hits

Thursday, January 29, 2015

ΓΕΝΝΑΙΑ ΤΟΠΟΘΕΤΗΣΗ ΤΟΥ ΣΕΒ. ΦΘΙΩΤΙΔΟΣ ΕΝΑΝΤΙ ΤΗΣ ΑΘΕΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ ΤΣΙΠΡΑ ΚΑΙ ΕΝΑΝΤΙ ΤΩΝ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΩΝ ΠΟΥ ΤΗΣ ΚΑΝΟΥΝ ΠΛΑΤΕΣ



ΓΕΝΝΑΙΑ ΤΟΠΟΘΕΤΗΣΗ ΤΟΥ ΣΕΒ. ΦΘΙΩΤΙΔΟΣ ΕΝΑΝΤΙ ΤΗΣ ΑΘΕΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ ΤΣΙΠΡΑ ΚΑΙ ΕΝΑΝΤΙ ΤΩΝ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΩΝ ΠΟΥ ΤΗΣ ΚΑΝΟΥΝ ΠΛΑΤΕΣ

Του Παναγιώτη Τελεβάντου
=====

Διαβάσαμε στο ιστολόγιο “Τρομακτικό”:

“Υπέρ του θρησκευτικού όρκου τοποθετείται ο μητροπολίτης Φθιώτιδας με δήλωσή του στο... Star Κεντρικής Ελλάδας παίρνοντας ξεκάθαρη θέση στην συζήτηση που άνοιξε με αφορμή τον πολιτικό όρκο του νέου πρωθυπουργού.

Σε αντίθεση με άλλους ιεράρχες που τάσσονται υπέρ της κατάργησης διατυπώνοντας μάλιστα την άποψη ότι τα ευαγγελικά κείμενα το απαγορεύουν ρητά, ο μητροπολίτης Φθιώτιδας τονίζει πως «κάνουν λάθος». 

Ο κ. Νικόλαος εξηγεί πως «ο θρησκευτικός όρκος είναι αναγνώριση της εκκλησίας και δεν είναι όρκος μεταξύ ανθρώπων».

«Η νέα άθεη κυβέρνηση παραμερίζει την εκκλησία και αυτό με λυπεί» λέει ο κ. Νικόλαος και εύχεται ο ελληνικός λαός να μην το μετανιώσει. Ο μητροπολίτης εκφράζει επίσης την άποψη πως ο κ. Τσίπρας δεν θα προχωρήσει τελικά στο χωρισμό εκκλησίας κράτους γιατί δεν θα τον συμφέρει οικονομικά.”

Τα πιο θερμά υικά μας συγχαρητήρια στον Αγιο Φθιώτιδος για την γενναία του τοποθέτηση. 

Η παρέμβασή του δείχνει ότι υπάρχουν ακόμη ιεράρχες που έχουν ανάστημα και δεν δειλιάζουν να αντιμετωπίζουν με γενναιότητα την απροκάλυπτη επίθεση των άθεων που μας κυβερνούν που επιδιώκουν να περιθωριοποιήσουν την πίστη μας και να απογαλακτίσουν το ευλογημένο μας έθνος από την τροφό του την Ορθόδοξη Εκκλησία.

Ορθότατα πράττει, επίσης, ο Σεβ. Φθιώτιδος να ελέγξει τους μητροπολίτες της αισχύνης που βγήκαν να στηρίξουν τον άθεο και θεομπαίκτη πρωθυπουργό που ζητά από την μια την ευχή του Αρχιεπισκόπου και ύστερα αρνείται να δώσει θρησκευτικό όρκο.

Προπαντός συγχαίρουμε τον Σεβ. Φθιώτιδος επειδή έχει το ανάστημα να πει ότι ο κ. Τσίπρας δεν θα τολμήσει να επιβάλει πλήρη χωρισμό Εκκλησίας και Πολιτείας επειδή αυτό δεν συμφέρει στο Δημόσιο κορβανά και όχι επειδή έχει αναστολές να προσβάλει την πίστη μας.

Ευχαριστούμε θερμά, Σεβασμιότατε Φθιώτιδος, για την παρέμβασή σας.

Μας εμπνέετε κυριολεκτικά. Κατανοούμε πλήρως το ότι ο Αρχιεπίσκοπος δεν μπορεί να πει δημόσια τα ίδια πράγματα επειδή αυτό επιβάλλει το συμφέρον της Εκκλησίας και του ποιμνίου Της.

Γι’ αυτό η επιβεβλημένη παρέμβασή σας μας παρηγόρησε.

Wednesday, January 28, 2015

Ο ΑΓΙΟΣ ΝΕΚΤΑΡΙΟΣ ΑΠΑΝΤΑ ΣΤΟΝ ΣΕΒ. ΑΡΓΟΛΙΔΟΣ ΝΕΚΤΑΡΙΟ ΓΙΑ ΤΟ ΕΠΙΤΡΕΠΤΟ ΤΟΥ ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΟΥ ΟΡΚΟΥ



Ο ΑΓΙΟΣ ΝΕΚΤΑΡΙΟΣ ΑΠΑΝΤΑ ΣΤΟΝ ΣΕΒ. ΑΡΓΟΛΙΔΟΣ ΝΕΚΤΑΡΙΟ ΓΙΑ ΤΟ ΕΠΙΤΡΕΠΤΟ ΤΟΥ ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΟΥ ΟΡΚΟΥ

Του Παναγιώτη Τελεβάντου
======

Πάλιν σε νάρκη πέσαμε! Ο Σεβ. Αργολίδος από ότι φαίνεται είναι και αθεολόγητος και επιπόλαιος.

Δέστε τι γράφει η Romfea.gr ότι είπε για το θέμα της άρνησης του πρωθυπουργού να ορκιστεί με θρησκευτικό όρκο:

«Εγώ είμαι κατά της θρησκευτικής ορκωμοσίας όχι μόνο στην Βουλή, όχι μόνο στις υπηρεσίες, αλλά και στα δικαστήρια. Είναι απαράδεκτο να ορκιζόμαστε στο Ευαγγέλιο. Το να ορκιζόμαστε στο Ευαγγέλιο που είναι κατά του όρκου το θεωρώ απαράδεκτο, γι' αυτό και πολύ καλά έκανε ο κ. πρωθυπουργός που δεν ορκίστηκε και μακάρι να ‘ρθει η ώρα να σταματήσει ο όρκος. Ας βρεθεί κάτι άλλο».

Ας πούμε ότι θεωρητικά έχει δίκαιο και ότι δεν πρέπει να ορκίζονται οι πολιτικοί άρχοντες. Γιατί το θυμήθηκε τώρα; Εχει σκεφθεί τις συνέπειες; Εχει αναλογιστεί τι θα συμβεί αν θέσει πρώτη το θέμα η Εκκλησία -όπως ζητά ο Σεβασμιότατος; Δεν θα βρουν την ευκαιρία οι Εκκλησιομάχοι που μας κυβερνούν να θέσουν θέμα δυσμενούς χωρισμού Εκκλησίας και Πολιτείας;

Αυτό που με ανησυχεί προπαντός με τις παρεμβάσεις και τις δημόσιες παραστάσεις του Σεβ. Αργολίδος είναι η επιπολαιότητα που τον χαρακτηρίζει η οποία εκδηλώνεται με ψηλαφητή θεολογική ανεπάρκεια. Είναι φανερό επομένως ότι θα μας προκαλεί συνεχώς ζημιά.

Ας ακούσει τι λέγει για το θέμα του όρκου των αρχόντων ο Αγιος Νεκτάριος ο Θαυματουργός που φαίνεται ότι τον εμπνέει αφού πήρε το όνομά του.

Γράφει, λοιπόν, ο Αγιος Νεκτάριος:

Ἀπαγορεύει ὁ Σωτὴρ καὶ τὸν ὑπὸ τῶν ἀρχῶν καὶ ἐξουσιῶν ἀπαιτούμενον ὅρκον;

"Ο Σωτὴρ ἀπηγόρευσε τὸν ὅρκον τὸν πρὸς ἀλλήλους καὶ οὐχὶ τὸν ὅρκον τὸν διδόμενον ἐνώπιον τῶν ἀρχῶν καὶ ἐξουσιῶν τὸν ὑπὸ τοῦ νόμου ἀπαιτούμενον πρὸς πίστωσιν τῆς ἀληθείας καὶ διαβεβαίωσιν τῶν ἀρχῶν. Διότι καὶ αὐτὸς ὁ Σωτὴρ ἐξορκισθεὶς ὑπὸ τοῦ ἀρχιερέως νὰ μαρτυρήσῃ εἰ αὐτός ἐστιν ὁ Χριστός, ἐδέχθη τὸν ὅρκον, καὶ ὡμολόγησεν ὅτι αὐτός ἐστιν (Ματ. κς´ 63). Ἐπίσης καὶ ὁ Ἀπόστολος Παῦλος γράφων πρὸς Ῥωμαίους ἐπικαλεῖται μάρτυρα τὸν Θεὸν πρὸς πίστωσιν τῶν λόγων αὐτοῦ, ὅτι μνείαν ποιεῖται πάντοτε αὐτῶν ἐπὶ τῶν προσευχῶν αὐτοῦ (Ρωμ. α´ 9). Ὡσαύτως καὶ πρὸς τοὺς Κορινθίους γράφων μάρτυρα τὸν Θεὸν ἐπικαλεῖται πρὸς πίστωσιν τῶν λόγων τοῦ ὅτι φείδεται αὐτῶν (Β´ Κορινθ. α´ 23). Καὶ ὁ ἄγγελος τῆς Ἀποκαλύψεως ὤμοσεν ἐν τῷ ζῶντι εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων, ὃς ἔκτισε τὸν Οὐρανὸν καὶ τὰ ἐν αὐτῷ καὶ τὴν Γῆν καὶ τὰ ἐν αὐτῇ, καὶ τὴν θάλασσαν καὶ τὰ ἐν αὐτῇ. (Ἀποκ. Ι' 6).

Ὥστε “ὁ ὅρκος ἐπὶ δικαίῳ ἐνώπιον ἀρχῶν ἐπιτρέπεται».

Ακούτε, Σεβασμιότατε Αργολίδος, τι λέγει ο Αγιος Νεκτάριος: “ὁ ὅρκος ἐπὶ δικαίῳ ἐνώπιον ἀρχῶν ἐπιτρέπεται.»

Εσείς τι λέτε τώρα;

ΠΗΓΗ: 

ΕΧΟΥΝ ΙΕΡΩΣΥΝΗ ΟΙ ΠΑΠΙΚΟΙ;




ΕΧΟΥΝ ΙΕΡΩΣΥΝΗ ΟΙ ΠΑΠΙΚΟΙ;

(Ο ΓΕΡΟΝΤΑΣ ΓΑΒΙΡΗΛ ΤΟΥ ΚΕΛΛΙΟΥ ΤΟΥ ΟΣΙΟΥ ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΥ ΞΕΣΚΕΠΑΖΕΙ ΤΟ ΠΡΟΣΩΠΟ ΤΟΥ ΠΑΠΙΣΜΟΥ-ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΥ ΜΕ 14 ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ ΣΕ ΙΣΑΡΙΘΜΑ ΕΡΩΤΗΜΑΤΑ)
=====

- Γέροντα Γαβριὴλ εἶναι μερικοὶ ἱερωμένοι ποὺ λένε ὅτι οἱ παπικοὶ ἔχουν ἱερωσύνη. Τί ἀπαντᾶμε σὲ αὐτούς;

Ὄχι δὲν ἔχουν ἱερωσύνη. Τὸ λένε οἱ Ἅγιοι. Ὁ Ἅγιος Νικόδημος στὸ Πηδάλιο λέει: οἱ παπικοὶ εἶναι ἀβάπτιστοι, εἶναι παμπάλαιοι αἱρετικοί. Πῶς ἔχουν ἱερωσύνη; Κι ὕστερα ρωτᾶμε τοὺς ἱερεῖς αὐτοὺς ποὺ λένε ὅτι οἱ παπικοὶ εἶναι ἐκκλησία καὶ πρέπει νὰ ἑνωθοῦμε καὶ τοὺς βάζουν μέσα στὴν Ἐκκλησία καὶ τοὺς δίνουν ἀντίδωρο:

Ὅταν τελοῦν τὴν Θεία Λειτουργία καὶ λένε τὶς εὐχὲς τῶν κατηχουμένων τὶ λένε ἐκεῖ πέρα; "Ὅσοι κατηχούμενοι, προέλθετε... οἱ κατηχούμενοι, προέλθετε... ὅσοι κατηχούμενοι, προέλθετε. Μή τις τῶν κατηχουμένων". (῞Οσοι εἴσαστε κατηχούμενοι νὰ πηγαίνετε... οἱ κατηχούμενοι νὰ πηγαίνετε... ὅσοι εἴσαστε κατηχούμενοι, νὰ πηγαίνετε. Κανένας ἐδῶ ἀπὸ τοὺς κατηχού μενους). 

Τί εἶναι οἱ κατηχούμενοι; Εἶναι γραμμένοι στὰς δέλτους τῆς Ἐκκλησίας καὶ κατηχοῦνται καὶ σὲ λίγο θὰ γίνουν καὶ αὐτοὶ μέλη τῆς Ἐκκλησίας. Κι ὅμως οὔτε αὐτοὺς ἡ Ἐκκλησία τοὺς ἀφήνει νὰ πάρουν μέρος σὲ ὅλη τὴ Θεία Λειτουργία. Ὅταν κάνετε τὴ Θεία Λειτουργία, θέατρο παίζετε; Δὲν πιστεύετε σὲ αὐτὰ ποὺ λέτε; Πῶς θὰ βάλεις ἕνα αἱρετικὸ καὶ θὰ τοῦ δώσεις ἀντίδωρο;

Ἀναφέρεται τὸ ἑξῆς: Ὁ Πατριάρχης ὁ Ἀθηναγόρας ἔκανε τὴν ἄρση τῶν ἀναθεμάτων. Καὶ κοιμήθηκε. Ὁ πατὴρ Θεόκλητος ὁ Διονυσιάτης ζοῦσε, κι ἐμφανίστηκε ἕνα βράδυ στὸν ὕπνο του σὰν ἀρκούδα ὁ Ἀθηναγόρας, καὶ λέει στὸν Θεόκλητο: - Θεόκλητε, Θεόκλητε, τὶ ἔκανα, τὶ ἔκανα...

(Συνεχίζεται)

THE RIGHT REVEREND BISHOP (HE OR SHE?)



THE RIGHT REVEREND BISHOP (HE OR SHE?)

Του θεολόγου κ. Ανδρέα Κυριακού
=====

Tα ψέμματα τελειώσανε! Η γυναικεία «αρχιερωσύνη» του Aγγλικανισμού είναι πια, όχι απόφαση, αλλά γεγονός τετελεσμένο. Η «σεβασμιωτάτη» Λίμπυ (κατά κόσμον Ελίζαμπεθ Τζέιν) είναι «επίσκοπος» του Στόκπορτ της Αγγλίας. Πρόκειται για την τελική φάση της μάχης του Χέιστιγκς. Τι υπονοούμε μ’ αυτό; Oτι η καταστροφή της Αγγλικής Ορθοδοξίας μετά τη νίκη του οπαδού του Πάπα Γουίλλιαμ του Κατακτητή έχει φτάσει μέχρι τα θεμέλια. 

Η μάχη αυτή του 1066 θυμίζει την οριστική αποκοπή των Αγγλικανών από το σώμα της Μίας, Αγίας, Καθολικής και Αποστολικής Εκκλησίας. Τους παρέδωσε ο Νορμανδός κατακτητής, που πήγε στη Χώρα για να μείνει, σα λάφυρο στην εκπεσούσα Ρώμη. Ολοι οι Ορθόδοξοι Αγγλοι επίσκοποι  διώχτηκαν τότε από τις θέσεις τους, τις οποίες άρπαξαν οι ψευδεπίσκοποι του Πάπα. Η αλλοτρίωση της πίστεως και του ήθους ήταν απλώς ζητήμα χρόνου. Στην Αγγλία των Νορμανδών κατακτητών δεν υφίστανται πλέον ούτε μυστήρια, ούτε ιερωσύνη, ούτε αποστολική διαδοχή, μήτε κανένα σημάδι της χάριτος του Παναγίου Πνεύματος. 

Στο Μύνστερ (από την ελληνική λέξη μοναστήριον) του Γιούρκ παίκτηκε η σημερινή φάση του δράματος. Η Λίμπυ, παρά το γεγονός ότι κάποιος παριστάμενος φώναξε ότι  η Αγία Γραφή δεν προνοεί την ύπαρξη γυναικών «επισκόπων», “χειτονήθηκε» υπό τα χειροκροτήματα των παρευρισκομένων. Οι πληροφορίες λένε ότι είναι οπαδός της Μάντσιεστερ Γιουνάιτεντ, παίζει σαξόφωνο και είναι παντρεμένη με Αγγλικανό «ιερέα». 

Ο Αγγλικανός «κληρικός» Πήτερ Μιούλλεν, που δεν ασπάζεται τις πιο πάνω τάσεις του Αγγλικανισμού, ομολογεί με θλίψη ότι η χιονοστιβάδα των εκπτώσεων του σύγχρονου Αγγλικανισμού ξεκίνησε από τη δεκαετία του 60. Τότε, λέει, απαρνήθηκαν την πίστη στην Αγία Γραφή, την ανάσταση του Χριστού, την εκ Παρθένου γέννησή του, τα θαύματά του. Τα τελευταία χρόνια, σημειώνει, ο κάθε «αρχιεπίσκοπος” (τα εισαγωγικά δικά μου) του Κάντερμπουρυ είναι χειρότερος από τον προηγούμενο. 

Ο Τζάστιν Γουέλμπυ ακύρωσε τη σύνοδο του Λάμπεθ που ήταν προγραμματισμένη για το 2018, γιατί δεν μπορεί ν’ αντικρύσει τους αφρικανούς Αγγλικανούς «επισκόπους», που θα του πουν ότι κάνει λάθος για την ομοφυλοφιλία και τη γυναικεία «αρχιερωσύνη». Μια άλλη παρατήρηση του Μιούλλεν είναι ότι οι Επισκοπελιανοί (Αγγλικανοί των ΗΠΑ), που προηγούνται κατά 20 χρόνια στις καινοτομίες, θερίζουν σήμερα τους πικρούς καρπούς των κόπων τους. Εχουν υποστεί μιαν άνευ προηγουμένου συρρίκνωση και μετά από μια γενιά, κατά την εκτιμησή του, δεν θα υφίστανται. Οι «ιέρειες» κι οι "επισκοπίνες» δεν έφεραν ούτε μια ψυχή στους Επισκοπελιανούς. Από την άλλη επέφεραν διάσπαση στους κόλπους τους. 

Σήμερα υπάρχει η “Αγγλικανική Εκκλησία Βορείου Αμερικής» που αριθμεί 100 χιλιάδες οπαδούς (πρώην Επισκοπελιανούς). 

Ερώτηση: Γιατί οι ημέτεροι συνεχίζουν τους διαλόγους με αυτούς τους ανθρώπους αυτούς, λες και δεν συμβαίνει τίποτε; Τι επιδιώκουν; Να τους φέρουν πίσω στον “παραδοσιακό» αιρετικό Αγγλικανισμό, τον οποίο εγκατέλειψαν ανεπιστρεπτί; Δεν ακούν τις οιμωγές των ίδιων των Αγγλικανών; Βλέπουν το φίδι και ψάχνονται και ψάχνουν ακόμη για τα ίχνη του; Εκτός κι αν δεν βλέπουν τίποτε και ζουν στον κόσμο τους.

Ο ΟΣΙΟΣ ΠΑΙΣΙΟΣ Ο ΑΓΙΟΡΕΙΤΗΣ ΣΤΗΝ ΙΕΡΑ ΜΟΝΗ ΣΤΟΜΙΟΥ



Ο ΟΣΙΟΣ ΠΑΙΣΙΟΣ Ο ΑΓΙΟΡΕΙΤΗΣ ΣΤΗΝ ΙΕΡΑ ΜΟΝΗ ΣΤΟΜΙΟΥ

Του Πανοσ. Αρχιμ. Ιωήλ Κωνστάνταρου 
=====

Στην Ιερά Μονή Στομίου, στο αγιασμένο φαράγγι του Αώου ποταμού, ο Οσιος Παίσιος, όπως ο ίδιος ομολόγησε, γνώρισε άκρως αντίθετες καταστάσεις. Τόσο δηλ. τον πόλεμο του πειρασμού και το μίσος του ανθρωποκτόνου που με τα ποικίλα όργανά του προσπαθούσε να τον  φοβερίσει, βασανίσει και εκδιώξει από την παλαίστρα τής αγιότητος, όσο και τις ιδιαίτερες, επισκέψεις τής χάριτος και της θείας παρηγορίας. Τις μοναδικές ευλογίες με τις οποίες η αγάπη τού Ιησού, του απάλυνε τους πόνους και τους κόπους, συνάμα δε του πρόσθετε δυνάμεις και αγιασμόν άφθονον ώστε να συνεχίσει το δύσκολο μεν αλλά ευλογημένο και άκρως απαραίτητο, για την περιοχή της Κονίτσης αλλά και τον κόσμο όλο, έργο τής ιεράς προσευχής.

Μας το εμπιστεύτηκε ο αείμνηστος αδελφός του Οσίου, Λουκάς Εζνεπίδης:
“Ένα πρωινό, ανέβηκα από την Κόνιτσα στο μοναστήρι. Όταν έφθασα, βρήκα έξω από την Μονή και βαδίζοντας προς το δάσος τον αδελφό μου (όσιο Παίσιο) και τον νεαρό τότε θεολόγο Παναγιώτη Νέλλα. Ο Νέλλας είχε πάει προ ολίγου καιρού για να δοκιμαστεί κοντά στον Γέροντα, ώστε να γίνει μοναχός. Αυτό όμως που είδα όταν έφθασα κοντά, με συγκλόνισε. Και οι δυο τους εντελώς γυμνόποδες, βάδιζαν επάνω στις άγριες πέτρες και στα αγκάθια τού δάσους. Τα πόδια τού νεαρού θεολόγου πληγιασμένα και καταματωμένα. Δεν τόλμησα να τους πω τίποτε. Ο Παναγιώτης με κοίταξε ζωγραφίζοντας στα παγωμένα του χείλη ένα μελαγχολικό χαμόγελο. Όσο δε για τον αδελφό μου (όσιο Παίσιο), μου έριξε ένα κοφτερό βλέμμα που δεν μου επέτρεπε όχι να πω ή να σχολιάσω κάτι, αλλά ούτε καν ν' “ανασάνω”!... Μετά από λίγο πήρα το δρόμο τής επιστροφής για την Κόνιτσα. Καθ' όλη τη διάρκεια της οδοιπορίας ενθυμούμαι πως δάκρυζα από θαυμασμό για την Ορθόδοξη πίστη μας αλλά και τον γνήσιο Μοναχισμό που υπάρχει μέχρι τις ημέρες μας και τον ζούσε ο αυτάδελφός μου...”. Φυσικά ο δόκιμος θεολόγος δεν άντεξε στο σκληρό εκείνο πρόγραμμα του Οσίου (ο οποίος ήταν και ο ίδιος νέος ακόμα στην ηλικία) και “ μετ' ου πολλάς ημέρας επέστρεψεν οίκαδε ”.

Ο «ΟΦΘΑΛΜΟΣ» ΤΟΥ ΘΕΟΥ ΚΑΙ ΤΑ ΜΑΤΙΑ ΤΩΝ ΑΝΘΡΩΠΩΝ



Ο «ΟΦΘΑΛΜΟΣ» ΤΟΥ ΘΕΟΥ ΚΑΙ ΤΑ ΜΑΤΙΑ ΤΩΝ ΑΝΘΡΩΠΩΝ 

Του Χριστούφαντου
=====

Διαφορετικά βλέπουν τά μάτια τῶν ἀνθρώπων καί διαφορετικά ὁ Θεός. Λέγει ὁ Ἅγιος Ἰωάννης τῆς Κλίμακος: «Εἶδα ἄνθρωπον πού φανερά ἁμάρτησε, ἀλλά μυστικά μετενόησε. Καί αὐτόν πού ἐγώ τόν κατέκρινα ὡς ἀνήθικον, ὁ Θεός τόν θεωροῦσε ἁγνόν, διότι μέ τήν μετάνοιάν του Τόν εἶχε ἐξευμενήσει πλήρως».

Εἰς τήν παροῦσαν ζωήν, ὁ ἕνας, μικρός ἤ μεγάλος, θά κρίνεται πάντοτε ἀπό τούς ἄλλους. Εἰς τήν μέλλουσαν ὅμως ζωήν, οἱ πολλοί, δηλαδή οἱ πάντες, θά κριθοῦμε ἀπό τόν Ἕναν! Τόν Θεόν. Ἡ ἀπόφασις διά τούς πολλούς θά εἶναι τότε ἡ ἐτυμηγορία τοῦ Ἑνός. Ἐδῶ, εἰς αὐτήν τήν ζωήν, οἱ κρίσεις τῶν ἀνθρώπων διά τούς ἄλλους στηρίζονται σέ ὅ,τι βλέπουν μόνον ὡς θεατές. Ἡ κρίσις τοῦ Θεοῦ δι᾽ ὅλους μας ὅμως, βασίζεται εἰς ὅσα Ἐκεῖνος γνωρίζει, ὡς τέλειος καρδιογνώστης.

Δέν πρέπει ποτέ νά κρίνωμε, οὔτε νά περιφρονοῦμε κανέναν. Λέγει ὁ Ἅγιος Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος: «Ἄν βλέπῃς τόν ἀδελφόν σου εἰς τόν δρόμον τῆς ἁμαρτίας, ρίψε εἰς τούς ὤμους του τόν μανδύαν τῆς ἀγάπης σου», καί πρέπει «νά ἀγαπᾶμε τόν ἁμαρτωλόν, καί νά μισοῦμε μόνον τήν ἁμαρτίαν». Εἰς τά σπλάχνα οἰκτιρμῶν πού ζητοῦμε ἀπό τόν Θεόν διά τίς ἰδικές μας ἁμαρτίες, ὀφείλομε νά καταθέσωμε καί τήν ἰδικήν μας εὐσπλαχνίαν πρός τούς συνανθρώπους μας. 

Καί ἄς μήν λησμονοῦμε, ὅτι εἴμεθα ὅλοι ἁμαρτωλοί καί φέρομε μέσα μας τήν ἀνθρωπίνην πεπτωκυῖαν φύσιν μας, τήν πεσμένην φύσιν μας. Εἰς τό σφάλμα πού ἔπεσε σήμερα κάποιος, αὔριο ἠμπορεῖ νά πέσωμε ἐμεῖς.

ΕΝΑ ΑΠΛΟ ΠΕΡΙΣΤΑΤΙΚΟ, ΠΟΥ ΦΑΝΕΡΩΝΕΙ ΓΙΑ ΜΙΑ ΑΚΟΜΑ ΦΟΡΑ, ΤΗ ΔΙΑΚΡΙΣΗ ΤΟΥ ΟΣΙΟΥ ΠΑΙΣΙΟΥ



ΕΝΑ ΑΠΛΟ ΠΕΡΙΣΤΑΤΙΚΟ, ΠΟΥ ΦΑΝΕΡΩΝΕΙ ΓΙΑ ΜΙΑ ΑΚΟΜΑ ΦΟΡΑ, ΤΗ ΔΙΑΚΡΙΣΗ ΤΟΥ ΟΣΙΟΥ ΠΑΙΣΙΟΥ ΤΟΥ ΑΓΙΟΡΕΙΤΗ

Του θεολόγου κ. Β. Χαραλάμπους
=====

Σε μια μου επίσκεψη στο Κελλίον της Παναγούδας, έτυχε να βρίσκεται εκεί και άλλος προσκυνητής ο οποίος ρώτησε τον Άγιο Γέροντα, αν πρέπει όταν διαβάζουν το βράδυ με τη σύζυγό του το Απόδειπνο, να διαβάζουν και τους Χαιρετισμούς της Παναγίας. 

Έχω το λογισμό ότι για να ρωτήσει ο προσκυνητής αυτή την ερώτηση, σημαίνει ότι τον απασχολούσε και πιθανώς να αντιλήφθηκε κάποια δυσκολία από μέρους της συζύγου του.

Ο Όσιος Παΐσιος χωρίς άλλες επεξηγήσεις ή περιστροφές του είπε «Το Απόδειπνο θα το διαβάζετε μαζί με τη σύζυγό σου και τους Χαιρετισμούς της Παναγίας θα τους διαβάζεις μόνος σου». Χωρίς άλλη ερώτηση ο προσκυνητής αντιλήφθηκε το νόημα των λόγων του Οσίου Γέροντος.

Είναι γεγονός ότι κάποτε η αδιακρισία μας ή ο υπέρμετρος ζήλος να μας οδηγήσει σε ενέργειες που πιθανώς να δυσκολεύουν τον άλλο. Ας αφήσομε τον ίδιο το Κύριο να οδηγήσει τον κάθε άνθρωπο στο δρόμο του με τον τρόπο που γνωρίζει αυτός. Είναι φοβερό πράγμα η αδιακρισία, καθότι μπορεί να προκαλέσει δυσφορία σε πνευματικά θέματα. Ο Όσιος Παΐσιος με την απάντησή του ανέπαυσε τον προσκυνητή, καθότι και θα διαβάζει μαζί με το Απόδειπνο τους Χαιρετισμούς της Παναγίας, αλλά και τη σύζυγο του προφύλαξε από τυχόν δυσφορία σε ένα τέτοιο πνευματικό θέμα.

ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΕΣ ΚΑΙ ΙΣΤΟΛΟΓΙΑ ΠΡΟΘΥΜΟΙ ΥΠΕΡΑΣΠΙΣΤΕΣ ΤΟΥ ΕΚΚΛΗΣΙΟΜΑΧΟΥ ΤΣΙΠΡΑ



ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΕΣ ΚΑΙ ΙΣΤΟΛΟΓΙΑ ΠΡΟΘΥΜΟΙ ΥΠΕΡΑΣΠΙΣΤΕΣ ΤΟΥ ΕΚΚΛΗΣΙΟΜΑΧΟΥ ΤΣΙΠΡΑ

Του Παναγιώτη Τελεβάντου
=====

Διαβάσαμε, στο ιστολόγιο “Χριστιανική Βιβλιογραφία”, το ακόλουθο αξιόλογο σχόλιο για την αήθεια του κ. Τσίπρα έναντι της Εκκλησίας:

"Σκηνή πρώτη:
Μὲ ἀξιομνημόνευτη σπουδὴ ἀνακοινώνει «εὐσεβάστως» καὶ αὐτοπροσώπως στὸν Ἀρχιεπίσκοπο ὅτι δὲν προτίθεται νὰ ὁρκισθεῖ.

ΣΧΟΛΙΟ (ΧΡ. Β.): 
Λὲς καὶ θὰ «ζημιωνόταν» ἢ θὰ «μειωνόταν» ὁ Ἀρχιεπίσκοπος! (Ἢ πολὺ περισσότερο ἡ Ἁγία Ἐκκλησία τοῦ Χριστοῦ!… Ἂν εἶναι δυνατόν, νὰ νομίζεις κάτι τέτοιο, μικρὲ ἀνθρωπάκο!)
“Δὲν θέλεις; Μὴν ἀναφέρεσαι (στὸν Θεό)”, θὰ μποροῦσε νὰ σκεφθεῖ μέσα του ὁ πρῶτος! Ὁ Θεὸς δὲν ἀναγκάζει. Οἰ ἄνθρωποι ἀναγκάζουν.

 Σκηνὴ δεύτερη:
«Κύριε Πρόεδρε, θέλω νὰ σᾶς διαβεβαίωσω στὴν τιμὴ καὶ τὴν συνείδησή μου ὅτι θὰ τηρῶ τὸ Σύνταγμα καὶ τοὺς νόμους τοῦ κράτους».

ΣΧΟΛΙΟ (ΧΡ. Β.): 
(Ἀπορία) Ἆραγε ΠΟΥ, σὲ ποιό μέρος ὑπάρχει ἡ τιμὴ καὶ κυρίως ἡ συνείδηση; Τί εἶναι αὐτὴ ἡ συνείδηση; Ποιός τὴν ἐφηῦρε; ΕΧΕΙ ΔΕΙ ΠΟΤΕ ΚΑΝΕΝΑΣ ΚΑΜΙΑ ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ μὲ τὰ μάτια του; Τότε πῶς τὴν ἐπικαλεῖται;

Σκηνὴ Τρίτη:
Μετὰ τὴν ὁρκωμοσία ἀμέσως γιὰ τὴν Καισαριανὴ μὲ λουλούδια στὸ μνημεῖο τῶν “πεσόντων”.

ΣΧΟΛΙΟ (ΧΡ. Β.): 
Τὸ κοντινὸ μνημεῖο βεβαίως τοῦ Ἀγνώστου Στρατιώτου φάνταζε στὰ μάτια του πολὺ μπάς κλας! Ἀλλὰ ἂς εἶναι. Πάντως ἀπὸ τὴν συμβολικὴ αὐτὴ κίνηση ἐξάγονται τρία σπουδαῖα συμπεράσματα:
Πρῶτον: Ὅτι ἀπονέμεται τιμὴ στοὺς Ἥρωες. [Μένει μόνο νὰ διευκρινισθεῖ ΠΟΙΟΙ θεωροῦνται ΗΡΩΕΣ κάθε φορά!]
Δεύτερον: Οἱ νεκροὶ ἔχουν ἀνάγκη ἀπὸ λουλούδια; Kι ἂν δὲν ἔχουν, γιατί τοὺς προσφέρθηκαν; Ἆρα οἱ νεκροὶ εἶναι ὑπολογίσιμο «μέγεθος», ἡ μνήμη τῶν νεκρῶν ἔχει κάποια «ἀξία».
Τρίτον, τὸ καὶ σπουδαιότερον: ἡ συμβολικὴ αὐτὴ κίνηση ἦταν σαφὴς ΑΝΑΔΕΙΞΗ ΕΝΟΣ ΝΟΗΜΑΤΟΣ. Τοῦ ὅποιου νοήματος τέλος πάντων. Ἦταν μεγαλόφωνη πράξη παραδοχῆς ὅτι ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ ΕΝΑ ΝΟΗΜΑ.

Σκηνὴ τετάρτη:
Μετὰ μεταβαίνει στὸν Ἀρχιεπίσκοπο νὰ τοῦ ζητήσει τὴν «εὐχή του». Ποιά εὐχή; Τί εἶναι ἡ εὐχή; Τζάμπα «εὐχολόγιο»; Ἢ ἀναλώσιμο ἐπικοινωνιακὸ σκετσάκι;

ΤΕΛΙΚΟ ΣΧΟΛΙΟ (ΧΡ. Β.): 
Συμπεραίνεται ἀβίαστα ὅτι ἐπείγεται νὰ περιθωριοποιήσει μὲ τὸ βαμβάκι τὰ ὑπολείμματα τῆς χριστιανικῆς ταυτότητας καὶ τῶν ἐναπομεινάντων παραδοσιακῶν Νοημάτων τοῦ Ἔθνους καὶ νὰ τὰ Ἀντικαταστήσει μὲ Νέα Νοήματα. Δικῆς του ἐμπνεύσεως, ἀλλὰ πάντως νοήματα! Μόνον ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΟ ΠΡΟΣΗΜΟ ΝΑ ΜΗ ΕΧΟΥΝ. ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΑ ΝΑ ΜΗ ΕΙΝΑΙ. Κι ὅ, τι ἄλλο ἂς εἶναι!"

Πολύ εύστοχα όσα γράφει το ιστολόγιο “Χριστιανική Βιβλιογραφία” για την ευθεία επίθεση του κ. Τσίπρα εναντίον της Εκκλησίας.

Να προσθέσουμε ότι η ουρά του κ. Τσίπρα -τουτέστιν ο κ. Καμμένος και οι υπόλοιποι τυχοδιώκτες των ΑΝΕΛ-, ανέλαβαν να ξελασπώσουν τον Εκκλησιομάχο και εθνομηδενιστή κ. Τσίπρα, ενώ Μητροπολίτες -όπως ο γνωστός και μη εξαιρετέος Σεβ. Αλεξανδρουπόλεως Ανθιμος, θυμήθηκε να μας κάνει τώρα κατηχητικό για το ανεπίτρεπτο του θρησκευτικού όρκου. 
Perfect timing, Σεβασμιότατε!!!

Παράλληλα υπάρχουν ιστολόγια -όπως το γνωστό Βατοπαιδινοκατεψυγμενοκοτοπουλοφαγικό “Ρωμαίικο Οδοιπορικό”, που έχει αναπεπταμένα τα λάβαρα του Μακρυγιάννη και της Αγιάς Σοφιάς και το οποίο λύσσαξε κυριολεκτικά να κάνει τον κ. Τσίπρα πρωθυπουργό-, all of a sudden και out of the blue προσπαθεί να μας πείσει ότι ο θρησκευτικός όρκος είναι ανεπίτρεπτος.!!!

Is that so?!!! What do you know!!!

Αλλά τότε γιατί δεν θέσατε το θέμα προηγουμένως και περιμένατε πρώτα τον κ. Τσίπρα να χαστουκίσει με βελούδινο γάντι την Εκκλησία;

Διερωτηθήκατε αν ο κ. Τσίπρας αρνήθηκε να ορκιστεί με θρησκευτικό όρκο λόγω σεβασμού προς το Ευαγγέλιο και όχι επειδή θέλει να περιθωριοποιήσει την Εκκλησία και να απογαλακτίσει το ευλογημένο μας έθνος από την Τροφό του την Ορθόδοξη Εκκλησία;

Ας ακούσουν, λοιπόν, οι "ερυθροφρουροί" ή "γαλαζοφρουροί" ή "μαυροφρουροί" του κ. Τσίπρα στην Εκκλησία τι σαφέστατα λέγει για το θέμα η Ανακοίνωση της "Ενωσης αθέων Ελλάδος":

"Η Ένωση Αθέων χαιρετίζει με ιδιαίτερη χαρά την πρώτη πολιτική ορκωμοσία πρωθυπουργού της Ελληνικής Δημοκρατίας, και εύχεται σύντομα να ακολουθήσουν αυτό το βήμα και άλλα, ουσιαστικά 
βήματα, προς την εκκοσμίκευση της πολιτείας."

Σας μένει καμιά απορία, Σεβασμιότατε Αλεξανδρουπόλεως και αγαπητοί φίλοι του "πατριωτικού" ιστολογίου;

Είναι, λοιπόν, σαφές ότι, εκτός από τους τυχοδιώκτες των ΑΝΕΛ, υπάρχουν και άλλοι "προκομμένοι" που είναι αποφασισμένοι να στηρίξουν με νύχια και με δόντια τον αστεφάνωτο κ. Τσίπρα που άφησε τα παιδάκια του αβάπτιστα και που πρωταρχικό στόχο έχει την περιθωριοποίηση της Εκκλησίας, τον εξοβελισμό της πίστης μας από την Παιδεία και το οριστικό χαντάκωμα όλων των εθνικών μας θεμάτων.

Tuesday, January 27, 2015

ΑΝΑΦΟΡΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΡΟΣΕΥΧΗ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΕΦΡΑΙΜ ΤΟΥ ΣΥΡΟΥ


ΣΧΟΛΙΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΡΟΣΕΥΧΗ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΕΦΡΑΙΜ ΤΟΥ ΣΥΡΟΥ

Του θεολόγου κ. Ανδρέα Κυριακού
======

Η 28η Ιανουαρίου μας φέρνει στο νου τον Αγιο Εφραίμ το Σύρο, τον διαβόητο ασκητή της Συρίας, του οποίου τη μνήμη γιορτάζει η Εκκλησία μας σήμερα. Ο Αγιος, που έζησε τον 4ο αιώνα, είναι Σύρος και μιλούσε την αραμαϊκή σα μητρική του γλώσσα. Ο Οσιος που γεννήθηκε στη Νίσιβι κι έζησε ασκητικά κοντά στην Εδεσσα της Συρίας (σημερινή Σανλί Ούρφα της Τουρκίας). Υπήρξε πολυγραφότατος. Ανάμεσα στα ποιητικά του έργα γνωστότατη είναι η επ’ όνοματι του προσευχή που αναγινώσκεται κατά τη Μεγάλη Τεσσαρακοστή: 

«Κύριε και Δέσποτα της ζωής μου,
πνεύμα αργίας, περιεργείας, φιλαρχίας και αργολογίας μη μοι δος. 
Πνεύμα δε σωφροσύνης, ταπεινοφροσύνης, υπομονής και αγάπης χάρισαί μοι τω σω δούλω. 
Ναι Κύριε βασιλεύ, δώρισαι μοι του οράν τα εμά πταίσματα και μη κατακρίνειν τον αδελφόν μου ότι ευλογητός ει, εις τους αιώνας. Αμήν».  

Αυτή η σύντομη προσευχή επαναλαμβάνεται καθημερινά στις ακολουθίες της Σαρακοστής κι όχι τυχαία. Ας δούμε μερικά από τα βασικά της σημεία: 

Το πρώτο μας θυμίζει ότι κάποιος άλλος, ο Θεός, είναι ο κυρίαρχος της ζωής μας. Η περιφρόνηση προς το Θεό που έδειξε από την πρώτη στιγμή ο σημερινός πρωθυπουργός της Ελλάδος και οι συν αυτώ, απλώς μας θυμίζει τη διαχρονικότητα του ψαλμικού στίχου: “είπεν άφρων εν τη καρδία αυτού: ουκ έστι Θεός». Εμείς από την άλλη, έχουμε σαν επιλογή, την αποφυγή ή την επιτέλεση της αμαρτίας. Εφόσον έχουμε αυτή την επιλογή του ζητάμε ενίσχυση. Ενίσχυση κατά του πνεύματος της αργίας, του πνεύματος της περιεργείας (που είναι η διάθεση να εξετάζουμε επισταμένως το τι κάνουν οι άλλοι, χωρίς να φροντίζουμε τα δικά μας τα στραβοπατήματα). Αλλά κι η φιλαρχία, η μανία να κυριαρχήσουμε στους άλλους παντοιοτρόπως είναι μήπως μικρό κακό; 

Η αργολογία, η ατέρμονη φλυαρία, που έχει σκοπό να κατηγορεί, να διασύρει, να εξευτελίζει τους άλλους, να συκοφαντεί τους άλλους, είναι φοβερή νόσος της ψυχής, κατά το θεοφώτιστο ασκητή της Εδεσσας. Είναι η πιο εύκολη αμαρτία. Ο φονιάς λ.χ. θέλει θάρρος για να σκοτώσει, θέλει εξυπνάδα, θέλει και κάποια παλληκαριά. Τι να πει κανείς για την κλεψιά; Κι αυτή θέλει σχέδια, συνεργάτες καμμιά φορά, μέτρα προφύλαξης, σχέδια διαφυγής, απόκρυψης, οπλοφορία. Εχει κοντολογίς πλείστες όσες δυσκολίες. Ομως στην προκειμένη περίπτωση απλώς ανοίγω το στόμα μου κι αραδιάζω ό,τι θέλω κατά του πλησίον. Δεν χρειάζεται να προσκομίσω μαρτυρία, αποδεικτικό υλικό, ή οιονδήποτε άλλοι στοιχείο. Ενας οχετός κακίας, ελαφρότητος, μίσους εξαπολύεται κατά του άλλου κι όποιον πάρει η μπάλα. Εμένα τι με νοιάζει αν θα βρει ο άλλος τον μπελά του; Αν οι ακούοντες μεταφέρουν αλλού τις πληροφορίες που τους έδωσα παραφουκωμένες δεν μου καίγεται καρφάκι. Όμως ο Χριστός, μας υπεθυμίζει ο Αγιος, είναι σαφής: “Μη κρίνετε ίνα μη κριθήτε!” Πρόκειται για κραυγαλέα παραβαση του θελήματος του Θεού. Είναι τυχαίο άραγε που ο ψαλμωδός  παρακαλεί: “Θου Κύριε φυλακήν τω στόματι μου και θύραν περιοχής περί τα χείλη μου;» 

Από την άλλη ο Αγιος μας προτρέπει να ζητήσουμε από το Θεό δώρα. Ποια; Σωφροσύνη, ταπεινοφροσύνη, υπομονή και αγάπη. 

Είναι σαφές ότι «εάν μη Κύριος οικοδομήση οίκον, εις μάτην εκοπίασαν οι οικοδομούντες». Μάταια στρώθηκαν στη δουλειά από την Δευτέρα οι διάφοροι μπαρουφάκιδες και λαφαζάνιδες για να μας … σώσουν. 

Εδώ μούρχεται στη μνήμη αυτό που έλεγε σε κομμουνιστή της εποχής του ο  μακαριστός  π. Ιωήλ Γιαννακόπουλος: Δεν θα φέρετε ισότητα, ίσιωμα θα τα κάνετε!

Ο ΟΣΙΟΣ ΠΑΙΣΙΟΣ Ο ΑΓΙΟΡΕΙΤΗΣ ΣΤΗΝ ΚΟΝΙΤΣΑ


Ο ΟΣΙΟΣ ΠΑΙΣΙΟΣ Ο ΑΓΙΟΡΕΙΤΗΣ ΣΤΗΝ ΚΟΝΙΤΣΑ

Του Πανοσ. Αρχιμ Ιωήλ Κωνστάνταρου
=====

Είδε το φως τής ημέρας στα ευλογημένα Φάρασα της Καππαδοκίας, αλλά βρέφος μόλις τεσσαράκοντα ημερών, ήλθε με όλη την προσφυγιά κατά τον μεγάλο εκείνο ξεριζωμό στην μητροπολιτική Ελλάδα και μεταφυτεύτηκε στην όμορφη Κόνιτσα. Στην κωμόπολη τότε, που συνδύαζε τόσες φυσικές ομορφιές, αλλά και τέτοια ιστορία αγώνων και αγιαστικής παραδόσεως από τα βάσανα της πονεμένης Ρωμιοσύνης. Μια δηλαδή κατάσταση που συνεχίστηκε αργότερα επί του αειμνήστου Σεβαστιανού. Του Εθνάρχου τού Βορειοηπειρωτικού Ελληνισμού και της μαρτυρικής Βορείου Ηπείρου και που συνεχίζει φυσικά έως των ημερών μας με τον διάδοχό του, Μητροπολίτη Ανδρέα. 

Στην Κόνιτσα, λοιπόν, ο όσιος Παΐσιος μεγάλωσε σωματικώς, αλλά ανδρώθηκε και πνευματικώς, δοθέντος ότι από μικρό παιδάκι φανέρωνε εις το περιβάλλον του την “σφραγίδα τής δωρεάς” που έλαβε κατά την ώρα του ιερού μυστηρίου του βαπτίσματος, από τον ανάδοχό του, όσιο Αρσένιο τον Καππαδόκη.

Συνομήλικοί του, και “προβεβηκότες τη ηλικία” σήμερα, αλλά και μικρότεροί του που τον έζησαν από κοντά, ομιλούν όχι απλώς με έκδηλη αγάπη και άκρα συγκίνηση περί του “οσίου φίλου τους”, αλλά αποκαλύπτουν με όλη τους την απλοϊκότητα θαυμαστά σημεία και γεγονότα που επιβεβαιώνουν του λόγου το αληθές περί της μεγάλης αγιότητος της πατερικής αυτής προσωπικότητος.

Εκείνο όμως που προξενεί ιδιαιτέρα συγκίνηση είναι το γεγονός τής πρώτης θεοφανείας που εβίωσε όταν, έφηβος ων άκουσε κάποια ημέρα έναν δήθεν μορφωμένο να ομιλεί περιφρονητικώς περί της πίστεως και να υποστηρίζει την Δαρβίνειον θεωρία. Ο όσιος, γεμάτος θλίψη και με ταραχή στην καρδιά (όπως αργότερα αποκάλυψε), έφθασε στο εξωκλήσι τής Αγίας Βαρβάρας. Εκεί με δακρυσμένους τους οφθαλμούς ξέσπασε το παράπονό του. Και όπως και πάλι ο ίδιος τονίζει, μέσα στο ναό, τού εμφανίστηκε ο ίδιος ο Κύριος Ιησούς Χριστός, τον ευλόγησε και του ομίλησε! Εμπειρία όντως θαυμαστή και πρωτόγνωρη έως εκείνη τη στιγμή για τον έφηβο άγιο η οποία ως απαρχή σηματοδοτούσε τις ιδιαίτερες αποκαλύψεις τής χάριτος του Χριστού που θα ελάμβανε κατόπιν σε όλη του την ζωή.

Και μόνο αυτό το γεγονός φανερώνει την διάθεσή του αλλά και τις απαραίτητες προϋποθέσεις που υπήρχαν στην ύπαρξή του και βεβαίως προϊόντος του χρόνου συστηματικώς δια βίου καλλιεργούσε.