Tuesday, July 17, 2018

Η ΣΤΑΣΗ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΕΝΑΝΤΙ ΟΣΩΝ ΔΙΑΤΥΠΩΝΟΥΝ ΚΑΚΟΔΟΞΙΕΣ ΚΑΙ Ο ΑΓΙΟΣ ΠΑΙΣΙΟΣ


Η ΣΤΑΣΗ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΕΝΑΝΤΙ ΟΣΩΝ ΔΙΑΤΥΠΩΝΟΥΝ ΚΑΚΟΔΟΞΙΕΣ ΚΑΙ Ο ΑΓΙΟΣ ΠΑΙΣΙΟΣ

Του Παναγιώτη Τελεβάντου
=====

Στην αμέσως προηγούμενη ανάρτηση, παραθέσαμε την ομιλία του Πανοσιολογιώτατου Αρχιμανδρίτη Σάββα Αγιορείτη, αναφορικά με την στάση του Αγίου Παισίου για τα σαρκικά αμαρτήματα εντός του γάμου.

Ο Άγιος Παίσιος είναι σαφέστατος ότι ουδείς πνευματικός έχει το δικαίωμα να κάνει δικό του Ευαγγέλιο και δικούς του Κανόνες. Είναι απολύτως υποχρεωμένος να εφαρμόζει τις ευαγγελικές επιταγές και ότι, σε περίπτωση που αρνείται να συμμορφωθεί, τότε πρέπει οπωσδήποτε να καθαιρεθεί.

Δυστυχώς ουδεμία τέτοια ευαισθησία δείχνει η Ιεραρχία, για όσους διατυπώνουν κακοδοξίες, όχι μόνον στο εξομολογητήριο, αλλά και δημόσια.

Θα αναφερθούμε σε τέσσερα μόνο -από τα πολλά- παραδείγματα, που θα μπορούσαν να παρατεθούν:

1.) Ο Σεβ. Μεσσηνίας κ. Χρυσόστομος, στην Σύνοδο της Ιεραρχίας της Εκκλησίας της Ελλάδος, είπε ότι η Εκκλησία είναι διηρημένη.

Θα ανέμενε κάποιος ότι και οι 80 αρχιερείς θα ξεσηκώνονταν αμέσως και θα τον παρέπεμπαν σε συνοδικό δικαστήριο για να καθαιρεθεί.

Δυστυχώς απολύτως τίποτα δεν συνέβη. Απλά ο Σεβ. Πειραιώς είπε ότι αυτή δεν είναι η διδασκαλία της Εκκλησίας και το θέμα έληξε.

Όταν μάλιστα ο Σεβ. Κυθήρων τόλμησε να διατυπώσει, με τον πιο ευγενή τρόπο, που τον χαρακτηρίζει πάντοτε, την αντίρρησή του για τα λεχθέντα, ο Σεβ. Μεσσηνίας, που είχε την πλήρη κάλυψη του Αρχιεπισκόπου Ιερωνύμου, τον απείλησε με μήνυση στα πολιτικά δικαστήρια.

2.) Ο π. Βασίλειος Θερμός -για δεκαετίες τώρα- προκαλεί συστηματικά με την κατά συρροήν διατύπωση κακοδοξιών, χωρίς να κληθεί ποτέ σε απολογία από την Σύνοδο.

Ο Σεβ. Ναυπάκτου ήλθε σε σύγκρουση μαζί του, για ορισμένες κακοδοξίες που διατύπωσε, αλλά τελικά την έβγαλε αβρόχοις ποσίν και επανήλθε δριμύτερος για να μας πει ότι ο Απόστολος Παύλος δεν ήξερε τι έλεγε, επειδή ήταν άνθρωπος της εποχής του.

3.) Ο σεβαστός π. Βασίλειος Βολουδάκης έκανε κόμμα για να γίνει (άκουσον! άκουσον!) συνεχιστής του έργου του Καποδιστρίου, παραβαίνει συστηματικά σωρεία Ιερών Κανόνων και προσπαθεί να θεμελιώσει τον Μακρακισμό με κακόδοξα βιβλία του.

Ποιος τον ήλεγξε και ποιος τον επανέφερε στην τάξη;

Προσπάθησε να πει κάτι ο π. Δανιήλ Αεράκης και τον αποστόμωσε με προσωπική επίθεση. Δοκίμασε να πει κάτι ο π. Ιωάννης Φωτόπουλος και του συμπεριφθέρθηκε με την ίδια σκαιότητα και τελικά παραμένει ατιμώρητος και ασχημονεί ανενόχλητος έκτοτε.

4.) Ο π. Ιωσήφ Βατοπαιδινός διατύπωσε σωρεία σοβαρών αιρέσεων για πολλά θέματα. Οι πνευματικοί του γόνοι, όχι μόνον δεν αποκηρύττουν τις κακοδοξίες του, αλλά και ισχυρίζονται ότι του εδόθη το χάρισμα της κατανόησης όλων των μυστηρίων της Θεολογίας!!!

Ποιος ανεκάλεσε σε τάξη τον π. Εφραίμ τον Βατοπαιδινό, τον Πανιερώτατο Λεμεσού Αθανάσιο και τους λοιπούς Ιωσηφίτες, για όλα αυτά που λέγουν και μεθοδεύουν για τον πλανεμένο τους Γέροντα;

Τόλμησε να πει κάτι ο Ηγούμενος της Ιεράς Μονής Δοχειαρίου, Πανοσιολογιώτατος Αρχιμανδρίτης Γρηγόριος, και του επιτέθηκαν με πρωτοφανή σκαιότητα.

Το ακόμη χειρότερο μεθοδεύεται η αγιοκατάταξη, του π. Ιωσήφ του Βατοπαιδινού, αν και υπάρχει φάκελλος με σωρεία επώνυμων καταγγελιών σε βάρος του, για ακατανόμαστες πράξεις.

Δυστυχώς η ατιμωρησία (ή ακόμη και η επιβράβευση) όσων διατυπώνουν κακοδοξίες, έχει καταστεί πραγματική γάγγραινα την οποία ο Άγιος Παίσιος στηλίτευσε αυστηρά, εξαιτίας της Νεονικολαιτικής στάσης ορισμένων πνευματικών, οι οποίοι αμνηστεύουν κάθε αμαρτία μεταξύ του αντρογύνου, επειδή (άκουσον! άκουσον!) ο πνευματικός δεν έχει δικαίωμα να ασχολείται με όσα συμβαίνουν στην κρεβατοκάμαρα.!!!

ΓΙΑ ΤΑ ΣΑΡΚΙΚΑ ΑΜΑΡΤΗΜΑΤΑ ΜΕΣΑ ΣΤΟ ΓΑΜΟ ΚΑΙ ΓΙΑ ΤΟΥΣ «ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟΥΣ» ΠΟΥ ΤΑ ΕΠΙΤΡΕΠΟΥΝ


ΓΙΑ ΤΑ ΣΑΡΚΙΚΑ ΑΜΑΡΤΗΜΑΤΑ ΜΕΣΑ ΣΤΟ ΓΑΜΟ ΚΑΙ ΓΙΑ ΤΟΥΣ «ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟΥΣ» ΠΟΥ ΤΑ ΕΠΙΤΡΕΠΟΥΝ 

Tοῦ π. Σάββα Ἁγιορείτη
=====

Μοῦ διηγήθηκε κάποια κυρία ἀπό τήν Θεσσαλονίκη, ὅτι κάποτε ὁ Ὅσιος Παΐσιος ἔδωσε δυναμικό τέλος σ’ ἕνα φορτικό καί ἄκρως ἐφάμαρτο συζυγικό της βάσανο. Εἶχαν διαφορετικό Πνευματικό ἐκείνη καί ὁ σύζυγός της. Ὁ δικός της Πνευματικός ἦταν πατερικός καί εὐσυνείδητος καί ὑπεδείκνυε τίς θεοχάρακτες γραμμές καί προϋποθέσεις τοῦ τίμιου γάμου. Ὁ Πνευματικός τοῦ συζύγου της ἦταν νεωτεριστής καί μεταπατερικός καί ἔλεγε στό σύζυγό της τό γνωστό καί βλάσφημο καί ἀμοραλιστικό λόγιο ὅτι "ὁ Θεός ἀφήνει ἐλεύθερες τίς κρεβατοκάμαρες καί δέν ἀσχολεῖται μέ τό τί κάνουν οἱ σύζυγοι κατά τήν σχέση, ἀλλά μέ τήν καρδιά…". 

Ὁ σύζυγος ἀπαιτοῦσε νά μεταβληθεῖ ἡ σύζυγός του σέ χοιρώδη καί λασπώδη κρεάτινη μάζα καί διαρκῶς τήν πίεζε νά ἐνδώσει, μέ εὐλογία τοῦ Πνευματικοῦ του, στήν παρά φύσιν θεομίσητη καί βδελυρή ἁμαρτία!!! Ἐκείνη ἀκολουθοῦσε τήν ὑπόδειξη τῆς φωνῆς τοῦ Θεοῦ μέσω τοῦ καλοῦ της Πνευματικοῦ καί οὐδέποτε διανοήθηκε νά προβεῖ σέ ἕνα τέτοιο παθογενές ἀνοσιούργημα..

Κάποτε ἀπελπισμένη κατέφυγε στήν Ἱερά Μονή Ἁγίου Ἰωάννου τοῦ Θεολόγου Σουρωτῆς καί συνάντησε τόν ἐκεῖ παρεπιδημοῦντα Γέροντα τῆς ἀδελφότητος Ὅσιο καί Θεοφόρο πατέρα Παΐσιο τόν Ἁγιορείτη. Τοῦ ἐκμυστηρεύθηκε τό πρόβλημά της καί ζήτησε τήν βοήθειά του. Ὁ Ὅσιος, κατά μαρτυρία τῆς γυναίκας, ἔγινε κατά τό κοινῶς λεγόμενο «ἡφαίστειο» ἀπό ἱερά ἀγανάκτηση. Ὑπέδειξε στή γυναίκα νά μήν ἐνδώσει οὔτε καί μέ ἀπειλή θανάτου στίς σιχαμερότερες καί θανασιμότερες ἁμαρτίες πού ἔχει νά παρουσιάσει ὀ ἐκπεσών ἄνθρωπος. Ἐξήγησε ὅτι μέσω αὐτῶν τῶν ἁμαρτιῶν ἐπεισέρχεται ὁ διάβολος στό γάμο καί φυγαδεύεται ὁ Παράκλητος. Γίνονται οἱ ἄνθρωποι ὑποκτηνώδη ὄντα, πού ἔπρεπε νἀ ἐντρέπονται τά φυσιολογικά κτήνη καί νά διδάσκονται ἀπ’ αὐτά. 

Ἐξήγησε ἀκόμη ὅτι εἶναι ἀναίρεση τοῦ σκοποῦ τοῦ γάμου πού διασώζει τό κατά φύσιν καί ἀναγάγει στό ὑπερ φύσιν, καί ὅτι οἱ βδελυρές καί πυρίκαυστες οὐρανόθεν στά Σόδομα αὐτές πράξεις εἶναι οἱ προσφιλέστερες στόν διάβολο, γιατί ὁδηγοῦν τόν κατ’ εἰκόνα καί ὁμοίωσιν Θεοῦ πλασθέντα ἄνθρωπο στήν κατακόρυφη πτωτική κατεύθυνση τοῦ διεστραμμένου δαίμονα καί ὄχι στήν ὑπερυψωθεῖσα θριαμβευτική θέση, πού ὑπέδειξε ἡ τεθεωμένη ἀνθρώπινη φύση πού προσέλαβε ὁ Χριστός, ἤτοι στά δεξιά τοῦ Πατρός. 

Ὀνόμασε τίς πράξεις αὐτές μάστιγα τῆς ἐποχῆς καί παθογένεια γιά τά διαζύγια, τήν ψυχική διάσπαση τῶν συζύγων, καί ἰδίως γιά τήν διαστροφή καί κατρακύλα τῶν σημερινῶν παιδιῶν, πού εἰσροφοῦν δαιμονική ἐνέργεια ἀπό τά κυριαρχικά δικαιώματα πού ἔχει ὁ διάβολος ἐπί τοῦ γενετικοῦ ὑλικοῦ ἀπό τό ὁποῖο προέρχονται καί ἀπό τίς χαίνουσες πνευματικές πληγές, πού ὐπάρχουν ἀθεράπευτες στίς ψυχές τῶν γονέων τους.

Ἐκεῖνο πού ἔκανε ἰδιαίτερη ἐντύπωση στήν κυρία ἐκείνη, ἦταν ἡ ἐπιμονή τοῦ Ὁσίου Παϊσίου νά καταγγείλει τόν «Πνευματικό» τοῦ συζύγου της στόν Ἐπίσκοπο του γιά νά τόν καθαιρέσει. Τῆς εἶπε ἐπί λέξει: «Νά πᾶς νά τό πεῖς στό Δεσπότη γιά νά τόν ξυρίσει!!!».
Διαπιστώνουμε τήν ξεκάθαρη, σύμφωνη μέ ὅλους τούς Ἁγίους Πατέρες, θέση τοῦ Ἁγίου Παϊσίου, ἐνάντια στίς ὅποιες σαρκικές διαστροφές εἴτε ἐκτός, εἴτε ἐντός τοῦ γάμου. Αὐτές καθιστοῦν τό γάμο ἕναν «νομιμοφανή» σοδομισμό μέ καταστροφικές συνέπειες τόσο στούς συζύγους, πού ἄν δέν μετανοήσουν κολάζονται, ὄσο καί στά τέκνα τους. 

Διαπιστώνουμε ἐπίσης τήν ἁγιοπατερική στάση του ἀπέναντι ἐκείνων τῶν «Πνευματικῶν», τῶν χωρίς Ἅγιο Πνεῦμα, πού συμβουλεύουν ὀλέθρια τά πνευματικά τους τέκνα «χαϊδεύοντας» τά πάθη τους. Ὅπως μᾶς διδάσκει ἡ Ἁγιοπατερική Γραμματεία ὁ Πνευματικός ἔχει ἐξουσία νά συγχωρεῖ ἐκεῖνα πού συγχωροῦνται σύμφωνα μέ τόν νόμο τοῦ Θεοῦ καί ὄχι τά πάντα. Ἡ ἐθελοτυφλία καί ἡ ἄνομη κακή συγχώρηση αὐτῶν πού ἁμαρτάνουν ἀμετανόητα κολάζει τόσο τόν ἐξομολογούμενο  ὅσο καί τόν Πνευματικό του.

ΠΗΓΗ:

http://www.hristospanagia.gr 

ΟΣΙΟΣ ΠΟΡΦΥΡΙΟΣ, Ο ΧΡΙΣΤΟΣ ΕΙΝΑΙ ΕΥΓΕΝΗΣ


Συγκλονιστική πραγματικά είναι η εικόνα της Αποκαλύψεως που παρουσιάζει τον Κύριο να στέκεται έξω από την πόρτα της ψυχής μου και να την κρούει διακριτικά.

Δείχνει τον σεβασμό που αποδίδει ο Θεός στην ελευθερία και την προσωπικότητα του ανθρώπου.

Ο Όσιος Πορφύριος επαναλαμβάνει τα λόγια της Αποκαλύψεως, για να δείξει πόσο ο Χριστός σέβεται το αυτεξούσιο του ανθρώπου.

ΛΕΧΘΕΝΤΑ ΚΑΙ ΠΡΑΧΘΕΝΤΑ ΤΟΥ ΜΕΓΑΛΟΥ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΟΥ ΚΑΙ ΜΑΣΟΝΟΥ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΥ ΠΑΤΡΙΑΡΧΟΥ ΚΥΡΟΥ ΑΘΗΝΑΓΟΡΑ ΣΤ΄


ΛΕΧΘΕΝΤΑ ΚΑΙ ΠΡΑΧΘΕΝΤΑ ΤΟΥ ΜΕΓΑΛΟΥ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΟΥ ΚΑΙ ΜΑΣΟΝΟΥ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΥ ΠΑΤΡΙΑΡΧΟΥ ΚΥΡΟΥ ΑΘΗΝΑΓΟΡΑ

ΣΤ΄

Του π. Ἄγγελου Ἀγγελακόπουλου
=====                                                                   

17) «Εἰς την κίνησιν πρός τήν ἕνωσιν, δέν πρόκειται ἡ μία Ἐκκλησία νά βαδίσῃ πρός τήν ἄλλην, ἀλλ’ ὅλαι ὁμοῦ νά ἐπανιδρύσωμεν τήν Μίαν, Ἁγίαν, Καθολικήν καί Ἀποστολικήν Ἐκκλησίαν, ἐν συνυπάρξει εἰς τήν Ἀνατολήν καί τήν Δύσιν, ὅπως ἐζῶμεν μέχρι τοῦ 1054, παρά καί τάς τότε ὑφισταμένας Θεολογικάς διαφοράς».
(Πηγή: Ἐκ τοῦ μηνύματός του ἐπί τῇ ἑορτῇ τῶν Χρισ τ ο υ γ έ ν ν ω  ν    τ ο ῦ    1 9 6 7,   Ἀπό τήν πορείαν τῆς ἀγάπης,  σ.  87) .

18) «Ὁ  αἰών τοῦ δόγματος παρῆλθε».
(Πηγή: Δήλωσίς του, Ἀκρόπολις, 29-6-1963 καί ΣΕΒ. ΜΗΤΡ. ΠΡΩΗΝ ΚΕΡΚΥΡΑΣ ΜΕΘΟΔΙΟΣ, Ἐπιστολιμαία Ἔκφρασις… Ἀπαντητική εἰς γράμμα τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχου Ἀθηναγόρου, Κέρκυρα 1963, σ. 16 καί ΑΡΧΙΜ. ΣΠΥΡΙΔΩΝ ΜΠΙΛΑΛΗΣ, Ὀρθοδοξία και Παπισμός, τ. Β΄, ἐκδ. Ὀρθόδοξος Τύπος, Ἀθῆναι 1969, σσ. 339-340).

19) «Καλούμεθα ν’ ἀπαλλαγῶμεν τοῦ  πλέγματος τῆς πολεμικῆς καί τῆς ἀντιρρήσεως ἐν τῇ Θεολογίᾳ καί νά ἐφοδιάσωμεν αὐτήν διά τοῦ πνεύματος τῆς ζητήσεως καί τῆς  διατυπώσεως τῆς ἀληθείας ἐν τῇ ἀγάπῃ καί τῇ ὑπομονῇ. Ὁ Χριστιανισμός ἔχει ἀνάγκη σήμερον μιᾶς Θεολογίας τῆς καταλλαγῆς».
(Πηγή: Ἐξ ὁμιλίας του εἰς τήν Θεολογικήν Σχολήν Βελιγραδίου 12-7-1967, Ἔ θ ν ο ς (13-10-1967) καί ΑΡΧΙΜ. ΣΠΥΡΙΔΩΝ ΜΠΙΛΑΛΗΣ, Ὀρθοδοξία και Παπισμός, τ.Β΄, ἐκδ. Ὀρθόδοξος Τύπος, Ἀθῆναι 1969, σ. 433).

20) «Τί μελάνι χύθηκε καί τί μῖσος γιά τό Filioque! Ἦλθεν ἡ ἀγάπη καί ὅλα ὑποχωροῦν στό πέρασμά της».
(Πηγή: ΑΡΙΣΤΕΙΔΗΣ ΠΑΝΩΤΗΣ, Παῦλος ΣΤ΄ - Ἀθηναγόρας α΄. Οἱ εἰρηνοποιοί, σ. 59, Ἀθῆναι 1971 καί ΑΡΧΙΜ. ΣΠΥΡΙΔΩΝ ΜΠΙΛΑΛΗΣ, Ἡ αἵρεσις τοῦ Filioque, τ. Α΄, ἐκδ. Ὀρθόδοξος Τύπος, Ἀθῆναι 1972, σ. 476 και ΠΡΩΤΟΠΡΕΣΒ. ΘΕΟΔΩΡΟΣ ΖΗΣΗΣ, «Γένεση καί ἐξέλιξη τῆς πατρομαχικῆς μεταπατερικότητας», Θεοδρομία ΙΔ1 (Ἰανουάριος-Μάρτιος 2012) 43-44.


(Συνεχίζεται)

Monday, July 16, 2018

ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΘΕΟΛΟΓΙΑ ΚΑΙ π. ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ ΘΕΡΜΟΣ


ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΘΕΟΛΟΓΙΑ ΚΑΙ π. ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ ΘΕΡΜΟΣ

Του Παναγιώτη Τελεβάντου
=====

Ο π. Βασίλειος Θερμός σκανδαλίζει συστηματικά, για δεκαετίες, το πλήρωμα της Εκκλησίας, με τις κατά συρροήν κακοδοξίες που διατυπώνει, για διάφορα ποιμαντικά και θεολογικά θέματα. 

Η κακόδοξη σκέψη του π. Βασίλειου Θερμού πηγάζει από τον Νεονικολαιτισμό των Ρώσσων της διασποράς και από το θεολογικό υπόβαθρο του φιλελεύθερου (liberal) Προτεσταντισμού. Έχει, επίσης, υιοθετήσει αβασάνιστα τις αρχές της ψυχοθεραπείας.

Ως γνωστόν ο Νεονικολαιτισμός, η ψυχοθεραπεία και ο φιλελεύθερος (liberal) Προτεσταντισμός ανατροφοδοτούνται σε όλα τα επίπεδα.

Η θεολογική συνείδηση του π. Βασίλειου έχει τόσο πολύ αλλοιωθεί από τις πλάνες του Προτεσταντισμού, ώστε νομίζει ότι οι παραδοσιακοί θεολόγοι υιοθετούν την φονταμενταλιστική ερμηνευτική της Αγίας Γραφής, που ακολουθούν οι Fundamentalists Προτεστάντες.!!!

Ο ίδιος, φυσικά, υιοθετεί 100% την φιλελεύθερη (liberal) προτεσταντική ερμηνεία της Αγίας Γραφής.


Δεν έχει την παραμικρή υποψία ότι, πέραν της “φονταμενταλιστικής” και “φιλελεύθερης” ερμηνευτικής των Προτεσταντών, υπάρχει η “κατά πνεύμα” ερμηνεία των ιερών κειμένων σύμφωνα με την αρχή "Οἱ Προφῆται ὡς εἶδον, οἱ Ἀπόστολοι ὡς ἐδίδαξαν, ἡ Ἐκκλησία ὡς παρέλαβεν, οἱ Διδάσκαλοι ὡς ἐδογμάτισαν, ἡ Οἰκουμένη ὡς συμπεφώνηκεν", που συνιστά την ορθόδοξη ερμηνευτική της Αγίας Γραφής. 

Αυτό λ.χ. κατέστη απολύτως σαφές όταν ασχολήθηκε με την διδασκαλία του Αποστόλου Παύλου για την ομοφυλοφιλία.

Ο π. Βασίλειος διορθώνει τον Απόστολο Παύλο στο θέμα της ομοφυλοφιλίας, επειδή -κατά την άποψή του- ο κορυφαίος Απόστολος, ως άνθρωπος της εποχής του, κατέγραψε στην Αγία Γραφή τις πλανεμένες αντιλήψεις της εποχής του.!!!

Επίσης! Η εκπροτεσταντισμένη του σκέψη τον οδήγησε να υιοθετήσει την κακοδοξία ότι η καταστροφή των Σοδόμων και τα Γομόρρων έγινε, όχι εξαιτίας της αμαρτίας της ομοφυλοφιλίας, αλλά για το αφιλόξενο των κατοίκων της Πενταπόλεως. 

Η ερμηνεία αυτή -ως γνωστόν- είναι πολύ διαδεδομένη μεταξύ των φιλελεύθερων (liberal) Προτεσταντών.

Το πιο σημαντικό είναι ότι ο π. Βασίλειος, όχι μόνον αρνείται την διδασκαλία του Αποστόλου Παύλου για την ομοφυλοφιλία, αλλά φτάνει στο σημείο να μη θεωρεί την ομοφυλοφιλία πάθος.!!!

Η θέση αυτή είναι θεολογικά διάτρητη.

Οι Ιεροί Κανόνες των Οικουμενικών Συνόδων, επιβάλλουν πολύ αυστηρά επιτίμια για όλα τα σοβαρά σαρκικά αμαρτήματα (πορνεία, μοιχεία,  ομοφυλοφιλία, κτηνοβασία κτλ.). 

Είναι χαρακτηριστικό ότι, όσοι πέφτουν σε σοβαρές σαρκικές αμαρτίες, κανονίζονται με πολλά χρόνια αποχής από την Θεία Κοινωνία, ανάλογης χρονικής διάρκειας, με αυτά που η Εκκλησία επιβάλλει στους φονείς.

Κατά τα άλλα η Εκκλησία δεν θεωρεί την ομοφυλοφιλία πάθος!!! 

Αυτά δυστυχώς συμβαίνουν όταν κάποιος υιοθετήσει στην πράξη την sola scriptura των Προτεσταντών και νομίζει ότι νομιμοποιείται να ερμηνεύει την Αγία Γραφή κατά το δοκούν και σε αντίθεση με την Διδασκαλία της Εκκλησίας.

Το πρόβλημα, μάλιστα, γίνεται ακόμη πιο σοβαρό, όταν ο εκπροτεσταντισμένος θεολόγος είναι σε θέση να παραθέσει κάποια χωρία από τα συγγράμματα των Αγίων Πατέρων, που -εκ πρώτης όψεως- φαίνονται ότι συνηγορούν υπέρ των απόψεων του. Απομονωμένα φυσικά από την πραγματική τους συνάφεια και ερμηνευμένα με τρόπο που αδικεί τους Πατέρες της Εκκλησίας, επειδή τους δίνει διαστάσεις, εντελώς έξω από τις προθέσεις των Αγίων. 

Ακόμη! Η προσέγγιση του π. Βασίλειου δείχνει ότι αγνοεί ή περιφρονεί συνειδητά την βασική διδασκαλία της Εκκλησίας ότι η αμαρτία αρχίζει από τις αισθήσεις ή την φαντασία, που ανακαλεί τις αισθήσεις, γίνεται αποδεκτή από τον νου και μετά εκδηλώνεται σαν πράξη.

Η ορθόδοξη θεώρηση της αμαρτίας αντιστρατεύεται ευθέως τις αρχές της ψυχοθεραπείας που στηρίζονται στην αρχή there are no right or wrong feelings unless you act upon them.

Αφού, λοιπόν, αρνείται στην πράξη το γνωστό πατερικό σχήμα προσβολή, συνδυασμός, συγκατάθεση, πράξη και υιοθετεί τους όρους της ψυχοθεραπείας, είναι φυσικό να αρνείται την θεολογία και την ποιμαντική της Εκκλησίας για τα σαρκικά αμαρτήματα.

Ο π. Βασίλειος, από δεκαετίες, διατυπώνει γραπτώς τις κακοδοξίες του.

Γιατί, άραγε, δεν βρέθηκε ένας αρχιερέας να φέρει το θέμα στην Ιερά Σύνοδο;

Η ΚΥΡΙΑ ΕΛΕΝΗ ΛΩΡΙΤΟΥ ΑΠΑΝΤΑ ΣΤΟΝ ΣΕΒ. ΠΡΟΙΚΟΝΝΗΣΟΥ ΙΩΣΗΦ


Η ΚΥΡΙΑ ΕΛΕΝΗ ΛΩΡΙΤΟΥ ΑΠΑΝΤΑ ΣΤΟΝ ΣΕΒ. ΠΡΟΙΚΟΝΝΗΣΟΥ ΙΩΣΗΦ

(Ο τίτλος του άρθρου είναι του ιστολόγου) 
=====

Αναφέρομαι σε κάποια κυρία, που έκανε αυτόν τον απρεπή υπαινιγμό. Δεν είναι η πρώτη φορά που το κάνει το συγκεκριμένο πρόσωπο απροσώπως. Συνεχώς με παρενοχλεί στο διαδίκτυο. Είναι εδώ συντοπίτισσα και φανταστείτε, όταν με συναντά στον δρόμο είναι όλο γλύκες. Όλο “τι και πώς” και τα “τοιαύτα”. Δεν έχει όρια η κακοήθεια ορισμένων. Και φανταστείτε όλα αυτά τα φυντάνια έχουν φυτρώσει μέσα στον εκκλησιαστικό χώρο. Ο άγιος Παΐσιος είναι αυτός που μίλησε για τους “ευλαβείς βλαμμένους”. Η αναφορά μου σε σας αφορούσε στο ότι περιοριστήκατε να σχολιάσετε την καλλιέπεια. Ο λόγος του χριστιανού είναι πρώτα αληθής και ύστερα καλλιεπής. Η καλλιέπεια επάνω σε ψέματα και κακοήθειες είναι και κακό. Είναι σαν τα κοκκινάδια πάνω στα μάγουλα της γριάς πόρνης. Πώς μπορεί κανείς να είναι cool και να μην εξεγείρεται, όταν αντιμετωπίζει όλον αυτό τον βρώμικο πόλεμο, όταν σπιλώνονται δημόσια πρόσωπα από μια ομάδα τυχοδιωκτών. Με ποιο δικαίωμα το κάνουν; Ο υπόκοσμος έχει τους δικούς του νόμους. 

Έχετε απόλυτο δίκιο! Ούτε και εγώ συμφωνώ. Τώρα θα μου πείτε: με δουλεύεις. Όχι δεν σας δουλεύω! Φανταστείτε, η πρώτη φορά που βγήκε από το έρκος των οδόντων μου η φράση “παράτα με!” σε οικείο πρόσωπο, ήταν για μένα η μεγαλύτερη αμαρτία και την εξομολογήθηκα με συντριβή. Στη συνέχεια φαίνεται χάλασα! Ίσως είναι ο υποσυνείδητος υπολογισμός, ότι δεν θα μου γυρίσει και κανένα προξενιό πίσω, δι’ αντικειμενικούς πλέον λόγους. Ίσως η αποστροφή μου προς τον ευσεβίστικο πιετισμό. Ίσως ότι αξίζει κανείς να καταρρακώσει την κατά κόσμον “αξιοπρέπειά” του για τον Χριστό. Έτσι κι αλλιώς ανήκω στον χύδην όχλο και στο πεζοδρόμιο. Σε κάθε περίπτωση δεν νομίζω ότι αποτελώ εγώ το πρότυπο και το μέτρο του χριστιανικού ήθους. Δεν αποτελώ εγώ το υπόδειγμα για κανέναν. Όμως δεν θα μου κάνουν και κανένα ευσεβίστικο μάθημα αυτοί οι χαλασμένοι τύποι. 

Τους μίλησε με κάθε ευπρέπεια ο σεμνός π. Σεραφείμ! Πώς τον αντιμετώπισαν! Άρα δεν είναι ότι τους ενδιαφέρει η καλλιέπεια. Δηλαδή τον αλήτη και τον ιεροεξεταστή Ιησουίτη πώς μπορείς να τον πεις;! Αν τον πεις εξυπνόβλακα είναι καλύτερα; Δημόσια συκοφαντεί και σπιλώνει δημόσια πρόσωπα και στο e- mail τους καλεί να τους δώσει εξηγήσεις! Γιατί φανερά ντρέπεται; Σιγά μην καθήσει ο π. Θεόδωρος να ασχοληθεί μαζί τους. Όχι γιατί περιφρονεί κανέναν άνθρωπο, αλλά είναι αρκετά έξυπνος και πεπειραμένος να αποφεύγει τις κακοτοπιές και να εμπλέκεται με πλανεμένους ανθρώπους, που η ενασχόληση μαζί τους είναι ατελέσφορη. Ο Σακαλάκης λέει ότι θα ρωτήσει δημόσια τον π. Θεόδωρο, αν συμφωνεί με το στυλ μου. Μήπως ρώτησε τον π. Θεόδωρο, αν συμφωνεί με τα ψέματά του; 

Απορώ πού είδατε εσείς τον κοινό στόχο, προσανατολισμό, σκοπό, τον κοινό αγώνα εναντίον της αιρέσεως! Αυτοί έχουν επιδοθεί σε έναν αγώνα να αποδομήσουν τον π. Θεόδωρο. Δεν ντρέπονται να πουν ότι ο εχθρός της Ορθοδοξίας είναι ο π. Θεόδωρος. Δεν ντρέπονται να πουν ότι εμείς, οι “οικονομιστές”, δεν εφαρμόζουμε τον Ευαγγελικό λόγο της “απομάκρυνσης” από τους αιρετικούς. Ο π. Θεόδωρος τους έδωσε την τιμητική δικαιολόγηση της “ακρίβειας”, αλλά δεν έμειναν ευχαριστημένοι. Φαίνεται έχουν ανομολόγητους λόγους να συμπεριφέρονται με αυτόν τον τρόπο. Το πρόβλημά τους είναι πνευματικό. Είναι πνευματικά ατακτοποίητοι! 

Δεν είστε ο μόνος, όλοι το ξέρουμε, ότι όλη η εικόνα με τα σχόλια είναι τελείως πλαστή. Γράφουν συνεχώς όχι περισσότεροι από 5-10 άνθρωποι, και πολλοί λέω, με τον οίστρο της πλάνης τους και ο Σημάτης κόβει όποιο σχόλιο δεν τον συμφέρει. Είμαστε σίγουροι ότι αυτοί που γράφουν είναι εκ του παλαιού ημερολογίου, που το παίζουν “αποτειχισμένοι” ή ακόμα και Οικουμενιστές. Όλους αυτούς τους χρησιμοποιεί ο Σημάτης για να χτυπήσει τον π. Θεόδωρο και φυσικά τα σεξιστικά σχόλια είναι το κερασάκι στην τούρτα! Για ποιόν κοινό αγώνα μιλάτε; 

ΑΓΙΟΣ ΠΑΙΣΙΟΣ ΑΓΙΟΡΕΙΤΗΣ, ΟΠΟΙΟΣ ΑΓΑΠΑ ΤΟΝ ΘΕΟ


 Όποιος αγαπά τον Θεό, ούτε στεναχωρεί τους άλλους, ούτε στενοχωρείται ο ίδιος.

Η αγάπη προς όλους ειναι καθήκον μας, μας συμβουλεύει ο Άγιος Παίσιος ο Αγιορείτης.

Βέβαια, ενώ όλοι κατανοούμε ότι αυτός είναι ο στόχος κάθε χριστιανού, η σκληρή πραγματικότητα που ζούμε καθημερινά, δείχνει πόσο μακρυά είμαστε από την αληθινή αγάπη προς τον Θεό.

ΛΕΧΘΕΝΤΑ ΚΑΙ ΠΡΑΧΘΕΝΤΑ ΤΟΥ ΜΕΓΑΛΟΥ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΟΥ ΚΑΙ ΜΑΣΟΝΟΥ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΥ ΠΑΤΡΙΑΡΧΟΥ ΚΥΡΟΥ ΑΘΗΝΑΓΟΡΑ Ε΄


ΛΕΧΘΕΝΤΑ ΚΑΙ ΠΡΑΧΘΕΝΤΑ ΤΟΥ ΜΕΓΑΛΟΥ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΟΥ ΚΑΙ ΜΑΣΟΝΟΥ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΥ ΠΑΤΡΙΑΡΧΟΥ ΚΥΡΟΥ ΑΘΗΝΑΓΟΡΑ

Ε΄

Του π. Ἄγγελου Ἀγγελακόπουλου
=====                                                                   

12) «Το ’65 ἐσηκώσαμεν τό σχίσμα, εἰς τήν Ρώμην καί ἐδῶ, μέ ἀντιπροσώπους μας ἐκεῖ καί ἀντιπροσώπους ἐκεῖθεν ἐδῶ…».
(Αὔγουστος τοῦ 1971, Πηγή: ΠΡΩΤΟΠΡΕΣΒ. Γ. ΜΕΤΑΛΛΗΝΟΣ, «Ἡ προσλαλιά τοῦ Ἀθηναγόρου», Οἱ διάλογοι χωρίς προσωπεῖον [Ἀνάτυπο ἐκ τοῦ περιοδικοῦ Παρακαταθήκη], σ. 5).

13) Τό 1961 ὁ Πατριάρχης κυρός Ἀθηναγόρας συγκαλεῖ στήν Ρόδο τήν Πρώτη Πανορθόδοξη Διάσκεψη καί θέτει μεταξύ τῶν θεμάτων της καί τήν ἔναρξη τοῦ ἐπίσημου θεολογικοῦ διαλόγου μέ τούς Παπικούς. Ἡ Διάσκεψη προτείνει τήν «καλλιέργειαν σχέσεων ἐν τῷ πνεύματι τῆς κατά Χριστόν ἀγάπης, λαμβανομένων ἰδία ὑπ' ὄψιν τῶν ὑπό τῆς πατριαρχικῆς ἐγκυκλίου τοῦ 1920 προβλεπομένων σημείων».
(Πηγή: ΕΥ. ΒΑΡΕΛΛΑΣ, Διορθόδοξοι καί Οἰκουμενικαί Σχέσεις τοῦ Πατριαρχείου Κωνσταντινουπόλεως κατά τόν Κ ΄ αἰώνα, σ. 205).

14) Συγκαλεῖ ἐσπευσμένα (στίς ἀρχές Σεπτεμβρίου 1963) τήν δεύτερη Πανορθόδοξη Διάσκεψη τῆς Ρόδου καί μάλιστα σέ διάστημα λίγων μόνο ἡμερῶν, χωρίς τήν ἐλάχιστη προετοιμασία, χωρίς τήν προηγούμενη ἐπιλογή τῆς θεματολογίας καί παραβιάζοντας κάθε σχετική κανονική διαδικασία.
(Πηγή: ΑΡΧΙΜ. ΙΩΑΣΑΦ ΜΑΚΡΗΣ, «Ἱστορική ἀναδρομή τῆς προσεγγίσεως Ὀρθοδόξων καί Ρωμαιοκαθολικῶν κατά τόν 20ο αἰώνα», Ἐν Συνειδήσει˙ Οἰκουμενισμός˙ ἱστορική καί κριτική προσέγγιση, ἐκδ. Ἱ. Μ. Μεγάλου Μετεώρου, Ἅγια Μετέωρα Ἰούνιος 2009, σ. 61).

15) «Ὅλοι οἱ Χριστιανοί πιστεύουν στό ἴδιο βάπτισμα, διά τοῦ ὁποίου ὅλοι ἔχουν γίνει μέλη τοῦ Σώματός του, τῆς Ἐκκλησίας».
(Πηγή: ATHENAGORAS KOKKINAKIS, The Thyateira Confession, London, The Faith Press 1975, σ. 62 καί ΠΡΕΣΒ. ΠΕΤΡΟΣ HEERS, «Τό Μυστήριο τοῦ Βαπτίσματος καί ἡ ἑνότητα τῆς Ἐκκλησίας˙ ἡ ἰδέα τῆς «Βαπτισματικῆς Ἑνότητας» καί ἡ ἀποδοχή της ἀπό τούς Ὀρθοδόξους Οἰκουμενιστές», Ἐν Συνειδήσει˙ Οἰκουμενισμός˙ ἱστορική καί κριτική προσέγγιση, ἔκδ. Ι. Μ. Μεγ.Μετεώρου, Ἅγια Μετέωρα, Ἰούνιος 2009, σ. 116).

16) «Ἀπατώμεθα και ἁμαρτάνομεν, ἐάν νομίζωμεν ὅτι ἡ Ὀρθόδοξος πίστις κατῆλθεν ἐξ οὐρανοῦ καί  ὅτι τά ἄλλα δόγματα εἶναι ἀνάξια. Τριακόσια ἑκατομμύρια ἀνθρώπων ἐξέλεξαν τόν Μουσουλμανισμόν  διά νά φθάσουν εἰς τον Θεόν των καί ἄλλαι ἑκατοντάδες ἑκατομμυρίων εἶναι Διαμαρτυρόμενοι, Καθολικοί, Βουδισταί. Σκοπός κάθε θρησκείας εἶναι να βελτιώσῃ τόν ἄνθρωπον». 
(Πηγή: Ὀρθόδοξος Τύπος, Δεκέμβριος 1968)

(Συνεχίζεται)

Sunday, July 15, 2018

ΓΙΑ ΤΗΝ ΔΙΑΔΟΧΗ ΤΟΥ ΑΥΣΤΡΑΛΙΑΣ ΣΤΥΛΙΑΝΟΥ


ΓΙΑ ΤΗΝ ΔΙΑΔΟΧΗ ΤΟΥ ΑΥΣΤΡΑΛΙΑΣ ΣΤΥΛΙΑΝΟΥ

Του Παναγιώτη Τελεβάντου
=====

Συγκλίνουσες πληροφορίες, από διάφορα ιστολόγια και εκκλησιαστικά πρακτορεία ειδήσεων τα οποία ελέγχονται από τον Σεβ. Προικοννήσου, είτε των οποίων ο Σεβ. Προικοννήσου είναι συνεργάτης, τον τελευταίο καιρό, αναφέρονται στον Σεβ. Αυστραλίας Στυλιανό, με πολύ κολακευτικά σχόλια, αλλά και σε δελφίνους του Αρχιεπισκοπικού Θρόνου Αυστραλίας κτλ..

Αυτό φυσικά προξενεί ιδιαίτερη εντύπωση νοουμένου ότι είναι τοις πάσιν γνωστόν τι έλεγε για δεκαετίες ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Προικοννήσου Ιωσήφ για τον Αρχιεπίσκοπο Αυστραλίας.

Γι’ αυτό έχουμε τις ακόλουθες απορίες:

1.) Έχει πειστεί ο Αρχιεπίσκοπος Αυστραλίας να υποβάλει παραίτηση λόγω των σοβαρών προβλημάτων υγείας που αντιμετωπίζει;

2.) Αν έχει πειστεί και αν είναι ζήτημα χρόνου να αναγγελθεί η παραίτησή του, προκύπτει αμέσως θέμα διαδοχής. Το ενδιαφέρον του Σεβασμιώτατου Προικοννήσου Ιωσήφ εξακολουθεί να είναι ζωηρό για τον Θρόνο της Αυστραλίας ή μήπως του έχει γίνει άλλη πρόταση που τον ενδιαφέρει περισσότερο σε Μητρόπολη ή σε Αρχιεπισκοπή της Ευρώπης;

Ερωτούμε, λοιπόν, τον Παναγιώτατο: 

Αν η παραίτηση του Σεβασμιώτατου Αρχιεπισκόπου Αυστραλίας κ. Στυλιανού είναι επί θύραις, ποιον προορίζει ως διάδοχό του; 

Ως γνωστόν ο αλλοτριοεπίσκοπος Στυλιανός Χαρκιανάκης, μέγας Οικουμενιστής και πρότυπο αυθαιρεσίας και σατραπισμού, για 43 ολόκληρα χρόνια, καταδυναστεύει αφόρητα το ποίμνιό του στην Αυστραλία, ταπεινώνει τις προξενικές αρχές της Ελλάδος στην μακρυνή ήπειρο και συμπεριφέρεται με σκαιότητα προς τις πολιτικές αρχές της Αυστραλίας. 

Προπαντός δείχνει απίστευτη σκληρότητα στους ιερείς του και στις πρεσβυτέρες, ακόμη και στους επισκόπους που χειροτόνησε.

Τα 43 αυτά χρόνια, ο Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος, έδειξε αποκαρδιωτική αναλγησία και σκληρότητα για τα βάσανα του ποιμνίου του στην Αυστραλία. 

Ελπίζουμε ότι τώρα ο Παναγιώτατος, σε διαδοχή του αλλοτριοεπίσκοπου Στυλιανού, θα εκλέξει Αρχιεπίσκοπο με φόβο Θεού.

Ως εκ τούτου αναμένουμε ότι δεν θα ρίξει την Αρχιεπισκοπή Αυστραλίας στον Καιάδα του Σεβασμιώτατου Προικοννήσου Ιωσήφ ή κάποιου άλλου προβληματικού ιεράρχη.

Ας εκλέξει ιεράρχη, με φόβο Θεού, ως διάδοχο του Αρχιεπισκόπου Στυλιανού.

ΠΟΙΑ ΕΙΝΑΙ Η ΑΦΕΤΗΡΙΑ ΤΩΝ ΚΑΚΟΔΟΞΙΩΝ ΤΟΥ π. ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ ΘΕΡΜΟΥ;


ΠΟΙΑ ΕΙΝΑΙ Η ΑΦΕΤΗΡΙΑ ΤΩΝ ΚΑΚΟΔΟΞΙΩΝ ΤΟΥ π. ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ ΘΕΡΜΟΥ;

Του Παναγιώτη Τελεβάντου
======

Στην αμέσως προηγούμενη ανάρτηση, παραθέσαμε το εύστοχο σχόλιο του ορθόδοξου περιοδικού “Ο Σωτήρ”, “H ομοφυλοφιλική παράνοια πλήττει την Εκκλησία”.

Αλλοίμονο, αν δεν υπάρχει αντίδραση, σε όλο αυτό το τσουνάμι της ξετσιπωσιάς που γινόμαστε μάρτυρες κάθε χρόνο σχεδόν σε όλες τις χώρες του κόσμου, προπαντός τώρα που οι στόχοι του ομοφυλοφιλικού κινήματος υιοθετούνται από κληρικούς και θεολόγους. 

Το ορθόδοξο περιοδικό “Ο Σωτήρ” και πολλοί αγωνιστές χριστιανοί ανησυχούν -και δικαίως- τα μέγιστα από τις κατά καιρούς κακόδοξες επιδόσεις του π. Βασίλειου Θερμού. 

Στην συγκεκριμένη περίπτωση τους έχει προβληματίσει ιδιαίτερα η συνηγορία του υπέρ της ομοφυλοφιλίας. 

Έχουν μάλιστα ένα επιπλέον σοβαρό λόγο να ανησυχούν, επειδή επηρεάζει αρνητικά πολλούς, όπως λ.χ. τον Μητροπολίτη Διοκλείας Κάλλιστο Γουέαρ, τον Μητροπολίτη Σικάγου Ναθαναήλ κτλ..

Αυτό, όμως, που -κατά την άποψή μου- δεν έχει αναλυθεί επαρκώς, είναι ότι οι διάφορες κακοδοξίες, που -κατά καιρούς- διατυπώνει ο π. Βασίλειος Θερμός, είναι καρπός της φιλελεύθερης (liberal) προτεσταντικής υποδομής της σκέψης του, η οποία τον οδηγεί να πιστέψει ότι μπορεί να “διορθώνει” τον Άγιο Μάξιμο τον Ομολογητή ή ακόμη και τον Απόστολο Παύλο.

Ο π. Βασίλειος Θερμός είναι  χαρακτηριστική περίπτωση θεολόγου, που κινείται μονολιθικά μέσα στις συντεταγμένες του λεγόμενου φιλελεύθερου (liberal) Προτεσταντισμού. Ως εκ τούτου το μυαλό του είναι τόσο σκοτισμένο από την Προτεσταντική ασέβεια, ώστε νομίζει ότι δεν υπάρχει κανένα πρόβλημα, όταν απορρίπτει την διδασκαλία του Αποστόλου Παύλου.

Μου είναι ειλικρινής πεποίθηση ότι οι διάφορες επιδόσεις του π. Βασίλειου Θερμού είναι καρπός της Προτεσταντικής υποδομής της θεολογικής του σκέψης. 

Γι’ αυτό, παράλληλα με την όποια επιβεβλημένη κριτική, που πρέπει να του ασκείται, για τις κατά συρροήν κακοδοξίες που διατυπώνει, πρέπει κατά προτεραιότητα να αναλυθεί η Προτεσταντική ερμηνευτική της Αγίας Γραφής που έχει υιοθετήσει, την οποία -ως εικός- επεκτείνει και στην ερμηνεία των Πατέρων της Εκκλησίας.