ΟΤΑΝ ΤΟ ΑΚΕΛ ΠΟΔΗΓΕΤΕΙ ΤΗΝ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ ΤΟΥ ΕΘΝΙΚΟΥ ΜΑΣ ΘΕΜΑΤΟΣ ΜΟΝΟΝ ΣΥΜΦΟΡΕΣ ΜΠΟΡΟΥΝ ΝΑ ΠΡΟΚΥΨΟΥΝ

 ΟΤΑΝ ΤΟ ΑΚΕΛ ΠΟΔΗΓΕΤΕΙ ΤΗΝ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ ΤΟΥ ΕΘΝΙΚΟΥ ΜΑΣ ΘΕΜΑΤΟΣ ΜΟΝΟΝ ΣΥΜΦΟΡΕΣ ΜΠΟΡΟΥΝ ΝΑ ΠΡΟΚΥΨΟΥΝ

Του Παναγιώτη Τελεβάντου

=====

Αναφέρει -μεταξύ άλλων- το κοινό Ανακοινωθέν του Εθνικού Συμβουλίου αναφορικά με την Τουρκική εισβολή στην κατεχόμενη Αμμόχωστο:

“Επαναλαμβάνει την ετοιμότητα της ελληνοκυπριακής πλευράς να συμμετάσχει σε ένα γόνιμο διάλογο για την επίλυση του Κυπριακού, μακριά από απειλές και τετελεσμένα, στη βάση του πλαισίου όπως καθορίζεται από τα σχετικά ψηφίσματα του ΟΗΕ, τις αποφάσεις του Συμβουλίου Ασφαλείας  αλλά και τις αρχές και αξίες της ΕΕ, μέλος της οποία είναι και θα παραμείνει η Κυπριακή Δημοκρατία».

Ας πάρουμε τα γεγονότα με την σειρά. 

Η Τουρκία προσποιήθηκε ότι αποδέχεται την τακτική του κατευνασμού και απέσυρε τα γεωτρύπανά της από τα χωρικά ύδατα και την ΑΟΖ της Κύπρου.

Οι ΗΠΑ, που βρίσκονται σε προεκλογική περίοδο, δεν θέλουν εντάσεις στην περιοχή, ούτε η Μέρκελ θέλει προβλήματα κατά την διάρκεια της Γερμανικής προεδρίας της Ενωμένης Ευρώπης.

Και τι κάνει η Τουρκία αμέσως ύστερα; 

Εποικίζει την Αμμόχωστο. 

Ποια είναι η αντίδραση τώρα του Εθνικού Συμβουλίου;

Διαβεβαιώνει τους Τούρκους και την διεθνή κοινότητα ότι η Κύπρος είναι έτοιμη για συνομιλίες με βάση την Διζωνική Δικοινοτική Ομοσπονδία που βασίζεται στην πολιτική ισότητα του 82% των Ελλήνων της Κύπρου και του 18% των Τουρκοκυπρίων.!

Με άλλα λόγια το ΑΚΕΛ επέβαλε την γραμμή του και εξασφάλισε την σύμφωνη γνώμη όλων των κομμάτων, πλην του ΕΛΑΜ που δεν υπέγραψε την πιο πάνω παράγραφο του κοινού Ανακοινωθέντος του Εθνικού Συμβουλίου.

Δεν θα ρωτήσουμε για ποιο λόγο υιοθέτησε την γραμμή του ΑΚΕΛ για το εθνικό μας θέμα ο Δημοκρατικός Συναγερμός, αφού αυτή ανέκαθεν ήταν η γραμμή του.

Ούτε και το ΔΗΚΟ φυσικά που μας εμπαίζει με την ΔΔΟ με το δήθεν “σωστό περιεχόμενο”, λες και υπάρχει ή καλύτερα μπορεί ποτέ να υπάρξει ΔΔΟ με σωστό περιεχόμενο.!!!

Ρωτούμε, όμως, τα υπόλοιπα κόμματα που διακηρύττουν, από την μια ότι είναι αντιομοσπονδιακά, και από την άλλη υποστηρίζουν -ακόμη και μετά τον εποικισμό της Αμμοχώστου- προσήλωση στην λύση της ΔΔΟ.!!!

Αν είναι ποτέ δυνατόν! 

Να υπάρχει νοήμων άνθρωπος που πιστεύει ότι μπορεί να βρεθεί λειτουργική λύση με συνέταιρο την Τουρκία.!

Και όμως!

Ακόμη και μετά τον εποικισμό της Αμμοχώστου η ΕΔΕΚ, η Αλληλεγγύη και οι Οικολόγοι προσυπέγραψαν το επαίσχυντο κοινό Ανακοινωθέν του Εθνικού Συμβουλίου.

Ο εποικισμός της Αμμοχώστου από την Τουρκία έδωσε στην πλευρά μας την χρυσή ευκαιρία να αποκηρύξει την ΔΔΟ και να ακολουθήσει πολιτική απελευθέρωσης της κατεχόμενης Κύπρου, με πρώτο βήμα τον ταχύτατο θεαματικό εξοπλισμό της ανίσχυρης αμυντικά ιδιαίτερης πατρίδας μας.

Τόσο η Κύπρος όσον και η Ελλάδα έπρεπε να συναποφασίσουν ότι καμμία πολιτική κατευνασμού δεν αποδέχονται εφεξής, αφού η Τουρκία βρίσκει την ευκαιρία να παγιώσει νέα τετελεσμένα.

Δυστυχώς ακολουθήθηκε η ακριβώς αντίθετη πολιτική και υιοθετήθηκε ακόμη και από κόμματα που μας παραμυθιάζουν ότι είναι αντιομοσπονδιακά και εναντίον της λύσης της ΔΔΟ.

ΣΧΟΛΙΟ ΓΙΑ ΤΑ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ ΤΩΝ ΕΥΡΩΕΚΛΟΓΩΝ ΣΤΗΝ ΚΥΠΡΟ

ΣΧΟΛΙΟ ΓΙΑ ΤΑ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ ΤΩΝ ΕΥΡΩΕΚΛΟΓΩΝ ΣΤΗΝ ΚΥΠΡΟ

Του Παναγιώτη Τελεβάντου

=====

Διεξήχθησαν με ομαλότητα και τάξη οι Ευρωεκλογές στην Κύπρο.

1.) Ο ΔΗΣΥ πήρε την πρωτιά και εξασφάλισε 2 έδρες.

2.) Ακολουθεί το ΑΚΕΛ που εξασφάλισε επίσης 2 έδρες.

3.) Το ΔΗΚΟ βρέθηκε στην τρίτη θέση και εξασφάλισε 1 έδρα, και

4.) Η ΕΔΕΚ στην τέταρτη θέση εξασφάλισε 1 έδρα.

5.) Από κοντά το ΕΛΑΜ το οποίο, όμως, δεν ανέδειξε Ευρωβουλευτή παρόλον ότι αύξησε τα ποσοστά του.

6.) Η ελαφρή αύξηση των ποσοστών του ΑΚΕΛ οφείλεται στην πριμοδότηση των Τούρκων, αφού -προς αισχύνη του ΑΚΕΛ- συμπεριέλαβε Τούρκο υποψήφιο στο ψηφοδέλτιό του, ο οποίος μάλιστα εξελέγη. Προφανώς με τις ραδιουργίες της ηγεσίας του ΑΚΕΛ. 

Δεν πρόκειται να σχολιάσω την στάση και τις επιλογές του ΑΚΕΛ. Απαξιώ. Ένα μάτσο ανθέλληνες Νεοκύπριοι που καταπρόδωσαν όλους τους αγώνες της πατρίδας και πρωτοστατούν στον αγώνα για τον αφελληνισμό του νησιού.

7.) Η μεγάλη άνοδος του ΔΗΚΟ πιθανώτατα οφείλεται στην συμπερίληψη της κυρίας Θεοχάρους στο ψηφοδέλτιο του κόμματος. Οι οπαδοί του κόμματος “Αλληλεγγύη” -του οποίου είναι πρόεδρος- ψήφισαν ΔΗΚΟ για να πριμοδοτήσουν την κυρία Θεοχάρους, η οποία, όμως, δεν εξελέγη Ευρωβουλευτής.

8.) Τα μηνύματα προς τον ΔΗΣΥ είναι σαφέστατα. Υπέστη μεγάλη καθίζηση των ποσοστών του λόγω του ότι η ηγεσία του παρεξέκλινε από τα πιστεύω των οπαδών του κόμματος και επιδιώκει λύση Διζωνικής Δικοινοτικής Ομοσπονδίας που οδηγεί στην Τουρκοποίηση της Κύπρου.

Είναι χαρακτηριστικό ότι σχεδόν όλοι οι Ελαμίτες είναι πρώην Συναγερμικοί, όπως είναι και οι οπαδοί της “Αλληλεγγύης” της κυρίας Θεοχάρους, οι οποίοι απομακρύνθηκαν από τον ΔΗΣΥ, επειδή διαφωνούν με την ηγεσία του κόμματος για την επιδίωξη λύσης Διζωνικής Δικοινοτικής Ομοσπονδίας. 

Είναι επίσης χαρακτηριστικό ότι οι μη εθνικόφρονες υποψήφιοι του ΔΗΣΥ, όπως ο γνωστός και μη εξαιρετέος επαναπροσεγγιστής Ν. Τορναρίτης, δεν κατόρθωσαν να εκλεγούν Ευρωβουλευτές.

Ελπίζουμε ότι η αποδοκιμασία των επιλογών του ΔΗΣΥ να φρονημάτισε την ηγεσία του και να την έπεισε να εγκαταλείψει την Διζωνική Δικοινοτική Ομοσπονδία που οδηγεί με μαθηματική ακρίβεια στην Τουρκοποίηση της Κύπρου.

9.) Έκπληξη αποτελεί το ψηλό ποσοστό που εξασφάλισε η ΕΔΕΚ που διπλασίασε σχεδόν τα ποσοστά της. Οι ορθές θέσεις του κόμματος τουτέστιν η μη αποδοχή της Διζωνικής Δικοινοτικής Ομοσπονδίας εκτιμήθηκαν δεόντως από το εκλογικό σώμα.

10.) Ο καταποντισμός των Οικολόγων εξηγείται άνετα λόγω της σύμπραξης του κόμματός τους με τον αναξιόπιστο κ. Λιλλήκα.

ΣΧΟΛΙΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΡΑΙΤΗΣΗ ΤΟΥ κ. ΜΑΡΙΝΟΥ ΚΛΕΑΝΘΟΥΣ ΑΠΟ ΤΟ ΔΗΚΟ

ΣΧΟΛΙΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΡΑΙΤΗΣΗ ΤΟΥ κ. ΜΑΡΙΝΟΥ ΚΛΕΑΝΘΟΥΣ ΑΠΟ ΤΟ ΔΗΚΟ

Του Παναγιώτη Τελεβάντου

=====

Ο κ. Μαρίνος Κλεάνθου, δημοτικός σύμβουλος Αγλανζιάς, που εξελέγη με τη σημαία του ΔΗΚΟ, εξέδωσε την ακόλουθη δήλωση:

«Ήθελε, λέει να ‘ναι ελεύθερος. Σκοτώστε τον!»

Ηγέτης είναι αυτός που ξέρει να χάνει. Έχει το θάρρος να παίρνει πάνω του την ευθύνη. Μαθαίνει από τα λάθη του.

Η εκλογική ήττα του Νικόλα Παπαδόπουλου, για εμάς που καθημερινά επικοινωνούμε με τον κόσμο του ΔΗΚΟ , ήταν αναμενόμενη. Προειδοποιούσαμε από καιρό. Βλέπαμε την αλλοπρόσαλλη πορεία της ηγεσίας του κόμματος και αναρωτιόμασταν για το μέχρι που μπορεί να φτάσει.

Σήμερα, λοιπόν, αυτοί που θα έπρεπε να εγκαλούνται είναι ο Νικόλας Παπαδόπουλος και ο στενός κύκλος των συνεργατών του:

Αντί όλα αυτά τα χρόνια να κάνουν προσπάθειες για να επουλώσουν τις εσωκομματικές πληγές, διαχώριζαν τους συναγωνιστές μας σε «δικούς τους» και «των άλλων».

Αντί να συγκαλούν τα συλλογικά όργανα, έπαιρναν μόνοι τους τις αποφάσεις που τους εξυπηρετούσαν και τις ψήφιζαν εκ των υστέρων «δια βοής».

Αντί να δώσουν τον λόγο σε 2500 μέλη του κόμματος και να συγκαλέσουν το Πολιτικό Συνέδριο του κόμματος που σαφέστατα ορίζει το Καταστατικό, επέλεξαν να κάνουν διάλογο με τους καθρέφτες.

Αντί να παράγουν σύγχρονο πολιτικό λόγο ευθύνης, κατάντησαν να προτείνουν στους πολίτες κατά την ύψιστη εκλογική διαδικασία να ψηφίσουν τον «κανέναν».

Συμπαρατάχθηκαν με τους εθνικιστές!

Εδώ και μήνες δεν μας λένε τι λύση –επιτέλους- θέλουν στο κυπριακό!

Είναι να απορεί κανείς: πως κατάντησαν το ιστορικό ΔΗΚΟ;

Από κόμμα ευθύνης και συλλογικότητας το μεταλλάσουν σε μια νέα Ένωση Κέντρου. Σε κόμμα διαμαρτυρίας. «Των λίγων αλλά καθαρών…»

Σήμερα, μετά το τραύμα της ήττας του εκλογικού αποτελέσματος, η έκπτωτη ηγεσία του ΔΗΚΟ αντί να κάνει την αυτοκριτικής της με ψυχραιμία, επιλέγει τον δρόμο της εκκαθάρισης.

Οι λόγοι προφανείς: βιάζονται να ρίξουν αλλού την ευθύνη.

Η αλήθεια, όμως, είναι άλλη:

Ο Νικόλας Παπαδόπουλος έχασε διότι δεν κατάφερε να αγγίξει τις καρδιές των δηκοϊκών.

Από το 2013 που εκλέγηκε Πρόεδρος του κόμματος, η πόρτα του γραφείου του ήταν κλειστή για αυτούς που τον χρειάζονταν.

Ήταν απόμακρος και δεν δεχόταν ποτέ την κριτική.

Αδιαφόρησε για τις τοπικές επιτροπές, τα απλά μέλη.

Καταπάτησε το Καταστατικό.

Εμπιστευόταν μόνον τους εκλεκτούς και λίγους φίλους του.

Οι συνοπτικές δίκες – παρωδία επιβεβαιώνουν πως η σημερινή ηγεσία του ΔΗΚΟ και ο στενός πυρήνας που την περιβάλλει αδυνατεί να αντιμετωπίσει την πραγματικότητα και να αναλάβει τις ευθύνες της.

Σε αυτό το νέο ΔΗΚΟ των διώξεων, της έλλειψης δημοκρατίας, της καχυποψίας, των ακραίων θέσεων, ένας υγιής και σκεπτόμενος κεντρώος δεν μπορεί να έχει θέση.

Γι’ αυτό και δηλώνω πως δίνω την παραίτησή μου από το μεταλλαγμένο κόμμα του οποίου σήμερα ηγείται ο Νικόλας Παπαδόπουλος.

Δεν θα σχολιάσω καθόλου όσα αναφέρει ο κ. Κλεάνθους, για τις ενδοκομματικές διαμάχες που μαίνονται στο ΔΗΚΟ.

Δεν με αφορούν αφού ποτέ δεν ήμουν μέλος ή ψηφοφόρος του ΔΗΚΟ.

Ο λόγος που σχολιάζω τη δήλωση του κ. Κλεάνθους είναι επειδή κατηγορεί τον κ. Παπαδόπουλο ότι συμπαρατάσσεται “με τους εθνικιστές και τους ακραίους”, όπως τους χαρακτηρίζει.

Ως γνωστόν ο κ. Παπαδόπουλος συνεργάστηκε με την Αλληλεγγύη, την ΕΔΕΚ και την πλατφόρμα του κ. Κουτσού που απορρίπτουν κάθετα την Διζωνική Δικοινοτική Ομοσπονδία.

Αυτούς εννοεί ο κ. Κλεάνθους όταν μιλά για ακραίους εθνικιστές;

Το ΔΗΚΟ ήταν ανέκαθεν το κόμμα των βολεμένων που ζούσε από την εξουσία και για την εκάστοτε εξουσία.

Τότε μόνον το ΔΗΚΟ απέκτησε υπόληψη, στη συνείδηση του λαού, όταν πήρε πατριωτική στάση για το εθνικό μας θέμα.

Γι’ αυτό ακριβώς δεκάδες χιλιάδες πολίτες, που δεν ανήκουν στο ΔΗΚΟ και δεν υπήρξαν ποτέ ψηφοφόροι του, αυτή τη φορά ψήφισαν τον κ. Παπαδόπουλο.

Άρα ο ισχυρισμός ότι η πατριωτική στάση του κ. Παπαδόπουλου αποξένωσε τους πολίτες από το ΔΗΚΟ είναι 100% λανθασμένη.

Συμφωνώ με τον κ. Κλεάνθους ότι υπάρχει πρόβλημα με τη θέση του κ. Παπαδόπουλου για το Κυπριακό.

Με τη διαφορά ότι δεν είναι αυτό που νομίζει ο κ. Κλεάνθους, αλλά το ακριβώς αντίθετο.

Η στάση του κ. Παπαδόπουλου, για λύση Διζωνικής Δικοινοτικής Ομοσπονδίας με το σωστό περιεχόμενο, αποξένωσε δεκάδες χιλιάδες ψηφοφόρους από την υποψηφιότητά του. Αλλά και πλείστοι όσοι από αυτούς που τον ψήφισαν το έκαναν μουδιασμένοι, επειδή συνειδητοποιούν ότι δεν υπάρχει σωστό περιεχόμενο της Διζωνικής Δικοινοτικής Ομοσπονδίας.

Ο κ. Παπαδόπουλος πρέπει να ενθαρρυνθεί να αποκηρύξει τη Διζωνική Δικοινοτική Ομοσπονδία με οποιονδήποτε περιεχόμενο και να καταστήσει το ΔΗΚΟ πραγματικά πατριωτικό κόμμα, που θα μπορεί να απευθυνθεί με αξιώσεις σε δεκάδες ίσως και εκατοντάδες χιλιάδες ψηφοφόρους και να τους προσελκύσει στις τάξεις του.

Όπως πολύ σωστά είπε η κ. Θεοχάρους δεν υπάρχει ενδιάμεσος, αλλά πατριωτικός χώρος, που απορρίπτει οποιανδήποτε μορφή Διζωνικής Δικοινοτικής Ομοσπονδίας. Δεν δέχεται παραμονή εποίκων, Τουρκικού στρατού, εγγυήσεων, επιμένει να ισχύσει η αρχή ένας άνθρωπος μία ψήφος, θέλει να κλείσουν τα οδοφράγματα, να σταματήσουν τα επιδόματα και η νοσηλεία των Τούρκων και ζητεί επιτακτικά να ενισχυθεί θεαματικά η αμυντική ισχύς της Κύπρου.

Αν το ΔΗΚΟ εγκαταλείψει οριστικά τη Διζωνική Δικοινοτική Ομοσπονδία, με οποιονδήποτε περιεχόμενο, τότε δεκάδες χιλιάδες ιδεολόγοι από άλλους χώρους θα συστρατευθούν μαζί του.

Διαφορετικά το ΔΗΚΟ θα παραμείνει κόμμα εξουσίας, που θα κινείται σαν αίλουρος μεταξύ ΔΗΣΥ και ΑΚΕΛ, για να απολαμβάνει τα αγαθά της εξουσίας.