Saturday, May 19, 2018

ΟΙ ΠΟΝΤΙΟΙ ΕΔΕΙΡΑΝ ΤΟΝ ΜΠΟΥΤΑΡΗ



ΕΦΑΓΕ ΤΟ ΞΥΛΟ ΤΗΣ ΧΡΟΝΙΑΣ ΤΟΥ Ο ΜΠΟΥΤΑΡΗΣ...

Του Παναγιώτη Τελεβάντου
=====

Όπως δείχνει το βίντεο της ανάρτησης, την επέτειο της μνήμης της Γενοκτονίας του Ποντιακού Ελληνισμού, οι Πόντιοι, στην Θεσσαλονίκη, επιτέθηκαν φραστικά, αλλά και σωματικά, στον γνωστό εθνομηδενιστή και Τουρκολάγνο δήμαρχο Θεσσαλονίκης κ. Γιάννη Μπουτάρη.

Βεβαίως δεν εγκρίνουμε την χρήση σωματικής βίας, ούτε εναντίον του δήμαρχου Θεσσαλονίκης κ. Γιάννη Μπουτάρη, ούτε εναντίον της βουλευτού του ΚΚΕ κ. Λιάνας Κανέλλη, ούτε εναντίον οιουδήποτε άλλου. 

Ο δήμαρχος Θεσσαλονίκης, όμως, -γνωστός και ως "Τουρκομπουτάρης"-, για χρόνια τώρα, προκαλεί, με απίστευτη αναισχυντία και ασυνειδησία -κατ’ εξακολούθηση-, ολόκληρο το έθνος.

Πότε τον ενοχλούν οι εθνικές παρελάσεις, πότε τον ενοχλούν τα εθνικά σύμβολα, πότε τον ενοχλεί το γεγονός ότι η Μακεδονία είναι μία και είναι Ελληνική, πότε θέλει να δώσει το όνομα του μεγαλύτερου σφαγέα του Ελληνισμού Κεμάλ Ατατούρκ σε οδό της πόλης, πότε είναι εναντίον των εθνικών Συλλαλητηρίων για την Μακεδονία μας, πότε θέλει να κάνει Ισλαμικό μουσείο στην Θεσσαλονίκη και πάει λέγοντας.

Όλα αυτά -και πάρα πολλά άλλα- προκαλούν, ως εικός, αφόρητα την εθνική συνείδηση των απανταχού της γης Ελλήνων και οδήγησαν στο προφανώς αυθόρμητο -πλην, όμως, πολιτικά μη ορθό- ξέσπασμα των Ποντίων, όταν είδαν τον Ισλαμολάγνο και Τουρκολάγνο δήμαρχο Θεσσαλονίκης, κ. Γιάννη Μπουτάρη, να παρουσιάζεται στις εκδηλώσεις, για την Γενοκτονία του Ποντιακού Ελληνισμού.

Διαχρονική θέση μας είναι ότι η χρήση σωματικής βίας αντενδείκνυται πάντοτε. 

Oι Θεσσαλονικείς, όμως, πρέπει να αναλάβουν, επιτέλους, τις ευθύνες τους. Πρέπει οπωσδήποτε να τον καταψηφίσουν, αν υποβάλει ξανά υποψηφιότητα για δήμαρχος Θεσσαλονίκης, ή για οιονδήποτε άλλο δημόσιο αξίωμα, επειδή, -κατά γενική ομολογία- είναι -από κάθε άποψη-, άγος, όνειδος, αισχύνη και στίγμα για τον απανταχού της γης Ελληνισμό.

ΣΧΟΛΙΟ ΓΙΑ ΤΟ ΕΞΑΙΡΕΤΟ ΣΧΟΛΙΟ ΤΟΥ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟΥ “Ο ΣΩΤΗΡ”


ΣΧΟΛΙΟ ΓΙΑ ΤΟ ΕΞΑΙΡΕΤΟ ΣΧΟΛΙΟ ΤΟΥ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟΥ “Ο ΣΩΤΗΡ”

Του Παναγιώτη Τελεβάντου
=====

Στην αμέσως προηγούμενη ανάρτηση δημοσιεύσαμε το εξαίρετο σχόλιο του ορθόδοξου περιοδικού “Ο Σωτήρ”. Στο παρόν άρθρο παραθέτουμε ορισμένα αποσπάσματά του για να τα σχολιάσουμε:

“Σκοτείνιασε υπερβολικά στον τόπο μας ο ουρανός. Οι πύργοι πέφτουν ένας-ένας: Η Ιστορία τόσων αιώνων νοθεύεται, εξανδραποδίζεται, ξεπουλιέται. Η γλώσσα εκφυλίζεται σε γκρικλισάθυρμα. Η Ορθόδοξη πίστη υπονομεύεται, ομογενοποιείται σε πανθρησκειακή σούπα από καιροσκόπους «πολυπολιτισμικούς φορείς». Ο γάμος ομοφυλοποιείται. Η οικογένεια συστηματικά υποσκάπτεται. Η παιδεία αποπροσανατολίζεται. Η κοινωνία σοδομίζεται προκλητικά.

Στα τείχη λίγοι οι μαχητές. Ψάχνουν μες στο σκοτάδι να δουν κινήσεις των εχθρών. Μα πού είναι οι εχθροί; 

Κι ωστόσο οι πύργοι πέφτουν στη σειρά. Μην απορείς. ≪Τα κάστρα πέφτουν πάντα από μέσα≫! Δεν είναι απέξω ο μέγας κίνδυνος. Μέσα στο κάστρο βρίσκονται οι εχθροί, “ντυμένοι φίλοι”.

Αυτή είναι η επικίνδυνη στιγμή της Ιστορίας: Να ξέρεις πως ο κίνδυνος βρίσκεται εδώ, κι ότι εχθροί είναι οι ≪φίλοι≫, οι τεταγμένοι φύλακες. Συμβιβασμένοι!

Προδότης η πιό μεγάλη τραγωδία! Να βλέπει να νοθεύεται η πίστη- να εξισώνεται η αλήθεια με το ψέμα- να μπαίνει σε προκρούστεια κλίνη ο Χριστός για να ≪κοντύνει≫, να έρθει στο πυγμιαίο ανάστημα των νάνων, που καμώνονται τους προφήτες και “θεούς” να θεωρεί το Ευαγγέλιο ισότιμο δίπλα σε βέδες καί κοράνια και τορές- να αντικρύζει την Ορθοδοξία, τη μόνη Νύμφη του Χριστού, ανάμεσα σε παλλακίδες- ένα μ’ αυτές.
Κι αυτό να μη μιλάει. Βουβός να μένει, άφωνος! Να παριστάνει τον φιλήσυχο.
Να τρέμει μήπως και τον πουν φανατικό.” 

Ας αρχίσουμε από την εξόφθαλμη παρατήρηση ότι ο συντάκτης του σχολίου είναι εξαίρετος στυλίστας του λόγου και άνθρωπος που ξέρει γράμματα. Η σκέψη του κινείται άνετα στην αρχαία Γραμματεία, την Ευρωπαική και Νεοελληνική λογοτεχνία.

Το σχόλιο είναι απολύτως ομολογιακό.

Δεν αφήνει τίποτα σαθρό, που να μην ελέγξει και κανένα δοσίλογο στο χάλι του!

Ο Οικουμενισμός, η προσπάθεια μετατροπής του μαθήματος των Θρησκευτικών σε διαθρησκειακό αχταρμά, ο σοδομισμός, η παιδεία, η γλώσσα, η οικογένεια κτλ. είναι μέλημα του σχολιογράφου.

Αξίζει -προπαντός- κάθε έπαινο η παρρησία του συντάκτη του -και της αδελφότητας εν γένει- για την ένοχη σιωπή των συμβιβασμένων φρουρών, τους οποίους δεν διστάζει να αποκαλέσει προδότες, που παριστάνουν τους φιλήσυχους, "ίνα μη αποσυνάγωγοι γένωνται".

Η επισήμανση ότι τα κάστρα πέφτουν, επειδή οι εχθροί είναι οι "συμβιβασμένοι ταγμένοι φρουροί, που μας έρχονται σαν φίλοι", συγκλονίζει τους ένοχους και εγείρει, εκ του ύπνου της ραθυμίας και του φόβου, τους πιστούς.

Θερμά και υικά συγχαίρουμε τον συντάκτη και την αδελφότητα. 

«ΤΥΡΑΝΝΟΣ, ΔΕΣΜΩΤΗΣ ή ΠΡΟΔΟΤΗΣ»;


«ΤΥΡΑΝΝΟΣ, ΔΕΣΜΩΤΗΣ ή ΠΡΟΔΟΤΗΣ»;

Του Ορθόδοξου Περιοδικού “Ο Σωτήρ”
=====

Γίνονται κάποτε δίσεκτοι οί καιροί. Ή ήρεμη καί σταθερή πορεία των πραγμάτων άνακόπτεται. Τότε ή Ιστορία κάμπτεται κάτω άπό τό βάρος κοσμογονικών περιστάσεων, συμπτύσσεται σέ μιά στενή χρονική περίοδο, βηματίζει μέ βιάση στόν περιορισμένο γεωγραφικό χώρο ένός λαού, παρατάσσεται στά τείχη του, βαραίνει τους ώμους μετρημένων προσώπων, κάποτε άκόμη καί ένός.

Τά τείχη μπορεί νά είναι τά φυσικά σύνορα τής πατρίδας τού κάθε λαού ή τά πνευματικά του όρια, οί παραδόσεις του, οί νόμοι του. Καί τότε τόν καλεί ή Ιστορία νά τά ύπερασπιστεί. Καί τούτα καί κείνα. Όπως έπιγραμματικά τό διετύπωσε ό σκοτεινός τών φιλοσόφων, τιτάνας τού πνεύματος, ό Ηράκλειτος: ≪Μάχεσθαι χρή τόν δήμον ύπέρ τού νόμου όκωσπερ τείχεος≫・ έπιβάλλεται να μάχονται οί πολίτες γιά τούς νόμους, όπως άκριβώς πολεμούν γιά τά τείχη τής πόλεως.

«Όκωσπερ τείχεος»! Σκοτείνιασε ύπερβολικά στόν τόπο μας ό ούρανός. Τά μαύρα σύννεφα πνίγουν τόν ήλιο χρόνο μέ χρόνο, μέρα τή μέρα πιό πολύ. Οί πύργοι πέφτουν ένας-ένας: ή Ιστορία τόσων αιώνων νοθεύεται, έξανδραποδίζεται, ξεπουλιέται σέ νατοϊκούς σχεδιασμούς. Ή γλώσσα έκφυλίζεται σέ γκρικλισάθυρμα. Ή ’Ορθόδοξη πίστη ύπονομεύεται, όμογενοποιείται σέ πανθρησκειακή σούπα άπό καιροσκόπους «πολυπολιτισμικούς φορείς». Ό γάμος όμοφυλοποιείται. Ή οικογένεια συστηματικά ύποσκάπτεται. Ή παιδεία άποπροσανατολίζεται. Ή κοινωνία σοδομίζεται προκλητικά.

Κι έδώ άκριβώς άναμετριέται σήμερα καθένας μέ τό χρέος. 'Η Ιστορία έδωσε ήδη τήν προσταγή: ≪Στά όπλα≫! Τά τείχη άπειλούνται. Καί τά δύο: τά σύνορα, οί νόμοι... Μά πρώτα οί νόμοι, οί παραδόσεις.
Στά τείχη λίγοι οί μαχητές. Ψάχνουν μές στό σκοτάδι νά δούν κινήσεις των έχθρών. Μά πού είναι οί έχθροί; Δεν φαίνονται έξω έπικίνδυνοι έχθροί. Δεν πέφτουν βράχοι πάνω στά τείχη κι ούτε σφυρίζουν άγρια πύρινα βέλη θανατερά.

Κι ώστόσο οί πύργοι πέφτουν στη σειρά. Ρωτάς γιατί; Μήν άπορείς. ≪Τά κάστρα πέφτουν πάντα άπό μέσα≫! Δέν είναι άπέξω ό μέγας κίνδυνος. Μέσα στό κάστρο βρίσκονται οί εχθροί, ≪ντυμένοι φίλοι... τό παμπάλαιο χώμα πατώντας... τό παμπάλαιο φώς έξουσιάζοντας≫ (Όδ. Έλύτης, ≪’Άξιον Έστί≫,ΤΑ ΠΑΘΗ Ζ ).

Αύτή εΐναι ή έπικίνδυνη στιγμή της Ιστορίας: Νά ξέρεις πώς ό κίνδυνος βρίσκεται έδώ, κι ότι έχθροί είναι οί ≪φίλοι≫, οί τεταγμένοι φύλακες. 

Συμβιβασμένοι!

Λοιπόν, σ’ αύτούς τούς όντως δίσεκτους καιρούς ποιά στάση θά κρατήσεις; Δέν εΐναι πολλές οί έπιλογές. Έτσι όπως τίς όρισε ό μεγάλος Ρώσος ποιητής, ό Πούσκιν:
≪Στόν αιώνα τής έξαθλίωσης, παντού, σ’ όλες τίς τάξεις, ό άνθρωπος είναι τύραννος, δεσμώτης ή προδότης≫. Τύραννος, δεσμώτης ή προδότης!
Ή τύραννος συντεταγμένος μέ την άντίθεη έξουσία. Ή δεσμώτης, έμπαιζόμενος, εύτελιζόμενος, ύβριζόμενος, προπηλακιζόμενος καί διωκόμενος για τήν άκεραιότητα τού φρονήματος του.
Ή προδότης... ή πιό μεγάλη τραγωδία! Νά βλέπει νά νοθεύεται ή πίστη- να έξισώνεται ή άλήθεια μέ τό ψέμα- να μπαίνει σέ προκρούστεια κλίνη ό Χριστός γιά νά ≪κοντύνει≫, νά έρθει στο πυγμιαίο άνάστημα τών νάνων, πού καμώνονται τούς προφήτες καί ≪θεούς≫ νά θεωρεί τό Εύαγγέλιο ισότιμο δίπλα σέ βέδες καί κοράνια καί τορές- νά άντικρίζει τήν ’Ορθοδοξία, τή μόνη Νύμφη τού Χριστού, άνάμεσα σέ παλλακίδες- ένα μ’ αύτές...

Κι αύτός;... νά μή μιλάει... Βουβός να μένει, άφωνος!... Νά παριστάνει τόν φιλήσυχο...
Νά τρέμει μήπως καί τόν πούν φανατικό... Κι ένώ τό ξέρει... δέν είναι άμέτρητες οί έπιλογές του. Σ’ αύτόν τόν αίώνα της έξαθλίωσης θά είναι: ≪Τύραννος, δεσμώτης ή προδότης≫!

Τώρα τό βλέπεις... ή Ιστορία βαραίνει πάνω στούς δικούς σου ώμους. Κι έσύ είναι καιρός νά άποφασίσεις πιά οριστικά:

Θά πολεμήσεις πάνω στό κάστρο της ’Ορθόδοξης άλήθειας ≪όκωσπερ τείχεος≫; Ή θά έπιλέξεις νά γενείς... Μήν έπιλέξεις νά γενείς, όχι! προδότης! Δεσμώτης νά άξιωθείς νά γίνεις για τήν άλήθεια τού Χριστού! Πιστός στην προσταγή Του: ≪Γίνου πιστός άχρι θανάτου καί δώσω σοι τόν στέφανον τής ζωής≫! (Άποκ. β' 10) .

ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΙΚΕΣ ΑΣΧΗΜΙΕΣ ΤΟΥ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗ ΚΕΡΚΥΡΑΣ ΝΕΚΤΑΡΙΟΥ


Ο Σεβ. Μητροπολίτης Κερκύρας Νεκτάριος με τον "Αποστολικό Νούντσιο" και τον Παπικό "Αρχιεπίσκοπο" Κερκύρας Σπιτέρη και άλλους φραγκοπαπάδες.

Σεβασμιώτατε Κερκύρας!

Με πολλή θλίψη παρατηρούμε τον συνεχώς αυξανόμενο συγχρωτισμό σας με τους Παπικούς.

Μας σκανδαλίζετε και μας αποκαρδιώνετε αγρίως.

ΑΓΙΟΣ ΕΦΡΑΙΜ Ο ΣΥΡΟΣ, ΜΑΚΑΡΙΟΙ ΟΣΟΙ ΧΤΥΠΟΥΝ ΤΗΝ ΘΥΡΑ ΤΟΥ ΕΛΕΟΥΣ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΑ


Ο Όσιος Εφραίμ ο Σύρος είναι ένας από τους μεγάλους ασκητικούς Πατέρες και Διδασκάλους της Εκκλησίας.

Η συμβουλή του είναι κεφαλαιώδους σημασίας στο απόφθεγμα, που προτάσσεται της ανάρτησης.

Πρέπει υπομονετικά να ζητούμε, επί καθημερινής βάσεως, το έλεος του Θεού, αν θέλουμε να σωθούμε.

ΕΚΤΡΩΣΕΙΣ Η ΦΡΙΚΩΔΗΣ ΣΙΩΠΗΛΗ ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΑ! Ε΄


ΕΚΤΡΩΣΕΙΣ
Η ΦΡΙΚΩΔΗΣ ΣΙΩΠΗΛΗ ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΑ!

Ε΄


Του Γραφείου επί των αιρέσεων της Ι. Μ. Πειραιώς
=====

Ένας τέτοιος σύλλογος ο «Πανελλήνιος Σύνδεσμος Προστασίας Αγεννήτου Παιδιού», καταβάλλει φιλότιμες και αξιέπαινες προσπάθειες προς την κατεύθυνση αυτή. Αγωνίζεται με Ημερίδες και Συνέδρια, με τηλεοπτικές εκπομπές και φυλλάδια, να διαφωτίσει για το φοβερό έγκλημα των εκτρώσεων. 

Για τις πολύ σοβαρές επιπτώσεις που συνεπάγονται οι εκτρώσεις στην ψυχική και σωματική υγεία της μητέρας σύμφωνα με πλήθος ιατρικών ερευνών. Συγκεκριμένα, γιατροί και ψυχολόγοι σήμερα μας βεβαιώνουν, ότι η έκτρωση επιφέρει στη μητέρα βαθύτατο ψυχικό τραύμα. Πρόκειται για το λεγόμενο «μεταεκτρωτικό σύνδρομο» (post–abortion syndrome), το οποίο είναι παγκόσμιο φαινόμενο ανεξάρτητο από τη θρησκεία, το πολιτιστικό επίπεδο και τον βαθμό της κοινωνικής αποδοχής της έκτρωσης σε μια χώρα. 

Τις διαπιστώσεις των γιατρών και ψυχολόγων έρχονται να επιβεβαιώσουν και να προσυπογράψουν και όσοι εκ των κληρικών ασκούν την  ποιμαντική διακονία του πνευματικού, εκείνοι δηλαδή που έχουν αναλάβει το φορτίο της πνευματικής διαποιμάνσεως του λαού. Μας βεβαιώνουν λοιπόν όλοι αυτοί για ένα πλήθος περιπτώσεων γυναικών, οι οποίες, εξαιτίας μιας εκτρώσεως, βασανίζονται από τύψεις και ενοχές, που δημιουργούν ένα αφόρητο ψυχικό μαρτύριο, καθώς αισθάνονται, να τις ελέγχει η συνείδηση. Και προκειμένου να απαλλαγούν από το βάρος της ενοχής, αναγκάζονται τελικά να προσέλθουν στο μυστήριο της Ιεράς Εξομολογήσεως, για να ομολογήσουν με συντριβή την αμαρτία τους και με πολλή προθυμία στη συνέχεια δέχονται τον «κανόνα», τον οποίο θα υποδείξει ο πνευματικός, δηλαδή την θεραπευτική αγωγή, που είναι αναγκαία για τη θεραπεία του ψυχικού τραύματος.

Την Κυριακή, 6 Μαΐου 2018, διοργάνωσε, η παρά πάνω οργάνωση μια σημαντική ημερίδα στο Πολεμικό Μουσείο Αθηνών, με σύνθημα: «Αφήστε με να ζήσω!», προκειμένου να επισημάνει για μια ακόμα φορά το τρομακτικών διαστάσεων πνευματικό, κοινωνικό και εθνικό πρόβλημα των εκτρώσεων. Να ξυπνήσει συνειδήσεις και να θέσει τους αρμοδίους προ των ευθυνών τους. Να ζητεί απ’ όλους μας να πλαισιώσουμε και να στηρίξουμε το έργο της, διότι, όπως προαναφέραμε, είναι ζήτημα υπάρξεως για την κοινωνία μας και το Έθνος μας. Η όποια διαμαρτυρία μας για το πρόβλημα των εκτρώσεων έχει ομολογιακό χαρακτήρα, διότι υπερασπίζεται το δώρο της ζωής, η οποία ανήκει στο Θεό.

Κλείνοντας θα θέλαμε να κρούσουμε τον κώδωνα του κινδύνου για το τεράστιο πρόβλημα των εκτρώσεων, που αφήνουν πίσω τους ανθρώπινα ναυάγια, προκαλούν σοβαρά ψυχολογικά, σωματικά, οικογενειακά και κοινωνικά προβλήματα, ενώ παράλληλα δημιουργούν συνθήκες δημογραφικής κατάρρευσης της χώρας μας. Καλούμαστε όλοι μας να διατρανώσουμε την διαμαρτυρία μας για το σιωπηλό αυτό έγκλημα, που γίνεται δίπλα μας και κατατρώει τις σάρκες της κοινωνίας μας. Να απαιτήσουμε, ανάμεσα στα άλλα νομοθετήματα, που περιφρουρούν τα δικαιώματα των μειονοτήτων, ή των ζώων, να προστεθεί και η προστασία των δικαιωμάτων και των αγέννητων παιδιών, των αθώων αυτών εικόνων του Θεού. Να αφουγκραστούμε τη σιωπηλή και απεγνωσμένη κραυγή τους: «Αφήστε μας να ζήσουμε»!    

Friday, May 18, 2018

ΕΝΑ ΔΟΛΙΟ ΚΑΙ ΠΡΟΒΑΚΑΤΟΡΙΚΟ ΑΡΘΡΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΟΥΚΡΑΝΙΑ


ΕΝΑ ΔΟΛΙΟ ΚΑΙ ΠΡΟΒΑΚΑΤΟΡΙΚΟ ΑΡΘΡΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΟΥΚΡΑΝΙΑ

Του Παναγιώτη Τελεβάντου
=====

Διαβάσαμε, στο ιστολόγιο “Πατερική Παράδοση”, το ακόλουθο κείμενο του Δ.Π.:

“Επιτρέπεται ο αγώνας ενάντια στην Παναίρεση του Οικουμενισμού να μπλεχτεί στα γεωπολιτικά παιχνίδια που παίζονται στην Ουκρανία;  

Η μη Μνημόνευση του Κυρίλλου στην Ουκρανία από επισκόπους του Μητροπολίτη Ονούφριου γίνεται για πολιτικούς και όχι δογματικούς λόγους

«Το όνομα του Πρώτου δηλ. του Μητροπολίτου Ονουφρίου θα μνημονεύεται στις λειτουργίες μετά το όνομα, του Πατριάρχη Μόσχας Κυρίλλου. Αυτό είναι φυσικά κατανοητό. Αλλά ξέρετε, σήμερα υπάρχουν Ναοί στην Ουκρανία που ανήκουν στο Πατριαρχείο Μόσχας, αλλά δεν μνημονεύουν τον Πατριάρχη Κύριλλο παρά μόνο το όνομα του Μητροπολίτη Ονουφρίου. Αυτό συμβαίνει “για λόγους εκκλησιαστικής ειρήνης”. Δεν αποτελεί για κανέναν μυστικό, ότι με την έναρξη του πολέμου στην ανατολική Ουκρανία ο λαός ζήτησε από τους ιεράρχες του να μην μνημονεύουν τον Πατριάρχη Μόσχας.

“Να μνημονεύετε τον Ονούφριο αλλά όχι τον Πατριάρχη” με παρακάλεσε μία φορά ένα μέλος της ενορίας μου, τον ρώτησα “γιατί;”. “Γιατί είδα ότι με την έναρξη του πολέμου μέλη της ενορίας εγκαταλείπουν τον ναό μόλις ακούσουν το όνομα του Πατριάρχη Μόσχας. Για να μην χάσετε ανθρώπους σαν και μένα θα σας παρακαλούσα να μνημονεύετε μόνο τον Μητροπολίτη Κιέβου“ (2 Δεκεμβρίου 2017, Alexander Drabinko, Μητροπολίτης Perejaslaw-Chmelnizkij και  Winschnjowoje της Ουκρανικής Εκκλησίας που υπάγεται στην Μόσχα, ουκρανικά Oleksandr Drabynko).

Πουθενά λοιπόν δεν αναφέρεται ως λόγος διακοπής μνημόνευσης η αιρετική πρακτική του Κυρίλλου, παρά μόνο εθνικοί λόγοι.

Πώς είναι, λοιπόν, τόσο σίγουροι οι δικοί μας κληρικοί που πάνε στην Ουκρανία, ότι όλα έχουν αντιαιρετικό χαρακτήρα;

Γιατί πάνε και ανακατεύονται σε καταστάσεις που ακόμα και για τους ουκρανούς επισκόπους είναι δύσκολο να κατανοηθούν και ερμηνευτούν;”

Ένα προβοκατόρικο άρθρο, για να είναι πειστικό, πρέπει μεν να πλασάρει επιδέξια τo ψέμμα σαν αλήθεια, αλλά πρέπει να περιέχει και ορισμένες αλήθειες.

Ποιες είναι οι αλήθειες που καταγράφει το πιο πάνω άρθρο;

Ότι, εξαιτίας της λιμοκτονίας εκατομμυρίων Ουκρανών από τους Σοβιετικούς, την εποχή του Στάλιν, ένα μεγάλο ποσοστό των Ουκρανών τρέφει βαθύ εθνικό μίσος εναντίον των Ρώσσων. 

Ως εκ τούτου δεν θέλουν η Εκκλησία της Ουκρανίας να έχει σχέσεις με το Πατριαρχείο Μόσχας, αφού θεωρούν το Ρωσσικό Πατριαρχείο ως τον εκτελεστικό βραχίονα του Ρωσσικού ιμπεριαλισμού στις χώρες της πρώην Σοβιετικής Ένωσης. 

Γι’ αυτό είναι αληθέστατο ότι πολλοί Ουκρανοί, που δεν είναι Οικουμενιστές και δεν συμφωνούν με τους σχισματικούς του Πατριάρχη του Κιέβου Φιλάρετου, δεν θέλουν οι ιερείς τους να μνημονεύουν τον Πατριάρχη Ρωσσίας Κύριλλο, αλλά μόνον τον Μητροπολίτη Ουκρανίας Ονούφριο.

Μέχρις εδώ το άρθρο λέγει την αλήθεια. 

Από εδώ και πέραν αρχίζει η προβοκάτσια και η διαστρέβλωση. Ο συντάκτης του άρθρου προσπαθεί, αφενός μεν να θέσει εν αμφιβόλω το ομολογιακό φρόνημα του Αρχιεπισκόπου Μπατσέν Λογγίνου, και ταυτόχρονα να βάλει σφήνα μεταξύ του Αρχιεπισκόπου Λογγίνου και του π. Θεόδωρου Ζήση και των άλλων αντιοικουμενιστών.

Τι κάνει δηλαδή; Προσπαθεί να παρουσιάσει την Αποτείχιση του Αρχιεπισκόπου Λογγίνου ως καρπό του εθνικού μίσους τω Ουκρανών προς τους Ρώσσους και όχι ως καρπό του ομολογιακού φρονήματος του Ουκρανού ιεράρχη.

Αληθεύει αυτή η κατηγορία;

Κάθε άλλο!

Ο Σεβασμιώτατος Αρχιεπίσκοπος Μπατσέν κ. Λογγίνος είναι ένας Ομολογητής -με την όλη σημασία του όρου-Αρχιεπίσκοπος, ο οποίος δεν θα διστάσει, αν χρειαστεί, να ανατινάξει στον αέρα ακόμη και το τεράστιο και σπουδαιότατο φιλανθρωπικό έργο, που δημιούργησε, εκ του μηδενός, για να δώσει ορθόδοξη Ομολογία πίστεως. 

Η προσπάθεια διαμφισβήτησης των ελατηρίων του Αρχιεπισκόπου Λογγίνου είναι κυριολεκτικά αισχρή ενέργεια και προδίδει την ταυτότητα του όντως αισχρού συντάκτη του άρθρου.

Το άρθρο, όμως, στοχεύει πολύ πιο πέρα, από το να δυσφημήσει, με συκοφαντίες, τον όντως ενάρετο και Ομολογητή Αρχιεπίσκοπο Μπατσέν Λογγίνο.

Ο πραγματικός λόγος που συνετάχθη, είναι για να ψυχράνει τις σχέσεις του Αρχιεπισκόπου Λογγίνου με τους αντιοικουμενιστές, για να περάσουν τα σχέδια της απονομής Αυτοκεφαλίας στην Εκκλησία της Ουκρανίας ανενόχλητα. 

Ως εικός, οι πλείστοι αντιοικουμενιστές, βλέπουν, με εχθρότητα, το αίτημα για την Αυτοκεφαλία της Εκκλησίας της Ουκρανίας, επειδή διαπιστώνουν ότι οι σχισματικοί του Φιλάρετου είναι Οικουμενιστές, ενώ ο Μητροπολίτης Ονούφριος είναι αντιοικουμενιστής και άγιος ιεράρχης.

Για να διασπάσει, λοιπόν, την άτυπη συμμαχία των αντιοικουμενιστών με τον Μητροπολίτη Ονούφριο και προπαντός με τον Αρχιεπίσκοπο Λογγίνο, ο συντάκτης του άρθρου προσπαθεί να βάλει σφήνα στις σχέσεις τους.

Επομένως ποια πρέπει να είναι η δική μας στάση;

Μας ενδιαφέρουν δύο παράμετροι: Αφενός μεν να διατηρηθεί αλώβητη η ενότητα της Ορθοδόξου Εκκλησίας και αφετέρου να μην βγει κερδισμένος ο Οικουμενισμός, από τις διεργασίες, που αφορούν την παραχώρηση Τόμου Αυτοκεφαλίας στην Εκκλησία της Ουκρανίας.

ΣΧΟΛΙΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΓΟΡΕΥΣΗ ΤΟΥ ΠΑΤΡΙΑΡΧΗ ΑΛΕΞΑΝΔΡΕΙΑΣ ΣΕ ΕΠΙΤΙΜΟ ΔΙΔΑΚΤΟΡΑ ΤΗΣ ΘΕΟΛΟΓΙΚΗΣ ΣΧΟΛΗΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ


ΣΧΟΛΙΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΓΟΡΕΥΣΗ ΤΟΥ ΠΑΤΡΙΑΡΧΗ ΑΛΕΞΑΝΔΡΕΙΑΣ ΣΕ ΕΠΙΤΙΜΟ ΔΙΔΑΚΤΟΡΑ ΤΗΣ ΘΕΟΛΟΓΙΚΗΣ ΣΧΟΛΗΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ

Του Παναγιώτη Τελεβάντου
=====

Η Θεολογική Σχολή Θεσσαλονίκης αναγόρευσε Επίτιμο Διδάκτορα τον Μακαριώτατο "Πάπα και Πατριάρχη της Μεγάλης πόλεως Αλεξανδρείας, Λιβύης, Πενταπόλεως, Αιθιοπίας, Πατέρα Πατέρων, Ποιμένα Ποιμένων, Αρχιερέαν Αρχιερέων, Τρίτον και δέκατον των Αποστόλων και Κριτήν της Οικουμένης" κ. Θεόδωρο Β΄.

Θερμά συγχαίρουμε την περίπυστη Θεολογική Σχολή Θεσσαλονίκης για την άξια βράβευση του Μακαριώτατου Αλεξανδρείας, την Θεολογική εμβρίθεια του οποίου ουδείς -φυσικά- διαμφισβητεί! 

Και πώς θα μπορούσε άλλωστε;!!!

Ταπεινά υποβάλλουμε στην σφηκοφωλιά του Οικουμενισμού της Θεσσαλονίκης, ότι δεν πρέπει να περιοριστεί μόνον στην βράβευση του Μακαριώτατου Αλεξανδρείας, αλλά να συνεχίσει -με αμείωτο ρυθμό- την Θεοφιλή και ψυχωφελή βιομηχανία παραγωγής Επίτιμων Διδακτόρων.

Στην αφρικανική ήπειρο λ.χ. ένας λαμπρός ιεράρχης αδαμαντίνου ήθους και εξαίρετος παραδοσιακός θεολόγος, ο Σεβασμιώτατος Μπραζαβίλ Παντελεήμων (Αράθυμος), ποιμαίνει Θεοφιλώς -ποιος αμφιβάλλει;- την ιεραποστολική αυτή Μητρόπολη και κομίζει δάφνες δόξας στον χώρο της ιεραποστολής.

Δεν είναι απρέπεια να μη δοθεί και στον κ. Αράθυμο Επίτιμος Διδακτορικός τίτλος;

Αλλά, πέραν των ορίων της Εκκλησίας της Αλεξανδρείας, διαπρέπουν τόσα μυρίπνοα άνθη του παραδείσου και της Θεολογίας, όπως, επί παραδείγματι, εδώ στην Αμερική, ο Σεβασμιώτατος Σικάγου κ. Ναθαναήλ.

Το ποίμνιο της Αρχιεπισκοπής Αμερικής θα αισθανθεί ιδιαίτερη περηφάνεια, αν η Θεολογική Σχολή Θεσσαλονίκης απονείμει στον Σεβασμιώτατο Σικάγου Επίτιμο Διδακτορικό τίτλο.

Ειρήσθω, εν παρόδω, ότι ο Σεβασμιώτατος Σικάγου έλκει την καταγωγή του από την Θεσσαλονίκη και έτσι υφίσταται ένας ακόμη σοβαρός λόγος για να του δοθεί τιμητικός τίτλος από την Θεολογική Σχολή Θεσσαλονίκης.

Προπαντός ο Σεβ. Σικάγου έχει τα ουσιαστικά προσόντα που τον καθιστούν άξιον απονομής του Επίτιμου τιμητικού τίτλου, αφού είναι Οικουμενιστής, Νεωτεριστής, Νεορθόδοξος, Νεονικολαίτης, Κολυμπαρίτης και ορισμένα άλλα. Άρα πρόκειται για αστέρα πρώτου μεγέθους του πάνθεου του Οικουμενισμού.

Ας μην ολιγωρήσει, λοιπόν, η Θεολογική Σχολή να του απονείμει τον τίτλο του Επίτιμου Διδάκτορος.

ΜΕΓΑΛΟ ΚΑΥΜΟ ΤΟ ΕΧΩ, ΣΕΒΑΣΜΙΩΤΑΤΕ ΒΟΛΟΚΟΛΑΜΣΚ!



Ο μονοφυσίτης "Πατριάρχης" Αμπούνα Ματθίας μετέβη στην Μόσχα κατόπιν προσκλήσεως της Εκκλησίας της Ρωσσίας.

Ποια δουλειά έχει το Πατριαρχείο Ρωσσίας να απευθύνει πρόσκληση σε αρχηγούς αιρέσεων να επισκεφθούν την Εκκλησία της Ρωσσίας;

Σεβασμιώτατε Βολοκολάμσκ! 

Καυμό το έχουμε να ξημερώσει μια μέρα που να μη δούμε την φωτογραφία σας με κάποιο αιρετικό ή αλλόθρησκο.

ΟΙ ΑΝΩΝΥΜΟΙ ΟΜΟΛΟΓΗΤΕΣ ΤΟΥ ΔΙΑΔΙΧΤΥΟΥ


ΟΙ ΑΝΩΝΥΜΟΙ ΟΜΟΛΟΓΗΤΕΣ ΤΟΥ ΔΙΑΔΙΧΤΥΟΥ

Της κ. Ελένης Λωρίτου
=====

Κύριε Τελεβάντο, 

Ποιοί είναι αυτοί οι Ομολογητές της πορδής που δεν τολμούν να βάλουν το όνομά τους κάτω από τις βρισιές τους; Ποιός είναι ο Δ.Π. ποιός ο Α.Να.; Καλά τον κ. Ρίζο τον μάθαμε και χαρήκαμε! Μήπως η Α.Να. έχει κάποια σχέση με την Χ.Ν.; Μήπως έχει κάποια σχέση με αυτή την ομολογιακή κυρία που μόλις διορίστηκε η κόρη της αποχώρησε από κάθε ομολογιακή παράσταση, γιατί θα απολύσουν την κόρη της; Ακούγεται λίγο παράξενο ότι θα απολύσουν την κόρη της επειδή αυτή θα κράξει τον Ιγνάτιο! Σε κάθε περίπτωση όλων τα παιδιά κάπου εργάζονται ή προσπαθούν νά εργαστούν. Γιατί αυτή, δηλαδή η Α.Να ή η Χ. Ν. διεκτραγωδεί τα παθήματά της ένεκα της ομολογίας; Σε ποιά παθήματα αναφέρεται; 

Αυτό δείχνει ότι αυτό που την εκθέτει σε παθήματα δεν είναι η καθαρή Αποτείχιση, αλλά το να γίνεσαι χρυσόμυιγα στην μύτη και στο αυτί του Ιγνάτιου. Δεν διαταράσσεται καθόλου ο ύπνος του Ιγνατίου αν 100 άνθρωποι στις Σταγιάτες κάνουν καθαρή Αποτείχιση. Σου το λέει καθαρά, μαζευτείτε στις Σταγιάτες και κάνετε όσο καθαρή Αποτείχιση θέλετε, μόνο μέσα στα πόδια μου να μην σας έχω και με τις φωνές σας μου χαλάτε το image.