hits

Thursday, October 23, 2014

ΠΟΙΟΣ ΕΙΝΑΙ Ο ΔΕΥΤΕΡΟΣ ΙΕΡΕΑΣ ΠΟΥ ΤΙΜΩΡΗΘΗΚΕ ΓΙΑ ΤΟΝ ΕΛΕΓΧΟ ΤΩΝ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΙΚΩΝ ΑΣΧΗΜΙΩΝ ΤΟΥ ΣΕΒ. ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ ΑΝΘΙΜΟΥ;



ΠΟΙΟΣ ΕΙΝΑΙ Ο ΔΕΥΤΕΡΟΣ ΙΕΡΕΑΣ ΠΟΥ ΤΙΜΩΡΗΘΗΚΕ ΓΙΑ ΤΟΝ ΕΛΕΓΧΟ ΤΩΝ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΙΚΩΝ ΑΣΧΗΜΙΩΝ ΤΟΥ ΣΕΒ. ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ ΑΝΘΙΜΟΥ;

Του Παναγιώτη Τελεβάντου

=====

Φαίνεται ότι ο ένας ιερέας στον οποίο επεβλήθη ποινή από τον Σεβ. Θεσσαλονίκης κ. Ανθιμο, για τον έλεγχο που του ασκήθηκε για τις οικουμενιστικές ασχημίες που παρατηρήθηκαν στη Θεσσαλονίκη κατά την επίσκεψη του μονοφυσίτη Αρμένιου Πατριάρχη, είναι ο π. Νικόλαος Μανώλης.

Βέβαια ούτε και γι’ αυτό υπάρχει απόλυτη βεβαιότητα. Αυτό, όμως, υπαινίσσονται διάφορες αναρτήσεις και σχόλια στο ιστολόγιο “Κατάνυξις”.

Δεν είναι επίσης σαφές ποια ποινή επιβλήθηκε στον π. Νικόλαο.

Αλλοι μιλούν για αργία, άλλοι ότι του στέρησε την προισταμενία του ναού που υπηρετούσε και ότι ο νέος προιστάμενος κατόπιν οδηγιών του Σεβασμιότατου απαγόρευσε στον π. Νικόλαο να κηρύττει στην εκκλησία ή στην αίθουσα του ναού.

Ο δεύτερος, όμως, ιερέας που τιμωρήθηκε ποιος είναι;

Χωρίς να έχω καμία πληροφορία εικάζω ότι είναι ο π. Θεόδωρος Ζήσης, επειδή επίσης άσκησε αυστηρό αλλά απολύτως δικαιολογημένο έλεγχο στον Σεβασμιότατο Θεσσαλονίκης για τις οικουμενιστικές ασχημίες που προέβη.

Είναι ακριβής η εικασία μου;

Δεν γνωρίζω.

Αν είναι πάντως ορθή ελπίζω ότι ο Σεβ. κ. Ανθιμος θα ανακαλέσει τις ποινές που επέβαλε, οι οποίες -φαίνεται- ότι επιβλήθηκαν προφορικά και ως εκ τούτου είναι ο μη ενδεδειγμένος τρόπος για να επιβληθούν εκκλησιαστικές ποινές. Πολλώ μάλλον επειδή δεν υπάρχει λόγος να τιμωρηθούν κληρικοί επειδή είπαν με τον πιο κόσμιο τρόπο στον ποιμενάρχη τους ότι είναι απαράδεκτο να καταπατούνται οι Ιεροί Κανόνες.

Αυτά για την ώρα και με την ελπίδα ότι αφ' ενός μεν θα καταστεί απολύτως βέβαιο ποιος είναι ο Μητροπολίτης, ποιοι οι ιερείς και ποια ποινή και με ποια διαδικασία τους επιβλήθηκε και με την ελπίδα προπαντός ότι ο Σεβ. Θεσσαλονίκης θα ανακαλέσει το αντικανονικό μέτρο.

ΕΝΑ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝ ΣΧΟΛΙΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΚΡΙΣΗ ΤΟΥ ΚΥΠΡΙΑΚΟΥ


ΕΝΑ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝ ΣΧΟΛΙΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΚΡΙΣΗ ΤΟΥ ΚΥΠΡΙΑΚΟΥ

Του Παναγιώτη Τελεβάντου
=====

Διαβάσαμε, στο λογαριασμό facebook του κ. Γρηγόρη Γρηγορίου, το ακόλουθο σχόλιο:

“Τα λόγια είναι περιττά Πρόεδρε!
Δεν θα κουραστώ να το επαναλαμβάνω όσο δεν αλλάζουν τα δεδομένα.
-Προχώρα σε συνεκμετάλλευση της ΑΟΖ και συμμαχίες με Ρωσσία και Ισραήλ!
-Κλείσε τα οδοφράγματα επικαλούμενος την απειλή από τουρκικές προβοκάτσιες ή δολιοφθορές! Πήγαινέ τους πίσω στο 2004 όταν διαδήλωναν οι Τ/Κ κατά του Ντενκτάς και της Άγκυρας, προτού φάνε γλυκό ψωμί (και όχι μόνο) στις ελεύθερες περιοχές και εφησυχάσουν...
-Δώσε πρόσβαση στην αεροπορική και ναυτική μας βάση ΜΟΝΟ σε αυτούς που τολμούν να τα βάλουν με την Τουρκία και απαγόρευσε την πρόσβαση σε αυτούς που μας ονομάζουν "στρατηγικούς εταίρους" αλλά στην πράξη μας θεωρούν "εταίρες".
-Θέσε επιτέλους το ΘΕΜΑ ΒΡΕΤΤΑΝΙΚΩΝ ΒΑΣΕΩΝ!!! Τι έκανε ποτέ η Βρεττανία ως εγγυήτρια δύναμη στην Κύπρο; Καιρός να συμπεριφερθούν ως τέτοια ή να ξεκουμπιστούν από εδώ!!!
Πρόεδρε, ο λαός μπορεί να συγχωρέσει όλη την ταλαιπωρία που υφίσταται από το Μνημόνιο! Άλωστε γνωρίζουμε όλοι ποιος μας έφερε σε αυτή την κατάσταση! Ο λαός όμως ποτέ δεν θα σου συγχωρέσει οποιαδήποτε υποχώρηση στο Κυπριακό και στα Δίκαιά μας!!! Κλείσε -όπως εσύ δήλωσες- τα αφτιά σου σε νουθεσίες αλλά επίσης προχώρα και βγάλε στη φόρα ποιοι τηρούν τέτοιες αντεθνικές στάσεις. Ο λαός θα τους το ξεπληρώσει.ΤΩΡΑ κρίνεται το μέλλον της Κύπρου και ΤΩΡΑ κρίνεται η υστεροφημία σου!!! Ο λαός περιμένει με αγωνία τη δική σου πατριωτική στάση!”

Οι παρατηρήσεις του κ. Γρηγορίου είναι ορθές αλλά ελλιπείς.

Δεν είμαι καθόλου σίγουρος ότι υπάρχει διάθεση απεμπλοκής από τις συνομιλίες για την εξεύρεση Διζωνικής Δικοινοτικής Ομοσπονδίας, όχι μόνον από τον κ. Αναστασιάδη, αλλά από όλες σχεδόν τις ομάδες που εκπροσωπούνται στο Εθνικό Συμβούλιο.

Ο φόβος μου είναι ότι, αν οι διεθνείς πιέσεις κατορθώσουν να εξαναγκάσουν την Τουρκία να αποσύρει τα πλοία της από τις Κυπριακές θάλασσες, όλοι οι πολιτικοί μας θα επιστρέψουν επί το ίδιον εξέραμα της Διζωνικής Δικοινοτικής Ομοσπονδίας.

Απο πού συνάγω το συμπέρασμα;

Από τις ψοφοδεείς αντιδράσεις των αυτοαποκαλούμενων πατριωτικών δυνάμεων του ΔΗΚΟ και της “Συμμαχίας πολιτών” στις κυριολεκτικά εθνομειοδοτικές δηλώσεις Χριστόφια.

Ο λόγος που οι αυτοαποκαλούμενοι ανένδοτοι μασούν τα λόγια τους όταν έχουν να κάνουν με το ΑΚΕΛ και με τον κ. Χριστόφια δεν έχει καμία σχέση με τον πατριωτισμό ή με την πολιτική σύνεση. Εχει να κάνει μόνον με την φιλοδοξία του κ. Νικόλα Παπαδόπουλου και του κ. Γιώργου Λιλλήκα να εξασφαλίσουν στο μέλλον την υποστήριξη του ΑΚΕΛ για να εκλεγούν πρόεδροι.

Μπροστά σ’ αυτή την επιθυμία όλα τα κάνουν γαργάρα και ρίχουν άσφαιρα πυρά κατά του ΑΚΕΛ ώστε να μην το εξοργίσουν και χάσουν τον περιπόθητο προεδρικό θώκο.

Οσο για τον κ. Αναστασιάδη ουδέποτε πίστεψα ότι έχει αποστεί από τη γραμμή της Διζωνικής Δικοινοτικής Ομοσποδνίας.

Οσο αρνούμαστε να συνειδητοποιήσουμε ότι η λύση της Διζωνικής Δικοινοτικής Ομοσπονδίας Μακαρίου-Ντενκτάς του 1977 είναι η ταφόπετρα της Κύπρου θα οδηγούμαστε από αδιέξοδο σε αδιέξοδο και από τη μια στην άλλη πρόκληση της Τουρκίας η οποία θα καταρρακώνει την αξιοπρέπεια και την κυριαρχία μας.

Χρειάζονται ανυπερθέτως να γίνουν τα ακόλουθα για να ανατραπεί η σημερινή κατάσταση:

1.) Να κλείσουν τα οδοφράγματα.
2.) Να διαπομπευθούν οι προδότες που πούλησαν την κατεχόμενη γη τους στους Τούρκους.
3.) Να επιβληθούν σοβαρότατες ποινές σε όσους συναλλάσσονται με οιονδήποτε τρόπο με τα κατεχόμενα.
4.) Να συνομολογηθούν οι συμμαχίες που θα ενισχύσουν την πλευρά μας.
5.) Να διατεθούν οι πόροι της Κύπρου για την θεαματική ενίσχυση της άμυνας της πατρίδας μας.
6.) Πριν και πάνω από όλα να καταγγελθούν από την πλευρά μας οι συμφωνίες Μακαρίου-Ντενκτάς του 1977 και να προτείνουμε ως βάση λύσης του Κυπριακού τα δεκατρία σημεία αναθεώρησης του Συντάγματος της Ζυρίχης που πρότεινε ο Μακάριος το 1963 και τα οποία έχουν στην πράξη ενσωματωθεί έκτοτε στο Κυπριακό Σύνταγμα.

ΣΧΟΛΙΟ ΓΙΑ ΤΗ ΜΕΤΑΒΑΣΗ ΤΟΥ ΠΑΠΑ ΦΡΑΓΚΙΣΚΟΥ ΣΤΗΝ ΤΟΥΡΚΙΑ


ΣΧΟΛΙΟ ΓΙΑ ΤΗ ΜΕΤΑΒΑΣΗ ΤΟΥ ΠΑΠΑ ΦΡΑΓΚΙΣΚΟΥ ΣΤΗΝ ΤΟΥΡΚΙΑ

Του Παναγιώτη Τελεβάντου
=====

Διαβάσαμε στο Amen.gr:

“Στην επικείμενη επίσκεψη του Πάπα Φραγκίσκου στο Οικουμενικό Πατριαρχείο και στην Τουρκία, από τις 28 έως τις 30 Νοεμβρίου, αναφέρεται δημοσίευμα της εφημερίδας L’ Avvenire.

 Με τίτλο «Ο Φραγκίσκος στην Τουρκία, σε πνεύμα διαλόγου» το δημοσίευμα αναφέρει ότι ο Πάπας Φραγκίσκος θα βρεθεί στην Τουρκία για τη γιορτή του Αγίου Ανδρέα, γιορτή του Οικουμενικού Πατριαρχείου Κωνσταντινούπολης.

«Αποδεχόμενος την πρόσκληση του Προέδρου της Δημοκρατίας, του Παναγιωτάτου Πατριάρχη  Βαρθολομαίου Α΄ και του Προέδρου της Επισκοπικής Διάσκεψης, η Αυτού Αγιότης Πάπας Φραγκίσκος θα πραγματοποιήσει αποστολικό ταξίδι στην Τουρκία από τις 28 έως τις 30 Νοεμβρίου, επισκεπτόμενος την Άγκυρα και την Κωνσταντινούπολη» υπογράμμισε ο Διευθυντής του Γραφείου Τύπου του Βατικανού, π. Federico Lombardi.

Ο πρώτος σταθμός του ταξιδιού θα είναι η τουρκική πρωτεύουσα, όπως είχε γίνει και στις αντίστοιχες επισκέψεις του Ιωάννη Παύλου Β΄ και του Βενεδίκτου ΙΣτ΄, σημειώνει το δημοσίευμα, όπου ο Πάπας θα επισκεφθεί το Μαυσωλείο του Προέδρου Ατατούρκ, και θα έχει συναντήσεις με τον Τούρκο Πρόεδρο Ερντογάν και τον Πρωθυπουργό Νταβούτογλου, ενώ θα επισκεφθεί και τον Πρόεδρο Θρησκευτικών Υποθέσεων.

Το Σάββατο 29 Νοεμβρίου, ο πάπας Φραγκίσκος θα επισκεφθεί πρώτα την Αγία Σοφία και στη συνέχεια το Μπλε Τζαμί, όπως έκανε και ο προκάτοχός του, Βενέδικτος, στις 30 Νοεμβρίου 2006. Την ίδια ημέρα θα τελέσει λειτουργία στον καθολικό Ναό του Αγίου Πνεύματος, ενώ θα παραστεί στον εσπερινό της εορτής του Αποστόλου Ανδρέα στο Ναό του Αγίου Γεωργίου στο Οικουμενικό Πατριαρχείο. Αμέσως μετά θα έχει την πρώτη ιδιαίτερη συνάντηση με τον Οικουμενικό Πατριάρχη Βαρθολομαίο στο Πατριαρχείο.

Στις 30 Νοεμβρίου, ο Πάπας Φραγκίσκος θα παραστεί στη Θεία Λειτουργία στον Πατριαρχικό Ναό του Αγίου Γεωργίου, στην οποία θα προεξάρχει ο Πατριάρχης Βαρθολομαίος. Μετά την Οικουμενική Ευλογία, οι δύο θρησκευτικοί ηγέτες θα κάνουν κοινή δήλωση.”

Θα πάει, λοιπόν, στην Τουρκία ο Πάπας Φραγκίσκος και όπως ο προκάτοχός του Πάπας Βενέδικτος ΙΣτ΄δεν θα προσφέρει απολύτως τίποτα στο εμπερίστατο Οικουμενικό Πατριαρχείο.

Είναι αμφίβολο αν θα τολμήσει έστω και να κάνει τον σταυρό του όταν θα πάει στην Αγία Σοφία, αλλά και να τον κάνει πώς άραγε θα βοηθήσει το Πατριαρχείο;

Διερωτόμαστε για ποιο λόγο θα επισκεφθεί το μπλε τζαμί μετά την Αγία Σοφία.

Μας ενδιαφέρει προπαντός να γνωρίζουμε τι οικουμενιστικές ασχημίες θα πραγματοποιηθούν. 

Τι σημαίνει η "Οικουμενική ευλογία" στην οποία αναφέρεται το δημοσίευμα;

Θα παραστεί στον εσπερινό και στη Θεία Λειτουργία του Αποστόλου Ανδρέα και ο Θεός ξέρει πόσο προχωρημένες συμπροσευχές και ποιες άλλες οικουμενιστικές ασχημίες θα γίνουν, οι οποίες δεν θα ενισχύσουν -ούτε κατά το ελάχιστο- το εμπερίστατο Πατριαρχείο.

Απλά θα οδηγήσουν σε έξαρση τον Οικουμενισμό και δη τον “λαικό Οικουμενισμό”, θα καταπατηθούν οι Ιεροί Κανόνες ασύστολα, που απαγορεύουν τις συμπροσευχές με αιρετικούς και με αλλόθρησκους, θα επικυρωθεί, για μια ακόμη φορά, και μάλιστα με την ύψιστη εκπροσώπηση εκ μέρους των Παπικών και των Ορθοδόξων, η προδοτική για την Ορθοδοξία Συμφωνία του Μπαλαμάντ και θα γκρεμιστούν οι συνειδήσεις των πιστών.

ΜΕΛΕΤΙΟΣ ΜΕΤΑΞΑΚΗΣ



ΜΕΛΕΤΙΟΣ ΜΕΤΑΞΑΚΗΣ

Του Θεολόγου κ. Ανδρέα Κυριακού
=====

Αφορμή κι αφετηρία για το παρόν κείμενο δεν είναι τίποτε άλλο παρά το πρόσφατο Συνέδριο για τον Μελέτιο Μεταξάκη που πραγματοποιήθηκε στη Μητρόπολη Κιτίου της Κύπρου στις 11 τρέχοντος.

Ποιος άραγε σελασφόρος ανήρ να εμπνεύστηκε από τα κατορθώματα του Μεταξάκη ώστε να σπρώξει τους της Μητροπόλεως Κιτίου εις την οργάνωσιν του συνεδρίου; 

Ας έλθομεν όμως εις το προκείμενον. Οταν αναφέρεται κανείς σε επισκόπους της Εκκλησίας πάντα μαζί με το όνομα τίθεται και το όνομα της επισκοπής που ανέλαβε να διαποιμάνει ο επίσκοπος. Ετσι είθισται. Ομως εδώ αν θελήσουμε να μιλήσουμε για επισκοπή ποια να προκρίνουμε; Τη μητρόπολη Κιτίου της Κύπρου; Τη μητρόπολη Αθηνών μήπως ή την Αρχιεπισκοπή Αμερικής; Το Οικουμενικό Πατριαρχείο της Κων/πόλεως ή τέλος το Πατριαρχείο της Αλεξάνδρειας της εν Αιγύπτω; 

(Πώς να μην επαινέσει κανείς τον μητροπολίτη Ναυπάκτου και Αγίου Βλασίου Ιερόθεο, που τελευταία αρνήθηκε να μετατεθεί στην πολύφερνη μητρόπολη Ιωαννίνων, από την οποία και καταγόταν και προτίμησε να παραμείνει στη μικρή κι ασήμαντη Ναύπακτο, διότι έτσι επιτάσσουν οι Ιεροί Κανόνες);

Οπως καταλαβαίνετε το μεταθετό κι οι σχετικοί κανόνες της Εκκλησίας δεν απασχολούσαν τον προρρηθέντα πολυπράγμονα επίσκοπο (Μητροπολίτη, ή Αρχιεπίσκοπο ή Οικουμενικό Πατριάρχη ή τέλος Πατριάρχη της μεγάλης πόλεως Αλεξανδρείας-τρίτον καί δέκατον των αποστόλων κ.ο.κ). 

Ολα τα παραπάνω δεν ήτο τίποτε άλλο για τον Μεταξάκη, παρά συντηρητισμός τον όποιο έπρεπε να πολεμήσει και ει δυνατόν να αφανίσει από προσώπου της γης.

Για να μη νομίσει κανείς πως υπερβάλλουμε ένα μόνο οφείλω να τονίσω. Δεν αμφισβητούμε καθόλου τις φοβερές δυνατότητες του Μελέτιου Μεταξάκη. Ούτε τα φοβερά διανοητικά του προσόντα. Εκείνο που δεν μπορούμε να δεχθούμε επ’ ουδενί είναι η μανία του κι η σπουδή του να μεταρρυθμίσει (γράφε απορρυθμίσει) την Εκκλησία. Γι’ αυτόν η παραδόση της Εκκλησίας ήταν ένα βαρίδι που έπρεπε να απαλλαγεί άπαξ και διά παντός για να εκσυγχρονιστεί επιτέλους!!!

Ετσι έσπευσε αγαλλομένω ποδί να αναγνωρίσει τις “χειροτονίες” των Αγγλικανών. Ας μετροφυλλήσουμε για λίγο την Ιστορία. Η Αγγλία υπήρξε ποτέ ορθόδοξη χώρα; Μάλιστα. Μέχρι το 1066 που ο Γουίλιαμ ο Κατακτητής εισέβαλε εκεί από τη Γαλία κι έφερε μαζί του και Φράγκους επισκόπους που εξεδίωξαν τους Αγγλους ορθόδοξους επισκόπους.

Αρα από τότε ούτε ιερωσύνη, ούτε αποστολική διαδοχή υφίσταται. Να θυμηθούμε τον Ερρίκο Η΄, που για να παντρεύεται όποτε του καπνίσει, τσακώθηκε με τον Πάπα κι αναγορεύθηκε αυτός κεφαλή της “Εκκλησίας”; 

Αυτούς τους ανθρώπους που ούτε αιρετικοί δεν μπορούν πλέον να ονομάζονται (ιέρειες, δεσπόταινες, “γάμοι” σοδομιτών κ.ο.κ) έσπευσε να αναγνωρίσει ο προρρηθείς ιεράρχης!!!

Κι όλα αυτά τα εννοούσε μέχρι κεραίας. Διαβάζουμε στην “Εκκλησιαστική Αλήθεια” της Κων/πόλεως στις 2.5.1923 ότι τις μέρες εκείνες επισκέφτηκε το Φανάρι ο αγγλικανός “επίσκοπος” Τσάρλς Γκόρ. Ο Οικουμενικός Πατριάρχης (δηλαδή ο Μ. Μεταξάκης) τον συνόδευσε στον Εσπερινό στον πατριαρχικό ναό, όπου ο Γκορ κι η συνοδεία του στάθηκαν απέναντι στον πατριαρχικό θρόνο. Στο τέλος της ακολουθίας δόθηκε στον Γκορ σταυρός ευλογίας και με αυτόν “ευλόγησε” το εκκλησίασμα, ενώ ο χορός των ψαλτών έψαλλε (με βυζαντινή μεγαλοπρέπεια φυσικά) το: “Εις πολλά έτη Δέσποτα”.!!!

Κλείνοντας το πελώριο θέμα με αυτά τα λίγα (και δειγματοληπτικώς) αναφέρουμε ότι εκτός από το Ημερολόγιο στο Πανορθόδοξο συνέδριο της Κων/πόλεως (10.5-8.6.1923) μεταξύ των θεμάτων που τέθηκαν ήταν και ο δεύτερος γάμος των ιερέων και η μείωση των νηστειών της Εκκλησίας!!! Δεν χρειάζεται να μαντέψει κανείς για να καταλάβει ποιος ήταν ο εισηγητής.

Γι’ αυτό όταν βλέπουμε σήμερα οικουμενιστικές ασχημίες να ξέρουμε ποιός ήταν ο πρώτος διδάξας. Γι’ αυτό τον άνθρωπο έσπευσαν να κάνουν συνέδριο και να τον προβάλουν. Κρίμα.

“ΕΝΔΥΜΑΣΙΑ” ΑΠΛΩΣ ΗΘΙΚΙΣΜΟΣ ή ΑΝΑΓΚΑΙΑ ΠΡΟΫΠΟΘΕΣΗ;


“ΕΝΔΥΜΑΣΙΑ” ΑΠΛΩΣ ΗΘΙΚΙΣΜΟΣ ή ΑΝΑΓΚΑΙΑ ΠΡΟΫΠΟΘΕΣΗ; 


Του Αρχιμ. Ιωήλ Κωνστάνταρου
=====

Φίλοι μου, ας προσέξουμε και τούτο το τραγικό τέλος, που αφορά τους κατοίκους των Γαδαρηνών. Όταν διαπίστωσαν το γεγονός της θεραπείας τού συμπατριώτου τους, όχι μόνο δεν μετανόησαν, αλλά παρακάλεσαν τον Ιησού “απελθείν απ' αυτών”. 

Και αυτοί μεν ήσαν οι Γαδαρηνοί. Ας προσέξει όμως η κοινωνία, η πολιτεία, ου μην αλλά και αυτή η Εκκλησία (οι ποιμένες), μήπως παρά τον λόγο τού Θεού, την εμπειρία των Πατέρων, την πράξη τής αγιότητος, μήπως επιμένουμε να συνεχίζουμε ανερυθρίαστα στο κατρακύλημα. Στο βάραθρο που ήδη γκρεμιζόμαστε με αποτέλεσμα να αποδειχθούμε όχι Γαδαρηνοί, αλλά “γαϊδαρινοί”, και “χοιροβοσκοί” της ανηθικότητας και της αισχρής σαρκικής αμαρτίας. 

Όμως, ας κλείσουμε με την προτροπή και διδασκαλία τής Γραφής: “στολισμός ανδρός και γέλως οδόντων και βήματα ανθρώπου, αναγγέλλει τα περί αυτού” (Σοφ. Σειρ. Θ' 30). Και επίσης “τας γυναίκας εν καταστολή κοσμίω, μετά αιδούς και σωφροσύνης κοσμείν εαυτάς, μη εν πλέγμασιν ή χρύσω ή μαργαρίταις ή ιματισμώ πολυτελεί, αλλ' ο πρέπει γυναιξίν επαγγελλομέναις θεοσέβειαν, δι΄ έργων αγαθών” (Α' Τιμ. Β' 9-10), διότι επιτέλους αυτό που δίνει αξία στον άνθρωπο δεν είναι τίποτε άλλο παρά “ο κρυπτός της καρδίας άνθρωπος” (Α' Πετρ. Γ' 3-5) ο οποίος εκφράζεται δια της σεμνής ενδυμασίας και της ταπεινής συμπεριφοράς.

Wednesday, October 22, 2014

Ο Ν. ΣΩΤΗΡΟΠΟΥΛΟΣ ΚΟΙΜΗΘΗΚΕ ΜΕ ΤΟ ΒΑΡΟΣ ΤΟΥ ΑΦΟΡΙΣΜΟΥ ΚΑΙ Ο ΚΑΚΟΔΟΞΟΣ ΑΥΣΤΡΑΛΙΑΣ ΣΤΥΛΙΑΝΟΣ ΚΗΡΥΣΣΕΙ ΓΥΜΝΗ ΤΗ ΚΕΦΑΛΗ ΑΙΡΕΣΕΙΣ



Ο Ν. ΣΩΤΗΡΟΠΟΥΛΟΣ ΚΟΙΜΗΘΗΚΕ ΜΕ ΤΟ ΒΑΡΟΣ ΤΟΥ ΑΦΟΡΙΣΜΟΥ ΚΑΙ Ο ΚΑΚΟΔΟΞΟΣ ΑΥΣΤΡΑΛΙΑΣ ΣΤΥΛΙΑΝΟΣ ΚΗΡΥΣΣΕΙ ΓΥΜΝΗ ΤΗ ΚΕΦΑΛΗ ΑΙΡΕΣΕΙΣ

Του Παναγιώτη Τελεβάντου
=====

Αναφέρει σε σχόλιό του, στο ιστολόγιο “Ακτίνες” ο κ. Γεράσιμος Θηκαράς αναφορικά με την κακοδοξία του λυκοποιμένα της Αυστραλίας Στυλιανού Χαρκιανάκη ότι δήθεν ο Κύριος δεν εγεννήθη αναμάρτητος αλλά κατόρθωσε μετά από αγώνα την αναμαρτησία:

“Ο φύσει άγιος, δεν έχει την ανάγκην της ηθικής νίκης, η οποία σημαίνει κόπο, ενέργεια, άθληση, τρεπτότητα.

Λοιπόν, ας αφορισθεί ο Μέγας Βασίλειος, ο λέγων "Ἡ μὲν γὰρ κτίσις πέφυκεν ἆθλον προκοπῆς καὶ τῆς πρὸς Θεὸν εὐαρεστήσεως τὸν ἁγιασμὸν ἔχουσα, φύσει δὲ χρωμένη αὐτεξουσίῳ, καὶ μεταῤῥέπειν ἐφ’ ἑκάτερα δυναμένη, πρὸς ἐκλογὴν τοῦ ἀγαθοῦ καὶ τοῦ χείρονος· τὸ δὲ Πνεῦμα τὸ ἅγιον πηγὴ ἁγιασμοῦ. Καὶ ὥσπερ φύσει ἅγιος ὁ Πατὴρ, καὶ φύσει ἅγιος ὁ Υἱὸς, οὕτω φύσει ἅγιον καὶ τὸ Πνεῦμα τὸ τῆς ἀληθείας"

" Ἀνθρώπων γὰρ οὐδεὶς ἀναμάρτητος."

και,

"Οὐδεὶς γὰρ ἀναμάρτητος εἰ μὴ μόνος ὁ Θεός."

Και ας αφορισθεί ο άγιος Μάξιμος ο Ομολογητής, ο λέγων, "Ὁ κατά πάντα τρόπον ὅμοιος ἡμῖν, δίχα μόνης ἁμαρτίας, ἀτρέπτως ὑποδύς τήν ἡμετέραν φύσιν θεαρχικός Λόγος, τέλειος γενόμενος ἄνθρωπος."

Λοιπόν, από του Μεγάλου Βασιλειου έχομεν, "Ἡ μὲν γὰρ κτίσις πέφυκεν ἆθλον προκοπῆς."

Και από του Σεβ. Στυλιανού έχομεν, λόγον περί "ηθικής νίκης που κατακτήθηκε μέσα από αγώνα..."

Οπότε κατά τον Μέγα Βασίλειο, η γνώμη του Σεβ. Στυλιανού παραπέμπει σε κτιστότητα.

Εαν δεν αφορισθεί ο Μέγας Βασίλειος, τότε έχουμε στρεπτοδικία, και προσοπωληπτική κίνηση κατά του μεταστάντος εν αφορισμώ.

Και τα δύο δεν συνάγουν του Ορθοδόξου ήθους.

Και για λόγους επαναλήψεως προς εμπέδωση... “δίχα αμαρτίας εσαρκώθη ο Λόγος και δίχα αμαρτίας εσταυρώθη τη τελεία θεότητι της θείας Αυτού φύσεως.”

Καταρχήν να συγχαρούμε τον κ. Γεράσιμο Θηκαρά επειδή κατόρθωσε σε ελάχιστες γραμμές να συνοψίσει τη διδασκαλία της Εκκλησίας και να καταδείξει το μέγεθος της πλάνης του κακόδοξου οικουμενιστή κ. Στυλιανού.

Αλλά δεν μπορούμε να μη διερωτηθούμε για ποιο λόγο ο κ. Στυλιανός δεν παραπέμπεται με τη διαδικασία του κατεπείγοντος σε συνοδικό δικαστήριο για να καθαιρεθεί επί αιρέσει.

Για ποιο λόγο εξακολουθεί να καταπιέζει την Ομογένεια της Αυστραλίας και να δυσφημεί την Ορθοδοξία και την πατρίδα μας στην Ωκεανία;

Πέραν των όποιων πληροφοριών έχει στη διάθεσή του ο Παναγιότατος από τις πρεσβευτικές αρχές και τους εκκλησιαστικούς παράγοντες της Αρχιεπισκοπής Αυστραλίας, έχει και τη μαρτυρία του κατά σάρκαν αδελφού του που τυγχάνει ομογενής Αυστραλίας.

Επομένως; Τι άλλο αναμένει ο Παναγιότατος για να καθαρίσει το στίγμα της Πατριαρχίας του που ονομάζεται Στυλιανός Χαρκιανάκης;

Ο ΓΕΡΟΝΤΑΣ ΕΠΙΦΑΝΙΟΣ ΘΕΟΔΩΡΟΠΟΥΛΟΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΡΟΣΕΥΧΗ



Ο ΓΕΡΟΝΤΑΣ ΕΠΙΦΑΝΙΟΣ ΘΕΟΔΩΡΟΠΟΥΛΟΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΡΟΣΕΥΧΗ
=====

Οταν λέτε την ευχή να στρέφεται την προσοχή του νου σας στην κάθε λέξη.

*****
Να μιλάτε πιο πολύ στον Θεό για τα παιδιά σας, παρά στα παιδιά σας για τον Θεό.

*****
Τι πρέπει να ζητάμε, Γέροντα, στην προσευχή μας πριν από την εξομολόγηση;
Να ζητάτε υπενθύμιση των αμαρτιών, παρρησία για να τις εξομολογηθείτε και μετάνοια.

*****
Μου ψιθύριζε ο πονηρός στο αυτί: “Τώρα είσαι κουρασμένος. Γιατί να κάνεις Απόδειπνο; Δεν θα καταλάβεις τίποτα. Θα το κάνεις μηχανικά”. Κι εγώ απαντούσα: “Αν δεν τον κάνω καθόλου, θα είναι όλη η νίκη δική σου. Αν το κάνω όμως έστω και μηχανικά, η μισή νίκη θα είναι δική σου”. Και το έκανα.

*****
Προσευχήσου και για να μπορέσεις να προσευχηθείς.

*****

Εάν ξεκινήσει κάποιος να προσευχηθεί, τότε όλες οι ατομικές, οικογενειακές ή επαγγελματικές του ασχολίες προβάλλουν εμπρός του και τον διασπούν. Αυτό είναι απόδειξη ότι υπάρχει διάβολος και ότι η προσευχή τον κατακαίει, γι’ αυτό την πολεμά.

*****

Ο Θεός δεν υπολογίζει το μήκος της προσευχής αλλά την θερμότητα.

*****
Γέροντα την ευχή σας…
-Του Κυρίου…
-Την αγάπη σας.
-Την έχεις, την έχεις…
-Και την προσευχή σας.
-Παιδί μου, Γιώργο, κατάλαβέ το. Εμού προσευχομένου, σου δε κοιμωμένου, ουδέν γίγνεται!

*****

Παιδιά μου, να ανέχεσθε ο ένας τον άλλο. Εγώ δεν έχω να επιδείξω στον Κύριο ούτε μεγάλη άσκηση ούτε σπουδαίες αρετές. Του ζητάω όμως με παρρησία στην προσευχή: “Κύριε, όπως εγώ ανέχομαι και υπομένω τόσες αδυναμίες και παραξενιές, έτσι και Συ να με ανεχθείς”. Και πιστεύω ότι το κάνει».

*****

Στις μεγάλες θλίψεις μόνο ο Θεός μπορεί να παρηγορήσει. Γι’ αυτό, το καλύτερο είναι η προσευχή και όχι τόσο οι λόγοι παρηγοριάς.

*****

Να μιλάτε πιο πολύ στον Θεό για τα παιδιά σας, παρά στα παιδιά σας για τον Θεό.

*****

- Πως θα βελτιωθούμε, Γέροντα; Όλο στα ίδια και στα ίδια μένουμε.
Παιδί μου, πολλή προσευχή και θα δεις τη βελτίωση. Πώς να το κάνουμε; Δεν υπάρχει κανένα μαγικό ραβδί να το χτυπήσουμε και να έλθει αυτόματα η χριστιανική προκοπή.

*****

Η ψυχή του εφήβου βρίσκεται σε μια έκρηξη ελευθερίας. Γι’ αυτό δέχεται δύσκολα τις διάφορες συμβουλές. Αντί λοιπόν να τον συμβουλεύεις συνεχώς και να τον επιπλήττεις κάθε λίγο και λιγάκι, ρίξε το βάρος στο εξής: ανάθεσε το θέμα στον Χριστό, στην Παναγία και στους Αγίους και παρακάλεσέ τους να τον συνετίσουν εκείνοι.

*****

Εάν ξεκινήσει κάποιος να προσευχηθεί, τότε όλες οι ατομικές, οικογενειακές ή επαγγελματικές του ασχολίες προβάλλουν εμπρός του και τον διασπούν. Αυτό είναι απόδειξη ότι υπάρχει διάβολος και ότι η προσευχή τον κατακαίει, γι’ αυτό την πολεμά.


ΠΗΓΗ:

Ο ΤΕΛΕΙΟΣ ΠΑΤΗΡ



Ο ΤΕΛΕΙΟΣ ΠΑΤΗΡ

Του Στέλιου Παπαντωνίου
======

Το δεξί μου μάτι, Κύριε,
Κάθε μέρα πολλαπλασιάζεται
Το αφαιρώ και επανέρχεται
Το εκβάλλω  εις την γέενναν και ανατέλλει.

Το δεξί μου σκάνδαλο στο χέρι μου
Και δεν ξέρω το συμφέρον μου.

Ο λόγος πονηρός.

Ραπίσματα στη δεξιά σιαγόνα και δεν στρέφω την άλλη
Μου κλέβουν το χιτώνα και δεν τους δίνω το ιμάτιο
Με αγγαρεύουν ένα μίλι και δεν πάω μαζί τους δυο
Αποφεύγω να δανείζω
Μισώ τους εχθρούς μου
Τον ήλιο και τη βροχή σου
Μόνο για μένα,
Το ατελέστατο των όντων.

Κύριε συγχώρα με.
Αρέσκομαι στις ατέλειές μου.

Ειλικρινά.

ΠΗΓΗ:


ΠΩΣ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΤΕΙ ΑΓΙΟΣ Ο π. ΙΩΣΗΦ Ο ΒΑΤΟΠΑΙΔΙΝΟΣ ΜΕ ΤΟΣΕΣ ΘΕΟΛΟΓΙΚΕΣ ΕΝΣΤΑΣΕΙΣ;


ΠΩΣ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΤΕΙ ΑΓΙΟΣ Ο π. ΙΩΣΗΦ Ο ΒΑΤΟΠΑΙΔΙΝΟΣ ΜΕ ΤΟΣΕΣ ΘΕΟΛΟΓΙΚΕΣ ΕΝΣΤΑΣΕΙΣ;

(Γιατί αυτή η λεκτική διαδικασία αγιοκατάταξης;)

Του θεολόγου κ. Β. Χαραλάμπους
=====

Εχουν ποτέ ακουστεί τόσες θεολογικές ενστάσεις σε φημολογούμενη αγιοκατάταξη, όπως τώρα συμβαίνει με εκείνη του π. Ιωσήφ Βατοπαιδινού; Η μόνη «ένσταση» φυσικά, είναι εκείνη του Γέροντος Παϊσίου του Αγιορείτου, από  κλήρο και λαό, «γιατί καθυστερεί η αγιοκατάταξή του».

Η Ορθοδοξη Εκκλησία δεν είναι Βατικανό για να «αγιοποιεί». Αγιοποίηση, δηλαδή ετσιθελική συμπερίληψη κάποιου στο Αγιολόγιο, τηρεί το Βατικανό μετά το Σχίσμα του 1054 μ.Χ.. Ο Μέγας Πρωτοπρεσβύτερος του Οικουμενικού Θρόνου π. Γεώργιος Τσέτσης, αναφερόμενος στο θέμα της ένταξης Αγίων στο Εορτολόγιο της Ορθοδόξου Εκκλησίας λέγει «Οίκοθεν νοείται ότι στην ενέργεια αυτή δεν πρέπει να δει κανείς μια οποιαδήποτε υπερεξουσία του Οικουμενικού Πατριάρχου να ανακηρύττει, κατά το παπικό έθος, Αγίους της Καθολικής Ορθοδόξου Εκκλησίας».

Γιατί αυτή η λεκτική διαδικασία αγιοκατάταξης; Γιατί αυτή η υπερπροβολή του π. Ιωσήφ Βατοπαιδινού, από τους φανατικούς υποστηρικτές; Η λεκτική διαδικασία αγιοκτάταξης δυστυχώς συνεχίζεται, ενώ εκκρεμούν οι καταγγελίες για ανήθικη συμπεριφορά από μέρους του. Δεν ισχυρίζομαι ούτε ότι ισχύουν, ούτε ότι δεν ισχύουν. Οι καταγγελίες όμως  εκκρεμούν. Η «πρόρρηση-παρατήρηση» τότε της καταγγέλλουσας «…ή θα σκεπαστούν και αυτά», μας λυπεί και καθιστά την επιμονή μας να λάμψει η αλήθεια εντονότερη. Οποια κι αν είναι η αλήθεια για το θέμα τούτο.

Εχουν αναλογιστεί ποτέ οι φανατικοί υποστηρικτές, πόσο σκανδαλώδες είναι τούτο, αν όντως αδικήθηκαν αυτοί που κατάγγειλαν, από τον «μέγιστο των γερόντων», όπως τον προσαγορεύουν; Το θέμα δεν είναι απλά σοβαρό. Αναλογίζομαι με λύπη και χωρίς καμιά εμπάθεια, (έστω κι αν τούτο σίγουρα θα αμφισβητηθεί), ότι αν όντως οι καταγγελίες αληθεύουν, οι αδικημένες από τον π. Ιωσήφ Βατοπαιδινό, γίνονται μάρτυρες της καθ’ ημέραν λεκτικής αγιοκατάταξης του. Η σιωπηρή καλωσύνη του νυν Αρχιεπισκόπου Κύπρου καθώς και η ποιμαντική του έγνοια για ενότητα, δεν μπορούν να γίνουν  η ταφόπετρα των αδικιών αυτών π. Ιωσήφ Βατοπαιδινού (αν όντως αληθεύουν).  

Τα «φίλα» ιστολόγια υπερπροβάλλουν τον π. Ιωσήφ Βατοπαιδινό, σε φωτογραφίες με σπουδαίους Γέροντες του Αγίου Ορους. Αυτό ποσώς δεν μας εκπλήσσει, αλλ’ ούτε και διαφοροποιεί τη στάση μας απέναντι στις εκκρεμούσες καταγγελίες. Χωρίς πολλές λεπτομέρειες θα σχολιάσω μια φωτογραφία που προβάλλουν πολύ πρόσφατα, τον π. Ιωσήφ Βατοπαιδινό μαζί με τον Γέροντα Εφραίμ Κατουνακιώτη. Οι νεώτεροι σίγουρα δεν γνωρίζουν, αλλ’ οι παλαιότεροι γνωρίζουν ότι περί του π. Ιωσήφ Βατοπαιδινού, την περίοδο που εξετάζοντο οι καταγγελίες από την Ιερά Σύνοδο της Εκλησίας της Κύπρου, ο Γέροντας Εφραίμ Κατουνακιώτης, που τότε νοσηλευόταν σε νοσοκομείο, έδωσε τη δική του μαρτυρία, η οποία και καταγράφηκε. Το τι έχει καταγραφεί, το γνωρίζει πιστεύω, πέραν της Ιεράς Συνόδου της Κύπρου και το Οικουμενικό Πατριαρχείο. Ας μη προτρέχουν με θριαμβολογίες και λεκτικές διαδικασίες αγιοκατάταξης, οι φανατικοί υποστηρικτές. Το σοφόν δεν επιτάσσει στα «φίλα» ιστολόγια αποδοχή της ενοχής, αλλά σιωπή. 

Η εκκρεμότητα της εξέτασης των καταγγελιών, καθώς και η ποιμαντική επιστολή του Οικουμενικού Πατριαρχείου για μη σκανδαλισμό, δυστυχώς έχει εκληφθεί από τους ιδιοτελώς κειμένους στη Βατοπαιδινή συνοδεία, ως άλλοθι για να αρχίσουν να καταλογίζουν στον νυν Αρχιεπίσκοπο της Κύπρου βαρύτατους χαρακτηρισμούς, για δήθεν συκοφαντία.

Γιατί αυτή η λεκτική διαδικασία αγιοκατάταξης; Να θεωρήσομε ως κριτήριο αγιότητας, αυτό που μας είπε π. Ιωσήφ Βατοπαιδινός «συνιστών εαυτόν» ότι του δόθηκε όλη η πατερική θεολογία.  Οπως λέγει ο Απόστολος Πάυλος «Ου γαρ ο εαυτόν συνιστών, εκείνος εστί δόκιμος, αλλ’ ον ο Κύριος συνίστησιν» Β΄ Κορ. 10,18. Τα δογματικά του λάθη με πρώτιστη την κακοδοξία για το μη εφάμαρτο της έκτρωσης πριν τον τρίτο μήνα της κύησης, δεν συνηγορούν σε αυτή τη λεκτική αγιοκατάταξη (παρόλο που κάποια κείμενα του απομαγνητοφωνημένα με δογματικά λάθη αποσύρθηκαν σκοπίμως από το διαδίκτυο).

Ή μήπως τα περί του «προφητικού» χαρίσματος, του π. Ιωσήφ Βατοπαιδινού, που έγινε «παίγνιο» διαδυκτιακό, από τους φανατικούς υποστηρικτές με απαράδεκτες υπερβολές; Θλίψη αισθάνεται κανείς, από τέτοιες εκτροπές «ακατάσχετου» ενθουσιασμού, που είναι τόσο ξένες στο Ορθόδοξο ήθος και παραπλανούν τον απλό λαό. Τα ενθουσιαστικά παραληρήματα στο διαδύκτιο, που τιτλοφορούνται «απίστευτη απαλήθευση προφητείας του γέροντος Ιωσήφ» κλπ, φαίνονται σαν εμβατηριακά σαλπίσματα επί ερειπίων, για όσους γνώρισαν τον Γέροντα Ιωσήφ πριν το 1981. Οι «ακοές πολέμων» (1981, 1993) (με προεξάρχουσα την «προφητική» απειλή για λυσσαλέα πληγή της Κύπρου), που ποτέ δεν πραγματοποιήθηκαν, ακόμα προκαλούν λύπη, αλλά και αφορμή να πάψουν να του καταλογίζουν προφητικό χάρισμα. 

Ας τερματίσουν αυτή τη λεκτική διαδικασία αγιοκατάταξης. Ας αναλογιστούν λοιπόν την κακοδοξία του για τις εκτρώσεις, τα δογματικά του λάθη καθώς και τις εκκρεμούσες καταγγελίες. Να περιμένουν γιατί ο Θεός θα φανερώσει την αλήθεια, όποια κι αν  είναι αυτή. Δυστυχώς η μόνη σιωπή που τηρείται, είναι η σιωπή είναι για το ηχητικό ντοκουμέντο με τις εκτρώσεις, μετά και την μαρτυρία του ανθρώπου που κατέγραψε τη κακοδοξία, καθότι ελλοχεύει ο κίνδυνος να παραπεμφθεί το ηχητικό ντοκουμένο στα επιστημονικά μέσα και να διαπιστωθεί η αξιοπιστία του. Επί του παρόντος αρκέσθηκαν να καταλογίσουν την βαρύτατη εκτροπή της συκοφαντίας. Δεν είναι φρόνιμη η εκκοσμικευμένη δικαστηριακή επιλογή, όμως θα πω απλά ένα επιπρόσθετο  λόγο που δεν είναι δικός μου για το συγκεκριμένο θέμα, «Θα τα φανερώσει ο Θεός». Ουδέν έτερον.