Thursday, May 26, 2016

ΤΑ ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ ΜΕ ΤΗΝ ΑΓΙΑ ΚΑΙ ΜΕΓΑΛΗ ΣΥΝΟΔΟ


ΤΑ ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ ΜΕ ΤΗΝ ΑΓΙΑ ΚΑΙ ΜΕΓΑΛΗ ΣΥΝΟΔΟ

Του Σεβ. Ναυπάκτου Ἱεροθέου
=====

Ἡ Ἁγία καί Μεγάλη Σύνοδος πού πρόκειται νά συνέλθη τόν Ἰούνιο τοῦ 2016 στήν Κρήτη ἦταν «προσδοκία» πολλῶν, πού τήν ὁραματίσθηκαν, ἑτοιμάσθηκαν, κουράστηκαν, καί τώρα ὁδηγεῖται πρός τήν σύγκλησή της.

Τά ἐρωτήματα τά ὁποῖα τίθενται εἶναι ἐάν ἡ Ἁγία καί Μεγάλη Σύνοδος εἶναι αὐτή πού περίμεναν ὅσοι τήν ὁραματίσθηκαν. Γράφονται καί λέγονται πολλά γιά τό θέμα αὐτό, ἄλλοι ἐκφράζουν τήν χαρά τους, γιατί ἐπιτέλους ἦλθε αὐτή ἡ ποθητή ὥρα, ἄλλοι ἐκφράζουν ἔντονο προβληματισμό, ἔντονο δισταγμό καί ἄλλοι αἰσθάνονται πλήρη ἀπογοήτευση. Στήν μικρή αὐτή τοποθέτηση θά περιορισθῶ σέ μερικές ἐπισημάνσεις.

1. Σύνοδος Προκαθημένων

Ἡ μέλλουσα νά συνέλθη Σύνοδος ἔχει χαρακτηρισθῆ ὡς Ἁγία καί Μεγάλη Σύνοδος τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας, στήν πραγματικότητα ὅμως θά εἶναι Σύνοδος τῶν Προκαθημένων τῶν Ὀρθοδόξων Ἐκκλησιῶν. Τήν ἄποψη αὐτήν τήν στηρίζω στό ὅτι ὅλες οἱ κρίσιμες ἀποφάσεις ἐλήφθησαν ἀπό τούς Προκαθημένους τῶν Ὀρθοδόξων Ἐκκλησιῶν.

Στίς 6-9 Μαρτίου τοῦ 2014 στήν Κωνσταντινούπολη οἱ Προκαθήμενοι ἔλαβαν τήν ἀπόφαση νά συγκληθῆ ἡ Ἁγία καί Μεγάλη Σύνοδος τόν Ἰούνιο τοῦ ἔτους 2016 καί καθόρισαν τήν θεματολογία της.

Στίς 27-28 Ἰανουαρίου 2016 οἱ Προκαθήμενοι στό Σαμπεζύ τῆς Γενεύης ἐψήφισαν τόν Κανονισμό λειτουργίας (ἐκτός τοῦ Πατριαρχείου Ἀντιοχείας) καί τά ἑτοιμασθέντα κείμενα ἀπό τίς Ἐπιτροπές, πλήν ἑνός θέματος τό ὁποῖο δέν ὑπεγράφη ἀπό δύο Πατριαρχεῖα (Ἀντιοχείας καί Γεωργίας).

Πρό τῆς ἐνάρξεως τῆς Ἁγίας καί Μεγάλης Συνόδου οἱ Προκαθήμενοι θά ὑπογράψουν τό μήνυμα τῆς Ἱερᾶς Συνόδου, τό ὁποῖο θά καταρτισθῆ ἀπό ἕναν ἐκπρόσωπο ἀπό ὅλες τίς Ὀρθόδοξες Ἐκκλησίες.
Τό πρόγραμμα τῶν ἐργασιῶν τῆς Ἁγίας καί Μεγάλης Συνόδου θά καταρτισθῆ ἀπό τούς Προκαθημένους.

Τέλος δέ τά κείμενα στήν τελική τους μορφή θά ψηφισθοῦν καί θά ὑπογραφοῦν ἀπό τούς Προκαθημένους τῶν Ὀρθοδόξων Ἐκκλησιῶν.
Ἑπομένως, ὅπως φαίνεται ἀπό τά ἀνωτέρω ἡ Σύνοδος αὐτή εἶναι κυρίως Σύνοδος τῶν Προκαθημένων τῶν Ὀρθοδόξων Ἐκκλησιῶν. Καί αὐτό εἶναι συμβατικό, γιατί ἕως τώρα ἦταν ἐλλιπής ἤ ἀνύπαρκτη ἡ παρουσία τοῦ Πατριάρχου Ἀντιοχείας Ἰωάννου, ἀμφισβητεῖται δέ πρός τό παρόν ἡ παρουσία του κατά τίς ἐργασίες τῆς Ἁγίας καί Μεγάλης Συνόδου. Ἑπομένως, οὔτε ὅλων τῶν Προκαθημένων εἶναι Σύνοδος.

Θεωρητικά, βέβαια, ὑποτίθεται ὅτι οἱ Προκαθήμενοι ἐξέφρασαν ἤ ἐκφράζουν τίς ἀποφάσεις τῶν περί αὐτῶν Συνόδων. Αὐτό εἶναι θεωρητικό. Καίτοι τό σύστημα τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας εἶναι συνοδικό, ἐν τούτοις ὅμως σέ πολλά θέματα δέν λαμβάνονται ἀποφάσεις ἀπό τίς Συνόδους.

∆έν γνωρίζω ἐπαρκῶς τί γίνεται στίς ἄλλες Ὀρθόδοξες Ἐκκλησίες, ἀλλά γνωρίζω ἐκ τοῦ σύνεγγυς τί γίνεται στήν δική μας Ἐκκλησία. Γιά τήν ἀπόφαση συγκλήσεως τῆς Ἁγίας καί Μεγάλης Συνόδου πού ἐλήφθη τόν Μάρτιο τοῦ 2014, γιά τά κείμενα πού ὑπεγράφησαν τόν Ἰανουάριο τοῦ 2016 δέν ἐζητήθη ἡ ἄποψη τῆς Ἱεραρχίας τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος, δέν συζητήθηκαν κατά τίς συνεδριάσεις της. Γιά τά ὑπόλοιπα, ὅπως γιά τό μήνυμα τό ὁποῖο θά ἐκδώση ἡ Ἁγία καί Μεγάλη Σύνοδος, δέν γνωρίζω ἄν θά ὑπάρξη ἡ συγκατάθεση καί ἡ ἀπόφαση τῆς Ἱεραρχίας μας.
Ἑπομένως, ἡ μέλλουσα νά συγκληθῆ Ἱερά Σύνοδος εἶναι Σύνοδος τῶν Προκαθημένων καί ὄχι Ἁγία καί Μεγάλη Σύνοδος τῶν Ὀρθοδόξων Ἐκκλησιῶν.
Ἐπιπροσθέτως, πρέπει νά τονισθῆ ὅτι σέβομαι ἀπολύτως τόν Μακαριώτατο Ἀρχιεπίσκοπο Ἀθηνῶν καί Πάσης Ἑλλάδος κ. Ἱερώνυμο, ὁ ὁποῖος διευθύνει τήν Ἐκκλησία τῆς Ἑλλάδος μέ σεβασμό στό Συνοδικό σύστημα, ἀκούει τίς ἀπόψεις τῶν Ἱεραρχῶν καί πάντοτε ἀποδέχεται τίς ἀποφάσεις τῆς Ἱεραρχίας, χωρίς νά ἐπιδιώκη νά τήν χειραγωγῆ.

Ὅμως, ὑπάρχει Πατριαρχικό Γράμμα, τό ὁποῖο ἀπεστάλη στήν Ἐκκλησία τῆς Ἑλλάδος τήν 30ή Σεπτεμβρίου τοῦ ἔτους 1999, σύμφωνα μέ τό ὁποῖο ἡ Ἐκκλησία τῆς Ἑλλάδος δέν ἔχει Προκαθήμενον, ἀλλά Προκαθημένη εἶναι ἡ Ἱερά Σύνοδος. Μήπως μπορεῖ νά ἑρμηνευθῆ αὐτό ὡς ὑπαναχώρηση ἤ διαφορετικά;

Τελικά, οἱ ὁποιεσδήποτε ἀπόρροιες τῆς Ἱερᾶς Αὐτῆς Συνόδου θά εἶναι ἀποφάσεις τῶν Προκαθημένων τῶν Ὀρθοδόξων Ἐκκλησιῶν.

(Συνεχίζεται)

ΑΠΑΡΑΔΕΚΤΕΣ ΘΕΣΕΙΣ ΤΟΥ ΚΑΘΗΓΟΥΜΕΝΟΥ ΤΗΣ ΤΑΤΑΡΝΗΣ ΔΟΣΙΘΕΟΥ


ΑΠΑΡΑΔΕΚΤΕΣ ΘΕΣΕΙΣ ΤΟΥ ΚΑΘΗΓΟΥΜΕΝΟΥ ΤΗΣ ΤΑΤΑΡΝΗΣ ΔΟΣΙΘΕΟΥ

Του θεολόγου κ. Ανδρέα Κυριακού
=====

Ανέγνωσα με προσοχή αυτά που αναφέρει στο ιστολόγιο ΑΜΗΝ ο Καθηγούμενος της Ι. Μονής Παναγίας της Τατάρνης Αρχιμ. Δοσίθεος. Ξιφουλκεί λαύρος ο Γέροντας κατά των «υπερορθοδόξων, ζηλωτών, στερεοελλαδιτών». Όλοι αυτοί, πάλι κατά το Γέροντα, «ουδέν καλόν ευρίσκουσιν εις τας ενεργείας του Πατριαρχείου». 

Ο π. Δοσίθεος συγχέει δύο κατηγορίες ανθρώπων: τους αντιοικουμενιστές με τους δεδηλωμένους εχθρούς του Οικουμενικού Πατριαρχείου. Οφείλουμε να ξεκαθαρίσουμε ότι οι αντιοικουμενιστές σέβονται, τόσο τον θεσμό του Οικουμενικού Πατριαρχείου όσο και τη σταυρωμένη Μεγάλην του Χριστού Εκκλησίαν.  Όμως αυτό δεν εμποδίζει τους καλώς φρονούντας να αντιμάχονται πάσαν εκτροπήν εκ της Ορθοδόξου πίστεως, όπως συμβαίνει δυστυχώς στις μέρες μας. 

Εντυπωσιακοί, γλαφυροί και υψηλοί είναι οι λόγοι του καλλιεπούς Αρχιμανδρίτου υπέρ της Ορθοδοξίας, της οποίας, με χάρη περισσή, πλέκει το εγκώμιον. Όμως να μας επιτρέψει να μη συμμερισθούμε τα πιο κάτω: «Ο λαός του Θεού, η Ρωμιοσύνη, εμπιστεύεται πλήρως την δεξιάν οιακοστροφίαν του Οικουμενικού Πατριάρχου της ιεράς ολκάδος». Δεν αντελήφθη ο Γέροντας Δοσίθεος τις κατ’ επανάληψιν συμπροσευχές του Παναγιώτατου και των μετ’ αυτού μετά πλειάδος αιρετικών και κακοφρόνων; Δεν περνάει μέρα που να μην προκαλέσουν την αυτοσυνειδησίαν των Ορθοδόξων κι αυτός βλέπει ότι όλα βαίνουσι καλώς; Δεν άκουσε τι έγινε στην Πόλη, κατά την υποδοχή του αιρεσιάρχου Πάπα στις 29.11.2014; 

Οφείλει να γνωρίζει ο Γέροντας ότι οι «σκοπίμως συγχέοντες οικουμενικότητα και οικουμενισμόν» είναι οι οικουμενιστές, οι οποίοι ανερυθριάστως, προκλητικότατα και «γυμνή κεφαλή» ονομάζουν, από του 1993 (Συμφωνία του Μπαλαμάντ), τον εκπεσόντα της αληθείας Παπισμόν «αδελφήν Εκκλησίαν της πρεσβυτέρας Ρώμης». 

Αναφέρει επίσης ο Αρχιμανδρίτης Δοσίθεος: «Τα όσα λέγονται και γράφονται περί της Πανορθοδόξου Συνόδου υπερβαίνουσι τα λύματα των οχετών…» Και «άμα τω ακούσματι αυτής της Συνάξεως ήρξαντο … λέγοντες μη φαγείν μήτε ποιείν εως αν ματαιώσωσι την Σύνοδον». Ομολογουμένως το λεξιλόγιο αυτό δεν περιποιεί τιμήν εις ουδένα και δη εις κληρικόν. Λυπούμαστε εκ μέρους του. Όλα όσα γράφτηκαν κατά της Αγίας και Μεγάλης Συνόδου, μετά τη δημοσιοποίηση των θεμάτων που θα την απασχολήσουν, γράφτηκαν με πόνο ψυχής, από επισκόπους, καθηγητές κι όχι μόνο, διότι πάνε οι οικουμενιστές να μετατρέψουν σε «Εκκλησίες» τους παντοειδείς  αιρετικούς, Παπικούς, Προτεστάντες, Μονοφυσίτες (ίδε αρθρο 6 της Συνάξεως των Προκαθημένων του Σαμπεζύ), ενώ οι Σύνοδοι στην Εκκλησία πολεμούσαν και καταδίκαζαν τους αιρετικούς, αν αυτοί επέμεναν στις αντιχριστιανικές τους απόψεις. Άρα είναι άνω ποταμών και εν ταυτώ ατυχέστατη, η παρομοίωση των αντιοικουμενιστών με τους Εβραίους που κυνηγούσαν μανιωδώς και επεδίωκαν να φονεύσουν τον Απ. Παύλο (Πραξ. κβ΄ 23). 

Τέλος λόγου. Οι μοναχοί αείποτε ευρίσκονταν στην πρώτη γραμμή, υπερασπίζοντας την αλήθεια της πίστεως. Γιατί, Άγιε Καθηγούμενε, εσείς δεν ακολουθείτε τη φιλόθεη και θεοφιλή αυτή πορεία;

Wednesday, May 25, 2016

ΥΠΟ ΔΙΑΜΟΡΦΩΣΗ Η ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΓΙΑ ΚΑΙ ΜΕΓΑΛΗ ΣΥΝΟΔΟ


ΥΠΟ ΔΙΑΜΟΡΦΩΣΗ Η ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΓΙΑ ΚΑΙ ΜΕΓΑΛΗ ΣΥΝΟΔΟ

Του Παναγιώτη Τελεβάντου
=====

Η Απόφαση της Ιεραρχίας της Εκκλησίας της Ελλάδος για την Αγία και Μεγάλη Σύνοδο βρίσκεται ακόμη υπό διαμόρφωση. Για την ώρα έχει γνωσθεί ότι ενεκρίθη, από την Ιεραρχία της Εκκλησίας της Ελλάδος, ένας μακροσκελής κατάλογος διορθώσεων και εισηγήσεων για τα κείμενα της ε΄ Προσυνοδικής Διάσκεψης τα οποία θα διαμορφώσει στην τελική τους μορφή η Διαρκής Ιερά Σύνοδος και θα τα προωθήσει στην Πανορθόδοξη Γραμματεία της Αγίας και Μεγάλης Συνόδου. 

Εγνώσθη επίσης ότι τη μεθεπομένη Κυριακή η Εκκλησία της Ελλάδος θα εξαπολύσει εγκύκλιο με την οποία θα ενημερώνει το πλήρωμα της Εκκλησίας για τις εισηγήσεις και διορθώσεις που ενέκρινε η Σύνοδος της Ιεραρχίας της Εκκλησίας της Ελλάδος.

Μέχρι τότε προσκαρτερούμε όλοι εν τη προσευχή και έχουμε τις ελπίδες μας στο Θεό ότι οι διορθώσεις και οι εισηγήσεις που έχουν εγκριθεί θα δώσουν στην Αγία και Μεγάλη Σύνοδο της δυνατότητα να διορθώσει τις οικουμενιστικές κακοδοξίες που υπάρχουν τώρα στα κείμενα της ε΄ Προσυνοδικής Διάσκεψης ώστε η Πανορθόδοξη Σύνοδος να αποδειχτεί εν τοις πράγμασιν όντως Αγία και Μεγάλη.

ΣΠΑΕΙ Η ΣΙΩΠΗ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΤΗΣ ΚΥΠΡΟΥ ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΑΓΙΑ ΚΑΙ ΜΕΓΑΛΗ ΣΥΝΟΔΟ


ΣΠΑΕΙ Η ΣΙΩΠΗ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΤΗΣ ΚΥΠΡΟΥ ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΑΓΙΑ ΚΑΙ ΜΕΓΑΛΗ ΣΥΝΟΔΟ

Του Παναγιώτη Τελεβάντου
=====

Με πολλή χαρά πληροφορούμαστε ότι διοργανώνεται 

“Ημερίδα για Θεολόγους καθηγητές/τριες: «Η Αγία και Μεγάλη Σύνοδος της Ορθοδόξου Εκκλησίας»

Η Διεύθυνση Μέσης Εκπαίδευσης σε συνεργασία με τη Θεολογική Σχολή Εκκλησίας Κύπρου, διοργανώνουν Ημερίδα με θέμα: «Η Αγία και Μεγάλη Σύνοδος της Ορθοδόξου Εκκλησίας». Η Ημερίδα, η οποία απευθύνεται στους Θεολόγους καθηγητές/τριες, Γυμνασίων, Λυκείων και Τεχνικών Σχολών, θα πραγματοποιηθεί την Τρίτη, 31 Μαΐου 2016, ώρα 10.30-13.30, στην αίθουσα εκδηλώσεων του Πολιτιστικού Ιδρύματος Αρχιεπισκόπου Μακαρίου Γ΄.

Κατά τη διάρκεια της Ημερίδας θα γίνει ενημέρωση των Θεολόγων καθηγητών/τριών σχετικά με τα θέματα και την όλη προβληματική που θα απασχολήσει τις εργασίες της Αγίας και Μεγάλης Συνόδου, η οποία θα πραγματοποιηθεί στην Κρήτη από τις 16 έως τις 27 Ιουνίου. Επίσης θα δοθεί η ευκαιρία στους συμμετέχοντες εκπαιδευτικούς να εκφράσουν τα σχόλια, τις εισηγήσεις τους αλλά και τους προβληματισμούς τους.

Κύριος ομιλητής της Ημερίδας θα είναι ο Μητροπολίτης Κωνσταντίας και Αμμοχώστου Βασίλειος, ο οποίος θα κάνει μία σύντομη αναφορά στο ιστορικό πλαίσιο και στη θεολογική σημασία της Πανορθοδόξου Συνόδου και ταυτόχρονα θα παρουσιάσει τις θεολογικές θέσεις και προτάσεις της Εκκλησίας της Κύπρου.”

Ιδού λοιπόν ότι θα μάθουμε επιτέλους στις 31 Μαίου ποια είναι η θέση της Εκκλησίας της Κύπρου αναφορικά με την Αγία και Μεγάλη Σύνοδο.

Μέχρι στιγμής για ανεξήγητους λόγους ετηρείτο μια απαράδεκτη και αλλόκοτη σιωπή και από την πλειοψηφία της Συνόδου που ενέκρινε τις αλλαγές προς την Αγία και Μεγάλη Σύνοδο αλλά και από όσους ιεράρχες μειοψήφισαν και διαχώρισαν τη θέση τους από την απόφαση της πλειοψηφίας.

Ελπίζουμε ότι τελικά οι θεολόγοι που θα παρεβρεθούν θα ακούσουν με προσοχή την εισήγηση του Σεβ. Κωνσταντίας και θα ζητήσουν διευκρινήσεις για να υπάρξει βεβαιότητα ότι οι εισηγήσεις της Εκκλησίας της Κύπρου προς την Αγία και Μεγάλη Σύνοδο καλύπτουν όλο το φάσμα των επιφυλάξεων για τα οικουμενιστικά κείμενα της ε΄ Προσυνοδικής Διάσκεψης.

ΣΧΟΛΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ ΕΠΙ ΤΩΝ ΣΧΕΔΙΩΝ ΚΕΙΜΕΝΩΝ ΤΗΣ ΑΓΙΑΣ ΚΑΙ ΜΕΓΑΛΗΣ ΣΥΝΟΔΟΥ Β΄


ΣΧΟΛΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ ΕΠΙ ΤΩΝ ΣΧΕΔΙΩΝ ΚΕΙΜΕΝΩΝ ΤΗΣ ΑΓΙΑΣ ΚΑΙ ΜΕΓΑΛΗΣ ΣΥΝΟΔΟΥ
Β΄

Tης Ιεράς Μονής Οσίου Γρηγορίου Αγίου Όρους
=====

Α΄.

ΕΙΣΑΓΩΓΙΚΗ ΑΝΑΦΟΡΑ ΣΤΟ ΖΗΤΗΜΑ ΥΠΟΒΟΛΗΣ ΤΡΟΠΟΛΟΓΙΩΝ


Στό ζήτημα τῆς ὑποβολῆς τροπολογιῶν ἐπί τῶν ἐν σχεδίῳ κειμένων τῆς Ἁγίας καί Μεγάλης Συνόδου ἀναφέρεται καί τό ἄρθρο 11, παράγρ. 2 τοῦ «Κανονισμοῦ ὀργανώσεως καί λειτουργίας τῆς Ἁγίας καί Μεγάλης Συνόδου».

Ὁ Κανονισμός ἔχει ἀναμφισβήτητα μεγάλη σημασία γιά τήν εὔρυθμη καί ἀπρόσκοπτη διεξαγωγή τῆς Συνόδου. Ὅμως ἡ συγκεκριμένη παράγραφος προκαλεῖ μία δυσλειτουργία.

Γράφεται: «ἡ ἔγκρισις τῶν τροπολογιῶν, μετά τήν ὁλοκλήρωσιν τῆς συζητήσεως αὐτῶν, ἐκφράζεται, κατά τά πανορθοδόξως καθιερωμένα, διά τῆς ἀρχῆς τῆς ὁμοφωνίας τῶν ἀντιπροσωπειῶν πασῶν τῶν αὐτοκεφάλων Ὀρθοδόξων Ἐκκλησιῶν. Τοῦτο σημαίνει ὅτι αἱ μή ὁμοφώνως ἀποδεκταί γενόμεναι τροπολογίαι δέν ἐγκρίνονται».

Πρακτικά αὐτό σημαίνει ὅτι ἕνα ἐν σχεδίῳ κείμενο, πού δέν θά δεχθῇ τροποποιήσεις ἐπειδή δέν ὑπάρχει ἐπ’ αὐτῶν ὁμοφωνία, μένει ὡς ἔχει καί ἡ τελική ψηφοφορία γίνεται ἐπ’ αὐτοῦ.

Ὅμως ἡ Ἱεραρχία, ἡ ὁποία προτείνει τροπολογίες, δείχνει τήν βούλησί της νά ἀναδιαμορφώσῃ τό προσυνοδικό κείμενο, ὥστε αὐτό νά ἐκφράζῃ αὐθεντικά τήν αὐτοσυνειδησία της. Ἐφ’ ὅσον δέν μπορεῖ νά τό πράξῃ, ὑποχρεώνεται νά κινηθῇ στό πλαίσιο πού χάραξαν οἱ προσυνοδικές διασκέψεις. Ἐάν ὅμως τελικά τό προσυνοδικό κείμενο δέν τήν ἐκφράζῃ, προφανῶς τό μόνο πού τῆς ἀπομένει εἶναι νά τό καταψηφίσῃ.


Αὐτό δέν δείχνει ἀδυναμία νά φθάσουμε σέ ὑγιῆ, ἁγιοπατερική, πανορθόδοξη ἑνότητα;

(Συνεχίζεται)

«ΑΠΟ ΤΗΝ Β΄ ΒΑΤΙΚΑΝΗ (1965) ΣΤΗΝ ΠΑΝΟΡΘΟΔΟΞΗ ΣΥΝΟΔΟ (ΚΡΗΤΗ 2016)» ΣΤ΄


«ΑΠΟ ΤΗΝ Β΄ ΒΑΤΙΚΑΝΗ (1965) ΣΤΗΝ ΠΑΝΟΡΘΟΔΟΞΗ ΣΥΝΟΔΟ (ΚΡΗΤΗ 2016)» 
ΣΤ΄

Του Πρωτοπρεσβυτέρου Πέτρου Χιρς
=====

6. Ο ΚΥΡΙΑΡΧΟΣ ΡΟΛΟΣ ΤΩΝ ΑΚΑΔΗΜΑΪΚΩΝ ΘΕΟΛΟΓΩΝ 

Ο έκτος οδοδείκτης που μπορεί κανείς να παρατηρήσει στην πορεία προς την Κρήτη είναι o κυρίαρχος και καθοριστικός ρόλος των ακαδημαϊκών θεολόγων στον σχεδιασμό των υπό εξέταση κειμένων.
Ακολουθώντας το παράδειγμα της Β΄ Βατικανής, τα κείμενα της Πανορθόδοξης Συνόδου προετοιμάστηκαν από επιτροπές ακαδημαϊκών θεολόγων και ιεραρχών, ως εκπροσώπων τοπικών εκκλησιών. 

Σχετικά με τη σύνοδο των Λατίνων, κατά κοινή ομολογία, οι θεολόγοι «ήταν οι σχεδιαστὲς των μεγάλων μεταρρυθμίσεων που εγκαινιάστηκαν στην Β΄ Βατικανή». Η συμβολὴ τους χαρακτηρίστηκε «αξιοσημείωτη…Οι επίσκοποι της Β΄ Βατικανης Συνόδου είχαν επίγνωση της σπουδαιότητας των θεολόγων». Η Σύνοδος αναγνώρισε επισήμως τις επί δεκαετίες εργώδεις προσπάθειές τους για την αναμόρφωση της θεολογίας, ιδιαιτέρως δε της εκκλησιολογίας.

Aλλά και, τώρα, με την Πανορθόδοξη Σύνοδο, το πλήρωμα των Ορθοδόξων Εκκλησιών (λαϊκοί, μοναχοί, κληρικοί ακόμα και επίσκοποι), ακόμα και οι Ιεραρχίες, κρατήθηκαν ουσιαστικά και σε μεγάλο βαθμό εκτός της προπαρασκευαστικής διαδικασίας. Μόνο μία μικρή ομάδα ακαδημαϊκών θεολόγων και συγκεκριμένων επισκόπων καθοδήγησαν και διαμόρφωσαν τα υποβληθέντα προς επικύρωση κείμενα στην μέλλουσα σύνοδο στην Κρήτη.

Ενδεικτικό της περιορισμένης συμμετοχής των ιεραρχών, πολλώ δε μάλλον των λαϊκών, μοναχών και κληρικών, είναι το γεγονός ότι τα τελικά κείμενα, αν και εγκρίθηκαν στην Ε’ Πανορθόδοξη Προσυνοδική Διάσκεψη από τα μέσα Οκτωβρίου 2015, δεν δόθηκαν στη δημοσιότητα προς γνώσιν των επισκόπων και των πιστών έως τα τέλη Ιανουαρίου 2016. Και ενώ δε δίδονταν στους επισκόπους, εντούτοις είχαν πρόσβαση σ’ αυτά επιλεγμένοι ακαδημαϊκοί θεολόγοι της Θεσσαλονίκης και της Αθήνας, οι οποίοι έκαναν και παρουσιάσεις αυτών στις αρχές τού περασμένου Δεκεμβρίου!

Ασφαλώς, η κυριαρχία των ακαδημαϊκών θεολόγων στη Δύση κατά τη Β΄ Βατικανή Σύνοδο, δε μπορεί να θεωρηθεί εξαίρεση από την παλαιά λατινική πρακτική ούτε ιδιαίτερα προβληματική (μάλιστα χαιρετίστηκε ως μεγάλη και θετική προσφορά). Για την Ορθόδοξη θεολογία όμως, για την οποία αληθής θεολόγος είναι αυτός που προσεύχεται, το να καθοδηγούν οι ακαδημαϊκοί θεολόγοι τους επισκόπους ή να ενεργούν αυτεξουσίως και αυτονομημένα από τις Ιεραρχίες, αποτελεί αποστασία από την Ορθόδοξη γνωσιολογία και, δυστυχώς, περίτρανα αποδεικνύει ότι ο Βαρλααμισμός για ακόμη μία φορά σήκωσε την πλανεμένη κεφαλή του. Δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι σε όλες τις κρίσιμες στιγμές των Συνόδων στις οποίες η Ορθόδοξη πίστη ανακηρύχθηκε ομολογιακά, το «έδοξε τω Αγίω Πνεύματι και ημίν» ειπώθηκε από ασκητικούς επισκόπους και όχι από  φιλοσοφίζοντες σχολαστικούς ακαδημαϊκούς, που δεν είχαν σχέση με τη νηπτική θεολογία και πράξη.


(Συνεχίζεται)

ΤΑ ΠΕΡΙ ΠΑΠΙΚΟΥ ‘’ΑΝΟΙΓΜΑΤΟΣ’’ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΑΚΟΔΟΞΙΑ ΤΟΥ ‘’ΑΛΑΘΗΤΟΥ’’


ΤΑ ΠΕΡΙ ΠΑΠΙΚΟΥ ‘’ΑΝΟΙΓΜΑΤΟΣ’’ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΑΚΟΔΟΞΙΑ ΤΟΥ ‘’ΑΛΑΘΗΤΟΥ’’

(‘’Την αίρεσιν των αιρέσεων’’, κατά τον Άγιο Ιουστίνο Πόποβιτς)

Του Β. Χαραλάμπους, θεολόγου
=====

Το δημοσίευμα στην ιταλική εφημερίδα Corriere della Serra, σε άρθρο του Gian Guido Vecchi, αναφορικά με την απαντητική επιστολή του Πάπα Φραγκίσκου προς τον Ελβετό Παπικό θεολόγο Hans Küng, η οποία του παραδόθηκε μέσω του Νούτσιου στο Βερολίνο, για τη διεξαγωγή συζήτησης για την Παπική πλάνη του ‘’αλαθήτου’’, την ‘’αίρεση των αιρέσεων’’ κατά τον Άγιο Ιουστίνο Πόποβιτς, έδωσαν αφορμή για ενθουσιαστικές αναφορές, για Παπικό ‘’άνοιγμα’’ για την πλάνη του αλαθήτου.

Προς τι οι ενθουσιαστικές αναφορές για ‘’Παπικό άνοιγμα’’; To  Παπικό αλάθητο σαφέστατα σχετίζεται με την πλάνη του Παπικού εξουσιαστικού πρωτείου.  Το Παπικό αλάθητο επαυξάνει το Παπικό εξουσιαστικό πρωτείο. Η δογματική τούτη κακοδοξία του «αλαθήτου», μαζί με το Παπικό εξουσιαστικό πρωτείο, καθίστανται οι κατ’ εξοχήν εμμονές, για τη μη επιστροφή των Παπικών στην Μία Αγία Εκκλησία.

«Καμία αίρεσις» εξηγεί ο Άγιος Ιουστίνος Πόποβιτς, «δεν εξηγέρθη τόσον ολοκληρωτικώς κατά του Θεανθρώπου Χριστού και της Εκκλησίας Του, ως έπραξε τούτο Παπισμός δια του αλαθήτου του Πάπα-ανθρώπου». Για το Παπικό αλάθητο υπήρξαν και υπάρχουν ενστάσεις από παπικούς θεολόγους χωρίς ωστόσο να μπορέσουν να εισακουσθούν από το Βατικανό.

Η κακοδοξία του παπικού  δόγματος του «αλαθήτου» με τη σημείωση «εκ καθέδρας», ως γνωστό θεσπίστηκε κατά την Α΄ Σύνοδο του Βατικανού, την «Εικοστή Οικουμενική Σύνοδο της Καθολικής Εκκλησίας», όπως οι Παπικοί την καλούν. Όμως «το αλάθητο επεκτάθηκε σε κάθε απόφαση του Πάπα», όπως χαρακτηριστικά αναφέρει ο Γέροντας Γεώργιος Καψάνης, δηλαδή όχι μόνο όταν αποφαίνεται ο Πάπας «εκ καθέδρας», αλλά όποτε αποφαίνεται. 

«Δεν υπάρχει αμφιβολία· το δόγμα αυτό (του αλαθήτου) είναι η αίρεσις των αιρέσεων, μια άνευ προηγουμένου ανταρσία κατά του Θεανθρώπου Χριστού» αναφέρει  ο Άγιος Ιουστίνος Πόποβιτς. 

ΣΧΟΛΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ ΕΠΙ ΤΩΝ ΣΧΕΔΙΩΝ ΚΕΙΜΕΝΩΝ ΤΗΣ ΑΓΙΑΣ ΚΑΙ ΜΕΓΑΛΗΣ ΣΥΝΟΔΟΥ A΄


ΣΧΟΛΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ ΕΠΙ ΤΩΝ ΣΧΕΔΙΩΝ ΚΕΙΜΕΝΩΝ ΤΗΣ ΑΓΙΑΣ ΚΑΙ ΜΕΓΑΛΗΣ ΣΥΝΟΔΟΥ

Tης Ιεράς Μονής Οσίου Γρηγορίου Αγίου Όρους
=====

Ἡ σύντονη καί φιλότιμη προσπάθεια τῶν Ἀντιπροσωπειῶν τῶν Ἁγιωτάτων Ὀρθοδόξων Ἐκκλησιῶν στίς Πανορθόδοξες Προσυνοδικές Διασκέψεις ἔφερε ἐν τέλει τά ἐν σχεδίῳ προσυνοδικά κείμενα στήν μορφή, μέ τήν ὁποία δόθηκαν στήν δημοσιότητα μέ ἐντολή τῶν Σεπτῶν Προκαθημένων στίς 21-28 Ἰανουαρίου 2016.

Τό πλήρωμα τῆς Ἐκκλησίας ἔχει τώρα τήν δυνατότητα νά ἐκφράσῃ εὐλαβῶς τήν κρίσι του ἐπί τῶν κειμένων, συμμετέχοντας ἔτσι στήν συνοδική λειτουργία τοῦ σώματος τοῦ Χριστοῦ.

Τό κείμενο πού ἀκολουθεῖ, ἔχει τήν μορφή ὑπομνήματος. Εἶναι εὐλαβής ἔκθεσις τῶν σκέψεών μας πρός τούς Σεβ. Ἱεράρχας τῆς ἁγίας Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας μας περί τοῦ πῶς τά ἐν σχεδίῳ κείμενα θά μποροῦσαν νά λάβουν μία περισσότερο «καθολική» μορφή, νά ἐκφράζουν δηλαδή ἀκριβέστερα τό καθολικό φρόνημα τῆς Ἐκκλησίας, ὅπως τό διασώζει ἡ Κανονική μας παράδοσις, ἡ λατρευτική συνείδησις καί ἡ ἐμπειρία τῶν χαρισματούχων Ἁγίων μας: ἡ κοινωνία σύν πᾶσι τοῖς ἁγίοις.

Γνωρίζουμε ὅτι οἱ Σεβ. Ἀρχιερεῖς ἔχουν ἤδη διατυπώσει προτάσεις τροποποιήσεων ἐπί τῶν ἐν σχεδίῳ κειμένων, οὕτως ὥστε τό παρόν κείμενο δέν θά χρειαζόταν νά συνταχθῇ καί ἐπιβαρύνῃ τήν συνοδική διαδικασία.

Ἄς θεωρηθῇ ὅμως αὐτό ὡς μικρή συνεισφορά στόν μεγάλο καί πολυεύθυνο ἀγῶνα πού ἔχουν τώρα ἀναλάβει οἱ ποιμένες τῆς Ἐκκλησίας ἐν ὄψει τῆς συγκλήσεως τῆς Ἁγίας καί Μεγάλης Συνόδου, ὥστε νά εἶναι μία σύνοδος θεοσυνέργητος καί ἑπομένη τοῖς ἁγίοις πατράσι.


(Συνεχίζεται)

ΒΙΒΛΙΟΚΡΙΣΙΑ, ΑΡΧΙΜ. ΙΩΑΝΝΟΥ ΚΩΣΤΩΦ, ΑΣΙΑΤΙΚΑ ΘΡΗΣΚΕΥΜΑΤΑ ΝΟΣΗΛΕΥΤΗΡΙΑ ΓΙΑ ΔΥΤΙΚΟΥΣ ΑΣΘΕΝΕΙΣ


ΒΙΒΛΙΟΚΡΙΣΙΑ
_______

Αρχιμ. Ιωάννου Κωστώφ, Ασιατικά θρησκευτικά νοσηλευτήρια για Δυτικούς ασθενείς, Οι κατά φαντασίαν ιατροί, Εκδ. Μορφή εκδοθήτω, Αθήνα Σεπτέμβριος 2015, σσ. 409.

Του θεολόγου κ. Ανδρέα Κυριακού
=====

Κρατάμε στα χέρια τον 3ο τόμο της σειράς του ακαμάτου εργάτου του Ευαγγελίου π. Ιωάννου, που στοχεύει, όπως κι οι προηγούμενοι, στην εκ του σύνεγγυς μελέτη των ασιατικών παγανιστικών θρησκευμάτων και εν ταυτώ την αποκάλυψη των πραγματικών διδασκαλιών τους. 

Πρωτίστως παρατηρούμε ότι έχει όλα τα χαρακτηριστικά των δύο τόμων που ήδη παρουσιάσαμε, δηλαδή την επαρκή κατοχή του αντικειμένου, όπως φανερώνεται στην πλουσιώτατη βιβλιογραφία, την καταφυγή στις πηγές και και τη σύγκριση όλων αυτών των εξωχριστιανικών δεδομένων με τη χριστιανική διδασκαλία. Ιδιαίτερο χαρακτηριστικό του παρόντος είναι η αναφορά στο συγκρητιστικό χαρακτήρα των ασιατικών θρησκευμάτων. Εκεί όλες οι θρησκευτικές πεποιθήσεις παρουσιάζονται να συγκλίνουν, παρά εμφανές γεγονός  ότι αποτελούν ένα, ασύλληπτης θολούρας, αχταρμά. 

Η χριστιανική θέση εν προκειμένω, όπως παρουσιάζεται, είναι σαφέστατη: Ο Χριστός είναι ο Θεός και η οδός προς τον Θεό. «Εγώ ειμί η οδός (και όχι οδός) και η αλήθεια και η ζωή» (Ιωαν. ιδ΄6). Αξιοπερίεργη, παρά ταύτα, είναι η εξόφθαλμη αντίφαση, διότι παρά τη συγκρητιστική τους επιφάνεια όλοι αυτοί κρύβουν απύθμενο μίσος κατά των Χριστιανών (βλ. τους συνεχιζόμενους σήμερα αντιχριστιανικούς διωγμούς στην Ινδία). Αν εξετάσει κανείς τι λένε σχετικά με τη Γη όλες αυτές οι διδασκαλίες θα κουνάει συνεχώς αποδοκιμαστικά το κεφάλι, βλέποντας τα όσα εξωφρενικά και μυθολογικά στοιχεία υπάρχουν στα βιβλία τους. «Θα διαπιστώσει και μόνος του τις ανοησίες τους και θα εναγκαλισθή τη Βίβλο μας, τη Βίβλο την τελείως αλάνθαστη». 

Ο καλός συγγραφέας αγγίζει και το θέμα της παρουσίας των δαιμόνων, όπως αυτοί εμφανίζονται στα ασιατικά θρησκεύματα. Ο αναγνώστης φρικιά όταν βλέπει τον δαιμονισμό των μυστών στο Θιβέτ, όπου σε αδρές γραμμές περιγράφεται πώς το πονηρό πνεύμα καταλαμβάνει το μάντη. Δεν μας ξενίζουν καθόλου όλα αυτά, διότι ο Σατανάς «μετασχηματίζεται εις άγγελον φωτός» (Β΄ Κορ. ια΄14). Πολλοί άνθρωποι μένουν ενεοί μπροστά στα αλλόκοτα θαυμαστά γεγονότα που συμβαίνουν όντως, στις παγανιστικές αυτές θρησκείες. Όλ’ αυτά είναι απόδειξη, όχι της αλήθειας τους αλλά της παρουσίας του Σατανά, που «πλανά, κατά τον Ιωάννη τον Θεολόγο, την οικουμένην όλην». Εμφανίζονται «φώτα», οι γιόγκι ταξιδεύουν αστραπιαία σε μεγάλες αποστάσεις, ανυψώνονται ανεξήγητα από τα έδαφος, κάνουν απίθανα τρικς κτλ. Τα πιο πάνω αναμφίβολως προκαλούν το θαυμασμό και την έκπληξη των ρηχών συνειδήσεων, αλλά δεν μοιάζουν με τα θαύματα του Χριστού και των Αγίων του που γίνονται για να βοηθήσουν ουσιαστικά τον πονεμένο άνθρωπο. 

Συμπεραματικά ο π. Ιωάννης παρουσίασε ενώπιόν μας «γυμνά και τετραχηλισμένα», ακαλλώπιστα, χωρίς τα ψεύτικά τους στολίδια, τα θρησκευτικά στοιχεία της εξ ανατολών σκοτοδίνης, που επιμένει, σώνει και καλά, να μας «φωτίσει»! “Ήταν φώτα, χίλια φώτα, μα δεν ήτανε το φως”, όπως γράφει επιγραμματικά ο Γ. Βερίτης. Ο χαλκέντερος π. Ιωάννης προέβη σε εγχείρηση χωρίς αναισθητικό, δείχνοντας τις πληγές, τα τραύματα, τα έλκη του μακράν του Χριστού ανθρώπου.

Tuesday, May 24, 2016

ΘΑ ΣΥΖΗΤΗΣΕΙ ΔΟΓΜΑΤΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ Η ΠΑΝΟΡΘΟΔΟΞΗ ΣΥΝΟΔΟΣ;


ΘΑ ΣΥΖΗΤΗΣΕΙ ΔΟΓΜΑΤΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ Η ΠΑΝΟΡΘΟΔΟΞΗ ΣΥΝΟΔΟΣ;

Του Παναγιώτη Τελεβάντου
=====

Ο Σεβ. Μητροπολίτης Ατλάντας Αλέξιος, σε πρόσφατη συνέντευξή του, ισχυρίστηκε ότι η Αγία και Μεγάλη Σύνοδος, που θα συνέλθει σε λίγες βδομάδες στην Κρήτη, δεν θα συζητήσει δογματικά ζητήματα.

Την άποψη αυτή εκφράζουν πολλοί άλλοι οικουμενιστές δυστυχώς και ορισμένοι αντιοικουμενιστές.

Η άποψη αυτή είναι εντελώς αθεμελίωτη. Τα κείμενα της ε΄ Προσυνοδικής Διάσκεψης είναι γεμάτα με αναφορές σε δογματικά ζητήματα. 

Το κείμενο που αναφέρεται στις σχέσεις της Ορθοδοξίας με τους ετερόδοξους λ.χ. προσδίδει εκκλησιαστικότητα στους αιρετικούς. Διαμφισβητεί, επομένως, την πίστη της Εκκλησίας ότι είναι η Μία, Αγία, Καθολική και Αποστολική Εκκλησία. Εισάγει την κακοδοξία της διηρημένης Εκκλησίας και προάγει την αίρεση της Βαπτισματικής θεολογίας. Προσβάλλει, επομένως, βάναυσα την Εκκλησιολογία της Ορθόδοξης πίστης μας. Επομένως πώς δεν θα ασχοληθεί με δογματικά θέματα η Πανορθόδοξη Σύνοδος;

Θέλουμε να πιστεύουμε ότι τελικά θα πρυτανεύσουν σοφότερες σκέψεις και η Πανορθόδοξη Σύνοδος θα απορρίψει όλες τις αναφορές που διαμφισβητούν την μοναδικότητα και ενότητα της Εκκλησίας. Σε κάθε περίπτωση είτε τα πράγματα εξελιχθούν κατ’ ευχήν είτε όχι τα δογματικά θέματα θα βρίσκονται στην ατζέντα της Πανορθόδοξης Συνόδου.