Friday, February 12, 2016

ΓΙΑΤΙ ΝΑ ΚΑΛΟΥΝΤΑΙ ‘’ΕΚΚΛΗΣΙΕΣ’’ ΟΙ ΠΟΙΚΙΛΕΣ ΑΙΡΕΤΙΚΕΣ ΟΜΑΔΕΣ ΚΑΙ ΚΟΙΝΟΤΗΤΕΣ;


ΓΙΑΤΙ ΝΑ ΚΑΛΟΥΝΤΑΙ ‘’ΕΚΚΛΗΣΙΕΣ’’ ΟΙ ΠΟΙΚΙΛΕΣ ΑΙΡΕΤΙΚΕΣ ΟΜΑΔΕΣ ΚΑΙ ΚΟΙΝΟΤΗΤΕΣ;

Του Β. Χαραλάμπους, θεολόγου
=====

Θα μπορούσε κανείς να αποκαλέσει ‘’Εκκλησίες’’ τις ποικίλες αιρετικές  ομάδες και κοινότητες;  Αποτελεί μεγάλη εκτροπή από την Ορθόδοξη εκκλησιολογία, η αναφορά σε ‘’Εκκλησίες’’, εκτός της Μίας Αγίας Καθολικής και Αποστολικής Εκκλησίας, της Ορθοδόξου δηλαδή Εκκλησίας. Θα βοηθήσουν με αυτό τον τρόπο το πλήθος των αιρετικών ομάδων και κοινοτήτων, να επιστρέψουν στην Μία Αγία Εκκλησία;

Ο Πατριάρχης Ρωσίας Κύριλλος, όταν ήταν υπεύθυνος επί των Εξωτερικών Υποθέσεων του Πατριαρχείου της Μόσχας ανέφερε ότι, η αλλαγή που υπήρξε στο Π. Σ. Ε. ήταν προς το χειρότερο.  Η παραδοχή αυτή δεν προβληματίζει;

Ο Άγιος Ιωάννης της Κροστάνδης έγραφε ότι «οι διάφορες Ομολογίες διατηρούν γνώμες και διδασκαλίες συνήθως αντίθετες προς την θεία αλήθεια του Ευαγγελίου και την διδασκαλία των Αγίων Αποστόλων, των Οικουμενικών και Τοπικών Συνόδων και των Αγίων Πατέρων».  Για τούτο σημείωνε χαρακτηριστικά ότι «ο ερχομός του Χριστού είναι εγγύς, αλλά ποιος από τα μέλη αυτών που ονομάζονται ‘’εκκλησίες’’, κυρίως οι ηγέτες… θα συμφωνήση να αποκηρύξει τα λάθη του;  Κανείς.  Και εμείς δεν μπορούμε να συμφωνήσωμε με την αιρετική τους διδασκαλία χωρίς να ζημιωθή η σωτηρία των ίδιων των ψυχών μας».

Η αναφορά στη δημοσιευθείσα απόφαση της Συνάξεως των Προκαθημένων των Ορθοδόξων Εκκλησιών, που πραγματοποιήθηκε στο Ορθόδοξο Κέντρο του Οικουμενικού Πατριαρχείου στο Σαμπεζύ Γενεύης  (21-28 Ιανουαρίου 2016), για Εκκλησίες και Ομολογίες,  αποτελεί εκκλησιολογική στρέβλωση, καθότι η ομολογία στο άρθρο 1 ότι «η Ορθόδοξος Εκκλησία, ούσα η Μία, Αγία, Καθολική και Αποστολική Εκκλησία», δεν επιτρέπει αθεολόγητες εκκλησιολογικές εκτροπές.  Επίσης η αναφορά ότι «Η Ορθόδοξος Εκκλησία αναγνωρίζει την ιστορικήν ύπαρξιν άλλων χριστιανικών Εκκλησιών και Ομολογιών μη ευρισκωμένων εν κοινωνία μετ’ αυτής», δεν είναι ορθή σύμφωνα με την Ορθόδοξη εκκλησιολογία.

Είναι γνωστό ότι το Παγκόσμιο Συμβούλιο Εκκλησιών Π.Σ.Ε. για παράδειγμα, εφόσον γίνεται σ’ αυτό ιδιαίτερη αναφορά, αποτελείται στη  πλειοψηφία του από ποικίλες προτεσταντικές αιρέσεις  όπως οι ‘’εκκλησίες’’ των Μεννονιτών σε Γερμανία και Ολλανδία, οι ποικίλες ‘’εκκλησίες’’ των Μεθοδιστών, οι διάφοροι Πεντηκοστιανοί, οι  ποικίλες ‘’εκκλησίες’’ των Πρεσβυτεριανών, οι ποικίλες Προτεστάντικες ‘’εκκλησίες’’,   οι αυτοκαλούμενες ‘’Αναμορφωμένες Χριστιανικές εκκλησίες’’ στη Σερβία, Μαυροβούνιο και Σλοβακία, οι  ποικίλες ‘’εκκλησίες’’ της Μεταρρύθμισης, οι λεγόμενες ‘’Θρησκευτικές κοινωνίες των φίλων’’, οι λεγόμενες ‘’Ενωμένες εκκλησίες του Χριστού’’, οι  ποικίλες ‘’εκκλησίες’’ των ‘’Βαπτιστών’’ κλπ.

Είναι χαρακτηριστική η επιστολή που στάληκε από τις Ιερές Μονές του Αγίου Όρους, προς μακαριστό Αρχιεπίσκοπο Αθηνών Χριστόδουλο (3/16 Μαΐου 2005), για τη συμμετοχή στο Παγκόσμιο Συμβούλιο Εκκλησιών,  στην οποία επισημαίνετο μεταξύ άλλων ότι «και μόνη η ύπαρξις και λειτουργία αυτού (του Π.Σ.Ε.) ενέχει τας επικιδύνους και απαραδέκτους εκκλησιολογικώς ιδέας του συγκρητισμού της σχετικοποιήσεως των Ιερών Κανόνων».

Είναι λάθος να καλούνται Εκκλησίες οι ποικίλες αιρετικές ομάδες. Ορθά ο Μητροπολίτης Λεμεσού Αθανάσιος παρατηρεί ότι «Εμείς ομολογούμε μια Εκκλησία και όλα τα άλλα είναι αιρέσεις και σχίσματα.  Θεωρώ ότι Θεολογικά και δογματικά και νομοκανονικά η απόδοση του τίτλου ‘’Εκκλησία’’ σε αιρετικές ή σχισματικές κοινότητες  είναι παντελώς λανθασμένη γιατί μία είναι η Εκκλησία του Χριστού, όπως και αναφέρεται και στο άρθρο 1, και δεν μπορεί να ονομασθή από εμάς μια αιρετική ή σχισματική κοινότητα ή ομάδα ως Εκκλησία, εκτός της Ορθόδοξης Εκκλησίας».


Αντί επιλόγου αναφέρουμε  την παρατήρηση του Ηγουμένου της Μονής Οσίου Γρηγορίου του Αγίου Όρους Αρχιμανδρίτου Χριστοφόρου, ο οποίος παρατηρεί ότι ’είναι σφάλμα να θεωρηθούν Εκκλησίες, οι κακόδοξες χριστιανικές κοινότητες της Δύσης’’.

Thursday, February 11, 2016

ΚΑΤΑΠΕΛΤΩΔΗΣ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΤΟΥ ΠΑΝΙΕΡΟΤΑΤΟΥ ΛΕΜΕΣΟΥ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΝΟΡΘΟΔΟΞΗ ΣΥΝΟΔΟ


ΚΑΤΑΠΕΛΤΩΔΗΣ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΤΟΥ ΠΑΝΙΕΡΟΤΑΤΟΥ ΛΕΜΕΣΟΥ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΝΟΡΘΟΔΟΞΗ ΣΥΝΟΔΟ
=====

Συμφωνώ απόλυτα με τα πρώτα τρία άρθρα τον κειμένου “Σχέσεις της Ορθοδόξου Εκκλησίας προς τον λοιπόν χριστιανικό κόσμο”. Στα άρθρα όμως 4 και πιο κάτω έχω να παρατηρήσω τα εξής: Η Ορθόδοξη Εκκλησία προσευχόμενη πάντοτε «υπέρ της των πάντων ενώσεως» πιστεύω ότι εννοεί την επιστροφή και ένωση μαζί της όλων αυτών που απεκόπηκαν και απομακρύνθηκαν από αυτήν, αιρετικών και σχισματικών, αφού απαρνηθούν την αίρεση ή το σχίσμα τους και φύγουν από αυτά και με μετάνοια και με την προβλεπόμενη από τούς ιερούς κανόνες διαδικασία ενσωματωθούν και ενταχθούν -ενωθούν - με την Ορθόδοξη Εκκλησία.

Η ΕΝΟΤΗΤΑ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΠΟΤΕ ΔΕΝ ΑΠΩΛΕΣΘΗΚΕ
________

Η Ορθόδοξη Εκκλησία τον Χριστού ουδέποτε απώλεσε την «ενότητα της πίστεως και την κοινωνία τον Αγίου Πνεύματος» και δεν δέχεται τη Θεωρία της αποκατάστασης της ενότητας των «εις Χριστόν πιστευόντων», γιατί πιστεύει ότι ή ενότητα των εις Χριστόν πιστευόντων υπάρχει ήδη στην ενότητα όλων των βαπτισμένων τέκνων της μεταξύ τους και μετά τον Χριστού εν τη ορθή πίστη της, πού δεν υπάρχει στους αιρετικούς ή σχισματικούς και γι' αυτό εύχεται γι' αυτούς την εν μετανοία επιστροφή τους στην Ορθοδοξία.

Πιστεύω ότι αυτό πού αναφέρεται στο άρθρο 5 για «την απολεσθείσαν ενότητα των Χριστιανών» είναι λάθος, γιατί ή Εκκλησία ως λαός τον Θεού ενωμένος μεταξύ τον και με την κεφαλή της Εκκλησίας πού είναι ό Χριστός δεν έχασε ποτέ την ενότητά τον αυτήν και δεν έχει άρα ανάγκη να την επανεύρη ή καν να την αναζητήσει γιατί πάντοτε υπήρχε και υπαρχή και θα υπαρχή εφ' όσον ή Εκκλησία τον Χριστού ουδέποτε έπαυσε ή θα παύση να υπάρχει.

Εκείνο πού συνέβη είναι ότι ομάδες ή λαοί ή μεμονωμένα άτομα έφυγαν από το σώμα της 'Εκκλησίας και ή Εκκλησία εύχεται και πρέπει να προσπαθεί Ιεραποστολικά να επιστρέψουν αυτοί όλοι εν μετανοία διά της κανονικής οδού στην Ορθόδοξη Εκκλησία. Δεν υπάρχουν δηλαδή άλλες Εκκλησίες αλλά μόνον αιρέσεις και σχίσματα, εάν θέλουμε να ακριβολογούμε στους ορισμούς μας.

Η διατύπωση «προς αποκατάσταση της χριστιανικής ενότητας» είναι λάθος γιατί ή ενότητα των χριστιανών -μελών της 'Εκκλησίας τον Χριστού - δεν έχει διασπασθεί ποτέ, εφ' όσον αυτοί μένουν ενωμένοι μετά της 'Εκκλησίας. Χωρισμός από την 'Εκκλησία και φυγή εκ της Εκκλησίας έγινε δυστυχώς, πολλές φορές από τις αιρέσεις και τα σχίσματα, αλλά ποτέ απώλεια εσωτερική της ενότητας της Εκκλησίας.

ΓΙΑΤΙ ΓΙΝΕΤΑΙ ΑΝΑΦΟΡΑ ΣΕ ΟΜΟΛΟΓΙΕΣ ΚΑΙ ΕΚΚΛΗΣΙΕΣ;
______

Διερωτώμαι γιατί στο κείμενο γίνεται πολλαπλή αναφορά σε «Εκκλησίες» και «Ομολογίες»; Ποιά ή διαφορά τους και ποιό στοιχείο τις χαρακτηρίζει ώστε άλλες να ονομάζονται Εκκλησίες και άλλες Ομολογίες; Ποιά είναι Εκκλησία και ποιά ή αιρετική και ποία ή σχισματική ομάδα ή ομολογία; Εμείς ομολογούμε μια Εκκλησία και όλα τα άλλα αιρέσεις και σχίσματα. Θεωρώ ότι Θεολογικά και δογματικά και νομοκανονικά ή απόδοση τού τίτλου «Εκκλησία» σε αιρετικές ή σχισματικές κοινότητες είναι παντελώς λανθασμένη γιατί μία είναι ή Εκκλησία τού Χριστού, όπως αναφέρεται και στο άρθρο 1, και δεν μπορεί να όνομασθή από εμάς μία αιρετική ή σχισματική κοινότητα ή ομάδα ως Εκκλησία, εκτός της Ορθόδοξης Εκκλησίας.

ΕΝΩΣΗ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΤΩΝ ΑΙΡΕΤΙΚΩΝ ΣΤΗΝ ΕΚΚΛΗΣΙΑ
________

Δεν αναφέρεται καθόλου στο κείμενο αυτό ότι ή μόνη οδός πού οδηγεί στην ένωση με την Εκκλησία είναι μόνον ή επιστροφή των αιρετικών και σχισματικών εν μετανοία εις την Μίαν, Αγίαν, Καθολική και Αποστολική Εκκλησία τού Χριστού, πού σύμφωνα με το άρθρο 1 είναι ή Ορθόδοξη Εκκλησία μας. Η αναφορά στην «κατανόηση της παράδοσης της αρχαίας Εκκλησίας» δίνει την εντύπωση ότι υπάρχει διαφορά οντολογική στην αρχαία Εκκλησία των άγιων επτά Οικουμενικών Συνόδων και στην γνήσια συνέχεια αυτής μέχρι σήμερα, πού είναι ή Ορθόδοξη Εκκλησία μας. Πιστεύουμε ότι καμιά απολύτως διαφορά δεν υπάρχει μεταξύ της Εκκλησίας του εικοστού πρώτου αιώνα και της Εκκλησίας του πρώτου αιώνα, γιατί ένα από τα γνωρίσματα της Εκκλησίας είναι και το γεγονός πού ομολογούμε στο σύμβολο της πίστεως ότι αύτη είναι Αποστολική.

ΔΕΝ ΤΙΘΕΤΑΙ ΘΕΜΑ ΑΠΟΚΑΤΑΣΤΑΣΗΣ ΤΗΣ ΕΝΟΤΗΤΟΣ
________

Στο άρθρο 12 αναφέρεται ότι κοινός σκοπός των Θεολογικών διαλόγων είναι «η τελική αποκατάσταση της εν τη ορθή πίστη και τη αγάπη ενότητος». Δίδεται η εντύπωση ότι κι εμείς οι Ορθόδοξοι ψάχνουμε την αποκατάστασή μας στην ορθή πίστη και στην ενότητα της αγάπης, ωσάν να απωλέσαμε την ορθή πίστη και την ψάχνουμε να την βρούμε διά των Θεολογικών διαλόγων μετά των ετεροδόξων. Θεωρώ ότι αυτή ή Θεωρία είναι Θεολογικά απαράδεκτη από όλους μας.

ΑΠΑΡΑΔΕΚΤΗ Η ΙΣΟΤΙΜΗ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ ΜΑΣ ΣΤΟ ΠΣΕ
________

Η αναφορά του κειμένου στο «Παγκόσμιο Συμβούλιο Εκκλησιών» μου δίνει την ευκαιρία να διατυπώσω την ένστασή μου απέναντι σε κατά καιρούς διάφορα συγκρητιστικά αντικανονικά γεγονότα πού έγιναν σ’ αυτό αλλά και σ' αυτήν ταύτη την ονομασία τον, αφού σ' αυτό ή Ορθόδοξη Εκκλησία θεωρείται ως «μία εκ των Εκκλησιών» ή κλάδος της μίας Εκκλησίας πού ψάχνει και αγωνίζεται για την πραγμάτωση της στο παγκόσμιο Συμβούλιο Εκκλησιών. Αλλά για μας μία και μοναδική είναι ή Εκκλησία τού Χριστού πού ομολογούμε στο Σύμβολο της Πίστεως και όχι πολλές.

ΟΙ ΣΥΝΟΔΟΙ ΚΡΙΝΟΝΤΑΙ ΑΠΟ ΤΗ ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ ΤΟΥ ΠΟΙΜΝΙΟΥ
________

Η άποψη ότι η διατήρηση της γνησίας ορθοδόξου πίστεως διασφαλίζεται μόνο διά τον συνοδικού συστήματος ως τον μόνον «αρμόδιο και εσχάτου κριτού των Θεμάτων της πίστεως» έχει δόση υπερβολής και εκφεύγει της αληθείας καθότι στην εκκλησιαστική ιστορία πολλές συνόδοι εδίδαξαν και ενομοθέτησαν λανθασμένα και αιρετικά δόγματα και ο πιστός λαός τις απέρριψε και διεφύλαξε την ορθόδοξη πίστη και εθριάμβευσε την Ορθόδοξη Ομολογία. Ούτε σύνοδος άνευ του πιστού λαού, του πληρώματος της Εκκλησίας, ούτε λαός άνευ συνόδου Επισκόπων μπορούν να θεωρήσουν εαυτούς σώμα Χριστού και 'Εκκλησία Χριστού και να εκφράσουν σωστά το βίωμα και το δόγμα της Εκκλησίας.

ΝΑ ΕΙΜΑΣΤΕ ΕΙΛΙΚΡΙΝΕΙΣ ΜΕ ΤΟΥΣ ΑΙΡΕΤΙΚΟΥΣ
__________

Δεν μπορούν σε σύγχρονα εκκλησιαστικά κείμενα αυτού τού είδους να διατυπώνονται σκληρές ή προσβλητικές εκφράσεις, ούτε και κανένας νομίζω θέλει αυτού του τύπου τις εκφράσεις. Η αλήθεια όμως πρέπει να εκφράζεται με ακρίβεια και σαφήνεια, πάντοτε, βέβαια, με ποιμαντική διάκριση και αγάπη πραγματική προς όλους. Έχουμε χρέος και προς τούς αδελφούς μας πού βρίσκονται σε αιρέσεις ή σχίσματα να είμαστε απόλυτα ειλικρινείς μαζί τους και με αγάπη και πόνο να προσευχόμαστε και να κάνουμε τα πάντα για την επιστροφή τους στην Εκκλησία τον Χριστού.

ΑΠΑΙΤΕΙΤΑΙ ΑΚΡΙΒΗΣ ΘΕΟΛΟΓΙΚΗ ΔΙΑΤΥΠΩΣΗ ΤΩΝ ΚΕΙΜΕΝΩΝ
________

Ταπεινά θεωρώ ότι τέτοιας σπουδαιότητας και τέτοιου κύρους κείμενα της Αγίας και Μεγάλης Συνόδου της Ορθοδόξου Εκκλησίας πρέπει να είναι πολύ προσεκτικά και διατυπωμένα με πάσα ακρίβεια Θεολογική και νομοκανονική ώστε να μην απορρέουν από αυτά ασάφειες ή αδόκιμοι θεολογικά όροι και διατυπώσεις λανθασμένες πού μπορούν να οδηγήσουν σε παρερμηνείες και αλλοιώσεις τού ορθού φρονήματος της Ορθοδόξου Εκκλησίας. Εξάλλου μία Σύνοδος για να είναι έγκυρη και κανονική πρέπει να μην αφίσταται καθόλου από το πνεύμα και την διδασκαλία των προ αυτής αγίων Συνόδων, της διδασκαλίας των αγίων Πατέρων και των αγίων Γραφών και να μην έχει καμιά σκιά στη διατύπωση επακριβώς της ορθής πίστεως.

ΟΙ ΑΓΙΟΙ ΠΑΤΕΡΕΣ ΟΥΔΕΠΟΤΕ ΑΠΕΚΑΛΕΣΑΝ ΤΙΣ ΑΙΡΕΣΕΙΣ ΚΑΙ ΤΑ ΣΧΙΣΜΑΤΑ ΕΚΚΛΗΣΙΕΣ
________

Πότε οι άγιοι Πατέρες μας και πότε και πού στα κείμενα των ιερών κανόνων και των όρων των Οικουμενικών ή Τοπικών Ιερών Συνόδων απεκλήθησαν οι αιρετικές ή οι σχισματικές ομάδες ως εκκλησίες; Εάν είναι εκκλησίες οι αιρέσεις τότε που είναι η μοναδική και Μια Εκκλησία του Χριστού και των Αγίων Αποστόλων;

ΟΛΟΙ ΟΙ ΕΠΙΣΚΟΠΟΙ ΚΑΙ ΟΧΙ Η ΚΑΘΕ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΕΧΟΥΝ ΤΗ ΔΙΚΗ ΤΟΥΣ ΨΗΦΟ
_________

Ταπεινά διατυπώνω τη διαφωνία μου και στο γεγονός ότι καταργείται η πρακτική όλων των μέχρι τούδε Ιερών Συνόδων τοπικών και οικουμενικών όπου κάθε επίσκοπος έχει και τη δική του ψήφο και ουδέποτε αυτό το σχήμα, μια Εκκλησία μια ψήφος, που καθιστά τα μέλη της Αγίας και Μεγάλης Συνόδου, πλην των προκαθημένων, διακοσμητικά στοιχεία, αφαιρεθέντος απ’ αυτών του δικαιώματος της ψήφου.

Δεν θέλω με αυτά που έγραψα να λυπήσω κανένα και δεν θέλω να θεωρηθώ ότι διδάσκω η κρίνω τους εν Χριστώ αδελφούς μου και πατέρες μου. Απλώς αισθάνομαι την ανάγκη να εκφράσω αυτά που η συνείδησή μου μου επιβάλλει.

ΠΗΓΗ:


Ρομφαία

Η ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ ΤΟΥ ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟΥ ΤΗΣ ΡΩΣΙΑΣ


Η ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ ΤΟΥ ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟΥ ΤΗΣ ΡΩΣΙΑΣ

Του Παναγιώτη Τελεβάντου

=====

Η στρατηγική του Πατριαρχείου της Ρωσίας αναπτύχθηκε σε πολλά επιπεδα με στόχο να κλέψει την παράσταση από το Οικουμενικό Πατριαρχείο.

Καταρχήν πρόβαλε πολλά εμπόδια μέσω τρίτων για να αποδεχθεί τη σύγκληση της Πανορθόδοξης Συνόδου. Ανέδειξε λ.χ. την εκκρεμότητα στην Εκκλησια της Τσεχίας και της Σλοβακίας, το θέμα της δικαιοδοσίας του Κατάρ κτλ.. 

Αφού πέτυχε να εξαναγκάσει το Οικουμενικό Πατριαρχείο να κάνει τους αναγκαίους ελιγμούς για να προχωρήσει η διαδικασία αποφασίστηκε η σύγκληση της Πανορθόδοξης Συνόδου. Αφού το πέτυχε κι αυτό διέδιδε ότι το Οικουμενικό Πατριαρχείο υποχώρησε σε όλα τα θέματα για να επιτευχθεί η σύγκληση αλλά ούτως ή άλλως, ισχυριζόταν, η Πανορθόδοξη Σύνοδος δεν θα ασχοληθεί με θέματα πίστεως ή σημαντικά κανονικά προβλήματα γι’ αυτό και δεν θα συγκαταριθμηθεί μεταξύ των Οικουμενικών Συνόδων.

Αυτό που δεν έκανε το Πατριαρχείο Ρωσίας ήταν να θίξει -έστω και κατά το ελάχιστον- το επαίσχυντο οικουμενιστικό κείμενο της ε΄ προσυνοδικής επιτροπής. Απέκρυψε, δηλαδή, ότι το νέο κείμενο για τον Οικουμενισμό -που συντάχθηκε κατόπιν αιτήματος του Ρωσικού Πατριαρχείου- ασχολείται με θέματα πίστεως και θέλει να θεσμοθετήσει τις κακοδοξίες της διηρημένης Εκκλησίας και της βαπτισματικής θεολογίας σαν την πίστη της Εκκλησίας.

Μετά την παραπλάνηση της προπαγανδιστικής μηχανής του Ρωσικού Πατριαρχείου έσκασε η βόμβα της συνάντησης του Πατριάρχη Κύριλλου με τον Πάπα Φραγκίσκο. 

Έτσι έκλεψε την παράσταση και μετατόπισε το κέντρο ενδιαφέροντος από τη Σύνοδο στη συνάντηση του Πατριάρχη Κύριλλου και του Πάπα Φραγκίσκου.

Συνοπτικά! Καταρχήν εκβίασε τη λύση των προβλημάτων που υπήρχαν σύμφωνα με τις επιθυμίες του. Στη συνέχεια προσπάθησε να παραπλανήσει για το τι θα συμβεί στην Πανορθόδοξη Σύνοδο 1.) για να υποβαθμίσει την αξία της Συνόδου, 2.) για να περάσει το οικουμενιστικό κείμενο αλώβητο και 3.) για να κρημνίσει το κύρος του Οικουμενικού Πατριάρχη. Τέλος με την αυριανή συνάντηση με τον Πάπα Φραγκίσκο μετατόπισε, όχι απλά το ορθόδοξο, αλλά το παγκόσμιο ενδιαφέρον από την Πανορθόδοξη Σύνοδο στη συνάντηση των δύο ηγετών.

Οι Βυζαντινισμοί του Πατριαρχείου Ρωσίας μας προκαλούν αποστροφή. Το δικό μας ενδιαφέρον και οι προσευχές είναι επικεντρωμένες στους οικουμενιστικούς σχεδιασμούς της Πανορθόδοξης Συνόδου που προωθούν για θεσμοθέτηση από κοινού το Οικουμενικό Πατριαρχείο και το Πατριαρχείο Ρωσίας.

ΗΜΕΡΙΔΑ "ΑΓΙΑ ΚΑΙ ΜΕΓΑΛΗ ΣΥΝΟΔΟΣ", ΜΕΓΑΛΗ ΠΡΟΕΤΟΙΜΑΣΙΑ ΧΩΡΙΣ ΠΡΟΣΔΟΚΙΕΣ


ΟΙ ΑΝΤΙΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΕΣ ΕΤΟΙΜΑΖΟΝΤΑΙ ΝΑ ΔΩΣΟΥΝ ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΣΕ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΠΡΟΚΛΗΣΕΙΣ ΠΟΥ ΘΕΤΕΙ Η ΑΓΙΑ ΚΑΙ ΜΕΓΑΛΗ ΣΥΝΟΔΟΣ.

ΟΙ ΟΜΙΛΗΤΕΣ ΤΗΣ ΗΜΕΡΙΔΑΣ ΕΙΝΑΙ ΟΤΙ ΚΑΛΥΤΕΡΟ ΕΧΕΙ ΝΑ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΕΙ ΤΟ ΣΤΡΑΤΟΠΕΔΟ ΤΩΝ ΑΝΤΙΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΩΝ.

ΓΙ' ΑΥΤΟ ΟΙ ΠΙΣΤΟΙ ΑΝΑΜΕΝΟΥΝ ΜΕ ΠΟΛΛΗ ΑΝΥΠΟΜΟΝΗΣΙΑ ΝΑ ΑΚΟΥΣΟΥΝ ΤΙΣ ΑΝΑΛΥΣΕΙΣ ΠΟΥ ΘΑ ΚΑΝΟΥΝ.

ΟΛΑ ΔΕΙΧΝΟΥΝ ΑΝΤΙΞΟΑ ΤΟΥΛΑΧΙΣΤΟΝ ΚΑΤ' ΑΝΘΡΩΠΟΝ. 

ΑΛΛΑ Ο ΧΡΙΣΤΟΣ ΚΡΑΤΑ ΜΕ ΤΑ ΠΑΝΣΘΕΝΟΥΡΓΑ ΧΕΡΙΑ ΤΟΥ ΤΗΝ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΚΑΙ Σ' ΑΥΤΟΝ ΕΧΟΥΜΕ ΕΝΑΠΟΘΕΣΕΙ ΤΗΝ ΕΛΠΙΔΑ ΜΑΣ.

«ΟΙ “ΠΡΟΣΦΥΓΕΣ” ΗΡΘΑΝ ΓΙΑ ΝΑ ΜΕΙΝΟΥΝ. ΕΙΝΑΙ ΣΧΕΔΙΑΣΜΕΝΟ»!


«ΟΙ “ΠΡΟΣΦΥΓΕΣ” ΗΡΘΑΝ ΓΙΑ ΝΑ ΜΕΙΝΟΥΝ. ΕΙΝΑΙ ΣΧΕΔΙΑΣΜΕΝΟ»! (Ἀρχιεπ. Ἱερώνυμος)
=====

Ἐπιφυλακτικὸς ἀλλὰ καὶ ἰδιαίτερα ἀνήσυχος γιὰ τὸ μεταναστευτικὸ ζήτημα δήλωσε ὁ Ἀρχιεπίσκοπος Ἀθηνῶν καὶ πάσης Ἑλλάδος Ἱερώνυμος, μιλώντας στὴν ἐκπομπὴ «Η ΕΛΛΑΔΑ ΣΤΟΝ ΚΑΘΡΕΦΤΗ», ἐκτιμώντας ὅτι ὅσα συμβαίνουν σήμερα εἶναι σχεδιασμένα γιὰ τὰ ἑπόμενα πενήντα χρόνια. Ὁ Ἀρχιεπίσκοπος προέβη μάλιστα στὴν δυσοίωνη πρόβλεψη ὅτι οἱ πρόσφυγες καὶ οἱ μετανάστες θὰ ἐγκλωβιστοῦν τελικὰ στὴ χώρα.

Σὲ ἐρώτηση γιὰ τὶς ἀντιδράσεις τῶν Μητροπολιτῶν ἀναφορικὰ μὲ τὴν ἀνέγερση μουσουλμανικῶν τζαμιῶν καλεῖ σὲ περίσκεψη καὶ λέει ὄχι στὶς βιαστικὲς κινήσεις, παρὰ τὴν ἀρχικὴ προσωπική του συμφωνία: «Τώρα μετὰ ἀπ᾽ ὅλα αὐτὰ ποὺ ζοῦμε καὶ γίνονται, ὀφείλω νὰ πῶ ὅτι ἐπιφυλάσσομαι. Δὲν πρέπει νὰ βιαστοῦμε.». Ἔθεσε δὲ ὁ ἴδιος χαρακτηριστικὰ τὸ ἑξῆς ἐρώτημα: «Σὲ ποιούς θὰ κάνουμε τζαμί; Στοὺς Σουνίτες ἢ στοὺς Σιίτες ποὺ σφάζονται μεταξύ τους;  Τί θὰ κάνουν αὐτοὶ οἱ ἄνθρωποι; Προσευχὴ ἢ θὰ γίνουν τὰ τζαμιὰ σχολεῖα Τζιχαντισμοῦ καὶ φονταμενταλισμοῦ; Καὶ ποιός θὰ τὰ ἐλέγξει αὐτὰ τὰ πράγματα;»

Ὁ Ἀρχιεπίσκοπος δήλωσε ἰδίως ἐπιφυλακτικὸς γιὰ ἕναν ἐπιπλέον λόγο: «Πιστεύετε ἄραγε ὅτι ὅλοι αὐτοὶ οἱ ἄνθρωποι ποὺ ἔρχονται καθημερινά, οἱ μετανάστες καὶ οἱ πρόσφυγες θὰ φύγουν ἀπὸ τὴν Ἑλλάδα; Ἐγὼ δὲν τὸ πιστεύω. Ὅλα αὐτὰ τὰ πράγματα μοῦ φαίνονται σχεδιασμένα. Ὅταν κλείνουν τώρα τὰ σύνορα στὸ Βορρᾶ, ἐσεῖς περιμένετε ὅτι θὰ φύγουν; Ποῦ θὰ πᾶνε;», ἀναρωτήθηκε ὁ κ. Ἱερώνυμος, κάνοντας λόγο γιὰ προσωπικὲς ἀπόψεις, ἐνῶ ἄφησε αἰχμὲς γιὰ τὶς εὐθύνες ἀναφορικὰ μὲ τὸν πόλεμο στὴ Συρία. «Πραγματικὰ θὰ ἤθελα νὰ κλείσουμε ἕνα ραντεβοὺ μετὰ ἀπὸ πέντε χρόνια, ἂν ζῶ, γιὰ νὰ δεῖτε ἂν ἔχω δίκιο», κατέληξε μὲ νόημα.

ΠΗΓΗ:


Χριστιανική Βιβλιογραφία

ΛΗΣΤΡΙΚΗ Η ΠAΝΟΡΘΟΔΟΞΗ ΣΥΝΟΔΟΣ ΠΟΥ ΔΕΝ ΘΑ ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΕΙ ΤΙΣ Η΄ΚΑΙ Θ΄ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΕΣ ΣΥΝΟΔΟΥΣ


ΛΗΣΤΡΙΚΗ Η ΠAΝΟΡΘΟΔΟΞΗ ΣΥΝΟΔΟΣ ΠΟΥ ΔΕΝ ΘΑ ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΕΙ ΤΙΣ Η΄ΚΑΙ Θ΄ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΕΣ ΣΥΝΟΔΟΥΣ

Του π. Γεώργιου Μεταλληνού
=====

Οἱ Σύνοδοι τοῦ 14ου αἰῶνος διατυπώνουν τὴν θεολογία περὶ τῆς Θείας Χάριτος. Ἡ Ὀρθόδοξη Παράδοση δέχεται αὐτὲς τὶς Συνόδους ὡς 9η Οἰκουμενικὴ καὶ πανορθόδοξα γίνεται αὐτὸ ἀποδεκτὸ ἀπὸ γνωστοὺς Θεολόγους. Διότι καὶ ἡ Σύνοδος αὐτή, ὅπως καὶ ἡ 8η τὸ 879, διαφοροποιοῦν ριζικὰ τὴν ὀρθόδοξη Ἐκκλησία, στὴν πατερικὴ συνέχειά της, ἀπὸ τὸν χριστιανισμὸ τῆς Δύσεως. Ὁ Ἅγιος Γρηγόριος Παλαμᾶς, λοιπόν, μὲ τὴν θεολογία του, καρπὸ τῆς παρουσίας τοῦ Ἁγίου Πνεύματος μέσα στὴν φωτισμένη ἀπὸ τὸ Ἅγιο Πνεῦμα καρδιά του, εἶναι ὁ Πατέρας τῆς 9ης Οἰκουμενικῆς Συνόδου.Ἕνα ἐπίκαιρο ἐρώτημα εἶναι: Ἡ μέλλουσα νὰ συνέλθει πανορθόδοξος Σύνοδος τί θὰ κάνει; Ἑτοιμάζεται αὐτὴ ἡ Σύνοδος, γιὰ νὰ μᾶς ὁδηγήσει, ὅπως διαβάζουμε καὶ ὅπως βλέπουμε, στὴν ἀποδοχὴ τοῦ παπισμοῦ καὶ τοῦ Προτεσταντισμοῦ ὡς αὐθεντικῶν χριστιανισμῶν. Αὐτὸ εἶναι τὸ τραγικό. Εὔχομαι νὰ μὴ γίνει ποτέ. Ἀλλὰ ἐκεῖ ὁδηγοῦνται τὰ πράγματα. Ἐάν, λοιπόν, συνέλθει ἡ Πανορθόδοξος Σύνοδος, ποὺ θὰ ἔχει τὸν χαρακτήρα γιὰ μᾶς Οἰκουμενικῆς Συνόδου, ἐὰν συνέλθει καὶ δὲν δεχθεῖ μεταξὺ τῶν Οἰκουμενικῶν Συνόδων τὴν 8η καὶ τὴν 9η, θὰ εἶναι ψευδοσύνοδος. 

ΕΙΝΑΙ ΛΑΘΟΣ Η ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΗ ΣΤΟΙΧΕΙΩΝ ΤΗΣ ΑΛΗΘΟΥΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΣΤΟ ΠΛΗΘΟΣ ΤΩΝ ΑΙΡΕΤΙΚΩΝ ΟΜΑΔΩΝ


ΕΙΝΑΙ ΛΑΘΟΣ Η ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΗ ΣΤΟΙΧΕΙΩΝ ΤΗΣ ΑΛΗΘΟΥΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΣΤΟ ΠΛΗΘΟΣ ΤΩΝ ΑΙΡΕΤΙΚΩΝ ΟΜΑΔΩΝ

Του Β. Χαραλάμπους, θεολόγου
=====

Στη γνωστή «Δήλωση του Τορόντο», που τιτλοφορείται «Η Εκκλησία, οι Εκκλησίες και το Παγκόσμιο Συμβούλιο Εκκλησιών», αναφέρεται στην παράγραφο 5 ότι «Οι εκκλησίες-μέλη του Π.Σ.Ε.  αναγνωρίζουν στις άλλες εκκλησίες στοιχεία της αληθούς εκκλησίας*». Ποια αναγνώριση στοιχείων αληθούς εκκλησίας μπορούμε να αναγνωρίσουμε στους Πεντηκοστιανούς, τους Λουθηρανούς, στους Μεθοδιστές και στις  λοιπές αιρετικές ομάδες;

Στην παράγραφο 8 της «Δήλωσης του Τορόντο», αναφέρεται ότι «Οι εκκλησίες-μέλη εισέρχονται σε πνευματικές σχέσεις για να οικοδομηθεί το Σώμα του Χριστού και να ανακαινισθεί η ζωή των εκκλησιών*».

Πότε στην ιστορία της Εκκλησίας έχει ειπωθεί τέτοιος λόγος; Θα μπορούσε ποτέ κανείς εκ των Αγίων Πατέρων της Εκκλησίας, να αναφέρει ότι το Σώμα του Χριστού θα οικοδομηθεί από τις πνευματικές σχέσεις με αιρετικούς; 

Ο Άγιος Ιουστίνος Πόποβιτς ερμηνεύοντας τον λόγον του Αποστόλου Παύλου «Μέχρι καταντήσωμεν…εις μέτρον ηλικίας του πληρώματος του Χριστού» (Εφ. 4,13) αναφέρει ότι «Τούτο σημαίνει να αυξηθή ο άνθρωπος και να εισέλθη εις όλας τας θείας τελειότητας του Χριστού, να ενωθή πνευματικώς και κατά χάριν με Αυτόν…Ή, να ζη τον Χριστόν, το εν Αυτώ πλήρωμα της Θεότητος, ως την ζωήν του, ως την ψυχήν του, ως την παναξίαν του, ως την αιωνιότητά του, ως τον τελικόν σκοπόν του και το τελικόν νόημά του, ως μοναδικόν αληθινόν Θεόν και μοναδικόν αληθινόν άνθρωπον, τέλειον Θεόν και τέλειον άνθρωπον.  Με μίαν λέξιν, να ζή Αυτόν ως Θεάνθρωπον, ως το καθολικόν νόημα όλων των θεοκτίστων κόσμων…Και τούτο γίνεται μόνο δια της Εκκλησίας, και εν τη Εκκλησία, δια της οποίας και μόνον οι άνθρωποι φθάνουν εις τον τελικόν σκοπόν και το τελικόν νόημα της ανθρωπίνης υπάρξεως σε όλους τους κόσμους»**.

Θα επαναλάβομε τα λόγια του Αγίου Ιουστίνου Πόποβιτς «Και τούτο γίνεται μόνο δια της Εκκλησίας, και εν τη Εκκλησία, δια της οποίας και μόνον οι άνθρωποι φθάνουν εις τον τελικόν σκοπόν και το τελικόν νόημα της ανθρωπίνης υπάρξεως σε όλους τους κόσμους».  Μπορούμε λοιπόν να δεχθούμε την αθεολόγητη εκκλησιολογική εκτροπή της παραγράφου 8 της «Δήλωσης του Τορόντο», που λέγει ότι «οι εκκλησίες-μέλη εισέρχονται σε πνευματικές σχέσεις για να οικοδομηθεί το Σώμα του Χριστού και να ανακαινισθεί η ζωή των εκκλησιών»;

Καμιά αναγνώριση στοιχείων αληθούς εκκλησίας δεν μπορεί να αναγνωρισθεί στους αιρετικούς. Είναι αντορθόδοξη τέτοια αναγνώριση και αθεολόγητη εκκλησιολογική εκτροπή.

*«Η συμβολή της Ορθόδοξης Εκκλησίας και θεολογίας στο Παγκόσμιο Συμβούλιο Εκκλησιών» (Στυλιανού Χ. Τσομπανίδη)
**Αγίου Ιουστίνου Πόποβιτς «Άνθρωπος και Θεάνθρωπος – Μελετήματα Ορθοδόξου Θεολογίας»

ΜΙΑ ΜΗ ΘΕΟΦΙΛΗΣ ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ ΤΟΥ ΠΑΤΡΙΑΡΧΗ ΙΕΡΟΣΟΛΥΜΩΝ


ΜΙΑ ΜΗ ΘΕΟΦΙΛΗΣ ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ ΤΟΥ ΠΑΤΡΙΑΡΧΗ ΙΕΡΟΣΟΛΥΜΩΝ

Του θεολόγου κ. Ανδρέα Κυριακού
=====

Ο Πατριάρχης Ιεροσολύμων κ. Θεόφιλος εδέχθη στις 10.2. ε.έ. τον Γενικό Γραμματέα του Π.Σ.Ε. κ. Όλαβ Φύκσε Τβάιτ. Η συζήτηση των περιεστράφη γύρω από τις εργασίες της πρόσφατης Σύναξης των Προκαθημένων των Ορθοδόξων Εκκλησίων στη Γενεύη. Μεταξύ άλλων ο Γενικός Γραμματέας του Π.Σ.Ε. ευχαρίστησε το Μακαριότατο για τη συνεργασία του Πατριαρχείου Ιεροσολύμων με το Π.Σ.Ε..

Ο Γενικός Γραμματέας του Π.Σ.Ε. που έγινε δεκτός μετά πλείστων τιμών στο Πατριαρχείο ανήκει στους Λουθηρανούς της Νορβηγίας, μια προτεσταντική αίρεση, που είναι τόσο «προχωρημένη» κι αποστασιοποιημένη από κάθε χριστιανική εννοια, ώστε «ευλογεί» «γάμους» ομοφυλοφύλων!!! Παρά ταύτα ο Μακαριότατος δεν είχε καμιά δυσκολία να δεχθεί τον εν λόγω κύριο με κάθε τιμή. Για ποιο λόγο άλλωστε, αφού ο κ. Όλαβ Τβάιτ, που αναφέραμε πιο πάνω, (παρά το γεγονός ότι είναι ακραίος αιρετικός) παρέστη τιμητικά στο συλλείτουργο των Προκαθημένων στη Γενεύη και προσφωνήθηκε ως «αιδεσιμολογιώτατος» από τον Οικουμενικό Πατριάρχη; 

Όσον αφορά τη συνεργασία του Πατριαρχείου των Ιεροσολύμων με το Π.Σ.Ε. τι να πει κανείς; Το παλαίφατο Πατριαρχείο, που κρατούσε ψηλά τη σημαία της Ορθοδοξου πίστεως αρνούμενο να συναγελαστεί με την πανσπερμία των αιρέσεων, που ακούει στο όνομα «Π.Σ.Ε.» έσπευσε, με την άνοδο στο Θρόνο του Μακαριότατου κ. Θεόφιλου, να συγκαταριθμηθεί στην έν λόγω οργάνωση, που όπως είναι φυσικό, άγεται και φέρεται από τους αιρετικούς Προτεστάντες. 

Κι ένα τελευταίο. Πώς θα βοηθήσει ο ακραίος Προτεστάντης τους Ορθόδοξους Προκαθημένους στη λύση των θεματων που βρίσκονται ενώπιον της Πανορθοδόξου Συνόδου; Μήπως με τη διαβόητη «θεωρία των κλάδων»; Αν ο Μακαριότατος Ιεροσολύμων επιθυμει να είναι θεοφιλής και φιλόθεος η πατριαρχία του, ας εγκαταλείψει πάραυτα το «Π.Σ.Ε.», όπως έπραξαν οι Εκκλησίες της Βουλγαρίας και της Γεωργίας.

Wednesday, February 10, 2016

Η OCL ΟΝΕΙΡΕΥΕΤΑΙ ΑΥΤΟΚΕΦΑΛΗ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΤΗΣ ΑΜΕΡΙΚΗΣ ΠΟΥ ΘΑ ΣΥΜΠΕΡΙΛΑΜΒΑΝΕΙ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΔΙΚΑΙΟΔΟΣΙΕΣ



Η OCL ΟΝΕΙΡΕΥΕΤΑΙ ΑΥΤΟΚΕΦΑΛΗ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΤΗΣ ΑΜΕΡΙΚΗΣ ΠΟΥ ΘΑ ΣΥΜΠΕΡΙΛΑΜΒΑΝΕΙ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΔΙΚΑΙΟΔΟΣΙΕΣ

Του Παναγιώτη Τελεβάντου
=====

Εκεί που νομίσαμε ότι το αίτημα για αυτοκεφαλία της Εκκλησίας της Αμερικής βρισκόταν σε χειμερία νάρκη νάσου την διαβόητη OCL (Orthodox Christian Laity) να το επαναφέρει με απόφαση που πήραν οι ηγέτες της κατά τη συνάντηση που είχαν πριν λίγες μέρες στο Χιούστον του Τέξας.

Όλες οι 12 ορθόδοξες Δικαιοδοσίες πρέπει να ενωθούν σε μία ορθόδοξη αυτοκέφαλη Εκκλησία της Αμερικής η οποία και να εκλέξει τον πρώτο ηγέτη της και αυτό πρέπει να γίνει με απόφαση της Αγίας και Μεγάλης Συνόδου, ισχυρίζονται.

Ότι στο μέλλον αυτή θα είναι η κατάληξη της Εκκλησίας της Αμερικής ουδείς το αμφιβάλλει. Το γε νυν έχον καταρχήν το αίτημα αυτό προσκρούει στη βούληση του Οικουμενικού Πατριαρχείου που θεωρεί -και δικαίως- την Αρχιεπισκοπή Αμερικής ως το πνεύμονα που του επιτρέπει να ζει.

Αλλά αυτή δεν είναι η ουσία του θέματος. Το μείζον ερώτημα δεν είναι αν πρέπει να ενωθούν οι 12 Δικαιοδοσίες σε μία αλλά να ενωθούν μέσα στο πνεύμα της παράδοσης της Ορθοδόξου Εκκλησίας.

Αυτή τη στιγμή οι 12 Δικαιοδοσίες, χωρίς καμιά εξαίρεση, ανταγωνίζονται η μία την άλλη ώστε να αποδειχθούν στην πράξη πιο εκκοσμικευμένες και πιο Προτεσταντικές. Ο Οικουμενισμός και η εκκοσμίκευση τρώνε κυριολεκτικά τα σωθικά τους. Η Προτεσταντική αύρα είναι η ζωογόνος πνοή που τις ζωογονεί.

Με αυτά τα δεδομένα την αυτοκεφαλία τι την χρειάζονται;

Φυσικώ τω λόγω οι πιστοί ακούν το αίτημα του OCL για αυτοκεφαλία πολύ καχύποπτα.

Δεν είναι η ώρα της αυτοκεφαλίας. Θα έρθει κι αυτή. Όντως! Είναι απαράδεκτο να υπάρχουν τόσες πολλές Δικαιοδοσίες σε μιά χώρα αλλά το μείζον είναι να καταπολεμηθούν και στις 12 Δικαιοδοσίες η εκκοσμίκευση, οι νεωτερισμοί, ο Οικουμενισμός και το προτεσταντικό φρόνημα.

π. ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΜΑΛΑΜΟΥΣΗΣ: ΕΝΑΣ ΒΑΜΜΕΝΟΣ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΗΣ


π. ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΜΑΛΑΜΟΥΣΗΣ: ΕΝΑΣ ΒΑΜΜΕΝΟΣ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΗΣ
(Τα χάλια της Μητροπόλεως Γερμανίας)

Του Παναγιώτη Τελεβάντου
=====

Διαβάσαμε στη “Ρομφαία”:

“Ο πατήρ Απόστολος, αρχιερατικός επίτροπος στη Βαυαρία, ανταποκρίνεται δίχως αναστολές στις προσκλήσεις του ιμάμη να παραστεί σε θρησκευτικές εκδηλώσεις των μουσουλμάνων και ο Ιντριτς, με καταγωγή από τα Σκόπια, δεν διστάζει να περάσει το κατώφλι της ορθόδοξης Εκκλησίας του Μονάχου.

«Ερχονται αυτοί, πάμε εμείς, έτσι γίνεται» λέει ο δραστήριος ιερωμένος.

Τούτη την εποχή ο πατήρ Απόστολος βοηθάει τον θρησκευτικό ηγέτη των μουσουλμάνων να χτίσει ένα μεγάλο τζαμί και μουσουλμανικό κέντρο στο Μόναχο, συμμετέχοντας μάλιστα, με έγκριση του μητροπολίτη Γερμανίας κ. Αυγουστίνου, μαζί με άλλες εξέχουσες προσωπικότητες της Βαυαρίας στο ανώτατο ιδρυτικό συμβούλιο του τεμένους!

Ο ιερέας Απόστολος Μαλαμούσης είναι μια προσωπικότητα στη Βαυαρία, τιμημένος από τους πάντες για τις πλούσιες ανθρωπιστικές, πολιτιστικές και βεβαίως θρησκευτικές δραστηριότητές του. Μέχρι και ο σύλλογος Τούρκων της Γερμανίας του έδωσε παράσημο.”

Αυτές, λοιπόν, είναι οι επιδόσεις του βαμμένου οικουμενιστή π. Απόστολου Μαλαμούση.  Συναγελάζεται, συμπροσεύχεται και κάνει κοινές ποιμαντικές παραστάσεις συνεχώς με τους Παπικούς και τους Προτεστάντες αλλά κι έχει λίαν αρμονικές και στενές σχέσεις με τους Τούρκους -κατά το πλείστον- Μουσουλμάνους του Μονάχου τους οποίους μάλιστα βοηθά για να κτίσουν τέμενος στην πόλη.!!!

Έτσι αντιλαμβάνεται το ρόλο του ως ιερέα ο π. Απόστολος Μαλαμούσης. Ένας ιερέας που τρέχει για να φτιάξει τζαμιά κι όχι εκκλησίες.

Αυτός είναι ο π. Απόστολος Μαλαμούσης που βραβεύουν ακόμη κι οι Τούρκοι κι αυτή είναι η Μητρόπολη Γερμανίας. Μια οικουμενιστική Μητρόπολη. Πολύ χάλια κατάσταση.