Saturday, August 27, 2016

Η ΔΟΓΜΑΤΙΚΗ ΔΙΑΣΤΡΟΦΗ ΤΟΥ ΠΑΠΙΚΟΥ ‘’ΑΛΑΘΗΤΟΥ’’


Η ΔΟΓΜΑΤΙΚΗ ΔΙΑΣΤΡΟΦΗ ΤΟΥ ΠΑΠΙΚΟΥ ‘’ΑΛΑΘΗΤΟΥ’’

Του Β. Χαραλάμπους, θεολόγου
=====

Η δογματική διαστροφή του «αλαθήτου», μαζί με το Παπικό πρωτείο, καθίστανται οι κατ’ εξοχήν εμμονές, για τη μη επιστροφή των Παπικών στην Μία Αγία Εκκλησία. Tο αλάθητο ενισχύει το εξουσιαστικό Παπικό Πρωτείο. Αυτές οι δύο Παπικές πλάνες πρέπει να συζητούνται μαζί, καθότι η μία φανερώνει της άλλης το άτοπον. Ο παραλογισμός του «αλαθήτου» στη Β΄ Βατικάνειο Σύνοδο, βρήκε τη μεγαλύτερη εδραίωσή του. 

Το Παπικό δόγμα του «αλαθήτου», θεσπίστηκε κατά την Α΄ Σύνοδο του Βατικανού, με τη σημείωση «εκ καθέδρας». Όμως «το αλάθητο επεκτάθηκε σε κάθε απόφαση του Πάπα», αναφέρει χαρακτηριστικά ο Αρχιμανδρίτης Γεώργιος Καψάνης, δηλαδή όχι μόνο όταν αποφαίνεται ο Πάπας, αλλά όποτε αποφαίνεται.  Ο Ομολογητής Άγιος Ιουστίνος Πόποβιτς, μιλώντας γι’ αυτούς που προσπαθούν «να αντικαταστήσουν την πίστη στον Θεάνθρωπο με την πίστη στον άνθρωπο, να αντικαταστήσουν το Ευαγγέλιο κατ’ άνθρωπο, τη φιλοσοφία κατά Θεάνθρωπο με την φιλοσοφία κατ’ άνθρωπο, την  κουλτούρα κατά Θεάνθρωπο με την κουλτούρα κατ’ άνθρωπο. Με μια λέξη να αντικαταστήσουν τη ζωή κατά Θεάνθρωπο με τη ζωή κατ’ άνθρωπο», σημειώνει ότι «το 1870 στην Α΄ Σύνοδο του Βατικανού, όλα αυτά συνεκεφαλαιώθησαν στο δόγμα του αλάθητου Πάπα» (Αγίου Ιουστίνου Πόποβιτς – Άνθρωπος και Θεάνθρωπος).

Kατά τη Β΄ Σύνοδο του Βατικανού, υποδείχθηκε ότι όποιος «αντείπει, ανάθεμα έστω», με αποτέλεσμα κάποιοι παπικοί θεολόγοι να λέγουν ότι και λάθος να πεί ο Πάπας, ως ορθό πρέπει τούτο να εκληφθεί. Και όπως είναι φυσικό το «αλάθητον», καθίσταται σοβαρός λόγος για την εμμονή, σε ότι πλάνο παρεισέφρησεν στον Παπισμό, καθότι δεν είναι εύκολο ο «αλάθητος πρώτος», να παραδεχθεί ότι λαθεύει.

Ο Άγιος Ιουστίνος Πόποβιτς σημείωνει τα εξής για το παπικό ‘’αλάθητο’’: «Το αλάθητον είναι φυσικόν θεανθρώπινον ιδίωμα και φυσική θεανθρώπινη λειτουργία της Εκκλησίας ως Θεανθρωπίνου Σώματος του Χριστού, του οποίου αιωνία Κεφαλή είναι η Αλήθεια, η Παναλήθεια, η Δευτέρα Υπόστασις της Υπεραγίας Τριάδος, ο Θεάνθρωπος Ιησούς Χριστός. Δια του δόγματος περί του αλαθήτου του πάπα εις την πραγματικότητα ο πάπας ανεκηρύχθη εις Εκκλησίαν και ο πάπας-άνθρωπος, κατέλαβε τη θέση του Θεανθρώπου. Αυτός είναι ο τελικός θρίαμβος του ουμανισμού, αλλά συγχρόνως και ‘’ο δεύτερος θάνατος’’ (Αποκ. 20,14. 21,8) του παπισμού, μέσω δε αυτού και του κάθε ουμανισμού. Όμως κατά την Αληθινήν Εκκλησίαν του Χριστού, η οποία από της εμφανίσεως του Θεανθρώπου Χριστού υπάρχει εις τον επίγειον κόσμον ως θεανθρώπινον σώμα, το δόγμα περί του αλαθήτου του πάπα είναι όχι μόνο αίρεσις, αλλά παναίρεσις. Διότι καμμία αίρεσις δεν εξηγέρθη τόσον ριζοσπαστικώς και τόσον ολοκληρωτικώς κατά του Θεανθρώπου Χριστού και της Εκκλησίας Του, ως έπραξε τούτο ο παπισμός δια του δόγματος περί του αλαθήτου του πάπα – ανθρώπου. Δεν υπάρχει αμφιβολία· το δόγμα αυτό είναι η αίρεσις των αιρέσεων, μία άνευ προηγουμένου ανταρσία κατά του Θεανθρώπου Χριστού. Το δόγμα αυτό είναι φευ! Η πλέον φρικτή εξορία του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού από την γην».


«Αλάθητος εις την Ορθοδοξία δεν είναι εις άνθρωπος, αλλά η Εκκλησία. Αντιθέτως εις την Δύσιν η Τριαδική  συνοδική αρχή αντικατεστάθη δια της αντιτριαδικής ολοκληρωτικής παπικής συγκεντρωτικής αρχής. Ο ρωμαίος ποντίφιξ εκηρύχθη με μια εωσφορικήν υπερηφάνειαν ‘’αλάθητος’’ και υπέρτατος αρχή της Εκκλησίας», αναφέρει ο Αρχιμανδρίτης  Γεώργιος Καψάνης.

Friday, August 26, 2016

ΣΧΟΛΙΟ ΓΙΑ ΤΗ ΜΑΡΤΥΡΙΑ ΤΟΥ ΣΕΒ. ΝΑΥΠΑΚΤΟΥ ΓΙΑ ΤΗ ΣΤΑΣΗ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΤΗΣ ΡΟΥΜΑΝΙΑΣ ΣΤΗ ΣΥΝΟΔΟ ΤΗΣ ΚΡΗΤΗΣ


ΣΧΟΛΙΟ ΓΙΑ ΤΗ ΜΑΡΤΥΡΙΑ ΤΟΥ ΣΕΒ. ΝΑΥΠΑΚΤΟΥ ΓΙΑ ΤΗ ΣΤΑΣΗ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΤΗΣ ΡΟΥΜΑΝΙΑΣ ΣΤΗ ΣΥΝΟΔΟ ΤΗΣ ΚΡΗΤΗΣ

Του Παναγιώτη Τελεβάντου
=====

Όπως μετέδωσε το “Βήμα Ορθοδοξίας” ο Σεβ. Μητροπολίτης Ναυπάκτου κ. Ιερόθεος κατέθεσε τη μαρτυρία του για τη στάση της Εκκλησίας της Ρουμανίας στη Σύνοδο της Κρήτης.

Σύμφωνα με αυτήν ο Μακαριότατος Πατριάρχης Ρουμανίας Δανιήλ και άλλοι επίσκοποι του Πατριαρχείου Ρουμανίας διαδραμάτισαν θετικό και ουσιαστικό ρόλο στη Σύνοδο της Κρήτης.

Πήγαν πολύ διαβασμένοι και οργανωμένοι και έκαναν ουσιαστικές παρεμβάσεις που βελτίωσαν τα κείμενα της Συνόδου.

Πάντως η δική μας αίσθηση -ελπίζω να μην υπάρχει παραπληροφόρηση- είναι ότι τελικά η αντιπροσωπεία της Εκκλησίας της Ρουμανίας ενέκρινε και επικύρωσε όλα τα κείμενα ακόμη και τα κακόδοξα.

Αφού τα πράγματα έχουν όπως τα περιγράφει ο Σεβ. Ναυπάκτου διερωτόμαστε ποιου είδους συνεννόηση μπορεί να γίνει μεταξύ της ηγεσίας του αντιοικουμενιστικού αγώνα και του Πατριαρχείου Ρουμανίας ώστε να στέρξει το Πατριαρχείο Ρουμανίας να συνδράμει την προσπάθεια να συγκροτηθεί Πανορθόδοξη Σύνοδος που να ακυρώσει τα κακόδοξα κείμενα της Συνόδου της Κρήτης και να εκδώσει νέα κείμενα με ορθόδοξο περιεχόμενο που να απηχούν το πνεύμα της πίστης μας.

Περιθώριο διαπραγματέυσεων πρέπει να υπάρχει και με τον Πατριαρχείο Σερβίας, αφού -όπως εγνώσθη- 17 από τους 24 επισκόπους που παρεβρέθηκαν στη Σύνοδο της Κρήτης αρνήθηκαν να υπογράψουν το κείμενο που αφορά τις σχέσεις της Ορθοδοξίας με τον λοιπόν χριστιανικόν κόσμον.

Περιθώριο ελιγμών πρέπει να αναζητηθεί και με την Εκκλησία της Ελλάδος αφού η αντιπροσωπεία της που υπέγραψε τα κακόδοξα κείμενα ενήργησε κατά σαφή παράβαση των εντολών που της έδωσε η Σύνοδος της Ιεραρχίας.

Έτσι, αν τελικά εμμείνουν στις αποφάσεις τους οι Εκκλησίες της Ρωσίας, της Αντιοχείας, της Βουλγαρίας και της Γεωργίας και σ’ αυτές προστεθούν ολόψυχα ή έστω με επιφυλάξεις οι Εκκλησίες της Ρουμανίας, της Σερβίας και της Ελλάδος ελπίζουμε ότι θα γίνει κατορθωτό να αναθεωρηθούν τα κακόδοξα κείμενα σε Πανορθόδοξη Σύνοδο που θα ακυρώσει τις αποφάσεις της Συνόδου της Κρήτης.

Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ ΝΑΥΠΑΚΤΟΥ ΓΙΑ ΤΟ ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟ ΡΟΥΜΑΝΙΑΣ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΠΕΙΛΗ ΝΑ ΜΗΝ ΥΠΟΓΡΑΨΕΙ-ΟΛΟ ΤΟ ΠΑΡΑΣΚΗΝΙΟ


Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ ΝΑΥΠΑΚΤΟΥ ΓΙΑ ΤΟ ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟ ΡΟΥΜΑΝΙΑΣ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΠΕΙΛΗ ΝΑ ΜΗΝ ΥΠΟΓΡΑΨΕΙ-ΟΛΟ ΤΟ ΠΑΡΑΣΚΗΝΙΟ

Του Σεβ. Μητροπολίτη Ναυπάκτου Ιερόθεου
=====

Ως μέλος της Αντιπροσωπείας της Εκκλησίας της Ελλάδας παρακολούθησα πολύ προσεκτικά όλες τις συνεδρίες της Αγίας και Μεγάλης Συνόδου που πραγματοποιήθηκε πρόσφατα στο Κολυμπάρι, στην Κρήτη. Έγραψα και θα γράψω και πάλι για τις παρατηρήσεις και τις εντυπώσεις μου. Εδώ, θέλω μόνο να επισημάνω το σημαντικό ρόλο που έπαιξε ο Πατριάρχης Ρουμανίας Δανιήλ στη Σύνοδο, και το Πατριαρχείο Ρουμανίας, σε γενικές γραμμές.

Πρώτα απ 'όλα, από το Πατριαρχείο Ρουμανίας ήταν πολύ καλά προετοιμασμένοι για τη Σύνοδο και έκαναν σημαντικές προτάσεις για τη διόρθωση των κειμένων, ιδιαίτερα για το έγγραφο σχετικά με τις «σχέσεις της Ορθόδοξης Εκκλησίας με τον υπόλοιπο χριστιανικό κόσμο». Μόνο τρεις εκκλησίες έκανε συγκεκριμένες προτάσεις, δηλαδή το Πατριαρχείο Ρουμανίας, η Εκκλησία της Κύπρου (το μικρότερο ποσοστό), και η Εκκλησία της Ελλάδος. Η Εκκλησία της Σερβίας είχε επίσης προφορικές προτάσεις. Νομίζω ότι το Πατριαρχείο Ρουμανίας είχε τις περισσότερες προτάσεις.

Κατά τη διάρκεια των συνεδριών, ήταν ο Πατριάρχης της Ρουμανίας που κατέθεσε τις απόψεις του με την καλή θεολογική εντολή, την εμπειρία από τους (οικουμενικούς) διαλόγους, καθώς και με αποφασιστικότητα. Σε ορισμένες περιπτώσεις, ήταν πολύ επίμονος και είχε σημαντική συμβολή στη διαμόρφωση του άρθρου 21 του εγγράφου με τίτλο «Οι σχέσεις της Ορθόδοξης Εκκλησίας με το υπόλοιπο του χριστιανικού κόσμου». Είχε πανειλημμένα δηλώσει ότι δεν θα υπογράψει το κείμενο, εκτός αν γίνονταν ορισμένες διορθώσεις. Έχει επίσης εξέφρασε πολλές φορές, τη γνώμη του να μην σταματήσουν οι συζητήσεις επί του κειμένου και πως αυτό το κείμενο δεν θα πρέπει να υπογραφεί, αλλά να μεταφερθεί στην επόμενη Αγία και Μεγάλη Σύνοδο. Σε μια περίπτωση, ο ίδιος είχε εκφράσει έντονα τη δυσαρέσκειά του και είπε ότι αισθάνθηκε οι συμμετέχοντες ενήργησαν υπό περιορισμό.

Όταν το κείμενο οριστικοποιήθηκε και διαβάστηκε στην Ολομέλεια, ο Πατριάρχης Ρουμανίας παρατηρήσει ότι δεν μεταφράστηκε σωστά στα γαλλικά και ότι οι παρατηρήσεις του δεν είχαν εισαχθεί. Στη συνέχεια, είπε ότι δεν θα υπογράψει το κείμενο, εκτός αν γίνονταν οι διορθώσεις. Αυτό σταμάτησε την όλη διαδικασία προκειμένου να διορθωθεί ξανά το κείμενο. Αυτό έγινε μετά από ένα μεγάλο χρονικό διάστημα.

Από το σύνολο των παρόντων Προκαθημένων, ο Πατριάρχης Ρουμανίας, Δανιήλ, έδειξε ότι είχε καλύτερη θεολογική εντολή και την ικανότητα να στηρίξει τις απόψεις του. Έχει, επίσης, την ικανότητα να κάνει εναλλακτικές προτάσεις όταν δεν έγιναν αποδεκτές οι αρχικές προτάσεις του.
Ωστόσο, οι κανονισμοί όριζαν ότι, σε περίπτωση που η πρόταση μιας συγκεκριμένης Εκκλησίας δεν γίνονταν δεκτές από τις άλλες Εκκλησίες, το κείμενο έπρεπε να παραμείνει όπως ήταν, έτσι ώστε δεν έγιναν δεκτές όλες οι προτάσεις. Σε γενικές γραμμές, ο Πατριάρχης Ρουμανίας εντυπωσίασε όλα τα μέλη της Συνόδου με τις θεολογικές γνώσεις του και πώς προσέγγισε τα θέματα που επρόκειτο να συζητηθούν.

Ο Μητροπολίτης της Μολδαβίας, Teofan, έκανε επίσης σημαντικές παρατηρήσεις και μίλησε σε Ορθόδοξο θρησκευτικό πνεύμα με βάση την διδασκαλία της Εκκλησίας.

ΠΗΓΗ:

Βήμα Ορθοδοξίας

ΑΠΟ ΤΗ ΣΟΦΙΑ ΤΟΥ Μ. ΑΝΤΩΝΙΟΥ


ΑΠΟ ΤΗ ΣΟΦΙΑ ΤΟΥ Μ. ΑΝΤΩΝΙΟΥ
=====

 1. Οι άνθρωποι λέγονται λογικοί καταχρηστικά. Δεν είναι λογικοί εκείνοι που έμαθαν τους λόγους και τα βιβλία των αρχαίων σοφών, αλλά όσοι έχουν λογική ψυχή και μπορούν να διακρίνουν ποιο είναι το καλό και ποιο είναι το κακό· και έτσι αποφεύγουν τα κακά και ψυχοβλαβή, μελετούν όμως σοβαρά τα καλά και ψυχωφελή και τα πράττουν με μεγάλη ευχαριστία προς το Θεό. Μόνο αυτοί πρέπει αληθινά να λέγονται λογικοί άνθρωποι.

2. Ο αληθινά λογικός άνθρωπος μια μόνο φροντίδα έχει, να υπακούει και να είναι αρεστός στο Θεό, τον Κύριο των όλων, και σε τούτο και μόνο να ασκεί την ψυχή του, πώς να γίνει αρεστός στο Θεό, ευχαριστώντας Τον για τη μεγάλη και εξαιρετική πρόνοιά Του και την κυβέρνηση όλου του κόσμου, όποια κι αν είναι η θέση του στη ζωή. Γιατί είναι παράλογο, να ευχαριστούμε τους γιατρούς όταν μας δίνουν τα πικρά και αηδιαστικά φάρμακα για χάρη της υγείας του σώματός μας, να είμαστε όμως αχάριστοι στο Θεό για όσα φαίνονται σ’ εμάς δυσάρεστα και να μην αναγνωρίζομε ότι τα πάντα γίνονται όπως πρέπει και προς το συμφέρον μας σύμφωνα με την πρόνοιά Του. Γιατί η αναγνώριση αυτή και η πίστη στο Θεό είναι η σωτηρία και η τελειότητα της ψυχής.

3. Η εγκράτεια, η ανεξικακία, η σωφροσύνη, η εγκαρτέρηση, η υπομονή και οι παρόμοιες μέγιστες και ενάρετες δυνάμεις μάς δόθηκαν από το Θεό και είναι αντίθετες και αντιστέκονται και μας βοηθούν στις αντίστοιχες προς αυτές κακίες. Αν γυμνάζομε αυτές τις δυνάμεις και τις έχομε πάντοτε πρόχειρες, τότε νομίζομε ότι δεν μας συμβαίνει πια τίποτε δύσκολο ή θλιβερό ή αβάσταχτο· γιατί σκεφτόμαστε ότι όλα είναι ανθρώπινα και τα νικούν οι αρετές που έχομε. Αυτά δεν τα έχουν υπόψη τους οι ανόητοι άνθρωποι. Ούτε σκέφτονται ότι τα πάντα γίνονται σωστά και όπως πρέπει για το συμφέρον μας, για να λάμψουν οι αρετές μας και να στεφανωθούμε από το Θεό.

4. Την απόκτηση των χρημάτων και το πλούσιο ξόδεμά τους να τα θεωρείς μόνο σαν φαντασία που δεν κρατά παρά λίγο καιρό, και ξέροντας ότι η ενάρετη και θεάρεστη ζωή διαφέρει από τον πλούτο. Όταν το μελετάς αυτό σταθερά, ούτε θα αναστενάξεις, ούτε θα κραυγάσεις, ούτε θα κατηγορήσεις κανένα, αλλά θα ευχαριστείς το Θεό για όλες τις ευεργεσίες που σου δίνει, βλέποντας ότι οι χειρότεροι από σένα στηρίζονται στα λόγια και στα χρήματα. Γιατί η επιθυμία, η δόξα και η άγνοια είναι τα πιο κακά πάθη της ψυχής.

5. Ο λογικός άνθρωπος, προσέχοντας ο ίδιος  στον εαυτό του, εξετάζει τι πρέπει να πράξει και τι τον συμφέρει, καθώς και ποια ταιριάζουν στην ψυχή και την ωφελούν και ποια δεν της ταιριάζουν. Και έτσι αποφεύγει εκείνα που βλάπτουν την ψυχή, ως ξένα και γιατί τον χωρίζουν από την αιώνια ζωή.

ΠΗΓΗ:

Φιλοκαλία,

Ιερά Μονή Παντοκράτορος Μελισσοχωρίου

ΟΙ ΑΝΑΦΟΡΕΣ ΤΟΥ κ. Α. ΠΑΝΩΤΗ, ΓΙΑ ‘’ΕΚΑΤΕΡΩΘΕΝ ΠΑΡΕΡΜΗΝΕΙΕΣ ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΩΝ ΚΑΙ ΔΙΑΣΤΡΕΒΛΩΣΕΙΣ ΘΕΣΕΩΝ’’


ΟΙ ΑΝΑΦΟΡΕΣ ΤΟΥ κ. Α. ΠΑΝΩΤΗ, ΓΙΑ ‘’ΕΚΑΤΕΡΩΘΕΝ ΠΑΡΕΡΜΗΝΕΙΕΣ ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΩΝ ΚΑΙ ΔΙΑΣΤΡΕΒΛΩΣΕΙΣ ΘΕΣΕΩΝ’’

Του Β. Χαραλάμπους, θεολόγου
=====

Στο πρόσφατο κείμενο του καθηγητή κ. Αριστείδη Πανώτη, που τιτλοφορείται, ‘’Σκέψεις πάνω στη συνερχόμενη Σύνοδο’’ «Η Θείω Πνεύματι κραταιωθείσα Σύνοδος της Κρήτης», αναφέρονται μεταξύ άλλων τα εξής: «Στο δεύτερο μισό του 20ου αιώνα οι δύο πρώτες αποστολικές Καθέδρες της Ρώμης κατάλαβαν ότι τα χίλια χρόνια της ‘’ακοινωνησίας’’ είναι πάρα πολλά και ότι μέσα στα ιστορικά χρόνια της ακοινωνησίας που διέτρεξαν φώλιασαν στη μνήμη των ανθρώπων μίση από τα δεινά που πέρασαν οι λαοί και πολλές εκατέρωθεν παρερμηνείες διδασκαλιών και διαστρεβλώσεις θέσεων».

Η αναφορά του κ. Πανώτη, για «πολλές εκατέρωθεν παρερμηνείες διδασκαλιών και διαστρεβλώσεις θέσεων» είναι απαράδεκτη. Προς τι η αναφορά για εκατέρωθεν παρερμηνείες και διαστρεβλώσεις θέσεων; Ποιες παρερμηνείες και διαστρεβλώσεις θέσεων, εννοούνται από πλευράς Ορθοδόξου Εκκλησίας; Αλίμονο αν γίνει αποδεκτή τέτοια απαράδεκτη θέση. Με τέτοια απαράδεκτη θέση παραβιάζεται πιστεύω και η μοναδικότητα της Εκκλησίας μας.
   
«Επόμενοι τη θεόθεν δοθείση διδασκαλία των Αγίων ημών Πατέρων και τη παραδόσει της καθολικής Εκκλησίας», σύμφωνα με την αναφορά της 7ης Οικουμενικής Συνόδου, δεν μπορούμε να δεχθούμε την ύπαρξη παρερμηνειών και διαστρεβλώσεων θέσεων από πλευράς Ορθοδόξου Εκκλησίας. 
«‘’Επόμενοι τοις Αγίοις Πατράσιν…’’. Τούτο δεν είναι παραπομπή σε μια αφηρημένη παράδοση, σε δογματικά σύμβολα και προτάσεις. Είναι πρώτα – πρώτα μια αναφορά σε πρόσωπα, σε Αγίους Μάρτυρες. Η μαρτυρία των Πατέρων ανήκει, καθ’ ολοκληρίαν και κατ’ ουσίαν, στην ίδια τη δομή της Ορθοδόξου Πίστεως. Η Εκκλησία είναι εξίσου αφοσιωμένη στο κήρυγμα των Αποστόλων και στα δόγματα των Πατέρων. Και τα δύο πηγαίνουν μαζί αχώριστα..Η Εκκλησία είναι πράγματι ‘’Αποστολική’’.. Αλλ’ είναι επίσης και ‘’Πατερική’’. Οι Πατέρες επιβεβαιώνουν την αποστολικότητα της παραδόσεως», αναφέρει χαρακτηριστικά ο π. Γεώργιος Φλωρόφσκυ (Θέματα Εκκλησιαστικής Ιστορίας – π. Γεωργίου Φλωρόφσκυ).  Ως εκ τούτο είναι απαράδεκτη η αναφορά περί ‘’εκατέρωθεν παρερμηνειών και διαστρεβλώσεων θέσεων’’.

Όσον αφορά τις κακοδοξίες που παρεισέφρησαν στον Παπισμό, με πρώτη την αιρετική καινοτομία του Filioque, δεν αποτελούν απλά  παρερμηνείες αλλά κακοδοξίες. Ούτε φυσικά οι οικουμενιστικές παρεμηνείες που στρεβλώνουν την αίσθηση της αυτοσυνειδησίας της Ορθόδοξης Εκκλησίας, ότι αυτή αποτελεί την Μία Αγία Καθολική και Αποστολική Εκκλησία, ανήκουν στην Ορθόδοξη Εκκλησία, και δεν  αποτελούν απλά  παρερμηνείες, αλλά αποτελούν σαφέστατα οικουμενιστικές κακοδοξίες.

«Κατά την ενιαίαν στάσιν των Πατέρων και των Συνόδων η Εκκλησία είναι μόνον μια, αλλά και μοναδική, διότι ο εις και μοναδικός Θεάνθρωπος, η Κεφαλή της, δεν δύναται να έχει πολλά σώματα. Η Εκκλησία είναι  μία και μοναδική, διότι είναι το σώμα του μοναδικού Χριστού», αναφέρει με Ορθόδοξη εκκλησιολογική σαφήνεια ο Άγιος Ιουστίνος Πόποβιτς.
«Η Εκκλησία πάντοτε τονίζει την ταυτότητα της πίστεώς της δια μέσου των αιώνων.  Αυτή η ταυτότητα και η σταθερότητα είναι η πιο ολοφάνερη απόδειξη και το πιο ολοφάνερο τεκμήριο της ορθής πίστεως», αναφέρει χαρακτηριστικά ο π. Γεώργιος Φλωρόφσκυ (Θέματα Εκκλησιαστικής Ιστορίας – π. Γεωργίου Φλωρόφσκυ).  Τα περί ‘’εκατέρωθεν παρερμηνειών και διαστρεβλώσεων θέσεων’’ είναι παντελώς απαράδεκτα.

Thursday, August 25, 2016

ΩΚΕΑΝΟΣ ΑΣΥΝΕΝΝΟΗΣΙΑΣ ΓΙΑ ΤΟ ΤΙ ΕΙΝΑΙ Η ΣΥΝΟΔΟΣ ΤΗΣ ΚΡΗΤΗΣ


ΩΚΕΑΝΟΣ ΑΣΥΝΕΝΝΟΗΣΙΑΣ ΓΙΑ ΤΟ ΤΙ ΕΙΝΑΙ Η ΣΥΝΟΔΟΣ ΤΗΣ ΚΡΗΤΗΣ

Του Παναγιώτη Τελεβάντου
=====

1.) Σύνοδος της Κρήτης
2.) “Σύνοδος” της Κρήτης
3.) Πανορθόδοξη Σύνοδος
4.) Αγία και Μεγάλη Σύνοδος
5.) Η λεγόμενη “Αγία και Μεγάλη Σύνοδος”
6.) Προσυνοδική Συνέλευση
7.) Περιφερειακή σύνοδος που ασχολήθηκε με επουσιώδη θέματα
8.) Ληστρική Σύνοδος
9.) Ψευδοσύνοδος της Κρήτης
10.) Ληστρική ψευδοσύνοδος της Κρήτης
11.) Διευρυμένη Σύνοδος Προκαθημένων
12.) Λυκοσύνοδος
είναι μερικοί απο τους χαρακτηρισμούς που διαβάζει κάποιος όταν στρέφεται στο διαδίχτυο και στα έντυπα μέσα αναφορικά με τη Σύνοδο της Κρήτης. Ορισμένοι από τους χαρακτηρισμούς προέρχονται από ανθρώπους που επικροτούν τη Σύνοδο της Κρήτης και ορισμένοι από όσους την αντιστρατεύονται. Ορισμένοι από τους χαρακτηρισμούς προέρχονται από Αυτοκέφαλες Ορθόδοξες Εκκλησίες και ορισμένοι άλλοι από επισκόπους, ιερείς, καθηγητές πανεπιστημίου, μοναχούς και λαικούς.

Προφανώς το πλήρωμα της Εκκλησίας βρίσκεται σε σύγχυση μέσα στον καταιγισμό αυτό των χαρακτηρισμών και αναμένει τον κουρνιαχτό να καταλαγιάσει για να ξεδιαλύνει η ατμόσφαιρα που αφορά τη Σύνοδο της Κρήτης.

Το πολίτευμα της Εκκλησίας είναι επισκοποσυνοδικό και γι’ αυτό αναμένουμε με πολλή ανυπομονησία τις αποφάσεις των Εκκλησιών που δεν έλαβαν μέρος στη Σύνοδο της Κρήτης. Για την ώρα επίσημη ανακοίνωση έχει εκδώσει μόνον η Εκκλησία της Αντιοχείας που χαρακτήρισε τη Σύνοδο της Κρήτης ως εξ υπαρχής άκυρη και απλή προσυνοδική συνέλευση. Η Εκκλησία της Ρωσίας και η Εκκλησία της Γεωργίας δεν έχουν ακόμη εκδώσει επίσημα την απόφασή τους επειδή μελετούν τις αποφάσεις της Συνόδου της Κρήτης, ενώ ορισμένοι εκπρόσωποι των δύο Εκκλησιών ξεκαθάρισαν ήδη ότι θεωρούν άκυρη την Σύνοδο της Κρήτης και δεν εγκρίνουν ορισμένα της κείμενα. Η Εκκλησία της Βουλγαρίας βρίσκεται στο στάδιο της μελέτης και αξιολόγησης των αποφάσεων της Συνόδου.

Προσευχόμαστε οι Αυτοκέφαλες Εκκλησίες που δεν έλαβαν μέρος στη Σύνοδο της Κρήτης να καταδικάσουν τα κακόδοξα κείμενα που εξέδωσε και να ζητήσουν τη συγκρότηση Πανορθόδοξης Συνόδου η οποία να εκδώσει ορθόδοξα κείμενα που να εκφράζουν την πίστη της Εκκλησίας και τα οποία να γίνουν δεχτά από όλους ως σύμφωνα με την πίστη και την Παράδοση της Εκκλησίας.

ΦΛΩΡΙΝΗΣ ΘΕΟΚΛΗΤΟΣ: ΜΗ ΠΑΡΑΣΥΡΕΣΘΕ ΑΠΟ ΤΙΣ ΑΙΡΕΣΕΙΣ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΔΗΘΕΝ ΖΗΛΩΤΕΣ



ΣΥΝΕΤΕΣ ΠΑΡΑΙΝΕΣΕΙΣ ΤΟΥ ΣΕΒ. ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗ ΦΛΩΡΙΝΗΣ ΘΕΟΚΛΗΤΟΥ

ΗΡΩΙΚΗ ΑΥΤΟΘΥΣΙΑ ΟΚΤΑΧΡΟΝΗΣ ΣΤΟ ΣΕΙΣΜΟ ΤΗΣ ΙΤΑΛΙΑΣ


ΗΡΩΙΚΗ ΑΥΤΟΘΥΣΙΑ ΟΚΤΑΧΡΟΝΗΣ ΣΤΟ ΣΕΙΣΜΟ ΤΗΣ ΙΤΑΛΙΑΣ
=====

Τὰ σωστικὰ συνεργεῖα ποὺ δίνουν ἀπὸ τὶς πρῶτες ὧρες τοῦ σεισμοῦ μάχη γιὰ νὰ ἀπεγκλωβίζουν ζωντανοὺς ὅσους περισσότερους ἀνθρώπους μποροῦν μετὰ τὸ φονικὸ χτύπημα τῶν 6,2 Ρίχτερ στὴ γειτονικὴ Ἰταλία, δὲν πίστευαν στὰ μάτια τους, ὅταν βρῆκαν δύο κοριτσάκια ἡλικίας 8 καὶ 4 ἐτῶν θαμμένα κάτω ἀπὸ τὰ χαλάσματα. Παρὰ τὶς προσπάθειές τους δυστυχῶς γιὰ τὴ μεγαλύτερη τὴν 8χρονη Giulia Renaldo ἦταν ἤδη ἀργά. Κάτω ὅμως ἀπὸ τὴν 8χρονη, ἡ μικρότερη 4χρονη ἀδερφή της Giorgia, δὲν εἶχε ὑποστεῖ οὔτε γρατζουνιά, χάρη στὴν αὐτοθυσία τῆς ἀδερφῆς της, ποὺ μπῆκε ἀσπίδα καὶ τὴν προστάτεψε μὲ τὸ σῶμα της, θυσιάζοντας τὴν ἴδια της τὴν ζωή.

Τὰ δύο κορίτσια βρίσκονταν στὸ χωριὸ Pescara del Tronto μαζὶ μὲ τὴν οἰκογένειά τους, κάνοντας τὶς τελευταῖες μέρες τῶν διακοπῶν τους. Συντετριμμένη, ἀπαρηγόρητη καὶ μὲ δάκρυα στὰ μάτια ἡ 64χρονη γιαγιὰ τῶν κοριτσιῶν Angela Cafini, διηγεῖται τὴ συγκλονιστικὴ ἱστορία.

«Ἡ Τζούλια πέθανε γιὰ νὰ σώσει τὴν ἀδερφή της. Ξάπλωσε πάνω της. Οἱ διασῶστες τὶς βρῆκαν μαζί. Ἡ Τζόρτζια δὲν ἔχει χτυπήσει καθόλου, δὲν ἔχει τραυματιστεῖ. Εἶναι θαῦμα ποὺ εἶναι ζωντανή. Ἔχασα μία ἐγγονούλα ἀλλὰ ἔζησε ἡ ἄλλη, εἶμαι διαλυμένη», ἦταν τὰ λόγια της 64χρονης, μὲ φίλους, συγγενεῖς καὶ διασῶστες νὰ προσπαθοῦν νὰ τὴν παρηγορήσουν. Ἡ κόρη της καὶ ὁ γαμπρός της κατάφεραν νὰ βγοῦν ζωντανοί ἀπὸ τὸ σπίτι καὶ νοσηλεύονται στὸ νοσοκομεῖο.

ΠΗΓΗ:

Χριστιανική Βιβλιογραφία,

news247 (ἀπὸ DailyMail)

Η ΛΗΣΤΡΙΚΟΤΗΤΑ ΚΑΙ Η ΑΝΤΙΣΥΝΟΔΙΚΟΤΗΤΑ ΤΗΣ «ΣΥΝΟΔΟΥ» ΤΗΣ ΚΡΗΤΗΣ


ΥΠΟΜΝΗΜΑ ΓΙΑ ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ "ΣΧΕΣΕΙΣ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΛΟΙΠΟΝ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΟΝ ΚΟΣΜΟΝ"

Του Πρωτοπρ. Θεόδωρου Ζήση

Η ΛΗΣΤΡΙΚΟΤΗΤΑ ΚΑΙ Η ΑΝΤΙΣΥΝΟΔΙΚΟΤΗΤΑ
ΤΗΣ «ΣΥΝΟΔΟΥ» ΤΗΣ ΚΡΗΤΗΣ

(Ἐκ πηγῶν συνοδικῶν)
=====

Τὶς πρῶτες ἐκτιμήσεις μας γιὰ τὴν λεγόμενη «Ἁγία καὶ Μεγάλη Σύνοδο» τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας, ποὺ συνῆλθε κολοβὴ καὶ ἀποδυναμωμένη στὸ Κολυμπάρι τῆς Κρήτης (16-27 Ἰουνίου 2016), τὶς κάναμε μέχρι τώρα ἀρκετὲς φορὲς καὶ σὲ ἀρκετοὺς τόπους διορθοδόξως: Σὲ κοινὸ κείμενο ποὺ ἐκδώσαμε ὡς «Σύναξις Ὀρθοδόξων Κληρικῶν καὶ Μοναχῶν» ἀμέσως μετὰ τὴν «Σύνοδο» μὲ τίτλο «Ἡ “Σύνοδος” τοῦ Κολυμπαρίου τῆς Κρήτης καὶ ἡ σύμπλευσή της μὲ τὸν Οἰκουμενισμό»· σὲ ἄλλο κοινὸ κείμενο ποὺ καταθέσαμε σὲ «Στρογγυλὴ Τράπεζα» ποὺ ἔλαβε χώρα στὸ Κισινάου, πρωτεύουσα τῆς Μολδαβίας, στὶς 12 Ἰουλίου μὲ τίτλο «Ἀποτίμηση τῶν ἀποφάσεων τῆς “Συνόδου” τῆς Κρήτης»· σὲ συναντήσεις ποὺ εἴχαμε μὲ Ἁγιορεῖτες Πατέρες στὶς Καρυὲς τοῦ Ἁγίου Ὄρους, καὶ μὲ ἄλλους Πατέρες στὴν Θεσσαλονίκη καὶ στὴν Πτολεμαΐδα· σὲ δεκάδες κηρυγμάτων καὶ ὁμιλιῶν σὲ ναοὺς καὶ μονές· σὲ πλῆθος τηλεφωνημάτων κληρικῶν, μοναχῶν καὶ λαϊκῶν ποὺ ἐναγωνίως ζητοῦσαν νὰ πληροφορηθοῦν τί ἔγινε στήν «Σύνοδο» καὶ πῶς θὰ τὴν ἀντιμετωπίσουμε· καὶ τελευταῖα στὴν ὀρθοδοξότατη Γεωργία, ὅπου μᾶς δέχθηκαν ὁ σοφὸς καὶ γλυκὺς πατριάρχης Ἠλίας, συνοδικοὶ καὶ ἄλλοι ἀρχιερεῖς, κληρικοὶ καὶ ἡγούμενοι σὲ ναοὺς καὶ μοναστήρια. Ἀνταλλάξαμε ἀπόψεις γιὰ τὴν προβληματικὴ καὶ ἀμφισβητούμενη «Σύνοδο» τῆς Κρήτης, τὶς ὁποῖες ἐκοινολογήσαμε καὶ σὲ ὁμιλία καὶ ἀνοικτὴ συζήτηση ποὺ ἔγινε στὴν Τυφλίδα, τὴν τελευταία ἡμέρα τῆς τετραήμερης ἐκεῖ παραμονῆς μας, (25-28.7.2016) σὲ μεγάλη αἴθουσα μὲ πολυπληθὲς ἀκροατήριο.

Κοινὸς τόπος ὅλων αὐτῶν τῶν ἐκτιμήσεων εἶναι ὅτι ἡ «Σύνοδος» τῆς Κρήτης διέψευσε καὶ τὶς προσδοκίες τοῦ πληρώματος τῆς Ἐκκλησίας, ἀλλὰ καὶ τὴν ὀνομασία της. Δὲν ἀντιμετώπισε κανένα ἐπεῖγον θέμα ποὺ τραυματίζει τὴν ἑνότητα τῆς Ἐκκλησίας, ὅπως τὴν μεταρρύθμιση τοῦ Ἡμερολογίου, τὴν παναίρεση τοῦ Οἰκουμενισμοῦ, τὸν ἐθνοφυλετισμὸ τῆς Διασπορᾶς καὶ ἄλλα, καὶ δὲν εἶναι οὔτε σύνοδος, οὔτε ἁγία, οὔτε μεγάλη, ὅπως ἀναλυτικὰ ἐξηγήσαμε.

Ἡ διαδικασία συγκλήσεως καὶ λειτουργίας της μὲ τὴν ἐπιλεκτικὴ πρόσκληση ἐπισκόπων καὶ τὴν στέρηση τοῦ δικαιώματος τῆς ψήφου στοὺς ἐπιλεκτικὰ προσκληθέντες ἐπισκόπους, ἀλλὰ περισσότερο ἡ ἀντιφατικότητα, ἡ ἀσάφεια, ἡ ἀμφισημία τοῦ περιεχομένου τῶν κειμένων ποὺ ἐγκρίθηκαν, ὄχι μόνον τῆς στεροῦν τὴν δυνατότητα νὰ θεωρηθεῖ ὅτι ἀποτελεῖ συνέχεια τῶν προηγουμένων συνόδων τῆς Ἐκκλησίας, ποὺ ἀντιμετώπιζαν ἐπείγοντα καὶ φλέγοντα θέματα ἀμέσως, μὲ τὴν ἰσότιμη παρουσία καὶ ψῆφο ὅλων τῶν ἐπισκόπων καὶ μὲ σαφήνεια καὶ ἀκριβολογία στὶς ἀποφάσεις τους, ἀλλὰ τὴν καθιστοῦν ἐπικίνδυνη καὶ αἱρετίζουσα. 

Στὸ πολυσυζητημένο κείμενο, «Σχέσεις τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας πρὸς τὸν λοιπὸ χριστιανικὸ κόσμο», ἀφήνεται σκόπιμα ἡ δυνατότητα νὰ θεωροῦνται ὡς ἐκκλησίες παλαιὲς καὶ νέες αἱρέσεις, παρὰ τὶς προσπάθειες διασαφήσεως καὶ διορθώσεων ποὺ ἔγιναν, οἱ ὁποῖες ὄχι μόνον δὲν ἔγιναν δεκτές, ἀλλὰ καὶ ἀποτέλεσαν ἀφορμὴ νὰ ἀσκηθοῦν πιέσεις γιὰ τὴν ἀπόσυρσή τους, ὅπως εὐθαρσῶς κατήγγειλε ὁ μητροπολίτης Ναυπάκτου κ. Ἱερόθεος. Εἴχαμε συστήσει σὲ νεώτερους ἀδελφοὺς νὰ ἀποφεύγουν τὸν χαρακτηρισμὸ τῆς «Συνόδου» ὡς ληστρικῆς, διότι αὐτὸ προϋποθέτει ἄσκηση βίας, ἰδιαίτερα μάλιστα σωματικῆς. Εἶναι βέβαια χειρότερη ἡ ἄσκηση ψυχολογικῆς βίας μὲ ποικίλους τρόπους, ὁπότε ἡ σύστασή μας δὲν ἔχει τώρα πλέον ἔρεισμα, καὶ στὰ πολλὰ ἀρνητικὰ τῆς «Συνόδου», ποὺ μᾶλλον δὲν ἔχει τίποτε θετικό, προστίθεται καὶ ἡ «ληστρικότητα». Στὸ γνώρισμα αὐτὸ θὰ μποροῦσαν νὰ ἐνταχθοῦν ὁ δεσποτισμὸς καὶ ἡ ἀντισυνοδικὴ συμπεριφορὰ τῶν προκαθημένων, οἱ ὁποῖοι ἐστέρησαν ἀπὸ τοὺς λοιποὺς ἰσοτίμους ἐπισκόπους τὸ δικαίωμα τῆς ψήφου, λειτουργοῦντες «ὡς συλλογικός τις πάπας», ὅπως προσφυῶς ἔγραψε, μεταξὺ πολλῶν ἄλλων ἀρνητικῶν, μετὰ τήν «Σύνοδο», ὁ Σέρβος ἐπίσκοπος Μπάτσκας κ. Εἰρηναῖος (Μπούλοβιτς).

Τί νὰ εἰπεῖ κανεὶς καὶ ποῦ νὰ ἐντάξει, σὲ ποιό εἶδος παρανομίας καὶ παραβατικότητος, τὴν ἀποκάλυψη, ὅτι στὴν θέση τεσσάρων ἐπισκόπων τῆς Ἐκκλησίας τῆς Κύπρου ποὺ δὲν ὑπέγραψαν τὸ κείμενο γιὰ τοὺς ἑτεροδόξους (Λεμεσοῦ, Μόρφου, Λήδρας καὶ Ἀμαθοῦντος) ὑπέγραψεν «ἀντ᾽ αὐτῶν» ὁ ἀρχιεπίσκοπος Κύπρου κ. Χρυσόστομος; Σὲ κοσμικὸ ἐπίπεδο καὶ μὲ νομικὰ κριτήρια αὐτὸ θὰ ἐθεωρεῖτο πλαστογραφία, ὑποκλοπὴ ὑπογραφῆς, παραπλάνηση καὶ ἐξαπάτηση, καὶ θὰ ὁδηγοῦσε ἀμέσως σὲ ἀκύρωση τῆς παράνομης δικαιοπραξίας. Ἔτσι νομίζουμε ὅτι θὰ «λάμψει τὸ φῶς ἡμῶν ἔμπροσθεν τῶν ἀνθρώπων», καὶ θὰ ἀνταποκριθοῦμε στὸ αἴτημα τῆς σωτηρίας τοῦ κόσμου, ὅταν εἴμαστε χειρότεροι ἀπὸ τὸν κόσμο; Τί συνέβη μὲ τὴν περίεργη αὐτὴ ὑπόθεση; Ἂν δὲν ἐξουσιοδότησαν τὸν ἀρχιεπίσκοπο γιὰ τὴν πράξη αὐτή, γιατί δὲν διαμαρτύρονται οἱ τέσσερις; Τί φοβοῦνται; Τόσος πιὰ Παπισμὸς καὶ Δεσποτισμὸς ἔχει παρεισφρήσει στὴν συνοδικὴ Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία; Ἔμεινε τίποτε ἀπὸ τὴν συνοδικότητα ποὺ νὰ τὸ ἐντοπίζει κανεὶς στὴν ψευδοσύνοδο τῆς Κρήτης; Πῶς τὰ κατάφερε ἔτσι μία σύνοδος νὰ εἶναι τόσο ἀντισυνοδική; Δὲν βλέπουν τὰ χάλια της ὅσοι τὴν ὑποστηρίζουν καὶ τολμοῦν νὰ κατηγοροῦν ὡς ἀντισυνοδικοὺς ὅσους ἐπισημαίνουν τὴν ἀντισυνοδικότητα τῆς «Συνόδου»;

Αὐτὴν τὴν ἀντισυνοδικότητα τονίζει καὶ ἄλλη σχετικὴ ἀποκάλυψη τοῦ Σέρβου ἐπισκόπου Μπάτσκας κ. Εἰρηναίου, ὅτι «ἐκ τῶν εἴκοσι πέντε παρόντων ἐν τῇ Συνόδῳ Σέρβων ἀρχιερέων οἱ περισσότεροι ἐξ αὐτῶν δὲν ὑπέγραψαν». Σύμφωνα μὲ νεώτερες ἀξιόπιστες πληροφορίες δεκαεπτὰ ἀπὸ τοὺς εἰκοσιπέντε Σέρβους ἐπισκόπους δὲν ὑπέγραψαν. Τί λοιπὸν καὶ ποιούς ἐκπροσωπεῖ ἡ μία ψῆφος τοῦ πατριάρχου τῆς Σερβίας, ὅταν δὲν ἐκφράζει οὔτε τοὺς παρόντας στήν «Σύνοδο» ἀρχιερεῖς; Δὲν κουρελιάζεται ὅλη ἡ συνοδικὴ παράδοση μὲ τὸν εἰσαχθέντα νεοπαπισμό, ὅταν ἀντὶ τῆς συνοδικῆς ἀρχῆς «ἡ ψῆφος τῶν πλειόνων κρατείτω», υἱοθετεῖται ἡ μοναρχικὴ παπικὴ ἀρχὴ «ἡ ψῆφος τοῦ ἑνὸς κρατείτω»; Οὔτε τὴν ἀρχὴ τῆς ὁμοφωνίας ποὺ οἱ ἴδιοι ἀποφάσισαν «συνοδικά» ἐτήρησαν σὲ πολλὲς περιπτώσεις, καὶ μάλιστα κατὰ τὴν ὑπογραφὴ τοῦ περιλάλητου κειμένου γιὰ τοὺς ἑτεροδόξους, τὸ ὁποῖο δὲν ὑπέγραψαν πολλοὶ ἐπίσκοποι καὶ γιὰ τὸν λόγο αὐτό, ὅπως ἐπὶ λέξει γράφει πάλιν ὁ Μπάτσκας Εἰρηναῖος, «τοῦτο κατὰ συνέπειαν εἶναι ἄκυρον, ἐφ᾽ ὅσον, συνῳδὰ τῇ ἀπὸ τοῦ 1961 ἰσχυούσῃ ἀρχῇ τῆς ὁμοφωνίας, καὶ εἷς ἀρχιερεὺς νὰ μὴ ὑπογράψῃ (ἐνῶ ἀπαιτεῖται ἡ ὑπογραφή του!), τὸ ἔγγραφον εἶναι ἀνυπόστατον».

Σημειωτέον ὅτι τὸ ἔγγραφο αὐτὸ εἶναι ἡ καρδιά, τὸ κέντρο τῆς «Συνόδου», ὁ βασικὸς στόχος, ὥστε νὰ ἀναγνωρισθοῦν οἱ αἱρέσεις ὡς ἐκκλησίες. Ἂν λοιπὸν αὐτὸ εἶναι ἀνυπόστατο καὶ ἄκυρο, καὶ ὅλη ἡ «Σύνοδος» εἶναι ἀνυπόστατη καὶ ἄκυρη, καὶ πρέπει ὅλοι, ἰδιαίτερα οἱ ἐπίσκοποι ποὺ διαφωνοῦν, νὰ συνεργήσουν ὥστε νὰ συνέλθει ἄλλη Σύνοδος, ἀληθινὰ Ὀρθόδοξη καὶ Πανορθόδοξη, γιὰ νὰ ἀκυρώσει καὶ ἀπορρίψει τὴν ψευδοσύνοδο τῆς Κρήτης. Αὐτὸ δὲν γίνεται αὐτομάτως· ἐπιβάλλεται νὰ γίνει θεσμικά, γιὰ νὰ ἀποφευχθοῦν διαιρέσεις καὶ ἐντάσεις μεταξὺ τῶν ὑποστηρικτῶν καὶ τῶν ἀρνητῶν τῆς «Συνόδου».

Ἡ ἴδια ἀντισυνοδικὴ συμπεριφορὰ παρατηρήθηκε καὶ στὴν περίπτωση τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος. Ἡ εἰκοσιπενταμελὴς ἀντιπροσωπεία, ἔχουσα ἐπὶ κεφαλῆς τὸν ἀρχιεπίσκοπο κ. Ἱερώνυμο, εἶχε δεσμευθῆ μὲ ὁμόφωνη συνοδικὴ ἀπόφαση τῆς Ἱεραρχίας νὰ προτείνει καὶ νὰ ὑποστηρίξει συγκεκριμένες διορθώσεις στὸ περιλάλητο κείμενο, ποὺ θὰ ἄλλαζαν ἐν μέρει τὴν οἰκουμενιστικὴ φυσιογνωμία του. Δὲν ἐξουσιοδοτήθηκαν ἀπὸ τὸ σῶμα τῆς Ἱεραρχίας, ἂν χρειασθεῖ, νὰ ἐνεργήσουν αὐτοβούλως καὶ αὐτογνωμόνως. Καὶ ὅμως, ἡ συνοδικὴ ἀπόφαση πῆγε περίπατο· ὁ ἀρχιεπίσκοπος καὶ οἱ περὶ αὐτὸν παρέβησαν τὶς ἀποφάσεις τῆς δικῆς τους συνόδου καὶ ἔπραξαν κατὰ τὸ δοκοῦν, πιεσθέντες καὶ πιέσαντες κατὰ τὸν μητροπολίτη Ναυπάκτου. Ἂν κατὰ τὴν συνοδικὴ δεοντολογία ἦσαν παρόντες ὅλοι οἱ ἐπίσκοποι τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος, θὰ μποροῦσαν ἐνδεχομένως νὰ ἀναθεωρήσουν τὴν ἀρχική τους ἀπόφαση· τώρα ὁ πρῶτος ἐνήργησε χωρὶς τὴν γνώμη τῶν λοιπῶν, ἀντισυνοδικά καὶ ἀντικανονικά, καὶ εἶναι ὑπόλογος ἐνώπιον τῆς Ἱεραρχίας. Ἐπαληθεύεται ἔτσι ἡ ἀρχὴ τῆς ἀκολουθίας τῶν κακῶν, σύμφωνα μὲ τὴν ὁποία «ἑνὸς κακοῦ δοθέντος, μυρία ἕπονται». Ὁ ἀντισυνοδικός, δηλαδή, ἀποκλεισμὸς τοῦ συνόλου τῶν ἐπισκόπων ἐγέννησε ἄλλες ἀντισυνοδικὲς παρεκκλίσεις καὶ συμπεριφορές, ὧν οὐκ ἔστιν ἀριθμός.


Μὲ ὅλα αὐτὰ εἶναι πράγματι νὰ ἀπορεῖ κανεὶς γιὰ τὸν διθυραμβικὸ τόνο τοῦ κειμένου τῆς Ἐκκλησίας τῆς Κύπρου ποὺ ἀπευθύνθηκε πρὸς τὸν λαό, στὸ ὁποῖο προσπαθοῦν οἱ συντάκτες τὴν μνημειώδη αὐτὴ γιὰ τὴν ἀντισυνοδικότητά της σύνοδο νὰ τὴν ἐμφανίσουν ὡς συνέχεια τῶν ἑπτὰ οἰκουμενικῶν συνόδων. Αὐτὸ δὲν τὸ θέλει οὔτε ὁ πατριάρχης κ. Βαρθολομαῖος, ὁ ὁποῖος ἀρνεῖται τὴν οἰκουμενικότητα τῆς «Συνόδου», γιατὶ δὲν συμμετέχουν οἱ Χριστιανοὶ τῆς Δύσεως (!!!), οὔτε ὁ ἀρχιεπίσκοπος Ἀλβανίας κ. Ἀναστάσιος, ὁ ὁποῖος στὴν ἐναρκτήρια συνεδρία τῆς «Συνόδου», ἐδήλωσε ὅτι αὐτὴ δὲν μοιάζει οὔτε μὲ τὶς συνόδους τοῦ παρελθόντος οὔτε μὲ τὴν Β´ Βατικάνειο. Δυστυχῶς οὔτε οἱ ὁμοφωνοῦντες ὁμοφωνοῦν. Μέσα σ᾽ αὐτὴν τὴν σύγχυση καὶ τὴν ἀσάφεια ποὺ ἐδημιούργησε ἡ «Σύνοδος» ὅλες οἱ ἐκτιμήσεις εἶναι δυνατές, καὶ ἡ ἀξιοπιστία τοῦ ἐκκλησιαστικοῦ λόγου ἔχει ἀπολεσθῆ· τὰ πρόβατα δὲν ἀναγνωρίζουν τὴν φωνὴ τῶν ποιμένων τους, καὶ κινδυνεύουν νὰ παρασυρθοῦν ἀπὸ φωνές «ἀλλοτρίων».

Wednesday, August 24, 2016

Η ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΙΚΗ ΑΣΧΗΜΙΑ ΣΤΟΝ ΙΕΡΟ ΝΑΟ ΑΓΙΟΥ ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΣΤΟ ΜΑΝΧΑΤΑΝ ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ


Η ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΙΚΗ ΑΣΧΗΜΙΑ ΣΤΟΝ ΙΕΡΟ ΝΑΟ ΑΓΙΟΥ ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΣΤΟ ΜΑΝΧΑΤΑΝ ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ

Του Παναγιώτη Τελεβάντου
=====

Με πολλή θλίψη διαπιστώνουμε ότι η οικουμενιστική ασχημία στον Άγιο Γεώργιο στο Μανχάταν συνεχίζεται αν και επισημάναμε το φαινόμενο από καιρό και παρόλον ότι παρακαλέσαμε τον ιερέα του ναού π. Δημήτριο Κόρδα αλλά και τον Αρχιεπίσκοπο Δημήτριο να διορθώσουν τα ημαρτημένα.

Συγκεκριμένα η φωτογραφία του Πάπα βρίσκεται ανάμεσα στα εικονίσματα του ναού λές και πρόκειται για Άγιο της Εκκλησίας.

Ας επαναλάβουμε τα αυτονόητα. Καμία φωτογραφία δεν πρέπει να βρίσκεται ανάμεσα στα εικονίσματα ώστε να δίνει τη λανθασμένη εντύπωση στους πιστούς ότι οι εικονιζόμενοι είναι Άγιοι. Ανεπίτρεπτο λ.χ. θα ήταν να υπάρχει η φωτογραφία του Πατριάρχη Βαρθολομαίου ή του Αρχιεπισκόπου Δημητρίου ανάμεσα στα εικονίσματα. Πολλώ μάλλον, επομένως, είναι ανεπίτρεπτο να υπάρχει η φωτογραφία αρχηγού αίρεσης.

Η φωτογραφία του οικείου ιεράρχη μπορεί να αναρτηθεί στο Γραφείο του ναού ή στην αίθουσα της κοινότητος. Ποτέ όμως ανάμεσα στα εικονίσματα του ναού.

Ηλπίζαμε ότι ο Αρχιεπίσκοπος Δημήτριος θα άκουε τις επανειλημμένες εκκλήσεις μας να επιληφθεί του θέματος αφού ο ιερέας του ναού π. Δημήτριος Κόρδας δεν στέργει να διορθώσει το λάθος. Πλην όμως ο Σεβασμιότατος Αμερικής δεν έκανε απολύτως τίποτε.

Λυπάμαι να παρατηρήσω ότι η εκκοσμίκευση, οι νεωτερισμοί και οι οικουμενιστικές ασχημίες που επικρατούσαν στην Εκκλησία μας κατά την Αρχιεπισκοπία του μ. Αρχιεπισκόπου Αμερικής Ιάκωβου (Κουκούζη) όχι μόνον δεν τιθασσεύθηκαν έστω και κατά το ελάχιστον, αλλά σε ορισμένες περιπτώσεις πήγαν ακόμη πιο μακριά.

Προσευχόμαστε ο Σεβασμιότατος να αλλάξει στάση και να δει την απρέπεια του παραπτώματος και να τη διορθώσει.