Wednesday, September 28, 2016

ΣΧΟΛΙΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΤΟΥ ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΥ ΙΕΡΩΝΥΜΟΥ ΠΡΟΣ ΤΟΝ κ. ΤΣΙΠΡΑ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΑΡΧΗΓΟΥΣ ΤΩΝ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΕΥΤΙΚΩΝ ΟΜΑΔΩΝ


ΣΧΟΛΙΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΤΟΥ ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΥ ΙΕΡΩΝΥΜΟΥ ΠΡΟΣ ΤΟΝ κ. ΤΣΙΠΡΑ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΑΡΧΗΓΟΥΣ ΤΩΝ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΕYΤΙΚΩΝ ΟΜΑΔΩΝ

Του Παναγιώτη Τελεβάντου
=====

Ιδιαίτερη εντύπωση ενεποίησε η επιστολή του Αρχιεπισκόπου Ιερωνύμου προς τον πρωθυπουργό κ. Τσίπρα και τους αρχηγούς των κοινοβουλευτικών ομάδων της. Είναι μια πολύ εμπεριστατωμένη και καταπελτώδης επιστολή που βάζει το θέμα της διδασκαλίας των θρησκευτικών στις σωστές του βάσεις.

Παράλληλα διαπιστώνουμε τη σαφή κάλυψη του κ. Φίλη από τον πρωθυπουργό και την υποστήριξη για τις θέσεις της Εκκλησίας από τον κ. Μητσοτάκη και από άλλα κόμματα της βουλής.

Το ερώτημα, λοιπόν, δεν είναι αν μίλησε ο Αρχιεπίσκοπος ορθά -ασφαλώς και μίλησε ορθά και με πολλή πειθώ- αλλά αν θα παραμείνει εδραίος και αμετακίνητος στις ορθές θέσεις που διατύπωσε στην επιστολή του ο Αρχιεπίσκοπος.

Αν το υπουργείο Παιδείας και ο ΣΥΡΙΖΑ εμμείνουν στο αντιεκκλησιαστικό τους μένος -και όλα δείχνουν ότι θα εμμείνουν- μέχρι πού είναι διατεθειμένος ο Μακαριότατος να πάει;

Θα κινήσει γη και ουρανό με προσφυγές στα δικαστήρια της χώρας, θα στριμώξει πολιτικά τον κ. Τσίπρα και θα δώσει εντολή στους θεολόγους να αρνηθούν να διδάξουν το νέο Πρόγραμμα Σπουδών όπως έχουν χρέος; Ή θα περιοριστεί σε επιστολές και δηλώσεις και μετά θα βάλει την ουρά στα σκέλια και θα συμβιβαστεί με τους Εκκλησιομάχους και τους εθνομηδενιστές του ΣΥΡΙΖΑ;

Προσευχόμαστε για το πρώτο, αλλά δεν το κρύβουμε επειδή γνωρίζουμε τον Μακαριότατο, φοβόμαστε το δεύτερο.

ΥΠΕΡΑΣΠΙΣΤΗΣ ΚΑΙ ΚΑΥΧΗΜΑ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ


ΥΠΕΡΑΣΠΙΣΤΗΣ ΚΑΙ ΚΑΥΧΗΜΑ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ

Τοῦ περιοδ. «Ο ΣΩΤΗΡ»
=====

Στὸν ἀπόηχο τῆς συγκλήσεως τῆς Μεγάλης Συνόδου εἶδαν τὸ φῶς τῆς δημοσιότητας δύο κείμενα σφόδρα ἐπικριτικὰ ἐναντίον ὅσων μὲ ποικίλους τρόπους ἀντέδρασαν στὴ σύγκληση καὶ τὸ ἔργο τῆς Συνόδου.

Τὸ ἕνα κείμενο, γραμμένο ἀπὸ λαϊκό, ζητοῦσε καθαιρέσεις καὶ ἀφορισμοὺς τῶν ἀντιδρώντων πιστῶν. 

Τὸ ἄλλο, γραμμένο ἀπὸ ἐπίσκοπο, ἐκφεύγει κάθε κριτικῆς. Διότι δὲν μπορεῖ νὰ ταιριάζουν σὲ κάλαμο ἐπισκόπου τέτοιες διατυπώσεις σὰν αὐτές: 

«Ὅλη ἡ καχυποψία, ὅλη ἡ δυσπιστία, ὅλη ἡ μικροψυχία, ὅλη ἡ στενοκαρδία, ὅλη ἡ μικρόνοια, ὅλη ἡ ἡμιμάθεια, ὅλη ἡ ψυχικὴ τύφλωσις ἐπιστρατεύθηκαν κατὰ τῆς Συνόδου, καθὼς ἐπλησίαζε ὁ καιρὸς τῆς συγκλήσεώς της!... Ἀρχιερεῖς (εὐάριθμοι εὐτυχῶς)..., συνταξιοῦχοι πανεπιστημιακοὶ δάσκαλοι ποὺ ἐζήλωσαν ὄψιμες δάφνες Ὁμολογητῶν, καλόγηροι ποὺ μᾶλλον ἔχουν βρῆ μονότονο τὸ κομ­ποσκοίνι καὶ φλέγονται ἀπὸ τὸν πόθο νὰ σώσουν τὴν οἰκουμένη μέσῳ τοῦ διαδικτύου, τῶν ΜΜΕ, διαφόρων “συνεδρίων” καὶ διαφωτιστικῶν ἐκδηλώσεων ἀνὰ τὴν Ἑλλάδα καὶ τὴν οἰκουμένη, ἱερομόναχοι καὶ ἔγγαμοι ἱερεῖς κινούμενοι μεταξὺ τυφλοῦ φανατισμοῦ καὶ ἰδεοληψίας, λαϊκοὶ μὲ πρόδηλα χαρακτηριστικὰ παρανοίας, ἐθνοφυλετιστές, ψευδο-κανονολόγοι, σύνολα ἑτερόκλητα, ἀρειμάνια, κράζοντα, ἀλαλάζοντα, βοῶντα, ἄδραξαν τ’ ἄρματα νὰ πολεμήσουν τὴν Σύνοδο...».

Δὲν θὰ κρίνουμε τὸ δημοσίευμα. Εἶναι προτιμότερο νὰ τὸ καλύψει ἡ σιωπή. Τοῦτο μόνο θὰ σημειώσουμε: Ὅταν τὰ σκυλιὰ γαβγίζουν, ὁ καλὸς τσοπάνης χαίρεται· ἀκόμη κι ὅταν συμβεῖ νὰ γαβγίσουν γιὰ γνωστὰ καὶ φιλικά του πρόσωπα. Χαίρεται, διότι ξέρει πὼς ἔτσι τὸ κοπάδι του εἶναι ἀσφαλισμένο ἀπὸ τοὺς λύκους.

Καὶ ὅσοι πιστοί, κληρικοὶ καὶ λαϊκοί – ὁ λαὸς τοῦ Θεοῦ – ἀντέδρασαν στὴ Μεγάλη Σύνοδο, δὲν τὸ ἔκαναν γιὰ κάποιο προσωπικό τους συμφέρον. Ἡ ἀγωνία νὰ κρατηθεῖ ἀμετάβλητη ἡ πίστη τῶν πατέρων τους τοὺς παρακινοῦσε νὰ ἐκφράσουν τοὺς φόβους τους ἔντονα. Ἐπιθυμοῦσαν νὰ δοῦν τὴ Σύνοδο νὰ αἴρεται στὸ ὕψος τῶν προηγουμένων Συνόδων καὶ νὰ ὁμολογήσει μαζί τους ἀκαινοτόμητη τὴν ἀλήθεια ὅτι ὁ Παπισμὸς εἶναι αἵρεση, διάδοχος τοῦ Ἀρειανισμοῦ. Κι εἶναι πόνος μεγάλος καὶ ὀδύνη ἀφόρητη γιὰ τὸν λαὸ τοῦ Θεοῦ ἡ διαπίστωση ὅτι ἡ Μεγάλη Σύνοδος δὲν μπόρεσε ἢ δὲν θέλησε νὰ ὁμολογήσει τὴν ἀλήθεια.

Αὐτός, ὁ τώρα ὑβριζόμενος λαός, ἦταν πάντα τὸ καύχημα τῶν Ἐπισκόπων καὶ Πατριαρχῶν τῆς Ὀρθοδοξίας, ὅπως καὶ τῶν ἀοιδίμων Πατριαρχῶν τῆς Ἀνατολῆς, οἱ ὁποῖοι στὴν ἱστορικὴ ἀπάντησή τους στὸν πάπα Πίο τὸν Θ´ τὸ 1848 ὁμολόγησαν: «Παρ᾽ ἡμῖν οὔτε Πατριάρχαι οὔτε Σύνοδοι ἐδυνήθησάν ποτε εἰσαγαγεῖν νέα, διότι ὁ ὑπερασπιστὴς τῆς θρησκείας ἐστὶν αὐτὸ τὸ σῶμα τῆς Ἐκκλησίας, ἤτοι αὐτὸς ὁ λαός, ὅστις ἐθέλει τὸ θρήσκευμα αὐτοῦ αἰωνίως ἀμετάβλητον καὶ ὁμοειδὲς τῷ τῶν Πατέρων αὐτοῦ».

Αὐτὸς ὁ μαχόμενος λαὸς εἶναι καὶ σήμερα καὶ θὰ παραμείνει ὁ ὑπερασπιστὴς καὶ τὸ καύχημα τῆς Ὀρθοδοξίας.

ΠΗΓΗ:

Χριστιανική Βιβλιογραφία

ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΙΚΕΣ ΑΣΧΗΜΙΕΣ ΣΤΗ ΓΑΛΛΙΑ


Αγγλικανοί, Παπικοί, Ορθόδοξοι κληρικοί και Προτεστάντες συμπροσευχήθηκαν στον ναό του Sainte-Foy-la-Grande για την Εβδομάδα Προσευχής για τη Χριστιανική Ενότητα.

Πότε, επιτέλους, θα τελειώσουν οι οικουμενιστικές αυτές ασχημίες;

ΟΜΟΛΟΓΙΑΚΗ ΚΡΙΤΙΚΗ ΤΗΣ ΣΥΝΟΔΟΥ ΤΗΣ ΚΡΗΤΗΣ ΑΠΟ ΤΟ ΣΕΒ. ΠΕΙΡΑΙΩΣ ΣΕΡΑΦΕΙΜ


ΟΜΟΛΟΓΙΑΚΗ ΚΡΙΤΙΚΗ ΤΗΣ ΣΥΝΟΔΟΥ ΤΗΣ ΚΡΗΤΗΣ ΑΠΟ ΤΟ ΣΕΒ. ΠΕΙΡΑΙΩΣ ΣΕΡΑΦΕΙΜ
=====

Ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Πειραιώς κ. Σεραφείμ ήταν ο φετινός ομιλητής του συνεδρίου στελεχών νεανικού έργου, το οποίο πραγματοποιήθηκε με την ευκαιρία ενάρξεως της νέας Ιεραποστολικής περιόδου.

Κατά την ομιλία του ο Σεβασμιότατος Μητροπολίτης μας, αναφέρθηκε στην Αγία και Μεγάλη Σύνοδο, υπογραμμίζοντας με κάθε τρόπο και έμφαση ότι «Σύνοδοι Επισκόπων επί δύο χιλιάδες χρόνια στην Εκκλησία... συνέρχονται μόνο για να καταγνώσουν αιρέσεις, τις υφιστάμενες αιρέσεις της εποχής τους, να διασφαλίσουν την σώζουσα πίστη και αλήθεια από την κακοδοξία και ταυτόχρονα να συντονίσουν Ορθοδοξία και Ορθοπραξία με την έκδοση των λεγομένων
Ιερών Κανόνων. Για αυτό συνέρχονται οι Σύνοδοι. Κάτι τέτοιο δεν συνέβη δυστυχώς στη σύνοδο της Κρήτης».

«Πότε θα γίνει μια αποτίμηση για τα τόσα χρόνια των θεολογικών διαλόγων», διερωτήθηκε και συνέχισε λέγοντας πως θα πρέπει να αγωνιζόμαστε συνεχώς και αδιαπτώτως να συνέλθει μία πανορθόδοξη σύνοδος στην οποία θα συμμετέχουν όλοι οι Επίσκοποι της Ορθοδόξου εκκλησίας μας.

Υπογράμμισε πως «χρειάζεται από όλους θάρρος, κουράγιο και πνευματική λεβεντιά, προκειμένου να αντισταθεί κάποιος σε αυτή την ομογενοποίηση της αλήθειας με το ψέμα. Επιδιώκεται να παρουσιαστεί στον κόσμο ένας καινούριος Χριστός, ένας Χριστός όμως που δεν σώζει. Ένας Χριστός ο οποίος την ίδια στιγμή αποδέχεται την Ορθοδοξία και την αίρεση, το ψέμα και την αλήθεια, την αρετή και την κακία». 
Σημείωσε πως «δεν μπορεί να υπάρχουν δύο σώματα Χριστού με διαφορετικές θέσεις το κάθε σώμα και μία κεφαλή, το Χριστό. Αυτό δεν μπορεί να υπάρξει», τόνισε.

Επεσήμανε ότι η Σύνοδος αυτή προσπάθησε να προσδώσει εκκλησιαστικότητα στην αίρεση «και μάλιστα με έναν εντελώς γραφικό τρόπο διότι δεν απετολμήθη τελικά να εγκριθεί το αρχικό κείμενο στο οποίο η Ορθόδοξη Εκκλησία αναγνωρίζει την ιστορική ύπαρξη άλλων ετερόδοξων εκκλησιών, αλλά συγκεράστηκε κάπως μετά την αντίδραση της Ιεράς Συνόδου της Εκκλησίας της Ελλάδος και έγινε δεκτό ότι η Ορθόδοξη Εκκλησία αναγνωρίζει την ιστορική ονομασία ετερόδοξων Εκκλησιών. Αλλά πώς αναγνωρίζεις κάτι το οποίο δεν υπάρχει, του οποίου δεν δέχεσαι την ύπαρξη; Αναγνωρίζεις την ονομασία ενός ανύπαρκτου πράγματος;»

ΠΗΓΗ:

impenimerosi

ΜΙΑ ΑΚΟΜΗ “ΣΥΝΟΔΟΣ” ΕΧΕΙ ΚΑΤΑΓΡΑΦΕΙ ΣΤΗΝ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΗ ΙΣΤΟΡΙΑ. ΠΟΙΟ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΧΡΕΟΣ ΜΑΣ; Θ΄


ΜΙΑ ΑΚΟΜΗ “ΣΥΝΟΔΟΣ” ΕΧΕΙ ΚΑΤΑΓΡΑΦΕΙ ΣΤΗΝ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΗ ΙΣΤΟΡΙΑ. ΠΟΙΟ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΧΡΕΟΣ ΜΑΣ;
Θ΄

Εκ του Γραφείου επί των Αιρέσεων και Παραθρησκειών της Ι.Μ. Πειραιώς
=====

Θ) Στο παρασκήνιο της Συνόδου της Κρήτης χρησιμοποιήθηκαν αθέμιτες μεθοδεύσεις και ασκήθηκαν απαράδεκτες πιέσεις προς τους ολίγους εκείνους επισκόπους, που δεν δέχθηκαν να υπογράψουν το κακόδοξο κείμενο με τίτλο «Σχέσεις της Ορθοδόξου Εκκλησίας προς τον λοιπόν χριστιανικόν κόσμον».

Ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Ναυπάκτου και Αγίου Βλασίου κ. Ιερόθεος αποκάλυψε, ότι δέχτηκε απίστευτες ύβρεις και απειλές από Επισκόπους, επειδή υπερασπίσθηκε την μοναδικότητα της Ορθοδοξίας ως την Μία, Αγία, Καθολική και Αποστολική Εκκλησία του Χριστού. Το πρωτόγνωρο και αλγεινό φαινόμενο των πλαστογραφιών είδε επίσης το φως της δημοσιότητας.

Σύμφωνα με έγκυρες πληροφορίες, Προκαθήμενος υπέγραψε στα πρακτικά της Συνόδου για λογαριασμό, (δηλαδή «αντ’ αυτών», παρόντων των ιδίων), όλων εκείνων των επισκόπων της Εκκλησίας του, που αρνήθηκαν να υπογράψουν! Όλα αυτά μας θυμίζουν τις δόλιες μεθοδεύσεις κατά την Ψευδοσύνοδο της Φεράρας- Φλωρεντίας και αποδεικνύουν τετραγωνικά ότι στη «Σύνοδο» αυτή δεν ήταν παρόν το άγιο Πνεύμα.

Και τώρα τίθεται το ερώτημα: Τι δέον γενέσθαι; Ποιο είναι το χρέος μας ως κλήρος και ως πιστός λαός του Θεού μετά την πραγματοποίηση αυτής της «Συνόδου»; Απλούστατα, καλούμαστε να μιμηθούμε τους αγίους Πατέρες μας και να αγωνιστούμε, όπως αγωνίστηκαν αυτοί σε παρόμοιες περιστάσεις.

Στο σημείο αυτό θεωρούμε αναγκαίο να ξεκαθαρίσουμε κάτι πολύ σημαντικό. Να απαντήσουμε σε μια λανθασμένη αντίληψη, ότι δήθεν η «Σύνοδος» της Κρήτης πέθανε και ετάφη. Ότι είναι από μόνη της άκυρη. Ότι σε λίγο καιρό θα ξεχαστεί και κανένας δεν θα την θυμάται και επομένως δεν χρειάζεται να γίνει κανένας αγώνας για την συνοδική καταδίκη της.

Αλλοίμονο αν νομίσουμε ότι η «Σύνοδος» πέθανε και ετάφη και με την σκέψη αυτή παραμείνουμε αδρανείς και αδιάφοροι από φόβο και δειλία, μήπως μπούμε σε περιπέτειες και κινδύνους. Θα είμαστε αναπολόγητοι εν ημέρα Κρίσεως, ότι δεν πράξαμε το καθήκον μας.

Πολύ σωστά επισημάνθηκε από πατέρες της «Συνάξεως» ο θεοφώτιστος λόγος του άγιου Μάξιμου του Ομολογητού, ότι «δεν αρκεί η ‘εξαφάνιση’ η ‘παρασιώπηση’ ενός κειμένου αιρετικού το οποίο εγκρίθηκε συνοδικά, αλλά απαιτείται η συνοδική καταδίκη του, ώστε να μη βλάπτει τις ψυχές όσων το διαβάσουν» (Βλ. «Περί των πραχθέντων εν τη πρώτη αυτού εξορία, ήτοι εν Βιζύη» 12, PG 90, 145 B.C.) Πολύ σωστά επίσης παρατηρεί ο καθηγητής του Εκκλησιαστικού Δικαίου κ. Κυριάκος Κυριαζόπουλος ότι η «Σύνοδος» «δεν είναι έγκυρη, ούτε αυτοδικαίως άκυρη, αλλά είναι ακυρώσιμη, ήτοι μπορεί να ακυρωθεί από μια όντως Ορθόδοξη Πανορθόδοξη Σύνοδο, η οποία μπορεί ενδεχομένως να συγκληθεί στο μέλλον».

Οι θιασώτες και οι διοργανωτές της την θεωρούν βέβαια αυτοδικαίως έγκυρη και στο μέλλον θα επικαλούνται τις αποφάσεις της για να δικαιολογούν και να κατοχυρώνουν τις οικουμενιστικές παρεκτροπές τους. Κατ’ επέκταση θα στηρίζονται στις αποφάσεις αυτές για να επιβάλλουν ποινές και αφορισμούς σε όσους αντιδρούν.

Οι διωγμοί έχουν ήδη αρχίσει στο άγιον Όρος. Τέσσερις μοναχοί από την Ιερά Μονή Χιλανδαρίου εδιώχθηκαν από την Μονή της μετανοίας τους, επειδή αρνήθηκαν να δεχθούν τις αποφάσεις της «Συνόδου».

Επίσης ο π. Σάββας, προϊστάμενος της Ιεράς Μονής Μεγίστης Λαύρας καθαιρέθηκε από το αξίωμα του προϊσταμένου εξ’ αιτίας της αντιαιρετικής του δράσεως, όλως αδίκως και κατά παράβασιν του Καταστατικού Χάρτου του Αγίου Όρους.

Ωστόσο παρά τις διώξεις το κύμα των αντιδράσεων διογκώνεται όλο και περισσότερο. Πολλοί κελιώτες μοναχοί, γύρω στους 300 μέχρι στιγμής, έχουν ήδη διακόψει το μνημόσυνο του Πατριάρχου και ο αριθμός συνεχώς αυξάνεται. Το Άγιον Όρος αυτή τη στιγμή μοιάζει με ένα καζάνι που βράζει και αυτό είναι κάτι που τρομάζει, και πολύ μάλιστα, το Φανάρι.

Αυτό λοιπόν που κατά την ταπεινή μας γνώμη πρέπει να γίνει τώρα, είναι να δημιουργηθούν οι προϋποθέσεις για την συγκρότηση μιας νέας αληθινής Ορθοδόξου Συνόδου, η οποία θα καταδικάσει τον Οικουμενισμό. Για να φθάσουμε όμως σ’ αυτό το αποτέλεσμα χρειάζεται προηγουμένως προσέγγιση και συνεργασία μεταξύ των τοπικών Εκκλησιών, που δεν έλαβαν μέρος στην «Σύνοδο» και απορρίπτουν τις αποφάσεις της.

Επίσης απαιτείται συνεργασία και συνεννόηση των παρά πάνω τοπικών Εκκλησιών με όλους εκείνους τους επισκόπους, που ανήκουν σε άλλες τοπικές Εκκλησίες και οι οποίοι, είτε δεν έλαβαν μέρος στη «Σύνοδο» και απορρίπτουν τις αποφάσεις της, είτε έλαβαν μεν, αλλά δεν υπέγραψαν τις αποφάσεις της.

Απαιτείται περαιτέρω συνεργασία όλων των παρά πάνω επισκόπων με τους αγιορείτες πατέρες, με μοναστήρια εκτός αγίου Όρους και με άλλα μοναστήρια σε άλλες Ορθόδοξες χώρες, που απορρίπτουν τις αποφάσεις της «Συνόδου».

Επίσης περαιτέρω συνεργασία με τον υπόλοιπο κλήρο και τον πιστό λαό του Θεού.

Ας παρακαλέσουμε τον Θεό με πολλές προσευχές και δεήσεις να ευλογήσει την ταπεινή μας διακονία, να χαρίσει σε όλους, όσους αγωνίζονται προς την κατεύθυνση αυτή, ενότητα, ομοψυχία και ομολογιακό φρόνημα, ώστε να φθάσουμε με την Χάρη Του στην ευλογημένη εκείνη ώρα, που θα συγκληθεί η αληθινή «Αγία και Μεγάλη Σύνοδος» της Ορθοδοξίας, οπότε θα πανηγυρίσει ο ουρανός και η γη, η θριαμβεύουσα και η στρατευομένη Εκκλησία του Χριστού. Αμήν!

Η ΥΒΡΙΣΤΙΚΗ ΑΠΑΞΙΩΣΗ ΤΟΥ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΥ ΔΙΟΝΥΣΗ ΔΙΟΝΥΣΙΟΥ


Η ΥΒΡΙΣΤΙΚΗ ΑΠΑΞΙΩΣΗ ΤΟΥ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΥ ΔΙΟΝΥΣΗ ΔΙΟΝΥΣΙΟΥ

Του Β. Χαραλάμπους, θεολόγου
=====

Σε άρθρο που δημοσιεύτηκε στον διαδικτυακό ιστότοπο politis.com.cy (25/9/2016), του κ. Διονύση Διονυσίου, και που τιτλοφορείται «Αφήστε τα παιδιά να προσκυνήσουν» μεταξύ άλλων αναφέρει το εξής: «Η θρησκεία, εν ολίγοις, έχει καταντήσει ο θρασύτατα νωχελικός αλγόριθμος των αγραμμάτων, που βαριούνται να διαβάσουν, αρνούνται να μάθουν, αλλά εξ επιφοιτήσεως του Αγίου Πνεύματος, ως συνεχιστές των 12 ψαράδων αποστόλων της Γαλιλαίας, τα ξέρουν όλα. Οπότε αφήστε τα παιδάκια του νηπιαγωγείου να μαθαίνουν κι αυτά!» 

Πόσο απαξιωτικά ομιλεί αναφέροντας με θρασύτητα, ’των αγραμμάτων’’, ‘’που βαριούνται να διαβάσουν’’, ‘’αρνούνται να μάθουν’’ Ανταποκρίνεται η θρασύτατη αυτή απαξίωση στην πραγματικότητα; Αν ρωτήσει και αυτούς ακόμη που εναντιώνονται στην Πίστη, δεν θα βρει όσους νομίζει συνηγορούντες. Επίσης λυπεί αυτό που αναφέρει, «αλλά εξ επιφοιτήσεως του Αγίου Πνεύματος, ως συνεχιστές των 12 ψαράδων αποστόλων της Γαλιλαίας, τα ξέρουν όλα». Είναι αλήθεια πως τέτοια συμπλεγματική απαξίωση σπάνια συναντάς.

Παρομοιάζεται απαξιωτικά η θρησκεία ως αλγόριθμος, δηλαδή σαν μια συστηματική δηλαδή διαδικασία αριθμητικών σχέσεων και μάλιστα κάνει ακόμα πιο απαξιωτικό τον χαρακτηρισμό του προσθέτοντας και τον επιθετικό προσδιορισμό ‘’νωχελικός’’. «Οι προσθετικοί αριθμοί της ευρωπαϊκής προόδου είναι τέτοιοι, ώστε τα πάντα ως άθροιση πρέπει να δώσουν τον αναρχισμό  και τον μηδενισμό, με οποιοδήποτε τρόπο και αν τους αθροίζετε*», λέγει ο Άγιος Ιουστίνος Πόποβιτς. Ωσμή θανάτου λοιπόν, ο αλγόριθμος των μηδενιστικών ‘’φιλοσοφιών’’ που αντιστέκονται στην Πίστη στο Θεό. 

«Ποια είναι η διαφορά ενός θεολόγου από έναν ιστορικό, ένα γιατρό ή έναν αστρονόμο;  Η απάντηση είναι απλή : Ο θεολόγος τα ξέρει όλα, έχει απαντήσεις για τα πάντα, ενώ οι άλλοι δύστυχοι επιστήμονες δηλώνουν αδαείς», αναφέρει αλλού στο άρθρο του ο εν λόγω δημοσιογράφος. Μόνο λύπη προκαλεί τέτοια απαξίωση. 

«Τα φιλελεύθερα κινήματα μετά τη Γαλλική Επανάσταση αποκήρυξαν τις θρησκείες ως στοιχείο κοινής ταυτότητας των κατοίκων μιας πολιτείας, οι κομμουνιστές ήρθαν σε ευθεία αντιπαράθεση με τα θρησκευτικά δόγματα, με τον Λένιν, ως εκπρόσωπο ενός κόκκινου κρατισμού, να αποκαλεί τη θρησκεία ‘’το όπιο του λαού’’ ενώ ο αναρχικός Μιχαήλ Μπακούνιν έκανε ένα βήμα παραπάνω θεωρώντας ότι μεταξύ Θεού και κράτους δεν υπάρχει μεγάλη διαφορά αφού δεν υπάρχει μεγάλη διαφορά αφού και οι δύο θεσμοί επιχειρούν να υποδουλώσουν τον άνθρωπο, εναρμονιζόμενος κατά κάποιον τρόπο με τον Ντενίς Ντιντερό», ανέφερε ο εν λόγω δημοσιογράφος. 

Ως και στον Λένιν που είχε εφαρμόσει την απάνθρωπη κομμουνιστική δικτατορία προσέτρεξε, αλλά με διπλό λάθος, καθότι η φράση που αναφέρει ο εν λόγω δημοσιογράφος την είπε ο Μαρξ και όχι ο Λένιν. Κάνει αναφορά επίσης στον θεωρητικό του αναρχισμού Μπακούνιν, με την αντίθεη αναφορά του «αφού και οι δύο θεσμοί επιχειρούν να υποδουλώσουν τον άνθρωπο», λησμονώντας το έρεβος που οδηγεί τόσο η θεωρία όσο και η πρακτική του αναρχισμού σε μια κοινωνία. Η έμμεση αναφορά στον Ντιντερό ήταν βοηθητική στο μένος ενάντια στην Πίστη; Μη λησμονούμε ότι ο Ντιντερό ήταν εκείνος που μίλησε πρώτος για την ‘’ομορφιά του κακού’’. Η φράση που λέγει «οι άνθρωποι δεν πρόκειται να ελευθερωθούν προτού ο τελευταίος βασιλιάς στραγγαλιστεί με τα έντερα του τελευταίου παπά», που τόσο συγκλονίζει κάποιους που εναντιώνονται στην Πίστη στον Θεό, στον Ντιντερό ανήκει. Και φυσικά δεν παραλείπει να κάνει αναφορά και στον άθεο Μπέρναντ Σω. Με πόση αλήθεια εμμονή παραθέτει την ομήγυρη των Ευρωπαίων ασόφων, που τόσο εδονούντο με το αντίθεο μένος; 

Είναι λυπηρό να γράφονται τέτοια απαξιωτικά στην Κύπρο, όπου η συντριπτική πλειοψηφία των Ελλήνων της νήσου είναι πιστοί Ορθόδοξοι Χριστιανοί. «Μήπως είμαστε μάρτυρες του ιδεολογικού και πρακτικού αναρχισμού και μηδενισμού που ερημώνουν την ευρωπαϊκή ήπειρο;*», διερωτάται ο Ομολογητής Άγιος Ιουστίνος Πόποβιτς


*«Φιλοσοφικοί κρημνοί», Οσίου Ιουστίνου Πόποβιτς – Έκδοση Ιερά Μονή Χιλανδαρίου

Tuesday, September 27, 2016

ΝΑ ΚΑΤΑΠΟΛΕΜΗΘΕΙ Η ΑΠΟΦΥΓΗ ΤΗΣ ΤΕΚΝΟΓΟΝΙΑΣ


ΝΑ ΚΑΤΑΠΟΛΕΜΗΘΕΙ Η ΑΠΟΦΥΓΗ ΤΗΣ ΤΕΚΝΟΓΟΝΙΑΣ

Του Παναγιώτη Τελεβάντου
=====

Το πιο κάτω αξιόλογο άρθρο του π. Δανιήλ Αεράκη μιλά για τον θανάσιμο κίνδυνο της υπογεννητικότητας στην Ελλάδα και την ανάγκη η Εκκλησία να ενθαρρύνει την πολυτεκνία και να καταπολεμήσει την αποφυγή της τεκνογονίας. Ο π. Δανιήλ πολύ ορθά υπογραμμίζει σε πολλά του κείμενα ότι η αποφυγή της τεκνογονίας δεν είναι οικονομικό ζήτημα αλλα πνευματικό γι’ αυτό η Εκκλησία πρέπει να δώσει εντολή στους πνευματικούς να τηρούν ενιαία παραδοσιακή γραμμή στο θέμα της αποφυγής της τεκνογονίας. Δυστυχώς στις μέρες μας επικράτησε σε πολλούς πνευματικούς ένα διάχυτο Νεονικολαιτικό πνεύμα που αποτρέπει ή ακόμη και εμπαίζει την τεκνογονία.

Αν έλειπαν κάποιες αναφορές σχετικά με τα άγια λείψανα και τις θαυματουργές εικόνες το άρθρο του π. Δανιήλ θα ήταν ακόμη πιο εύστοχο. Η Εκκλησία μπορεί κάλλιστα να θέσει ως προτεραιότητα το θέμα της αποφυγής της τεκνογονίας χωρίς να παραμελήσει την προβολή της τιμητικής προσκύνησης των αγίων λειψάνων και των θαυματουργών εικόνων.

Ιδού το άρθρο του π. Δανιήλ:

ΕΡΗΜΟΣ Η ΕΛΛΑΔΑ!

Τοῦ Ἀρχιμ. Δανιήλ Ἀεράκη
=====

Mποροῦμε νὰ πανηγυρίζουμε, ὅταν γύρω μας ἕνας κόσμος πεθαίνει; Μποροῦμε νὰ πανηγυρίζουμε, ὅταν ἡ Ἑλλάδα πεθαίνη; Καὶ δὲν μιλᾶμε γιὰ σχῆμα λόγου ἢ γιὰ ὑπερβολὴ ἢ γιὰ παραβολικὴ παράστασι. Μιλᾶμε γιὰ πραγματικότητα. Τεράστιος τίτλος τῆς «Καθημερινῆς» (18 Σεπτεμβρίου 2016) προειδοποιεῖ: «Ἔρημος χώρα θὰ εἶναι τὸ 2050 ἡ Ἑλλάδα». Καὶ στὸν ὑπότιτλο: «Ὁ πληθυσμός της θὰ ἔχει μειωθεῖ μέχρι καὶ 2,5 ἑκατομμύρια»!

Ἀπό τό 2011 οἱ θάνατοι εἶναι περισσότεροι ἀπό τὶς γεννήσεις.
Τὸ 2015 ὁ πληθυσμὸς τῆς Ἑλλάδος ἦταν 10,8 ἑκατομμύρια, δηλαδή, μικρότερος κατὰ 300.000 ἀπό τό 2011.
Τὸ 1951 εἴχαμε 155.422 γεννήσεις καὶ μόνο 57.508 θανάτους. Σήμερα;...
Ἡ γονιμότητα στὴν Ἑλλάδα ἔχει φθίνουσα πορεία. Οἱ γυναῖκες, πού γεννήθηκαν ἀνάμεσα στὸ 1950 καὶ στὸ 1954 ἔφεραν στὸν κόσμο 2 μόνο παιδιά. Αὐτές πού γεννήθηκαν ἀπό 1960-1974 ἔφεραν 1,60 παιδιά, δηλαδή, περίπου ἀνά 15 γυναῖκες 2 παιδιά! Τὴν περίοδο 2010-2015 ἡ γονιμότητα στὴν Ἑλλάδα ἔπεσε στὸ 1,34, δηλαδή, περίπου ἀνά τρεῖς γυναῖκες 4 παιδιά!
Ἡ γονιμότητα ὅλο καὶ κατεβαίνει, διότι πολλὰ ἀνδρόγυνα ἀναβάλλουν τὴ γέννησι πρώτου παιδιοῦ!
Τὸ θέμα δὲν εἶναι τόσο πολιτικό. Τί περιμένεις ἀπό μιὰ κυβέρνησι, πού περιφρονεῖ τοὺς πολυτέκνους καὶ θέλει στὴ θέσι τῆς οἰκογένειας μὲ πατέρα, μητέρα καὶ παιδιά, νὰ βάλη ἕνα αἰσχρό, ἀνώμαλο ζευγάρι ὁμοφυλοφίλων;
Τὸ θέμα δὲν εἶναι τόσο οἰκονομικό, διότι μὲ ἀπίστευτη φτώχεια τὴ δεκαετία τοῦ 1950 ἡ Ἑλλάδα ἀνέβαζε τοὺς δεῖκτες πολυτεκνίας.
Τὸ θέμα δὲν εἶναι τόσο ἐθνικό.
Τὸ θέμα εἶναι κυρίως ἐκκλησιαστικό.
Ἡ Ἐκκλησία μέχρι πρὶν ἀπό 80 περίπου χρόνια εἶχε ἑνιαία γραμμὴ στὸ θέμα τῆς τεκνογονίας. Ἡ ἀποφυγὴ τῆς τεκνογονίας καταδικαζόταν ἀπό ὅλους τοὺς πνευματικοὺς - ἐξομολόγους.
Ἡ Ἐκκλησία εἶχε πολλὰ οἰκογενειακὰ εἰκονοστάσια. Κάθε σπίτι εἶχε πολλὲς ἔμψυχες εἰκόνες. Τώρα ἔχει πολλὲς χάρτινες καὶ ξύλινες ἔγχρωμες ἄψυχες εἰκόνες, ἀλλά δὲν ἔχει παιδιά.
Ἡ Ἐκκλησία ἔχει σιγήσει στὸ θέμα τῆς τεκνογονίας. Βρῆκε εὔκολο τρόπο νὰ κάνη πανηγύρια καὶ λιτανεῖες μὲ ὑποδοχὲς ἀντιγράφων εἰκόνων καὶ ποικίλων λειψάνων, καὶ δὲν ἐνισχύει τοὺς πιστοὺς νὰ τηρήσουν τὸ θέλημα τοῦ Θεοῦ στὸ σωτηριῶδες ζήτημα τῆς τεκνογονίας.
Ἡ Ἐκκλησία, ὅπως πᾶμε, θὰ θάβη νεκρούς, ἀλλά δὲν θὰ βαπτίζη παιδιά!
Ἡ Ἐκκλησία, ἂν ἀγαπᾶ τὴν Ἑλλάδα, ὀφείλει νὰ κηρύξη μετάνοια πρὸς μετάγγισι. Νέο αἶμα νὰ μεταγγισθῆ στὸ σῶμα τῆς Ἑλλάδας, γιὰ νὰ ζήση.
Ἡ Ἐκκλησία, ἂν ἀγαπᾶ τὰ παιδιά της, ὀφείλει νὰ τὰ στηρίξη στὴν πίστι. Διαφορετικὰ θὰ ἔχη πολύτεκνες οἰκογένειες λιγώτερες ἀπό ὅσους ναοὺς ἔχει! Ἐνῶ κάποτε οἱ πολύτεκνες οἰκογένειες ἀποτελοῦσαν τὴν πλειονοψηφία στὴ χριστιανικὴ κοινότητα.
Ἡ Ἐκκλησία, ἐμεῖς ὅλοι, ὀφείλουμε νὰ πείσουμε τοὺς χριστιανούς, ὅτι σώζονται ὄχι μὲ μαγικὸ τρόπο, ἀλλὰ μὲ τὴν ἐπιτέλεσι τοῦ καθήκοντος.

Ἡ Ἑλλάδα χάνεται, καὶ μεῖς «γλεντᾶμε» μὲ θρησκευτικὰ «ἐφέ»!

Ο ΣΕΒ. ΜΟΡΦΟΥ ΔΕΝ ΘΑ ΕΟΡΤΑΣΕΙ ΤΑ ΟΝΟΜΑΤΗΡΙΑ ΤΟΥ


Ο ΣΕΒ. ΜΟΡΦΟΥ ΔΕΝ ΘΑ ΕΟΡΤΑΣΕΙ ΤΑ ΟΝΟΜΑΤΗΡΙΑ ΤΟΥ

Του Παναγιώτη Τελεβάντου
=====

Διαβάσαμε στη “Ρομφαία”:

“Ο Πανιερώτατος Μητροπολίτης Μόρφου κ. Νεόφυτος δεν θα εορτάσει την Τετάρτη 28η Σεπτεμβρίου 2016, ημέρα της ονομαστικής του εορτής, ούτε θα δεχθεί επισκέψεις στο Επισκοπείο Ευρύχου, συμμεριζόμενος τη γενικώτερη κατάσταση της Κοινωνίας μας και την οικονομική κρίση, η οποία ταλαιπωρεί και δυσκολεύει τους ανθρώπους.”

Αυτά αναμένει ο κόσμος απο τους ποιμενάρχες του: Να συναισθάνονται την κρισιμότητα των καιρών και να αποφεύγουν ενέργειες εκκοσμίκευσης. Γι’ αυτό θερμά και υικά συγχαίρουμε τον Σεβ. Μόρφου για την ορθή αντιμετώπιση του θέματος.

Ελπίζουμε να παραδειγματιστούν και ορισμένοι άλλοι ιεράρχες της Κύπρου -και όχι μόνον- από τη στάση του Σεβ. Μόρφου.

ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΙΚΗ ΑΣΧΗΜΙΑ ΜΕΓΕΘΟΥΣ


ΣΕ ΟΡΘΟΔΟΞΟ ΝΑΟ ΣΤΟ ΜΑΥΡΟΒΟΥΝΙΟ ΑΝΑΠΑΡΕΣΤΗΣΑΝ ΤΗ ΣΥΝΟΔΟ ΤΗΣ ΚΡΗΤΗΣ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ ΤΩΝ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΩΝ ΣΥΝΟΔΩΝ ΜΕ ΤΟΥΣ ΔΕΚΑ ΠΡΩΘΙΕΡΑΡΧΕΣ ΠΟΥ ΕΛΑΒΑΝ ΜΕΡΟΣ ΜΕ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΚΑ ΑΜΦΙΑ ΚΑΙ ΜΕ ΔΥΟ ΑΝΤΙΠΡΟΣΩΠΟΥΣ ΑΠΟ ΚΑΘΕ ΜΙΑ ΑΠΟ ΤΙΣ ΔΕΚΑ ΕΚΚΛΗΣΙΕΣ ΜΕ ΡΑΣΑ.

ΟΜΟΛΟΓΟΥΜΕΝΩΣ Η ΑΣΕΒΕΙΑ ΤΩΝ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΩΝ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΟΡΙΑ.

ΠΟΣΟ ΜΑΣ ΛΕΙΠΕΙΣ π. ΑΥΓΟΥΣΤΙΝΕ!


ΠΟΣΟ ΜΑΣ ΛΕΙΠΕΙΣ π. ΑΥΓΟΥΣΤΙΝΕ!

Του ιατρού κ. Λυκούργου Νάνη
=====

Πόσο μας λείπεις παππούλη μας!
Επί των ημερών σου η μητρόπολή σου ήταν προμαχώνας του αντιοικουμενισμού. Τα ιερατικά συνέδρια που γίνονταν τότε καυτηρίαζαν και στηλίτευαν τον οικουμενισμό, την εκκοσμίκευση, τη νοθεία και παραφθορά του λατρευτικού Ήθους και όχι μόνο! Το ίδιο και το περιοδικό "Σάλπιγξ Ορθοδοξίας". Δημοσίευε μνημειώδη αντιοικουμενιστικά κείμενα του μακαριστού Μιλτιάδη Μπατιστάτου, του π. Δανιήλ Αεράκη, του Νικολάου Σωτηρόπουλου, του Στέργιου Σάκκου και άλλων  που "έσπαγαν κόκκαλα" κατά το κοινώς λεγόμενο. Το ίδιο και το περιοδικό της εκλεκτής σου αδελφότητας του "Σταυρού"(συνιστώ τους αγαπητούς φίλους που θα αναγνώσουν το παρόν να προμηθευτούν τους μνημειώδεις τόμους του θαυμάσιου αυτού περιοδικού).Το ίδιο και ο άμβωνας!

Στη "Χριστιανική Σπίθα" του Ιουλίου-Αυγούστου 1991, αριθμός φύλλου 481 με θέμα τον επάρατο και βλάσφημο μονοφυσιτισμό αφού επεσήμαινες τον κίνδυνο που συνεπάγεται ο οικουμενισμός για το Ορθόδοξο Δόγμα ζητούσες θεοφιλώς και με ενεργοποιμένο το αίσθημα της ποιμαντικής σου ευθύνης τη διακοπή των περιττών και επιζημίων διαλόγων με τους αιρετικούς "χριστιανούς". Τηλεγραφήματα, επιστολές, υπομνήματα, παρεμβάσεις, εισηγήσεις στην Ιεραρχία και τη Διαρκή Ιερά Σύνοδο για το θέμα του οικουμενισμού, μηνύσεις σε βάρος κακοδόξων επισκόπων όπως π.χ. του Χαλκηδόνος Μελίτωνος, διατελέσαντος δεξιάς χειρός του κεκοιμημένου αποστάτη της Ορθοδοξίας Αθηγαγόρα, πνευματικού πατρός του νυν πατριάρχη Κωνσταντινουπόλεως Βαρθολομαίου και εξωραιστού του δαιμονικού καρναβάλου και του Αυστραλίας Στυλιανού, αμφισβητήσαντος την αναμαρτησία του Θεανθρώπου, ομολογιακή σου ομιλία στο Άγιον Όρος που προκάλεσε τη δυσφορία των παρισταμένων τότε εκπροσώπων της Μονής Ιβήρων και του τότε πολιτικού διοικητή του Αγίου Όρους και φυσικά η ομολογιακή διακοπή μνημοσύνου του Αθηναγόρα μαζί με άλλους δύο ομόφρονες και ομοτρόπους μητροπολίτες, όλα τα παραπάνω αποτελούν ελάχιστη ανάμνηση των αντιοικουμενιστικών σου αγώνων.

Μπορούμε, άραγε, να φαντασθούμε πώς θα αντιδρούσες  επί τη αναγνώσει και μελέτη και επεξεργασία, από της πλευράς του, των φρικαλέων ετεροδιδασκαλιών, των διατυπωθεισών υπό των γνωστών και μη εξαιρετέων μητροπολιτών άνευ ποιμνίου Περγάμου και Προύσης οι οποίοι δεν εφείσθησαν ουδέ του δόγματος της Αγίας Τριάδος μεταφέροντας στην απρόσιτη περιοχή των ενδοτριαδικών σχέσεων τα ιδεοληπτικά περί πρωτείου ληρήματα και φαντασιοκοπήματά τους; Ή πώς θα αντιδρούσες για τις ασχημίες του Ελπιδοφόρου σε ουνίτικο ναό της Ιταλίας;

Ή τίνι τρόπω θα στηλίτευες τις οικουμενιστικές ακροβασίες του πατριάρχη Βαρθολομαίου και του Αλβανίας Αναστασίου, καθώς και άλλων "προκαθημένων" Ορθοδόξων Πατριαρχείων και τοπικών Αυτοκεφάλων Ορθοδόξων Εκκλησιών, όπως επίσης και των γνωστών και μη εξαιρετέων Μεσσηνίας, Αλεξανδρουπόλεως, Δημητριάδος και Σύρου, ειδικώς των δύο τελευταίων;

Ή πώς θα ξιφουλκούσες κατά της δυσώνυμης "ακαδημίας Δημητριάδος", που απεργάζεται υπούλως και τεχνηέντως την αποδόμηση της γνησίας Ορθοδόξου πατερικής θεολογίας και του θεοπνεύστου οικοδομήματος των Θείων και Ιερών Κανόνων;

Ή πώς θα στηλίτευες τη νόθευση του Ορθοδόξου Ήθους και τον εμπαιγμό των Ιερών Μυστηρίων με την ταυτόχρονη τέλεση του γάμου και της βαπτίσεως του εξωγάμου τέκνου του ζεύγους; Κια μια και περί Ορθοδόξου Ήθους ο λόγος, όλοι θυμόμαστε τους ανένδοτους αγώνες σου εναντίον του γιαναρικού νεο-νικολαιτισμού. Τι δε να πει κανείς και για το δριμύ έλεγχο που άσκησες στους "πανηγυρτζήδες" επισκόπους...

Σείεται ο τόπος μακαριστέ δέσποτα εξ αιτίας του οικουμενισμού και της συνακόλουθης προδοσίας της Ορθοδοξίας αλλά και ένεκα της εκκοσμικεύσεως. Ο οικουμενισμός και με "συνοδική", πλέον, βούλλα "νομιμοποιήθηκε" εκκλησιαστικά. Ο συγκρητισμός λυμαίνεται, πλέον, και τις εύπλαστες ψυχές των Ελληνοπαίδων διά του μεταλλαγμένου και εκτρωματικού μορφώματος των "νέων Θρησκευτικών" όπως εμπεριστατωμένως κατήγγειλε η ΠΕΘ, μοναδικό αξιόπιστο  όργανο εκπροσωπήσεως του σώματος των εν Ελλάδι θεολόγων. Το Ορθόδοξο Ήθος υπονομεύεται, η πολυποίκιλη αμαρτία εξωραίζεται, ο συσχηματισμός με το δαιμονοκρατούμενο κόσμο και το φρόνημά του έχει προσλάβει επιδημικές διαστάσεις εντός του εκκλησιαστικού οργανισμού!


Πόσο επίκαιρος είσαι μακαριστέ μας επίσκοπε! ΠΟΣΟ ΜΑΣ ΛΕΙΠΕΙΣ ΠΑΠΠΟΥΛΗ ΜΟΥ!