισημαίναμε γιὰ τὴν οἰκουμενιστικὴ διάβρωση τῶν Ἐπισκόπων, τῶν Θεολογικῶν Σχολῶν καὶ τοῦ Ἁγίου Ὄρους, ἀλλὰ καὶ διότι τώρα μεγάλωσαν οἱ κίνδυνοι καὶ φθάνουμε στὰ ὅρια τοῦ μὴ παρέκει, στὸν κίνδυνο νὰ μᾶς ἐγκαταλείψει ὁ Θεός, στὴν Θεοεγκατάλειψη, λόγῳ τῆς ἀποστασίας μας.

Γιὰ τὸν λόγο αὐτὸ θὰ κυκλοφορηθεῖ ἐντὸς τῶν ἡμερῶν σὲ μικρὸ βιβλίο, εὔκολα προμηθεύσιμο, ἡ ὁμιλία μας ἐκείνη στὸν Βόλο τὴν ὁποία μνημονεύσαμε μὲ τίτλο «Κινδυνεύει τώρα σοβαρὰ 

ἡ Ὀρθοδοξία». 

Στὸν Βόλο, ὅπου ἡ τοπικὴ Ἱερὰ Μητρόπολη Δημητριάδος καὶ Ἁλμυροῦ πρωταγωνιστεῖ μὲ τὴν «Ἀκαδημία Θεολογικῶν Σπουδῶν» στὴν ἀποδόμηση τῆς Ὀρθόδοξης Πατερικῆς Θεολογίας καὶ στὴν οἰκοδόμηση ἑνὸς ἐργαστηρίου διαθρησκειακοῦ καὶ διαχριστιανικοῦ Συγκρητισμοῦ.

Ὁ δεύτερος λόγος ποὺ ξαναπροβάλλουμε τοὺς κινδύνους ὀφείλεται εἰς τὸ ὅτι διαψεύδονται καὶ θὰ διαψεύδονται οἱ φροῦδες ἐλπίδες τῶν Οἰκουμενιστῶν γιὰ ὁλοκληρωτικὴ κατάληψη τῆς Ἐκκλησίας, μόλις βιολογικὰ ἢ κατὰ τὸ θέλημα τοῦ Θεοῦ ἐκλείψουμε ὅσοι ἀπὸ τοὺς παλαιοτέρους ἀγωνιζόμαστε γιὰ τὴν φίλη Ὀρθοδοξία. Ὁ Θεὸς δὲν θὰ 

ἀφήσει ἀνυπεράσπιστη 

τὴν Ἐκκλησία Του. 

Ὑπάρχουν νέοι θεολόγοι, ἱερεῖς, μοναχοὶ καὶ λαϊκοὶ μὲ πλούσιο γνωσιολογικὸ ἐξοπλισμὸ καὶ ἀκαδημαϊκὴ ἀξιωσύνη, ποὺ θὰ συνεχίσουν καλύτερα ἀπὸ ἐμᾶς τὸν 

ἀντιοικουμενιστικὸ ἀγώνα. 

Αὐτὲς τὶς ἡμέρες ἔφθασε στὰ χέρια μας ἕνα ἐξαιρετικὸ βιβλίο ἑνὸς νέου θεολόγου, διδάκτορος τῆς Θεολογίας, τοῦ Ἀναστασίου Πολυχρονιάδη μὲ τίτλο «Ἀποδομητὲς τῆς Ὀρθόδοξης Θεολογίας». Τὸ βιβλίο ἐπιβεβαιώνει περίτρανα ὅσα ἐμεῖς γράψαμε ἤδη τὸ 2007 γιὰ τὴν διάβρωση τῶν Θεολογικῶν Σχολῶν. Γράφει στὸν Πρόλογο τοῦ βιβλίου ὁ διεισδυτικὸς καὶ μὲ καλὴ δογματικὴ συγκρότηση, ἀλλὰ καὶ θαρραλέος καὶ τολμηρός, συγγραφεύς: «Καταθέτουμε λόγο κριτικό, μὲ σκοπὸ τὴν φανέρωση τῆς ἀπόκλισης ἀπὸ τὴν Ὀρθόδοξη Θεολογία ... τῶν καθηγητῶν Πέτρου Βασιλειάδη, Ἰωάννη Πέτρου, Χρυσόστομου Σταμούλη καὶ Μιλτιάδη Κωνσταντίνου. Ἀκόμη, σχολιάζουμε τὴ φημολογία περὶ ἐπιτιμοποίησης ὡς διδάκτορα ἀπὸ τὸ Τμῆμα Θεολογίας τοῦ ΑΠΘ, τοῦ Κύπριου ποιητῆ Κυριάκου Χαραλαμπίδη. Ἀλλὰ καὶ θέσεις ποὺ διατύπωσε ὁ μητροπολίτης Ἀλεξανδρουπόλεως Ἄνθιμος. Μαζὶ μὲ αὐτὲς καὶ τὰ περὶ ἐξομολογήσεως λεχθέντα ἀπὸ τὸν Παναγιώτη Ἀνδριόπουλο. 

Καὶ φυσικὰ μὲ ἀφορμὴ ὅσα ἀκούστηκαν περὶ τῆς μεταλήψεως τῶν Ἀχράντων Μυστηρίων, μὲ ἀτομικὰ κουταλάκια μιᾶς χρήσεως ... ἐνῶ τὸ τελευταῖο κεφάλαιο περὶ τῶν κρυφο-μεταπατερικῶν θεολόγων, παρατίθεται ἐδῶ γιὰ 

πρώτη φορά».

Συγχαίρουμε καὶ ἐπαινοῦμε τὸν νέο ἐπιστήμονα γιὰ τὴν δογματικὴ εὐθυκρισία καὶ τὸ θάρρος του ἀπέναντι στὸ «πνέον ἀπειλῆς καὶ δυσφημίας θεοστυγοῦς» οἰκουμενιστικὸ κατεστημένο τοῦ Τμήματος Θεολογίας τοῦ ΑΠΘ καὶ ἐλπίζουμε ἡ ἀποχώρησή τους ἀπὸ τὴν ἐνεργὸ ὑπηρεσία, λόγῳ ἡλικίας, νὰ ἀποδομήσει τὴν δική τους στρεβλὴ καὶ ἀντορθόδοξη διδασκαλία καὶ νὰ δομήσει στερεωτικὰ τὴν Ὀρθόδοξη Πατερικὴ Θεολογία. Ὑπάρχουν καὶ ἄλλοι νέοι θεολόγοι, τοὺς ὁποίους, ὅπως τοὺς Τρεῖς Παῖδας ἐν τῇ καμίνῳ, «οὐκ ἐδειμάτωσε θυμὸς θηριώδης, οὐ πῦρ βρόμιον». 

Χτύπησε ἠχηρὰ τὴν καμπάνα τῆς Ὀρθοδοξίας, καὶ ὄχι γιὰ πρώτη φορά, ὁ καλὸς καὶ εὐαίσθητος Ὀρθόδοξος Θεολόγος Ἀναστάσιος Πολυχρονιάδης. Δὲν τὴν ἀκοῦνε ὅμως οὔτε τὸ Οἰκουμενικὸ Πατριαρχεῖο, οὔτε ἡ Ἐκκλησία τῆς Ἑλλάδος, οὔτε ἡ Ἱερὰ Μητρόπολη Θεσσαλονίκης ποὺ συνεργάζονται καὶ τιμοῦν καὶ αὐτοὺς καὶ ἄλλους ἀποδομητὲς τῆς Ὀρθοδόξου Θεολογίας, γιατὶ μαζί τους οἰκοδομοῦν τὸν νέο πύργο τῆς Βαβέλ, τὴν παναίρεση τοῦ Οἰκουμενισμοῦ. 

ΓΙΑΤΙ ΟΙ ΚΑΘΗΓΗΤΕΣ ΤΟΥ ΤΜΗΜΑΤΟΣ ΘΕΟΛΟΓΙΑΣ ΤΗΣ ΘΕΟΛΟΓΙΚΗΣ ΣΧΟΛΗΣ ΑΠΘ ΒΡΙΖΟΥΝ ΣΚΑΙΟΤΑΤΑ ΤΗΝ ΠΕΘ;

ΓΙΑΤΙ ΟΙ ΚΑΘΗΓΗΤΕΣ ΤΟΥ ΤΜΗΜΑΤΟΣ ΘΕΟΛΟΓΙΑΣ ΤΗΣ ΘΕΟΛΟΓΙΚΗΣ ΣΧΟΛΗΣ ΑΠΘ ΒΡΙΖΟΥΝ ΣΚΑΙΟΤΑΤΑ ΤΗΝ ΠΕΘ;

Του κ. Παναγιώτη Τσαγκάρη, Θεολόγου, 

Γενικού Γραμματέα της ΠΕΘ

===== 

Οι καθηγητές του Τμήματος Θεολογίας της Θεολογικής Σχολής του ΑΠΘ υβρίζουν ασύστολα και σκαιότατα την ΠΕΘ ίσως διότι:

α.) Δεν έχουν επιχειρήματα επιστημονικού και τεκμηριωμένου λόγου, για να απαντήσουν στον υπεύθυνο και αληθή λόγο της ΠΕΘ και στις ευθύνες που εκείνοι έχουν απέναντι σε κοινά θεολογικά θέματα, τα οποία το Τμήμα Θεολογίας, αντιμετωπίζει κατά την γνώμη μας, όχι με χριστιανικά αλλά με εντελώς κοσμικά κριτήρια.

β.) Επιχειρούν απεγνωσμένα να στοχοποιήσουν και να απαξιώσουν όλους όσους ασκούν κριτική ή στέκονται αντίθετοι στα έργα και στα σχέδιά τους, διότι δεν αποδέχονται τον ρόλο του δημιουργικού διαλόγου και δεν επιθυμούν να υπάρχει άλλη φωνή και θέση δίπλα στη δική τους, θεωρώντας, με αισθήματα ή σύνδρομα ανωτερότητας, την ορθόδοξη Θεολογία ως ιδιόκτητο κτήμα τους που τους ανήκει αποκλειστικά.

γ.) Δεν μπορούν να συνειδητοποιήσουν ότι υπάρχει ένα θεσμικό όργανο, όπως είναι η ΠΕΘ, που λειτουργεί δημοκρατικά και θέτει τον Λόγο του Ευαγγελίου και των Αγίων Πατέρων της Εκκλησίας, ως κριτήριο στην αντιμετώπιση των θεμάτων του σύγχρονου κόσμου.

Αν θέλαμε να χρησιμοποιήσουμε τη θυμόσοφη λαϊκή σοφία θα μπορούσαμε να πούμε απλά: «Εκεί που μας χρωστούσανε μας πήραν και το βόδι»(!) ή διαφορετικά, «ζητάνε και τα ρέστα»(!) αντί να ζητήσουν συγγνώμη 

α.) από την ΠΕΘ για τις απρέπειες της προσβλητικής και αντιεπιστημονικής ανακοίνωσής τους και 

β.) από τον ελληνικό λαό για την αλλοίωση του ορθόδοξου χαρακτήρα  -  ισλαμοποίηση της Θεολογικής Σχολής του ΑΠΘ.

Αν οι αξιότιμοι κ.κ. καθηγητές του Τμήματος Θεολογίας της Θεολογικής Σχολής του ΑΠΘ, έχουν αισθήματα αγαπητικά και αν θέλουν πραγματικά να συμβάλουν, με χριστιανική ταπείνωση και μετάνοια, στην επίλυση προβλημάτων, όπως προφανώς επιθυμούν να πιστεύουμε, οφείλουν να αφήσουν στην άκρη τις αλαζονικές ύβρεις, τις αναλήθειες και τις συκοφαντίες που χρησιμοποιούν, προσπαθώντας εκτός των άλλων, να καλύψουν και να υπερασπίσουν  τον Γενικό Γραμματέα Θρησκευμάτων κ. Γεώργιο Καλαντζή και να εξηγήσουν στον ελληνικό λαό καθαρά και έντιμα, ποια πραγματική ανάγκη ήρθε να καλύψει το Τμήμα «Ισλαμικών Σπουδών» και για ποιους πραγματικά λόγους προχώρησαν στην ίδρυσή του μέσα στη Θεολογική Σχολή του ΑΠΘ.

Οφείλουν, επίσης, να αναρωτηθούν ποια είναι τα αληθινά αίτια που τους ωθούν, ώστε να παρακάμπτουν την κοινή λογική, τα πραγματικά δεδομένα αλλά και τις επιστημονικές, παιδαγωγικές και θεολογικές επισημάνσεις των συναδέλφων τους Θεολόγων καθηγητών και να ενεργούν τόσο αφιλάνθρωπα και επιζήμια για την Θεολογία την ίδια, τον θεολογικό και εκκλησιαστικό κόσμο αλλά και την ίδια την πατρίδα τους. Μήπως είναι  η μεγάλη και αφειδώλευτη αγάπη που διαθέτουν, όπως οι ίδιοι ισχυρίζονται ή είναι οι εμμονικοί εγωιστικοί μεγαλοϊδεατισμοί ή μήπως, οι προτροπές διαφόρων κέντρων έσωθεν ή έξωθεν της χώρας;

Όποιοι τέλος πάντων κι αν είναι οι λόγοι που τους οδήγησαν στη δημιουργία, μέσα στην Ορθόδοξη Θεολογική Σχολή του ΑΠΘ, αυτού του εξαμβλώματος που λέγεται Ισλαμικό Τμήμα, για τη διδασκαλία μιας θρησκείας που τόσο μισεί τον Χριστιανισμό, οφείλουν με παρρησία να τους καταθέσουν δημόσια.

Διότι μεταξύ των λόγων που δεν αποκαλύπτονται δημόσια, αλλά μαθαίνονται ανεπίσημα, είναι, για παράδειγμα και η σχέση του Τμήματος Θεολογίας με το κομματικό επιτελείο του ΣΥΡΙΖΑ, όχι μόνον για την πομπώδη οργάνωση του Συνεδρίου «Εκκλησία και Αριστερά», που με οργανωτική ευθύνη του Τμήματος Θεολογίας πραγματοποιήθηκε στο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης  λίγο πριν έλθει στην εξουσία ο ΣΥΡΙΖΑ, αλλά και σε άλλες ενέργειες. Όπως για παράδειγμα, άραγε, κατά πόσο αληθεύει αυτό που έχει ακουστεί και το οποίο μένει να επιβεβαιωθεί ή να διαψευσθεί, ότι δηλαδή, διακεκριμένο μέλος  της Θεολογικής του ΑΠΘ, μεταξύ άλλων των οποίων έγραφε για συγκεκριμένη υπόθεση, σε επιστολή που έστειλε σε πρώην Υπουργό Παιδείας επί κυβερνήσεως ΣΥΡΙΖΑ, αναφέρει και κάποια πράγματα για το Ισλαμικό Τμήμα, το νόημα των οποίων είναι περίπου το εξής: Εμείς ως Τμήμα σας βοηθήσαμε για την ίδρυση του Ισλαμικού Τμήματος στη Θεολογική Σχολή, σειρά σας τώρα να κάνετε κι εσείς αυτό που εμείς θέλουμε.

ΠΗΓΗ:

Ιστολόγιο “Τρελογιάννης”

Η ΘΕΟΛΟΓΙΚΗ ΣΧΟΛΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ ΑΛΛΟΙΩΣΕ ΤΟΝ ΟΡΘΟΔΟΞΟ ΤΗΣ ΧΑΡΑΚΤΗΡΑ ΚΑΙ ΙΣΛΑΜΟΠΟΙΕΙΤΑΙ

 Η ΘΕΟΛΟΓΙΚΗ ΣΧΟΛΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ ΑΛΛΟΙΩΣΕ ΤΟΝ ΟΡΘΟΔΟΞΟ ΤΗΣ ΧΑΡΑΚΤΗΡΑ ΚΑΙ ΙΣΛΑΜΟΠΟΙΕΙΤΑΙ 

Του κ. Παναγιώτη Τσαγκάρη, Θεολόγου, 

Γενικού Γραμματέα της ΠΕΘ

===== 

Η Πανελλήνια Ένωση Θεολόγων(ΠΕΘ) εξέδωσε Ανακοίνωση(13.07.2020) με την οποία καταδίκαζε την ισλαμοποίηση της Αγίας Σοφίας αλλά και κάθε προσπάθεια ισλαμοποίησης της Ελλάδας. Στην Ανακοίνωσή της αυτή, η ΠΕΘ ευθέως θεωρούσε τον Γενικό Γραμματέα Θρησκευμάτων κ. Γεώργιο Καλαντζή, λόγω των ενεργειών του, ως έναν από τους υπευθύνους για την ισλαμοποίηση της Ελλάδας διότι, πέραν των άλλων ενεργειών ή παραλείψεών του, που οδηγούν στην στήριξη του ισλαμικού στοιχείου στη χώρα μας, είναι από τους εμπνευστές και τους άμεσα υπεύθυνους και για τη δημιουργία του Τμήματος Ισλαμικών Σπουδών στη Θεολογική Σχολή του ΑΠΘ. 

Στην Ανακοίνωση απάντησε το Τμήμα «Θεολογίας και Ισλαμικών Σπουδών» της Θεολογικής Σχολής του ΑΠΘ με δική του Ανακοίνωση(21.07.2020), στην οποία μέσα εξύβριζε την ΠΕΘ, εκστομίζοντας ασύμβατους για Θεολόγους καθηγητές Πανεπιστημίου χαρακτηρισμούς, όπως «πολεμική μισαλλοδοξίας», «νοοτροπία ολοκληρωτισμού», «ανατινάσσουν τη θεολογία, κλείνοντας τη χώρα σε έναν ατέρμονα και σκοτεινό θρησκευτικό φονταμενταλισμό, κ. ά.».

Αν και με τη συγκεκριμένη Ανακοίνωσή τους οι καθηγητές του Θεολογικού Τμήματος της Θεολογικής Σχολής του ΑΠΘ έδωσαν την εντύπωση ότι ενήργησαν «εν βρασμώ ψυχής» και ως γραφείο τύπου του κ. Καλαντζή, εμείς θεωρούμε ότι κατέβαλαν φιλότιμη προσπάθεια να υπερασπιστούν επιλογές προσώπων και φορέων, που πολλοί χαρακτηρίζουν διαβλητές και επιλήψιμες. 

Όμως, στην προσπάθεια τους αυτή, οι κ.κ. καθηγητές του Τμήματος Θεολογίας και Ισλαμικών Σπουδών της Θεολογικής Σχολής του ΑΠΘ, παρεκτράπηκαν, κατηγορώντας την ΠΕΘ, το θεσμικό όργανο, που εκπροσωπεί το μεγαλύτερο μέρος του θεολογικού κόσμου της χώρας, για ολοκληρωτική, δηλαδή, φασιστική συμπεριφορά επειδή εκφράστηκε για ένα θέμα που την αφορά άμεσα. Καθόσον όμως, μετέχουμε στα της ΠΕΘ και γνωρίζουμε και στηρίζουμε την τιτάνια προσπάθεια που καταβάλει για τη διατήρηση της ορθόδοξης χριστιανικής παιδείας στα σχολεία της χώρας, με ευθύτητα θα πούμε ότι οι παραπάνω χαρακτηρισμοί που της απέδωσε το Θεολογικό Τμήμα της Θεολογικής Σχολής του ΑΠΘ, είναι εντελώς ψευδείς, υβριστικοί και συκοφαντικοί, δεν αφορούν στα μέλη της ΠΕΘ και, φυσικά, ως αναληθείς επιστρέφουν ακέραιοι πάραυτα στους αποστολείς τους.

Θα έπρεπε μάλλον, οι κ.κ. καθηγητές και μάλιστα της Θεολογικής Σχολής, να είναι προσεκτικότεροι στους χαρακτηρισμούς που αποδίδουν σε άλλους, διότι, ως επιστήμονες της Θεολογίας, όπως θέλουν να αυτοχαρακτηρίζονται, οφείλουν να προσέχουν την εκφορά του λόγου τους αλλά και διότι, προφανώς, γνωρίζουν, ότι τις περισσότερες φορές αυτοί που συκοφαντούν, ψευδώς, αναίτια, ευκαίρως ή ακαίρως, τους άλλους, ως φασίστες ή μισαλλόδοξους, μάλλον διακατέχονται εκείνοι από τέτοιου είδους χαρακτηριστικά και νοοτροπίες.

ΠΗΓΗ:

Ιστολόγιο "Τρελλογιάννης"

ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ ΤΟΥ ΚΑΘΗΓΗΤΗ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ ΣΤΑΜΟΥΛΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΝΔΗΜΙΑ ΤΟΥ ΚΟΡΩΝΟΙΟΥ

ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ ΤΟΥ ΚΑΘΗΓΗΤΗ κ. ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ ΣΤΑΜΟΥΛΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΝΔΗΜΙΑ ΤΟΥ ΚΟΡΩΝΟΙΟΥ

Του Παναγιώτη Τελεβάντου

=====

Μέχρι κεραίας είναι ορθά όλα όσα αναφέρει το ιστολόγιο “Κατάνυξις”, στο άρθρο που παραθέσαμε στην αμέσως προηγούμενη ανάρτηση, αλλά καλοί διαχειριστές του παραδοσιακού Ιστολογίου, περιμέναμε κάτι καλύτερο από τον κ. Σταμούλη;

Μπορείτε να μας βοηθήσετε να αντιληφθούμε ποια σπουδαία συγγράμματα έγραψε ο κ. Καθηγητής ή πόσο ορθόδοξες θέσεις κατά καιρούς διατύπωσε;

Οικουμενισμό και πάλιν Οικουμενισμό, Μακρακισμό και πάλιν Μακρακισμό, ερωτικές Γιανναρολογίες και πάλιν ερωτικές Γιανναρολογίες, Νεωτερισμούς και πάλιν Νεωτερισμούς, αναφορά στον "φονταμενταλισμό" και πάλιν αναφορά στον "φονταμενταλισμό".

Αυτή είναι η προσφορά του κ. Καθηγητή της “εν πολλαίς” θεολογικές πλάνες περιπεσούσας Θεολογικής Σχολής Θεσσαλονίκης, η οποία, ιδιαίτερα μετά την αφυπηρέτηση του π. Θεόδωρου Ζήση και του κ. Τσελεγγίδη, οδεύει με αποφευκτέα σπουδή κατά Αγουριδικών, νεωτεριστικών και οικουμενιστικών κρημνών, με ελάχιστες επαινετές εξαιρέσεις.

Αφήστε, λοιπόν τον κ. Καθηγητή να λέγει ότι θέλει.

“Για Λακεδαιμονίους να μιλούμε τώρα;”

Ξέρετε πολλούς που τον λαμβάνουν σοβαρά υπόψη όταν μιλά ή όταν γράφει;

ΣΧΟΛΙΟ ΓΙΑ ΤΟΝ ΑΠΟΛΥΤΟ ΕΞΕΥΤΕΛΙΣΜΟ ΤΗΣ ΘΕΟΛΟΓΙΚΗΣ ΣΧΟΛΗΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ

ΣΧΟΛΙΟ ΓΙΑ ΤΟΝ ΑΠΟΛΥΤΟ ΕΞΕΥΤΕΛΙΣΜΟ ΤΗΣ ΘΕΟΛΟΓΙΚΗΣ ΣΧΟΛΗΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ

Του Παναγιώτη Τελεβάντου

=====

Ζήσαμε και αυτόν τον εξευτελισμό. 

Τον απόλυτο εξευτελισμό. 

Η εν πολλαίς αμαρτίαις περιπεσούσα Θεολογική Σχολή Θεσσαλονίκης αναγόρευσε Επίτιμο Διδάκτορα τον Σεβ. Θεσσαλονίκης κ. Άνθιμο.

Δεν γνωρίζουμε το σκεπτικό της αναγόρευσης του Σεβασμιώτατου.

Τι, άραγε, οδήγησε την Σχολή να τον αναγορεύσει Επίτιμο Διδάκτορα;

Η θεολογική εμβρίθεια του κ. Άνθιμου;

Η δεινή παράβαση των Ιερών Κανόνων που κατ’ εξακολούθηση προβαίνει;

Ότι είναι δις μοιχεπιβάτης;

Ότι κίνησε θεούς και δαίμονες για να μετατεθεί από την Μητρόπολη Αλεξανδρούπολης για να πάει στην πολύφερνη Μητρόπολη Θεσσαλονίκης;

Ότι υμνεί την Σύνοδο της Κρήτης;

Ότι είναι Οικουμενιστής;

Ότι περιθάλπει στην Μητρόπολή του φυντάνια του Οικουμενισμού, των νεωτερισμών και της εκκοσμίκευσης ορισμένα μάλιστα από τα οποία είναι διαβεβλημένοι κληρικοί;

Ότι υμνούσε και χαριεντίζετο με τον Τσίπρα;

Ότι συναγελάζετο με τον Μπουτάρη;

Το σοβαρώτατο αυτό ολίσθημα της Θεολογικής Σχολής Θεσσαλονίκης δεν είναι το πρώτο και φοβούμαι ότι δεν θα είναι ούτε το τελευταίο.

Πριν τον Σεβ. κ. Άνθιμο αναγορεύθηκαν Επίτιμοι Διδάκτορες οι γνωστοί για την θεολογική ασχετωσύνη τους Πατριάρχης Αλεξανδρείας Θεόδωρος και Αρχιεπίσκοπος Αθηνών Ιερώνυμος.

Με την φόρα που έχουν πάρει οι Οικουμενιστές Καθηγητές της Θεολογικής Σχολής Θεσσαλονίκης θα αναγορεύσουν Επίτιμους Διδάκτορες τον κ. Γιανναρά, τον π. Βασίλειο Θερμό και τον π. Φιλόθεο Φάρο.

Αυτό που ποτέ δεν είχαμε φανταστεί την δεκαετία του 1970 τώρα έγινε πραγματικότητα.

Η πάλαι ποτέ διαλάμψασα περίπυστος παραδοσιακή Θεολογική Σχολή Θεσσαλονίκης κατάντησε βόθρος λυμάτων του Αγουριδισμού, των νεωτερισμών, του Οικουμενισμού και της εκκοσμίκευσης.

Και το ακόμη χειρότερο! 

Η κατάσταση στην Θεολογική Σχολή Αθηνών δεν διαφέρει και πολύ από την κατάσταση που επικρατεί στην θεολογική Σχολή Θεσσαλονίκης, αφού εξελέγησαν Καθηγητές ο Σεβ. Μητροπολίτης Μεσσηνίας κ. Σαββάτος και ο προσφυώς αποκληθείς "κακός δαίμονας του ορθόδοξου μαθήματος των Θρησκευτικών", κ. Σταύρος Γιαγκάζογλου, ενώ ο κ. Γιανναράς αναγορεύθηκε Επίτιμος Διδάκτωρ της Σχολής.

ΟΛΑ ΤΑ ΕΙΧΕ Η ΜΑΡΙΟΡΗ Ο ΦΕΡΕΤΖΕΣ ΤΗΣ ΕΛΕΙΠΕ!

ΟΛΑ ΤΑ ΕΙΧΕ Η ΜΑΡΙΟΡΗ Ο ΦΕΡΕΤΖΕΣ ΤΗΣ ΕΛΕΙΠΕ!

Του Παναγιώτη Τελεβάντου

=====

Το Τμήμα Κοινωνικής Θεολογίας του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης εξέλεξε τον γνωστό και μη εξαιρετέο κορυφαίο Οικουμενιστή Μητροπολίτη Προύσσης Ελπιδοφόρο τακτικό καθηγητή του Τμήματος.

Το εκλεκτορικό σώμα απάρτιζαν -μεταξύ άλλων-
1.) O Οικουμενιστής, Κολυμπαριστής και νεωτεριστής Καθηγητής κ. Θεόδωρος Γιάγκου, 
2.) O ανεκδιήγητος και αχαρακτήριστος αρχι-οικουμενιστής Μεσσηνίας κ. Σαββάτος, 
3.) O γνωστός Νεορθόδοξος, Οικουμενιστής και Νεονικολαίτης Χρυσόστομος Σταμούλης, και 
4.) O βαμμένος Οικουμενιστής και νεωτεριστής επίσκοπος Αβυδού Κύριλλος.

Με άλλα λόγια η άρα, η σάρα, η μάρα και το κακό συναπάντημα του Οικουμενισμού και η αφρόκρεμα της εκκοσμίκευσης.

Ποιός είναι ο νέος τακτικός Καθηγητής του Τμήματος Κοινωνικής Θεολογίας Θεσσαλονίκης;

1.) Συμπροσευχήθηκε με Ουνίτες σε ουνιτικό ευκτήριο οίκο,

2.) Ανακάλυψε το πρωτείο του Πατριάρχη Κωνσταντινουπόλεως στο δόγμα της Αγίας Τριάδας!!!,

3.) Προωθεί -όσο κανείς άλλος- τον Οικουμενισμό ως πίστη της Εκκλησίας στην Θεολογική Σχολή Θεσσαλονίκης,

4.) Διακρίνεται για έμφυτο θράσος και περισσή αναίδεια, 

5.) Ασπάστηκε την χαριτόβρυτο δεξιά του Πάπα Βενέδκτου, και, 

6.) Βρίσκεται στο short list των υποφηφίων για τον Θρόνο του Πατριάρχη Κωνσταντινουπόλεως στην μετα-Βαρθολομαίο εποχή.

Με τόσα προσόντα είναι να μην εκλεγεί Τακτικός Καθηγητής του Τμήματος Κοινωνικής θεολογίας του Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης;!!!

Δυστυχώς η κατρακύλα στις Θεολογικές Σχολές Αθηνών και Θεσσαλονίκης δεν έχει τελειωμό.

ΤΑ ΤΡΙΑ ΠΑΡΤΙΜΕΝΤΑ ΤΗΣ ΑΚΟΛΑΣΙΑΣ

ΤΑ ΤΡΙΑ ΠΑΡΤΙΜΕΝΤΑ ΤΗΣ ΑΚΟΛΑΣΙΑΣ

Του Πανοσ. Αρχιμ. Γρηγόριου Δοχειαρίτη 

=====

«Τρίτωσε τὸ κακό» λέει ὁ λαός. Ἄραγε θὰ πάη καὶ πιὸ ψηλά; Ἀπ᾽ ὅ,τι δείχνουν τὰ προγνωστικὰ τῶν κρατούντων, τὸ κακὸ θὰ ἀποκορυφωθῆ ὅσο σὲ καμμιὰ ἄλλη ἐποχή, γιὰ νὰ ἔρθη ἡ ὀργὴ τοῦ Θεοῦ καὶ νὰ ἄρη ἅπαντας. Χρόνια Σοδόμων καὶ Γομόρρων, χρόνια πρὸ τοῦ κατακλυσμοῦ. Πάντως τὰ κατάφεραν οἱ κρατοῦντες Συριζαῖοι νὰ ἀναμείξουνε κάθε ἀρχὴ καὶ ἐξουσία, νὰ μαγαρίσουνε τοὺς πάντας, γιὰ νὰ ἑτοιμασθῆ τὸ βδέλυγμα τῆς ἐρημώσεως, ὅπως μᾶς λέγει ὁ προφήτης Δανιήλ. Λὲς καὶ ψάχνονται νὰ βάλη καθένας τὸ λιθαράκι του στὴν καταστροφὴ τοῦ κόσμου.

Τὸ πρῶτο ᾽παρτιμὰν ἦταν νὰ πείση τὸν κόσμο νὰ ἀνεχθῆ τὴν ἀκολασία ὡς κατάσταση φυσική. Ναὶ μὲν δὲν τοὺς ἀποδεχόμαστε, ἀλλὰ τοὺς δεχόμαστε. Καὶ ἄρχισε ἔτσι νὰ βράζη ὁ μεγάλος κάζανος. Βγῆκε καθένας στὸν δρόμο νὰ δείξη τὴν πομπή του, σὰν νά ᾽ναι φυσικὴ κατάσταση, ποὺ δὲν ὁδηγεῖ τὸν ἄνθρωπο στὴν ντροπὴ καὶ στὴν ἀναισχυντία.

Δεύτερο ᾽παρτιμὰν νὰ μποροῦν αὐτοὶ οἱ ἄνθρωποι νὰ συζοῦν ἀναίσχυντα καὶ ἐλεύθεροι ἀπὸ κάθε ἔλεγχο.

Οἱ ἐπινοήσεις συνεχίζονται καὶ κτίζουν καὶ 

τρίτο ᾽παρτιμάν: ζητοῦν νὰ υἱοθετοῦνε παιδιά! Νὰ ἐξαφανιστῆ ἡ λέξη πατέρας ἢ μητέρα καὶ ἀντ᾽ αὐτῆς νὰ τοποθετηθῆ α΄ γονιὸς καὶ β΄ γονιός.

Ἡ Ἐκκλησία μήτε τουφεκᾶ μήτε μάχαιρα βγάζει. Ἡ ἀναισχυντία συνεχίζεται: νὰ ἔχουνε δικαίωμα νὰ γίνωνται καὶ ἀνάδοχοι. Νὰ παρουσιάζωνται στὸν ναὸ καὶ νὰ ζητοῦνε νὰ γίνουν νονοί.

Ἀντάριασαν τὰ πάντα, προκειμένου νὰ ἔχουν οἱ ἐντελῶς ἀναίσχυντοι πρόσωπο στὴν κοινωνία. Ψώριασε καὶ ἡ γίδα καὶ τὸ πρόβατο. Καὶ ἐκεῖνος ποὺ διακρατεῖ τὰ σύμπαντα ἐσιώπησε. Δαιμόνια καινὰ γέμισε ἡ κοινωνία.

Καὶ ἐνῶ φθάσαμε στὸ τρίτο ᾽παρτιμὰν τῆς ἀκολασίας, μὲ γεννήτρια βέβαια πάντοτε τὴν κυβέρνηση, ἔχουμε ἐδῶ στὸ Ἅγιον Ὄρος συναδέλφους καθηγουμένους, οἱ ὁποῖοι ζητοῦν συμφιλίωση μὲ μιὰ τέτοια κυβέρνηση, γιὰ νὰ κερδίσουνε δύο νόμους!

Ἄρχοντες τοῦ ἁγίου Τόπου τούτου καὶ τὰ πρῶτα φέροντες, ἐπικοινωνεῖτε μὲ τὴν συνείδησή σας; Ζητᾶτε νὰ ἔχετε συνδαιτυμόνες στὰ τραπέζια σας ἐχθροὺς καὶ πολέμιους τῆς πίστεως καὶ τῆς πατρίδος; Γιατὶ τί θὰ κάνη καὶ ἡ πατρίδα, ἂν ἔχη στρατευόμενους ἀνώμαλους;

Πολὺ ἀκόμα λυπήθηκα, σπαρακτικὰ ἡ καρδιά μου πονάει, δόθηκε διαταγὴ στὰ στρατόπεδα τῆς Μυτιλήνης νὰ μὴ σηκώνουν σημαία ἑλληνική!

Σήμερα, ὅπως σὲ ὅλα τὰ Πανεπιστήμια, καὶ ἡ  Θεολογικὴ Σχολὴ διδάσκει περισσότερο κοινωνιολογία καὶ παιδαγωγικά. Ἐλάττωσαν τὰ μαθήματα τὰ θεολογικὰ καὶ γέμισαν τὶς ὧρες τῶν φοιτητῶν μὲ κοινωνιολογία καὶ παιδαγωγικά. Ἡ κοινωνιολογία καὶ τὰ παιδαγωγικὰ θὰ σώσουν τὸν κόσμο καὶ ὄχι ἡ ἀλήθεια τοῦ Εὐαγγελίου! Σπᾶνε τὰ κεφάλια τους τὰ παιδιὰ νὰ μάθουνε τὶ σφύριξε στὸ αὐτὶ τοῦ κάθε ἀθέου ὁ διάβολος. Τρομερὴ ἀλλαγὴ σὲ ὅλα. Ὁ Θεὸς νὰ φυλάξη νὰ μὴν εἰσέλθη αὐτὸ τὸ πνεῦμα καὶ στὴν Ἐκκλησία καὶ ἀκοῦμε ἀπὸ τὸν ἄμβωνα ὄχι τοὺς λόγους τοῦ Κυρίου, ἀλλὰ παιδαγωγικὰ καὶ κοινωνιολογικά. Τὸ Εὐαγγέλιο ἄλλαξε τὸν κόσμο. Τὸ Εὐαγγέλιο μᾶς ἔδειξε τὴν ὁδό.

Ὅλα αὐτὰ ἔχουν ὑπόβαθρο τὴν πολιτικὴ ἀσχήμια τῆς ἐποχῆς μας. Καὶ κάτι κομματάκια ποὺ λένε ὅτι ὑποστηρίζουν τὴν Ἐκκλησία, ἔρχονται νὰ ἀποτελειώσουν τὸ ἔργο τοῦ διαβόλου.

Ἀφοῦ, Νέα Δημοκρατία, παρουσιάζεσαι ὅτι τὰ μέλη σου εἶναι τῆς Ἐκκλησίας, πῶς ψηφίζεις νόμους ἀκολασίας; Πῶς συμπράττεις μὲ βδελύγματα;

Ἂς ἀναμείνουμε, ἀδελφοί. Ἔχει καὶ γιὰ μᾶς ὁ Θεὸς τὸ μέγα του ἔλεος.

Ἐξεγείρου, Δεββώρα. Ὁ πόλεμος ἔφθασε στὴν πόρτα σου. Ἐκκλησία, μὴ καθεύδης, μὴ ρέγχης στὴν κοιλία τοῦ ᾄδου. Κράτα τὸ Εὐαγγέλιο καὶ αὐτὸ δίδασκε μὲ πόνο καὶ μὲ δάκρυα στὸν κόσμο ποὺ σοῦ ἀπέμεινε ἀκόμα.

Αὐτὰ εἶναι τὰ ἀποτελέσματα τῶν σημερινῶν κρατούντων: ἀκολασία, ἀναισχυντία καὶ πείνα στὸν κόσμο. Ἡ ἀπόγνωση ἴσως σὲ λίγο δὲν θὰ λείπη ἀπὸ κανένα, καὶ ὅλοι θὰ ἐπιζητοῦνε τὸ ἡρωικὸν τέλος, ὄχι γιατὶ κουράστηκαν στὴν ζωή, ἀλλὰ γιατὶ παραφορτώθηκαν μὲ ἀσήκωτα βάρη, χρέη, δημεύσεις περιουσιῶν καὶ ἀνεργία. Τὰ θεριὰ τοῦ δάσους ζοῦν πιὸ εὐτυχισμένα ἀπὸ μᾶς.

– Πατέρα, χτυπάει τὸ κουδούνι τῆς πόρτας.

– Ἔλα πρὸς τὰ ᾽δῶ, παιδί μου· μὴν ἀνοίξης.

– Χτυπάει τὸ τηλέφωνο.

– Μὴ τὸ σηκώσετε· ὁ ἔφορος θὰ εἶναι.

Τί νὰ φυλάξης καὶ τί νὰ κρύψης; Περπατᾶς καὶ δὲν ξέρεις ἀπὸ ποῦ νὰ φυλαχθῆς. Ὁ Ἀδὰμ ἔτρεξε στὰ φυλλώματα νὰ κρυφτῆ. Ἐγὼ κι ἐσὺ ποῦ νὰ πᾶμε;

Μὴ φτύνης στὸν κόρφο σου, Ἕλληνα, ἀλλὰ στὰ πρόσωπα ἐκείνων ποὺ σὲ καταντήσανε ἔτσι.