Thursday, July 27, 2017

Ο ΘΕΟΣ ΚΑΤΕΡΓΑΖΕΤΑΙ ΤΗ ΣΩΤΗΡΙΑ ΜΑΣ ΜΕ ΜΥΣΤΗΡΙΩΔΕΙΣ ΤΡΟΠΟΥΣ



Ο ΘΕΟΣ ΚΑΤΕΡΓΑΖΕΤΑΙ ΤΗ ΣΩΤΗΡΙΑ ΜΑΣ ΜΕ ΜΥΣΤΗΡΙΩΔΕΙΣ ΤΡΟΠΟΥΣ

Του Παναγιώτη Τελεβάντου
=====

Πολλές φορές μας θλίβει η κατάσταση που επικρατεί στα εκκλησιαστικά και θεολογικά μας πράγματα επειδή πολλοί είναι οι ταγοί της Εκκλησίας που μας σκανδαλίζουν με τις αβαρίες που κάνουν σε θέματα πίστεως, με τους νεωτερισμούς που εισάγουν ή και με τον σκανδαλώδη τους βίο.

Ας μη ξεχνούμε, όμως, ότι ο σπόρος που σπέρνει ο Κύριος βλαστά σε κάθε γόνιμο έδαφος και αποδίδει καρπόν εκαταντοπλασίονα αθόρυβα με τον τρόπο που το φύραμα ζυμώνει τη ζύμη.

Το ακόλουθο γεγονός με βοήθησε να νιώσω -για μια ακόμη φορά- πώς ο Χριστός κατεργάζεται -με μυστηριώδεις τρόπους- τη σωτηρία των ανθρώπων.

Τους τελευταίους μήνες, όποτε εκκλησιαζόμουν στον Ιερό Ναό του Αγίου Γεωργίου στο Μανχάταν -μια κοινότητα με πολλούς προσήλυτους στην Ορθοδοξία-, μου έκανε εντύπωση ένας νεαρός -ο Μάρκος-, επειδή προσευχόταν συνεχώς όρθιος και με πολλή ευλάβεια στη θεία Λειτουργία. 

Πριν ένα μήνα τον είδα να κοινωνά με μια λαμπάδα βάφτισης στο χέρι. Γι’ αυτό μου κίνησε την περιέργεια να τον ρωτήσω πώς έγινε ορθόδοξος.

Μου αποκάλυψε, λοιπόν, ότι είναι τελειόφοιτος σε ένα από τα καλύτερα πανεπιστήμια της Νέας Υόρκης και ότι προέρχεται από οικογένεια “Μαρτύρων του Ιεχωβά”.

Κατά την πρώιμη εφηβική του ηλικία, όμως, αποδεσμεύτηκε από την οργάνωση των “Μαρτύρων του Ιεχωβά” και αργότερα, όταν, κατά τα φοιτητικά του χρόνια, άρχισε να έχει θρησκευτικές ανησυχίες, έψαξε και έμαθε για την Ορθοδοξία. Κοίταξε στο google και ανακάλυψε την εκκλησία του Αγίου Γεωργίου στο Μανχάταν σαν τον πλησιέστερο ορθόδοξο ναό που θα μπορούσε να εκκλησιαστεί. 

Μετά από πολλούς μήνες -και αφού κατηχήθηκε στην Ορθοδοξία- ήρθε η ώρα να βαπτιστεί. 

Τον ρώτησα να μου πει για ποιο λόγο τελικά επέλεξε την Ορθοδοξία ανάμεσα στις εκατοντάδες χριστιανικές Ομολογίες που υπάρχουν στις ΗΠΑ και μου έδωσε μια πολύ ενδιαφέρουσα απάντηση. 

Η Ορθοδοξία μου είπε είναι challenging. Τον ρώτησα να μου εξηγήσει τι εννοεί με τον όρο και μου είπε ότι οι Ορθόδοξοι πρέπει να νηστεύουν, πρέπει να παρακολουθούν πολλές και μεγάλης διάρκειας Ακολουθίες, πρέπει να στέκονται όρθιοι στη Θεία Λειτουργία κτλ..

Δηλαδή, του είπα, σε έλκυσε ο ασκητικός χαρακτήρας της Ορθοδοξίας.

Έμεινε για μερικά δευτερόλεπτα σιωπηλός και μου απάντησε: - Ναι! Έχεις δίκαιο.

Ας προβληματιστούν, λοιπόν, όλοι για το τι ελκύει μια ψυχή στην Ορθοδοξία και ας εγκαταλείψουν την ψευδαίσθηση ότι η εκκοσμίκευση και οι νεωτερισμοί βοηθούν την εξάπλωση της Ορθοδοξίας. 

Είναι τυχαίο, άραγε, ότι τα μοναστήρια του Γέροντα Εφραίμ της Αριζόνας έχουν γίνει πόλος έλξης χιλιάδων ανθρώπων στην Ορθοδοξία;

Η ΟΡΘΗ ΕΝΝΟΙΑ ΤΗΣ ΑΠΟΤΕΙΧΙΣΗΣ



Η ΟΡΘΗ ΕΝΝΟΙΑ ΤΗΣ ΑΠΟΤΕΙΧΙΣΗΣ

Του Παναγιώτη Τελεβάντου
=====

Διαβάσαμε στο ιστολόγιο “Ακτίνες”:

“π. ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΣ ΓΚΟΤΣΟΠΟΥΛΟΣ είπε...
Πού και πότε ο Μητροπολίτης Πατρών Χρυσόστομος κήρυξε «δημοσίᾳ … καὶ γυμνῇ τῇ κεφαλῇ ἐπ᾿ ἐκκλησίας» «αἱρεσίν τινα, παρὰ τῶν ἁγίων Συνόδων ἢ Πατέρων κατεγνωσμένην», ώστε να ασκήσω το κανονικό δικαίωμα που παρέχει η Εκκλησία σε πρεσβύτερο να διακόψω το μνημόσυνό του;
Ποτέ και πουθενά!

Αντιθέτως, ο λόγος του είναι καθ’ όλα Ορθόδοξος και ουδέποτε είπε ή ενήργησε τι οικουμενιστικό, παρά το γεγονός ότι έχει προκληθεί κατ’ επανάληψη (βλ. ομιλία του στην Κυριακή της Ορθοδοξίας, 2013, στο ΘΕΟΔΡΟΜΙΑ, ΙΕ, τ. 1, σ. 67-71).

Ο 15ος κανόνας δεν δίνει στον πρεσβύτερο το δικαίωμα διακοπής του μνημοσύνου όταν ο επίσκοπος δεν αγωνίζεται με τον τρόπο που αυτός (ο πρεσβύτερος) θέλει, αλλά ΜΟΝΟ όταν ο επίσκοπος κηρύσσει αίρεση συνειδητά και απροκάλυπτα («γυμνή τη κεφαλή») ενώπιον του λαού («επ’ εκκλησίαις»).

Πολύ ορθά θέτει το θέμα ο ευλαβής πρεσβύτερος π. Αναστάσιος Γκοτσόπουλος. ΜΟΝΟΝ τότε, λέγει, επιτρέπεται η διακοπή του μνημοσύνου του οικείου επισκόπου αν κηρύττει “γυμνή τη κεφαλή κατεγνωσμένη αίρεση επ’ εκκλησίαις.” Και όχι επειδή δεν διακόπτει το μνημόσυνο της Ιεράς Συνόδου της Εκκλησίας της Ελλάδος ή του Πατριάρχη ή επειδή δεν αποδύεται σε σκληρούς αγώνες εναντίον της αίρεσης. Αν δεν κηρύττει "γυμνή τη κεφαλή αίρεση" η διακοπή του μνημοσύνου του είναι αντικανονική.

Ευχαριστούμε τον εγκρατή της θεολογίας και των Ιερών Κανόνων π. Αναστάσιο Γκοτσόπουλο επειδή ξεκαθάρισε το αμφιλεγόμενο στις μέρες μας θέμα.

*****

Ιδού, όμως, και ένα δεύτερο εύγλωττο κείμενο που, επίσης, ξεκαθαρίζει πολλές πτυχές της Αποτειχίσης.

Γράφει ο κ. Παναγιώτης Νούνης στο ιστολόγιο “Απολογητικά” (ΠΗΓΗ: Ιστολόγιον «ΑΠΟΛΟΓΗΤΙΚΑ», http://apologitikaa.blogspot.com.cy/2017/07/blog-post_54.html): 

“Η ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΤΗΣ ΚΥΠΡΟΥ ΩΣ ΗΜΙΕΘΝΑΡΧΟΥΣΑ ΜΗΤΡΙΑ ΚΑΙ Η ΑΝΑΓΚΗ ΤΗΣ ΙΕΡΑΣ ΑΠΟΤΕΙΧΙΣΕΩΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΙΡΕΣΗ

Μέρος Α΄

Ήγγικε ο καιρός, ίσως, για μία συντεταγμένη εν Κύπρω Εκκλησιαστική αγία ανυπακοή κατά των αιρετιζόντων Ιεραρχών κ.ά. αναξίων Κληρικών, ένα πρώτο είδος ιεράς Αποτειχίσεως, κατά των «ορθοδόξων» Οικουμενιστών και δή κατά της πολύ-αίρεσης του Συγκρητισμού. Αρκετά χρόνια, ανεχόμαστε,  άχρι καιρού, την διαστροφή και την αλλοίωση του ιερού Ευαγγελίου και την ανίερη υπόσκαψη, της Αποστολικής Αυτοκεφαλίας της ιεράς Αρχιεπισκοπής μας, από μετριότητες και αχάπαρους Κληρικούς της αρχιεπισκοπικής και μητροπολιτικής διοικήσεως.

Είναι αλήθεια, ότι άπαντα τα Διοικητικά Εκκλησιαστικά κέντρα, της Ορθοδόξου Καθολικής Εκκλησίας, σχεδόν πασών των τοπικών Αυτοκέφαλων Εκκλησιών μετά των Προκαθημένων τους, πλήν των Εκκλησιών της Γεωργίας και της Βουλγαρίας, πλέουσι ήδη στα ακάθαρτα λιμνάζοντα και βορβορώδη νερά της δυσσεβούς κακοδοξίας.

Και εννοώ προφανώς, ΜΟΝΟΝ, όσους αποδέχονται την μοιχοΣύνοδο της Κρήτης ή, αποδέχονται εκείνα  τα Προσυνοδικά Κείμενα του Σαμπεζύ, με τις δυσσεβείς «τελεσίδικες» αποφάσεις των.

Συνεπώς, μένουμε σαν τα στρείδια προσκολλημένοι, μέσα στην Εκκλησία μας, και αποφασίζουμε εν δυνάμει και εξ αρχής να διακόψουμε τις όποιες εθιμοτυπικές, κοινωνικές, εκκλησιαστικές σχέσεις μας με όσους υψηλά ή χαμηλά ισταμένους Κληρικούς ή Μοναχούς/ές ή και λαϊκούς θεολόγους, όπου αναγνωρίζουν, τις ληστρικές αποφάσεις της Κρήτης. Στώμεν καλώς! Αλλά και στώμεν μετά πολύ τρόμου και μετά φόβου, κυρίως, κατά των δύο αιρετικών άκρων του «Ζηλωτισμού» και του «Οικουμενισμού». Αυτό θα είναι ένα πρώτο και σημαντικό ορθόδοξο κατά Θεόν βήμα για τον αντιαιρετικό και αντιοικουμενιστικό αγώνα μας περί μιάς ακριβούς και γνησίας Ομολογίας Πίστεως.

Το απλανές και ορθόδοξον κριτήριον μας, πρέπει να είναι αναντίρρητα η εν Χριστώ Ομολογία Πίστεως καθώς και η ιερά Αποτείχιση μας από τις αιρέσεις και τους αιρετικούς Κληρικούς, και όχι  η διακοπή του Λειτουργικού μνημοσύνου αυτών.

Η απολυτοποίησις και η παρερμηνεία του γράμματος και του πνεύματος των ιερών Κανόνων, και η δήθεν αναμφήριστη υποχρέωση, της παύσεως του εν τη λειτουργική πράξη μνημοσύνου, τινός ετερόδοξου και αιρετίζοντος ψευδεπισκόπου, συνιστά, εκ δεξιών πειρασμό, αλλότρια παγίδα και σχισματικοαιρετική πλάνη.”

Στο πιο πάνω απόσπασμα ο κ. Νούνης μας δίνει το σωστό περιεχόμενο της Αποτείχισης, που δεν περιορίζεται -όπως λανθασμένα νομίζουν ορισμένοι- στη διακοπή του μνημοσύνου του οικείου ιεράρχη όταν κηρύσσει "γυμνή τη κεφαλή κατεγνωσμένη αίρεση", αλλά αρχίζει από την αποστασιοποίηση από τους οικουμενιστές, χωρίς να αποκλείει βεβαίως σε μεταγενέστερο στάδιο, και τη διακοπή του λειτουργικού μνημοσύνου.

Το άλλο σημαντικό, που αναφέρει ο κ. Νούνης, είναι ότι η μεν Αποτείχιση ως αποστασιοποίηση από τους Οικουμενιστές είναι απολύτως επιβεβλημένη, αλλά η διακοπή του λειτουργικού μνημοσύνου επαφίεται στην κρίση των κληρικών, μοναχών, μοναζουσών και λαικών.

Όχι μόνον δεν είναι υποχρεωτική η διακοπή του μνημοσύνου, μας λέγει ο κ. Νούνης, αλλά αν ποτέ ορισμένοι την εφαρμόσουν ως υποχρεωτική κινδυνεύουν τα μέγιστα να καταλήξουν στο σχίσμα.

Ευχαριστούμε τους δύο αρθρογράφους, επειδή βάζουν το θέμα της Αποτείχισης στη σωστή του βάση.

ΓΙΑΤΙ ΠΗΓΑΝ ΟΙ ΑΠΕΣΤΑΛΜΕΝΟΙ ΤΟΥ ΕΠΙΣΚΟΠΟΥ ΣΤΗΝ Ι. Μ. ΑΓΙΑΣ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗΣ;


ΓΙΑΤΙ ΠΗΓΑΝ ΟΙ ΑΠΕΣΤΑΛΜΕΝΟΙ ΤΟΥ ΕΠΙΣΚΟΠΟΥ ΣΤΗΝ Ι. Μ. ΑΓΙΑΣ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗΣ;

Της κυρίας Ελένης Λωρίτου
=====

Δεν πήγαν εκεί οι απεσταλμένοι του επισκόπου και με τις καλύτερες προθέσεις! Διαβάσαμε ότι ο πρωτοσύγκελλος της μητροπόλεως ορίστηκε από τον επίσκοπο ως ηγούμενος του μοναστηριού, αν και είναι ηγούμενος και σε άλλο μοναστήρι. Συνεπώς δεν πήγε εκεί απλά για να προσκυνήσει. Πήγε μάλλον για να βολιδοσκοπήσει. Στην ερώτησή του αν αυτό είναι Εκκλησία, η απάντηση είναι, ακριβώς αυτό είναι Εκκλησία! 

Αυτό είναι που θα έπρεπε να γίνει σε κάθε μητρόπολη, σε κάθε μητροπολιτικό ναό, σε κάθε πανηγύρι. Να κλείσει κλήρος και λαός την πόρτα σε όλους ανεξαιρέτως τους 80 επισκόπους και να αφήσει μόνο τους 2-3 που απέδειξαν ότι δεν είναι οικουμενιστές, για να έχουμε και κάπου να καταφύγουμε. 

Τώρα μάθαμε και συνηθίσαμε την Εκκλησία ψόφια και την ντρεπόμαστε ζωντανή. Προσωπικώς ντρέπομαι τά πολυάνθρωπα μοναστήρια με τον πολύ κόσμο που είναι προσκολλημένοι σε αυτά, που δέχτηκαν να τους αλώσει ο τάδε και ο τάδε αιρετικός επίσκοπος και του έστρωσαν βελούδινα χαλιά για να περάσει. Τολμούν οι ξεπουλημένοι παπάδες να διώχνουν τον κόσμο από τους ναούς, αντί να κλείσουν την πόρτα στον τολμητία επίσκοπο. 

Κάποιος αποκάλεσε τον κόσμο που διαμαρτύρεται ντοπαρισμένο. Ντοπαρισμένος είναι ο κόσμος από το δηλητήριο των αιρετικών διδασκαλιών, που τους έχουν ναρκώσει. Οι παπάδες και οι πνευματικοί τους έχουν βάλει στην μύτη να αναπνεύσουν φυσικό αέριο, για να νεκρώσουν τα αντανακλαστικά του, να αποκοιμηθούν και να μην τους ενοχλούν. Ο λαϊκός οικουμενισμός προάγεται με την μέθοδο του ντοπαρίσματος με το δηλητήριο του οικουμενισμού. Τολμούν να ρωτήσουν, αν αυτό είναι Εκκλησία, αν αυτό είναι αγάπη! 

ΒΙΒΛΙΟΚΡΙΣΙΑ, Γ. ΚΡΑΣΑΝΑΚΗ, ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΗ, Η ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗ ΨΥΧΟΘΕΡΑΠΕΙΑ


ΒΙΒΛΙΟΚΡΙΣΙΑ
________

Γεώργιου Ε. Κρασανάκη, Ομότιμου Καθηγητή Ψυχολογίας Πανεπιστημιου Κρήτης, Εξομολόγηση, Η Χριστιανική Ψυχοθεραπεία, Eκδόσεις «Παρρησία», Α΄ Έκδοση Αθήνα 2011, σσ. 69.

Του κ. Ανδρέα Κυριακού, Θεολόγου
=====

Το παρόν αποτελεί, όπως μας πληροφορεί ο συγγραφέας, εισήγηση σε ιερατικά συνέδρια στη Σητεία (2004) και στο Αρκαλοχώρι Κρήτης (2011) με την ευλογία των επιχωρίων επισκόπων. 

Ο κ. Κρασανάκης αναλύει καταρχήν τον όρο ψυχοθεραπεία και τις επί του θέματος θεωρίες των Φρόυντ, Γιούγκ, Άντλερ και Φράνκλ. Στέκεται περισσότερο στο Β. Φράνκλ διότι, όπως σημειώνει «πρόκειται για μια ψυχοθεραπευτική θεωρία που πλησιάζει πολύ τις θεολογικές θεωρίες για τον άνθρωπο και τα προβλήματά του». Πιο κάτω κάνει την εξής σημαντική παρατήρηση: «Στο παρελθόν, λέει ο Φρανκλ, όσοι υπέφεραν από το συναίσθημα του υπαρξιακού κενού προσέφευγαν για θεραπεία στους ιερείς. Σ’ αυτούς πρέπει να προσφεύγουν και σήμερα, αν θέλουν να βρουν την ψυχική τους υγεία». 

Όμως όλ’ αυτά για τον Καθηγητή Κρασανάκη είναι εισαγωγικά. Ο ιερέας είναι αυτός που θα οδηγήσει τον άρρωστο άνθρωπο στη θεραπεία μέσω του μυστηρίου της Εξομολογήσεως. Γράφει χαρακτηριστικά: «μπορεί ένας ιερέας να μην έχει δίπλωμα ψυχοθεραπευτή κατά τα κριτήρια του κόσμου, τα επιστημονικά, είναι όμως ένας χορηγός της χάρης του Θεού που απορρέει από το μυστήριο της Ιεράς Εξομολογήσεως». 

Καταρρίπτει ούτω τις καινοφανείς θεωρίες που θέλουν τον ιερέα κατά πρώτον και κύριον κατηρτισμένον στα της ψυχοθεραπείας, όπως φρονεί ο π. Β. Θερμός και οι ομόφρόνες του. Φανταστείτε τον Άγιο Νικόλαο Πλανά τον ολιγογράμματο, αλλά θαυματουργό, να υστερεί έναντι ενός ιερέως με διδακτορικό στη Ψυχοθεραπεία ή την Ψυχιατρική! 

Ο κ. Κρασανάκης τονίζει εμφαντικά ότι στην Ψυχοθεραπεία «έχομε ένα έργο εντελώς ανθρώπινο. Έχομε μια συνομιλία, μια επικοινωνία  θεραπευτή-αρρώστου». Από την άλλη στην Εξομολόγηση «έχομε κάτι άλλο, πιο μεγάλο. Είναι η παρουσία του Θεού». Ο κ. Κρασανάκης προτρέπει τους ιερείς να μελετούν τα έργα των Πατέρων, όπου μπορούν να βρίσκουν εξατομικευμένες λύσεις. «Παράλληλα η γνώση των δεδομένων της σύγχρονης ψυχοθεραπείας δεν θα βλάψει αλλά θα οφελήσει τον ιερέα» αναφέρει. Ζητά να δείχνουν πολλή αγάπη προς τον εξομολογούμενο και να ασκούν έργο εξατομικευμένο. Και συμπληρώνει: «Ώστε το Μυστήριο της Εξομολογήσεως πρέπει να γίνεται όπως ορίζουν η Εκκλησία και οι Ιεροί Κανόνες της». Στρέφεται όμως και προς τον εξομολογούμενο και του εφιστά την προσοχή για τη σοβαρότητα του πράγματος και τον καθιστά έτοιμο να προσέλθει στο Μυστήριο. 

Παραθέτει τέλος θέσεις των συγχρόνων Αγίων Παϊσίου και Πορφυρίου των Αγιορειτών και η όλη συγγραφή κατακλείεται με την Ακολουθία των Εξομολογουμένων. 

Χρήσιμο, συνοπτικό, σαφές και υποβοηθητικό για όλους θα χαρακτήριζα το παρόν βιβλίο του Καθηγητή Κρασανάκη.

ΠΑΤΕΡΙΚΑ ΑΠΟΦΘΕΓΜΑΤΑ 153


ΠΑΤΕΡΙΚΑ ΑΠΟΦΘΕΓΜΑΤΑ

153


Ανθολογία κειμένων κ. Ραφαήλ Χαραλάμπους
=====

Σε περίπτωση εκκλησιαστικής αταξίας προτιμότερη είναι η μακροθυμία παρά η απόσχιση από το σώμα της Εκκλησίας.

Αγίου Γρηγορίου του Θεολόγου

*****

Αγάπα τους φτωχούς,διότι δι αυτων και συ θα βρεις το ελεος του Θεού για την σωτηρία σου.Πρόσφερε με απλοχερια στους φτωχούς και αυτοί θα κάνουν τον Θεό ελεήμονα για σένα στην Δίκαιη Κρίση Του.

Oσίου Αρσενίου Μπόκα

*****

Να μην περιγελάς την πτώση του πλησίον και να βαδίζεις, όσο μπορείς, με ασφάλεια, αλλά και να δίνεις το χέρι σου σ΄ αυτόν που βρίσκεται κάτω.

Αγίου Γρηγορίου του Θεολόγου

*****

Μόνο η χάρη του Θεού, μόνο η αληθινή αγάπη μας, που θυσιάζεται μυστικά για τους άλλους, μπορεί να σώσει και τους άλλους και εμάς.

Οσίου Πορφυρίου Καυσοκαλυβίτη


*****

Είναι βασανιστικός ο ζυγός της ζωής και βαρύ το φορτίο της ύπαρξης, εφόσον το βαρύνουν οι αλυσίδες της αμαρτίας και του θανάτου.

Οσίου Ιουστίνου Πόποβιτς

*****

Είναι επικίνδυνο να διδάσκει εκείνος που δεν ανέβηκε ψηλά με την πράξη της αρετής.

Οσίας Συγκλητικής

*****

Όταν κάνεις ελεημοσύνη, μην κάνεις διακρίσεις για θρησκευτικούς λόγους, αλλά τρέφε τους πεινασμένους είτε συμφωνούν με τις δικές σου αντιλήψεις είτε όχι.

Αγίου Αττικού Κωνσταντινουπόλεως

ΤΟ ΑΓΙΟΝ ΟΡΟΣ ΚΑΙ Η ΣΥΝΟΔΟΣ ΤΗΣ ΚΡΗΤΗΣ Γ΄


ΤΟ ΑΓΙΟΝ ΟΡΟΣ ΚΑΙ Η ΣΥΝΟΔΟΣ ΤΗΣ ΚΡΗΤΗΣ
Γ΄

Παρατηρήσεις στό ἀπό 17/30.6.2017
«Μήνυμα τοῦ Ἁγίου Ὄρους περὶ τῆς Ἁγίας καὶ Μεγάλης ἐν Κρήτῃ Συνόδου»

Του Πρωτοπρεσβυτέρου Αναστάσιου Γκοτσόπουλου
=====


3.  Τό «ΜΗΝΥΜΑ ΤΟΥ ΑΓ. ΟΡΟΥΣ» τῆς 17/30.6.2017. 

Ἔτσι, σὲ μία προσπάθεια νὰ “ξεπεραστεῖ” ἡ ἒντονη δυσαρέσκεια τοῦ Φαναρίου στὴν ΕΔΙΣ τῆς 18.4/1.5.2017, ὁ Καθηγούμενος τῆς Ἱ. Μ. Σίμωνος Πέτρας ἀρχιμ. Ἐλισσαῖος πρότεινε τὸν λόγιο Προηγούμενο τῆς Ἱ. Μ. Ἰβήρων ἀρχιμ. Βασίλειο (Γοντικάκη), νὰ συντάξει ἄλλο κείμενο ποὺ θὰ κυκλοφοροῦσε ὡς «Μήνυμα τοῦ Ἁγ. Ὄρους περὶ τῆς Ἁγίας καὶ Μεγάλης ἐν Κρήτῃ Συνόδου». 

Τὸ κείμενο τοῦ ἀρχιμ. Βασιλείου συζητήθηκε στὴν συνεδρίαση τῆς ΕΔΙΣ τῆς 17/30.6.2016 καὶ ἔγινε ἀποδεκτὸ κατὰ πλειοψηφία. Μειοψήφησαν οἱ Καθηγούμενοι καὶ ἀντιπρόσωποι πέντε Ἱ. Μονῶν: Ξηροποτάμου, Γρηγορίου, Καρακάλου, Φιλοθέου καὶ Κωνσταμονίτου. Γιὰ τὴν ἱστορία ἀξίζει νὰ σημειωθεῖ ὅτι ἡ συνήθης ἁγιορείτικη πρακτικὴ εἶναι τὰ σχέδια κειμένων τοῦ Ἁγ. Ὄρους νὰ ὑποβάλονται πρῶτα στὶς Ἱ. Μονὲς γιὰ νὰ ἀποφασίσουν οἱ Γεροντικές τους Συνάξεις τί γνώμη θὰ ἐκφέρουν οἱ Ἀντιπρόσωποί τους στὴν ΕΔΙΣ. Κάτι τέτοιο δὲν ἔγινε μὲ τὸ κείμενο τοῦ π. Βασιλείου, ἀλλὰ ἦρθε κατ’ εὐθείαν στὴν ΕΔΙΣ.

Θὰ πρέπει νὰ σημειώσουμε ὅτι ἐκτὸς τῶν ἀνωτέρω κειμένων τῶν «θεσμικῶν» ὀργάνων τοῦ Ἁγ. Ὄρους τόσο κατὰ τὴν προσυνοδικὴ περίοδο ἀλλὰ κυρίως μετὰ τὴ Σύνοδο τῆς Κρήτης, εἶδαν τὸ φῶς τῆς δημοσιότητας πολὺ σημαντικὰ κείμενα ἀπὸ τὸ Ἃγ. Ὄρος (ἀπὸ Ἱ. Μονὲς ἢ Κελλιῶτες μοναχούς), ἀπό τὰ ὁποῖα ἄλλα πιὸ αὐστηρὰ καὶ ἄλλα μὲ λεπτότητα διατυπώσεως, πάντως στὸ σύνολό τους ἐξέφραζαν τὴν ἀνησυχία, ἀρχικά, καὶ κατόπιν τὴν ἔντονη διαμαρτυρία γιὰ τὶς θεολογικὲς θέσεις τῆς Κρήτης. 

Τονίζουμε μὲ ἰδιαίτερη ἔμφαση ὅτι κανένα ἁγιορείτικο κείμενο δὲν μίλησε μὲ ἐνθουσιασμὸ ἢ ἔστω μέ ἁπλὴ ἱκανοποίηση γιὰ τὴν Κρήτη. Ἂν οἱ Προκαθήμενοι τῶν Ὀρθοδόξων Ἐκκλησιῶν ποὺ συμμετεῖχαν στὴν Κρήτη σέβονται πράγματι τὸν ἁγιορείτικο μοναχισμό, ὅπως κατ’ ἐπανάληψιν δηλώνουν, καλὸ εἶναι νὰ προβληματιστοῦν πολὺ ἀπὸ τὴ στάση τοῦ Ἁγ. Ὄρους ἔναντι τῶν ἀποφάσεων πού ἒλαβαν στὴν Κρήτη! Νομίζουμε εἶναι μοναδικὸ στὴν συνοδικὴ ζωὴ τῆς Ἐκκλησίας μας τὸ γεγονὸς ὅτι μία τέτοια Σύνοδος, ἡ ὁποία προετοιμαζόταν ἐπὶ δεκαετίες, μὲ δεκάδες συσκέψεων, συνεδρίων, διασκέψεων σὲ πανορθόδοξο ἐπίπεδο, ἡ ὁποία «λανσάρεται» ὡς τὸ μέγιστο συνοδικὸ γεγονὸς τῆς β-γ΄ χιλιετίας, νὰ τύχει τοσαύτης καὶ τοιαύτης ἀπαξιώσεως ἀπὸ τὸ Ἁγιώνυμο Ὄρος!  Οἱ πρωτεργάτες τῆς Συνόδου δὲν μποροῦν νὰ εἶναι ὑπερήφανοι γιὰ τὸ κατόρθωμά τους αὐτό…

Τέλος, δὲν πρέπει νὰ μᾶς διαφεύγει τὸ ὅτι λόγῳ τῶν ἀποφάσεων τῆς Κρήτης ὑπάρχει σοβαρὴ ἀναταραχὴ στὸ Ἃγ. Ὄρος ποὺ ἔχει ἐκδηλωθεῖ μὲ τὴ διακοπή τοῦ μνημοσύνου τοῦ οἰκείου ἐπισκόπου, δηλ. τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχου (ἐπίσημα γνωστοποιημένη ἢ ὄχι) καὶ τὴν ἐπιβολὴ αὐστηρῶν ποινῶν σὲ πολλούς Κοινοβιάτες καὶ Κελλιῶτες μοναχούς – γεγονός μοναδικό τίς τελευταίες δεκαετίες στό Ἃγ. Ὄρος

(Συνεχίζεται)

Wednesday, July 26, 2017

ΟΙ ΚΟΜΜΑΤΑΡΧΕΣ ΓΕΡΟΝΤΕΣ ΚΑΙ ΟΙ ΓΚΟΥΡΟΥ ΤΗΣ ΙΕΡΑΣ ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΗΣ ΑΘΗΝΩΝ


ΟΙ ΚΟΜΜΑΤΑΡΧΕΣ ΓΕΡΟΝΤΕΣ ΚΑΙ ΟΙ ΓΚΟΥΡΟΥ ΤΗΣ ΙΕΡΑΣ ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΗΣ ΑΘΗΝΩΝ

Του Παναγιώτη Π. Νούνη, Θεολόγου
=====

Δείτε το εδώ εδώ και εδώ σε PDF Google Drive και DOCS.

Το ζήτημα του Διαχριστιανικού και Διαθρησκειακού Συγκρητισμού, προελαύνει πλέον, εντός των Τοπικών Εκκλησιών μας διαμέσου των κατηχητικών και ποιμαντικών Αρχιεπισκοπικών και Πατριαρχικών Εγκυκλίων... και μερικοί (ΠΡΩΤΟ)πρεσβύτεροι φλουφλουρίζουν ανέμελοι μη χάσουν τα αυγά και τα πασχάλια της «Διπολικής εξουσίας» τους, ενώ την ίδια ακριβώς στιγμή λοιδωρούν, ιεροκατακρίνουν και διαβάλλουν ομοτίμους και ισοτίμους συλλειτουργούς των και οδηγούν στα δικαστήρια θεολόγους της Εκκλησίας για να τους βγάλουν συκοφάντες...

Η ΣΥΝΟΔΟΣ ΤΟΥ ΚΟΛΥΜΠΑΡΙΟΥ ΟΥΤΕ ΑΠΕΘΑΝΕ ΟΥΤΕ ΕΤΑΦΗ
___________

Αντικειμενική πραγματικότητα με αντικειμενικά δεδομένα και πάμπολλα αναντίρρητα στοιχεία για τα προειρημένα λεχθέντα μας, είναι η Ληστρική Σύνοδος του Κολυμπαρίου, που προς πληροφορία σας, ΟΥΤΕ απέθανε αλλά ΟΥΤΕ ακόμη ετάφη, παρόλη την α-νόητη συνθηματολογία τινών Κληρικών και θεολόγων.

Οι φλουφλουριστές τσομπαναραίοι, κατά βάση θέλουν την ησυχία τους, και όχι να ανοίξουν πολλαπλά μέτωπα κατά τινών εξεχουσών εκκλησιαστικών αρχών και αρχιερατικών εξουσιών.


Η ΝΟΣΗΡΗ ΑΝΥΠΑΚΟΗ ΣΤΟΝ ΒΟΛΟΥΔΑΚΙΣΜΟ
_________

Βέβαια, κατά το έντεχνο Βολουδάκειο «Ευαγγέλιο», καθιερώθηκε, δυστυχώς, μία νοσηρή και απόλυτη «ΤΥΦΛΗ ΥΠΑΚΟΗ», του αδιακρίτου τύπου, με το Πατερικό απόφθεγμα υπό μάλης «ας μη έχουμε εμπιστοσύνη στο λογισμό μας» αλλά ας έχουμε απόλυτη εμπιστοσύνη σε τινές Πρωτοπρεσβυτέρους των Αθηνών που δημιούργησαν και διοικούν και παρατάσσουν πολυτρόπως, κληρικούς και λαϊκούς, σ’ ένα «Ορθόδοξο» δήθεν Πολιτικό κομματίδιο με την φαντασιακή και ονειρική, ψευδαίσθηση και ελπίδα, της υφαρπαγής ολοκλήρου ή μέρους της Πολιτικής εξουσίας.


Η ΥΠΑΚΟΗ ΣΕ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΚΟΥΣ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟΥΣ ΔΕΝ ΩΦΕΛΕΙ
____________

Η απολυτοποίησις μίας προβληματικής υπακοής είναι αρετή;

Τότε γιατί γίνεται ο αυτοσκοπός της ζωής και της Σωτηρίας μας; Για να σχετίζομαι με τον σεβαστό Πρωτοπρεσβύτερο π. Β. Βολουδάκη και την αγαπητή Πρεσβυτέρα κ. Νινέττα Βολουδάκη, και με το Πολιτικό κόμμα του Βολουδακισμού, θα πρέπει να υπακούω απόλυτα και στα πάντα στην οικογένεια Βολουδάκη; Να τους παραχωρήσω και το λογικό μου και το αυτεξούσιο και την ελευθέρα βούληση μου τα οποία είναι δώρο Θεού

Σοβαρολογούμε αδελφοί και πατέρες; Αυτά τα αθεολόγητα είναι Γκουρουϊστικές πράξεις, δηλ. ετερόθρησκες και κακόδοξες ενέργειες.


ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΗ ΑΓΙΑ ΑΝΥΠΑΚΟΗ ΚΑΙ ΟΧΙ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΑΝΥΠΑΚΟΗ
________

Εξάπαντος και δη μετά την μεταΚολυμπάριον μεγίστη πτώση των δέκα Αυτοκεφάλων Τοπικών Εκκλησιών, όπου εισήχθη, εν τη κερκόπορτα του νεοΦαναριώτικου Συγκρητισμού το Δογματικό Σχίσμα του αιώνος, κάποιοι κουτοπόνηροι παποκαίσαρες, κακής φωτοτυπίας, επιμένουσι με μανιακό τρόπο να φωνασκούν με υστερικούς αλαλαγμούς, για Πολιτική ανυπακοή, αντί να βροντοφωνάζουν για το μείζον, τουτέστιν για Εκκλησιαστική αγία ανυπακοή, που το κινδυνευόμενον είναι πρωτίστως η Καθολική Φίλη Ορθοδοξία, αντί η εκασταχού Πολιτεία.

Αλλά όταν το μείζον είναι η Πολιτική Παράταξη μας και η Πατρίδα μας, τα περί της Πίστεως λογικά, έρχονται δεύτερα, εκεί τότε υφίστατο προφανώς το αμφιλεγόμενο Εκκλησιολογικό ζήτημα του Εθνοφυλετισμού και του Εθνικισμού.

Να ευνουχίσουμε δηλαδή την κριτική σκέψη μας και το λογικό μας; Κύριε Ελέησον! Αν ο Χριστός μας ήθελε τέτοια μισάνθρωπη λοβοτομή, πράγμα αποτρόπαιο, γιατί να μας δημιουργήσει με εγκέφαλο και διάνοια όπου εμπεριέχει τη Λογική και την κριτική σκέψη; Φανταστείτε ότι για την διαβόητη λοβοτομή, οι Ψυχίατροι εμπνευστές της, έλαβαν και βραβείο Νομπέλ. Εξάπαντος ο Πολιτειοκρατικός ή Καισαροπαπικός Λεβιάθαν του Πολιτικού Φιλοσόφου και Αγγλοξάξονα Τόμας Χόμπς μοιάζει χαριτωμένος νάνος μπροστά στο ολοκληρωτικό «νεοΟρθόδοξο Λεβιάθαν» το γνωστό και ως Βολουδάκειο και παποκαισαρικό καθεστώς της σέκτας «ΚΟΙΝΩΝΙΑΣ».

Οι εμπνευστές, όμως, της «ΚΟΙΝΩΝΙΑΣ» θα πρέπει να λάβωσι είτε το «Χρυσό Βατόμουρο» είτε και το Νομπέλ α-νοησίας. Διότι πρόκειται για τον τέλειο Δούρειο Ίππο της εκκοσμικεύσεως ή του σεκουλαρισμού της Ελλαδικής Εκκλησίας.

ΔΕΝ ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΝΑ ΚΑΝΟΥΜΕ ΑΔΙΑΚΡΙΤΗ ΥΠΑΚΟΗ ΣΕ ΚΑΚΟΔΟΞΟΥΣ ΚΛΗΡΙΚΟΥΣ
______

Ούτε λόγος βέβαια, να κάνουμε υπακοή στους αγίους Πατέρες, κατά τον λογισμό μας, όπου μας προτείνουν να ερευνούμε και να ανακρίνουμε την πίστη των Πνευματικών μας πατέρων. «Ποιος είσαι εσύ άλλωστε που θα ανακρίνεις ένα δεδηλωμένο και κεχρισμένο πνευματικό;» «Έχεις μήπως και εσύ την ετικέττα ή το οφφίκιο του πνευματικού;» «Ποιος σου την έδωσε; Αυτοεχρίσθης μήπως ως πνευματικός άνθρωπος; Από πού και ως πού; Έλαβες κανένα ιερό Χρίσμα στη ζωή σου από καμμία αγία Κολυμβήθρα και φωνασκώσι παράφωνα τα γονίδιά σου 

Μη έχεις εμπιστοσύνη στη γυναίκα σου, στη μητέρα σου στον πατέρα σου, τον αδελφό/ή ή φίλο σου, μη λαμβάνεις ευλογία εξ αυτών, γιατί να τους ερωτήσεις άλλωστε τη γνώμη τους, διότι, γι’ αυτά τα ζητήματα (για όλα) είναι οι κατά συρροήν «παππούληδες» Γκουρουδάκηδες όπου σου ενσπείρωσι εσφαλμένα την παράλογη άποψη, τινας «κοσμικοποιημένης υπακοής» εν τω κόσμω  για να μη έχεις καμμία εμπιστοσύνη στο όντως εσκοτισμένο λογισμό σου, ούτε και σε κανέναν άλλο πλησίον σου, παρ’ εκτός του «τιμίου» με ισχυρά αυτοπεποίθηση Γκουρού σου.

Ο γκουρού θα σε παντρέψει και ο γκουρού θα σε χωρίσει. Ο γκουρού θα σε θάψει, θα σε κηδέψει, και αν του βαστά, ο γκουρού θα σε αναστήσει! Ο γκουρού θα σε κληρονομήσει. Ο γκουρού θα σε αρμέψει, οικονομικά, για να αποτειχίσει ή, αν θέλετε για να εντειχίσει «εσωεκκλησιαστικώς», τινά «ιερά» πολιτικοθρησκευτική μικρή αυτοκρατορία-Σέκτα ή και ανίερη φατριά.

Οι ιεροί Κανόνες είναι αμείλικτοι περί συστάσεως φατριάς και κομμάτων με εκκλησιαστικό περιτύλιγμα διότι ενσπείρωνται Πρεσβυτεριανά και Κληρικαλιστικά Σχίσματα και διαιρέσεις.

ΠΗΓΗ: 


Ιστολόγιον «ΑΠΟΛΟΓΗΤΙΚΑ», http://apologitikaa.blogspot.com.cy/2017/07/blog-post_94.html

ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΟΥ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝΤΟΣ ΣΧΟΛΙΑ ΣΤΟ ΙΣΤΟΛΟΓΙΟ “ΑΚΤΙΝΕΣ” ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΠΟΤΕΙΧΙΣΗ ΚΑΙ ΤΗ ΣΥΝΟΔΟ ΤΗΣ ΚΡΗΤΗΣ


ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΟΥ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝΤΟΣ ΣΧΟΛΙΑ ΣΤΟ ΙΣΤΟΛΟΓΙΟ “ΑΚΤΙΝΕΣ” ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΠΟΤΕΙΧΙΣΗ ΚΑΙ ΤΗ ΣΥΝΟΔΟ ΤΗΣ ΚΡΗΤΗΣ
=====

Στην ανάρτηση "Πρωτοπρ. Ἀναστάσιος Γκοτσόπουλος, Τὸ Ἅγιο Ὅρος καὶ ἡ Σύνοδος τῆς Κρήτης. Παρατηρήσεις στό ἀπό 17/30.6.2017 «Μήνυμα τοῦ Ἁγίου Ὄρους περὶ τῆς Ἁγίας καὶ Μεγάλης ἐν Κρήτῃ Συνόδου»" στο ιστολόγιο “Ακτίνες” καταχωρήθηκαν πολλά ενδιαφέροντα σχόλια. Από αυτά επιλεξαμε για αναδημοσίευση τα ακόλουθα που είμαστε βέβαιοι ότι θα τα βρουν πολύ ενδιαφέροντα οι αναγνώστες.

Ανώνυμος είπε...
O π. Αναστασιος νομιζω οτι τρεφει ματαιες ελπιδες. Οι ηγεσιες [τουλαχιστον] αλωθηκαν απο την παναιρεση ή απο την αναξιοτητα, δια τας αμαρτιας ημων. Το μονο που μας απομενει ειναι η προσωπικη μετανοια, ωστε ν' αντεξουμε τη φρικη, τον λιβα της αιρεσης χωρις να καουμε.

Ανώνυμος είπε...
Το ότι το Άγιο όρος έπαιξε καίριο ρόλο υπερασπίζοντας την ορθοδοξία σε χαλεπούς καιρούς δεν υπάρχει λόγος διαφωνίας. Όμως έχω την αίσθηση ότι έχουμε χάσει τον έλεγχο, νομίζουμε ότι εσαεί ή έστω ως πανάκεια ότι το Όρος στέκεται ακοίμητος φρουρός. Μακάρι να γίνεται αυτό, και ποιός δε το θέλει! Όμως τα τεχνάσματα του πονηρού φτάνουν ως εκεί, και γιατί όχι, αν πείραξε τον Θεάνθρωπο γιατί όχι το Άγιο Όρος; Το γνωρίζουμε άλλωστε ότι ο άνθρωπος αγιάζεται και αγιάζει τον χώρο κι όχι ο χώρος τον άνθρωπο. Ας προσέξουμε λίγο, ακόμη κι ένας άνθρωπος πιστός μέσα στο πλέον διεφθαρμένο χώρο, εκείνος ο χώρος αγιάζεται μέσω αυτού του πιστού και αυτός ο πιστός δύναται να πει την αλήθεια, όχι μόνο να την ομολογήσει αλλά και να ανατρέψει και τις κακοδοξίες που ενδεχομένως ασπάζονται πολλοί στο Όρος που θεωρείται για το περισσότερο κόσμο ως φάρος μέσα στο σκοτάδι του κόσμου. Δε θέλω να πω ότι εκεί τώρα σβήστηκε αυτός ο φάρος, λέγω ότι ενστερνίζονται εν πολλοίς κοσμικές νοοτροπίες ,επiρρεασμένοι από το δυτικό θεολογικό σκεπτικό, κι αν συνεχίσουν έτσι σύντομα κι αυτό το φως θα σβήσει. Ο Θεός δε πρέπει να το ξεχνάμε δεν δεσμεύεται από χώρους, τόπους, ούτε προσωποληπτεί, επιζητεί τη σωτηρία των ανθρώπων και καλεί τον καθένα προσωπικά. άρρητα, το καταλαβαίνει ο καθένας αν έχει αγαθή προαίρεση, κι αν ακούσει αυτό το κάλεσμα του αποκαλύπτεται σταδιακά..

Ανώνυμος είπε...
Σχίσμα λέγεται η οργανωμένη άρνηση υποταγής στην κανονική τάξη και αρχή της Εκκλησίας και ο αποχωρισμός μιας μερίδας από αυτή με τη σύμπηξη ιδιαίτερης θρησκευτικής κοινότητας. Χαρακτηριστικό γνώρισμα του σχίσματος είναι ότι αυτό συντελείται συνήθως από έναν η περισσοτέρους Επισκόπους μαζί με κληρικούς και λαϊκούς. Η παρασυναγωγή παρουσιάζει ομοιότητα με το σχίσμα. Η παρασυναγωγή γίνεται από έναν η περισσοτέρους ανυπότακτους πρεσβυτέρους (ή και Επισκόπους), οι οποίοι απειθούν στον οικείο Επίσκοπο ή αρχιεπίσκοπο, δεν τον αναγνωρίζουν και δεν τον μνημονεύουν και εκτελούν ιερατικές πράξεις σε ιδιωτικό ναό. Αυτό π. χ. συμβαίνει, όταν μερικοί κληρικοί καταδικασθούν σε αργία ή καθαίρεση και δεν υποταχθούν στους κανόνες και στην απόφαση του εκκλησιαστικού δικαστηρίου, αλλά συνεχίζουν να τελούν τα της Ιερωσύνης με τη σύμπηξη δικού τους θυσιαστηρίου. Βεβαίως για να χαρακτηρισθεί η αποσκίρτηση ενός πρεσβυτέρου από τον οικείο Επίσκοπο ως παρασυναγωγή, πρέπει να τον ακολουθήσει και λαός. Για την ενέργεια της παρασυναγωγής δεν μπορεί να προβάλει καμιά δικαιολογία ο Πρεσβύτερος, ούτε και εάν ακόμη, όπως αυτός νομίζει, ο Επίσκοπος κηρύσσει δοξασίες αιρετικές. Δεν είναι δε δικαιολογημένος, διότι ο Πρεσβύτερος δεν είναι δυνατόν, εφ’ όσον κατέχει αξίωμα κατώτερο του Επισκόπου, να σφετερισθεί δικαιώματα ανωτέρου, π. χ. συνόδου, και να κρίνει και να καταδικάσει τον Επίσκοπο. Το μόνο που μπορεί, και πρέπει να κάνει, είναι να καταγγείλει αρμοδίως τον αιρετικό ή παραβάτη των κανόνων Επίσκοπο. Όμως προ της αποφάσεως του αρμοδίου εκκλησιαστικού δικαστηρίου δεν μπορεί να θεωρεί τον Επίσκοπο ένοχο και να μην υποτάσσεται σ' αυτόν.


MonkSerafim Zisis είπε...
Αγαπητέ Ανώνυμε της 18:12

Ευλόγησον! Όσα γράφεις είναι επακριβώς περιφρόνηση ή διαστρέβλωση του κειμένου και του πνεύματος του 15ου ιερού Κανόνος της ΑΒ΄, του 31ου Αποστολικού κ.ά. Εκτός εάν έχεις άγνοια. Προφανώς έχεις συμβουλευθεί εγχειρίδια Κανονικού Δικαίου, όπου συνήθως οι ως άνω ιεροί Κανόνες αγνοούνται.

Αν ακολουθούσε Η Εκκλησία τις απόψεις σου, ούτε ο λαϊκός αξιωματούχος Ευσέβιος θα είχε προκαλέσει με την αντίδρασή του τις διεργασίες που οδήγησαν στην σύγκληση της Γ΄ Οικουμενικής Συνόδου και την καταδίκη του αιρετικού Αρχιεπισκόπου ΚΠόλεως Νεστορίου, ούτε ο Ηγούμενος Όσιος Μάξιμος Ομολογητής θα είχε αγωνισθεί κατά της αιρέσεως του Μονοθελητισμού προ της Συνόδου του Λατερανού (649) και της ΣΤ΄ Οικουμενικής (680), τις οποίες και ουσιαστικώς προκάλεσε.

Ευχαριστούμε θερμώς τον έγκριτο επιστήμονα Κανονολόγο και σεμνό Κληρικό και οικογενειάρχη π. Αναστάσιο, για την διαρκή παρουσία του στον αγώνα της Εκκλησίας κατά της αιρέσεως (την συνεργασία με τον οποίο, όπως και με τον αιδεσιμολογιώτατο Καθηγητή π.Πέτρο Heers, θεωρώ ως μία από τις ευλογίες του παρόντος αγώνος).

Αγαπητέ 6:12
Η συνοδική απόφαση της Εκκλησίας μας (δηλ. ο 15ος κανόνας της Πρωτοδευτέρας Συνόδου) γράφει επί λέξει: "Ὥστε, εἴ τις ΠΡΕΣΒΥΤΕΡΟΣ ἤ ἐπίσκοπος ἢ μητροπολίτης".

Συνεπώς η Εκκλησία μιλά ΚΑΙ ΓΙΑ ΠΡΕΣΒΥΤΕΡΟΥΣ. Και συνεχίζει η συνοδική απόφαση της Εκκλησίας μας: "Οἱ γὰρ δι᾿ αἱρεσίν τινα, παρὰ τῶν ἁγίων Συνόδων ἢ Πατέρων κατεγνωσμένην, τῆς πρὸς τὸν πρόεδρον κοινωνίας ἑαυτοὺς διαστέλλοντες, ἐκείνου τὴν αἵρεσιν δηλονότι δημοσίᾳ κηρύττοντος καὶ γυμνῇ τῇ κεφαλῇ ἐπ᾿ ἐκκλησίας διδάσκοντος, οἱ τοιοῦτοι οὐ μόνον τῇ κανονικῇ ἐπιτιμήσει οὐχ ὑποκείσονται, πρὸ συνοδικῆς διαγνώσεως ἑαυτοὺς τῆς πρὸς τὸν καλούμενον ἐπίσκοπον κοινωνίας ἀποτειχίζοντες, ἀλλὰ καὶ τῆς πρεπούσης τιμῆς τοῖς ὀρθοδόξοις ἀξιωθήσονται. Οὐ γὰρ ἐπισκόπων, ἀλλὰ ψευδεπισκόπων καὶ ψευδοδιδασκάλων κατέγνωσαν, καὶ οὐ σχίσματι τὴν ἕνωσιν τῆς ἐκκλησίας κατέτεμον, ἀλλὰ σχισμάτων καὶ μερισμῶν τὴν ἐκκλησίαν ἐσπούδασαν ῥύσασθαι".

Αυτά λέει η Εκκλησία μας και για πρεσβυτέρους. Μπορείτε να έχετε διαφορετική άποψη, αλλά πρέπει να γνωρίζετε ότι η άποψή σας αυτή είναι τελείως αντίθετη με τη συνοδική απόφαση της Εκκλησίας μας και με την πρακτική των Αγίων μας !

Ευχαριστώ τον π. Σεραφείμ (8:51) για τα καλά αλλά υπερβολικά του λόγια.


Φαίη είπε...
Ευχαριστούμε τον αιδεσιμολογιότατο π. Αναστάσιο Γκοτσόπουλο για την συνεχή παρουσία του στην ενημέρωση του ποιμνίου. Οι πληροφορίες είναι πολυτιμότατες. Βέβαια ως προς την ερμηνεία ορισμένων πραγμάτων οι απόψεις μας διίστανται κι αυτό κυρίως διότι δεν κατέχω την ύψιστη αρετή της αγαθής προαιρέσεως. Ας μου επιτραπεί όμως να διατυπώσω κάποιες γενικές σκέψεις πάνω στα κείμενα του Αγίου Όρους.
Όταν διάβασα το μήνυμα του Αγίου Όρους για την 'Αγία και Μεγάλη Σύνοδο', στο οποίο δεν υπήρχε αναφορά για την 'Σύνοδο' !, αναρωτήθηκα: Που θα έγερνε η ζυγαριά του Θεού αν βάζαμε από τη μία μεριά ένα τσουβάλι 'ωραία λόγια', το 'Πάτερ ημών' όπως πετυχημένα είπε ο π. Φώτιος Βεζύνιας, και από την άλλη βάζαμε 2 λόγια καθαρά και ξάστερα ομολογίας; Πού θα έγερνε η ζυγαριά;
Η αίσθηση που εγώ μία απλή λαϊκή πήρα γενικώς από τα επίσημα κείμενα του Αγίου Όρους ήταν ότι κάθε φορά γραφόντουσαν για να ικανοποιήσουν το Φανάρι, τηρώντας ταυτόχρονα τις απαραίτητες ισορροπίες για να παραμείνουν συνεχιστές της Αγιορείτικης παράδοσης. Το αποτέλεσμα ήταν ένας διπλωματικός λόγος ο οποίος δεν στάθηκε επάξια στο ύψος της βαριάς Αγιορείτικης κληρονομιάς και δημιούργησε στο απλό ποίμνιο που τρέφει ιδιαίτερη αγάπη για το Άγιον Όρος σύγχυση και απογοήτευση. Κοινό δε στοιχείο ΟΛΩΝ των επίσημων κειμένων των Ιερών Μονών και των επιτροπών του Αγίου Όρους ήταν η καλλιέργεια του εφησυχασμού. Σε αυτόν τον 'διάλογο', Αγίου Όρους - Φαναρίου αλλά και Εκκλησίας της Ελλάδος - Φαναρίου, ο μεγάλος χαμένος είναι το ποίμνιο. Ένα ποίμνιο τσαλαπατημένο, ανενημέρωτο και αγνοημένο, στο οποίο μάλιστα χρεώνεται προκαταβολικά και σχίσμα εάν εκφραστεί. Σεβαστοί Αγιορείτες πατέρες. Υπάρχει ένας πολύ απλός τρόπος να αποφύγουμε ένα σχίσμα (και πολύ χειρότερα τον ήδη πραγματοποιημένο 'γάμο' με την παναίρεση του οικουμενισμού, κάτι για το οποίο δεν δείχνετε να ανησυχείτε) να πούμε ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ ένα βροντερό & ξεκάθαρο ΟΧΙ στην ψευδοσύνοδο της Κρήτης που κατοχύρωσε τις αιρέσεις ως εκκλησίες και νομιμοποίησε το ΠΣΕ.
Κλείνω λέγοντας ότι είναι λυπηρό να βλέπουμε να διατυπώνονται αναλήθειες σε επίσημο κείμενο του Αγίου Όρους. Ο αρχιμ. κ. Βασίλειος Γοντικάκης γράφει ότι τα κείμενα εκοινοποιήθησαν προς γνώσιν των πιστών και με την δυνατότητα εκφράσεως κάποιας γνώμης. Σκέφτηκε κάποιος να μας ενημερώσει;! Έχουμε αυτήν την τιμή;! Καθόσον γνωρίζουμε τα κείμενα -που όλον αυτόν τον καιρό δεν έπρεπε να διαρρεύσουν- διέρρευσαν. Ο λιγοστός χρόνος δε που απέμενε έφτανε και δεν έφτανε για να τα μελετήσουν εκείνοι που είχαν τις κατάλληλες γνώσεις έτσι ώστε να ενημερώσουν κι εμάς. Πότε ακριβώς το ποίμνιο θα αφομοίωνε όλες αυτές τις πληροφορίες και μάλιστα θα προλάβαινε να εκφράσει και «κάποια» γνώμη; Σας ευχαριστούμε που τουλάχιστον βάλατε αυτό το «κάποια» δίπλα στο «γνώμη», αλλά έστω κι έτσι, σάμπως και την άκουσε κανείς; Όπως δηλαδή ακούστηκαν και οι γνώμες των μητροπολιτών που παρέστησαν στην ψευδοΣύνοδο; Ποιός ο λόγος λοιπόν να το αναφέρετε; Μήπως πάλι καταγράφηκε η γνώμη του ποιμνίου με τον τίτλο «Κάποια Γνώμη» σε κάποιο επίσημο κείμενο; !
Τι θα σκεφτεί κάποιος που θα διαβάσει αυτήν την παραπλάνηση σε κείμενο του Αγίου Όρους έπειτα από 50, 200, 500 χρόνια; Τι θα σκεφτεί για το Περιβόλι της Παναγιάς μας;
Αν το ποίμνιο ήταν λαός και τα κείμενα ήταν ένα έτοιμο νομοσχέδιο από την ΤΡΟΙΚΑ για να 'περάσει' από την Ελληνική Βουλή, θα έλεγα ότι προσπαθείτε να αθωώσετε μία επιχειρούμενη υπονόμευση της δημοκρατίας.
Τώρα τι πρέπει να πω;
Κρίμα.


Φαίη είπε...

Ως συντοπίτισσα του σεβαστού π. Αναστασίου, ευελπιστώ ότι ο Θεός θα του δώσει σύντομα τη φώτιση και τη δύναμη να διακόψει το μνημόσυνο του μητροπολίτης μας Χρυστοστόμου ο οποίος ουδέποτε πήρε θέση για την 'Σύνοδο' του Κολυμπαρίου, ΩΣ ΟΦΕΙΛΕ, και δυστυχώς, ήταν και στην επιτροπή τύπου που συνέταξε το ψευδέστατο κείμενο 'Προς τον Λαόν'.

Ανώνυμος είπε...
Ο μητροπολίτης Πατρών κ. Χρυσόστομος δεν είναι απ' όσο γνωρίζω οικουμενιστής και το ότι δεν πήρε ακόμα θέση για τη Σύνοδο της Κρήτης δεν τον κάνει οικουμενιστή και δεν δίνει το δικαίωμα σε κανένα ιερέα να κόψει το μνημόσυνο του.
Εύχομαι να συνεχίσει την φωτισμένη του πορεία ο π. Αναστάσιος χωρίς να προχωρήσει σε βλαπτικές ακρότητες.

Αγαπητή κα Φαίη
Ευχαριστώ για τα καλά σας λόγια.
Όμως, πού και πότε ο Μητροπολίτης Πατρών Χρυσόστομος κήρυξε «δημοσίᾳ … καὶ γυμνῇ τῇ κεφαλῇ ἐπ᾿ ἐκκλησίας» «αἱρεσίν τινα, παρὰ τῶν ἁγίων Συνόδων ἢ Πατέρων κατεγνωσμένην», ώστε να ασκήσω το κανονικό δικαίωμα που παρέχει η Εκκλησία σε πρεσβύτερο να διακόψω το μνημόσυνό του;
Ποτέ και πουθενά!
Αντιθέτως, ο λόγος του είναι καθ’ όλα Ορθόδοξος και ουδέποτε είπε ή ενήργησε τι οικουμενιστικό, παρά το γεγονός ότι έχει προκληθεί κατ’ επανάληψη (βλ. ομιλία του στην Κυριακή της Ορθοδοξίας, 2013, στο ΘΕΟΔΡΟΜΙΑ, ΙΕ, τ. 1, σ. 67-71).

Ο 15ος κανόνας δεν δίνει στον πρεσβύτερο το δικαίωμα διακοπής του μνημοσύνου όταν ο επίσκοπος δεν αγωνίζεται με τον τρόπο που αυτός (ο πρεσβύτερος) θέλει, αλλά ΜΟΝΟ όταν ο επίσκοπος κηρύσσει αίρεση συνειδητά και απροκάλυπτα («γυμνή τη κεφαλή») ενώπιον του λαού («επ’ εκκλησίαις»).

Η ΑΦΩΝΙΑ ΤΩΝ ΠΟΙΜΕΝΩΝ ΚΑΙ ΤΑ ΠΟΛΥΑΡΧΙΕΡΑΤΙΚΑ ΣΥΛΛΕΙΤΟΥΡΓΑ


Η ΑΦΩΝΙΑ ΤΩΝ ΠΟΙΜΕΝΩΝ ΚΑΙ ΤΑ ΠΟΛΥΑΡΧΙΕΡΑΤΙΚΑ ΣΥΛΛΕΙΤΟΥΡΓΑ

Του ιατρού κ. Λυκούργου Νάνη
=====

Οι ποιμένες, απάντων των βαθμών της ιερωσύνης, πλην επαινετέων, φυσικά, εξαιρέσεων "διακρίνονται", στην πλειονότητά τους, για τη βοώσα και κράζουσα αφωνία και απραξία τους επί κρισίμων και υψίστων για την Ορθοδοξία και ζωτικών για το Έθνος και την κοινωνία θεμάτων και ζητημάτων. 


Αρκετοί εξ αυτών, ιδιαιτέρως επίσκοποι, εξαντλούν μεγάλο μέρος της "ποιμαντικής" τους παρουσίας και δραστηριότητας στη συμμετοχή τους, συχνάκις σε ηγετικό και ηγεμονικό ρόλο, σε πανηγυρικά, πολυαρχιερατικά συλλείτουργα, συνευωχούμενοι "ιεροπρεπέστατα" βεβαίως-βεβαίως...,  και αλληλολιβανίζοντες και αλληλολιβανιζόμενοι προς δόξαν του αρχιποίμενος Χριστού και των τιμωμένων αγίων κατά τα άλλα...), τα οποία διά του τρόπου με τον οποίο πραγματοποιούνται  αλλά και προβάλλονται από κάποια περιοδικά ιερών μητροπόλεων και μερικά, γνωστά και μη εξαιρετέα, "πρακτορεία εκκλησιαστικών ειδήσεων", αποτελούν αιτία και αφορμή εντόνου, αρνητικού προβληματισμού και συνακόλουθου επικριτικού σχολιασμού, αγανακτήσεως, κατακρίσεως αλλά και δεινού σκανδαλισμού από την πλευρά τόσο των πιστών όσο και εκείνη των ψυχρών και αδιαφόρων αλλά και των απίστων.

ΠΑΤΕΡΙΚΑ ΑΠΟΦΘΕΓΜΑΤΑ 152


ΠΑΤΕΡΙΚΑ ΑΠΟΦΘΕΓΜΑΤΑ

152


Ανθολογία κειμένων κ. Ραφαήλ Χαραλάμπους
=====

Η διάκριση είναι ακρόπολη και βασίλισσα μεταξύ των άλλων αρετών.

Οσίου Ιωάννου του Κασσιανού

*****

Η βασιλεία του Θεού είναι αγαθότητα και σοφία, τις οποίες όποιος επιτύχει, ζει στον ουρανό.

Οσίου Θαλασσίου

*****

Πρέπει ο προϊστάμενος να φροντίζει να ζει άμεμπτη ζωή και να μην υπάρχει τίποτε από αυτά που αρέσουν στον Θεό που να μην τα ασκεί.

Αγίου Πολυκάρπου Σμύρνης

*****

Να αναθέτουμε το μέλλον μας στο Θεό. Η απόλυτη εμπιστοσύνη στο Θεό, έχει μητέρα την πίστη, με την οποία προσευχόμαστε και απολαμβάνουμε τους καρπούς της ελπίδας.

Οσίου Παϊσίου Αγιορείτη

*****

Το φαγητό δεν είναι αμαρτία, αλλά αμαρτία είναι να τρώει κανείς το φαγητό του χωρίς ευγνωμοσύνη, κοσμιότητα και εγκράτεια.

Μεγάλου Αντωνίου

*****

Καλύτερα να φας κρέας τη Μεγάλη Παρασκευή παρά να φας τις σάρκες του αδελφού σου με τη συκοφαντία.

Αββά Ησυχίου

*****

Τίποτε άλλο δεν προκαλεί τόση σύγχυση, όσο η πολυλογία και τίποτε δεν είναι πιο φαύλο από την ακράτητη γλώσσα, που μπορεί να αφανίσει την καλή κατάσταση της ψυχής.

Οσίου Φιλοθέου του Σιναϊτου