Wednesday, June 21, 2017

«ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΝΑ ΜΗΝ ΕΡΧΟΝΤΑΝ Ο ΧΡΙΣΤΟΣ…»


ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΗ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ ΤΟΥ κ. ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΤΣΑΓΚΑΡΗ

Του Παναγιώτη Τελεβάντου
=====

Συγχαίρουμε θερμά και συναγωνιστικά τον καλό θεολόγο κ. Παναγιώτη Τσαγκάρη για το άρθρο του, που δημοσιεύουμε στη συνέχεια, με το οποίο ελέγχει με νηφαλιότητα και ήθος, αλλά και με ομολογιακή παρρησία, τον οικουμενιστή και νεωτεριστή Μητροπολίτη Αργολίδος κ. Νεκτάριο, ο οποίος προκαλεί συνεχώς την ορθόδοξη συνείδηση με το εκκοσμικευμένο του φρόνημα. 

Ο κ. Τσαγκάρης βρίσκεται στην εμπροσθοφυλακή των αγώνων για να διατηρηθεί ο ορθόδοξος κατηχητικός χαρακτήρας του μαθήματος των Θρησκευτικών στα σχολεία μας.

Ο κ. Τσαγκάρης και οι άλλοι αγωνιστές ορθόδοξοι θεολόγοι μέλη του Διοικητικού Συμβουλίου της ΠΕΘ αγωνίζονται με υποδειγματική συνέπεια και θάρρος κάτω από άκρως αντίξοες συνθήκες να κρατήσουν την πίστη μας ζωντανή στα σχολεία μας.

Ο θαυμασμός, η αλληλεγγύη και οι προσευχές όλων μας τους συνοδεύουν στον αγώνα τους ο οποίος δυστυχώς -και εδώ εστιάζεται κυρίως το πρόβλημα- ναρκοθετείται από την ηγεσία της Εκκλησίας.

Παρακαλώ θερμά τον κ. Τσαγκάρη και τα άλλα μέλη του Διοικητικού Συμβουλίου της ΠΕΘ να συμπεριλάβουν στους αγώνες τους τη μάχη εναντίον του Οικουμενισμού. Είναι αδιανόητο η Ένωση των Θεολόγων να μην παίρνει θέση για το θέματα που αφορούν τον Οικουμενισμό ιδιαίτερα τώρα που οι Οικουμενιστές κατόρθωσαν με τη Σύνοδο της Κρήτης να θεσμοθετήσουν τον Οικουμενισμό σαν πίστη της Εκκλησίας.

Ας αναλογιστούν ποιες Ομηρικές μάχες έδιναν εναντίον του Οικουμενισμού τα μέλη των Διοικητικών Συμβουλίων της ΠΕΘ τα οποία βρίσκονταν κυριολεκτικά στην εμπροσθοφυλακή των αγώνων της Εκκλησίας εναντίον της παναίρεσης του Οικουμενισμού.

Γνωρίζω ότι όλα τα μέλη του Δοικητικού Συμβουλίου της ΠΕΘ είναι παραδοσιακοί θεολόγοι και δεδομένοι αντιοικουμενιστές. Γι’ αυτό τους παρακαλώ θερμά να εκφράζουν δημόσια τις θέσεις τους για να ενισχύουν τον αγώνα που διεξάγεται εναντίον της παναίρεσης που κατατρώγει τα σπλάχνα της Εκκλησίας από τα τέλη του 19ου αιώνα.

*****

Ιδού το άρθρο του κ. Τσαγκάρη που μας έδωσε την αφορμή για να γράψουμε το πιο πάνω άρθρο.



«ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΝΑ ΜΗΝ ΕΡΧΟΝΤΑΝ Ο ΧΡΙΣΤΟΣ…»
Σχόλιο σε άρθρο και θέσεις του Μητροπολίτη Αργολίδος κ. Νεκταρίου


Του Παναγιώτη Τσαγγάρη,
Γενικού Γραμματέα της ΠΕΘ
=====

Υπάρχει, γενικά, εδραιωμένη η αντίληψη, ακόμη και σε μια μερίδα του σώματος της Ιεραρχίας της Εκκλησίας της Ελλάδος,  ότι ο κόσμος αλλάζει και συνεπώς πρέπει, συμβαδίζοντας με την αλλαγή που συντελείται, να αλλάξουμε και εμείς στάσεις ζωής και συμπεριφορές. Αποτυπώνοντας την αντίληψη αυτή ο Μητροπολίτης Αργολίδος κ. Νεκτάριος, σε ένα του άρθρο με τίτλο «Μια απάντηση για τους καλοπροαίρετους», σημειώνει ότι δεν είναι δυνατόν και ανεκτό, ένας άνθρωπος «διακατεχόμενος από έναν ζήλο «ου κατ' επίγνωσιν», έναν ζήλο παιδαριώδη και ανώριμο, που συγχέει τα ουσιώδη με τα επουσιώδη και που τόσα προβλήματα έχει δημιουργήσει στην Εκκλησία στη δισχιλιετή πορεία της, αλλά και δημιουργεί ως σήμερα»1, να εμποδίζει την εξέλιξη και την πρόοδο των πραγμάτων εμμένοντας σε ξεπερασμένα κοσμικά σχήματα. Όπως ισχυρίζεται, εκείνο που απαιτείται είναι να έχουμε διάκριση, που είναι η μεγαλύτερη των αρετών2. Και φαίνεται να έχει δίκιο μόνον που θα πρέπει να κοιταχτεί πρώτα ο ίδιος στον καθρέπτη της συνείδησης του.

Χωρίς να υπεισέλθουμε σε περισπούδαστες αναλύσεις του θέματος, καταθέτουμε δύο (2) παρατηρήσεις / ερωτήματα για προβληματισμό.

1. Άραγε, έχουμε εξετάσει και καταλήξει στο να ορίσουμε, με αγιοπνευματική διάκριση, ποια, τελικά, είναι αυτά τα ουσιώδη και ποια τα επουσιώδη, ιδιαίτερα στα θέματα της πίστεως;

2. Ποιοι τελικά, έχουν την αρετή της διάκρισης; Τη διάκριση την έχουν μόνο εκείνοι που την επικαλούνται; Εκείνοι που “θεωρούν τους εαυτούς τους «σωτήρες» της Εκκλησίας και μαινόμενοι αγωνίζονται να την υπερασπίσουν και να την «σώσουν»”3 ή οι κατήγοροί τους, που κι εκείνοι θεωρούν ότι ex officio κατέχουν το αλάθητο, καθώς είναι αυτοί που ευαγγελίζονται την αλλαγή και την πρόοδο;

Η απάντηση στα παραπάνω είναι ζωτικής σημασίας, πριν προχωρήσουμε και στις επιχειρούμενες αλλαγές στο μάθημα των Θρησκευτικών.

Ίσως, επίσης, δεν είναι τυχαίο ότι, εκτός του Μητροπολίτη Αργολίδος, υπέρμαχοι των άκριτων αλλαγών στο μάθημα των Θρησκευτικών αλλά και εναντίον των μεθοδευμένα στοχοποιημένων «ζηλωτών» και του «ζηλωτισμού» είναι και εκείνοι που συνέταξαν τα νέα Προγράμματα του μαθήματος των Θρησκευτικών. Να θυμηθούμε ότι οι συντάκτες των Προγραμμάτων είναι Θεολόγοι, που στην πλειονοψηφία τους ανήκουν στον σύλλογο «Καιρός», του οποίου θερμός ομοϊδεάτης και υποστηρικτής είναι ο κ. Νεκτάριος.

Δεν μπορεί, λοιπόν, να λησμονηθεί η φράση - στόχευση των συντακτών αυτών των Προγραμμάτων, ότι δηλαδή «ένας άθεος καθηγητής μπορεί να διδάξει καλύτερα το μάθημα αυτό από ένα ζηλωτή θεολόγο»4, όπως και η παρόμοιας στόχευσης φράση του κ. Νεκταρίου στο πρόσφατο άρθρο του, «ομολογώ δεν φοβήθηκα στη ζωή μου ούτε τους άθεους ούτε τους αρνητές, ούτε τους διώκτες όσο φοβήθηκα το ζηλωτισμό»5.

Είναι βέβαια, απορίας άξιον και φυσικά χρήζει θεολογικής, εκκλησιολογικής αλλά ίσως και ψυχαναλυτικής προσέγγισης το γεγονός κατά το οποίο ένας Επίσκοπος επαινεί τους άθεους και υβρίζει τους ζηλωτές της πίστης. Να υποθέσουμε ότι γνωρίζει ως καρδιογνώστης τα μύχια της ψυχής αυτών των ανθρώπων ή θεωρεί ως ζηλωτές συλλήβδην εκείνους που ομολογούν την αλήθεια και ελέγχουν την αίρεση και την αμαρτία δημόσια, όπως έκανε, για παράδειγμα, ο Άγιος Ιουστίνος Πόποβιτς και όλοι γενικά οι Άγιοι της Εκκλησίας μας!

Θα δεχόμασταν αδιαμαρτύρητα την κατηγορία ότι γινόμαστε υπερβολικοί στις κρίσεις μας, αν δεν ακολουθούσε στο άρθρο του κ. Νεκταρίου και η, ακόμη πιο συγκλονιστική, φράση του: «Το λέω με πλήρη επίγνωση: Αν ο Χριστός ήρθε να κάνει τέτοιους μίζερους, φοβικούς, διεστραμμένους, φανατισμένους, ανελεύθερους χριστιανούς, καλύτερα να μην ερχόταν...»6!

Πρωτάκουστος και φοβερός ο παραπάνω λόγος ακόμη κι αν ειπωθεί ότι εγράφη υπό τύπον αστεϊσμού ή σχήματος καθ’ υπερβολήν, διότι προέρχεται από χείλη Επισκόπου, ο οποίος ουσιαστικά αρνείται τον λόγο της δημιουργίας του ελεύθερου ανθρώπου από τον Θεό και της έλευσης του Χριστού στον κόσμο για τη σωτηρία του πεπτωκότος ανθρώπου!!!

«Καλύτερα να μην ερχόταν ο Χριστός»!!! μας λέει ο κ. Νεκτάριος, επειδή έκανε ανθρώπους, σαν τον Μητροπολίτη Πειραιώς ή σαν τους ζηλωτές της πίστεως!!! Προφανώς οφείλουμε να υποθέσουμε ότι ο εν λόγω Μητροπολίτης ευαγγελίζεται έναν νέο «καθαρό» κόσμο, απαλλαγμένο από μιάσματα και απόβλητους ανθρώπους, τύπου Μητροπολίτου Πειραιώς και «φονταμενταλιστών ζηλωτών». Έναν κόσμο, δηλαδή, παρόμοιο με αυτόν που ονειρευόταν και οι Χίτλερ, Λένιν και  Στάλιν.

Επειδή, λοιπόν, κ. Νεκτάριε δεν «καθάρισε» ο Χριστός, όπως έπρεπε τον κόσμο, μήπως υπονοείτε ότι πρέπει να καθαρισθεί διαφορετικά αυτός ο κόσμος; Μήπως ήρθε η ώρα να γίνει αυτό που έγινε παλαιότερα στη χιτλερική Γερμανία ή στην κομμουνιστική λενιστική - μαρξιστική Ρωσία, όπου επιχειρήθηκε ο καθαρισμός και αυτών των κοινωνιών από τα «μιάσματα»; Μήπως εννοείτε ότι ήρθε η ώρα να προχωρήσουμε και στην χώρα μας στις εκκαθαρίσεις των ζηλωτών, μίζερων, φοβικών, διεστραμμένων, φανατισμένων, ανελεύθερων χριστιανών; Γιατί όχι; Είσαστε  σε θέση ισχύος. Ιδού πεδίον δόξης λαμπρό, κ. Νεκτάριε.

Ειλικρινά, πιο σάπια, μαρξιστικού τύπου, νεο-σταλινική, νεο-ναζιστική, αντιχριστιανική θεολογία, δεν νομίζουμε να έχει εκστομισθεί από επισκοπικά χείλη εδώ και δεκαετίες!

Οφείλουμε να συγχαρούμε θερμά τον κ. Νεκτάριο για τα μαθήματα νεοφασιστικού - χριστιανισμού που δίνει μέσω διαδικτύου, στο πλαίσιο της νέας πολυπολιτισμικής Θεολογίας που ακολουθεί εκείνος και η ομάδα των φίλων του Θεολόγων της πολυπολιτισμικότητας και της αποδόμησης.

Και μία ακόμη τελευταία, αλλά όχι ασήμαντη διαπίστωση. Ίσως τελικά, να έχει σημαντική αξία η επισήμανση του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Πειραιώς κ. Σεραφείμ, ότι «το μόνο ουσιώδες πρόβλημα της Εκκλησίας είναι η έλλειψη ομολογίας, η εκκοσμίκευση και ο φόβος μην εκτεθούμε. Αν οι Επίσκοποι σήμερα ομολογούσαν την Αλήθεια-Πρόσωπο Χριστός, ο κόσμος μας δεν θα είχε αυτή την κατάντια7

Υποσημειώσεις:

1. Μητροπολίτης Αργολίδος Νεκτάριος, ''Μια απάντηση για τους καλοπροαίρετους'', ηλεκτρονική πηγή: http://www.romfea.gr/epikairotita-xronika/15432-argolidos-nektarios-mia-apantisi-gia-tous-kaloproairetous
2. Ό. π.
3. Ό. π.
4. Επιστολή της ΠΕΘ προς τον Αρχιεπίσκοπο Αθηνών και Πάσης Ελλάδος κ.κ. Ιερώνυμον και άπαντας τους Ιεράρχες της Ιεράς Συνόδου της Εκκλησίας της Ελλάδος (Αριθμ. Πρωτ.: 34, Αθήνα, 14 Φεβρουαρίου 2014), με τίτλο, Η ΠΕΘ θέτει τον Αρχιεπίσκοπο και τους Ιεράρχες προ των ευθυνών τους για το Μάθημα των Θρησκευτικών,  περιοδικό της ΠΕΘ «Κοινωνία», τεύχος 1, Ιανουάριος-Μάρτιος 2014, σ. 2.
5. Μητροπολίτης Αργολίδος Νεκτάριος, ''Μια απάντηση για τους καλοπροαίρετους''…
6. Ό. π.
7. Μητροπολίτης Πειραιώς Σεραφείμ, «Επιστολή Απάντηση του Μητροπολίτου Πειραιώς προς τον Μητροπολίτη Αργολίδος», ηλεκτρονική πηγή: http://aktines.blogspot.gr/2017/06/blog-post_80.html και http://thriskeftika.blogspot.gr/2017/06/blog-post_13.html

Η Π.Ε.Θ., Η ΣΥΝΟΔΟΣ ΤΗΣ ΚΡΗΤΗΣ ΚΑΙ Η ΜΟΝΗ ΒΑΤΟΠΑΙΔΙΟΥ


Η Π.Ε.Θ., Η ΣΥΝΟΔΟΣ ΤΗΣ ΚΡΗΤΗΣ ΚΑΙ Η ΜΟΝΗ ΒΑΤΟΠΑΙΔΙΟΥ

Του κ. Παναγιώτη Νούνη, Θεολόγου
=====

Είναι αδιανόητον η Παγκύπριος Ένωση Ελλήνων Θεολόγων της Κύπρου (Π.Ε.Ε.Θ.) να καταγγέλει διά των εκπροσώπων της και επίσημα συγκεκριμένους κύπριους ιεράρχες και γενικώς την διοίκηση της Εκκλησίας της Κύπρου, ότι διενεργούσι μέσω αρχιεπισκοπικών Θεολογικών Ημερίδων τινά ανίερον προσηλυτισμόν και προπαγάνδα υπέρ των ληστρικών αποφάσεων της Συνόδου των Αρχιοικουμενιστών, και η εξ Ελλάδος ομότιμη Π.Ε.Θ. να ποιεί την νήσσαν στο ταυτόσημον ζήτημα.

Και επειδή κάμνω υπομονή πολύ καιρό τώρα τους αδελφούς και πατέρες ώστε να δώ πότε ακριβώς θα φιλοτιμηθούσι για να ξεκαθαρίσουν απόλυτα το ζήτημα της Συνόδου της Κρήτης, επιθυμώ, όπως διαγραφώ άμεσα από μέλος της Π.Ε.Θ. και να διακόψω την συνεργασία μου μαζί τους, για τρείς εξίσου σημαντικώτατους λόγους, διότι:

(1) Δεν εκφράζει πλέον, επισήμως, την ορθόδοξη γραμμή ή παραδοσιακή θέση ή πατερική στάση των θεολόγων μελών της, περί της Ληστρικής και παγκακόδοξης Συνόδου της Κρήτης. Δεν τόλμησε δηλαδή να διατυπώσει γραπτώς και επίσημα ΟΥΔΕΜΙΑ αποδεικτική θεολογική θέση.

(2) Η Π.Ε.Θ. χρηματίζεται με τρισχίλια αργύρια, ή και λαμβάνει μεγάλη οικονομική ενίσχυση «3.000 (τρείς χιλιάδες ευρώ) για κάθε τεύχος» του περιοδικού των απανταχού Ελλήνων θεολόγων «ΚΟΙΝΩΝΙΑ», από την Ιερά Μονή Βατοπαιδίου…!

(3) Παίζουσι την τυφλόμυγα, στο ζήτημα των φοβερών αιρετικών πλανών και νεοβαρλααμικών κακοδοξιών του Γέροντος Ιωσήφ του Χαμογελαστού, όπου τις αποκαλύπτωσι συστηματικά προς τιμήν τους ο κ. Βασίλειος Χαραλάμπους και άλλοι Κύπριοι θεολόγοι.

Έλειψε να ληφθεί ένα είδος οικονομικής ενίσχυσης από κάποιαν Ιεράν Μητρόπολη που να ορθοδοξεί και να διενεργεί γνήσιον αντιΟικουμενιστικόν αγώνα; Έλειψαν τα ορθόδοξα ιερά Κοινόβια και Ησυχαστήρια που διενεργώσι τον ίδιο ομολογιακόν αγώνα κατά των νεοΦαναριωτών Οικουμενιστών για να υποστηρίξουν οικονομικώς το περιοδικόν μας; Έλειψαν οι αντιοικουμενιστές αλλά και εύποροι θεολόγοι ή κληρικοί, ομογενείς ή και γηγενείς, που μελετούσι και αγαπούσι σφόδρα το εν λόγω περιοδικόν μας για να το προστατεύσουν από τέτοια μεγίστην πτώσιν… να χρηματίζονται από το εκκοσμικευμένο μοναστικό σύστημα (Βαλτοπέδιον) της ενδοΕλλαδικής ή και εξωΕλλαδικής εκκλησιαστικής Πολιτικής του Φαναρίου;

Ως γνωστόν, οι επίσημες διακηρύξεις του σεβαστού Ηγουμένου αυτής Γέροντος Εφραίμ Βατοπαιδινού είναι υπέρ της Ληστρικής Συνόδου. Επευλογεί ανίερον συμμετοχήν νεοΒατοπαιδινών Μοναχών του σε Συμπροσευχές μετα τινών αιρετικών Φραγκολατίνων. Διενεργεί, τώρα τελευταία, έντονο προπαγανδιστικόν και παρασκηνιακόν αγώνα υπέρ του λαοπλάνου Φαναρίου, και κατά των υγιών και ιερώς αποτειχισθέντων αντιΟικουμενιστών συλλειτουργών και αδελφών του. Ο ίδιος Γέρων είναι υπέρ (!) των «κατ΄οικονομία» Συμπροσευχών μετά των Σχισμαστικών και Αιρετικών. Προσπαθεί με κάθε μέσω, ακόμη και δια της βαλτοπεδινής «ελεημοσύνης» του, να επιβάλλει την προσωπικότητά του, να προσεταιρισθεί, σκόπιμα, και να εκμεταλευθεί το υψηλότατον και ορθόδοξον κύρος παραδοσιακών Ιερών Κοινοβίων για να παρουσιάσει φαίνεται μίαν ψευδώνυμον αλλά παγκόσμιον διαδικτυακήν «καλή» εικόνα προς τους οπαδούς του.

Ωστόσον, το πλέον τρομακτικόν, είναι που ο π. Εφραίμ, φαίνεται με μόλις πρόσφατα θλιβερά δημοσιεύματα, τα οποία διεσταύρωσε ο γράφων, ότι είναι και ο μέγας αρχηγέτης-ανδρείκελον του σιωπηλού και ανεπίσημου, μέχρι στιγμής, εν αδίκω διωγμού της Αθωνικής Μοναστικής Πολιτείας κατά εκείνων των Αγιορειτών Πατέρων που διέκοψαν Ιεροκανονικώς το μνημόσυνο του σύγχρονου Αιρεσιάρχου και πολυΜοιχεπιβάτου Οικουμενιστού Πατριάρχου κ. Βαρθολομαίου.

Οι συμπτώσεις είναι πολλές, κατά των βαλτοπεδινών πατέρων, πολλώ δε μάλλον μετά της χρηματίζουσας και ΑΝΟΜΗΣ σιωπής των οργανομένων συναδέλφων ελλαδιτών θεολόγων της Π.Ε.Θ., για το ίδιον ακριβώς ζήτημα, και ΔΕΝ είναι καθόλου τυχαίες.

ΠΗΓΗ: 

Ιστολόγιον «ΑΠΟΛΟΓΗΤΙΚΑ», Η ΑΝΙΕΡΗ ΜΕΓΙΣΤΗ ΒΑΛΤΟΠΕΔΙΝΗ ΕΝΕΡΓΕΙΑ ΤΗΣ ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΑΣ ΕΝΩΣΕΩΣ ΤΩΝ ΘΕΟΛΟΓΩΝ (Π.Ε.Θ.) , http://apologitikaa.blogspot.com.cy/2017/05/blog-post.html

ΔΗΛΩΣΕΙΣ ΠΑΝΙΚΟΥ ΑΠΟ ΤΟΝ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗ ΣΙΔΗΡΟΚΑΣΤΡΟΥ


ΔΗΛΩΣΕΙΣ ΠΑΝΙΚΟΥ ΑΠΟ ΤΟΝ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗ ΣΙΔΗΡΟΚΑΣΤΡΟΥ

Του π. Νικόλαου Μανώλη
======

Πανικόβλητος ο μητροπολίτης Σιδηροκάστρου κ. Μακάριος, δεν μπόρεσε να κρατήσει τα προσχήματα. Πρόσβαλε τους πάντες για να μείνει στον αφρό. Αλλά αποκαλύφθηκε... Με μηδενικές θεολογικές γνώσεις για το ιεροκανονικό θέμα της διακοπής μνημοσύνου, ένθερμος υπερασπιστής της παναίρεσης του Οικουμενισμού, θιασώτης της δεσποτικής νοοτροπίας και του εξευτελισμού του απλού κληρικού, επικαλέστηκε θεωρίες συνωμοσίας και φανταστικούς εχθρούς για να χλευάσει και να ειρωνευτεί τον πατέρα Φώτιο Τζούρα, ως αδαή, αγράμματο, παίγνιο στα χέρια φανατικών και ακραίων αντιοικουμενιστών...

Τί να πρωτοσχολιάσεις από αυτά που λέει; 

Κάθε φράση του είναι να τραβάς τα μαλλιά σου… Μου θυμίζει στο ύφος και στους λόγους τον δικό μου επίσκοπο, τον γερασμένο δεσπότη Θεσσαλονίκης κ. Άνθιμο. Νομίζω άλλωστε πως συνδέονται πνευματικά.

Ξαφνικά, όλοι ξέχασαν τα πεπραγμένα των παλαιών αγίων, όπως του αγ. Γρηγορίου Παλαμά, αλλά και των μητροπολιτών και των άλλων πατέρων του 1969-1973, που διέκοψαν το μνημόσυνο του πατριάρχη Αθηναγόρα και βαπτίζουν τη διακοπή μνημοσύνου ως κάτι άγνωστο στην Εκκλησιαστική ιστορία. Φαίνεται ότι για τον Σιδηροκάστρου, η Εκκλησία είναι οργάνωση ρασοφόρων με διοικητές τους ομοίους του. Στηνψευδοσύνοδο του Κολυμπαρίου, μαζί με τους υπόλοιπους συνοδικούς, έβαλε την υπογραφή του και αυτός σε αποφάσεις που καταλύουν την Ορθόδοξη εκκλησιολογία και καθιστούν τον Οικουμενισμό δόγμα της Εκκλησίας...

Ο κ. Μακάριος, αντιμετωπίζει την διακοπή του μνημοσύνου του από τον πατέρα Φώτιο, με την μέθοδο των διώξεων και των απειλών, χωρίς να φοβάται ότι με τις πράξεις του αυτές έρχεται σε ευθεία αντίθεση με το θέλημα του Θεού, με την ίδια την κεφαλή της Εκκλησίας τον Ιησού Χριστό, και ότι καθίσταται κατ’ αυτόν τον τρόπο θεομάχος. Ενώ ο ιερός κανόνας (ο ΙΕ΄ της πρωτοδευτέρας συνόδου) απαγορεύει να τιμωρούνται οι ιερείς που διακόπτουν το μνημόσυνο των εν δυνάμει αιρετικών επισκόπων, των ψευδεπισκόπων όπως τους ονομάζει, ακόμη και προ της συνοδικής καταδίκης αυτών, ο Σιδηροκάστρου ανακοινώνει τιμωρίες και διώξεις. Οι ιεροί κανόνες και οι άγιοι, ομιλούν για τον έπαινο από την Εκκλησία αυτών που διακόπτουν το μνημόσυνο των επισκόπων για λόγους Πίστεως, όχι για τιμωρίες και διώξεις. Δυστυχώς ο κ. Μακάριος, δεν διαθέτει ούτε το βίωμα, ούτε την νομοκανονική κατάρτιση, αλλά ούτε και την σοφία του Φαρισαίου Νομοδιδασκάλου Γαμαλιήλ που συμβούλεψε το συνέδριο των Φαρισαίων να αφήσουν τους Αποστόλους ήσυχους “ὅτι ἐὰν ᾖ ἐξ ἀνθρώπων ἡ βουλὴ αὕτη ἢ τὸ ἔργον τοῦτο, καταλυθήσεται· εἰ δὲ ἐκ Θεοῦ ἐστιν, οὐ δύνασθε καταλῦσαι αὐτό, μήποτε καὶ θεομάχοι εὑρεθῆτε”. 

Η διακοπή του μνημοσύνου των αιρετιζόντων επισκόπων από τους απλούς παπάδες θα γίνει το εγερτήριο σάλπισμα που θα ξυπνήσει το κοιμώμενο ποίμνιο της Ελλαδικής Εκκλησίας και όχι μόνο. Σύντομα οι ιερείς που θα αντιδράσουν θα είναι εκατοντάδες και οι απλοί πιστοί εκατοντάδες χιλιάδες. Όχι εκτός Εκκλησίας, όχι σε σχίσματα και παρασυναγωγές όπως μας κατηγορούν και μας ωθούν. Εντός Εκκλησίας, αλλά εκτός της αίρεσης. Η Ορθοδοξία θα νικήσει και τον Οικουμενισμό όπως τόσες και τόσες αιρέσεις κατά το παρελθόν. Δεν θα την σώσουμε εμείς, αλίμονο αν το πιστεύαμε αυτό. Αυτή θα μας σώσει γιατί σαν στρείδια θα μείνουμε κολλημένοι πάνω της, γιατί δεν θα ακολουθήσουμε ξένα φώτα και πλάνες φωνές οικουμενιστικής αγαπολογίας.

Λυπάμαι για τον μητροπολίτη Σιδηροκάστρου. Ο πατήρ Φώτιος με την διακοπή του μνημοσύνου, του έδωσε χρυσή ευκαιρία να κάνει μια ανασκόπηση της μέχρι τώρα πορείας του και να στρίψει το τιμόνι του επισκοπικού του βίου προς την Ορθοδοξία. Από τις δηλώσεις του δεν φάνηκε κάτι τέτοιο. 

ΠΗΓΗ:

Κατάνυξις

ΠΑΤΕΡΙΚΑ ΑΠΟΦΘΕΓΜΑΤΑ 117


ΠΑΤΕΡΙΚΑ ΑΠΟΦΘΕΓΜΑΤΑ

117


Ανθολογία κειμένων κ. Ραφαήλ Χαραλάμπους
=====

Έχουμε λάβει εξουσία να γίνουμε παιδιά του Θεού. Δεν γινόμαστε όμως, αν δεν ξεντυθούμε τα πάθη.

Οσίου Θαλασσίου

*****

Αγωνίσου για τις εντολές του Χριστού μέχρι θανάτου, γιατί αν καθαριστείς με αυτές, θα εισέλθεις εις την αιώνια ζωή.

Οσίου Θαλασσίου

*****

Χρειάζεται πολλή προσοχή και προσευχή, ώστε κάθε μορφή αγάπης να είναι γνήσια και αγνή.

Γέροντος Γεωργίου Καψάνη

*****

Η εγκράτεια, ο αλληλοσεβασμός και η προσευχή των γονέων αποθησαυρίζονται στα παιδιά κι επιστρέφουν ως χαρά και ευλογία στους γονείς.

Οσίου Παϊσίου Αγιορείτου

*****

Ο Ιησούς Χριστός έδωσε στην ανθρώπινη φύση: με το πάθος Του την απάθεια, με τους κόπους Του την άνεση και με τον θάνατό Του την αιώνια ζωή.

Αγίου Μαξίμου του Ομολογητού

*****

Αυτός είναι ο κόσμος, γεμάτος θλίψεις και βάσανα. Όποιος θέλει να ευχαριστήσει τον Θεό, θα λυπηθεί σε αυτό τον κόσμο.

Γέροντος Εφραίμ Κατουνακιώτου

*****

Ο Θεός δεν έχει όρια, γι΄ αυτό και η αγάπη είναι άπειρη και δεν γνωρίζει μέτρο. Η αγάπη είναι εκπλήρωση όλου του νόμου.

Αγίου Διαδόχου Φωτικής

*****

Δύο κακά έκανε ο λαός μου. Εγκατέλειψε Εμένα, την πηγή της ζωής και έσκαψαν γι’ αυτούς ελαττωματικές στέρνες, που δεν μπορούν να κρατήσουν νερό.

Προφήτου Ιερεμίου

ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΤΟΥ ΠΕΙΡΑΙΩΣ ΣΕΡΑΦΕΙΜ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΑΡΓΟΛΙΔΟΣ ΝΕΚΤΑΡΙΟ Ζ΄


ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΤΟΥ ΠΕΙΡΑΙΩΣ ΣΕΡΑΦΕΙΜ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΑΡΓΟΛΙΔΟΣ ΝΕΚΤΑΡΙΟ
Ζ΄

=====

Στὴ συνέχεια φτάνετε σὲ πραγματικὰ ἀπίστευτες ἰσοπεδώσεις καὶ ἀπαξίωση τῶν πιστῶν. Θεωρεῖτε τὴν πίστη «τῶν περισσοτέρων χριστιανῶν» ὡς «δεισιδαιμονία». Ὅτι «ἐλάχιστα πράγματα γνωρίζουν. Τὸ μόνο ποὺ ξέρουν εἶναι νὰ ξεματιάζουν! «Ἀλήθεια θὰ ἄξιζε νὰ κάναμε μία στατιστικὴ νὰ δοῦμε πόσες «ξεματιάστρες» διαθέτει ἡ ἐκκλησία μας. Κάποτε διέθετε Ἀποστόλους, προφῆτες, διδασκάλους, δυνάμεις, χαρίσματα ἰαμάτων, ἀντιλήψεις, κυβερνήσεις, γένη γλωσσῶν. Στὶς μέρες μας τὰ περισσότερα χαρίσματα ἐξαφανίστηκαν ἢ ἐλαχιστοποιήθηκαν. Ἀντικαταστάθηκαν ἀπὸ τὸ «ξεμάτιασμα»!" 

Εἰλικρινὰ δὲν μπορῶ νὰ κατανοήσω τὴ ρηχότητα τῆς σκέψης Σας καὶ τὴν ἐπιπόλαια ἐνατένιση τῆς ἱστορίας τῆς Ἐκκλησίας. Ἀναρωτηθήκατε γιατί στὴν ἐποχὴ μᾶς σπανίζουν οἱ χαρισματοῦχοι; Γνωρίζετε μήπως τὴ διαβρωτικὴ δράση τοῦ σύγχρονου οἰκουμενιστικοῦ θρησκευτικοῦ συγκρητισμοῦ καὶ τὴν τεράστια εὐθύνη τῶν θιασωτῶν τοῦ οἰκουμενισμοῦ γι’αὐτό;

Ἀκολούθως γράψατε τὸ ἀπίστευτο: «Μοῦ φαίνεται λοιπὸν παράλογο νὰ ἀναθεματίζουμε ὅλους τους ἄλλους, ἐκτὸς ἀπὸ τοὺς κατ’ ὄνομα Ὀρθοδόξους Χριστιανοὺς μὲ αἱρετικὲς ἀντιλήψεις»! Δηλαδὴ τί θέλετε νὰ κάνετε, μία «Ἐκκλησία τῶν Καθαρῶν»; Δὲν γνωρίζετε τὴν Παραβολὴ τῆς σαγήνης, μὲ τὴν ὁποία εἰκονίζεται ἡ Ἐκκλησία, στὴν ὁποία συνυπάρχουν οἱ «τέλειοι» μὲ πνευματικὰ ἀσθενεῖς γιὰ θεραπεία; Ταυτίζετε τοὺς ἀκατήχητους χριστιανοὺς μὲ τοὺς συνειδητοὺς αἱρετικούς!

Στὴ συνέχεια Σᾶς πειράζουν ἀφόρητα οἱ συνεχεῖς ἀναφορές μου στὶς διάφορες θρησκεῖες τοῦ κόσμου καὶ ἡ κατάδειξη τῶν πλανῶν καὶ τῶν ἐχθρικῶν διαθέσεων των κατὰ τῆς Ἐκκλησίας καὶ τοῦ Χριστιανισμοῦ γενικότερα. Γράφετε γιὰ «φοβία» κάποιου πιστοῦ της μητροπολιτικῆς μας περιφέρειας, ὅτι δῆθεν «φοβᾶται νὰ πάει στὴν ἐκκλησία ἀπὸ τὶς δηλώσεις» μου. Γιατί δὲν ἦρθε σὲ μένα νὰ τὸ πεῖ καὶ ἀπευθύνθηκε σὲ Σᾶς; Ἐπιτρέψτε μου νὰ ἀμφιβάλω γιὰ τὸ ὅτι εἶναι ὑπαρκτὸ αὐτὸ τὸ πρόσωπο! Τώρα τὸ γιατί στηλιτεύω τὶς θρησκευτικὲς πλάνες τῶν διαφόρων θρησκειῶν, αὐτὸ ἀπορρέει ἀπὸ τὸ καθῆκον μου ὡς Ἐπισκόπου τῆς Ἐκκλησίας, νὰ καταδεικνύω τὶς πλᾶνες στὸ χριστεπώνυμο πλήρωμα τῆς τοπικῆς μου Ἐκκλησίας καί μάλιστα σήμερα πού ὀργανώνεται ὁ προσηλυτισμός τοῦ Ἰσλάμ στήν πατρίδα μας. Ἐδῶ ἀκριβῶς ἐντάσσεται καί ἡ προσχηματική ἐπιστολή μου πρός τόν Πρόεδρο τῆς Γείτονος πού καθώς διευκρίνισα καί δέν τό λάβατε καθόλου ὑπ’ ὄψιν Σας, δέν εἶχε σκοπό τήν μεταστροφή του ἀλλά τήν κυκλοφόρηση τῆς ἀποδόμησης τῆς ψευδοθρησκείας τοῦ Ἰσλάμ, πρός χάριν τῆς ὁποίας ἡ Ἑλληνική Πολιτεία δημιούργησε Νομικό Πρόσωπο καί κατασκεύασε Ἰσλαμικό τέμενος μέ χρήματα τοῦ Κρατικοῦ Προϋπολογισμοῦ καί ἡ Θεολογική Σχολή τοῦ ΑΠΘ ἀνίδρυσε κατεύθυνση Ἰσλαμικῶν Σπουδῶν. Δέν Σᾶς ἐνοχλεῖ ὅτι ἡ ψευδοθρησκεία τοῦ Ἰσλάμ διδάσκει στήν Σούρα «Ὁ Οἶκος Ἰμράν» τοῦ Κορανίου καί στόν στίχο 59 «Ὁ Ἰησοῦς ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ εἶναι σάν τόν Ἀδάμ, ὁ Θεός τόν ἔπλασε ἀπό χῶμα καί ἔπειτα εἶπε νά γίνει καί ἔγινε» πού ἀποτελεῖ ἐπιβίωση τῆς κατεγνωσμένης αἱρέσεως τοῦ Ἀρειανισμοῦ; 

Τί κάνετε Ἐσεῖς γιά νά καταδειχθεῖ αὐτή ἡ δαιμονικῆς ἔμπνευσης ψευδοθρησκεία στό λαό μας σήμερα πού ἐπιδιώκεται νά καταστῆ καί αὐτή ὅπως ζητοῦν οἱ μουσουλμανικές ὀργανώσεις ἐπίσημη θρησκεία στή Χώρα (βλ. στό διαδίκτυο τήν συνέντευξη τοῦ Ναΐμ Ἐλγαντούρ, Προέδρου τῆς Μουσουλμανικῆς Ἑνώσεως τῆς Ἑλλάδος). 

Θέλω λοιπόν νά προφυλάξω ἀπὸ τὸν σύγχρονο συγκρητισμό, τὸν ὁποῖο προωθεῖ ὁ Οἰκουμενισμός, στὸν ὁποῖο εἶναι δυστυχῶς στρατευμένοι καὶ δικοί μας «ὀρθόδοξοι» καί ἀσφαλῶς δέν πάσχω ἀπό τόν μεγαλοϊδεατισμό τοῦ «ἥρωα». Θέλω νά μιμηθῶ, στὸ μέτρο τῆς δικῆς μου μικρότητας καὶ μετριότητας, τοὺς ἁγίους Πατέρες, ὅπως τοὺς ἁγίους Ἰωάννη Δαμασκηνὸ καὶ Γρηγόριο Παλαμᾶ, οἱ ὁποῖοι στηλίτευσαν μὲ σφοδρότητα τὸ Ἰσλάμ. Ὅταν μιλάω, ἀναλαμβάνω καὶ τὴν εὐθύνη τῶν λεγομένων μου καί ποτέ δέν ἐκφράζω δικό μου λόγο ὅπως μέ κατηγορεῖτε καί παρακαλῶ νά ἀναδιφήσετε τά κείμενά μου καί νά βρεῖτε μία λέξη πού νά εἶναι δική μου. Ὅ,τι  ἔχω γράψει ἀποτελεῖ διαχρονική πίστη τῆς Ἐκκλησίας καί θεόσοφη σκέψη τῶν ἁγίων Πατέρων. Στήν Ὀρθοδοξία δέν ἔχομε προσωπικό λόγο. Ἐάν θελήσωμε νά ἀρθρώσωμε προσωπικό λόγο ὅπως, ἡ μεταπατερική ἤ συναφειακή θεολογία τότε περιπίπτωμε στήν αἵρεση καί τήν κακοδοξία.


(Συνεχίζεται)

ΣΤΗΣ ΑΝΑΤΟΛΗΣ ΤΑ ΜΕΡΗ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΩΝ ΛΗΜΕΡΙ


ΣΤΗΣ ΑΝΑΤΟΛΗΣ ΤΑ ΜΕΡΗ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΩΝ ΛΗΜΕΡΙ

Του κ. Ανδρέα Κυριακού, Θεολόγου
=====

Όπως μεταδίδει το jp-newsgate.net την Κυριακή, 18η τρέχοντος, στη Σινασό της Καππαδοκίας λειτουργήθηκε η εκκλησία των Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης. Της Θ. Λειτουργίας προΐστατο ο Μακαριώτατος Πατριάρχης Ιεροσολύμων κ. Θεόφιλος, συλλειτουργούντων δύο ιεραρχών από την Κύπρο και τα Ιεροσόλυμα αντιστοίχως, ενώ παρίστατο συμπροσευχόμενος και ο Οικουμενικός Πατριάχης κ. Βαρθολομαίος. 

Όμως συμπροσευχόμενοι παρέστησαν και δύο ΜΗ Ορθόδοξοι, Παπικοί για την ακρίβεια αξιωματούχοι, ήτοι ο «επίσκοπος» Λέτσε κ. Ντομένικο Ουμπέρτο ντι Αμπρόζιο και ο «επίσκοπος» Μπάρι κ. Φραντσέσκο Κακούτσι, μαζί με τον φραγκόπαπα κ. Αντρέα Παλμιέρι, στέλεχος του κράτους του Βατικανού. 

Οι οικουμενιστικοί σχεδιασμοί κινούνται μεθοδικά, συστηματικά κι ασυγκράτητα. Πρέπει πάση θυσία να εμπεδωθεί σε όλους, σοφοίς τε και ανοήτοις, ότι οι αποφάσεις του Κολυμβαρίου (περί «ετεροδόξων Εκκλησιών και Ομολογιών» και όχι μόνο) δεν είναι κενό γράμμα, αλλά οφείλουν να υλοποιούνται καθ’ εκάστην. 

Επομένως ας μη βαυκαλίζεται ο αιθεροβάμων αρθρογράφος του «Ορθόδοξου Τύπου» με την ιδέα ότι η «Σύνοδος» της Κρήτης … απέθανε και ετάφη. Με ευσεβοποθισμούς και με το «έτσι είναι, αν έτσι νομίζετε» δεν λύνονται τα προβλήματα. 

Ο Μακαριώτατος Ιεροσολύμων, στην ομιλία του στην ανωτέρω Λειτουργία, τόνισε ότι η «Σύνοδος» της Κρήτης εγένετο «επινεύσει και οδηγία και παραμυθία του Παρακλήτου Πνεύματος»!!!

Το Παράκλητο Πνεύμα, επινεύσει και οδηγία του οποίου συνετάγησαν οι Ιεροί Κανόνες, έδωσε οδηγία στους συμμετασχόντες στη Σύναξη του Κολυμβαρίου, να τους ποδοπατούν και να τους παραβιάζουν σκαιότατα, χωρίς ανάπαυλα; 

Μήπως επινεύσει του Παρακλήτου Πνεύματος οδήγησε ο Μακαριώτατος την Εκκλησία των Ιεροσολύμων στη συγκρητιστική Βάβελ του «Παγκοσμίου Συμβουλίου Εκκλησιών», όπου χάνει η μάνα το παιδί και το παιδί τη μάνα; 

Επινεύσει, μήπως, Πνεύματος του Παναγίου ο Μακαριώτατος δωρίζει αβέρτα «ιερά Κοράνια»; Μήπως αγνοεί ότι εκεί, στις σελίδες του Κορανίου, το Άγιο Πνεύμα (το Τρίτο Πρόσωπο της Αγίας Τριάδος) ταυτίζεται με τον … αρχάγγελο Γαβριήλ; Αν διαφωνεί με την άνω ποταμών μωαμεθανική αυτή κακοδοξία τι άξιον λόγου βρίσκει στο Κοράνιον, ώστε να το δωρίζει;

Με λεκτικές κορώνες και θέσεις πόρρω απέχουσες της αληθείας ΔΕΝ ησυχάζει η ορθόδοξη συνείδηση. Ούτε θα δεχθεί και θα αποδεχθεί τις αντορθόδοξες αποφάσεις οιωνδήποτε. Όσος καιρός και αν περάσει.

ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΟΥ ΑΧΥΡΩΔΗ ΔΙΔΑΓΜΑΤΑ


ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΟΥ ΑΧΥΡΩΔΗ ΔΙΔΑΓΜΑΤΑ

Του κ. Ανδρέα Κυριακού, Θεολόγου
=====

Στο γνωστό του άρθρο («Αμήν» 8.6.) ο κ. Ιωάννης Μπουγάς δεν κρύβεται, μήτε κομπιάζεΙ, ούτε μασά τα λόγια του. Μιλά ευθέως για «οικουμενικές (γράφε οικουμενιστικές) πρωτοβουλίες ενότητος». Μεταξύ άλλων εισηγείται: «Για παράδειγμα στην πόλη των Πατρών θα μπορούσαν οι κατοικούντες χριστιανοί, ορθόδοξοι, καθολικοί, προτεστάντες και κάποιοι άλλοι διαφόρων χριστιανικών κοινοτήτων κληρικοί και λαϊκοί, να συμπροσευχηθούν κατά τη διάρκεια ενός εσπερινού προς τιμήν του Αποστόλου Ανδρέα, κάτι αντίστοιχο μπορεί να γίνει σε όλες τις πόλεις, αλλά και στις μικρότερες κοινότητες, έστω κι αν κατοικούν ελάχιστοι αδελφοί μας διαφόρων χριστιανικών οικογενειών». 

Πριν σχολιάσουμε οτιδήποτε από τα ανωτέρω αναρωτηθήκατε από πού αντλεί ο Ελλογιμώτατος όλον αυτό το οικουμενιστικό θράσος; Μα, φυσικώ τω λόγω, από τα αποφασισθέντα προ έτους στο Κολυμβάριο Χανίων. Δεν θεσμοθετήθηκε εκεί γυμνή τη κεφαλή, κυρίως με το Άρθρο 6 περί «ετεροδόξων Εκκλησίων και Ομολογιών», ο Οικουμενισμός; Γι’ αυτό επείγει, κατ’ αυτόν, ο εδώ και τώρα συμφυρμός και συναγελασμός μετά πάντων των αιρετικών εις συμπροσευχάς. Όλοι μαζί συμπροσευχόμενοι: Ορθόδοξοι, Παπικοί (που ανεκήρυξαν ένα θνητό άνθρωπο, τον πάπα, σε ανθρωπόθεο, που αντιμάχονται το Πνεύμα το Άγιο, που δεν άφησαν σημείο της πίστεως που να μην το αλλοτριώσουν), Προτεστάντες (που βλασφημούν τη Θεοτόκο, που απορρίπτουν ως εικονομάχοι τις άγιες εικόνες, που περιφρονούν σκαιότατα τα Μυστήρια, που «ευλογούν» τη διαστροφή), Μονοφυσίτες (που ΔΕΝ πιστεύουν ότι ο Χριστός είναι ταυτοχρόνως Θεός και άνθρωπος, αλλά διαδίδουν εμμανώς ότι η θεότητά Του απορρόφησε την άνθρωπότητα)!!! ΟΛΟΙ “επί το αυτό”. 

Ούτε που ιδρώνει τ’ αυτί του για τις απαγορεύσεις των Ιερών Κανόνων. Ας σημειώνει λ.χ. ο Κανών ΜΕ΄(45ος) των Αγίων Αποστόλων: «Επίσκοπος ή πρεσβύτερος ή διάκονος αιρετικοίς συνευξάμενος μόνον αφοριζέσθω, ει δε επέτρεψεν αυτοίς ως κληρικοίς ενεργήσαι τι καθαιρείσθω». Το πιο αστείο είναι ότι με ουδέτερες εκφράσεις, όπως λ.χ. «χριστιανικές οικογένειες» προσπαθεί να περιγράψει τους αιρετικούς και να διαγράψει και να απαλείψει το κακόδοξό τους παρελθόν αλλά και το κακόφρον παρόν. Δεν του λέει απολύτως τίποτε ο λόγος του Αποστόλου Παύλου: «Αιρετικόν άνθρωπον μετά πρώτην και δευτέραν νουθεσίαν ΠΑΡΑΙΤΟΥ»;

Tuesday, June 20, 2017

ΕΞΑΙΡΕΤΟ ΑΡΘΡΟ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΣ ΛΩΡΙΤΟΥ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΤΟΥ π. ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ ΒΟΛΟΥΔΑΚΗ



ΕΙΣΑΓΩΓΙΚΟ ΣΗΜΕΙΩΜΑ

Του Παναγιώτη Τελεβάντου
=====

Δημοσιεύουμε πιο κάτω ένα εξαίρετο -με όλη τη σημασία του όρου- κείμενο της κυρίας Ελένης Λωρίτου, που έστειλε στον “Ορθόδοξο Τύπο”.

Όπως θα διαπιστώσει αμέσως ο καλός αναγνώστης πρόκειται για μνημείο λόγου και Θεολογίας και καρπό χριστιανικής αγάπης και έγνοιας για την κατά Θεόν προκοπή μας.

Δημοσιεύσουμε ολόκληρο το άρθρο παρόλον ότι είναι πολύ εκτενές. Ως γνωστόν αποφεύγουμε συστηματικά να δημοσιεύουμε εκτενή κείμενα επειδή τα εκτενή κείμενα -και δη αυτά που δεν χωρίζονται σε ενότητες- δεν διαβάζονται.

Δημοσιεύσουμε, λοιπόν, τώρα χωρίς σχολιασμό ολόκληρο το εκτενές άρθρο της κυρίας Λωρίτου με τη συνοδευτική επιστολή που έστειλε στον “Ορθόδοξο Τύπο”, για να μπορέσει ο αναγνώστης να αποκτήσει ολοκληρωμένη αντίληψη του πνεύματος του κειμένου. Θα επανέλθουμε, ίσως, να το σχολιάσουμε και να το αναδημοσιεύσουμε τμηματικά για να βοηθήσουμε τους αναγνώστες να εμπεδώσουν καλύτερα αυτά που αναφέρει.

Το άρθρο της κυρίας Λωρίτου χωρίσαμε και τιτλοφορήσαμε αυθαίρετα σε ενότητες για να γίνει περισσότερο προσιτό στους αναγνώστες.

Ευχαριστώ θερμά την κυρία Λωρίτου για τη ευγένεια και την τιμή να κοινοποιήσει στο ιστολόγιό μας το εξαίρετο αυτό κείμενο.

*****

Η ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΣ ΛΩΡΙΤΟΥ ΣΤΟΝ “ΟΡΘΟΔΟΞΟ ΤΥΠΟ”
=====

Αξιότιμε κύριε Διευθυντά,

Μετά λύπης μου αναγκάζομαι να σας στείλω την επιστολή που περιέχεται στο προηγούμενο μήνυμά μου. Προσπάθησα αυτόν τον διάλογο να τον κρατήσω, όπως διαπιστώσατε, μακρυά από τις στήλες της εφημερίδος, σε άλλους  δημοσιογραφικούς χώρους με φειδώ και προς τον χώρο της εφημερίδος και προς τους αναγνώστες, όμως τον αγνοήσατε με πρόσχημα, ότι δεν τον στείλαμε στους ενδιαφερομένους, δηλαδή σε εσάς. 

Με έκπληξη είδαμε, ότι αυτά τα θέματα τα κάνατε πρωτοσέλιδα και αναφερθήκατε -συγκεκριμένα ο π.   Ιερόθεος Αργύρης- σε εμένα προσωπικά με τα αρχικά μου. Συνεπώς προκύπτει η υποχρέωσή σας, να δημοσιεύσετε την επιστολή ή το άρθρο του προηγουμένου μηνύματός μου με τίτλο “Πόσο πολύ απέθανε και ετάφη η Σύνοδος της Κρήτης”, που συνοψίζει όλα τα σχετικά δημοσιεύματα και σχολιάζω τις αιτιάσεις του π. Ιερόθεου. Προς Θεού! Μην επαναλάβετε το λάθος να την κάνετε πρωτοσέλιδο, όπως θα έπρεπε, εφ’ όσον απαντά σε πρωτοσέλιδες αναφορές στο όνομά μου. Θεωρώ ότι αυτά τα θέματα δεν προσφέρονται για πρωτοσέλιδα μιας εφημερίδος που θέλει να σέβεται τον εαυτόν της! Είμαι ευχαριστημένη να την δημοσιεύσετε στην προσφιλή μου στήλη των επιστολών, με την οποία και συναισθηματικά είμαι δεμένη, λόγω της παλαιάς μου σχέσης με αυτήν. Δεν είμαι άγνωστη στην συγκεκριμένη στήλη! 

Εννοείται, περιμένω και ευελπιστώ αυτή η δημοσίευση να γίνει μέσα σε εύλογο χρονικό διάστημα και όχι μετά την παρέλευση μεγάλου τινος, πράγμα που θα υποκινήσει την υποψία μας, ότι θέλετε να κάνετε τον χρόνο σύμμαχό σας. 

Αλίμονο, δεν είμαστε εχθροί, αδέλφια είμαστε, και δεν θα έπρεπε καν να υπάρχουν τέτοια θέματα, αυθορμήτως θα έπρεπε ο καθείς να αποδίδει την πρέπουσα τιμή στον άλλον μέσα στην εκκλησιαστική οικογένεια. Εφ’ όσον, όμως, μερικά πράγματα δεν είναι αυτονόητα, τουλάχιστον ας σεβαστούμε έναν ευπρεπή διάλογο. 

Δεν νομίζω ότι τα έννομα μέσα έχουν να προσφέρουν κάτι για τα θέματα που κουβεντιάζουμε. Νόμος μέσα στην Εκκλησία είναι ο θείος νόμος. Επικαλούμαι τον θείο νόμο της αγάπης. Όποιος φοβάται και λογαριάζει περισσότερο τον κοσμικό νόμο και όχι τον θείο, θα πρέπει να ψαχτεί, ότι κάτι δεν πάει καλά μαζί του από χριστιανικής απόψεως. Ελπίζω, λοιπόν, ότι θα δημοσιεύσετε την επιστολή μου χωρίς καμία περαιτέρω δική μου παρακίνηση.  

Εκ των προτέρων σας ευχαριστώ!

Ελένη Λωρίτου

*****



ΠΟΣΟ ΠΟΛΥ “ΑΠΕΘΑΝΕ ΚΑΙ ΕΤΑΦΗ” Η ΣΥΝΟΔΟΣ ΤΗΣ ΚΡΗΤΗΣ;
          
Η λανθασμένη γραμμή του “Ορθοδόξου Τύπου” καί τινων άλλων 

Της κυρίας Ελένης Λωρίτου
=====   

                                                                                     Η ιστορική και αγωνιστική εφημερίδα τουΟρθοδόξουΤύπου” επετέλεσε εκκλησιαστικό έργο και  λειτούργημα υπό την πνευματική επίβλεψη και καθοδήγηση αγίων ανθρώπων όπως ο ιδρυτής της π. Χαράλαμπος Βασιλόπουλος, ο π. Μάρκος Μανώλης, καθώς και ο διευθυντής της και καταξιωμένος δημοσιογράφος Γεώργιος Ζερβός. 

Στα πρωτοσέλιδά της και στις στήλες της  καταγράφηκε όλη η σύγχρονη εκκλησιαστική 
ιστορία, και την αρθρογραφία της τίμησαν οι πλέον επιφανείς προσωπικότητες του εκκλησιαστικού χώρου. Σε κάθε εκκλησιαστική  περίοδο ανέλαβε να αναδείξει τα μείζονα και κυρίαρχα εκκλησιαστικά θέματα και να πολεμήσει υπέρ αυτών με ομολογιακή παρρησία. 


ΠΑΡΕΚΚΛΙΣΗ ΑΠΟ ΤΗ ΓΡΑΜΜΗ ΤΟΥ “ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΤΥΠΟΥ”
_________


2.) Προσφάτως παρατηρήσαμε μία παρέκκλιση απόαυτήν την ομολογιακή γραμμή που πάντα υπηρέτησε η εφημερίδα. Ευτελείς κουβέντες έγιναν  πρωτοσέλιδα, μπήκαν στο επίκεντρο του  ενδιαφέροντος, ανήχθησαν σε πρώτο θέμα, το παρασκήνιο μπήκε στο προσκήνιο, το ευτελές εκτόπισε το σπουδαίο και σημαντικό, το επίπεδο διεσύρθη. 

Τα κυρίαρχα εκκλησιαστικά θέματα πλέον δεν την απασχολούν, υποβιβάζεται η σπουδαιότητά τους, οι πρωταγωνιστές του εκκλησιαστικού βίου   υπονομεύονται, ενίοτε και ευθέως πολεμούνται,  υιοθετούνται κριτήρια αλλότρια προς την   ΙεροΚανονική Παράδοση της Εκκλησίας, σκυλεύονται σύγχρονοι Πατέρες, και αλλοιώνεται η θεμελιώδης θεολογία την οποία εξέφρασαν.

Ο π. Β. ΒΟΛΟΥΔΑΚΗΣ ΑΠΟΠΡΟΣΑΝΑΤΟΛΙΖΕΙ ΤΗ ΓΡΑΜΜΗ ΤΟΥ “ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΤΥΠΟΥ”
___________


3.) Αυτή η παρακμή έχει τα αίτιά της. Όπως προαναφέραμε πίσω από την γραφίδα των στηλών της εφημερίδος ευρίσκοντο πάντα άγιοι και καταξιωμένοι άνθρωποι, που κρατούσαν τα ηνία της ομολογιακής δημοσιογραφίας. 

Ο π. Μάρκος Μανώλης προ της κοιμήσεώς του φρόντισε να ορίσει διευθυντική ομάδα αποτελούμενη από τις πλέον καταξιωμένες εκκλησιαστικές προσωπικότητες στον θεολογικό, ακαδημαϊκό και ποιμαντικό χώρο. Αυτοί ήσαν ο π. Γεώργιος Μεταλληνός, ο π. Θεόδωρος Ζήσης, ο παπαΣαράντης μη εξαιρουμένου του π. Βασιλείου Βολουδάκη. Αυτή η ομάδα συνήρχετο ανελλιπώς κατά τακτά διαστήματα μέχρι της κοιμήσεως του Γεωργίου Ζερβού και διεμόρφωνε τον  προσανατολισμό της εφημερίδος. Από της  κοιμήσεώς του άρχισαν ένας-ένας να αποχωρούν  όλοι, οικειοθελώς διά της εκπαραθυρώσεως δεν   γνωρίζω, ώστε σήμερα να μην υφίσταται αυτή η  ομάδα όλως διόλου. 

Από την αρχή που κάποιες θέσεις σε καίρια εκκλησιαστικά θέματα μας ξένισαν, ρωτήσαμε ποιος είναι διευθυντής της εφημερίδος, δηλαδή η εφημερίδα ποίου τις θέσεις απηχεί. 

Ούτε λίγο ούτε πολύ η απάντηση σε αυτό το ερώτημα ήταν, ότι την γραμμήν της εφημερίδος χαράσσει o π. Μάρκος Μανώλης και ο Άγιος Μάρκος ο Ευγενικός, ο εικονιζόμενος στην εφημερίδα! Αντί μιάς τόσο ρεαλιστικής και συγκεκριμένης ερωτήσεως λάβαμε μία τόσο υπερβατική και αφηρημένη απάντηση, δηλαδή όπως λέμε στην καθομιλούμενη τρέχα γύρευε! Βρε παιδιά το ερώτημά μας είναι πολύ σαφές, Ελληνικά μιλάμε, ποιος είναι διευθυντής της εφημερίδος;! Μήπως μπορούμε να πάρουμε μία απάντηση;

Ο π. ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ ΒΟΛΟΥΔΑΚΗΣ ΕΚΤΟΠΙΣΕ ΤΟΝ π. ΘΕΟΔΩΡΟ ΖΗΣΗ
________


4.) Ο αναγραφόμενος ως διευθυντής της εφημερίδοςποτέ δεν ανέλαβε ρόλο απολογητικό στα ερωτήματά μας. Απαντά εκ μέρους της εφημερίδος ενίοτε ο π. Βασίλειος Βολουδάκης, ο π. Ιερόθεος Αργύρης, αλλά ο φερόμενος ως διευθυντής δεν απαντά ποτέ. Μία φορά μόνο είπε ότι για την ενότητα χρειάζεται “αμοιβαίος σεβασμός.” 

Τώρα ποίος είναι ο κ. Τραμπούλης για να ζητά “αμοιβαίο σεβασμό” και ισοτιμία από τον π. Θεόδωρο Ζήση είναι ένα ερώτημα εξίσου αναπάντητο όπως όλα τα άλλα! Ποίος είστε κ. Τραμπούλη και ποία η εκκλησιαστική σας παρέμβαση, ώστε να απαιτείτε σεβασμό από τον π. Θεόδωρο Ζήση, τον οποίο υπαινίσσεστε και να έχετε μία ισότιμη θέση απέναντί του; Εσείς θα έπρεπε να σέβεστε τον εκκλησιαστικό άνδρα, τον ακαδημαϊκό θεολόγο, την ηγετική προσωπικότητα, τον ποιμένα με το τεράστιο εκκλησιαστικό, ακαδημαϊκό, θεολογικό, ομολογιακό, ποιμαντικό έργο και να τον ακούτε σαν μαθητής και όχι να ζητάτε ισοτιμίες και βέτο στον προσανατολισμό του εκκλησιαστικού αγώνα. 

Μεταξύ μας τα πράγματα μυρίζουν εκπαραθύρωση! Μήπως, σεβαστέ π. Βασίλειε, εκπαραθυρώσατε, κοινώς “σουτάρατε” τον π. Θεόδωρο Ζήση; Έτσι ρωτάμε, δεν νομίζω ότι και σε αυτό το ερώτημα θα πάρουμε κάποια απάντηση. Mάλιστα ο π. Β. Βολουδάκης επαίρεται για την απουσία διευθυντού ή πνευματικού συμβούλου, διότι έτσι λέει υπηρετείται η “δημοκρατία”, ενώ η ύπαρξη στιβαρής διεύθυνσης σημαίνει “απολυταρχία”.  Τώρα από πότε η εφημερίδα έβαλε στόχο να υπηρετήσει την “δημοκρατία”, είναι ακόμα ένα ερώτημα. 

Ο π. ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ ΒΟΛΟΥΔΑΚΗΣ ΕΚΤΡΕΠΕΙ ΤΟΝ ΑΝΤΙΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΙΚΟ ΑΓΩΝΑ
________


5.) Η αλήθεια όμως είναι ότι η εφημερίδα βιώνει έναζοφερό παρασκήνιο, το οποίο την καθιστά υπό κατάληψη και αιχμαλωσία. Κανείς δεν τρώει  κουτόχορτο. Ανοήτως εμείς ρωτάμε, ποιος είναι διεθυντής της εφημερίδος; Είναι σαφές ότι την   εφημερίδα παρασκηνιακώς χειραγωγεί αυτός, του οποίου τις θέσεις απηχεί. 

Και ποίου τις θέσεις απηχεί η εφημερίδα και όλα τα  πρωτοσέλιδά της; Αυτού που έγραψε ότι η ψευδοσύνοδος της  Κρήτης “Απέθανε και ετάφη” και ότι δεν υπάρχει λόγος να ασχολούμαστε με μία αποτυχημένη “σύναξη” και για ποιο λόγο η Ιερά Σύνοδος της Εκκλησίας της Ελλάδος να κάνει δικό της ένα θέμα, που είναι ένα θέμα της πολιτικής και της εξωτερικής πολιτικής της Αμερικής; 

Και εφ’ όσον είναι ένα θέμα πολιτικής θα πρέπει, λένε, να αντιμετωπισθεί με πολιτικό τρόπο, δια της αναλήψεως, δηλαδή, της πολιτικής εξουσίας, έτσι ώστε να χτυπήσουμε, λένε, το κακό στη ρίζα του, δηλαδή, να χτυπήσουμε, λένε, την μασωνία και την CIA. Δηλαδή, μας λένε, να αφήσουμε τα όπλα της θεολογίας και να πιάσουμε την πολιτική! 

Η ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΗ ΙΣΤΟΡΙΑ ΔΙΑΨΕΥΔΕΙ ΤΟΝ π. ΒΑΣΙΛΕΙΟ ΒΟΛΟΥΔΑΚΗ
___________

                                                                               
Μα αν ήταν έτσι, σεβαστέ π. Βασίλειε, θα έπρεπε η Εκκλησία να μην είχε ασχοληθεί με πολλές  αιρέσεις, οι οποίες ήταν συνυφασμένες με   πολιτικά κίνητρα. 

Θα έπρεπε η 7η Οικουμενική Σύνοδος το 787 μ.Χ. να μην είχε ασχοληθεί με το θέμα της Εικονομαχίας, γιατί ήταν ένα θέμα πολιτικό, που εντασσόταν σε μία γενικότερη προσπάθεια πολιτικής μεταρρυθμίσεως. 

Θα έπρεπε ο Μέγας Φώτιος να μην είχε συγκαλέσει την λεγόμενη 8η Οικουμενική Σύνοδο το 880, για να καταδικάσει την αίρεση του φιλιόκβε, γιατί ήταν ένα θέμα επίσης πολιτικό, ένα όχημα επιβολής κυριαρχικών δικαιωμάτων της δυτικής εκκλησίας επί της ανατολής. 

Θα έπρεπε το 1054 να μην επέλθει το σχίσμα, και γιατί η Εκκλησία να κάνει δικό της ένα θέμα πολιτικό! 

Θα έπρεπε ο Άγιος  Γρηγόριος ο Παλαμάς να μην ξεσηκώσει την ησυχαστική έριδα, γιατί και αυτή ήταν ένα θέμα με πολιτικές προεκτάσεις μεταξύ Ανατολής και Δύσεως. 

Θα έπρεπε ο Άγιος Μάρκος ο Ευγενικός να υπογράψει την ένωση στην ψευδοσύνοδο Φερράρας-Φλωρεντίας, εφ’ όσον έτσι θα είχε εξασφαλίσει και την βοήθεια των δυτικών. 

Θα έπρεπε οι ανθενωτικοί στα πρόθυρα της πτώσεως της Κων/πόλεως να μην ήταν ανθενωτικοί, αν μη τι άλλο θα είχαν γλυτώσει το μούντζωμα της   Ιστορίας ως υπαίτιων της πτώσεως υπό μία   κοσμική αντίληψη. 

Ίσως να μην υπήρξε αίρεση, που να μην ήταν συνυφασμένη και με την  πολιτική εξουσία. Θα έπρεπε, λοιπόν, η Εκκλησία να μην αποδυθεί σε  αντιαιρετικό αγώνα και σε μία προσπάθεια να  εκφράσει και διατυπώσει την δογματική της διδασκαλία. Το καταλαβαίνουμε ή όχι ότι σε ένα τέτοιο σκεπτικό κάτι δεν πάει καλά; 

Αυτό που μας προτείνετε, είναι η άλλη όψη του ιδίου νομίσματος, δηλαδή και αυτό συνιστά εμπλοκή της πολιτικής στα της Εκκλησίας, που σημαίνει εκκοσμίκευση. 

Ο π. ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ ΒΟΛΟΥΔΑΚΗΣ ΕΙΣΑΓΕΙ ΠΑΠΟΚΑΙΣΑΡΙΚΗ ΑΙΡΕΣΗ
_________


6.) Ρωτά ο σεβαστός π. Ιερόθεος Αργύρης, ποιό το εφάμαρτο της ενασχόλησης με την πολιτική. Δεν υπάρχει τίποτα το εφάμαρτο της ενασχόλησης με την πολιτική. Όποιος έχει από τον Θεό την άνωθεν κλίση και κλήση, ιδού στάδιον λαμπρόν, να βγεί στον δημόσιο στίβο και να διεκδικήσει τον ρόλο του. 

Εσείς και ο σεβαστός π. Βασίλειος δεν είναι ο ρόλος σας ούτε να  "ωθείτε”  τα σαρκικά και  πνευματικά παιδιά σας προς την ανάληψη πολιτικής εξουσίας, ούτε όταν με το καλό την αναλάβουν να τους “συμβουλεύετε.”  

Τέτοια δεξιοτεχνία στην χειραγώγηση υπό τον μανδύα ενός εκκλησιαστικού ρόλου πρώτη φορά βλέπουμε. Ρασπούτιν φιλοδοξείτε να γίνετε; 

ΦΙΛΟΔΟΞΕΙΤΕ ΝΑ ΓΙΝΕΤΕ ΡΑΣΠΟΥΤΙΝ;
_________


Ο κληρικός έχει σκοπό να υπηρετήσει την Άνω  Ιερουσαλήμ δηλαδή την πνευματική υπόσταση της Εκκλησίας και όχι εγκόσμιες σκοπιμότητες. Δεν έκανα τον κόπο να διαβάσω το βιβλίο σας “Η πολιτική είναι ποιμαντική”, αλλά κρίνοντας μόνο και μόνο από τον τίτλο απορώ, πού βρίσκετε την ομοιότητα της πολιτικής με την ποιμαντική. Είναι δύο πράγματα παντελώς ασύμβατα. 

Δεν ανακαλύψαμε την Αμερική αν πούμε, ότι ο Χριστιανός είναι και πολίτης αυτού του κόσμου, που αγαπά την πατρίδα του και τις πολιτιστικές της αξίες, τις οποίες υπερασπίζεται ακόμα και με την έως θανάτου θυσία του. Όμως φαινόμενα παποκαισαρισμού, μεσσιανισμού, εθνοφυλετισμού, μετατροπής της Εκκλησίας σε μία πολιτική αρρένα η Εκκλησία τα έχει  καταδικάσει ως εκκοσμίκευση, που εισάγουν την πολιτική μέσα στην Εκκλησία. 

Τα εκκλησιαστικά θέματα αντιμετωπίζονται με καθαρώς θεολογικά κριτήρια και όχι με πολιτικά. 

Και για να φέρουμε ένα παράδειγμα, την πολιτική ενδιαφέρουν οι αριθμοί ενώ την Εκκλησία η Αλήθεια. Στην πολιτική η πλειοψηφία είναι οι πολλοί, ενώ στην Εκκλησία η πλειοψηφία είναι ο “είς και η Αλήθεια”. Η αποκεκαλυμμένη Αλήθεια της ορθοδόξου θεολογίας δεν εξαρτάται από τους αριθμούς. Ακόμα και ένας Πατέρας της Εκκλησίας, όταν  συμπυκνώνει στο πρόσωπό του το εκκλησιαστικό βίωμα και γνήσια το εκφράζει, αποτελεί την πλειοψηφία. 

Πώς είναι δυνατόν ο θεολογικός αγώνας να μείνει ανεπηρέαστος από εξωεκκλησιαστικές συμμαχίες ετερόκλητων εκκλησιαστικά ανθρώπων, οι οποίοι εφορμούν στα εκκλησιαστικά πράγματα με την δύναμη της εξωεκκλησιαστικής πολιτικής, ποδοσφαιρικής κτλ. συμμαχίας μεταφέροντας μέσα στην Εκκλησία τους πολιτικούς ή ποδοσφαιρικούς νόμους των, εάν η Εκκλησία δεν περιχαρακώσει τα όριά της από τον κόσμο;  

Ο π. ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ ΒΟΛΟΥΔΑΚΗΣ ΣΚΥΛΕΥΕΙ ΤΟΝ ΓΕΡΟΝΤΑ ΕΠΙΦΑΝΙΟ ΘΕΟΔΩΡΟΠΟΥΛΟ
_________


Και δεν μιλώ στον αέρα με υποθέσεις, είναι φαινόμενα των οποίων την χυδαιότητα αντιμετωπίσαμε, αλλά ο χώρος και ο χρόνος δεν επιτρέπει να αναφερθούμε. 

Πώς είναι δυνατόν οι πολιτικοί στόχοι να συμμεριστούν την ομολογία, εν προκειμένω την ΑγιοΚανονικώς κατοχυρωμένη “αποτείχιση”, η οποία θέτει σε δοκιμασία τους αριθμούς και την εύνοια και προστασία των πολιτικά “χρήσιμων” θεσμών και συμμαχιών; 

Όσο και αν θέλει ο σεβαστός π. Β. Βολουδάκης να επιστρατεύσει τον π. Ιερόθεο Αργύρη, για να παραχαράξουν από κοινού την θεολογία του π. Επιφανίου Θεοδωρόπουλου για την ερμηνεία του 15ου  Κανόνος της Α/Β   Συνόδου, δεν είναι παρά μόνο παραχάραξη και σκύλευση αυτού του ιδίου Γέροντός των για την πνευματική κληρονομιά του οποίου επαίρονται, αλλ’ ουδέν ήττον σκυλεύουν.

ΠΙΣΩΠΛΑΤΟ ΜΑΧΑΙΡΩΜΑ ΤΟΥ π. ΘΕΟΔΩΡΟΥ ΖΗΣΗ
____________




7.) Ρωτά ο π. Ιερόθεος: Ο π. Θεόδωρος Ζήσης προκειμένου να κάνει αποτείχιση ρώτησε τον κ. Τραμπούλη; Είναι και μία δική μας απορία. Γιατί π. Θεόδωρε πρίν κάνετε αποτείχιση δεν ρωτήσατε τον κ. Τραμπούλη και κάνατε του κεφαλιού  σας; Γελοιότητες! Ο π. Θεόδωρος Ζήσης πρίν κάνει αποτείχιση δεν ρώτησε ασφαλώς κανέναν κ. Τραμπούλη, αλλά ως έμπειρος ακαδημαϊκός θεολόγος στηρίχθηκε σε ερείσματα θεολογικά, αγιοπνευματικά, ΙεροΚανονικά. Δεν ρώτησε κανένα κ. Τραμπούλη, αλλά ακολούθησε το πλήθος των Αγίων Πατέρων, που μετήλθαν την αποτείχιση, ως ένα έσχατο μέσο διαμαρτυρίας εναντίον των ποικίλων αιρέσεων, που στο διάβα των αιώνων μιας πολυτάραχης εκκλησιαστικής Ιστορίας ταλάνισαν την Εκκλησία. 

Πρόσφατο ιστορικό παράδειγμα είναι η διακοπή του μνημοσύνου του οικουμενιστού Πατριάρχου Αθηναγόρα το 1967 από 3 επισκόπους (Ελευθερουπόλεως Αμβρόσιο, Φλωρίνης Αυγουστίνο Καντιώτη και Παραμυθίας Παύλο) και από όλο το Άγιο Όρος συμπεριλαμβανομένου και του Αγίου Παισίου, την οποία διακοπή στήριξε θεολογικά ο π. Επιφάνιος Θεοδωρόπουλος, και προέβαλε δημοσιογραφικά ο “Ορθόδοξος Τύπος”.  

Αυτού του είδους οι ερωτήσεις του π. Ιερόθεου είναι τελείως αψυχολόγητες, άτοπες και ανεδαφικές, που δείχνουν πόσο οι άνθρωποι που θέλουν να κάνουν κουμάντο στον Ο.Τ. έχουν χάσει κάθε έννοια του μέτρου. 

Σήμερα ο Ο.Τ. υπό την διεύθυνση ακατάλληλων προσώπων πολεμά και μαχαιρώνει πισώπλατα τον π. Θεόδωρο Ζήση προσωπικά και επιφέρει διάσπαση στον αντιοικουμενιστικό χώρο και στην αποτείχιση,   την οποία μετέρχονται πολλοί κληρικοί και μοναχοί εντός και εκτός του Αγίου Όρους, εντός και εκτός της Ελλάδος και δημιουργούν ένα μέτωπο διαμαρτυρίας εναντίον της παναιρέσεως του Οικουμενισμού. 

Ο π. ΜΑΡΚΟΣ ΜΑΝΩΛΗΣ ΤΙΜΟΥΣΕ ΤΟΝ π. ΘΕΟΔΩΡΟ ΖΗΣΗ, ΕΝΩ Ο π. Β. ΒΟΛΟΥΔΑΚΗΣ ΤΟΝ ΑΠΑΞΙΩΝΕΙ
__________


Ενώ ο π. Μάρκος Μανώλης είχε αφιερώσει ολόκληρα πρωτοσέλιδα στην δίωξη του π. Θεοδώρου Ζήση από τον Αρχιεπίσκοπο Χριστόδουλο, σήμερα ο “Ορθόδοξος Τύπος” αποσιωπά την δίωξή του από τον Μητροπολίτη  Άνθιμο Θεσσαλονίκης. 

Ενώ εκείνη η περίοδος του 1965 άφησε στις σελίδες της εκκλησιαστικής Ιστορίας ως ένα μνημείο ομολογίας την επιστολή του π. Επιφανίου Θεοδωρόπουλου προς τον Πατριάρχη Αθηναγόρα, σήμερα αντίστοιχο  θεολογικό μνημείο ομολογίας είναι η απολογητική  επιστολή του π. Θεοδώρου Ζήση προς τον διώκοντα αυτόν μητροπολίτη Άνθιμο, την οποία επιστολή ως ένα μνημειώδες θεολογικό κείμενο ο Ο.Τ. δεν έκανε κάν τον κόπο να δημοσιεύσει. 

Ενώ η Μονή Κουτλουμουσίου και πολλές άλλες   Μονές του Αγίου Όρους εξαπέλυσαν απηνή διωγμό εναντίον των πατέρων, που έπαυσαν το μνημόσυνο του Οικουμενικού Πατριάρχη  Βαρθολομαίου, ο Ο.Τ. φιλοξενεί άρθρα της Μονής Κουτλουμουσίου, για να καταδικάσει την στάση των πατέρων ως ακραία και φανατική. 

Δεν θα βρείτε π. Βασίλειε και π. Ιερόθεε κανένα έρεισμα στην εκκλησιαστική ιστορία και στην Παράδοση των αγίων για όλα αυτά τα ψευδή και  αντιεκκλησιαστικά που μετέρχεστε. Με όλα αυτά   αφήνετε την εφημερίδα και τους αναγνώστες της, εάν δεν έχουν άλλη πηγή πληροφόρησης, εκτός του εκκλησιαστικού γίγνεσθαι, εκτός της εκκλησιαστικής πραγματικότητος. Προβάλλετε το μικρό, το ευτελές, το αναχρονιστικό, για να μην  προβάλετε το μείζον και κυρίαρχο της εκκλησιαστικής ζωής.   

ΑΠΕΘΑΝΕ ΚΑΙ ΕΤΑΦΗ Η ΣΥΝΟΔΟΣ ΤΗΣ ΚΡΗΤΗΣ;
________


8.) Το πόσο πολύ “Απέθανε και ετάφη” η Σύνοδος της Κρήτης φαίνεται από τα αποτελέσματά της, που αποτυπώνονται στην θρασύτητα με την οποία προάγεται η αίρεση του Οικουμενισμού με την σφραγίδα πλέον την συνοδικής κατοχύρωσης, με την πανηγυρική διακήρυξή της. Το ακούσαμε από τα πλέον επίσημα χείλη. Ο Οικουμενικός Πατριάρχης κ. Βαρθολομαίος κατά την πρόσφατη επίσκεψή του στην Αθήνα είπε, και ο Αρχιεπίσκοπος επιβεβαίωσε, ότι πρέπει οι αποφάσεις της Συνόδου της Κρήτης να   προωθηθούν στον λαό και να προαχθούν στον  εκκλησιαστικό βίο. Εμείς τι άλλο να πούμε; 

Εάν ο σεβαστός π. Β. Βολουδάκης έχει την ανάγκη προς προώθησιν των πολιτικών του στόχων του ιδίου  και της πολιτικής του συμμαχίας ενός εντύπου, τον  παρακαλούμε να αφήσει ελεύθερο τον Ο.Τ. στην αποστολή του, να ξαναβρεί τον αγωνιστικό και ομολογιακό προσανατολισμό του και οι σεβαστοί π. Β. Βολουδάκης και π. Ιερόθεος Αργύρης να δημιουργήσουν ένα άλλο δικό τους έντυπο, που να προσιδιάζει στον δικό τους  χαρακτήρα. Κριτήριο γνησιότητος του ποιμαντικού έργου ενός κληρικού είναι, να μην δημιουργεί και προ πάντων να μην εκμεταλλεύεται νοσηρές εξαρτήσεις, που ύπουλα  φυτρώνουν κάτω από το πετραχήλι του! 

Ο “ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΤΥΠΟΣ” ΝΑ ΚΑΝΕΙ ΥΠΑΚΟΗ ΣΤΟΝ π. ΘΕΟΔΩΡΟ ΖΗΣΗ
___________

Ο “Ορθόδοξος Τύπος” δεν είναι περιουσία κανενός, είναι πνευματική περιουσία της Εκκλησίας, για να εκφράζει την εκκλησιαστική συνείδηση. Πρέπει να εκπροσωπείται από ανθρώπους, που  συμπυκνώνουν στο πρόσωπό τους το εκκλησιαστικό βίωμα και έχουν την δυνατότητα να το εκφράσουν και να το μετουσιώσουν σε αγώνα με όλα τα πνευματικά μέσα, που έχουν την πηγή και την κατοχύρωσή τους στην Αγιοπνευματική Παράδοση της Εκκλησίας και στους Ιερούς της Κανόνες, με   καθαρώς θεολογικά και εκκλησιαστικά μέσα και όχι πολιτικά. 

Οι άνθρωποι του “Ορθοδόξου Τύπου” θα έπρεπε να έχουν πνεύμα μαθητείας απέναντι στον  π. Θεόδωρο Ζήση και όχι πισώπλατα να τον μαχαιρώνουν. Δεν φτάνει ο πόλεμος που έχει από την συστημική εκκλησία, που έχει συμμαχήσει με τις δυνάμεις του κόσμου τούτου ή στην καλύτερη περίπτωση περί άλλα τυρβάζει, θέλουμε και εμείς να του δημιουργούμε ένα μέτωπο από τα μετόπισθεν; 

Έχουμε 2-3 παλαίμαχους θεολόγους, που μας ξελασπώνουν από το τέλμα των προβλημάτων, που βαδίζουν τον δρόμο της ομολογίας των αγίων Πατέρων, θέλουμε και αυτούς αχαρίστως να τους ξεκάνουμε, αντί να αξιοποιήσουμε την πολύτιμη και ανιδιοτελή προσφορά τους και να στηρίξουμε την καίρια  εκκλησιαστική τους παρέμβαση; Αιδώς Αργείοι!