hits

Friday, November 28, 2014

Η ΠΑΠΙΚΗ ΕΜΜΟΝΗ ΤΟΥ ΕΞΟΥΣΙΑΣΤΙΚΟΥ ΠΡΩΤΕΙΟΥ, ΧΡΩΤΙΖΕΙ ΑΝΑΛΟΓΩΣ ΤΟΥΣ ΒΑΤΙΚΑΝΕΙΟΥΣ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΜΟΥΣ



Η ΠΑΠΙΚΗ ΕΜΜΟΝΗ ΤΟΥ ΕΞΟΥΣΙΑΣΤΙΚΟΥ ΠΡΩΤΕΙΟΥ, ΧΡΩΤΙΖΕΙ ΑΝΑΛΟΓΩΣ ΤΟΥΣ ΒΑΤΙΚΑΝΕΙΟΥΣ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΜΟΥΣ

Του θεολόγου κ. Β. Χαραλάμπους
======

Σε όλα τα βατικάνεια ή φιλοβατικάνεια μέσα ενημέρωσης κατά κανόνα σχεδόν ο Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος, αναφέρεται ως «ο αδελφός Ανδρέας». Φυσικά τούτη η αναφορά έχει τη σκόπιμη συνακόλουθη αναφορά στον Πάπα Φραγκίσκο τον οποίο καλούν «ο Πέτρος». Από τότε που πρωτοδημοσιεύτηκε η ανακοίνωση τη επίσκεψης του Πάπα Φραγκίσκου στην Κωνσταντινούπολη, κατά κανόνα αναφέρονται στην επίσκεψη του «Πέτρου» στον «αδελφό Ανδρέα». Το γιατί ο Πατριάρχης Κωνσταντινούπολης, της «ελλειματικής Eκκλησίας» κατά την βλάσφημη παπική έκφραση, έγινε ξαφνικά «ο αδελφός Ανδρέας», ο σχολιασμός για το σκοπούμενο, ίσως να είναι λόγος εκ περισσού. 

Όλα τούτα φυσικά για να αναγνωριστεί στον Πάπα Φραγκίσκο η διαδοχή από τον Απόστολο Πέτρο, γεγονός το οποίο παραπέμπει κατ’αυτούς στο άτοπο του βατικάνειου ισχυρισμού περί εξουσιαστικού πρωτείου. Δυστυχώς η παπική εμμονή του εξουσιαστικού πρωτείου, χρωτίζει αναλόγως και τους βατικάνειους χαρακτηρισμούς.

Η αναφορά του Andrea Tornielli στη Vatican insider, ημερομηνίας 27 Νοεμβρίου 2014 «Ο Επίσκοπος της Ρώμης, ο διάδοχος του Πέτρου και ο (Επίσκοπος) της Κωνσταντινούπολης, ο διάδοχος του Αποστόλου Ανδρέα, έρχονται όλο και πιο κοντά» είναι αποδεικτική των προαναφερθέντων.

Η αναγνώριση της διαδοχής του Οικουμενικού Πατριάρχη από την Απόστολο Ανδρέα αποσκοπεί, στην αναγνώριση της διαδοχής του Πάπα Φραγκίσκου από τον Απόστολο Πέτρο και κατ’ επέκταση (σύμφωνα με τη βατικάνειο τακτική) στη στρεβλή παπική εμμονή του εξουσιαστικού πρωτείου.

Αντί επιλογικού σχολιασμού, ας αναφέρομε τα λόγια του Γέροντος  Γεωργίου Καψάνη: «Ο ρωμαίος ποντίφιξ εκηρύχθη με μια εωσφορικήν υπερηφάνειαν ‘’αλάθητος’’ και υπέρτατος αρχή της Εκκλησίας».

ΣΧΟΛΙΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΡΑΠΟΜΠΗ ΤΟΥ ΓΕΡΟΝΤΑ ΕΦΡΑΙΜ ΒΑΤΟΠΑΙΔΙΝΟΥ ΣΕ ΔΙΚΗ


ΣΧΟΛΙΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΡΑΠΟΜΠΗ ΤΟΥ ΓΕΡΟΝΤΑ ΕΦΡΑΙΜ ΒΑΤΟΠΑΙΔΙΝΟΥ ΣΕ ΔΙΚΗ

Του Παναγιώτη Τελεβάντου

=====


Με βαθύτατη θλίψη πληροφορηθήκαμε, από τον Amen.gr (από τη Νaftemporiki.gr), ότι με βούλευμα του Ποινικού Τμήματος του Αρείου Πάγου παραπέμπονται οριστικά 14 άτομα για την υπόθεση Βατοπαιδίου και ότι -μεταξύ άλλων- στο εδώλιο θα καθήσουν ο ηγούμενος της Μονής Βατοπαιδίου Εφραίμ, ο μοναχός Αρσένιος, η Αικατερίνη Πελέκη και οι δικηγόροι Διονύσιος και Δημήτριος Πελέκης.



“Με το ίδιο βούλευμα έχουν παραπεμφθεί σε δίκη ο πρώην πρόεδρος της Κτηματικής Εταιρείας του Δημοσίου (ΚΕΔ), καθηγητής Πέτρος Παπαγεωργίου, ο πρώην διευθύνων σύμβουλος της ΚΕΔ Κωνσταντίνος Γκράτσιος και ο πρώην διευθυντής της υπηρεσίας διαχείρισης ακινήτων της ΚΕΔ Γεώργιος Μητρόπουλος.

Επίσης, έχουν παραπεμφθεί ο πρώην γενικός γραμματέας του τότε υπουργείου Γεωργίας Κωνσταντίνος Σκιαδάς και η πρώην διευθύντρια του υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης Στ. Μαντέλη, στελέχη του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους όπως είναι ο τέως αντιπρόεδρος ΝΣΚ Γρηγόρης Κρόμπας, ο τέως σύμβουλος Χριστόδουλος Μπότσιος, καθώς και οι Στέφανος Δέτσης και Ιωάννης Διονυσόπουλος.”

Δεν γνωρίζουμε τι συμβαίνει φυσικά από νομική άποψη και ούτε έχουμε τις γνώσεις ή την παιδεία για να αξιολογήσουμε το φάκελλο των καταγγελιών, ο οποίος δεν είναι έτσι κι αλλιώς στη διάθεσή μας. 

Ούτε προπαντός έχουμε αρμοδιότητα να κρίνουμε την υπόθεση, αφού η κρίση των θεμάτων αυτών αφορά τα δικαστήρια, τους εισαγγελείς, τους δικηγόρους, τους ανακριτές και τους άλλους λειτουργούς της Θέμιδος.

Ως χριστιανοί, όμως, και ως άνθρωποι που συνδεθήκαμε με δεσμούς ακατάλυτης αδελφικής φιλίας με τον Αρχιμ. Εφραίμ και με πολλά μέλη της συνοδείας του, παρακαλούμε τον Αγιο Θεό και την Υπεραγία Θεοτόκο να μην υπάρχουν στοιχεία που θα οδηγήσουν στην καταδίκη του Γέροντα Εφραίμ και θα φέρουν έτσι τον ίδιο σε λίαν δυσχερή θέση, το πιο πολυάριθμο ανδρώο μοναστήρι της Ελληνόφωνης Ορθοδοξίας σε απρόβλεπτες περιπέτειες και τον μοναχισμό και το Αγιον Ορος σε νέο κύκλο διασυρμού.

ΣΧΟΛΙΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΚΛΟΓΗ ΤΟΥ ΑΡΧΙΜΑΝΔΡΙΤΗ ΑΠΟΣΤΟΛΟΥ ΚΟΥΦΑΛΑΚΗ ΩΣ ΕΠΙΣΚΟΠΟΥ ΜΗΔΕΙΑΣ



ΣΧΟΛΙΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΚΛΟΓΗ ΤΟΥ ΑΡΧΙΜΑΝΔΡΙΤΗ ΑΠΟΣΤΟΛΟΥ ΚΟΥΦΑΛΑΚΗ ΩΣ ΕΠΙΣΚΟΠΟΥ ΜΗΔΕΙΑΣ

Του Παναγιώτη Τελεβάντου
=====

Διαβάσαμε, στο Amen.gr, το ακόλουθο ρεπορτάζ των κ. Ν. Μαγγίνα και Ν. Παπαχρήστου:

“Στην εκλογή νέου Επισκόπου, βοηθού του Αρχιεπισκόπου Αμερικής Δημητρίου, προχώρησε πριν λίγο η Αγία και Ιερά Σύνοδος του Οικουμενικού Θρόνου που συνεδριάζει υπό την προεδρία του Οικουμενικού Πατριάρχου Βαρθολομαίου στο Φανάρι.

Οι συνοδικοί Ιεράρχες εξέλεξαν τον Αρχιμ. Απόστολο Κουφαλάκη από την Ι. Μ. Αγίου Φραγκίσκου υπό τον ψιλό τίτλο της πάλαι ποτέ διαλαμψάσης Επισκοπής Μηδείας.

Αμέσως μετά την εκλογή του ο νέος Επίσκοπος έδωσε το Μικρό Μήνυμα ενώπιον του Πατριάρχη και των Συνοδικών Ιεραρχών στην Αίθουσα του Συνοδικού ενώ το Μεγάλο Μήνυμα θα πραγματοποιηθεί ενώπιον των μελών της Ιεράς Επαρχιακής Συνόδου της Αρχιεπισκοπής Αμερικής στις ΗΠΑ.”

Στο νέο Θεοφιλέστατο εψηφισμένο επίσκοπο της Εκκλησίας μας ευχόμαστε -εκ μέσης καρδίας- να ποιμάνει το λαό του Θεού Θεοφιλώς και να αξιωθεί της Επουράνιας Βασιλείας του Κυρίου μας.

Οταν είδα τη φωτογραφία του, στο Amen.gr, πριν διαβάσω το σχετικό ρεπορτάζ, διερωτόμουν ποιος ήταν.

Ο λόγος;

Τον θυμόμουνα, όπως τον παρουσιάζει η πιο κάτω φωτογραφία, όταν υπηρετούσε στην κοινότητα του Αγίου Δημητρίου και της Αγίας Αικατερίνης Αστορίας.


Αντιλαμβάνεστε την απογοήτευσή μου τουλάχιστον όσοι γνωρίζετε την αλλεργία που έχω για τους εκκοσμικευμένους μοντέρνους κληρικούς. Ειδικά όταν είναι άγαμοι. Καλύτερα να μην επεκταθώ. 

Ας ελπίσουμε ότι η νεωτεριστική εμφάνιση του Θεοφιλέστατου εψηφισμένου επισκόπου Μηδείας δεν σημαίνει ότι και το φρόνημά του κατέστη νεωτεριστικό και οικουμενιστικό.

Δυστυχώς! Είναι να μην πιουν οι κληρικοί μας το νερό της Εκκλησίας του Κουκούζη, έστω και αν γεννήθηκαν και ανδρώθηκαν στην Ελλαδα. Απαξ και το πιουν, βράσε ρύζι. 

ΣΤΑ ΣΥΝΟΡΑ ΤΟΥ ΧΑΛΙΦΑΤΟΥ Ο ΠΑΠΑΣ ΦΡΑΓΚΙΣΚΟΣ ή ΣΤΑ ΟΡΙΑ ΤΩΝ ΑΝΙΕΡΩΝ ΣΥΓΚΑΤΑΒΑΣΕΩΝ ΤΟΥ ΠΡΟΚΑΤΟΧΟΥ ΤΟΥ;


ΣΤΑ ΣΥΝΟΡΑ ΤΟΥ ΧΑΛΙΦΑΤΟΥ Ο ΠΑΠΑΣ ΦΡΑΓΚΙΣΚΟΣ ή ΣΤΑ ΟΡΙΑ ΤΩΝ ΑΝΙΕΡΩΝ ΣΥΓΚΑΤΑΒΑΣΕΩΝ ΤΟΥ ΠΡΟΚΑΤΟΧΟΥ ΤΟΥ;

Του θεολόγου κ. Β. Χαραλάμπους
=====

Σε άρθρο  του Andrea Tornielli στη Vatican insider, ημερομηνίας 27 Νοεμβρίου 2014 που τιτλοφορείται «Το ταξίδι του Πάπα στα σύνορα του Χαλιφάτου» (Il viaggio del Papa ai confine del Galiggato), γίνεται αναφορά στην επίσκεψη του Πάπα Βενέδικτου XVI, στο Μπλε Τζαμί, στο οποίο θα πραγματοποιήσει επίσκεψη πιθανώτατα και ο Πάπας Φραγκίσκος. Η αναφορά αυτή έχει γίνει σε σχέση με την επίσκεψη του Πάπα Φραγκίσκου στην Κωνσταντινούπολη και γενικά στην Τουρκία. Στον Andrea Tornielli ανήκει και το άρθρο ημερομηνίας 6 Σεπτεμβρίου 2014 που δημοσιεύτηκε στη Vatican insider και ετιτλοφορείτο «Όταν ο Βενέδικτος XVI προσευχήθηκε στο τέμενος, για δύο λεπτά στράφηκε προς το Μιχράμπ» ‘’Quanto Benedetto XVI pregò in moschea, due minuti rivolto al Mihrab’’.

Όπως είναι γνωστό ο Πάπας Βενέδικτος XVI κατά την επίσκεψη του τότε, το έτος 2006 συνοδευόμενος από τον ‘’μεγάλο’’ μουφτή της Πόλης Μουσταφά Cagrisi, προσευχήθηκε στο μπλε τζαμί, στραμένος προς την Μέκκα τη γενέτειρα του Μωάμεθ, προς την κίπλα, εκεί όπου είναι το μιχράμπ που στρέφονται οι μουσουλμάνοι για να προσευχηθούν. Μιχράμπ είναι η ημικυκλική εσοχή στο τείχος του ισλαμικού τεμένους, το οποίο είναι στραμμένο προς την κίμπλα (η κίμπλα είναι η κατεύθυνση προς την Μέκκα).

Δηλώνει Χριστιανός ο Πάπας Βενέδικτος XVI και στράφηκε προς στη Μέκκα, που είναι η ‘’ιερότερη’’ (ανίερη) πόλη των μουσουλμάνων. Να θυμηθούμε ότι σαν τέλειωσε την ‘’προσευχή’’ του αυτή ο Πάπας Βενέδικτος, καθώς αναφέρει το σχετικό άρθρο, έσκυψε το κεφάλι προς την κατεύθυνση της κόγχης  και είπε στον μουφτή ‘’Σας ευχαριστώ γι’αυτή τη στιγμή της προσευχής’’. Είναι «η αυθεντική διδακτική εξουσία του Ρωμαίου Ποντίφηκος» ("The Documents of Vatican” (New York 1966) ή ακόμα μια παπική πλάνη;

Να αναφέρουμε επίσης ότι ο αρθρογράφος Andrea Tornielli στο κείμενό του εκείνο σημείωσε και την αναφορά της Τουρκικής εφημερίδας Milliyet για τον Πάπα Βενέδικτο XVI που είχε τίτλο «Ως μουσουλμάνος» ‘’Come un musulmano’’. Τα επακόλουθα λοιπόν της «αυθεντικής διδακτικής εξουσίας (ως και εδώ περί εξουσίας ομιλούν οι Παπικοί) του Ρωμαίου Ποντίφηκος», πλάνης θα είναι συνακόλουθα.

Στο άρθρο  του Andrea Tornielli ημερομηνίας 27 Νοεμβρίου 2014, γίνεται πάντως εκτενής αναφορά στην προηγούμενη επίσκεψη του Πάπα Βενέδικτου XVI στην Κωνσταντινούπολη. Θα επαναληφθεί λοιπόν και από τον Πάπα Φραγκίσκο παρόμοια ανίερη συγκατάβαση; Κι αν όχι ο Πάπας Φραγκίσκος θα αναγνωρίσει το λάθος του «αλάθητου» προκατόχου του; 

ΦΙΛΟΥΜΕΝΟΣ, Ο ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ ΦΙΛΟΣ ΓΝΗΣΙΟΣ



ΦΙΛΟΥΜΕΝΟΣ, Ο ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ ΦΙΛΟΣ ΓΝΗΣΙΟΣ

Του κ. Ανδρέα Κυριακού
=====

Ο Αγιος νέος ιερομάρτυρας Φιλούμενος γεννήθηκε στη Λευκωσία στα 1913 και ήταν γόνος των ευλαβών Χριστιανών Γεωργίου και Μαγδαληνής Χασάπη. Τον οδήγησε στην κατά Χριστόν ζωήν εξ απαλών ονύχων η ευλαβέστατη γιαγιά του Αλεξάνδρα (Λωξάντρα). Στα 11 του χρόνια το σκάζει μαζί με τον δίδυμο αδελφό του Ελπίδιο και οδηγούν τα βήματά τους στην παλαίφατη μονή του Σταυροβουνίου. Παρά το γεγονός ότι ο πατέρας τους τους εντοπίζει σε λίγες μέρες, τους αφήνει να ζήσουν τον κατά Θεό βίο που είχαν επιλέξει. Αρρώστησαν μετά από 5 χρόνια και επέστρεψαν στη Λευκωσία για 6 μήνες.

Τότε ο έξαρχος του Παναγίου Τάφου στην Κύπρο τους κάλεσε στα Ιεροσόλυμα, όπου μπορούσαν να φοιτήσουν στο εκεί Γυμνάσιο του Παναγίου Τάφου. Δέκτηκαν τα δύο αδέρφια και έφτασαν στην Αγία Πόλη, όπου έδειξαν μεγάλη έφεση για μάθηση. Οταν τέλειωσαν τις γυμνασιακές τους σπουδές, ο μεν Φιλούμενος παρέμεινε στους Αγίους Τόπους αλλά ο Ελπίδιος μετέβη στην Αθήνα, όπου φοίτησε στη Θεολογική Σχολή. Ο Σοφοκλής έλαβε το μοναχικό όνομα Φιλούμενος κατά την εις διάκονον χειροτονία του. Λίγο αργότερα έλαβε το δεύτερο βαθμό της ιερωσύνης καί προχειρίστηκε σε αρχιμανδρίτη. Υπήρξε αληθινός Αγιοταφίτης, πιστός στο χρέος του και υπηρέτησε με αυταπάρνηση σε διάφορα προσκυνήματα. Υπήρξε ακατηγόρητος και τηρούσε με ευλάβεια τις νηστείες επιτιμώντας τους παρεκτρεπομένους κι αυτούς που αρνιόνταν να συμμορφωθουν με την ευαγγελική ζωή.

Οταν κάποιο μέλος της Αγιοταφικής αδελφότητας δαιμονίστηκε η κατάσταση του παρέμεινε αμετάβλητη παρόλο που του διάβασαν τους εξορκισμούς. Οταν όμως ο ταπεινός Φιλούμενος προσευχήθηκε υπέρ του πάσχοντος αδελφού, αυτός απαλλάχθηκε από το διαμόνιο. Στις 8.5.1979 ο π. Φιλούμενος βρέθηκε στο Φρέαρ του Ιακώβ στη Ναμπλούς (Νεάπολη). Οι φανατικοί Εβραίοι είχαν βάλει στο μάτι το Προσκύνημα και προσπαθούσαν με κάθε μέσο να το οικειοποιηθούν. Ο π. Φιλούμενος με ευγένεια τους απαντούσε πως το Προσκύνημα ήταν Χριστιανικό για 2000 χρόνια και παρά τις απειλές δεν πτοήθηκε και αρνήθηκε να το εγκαταλείψει. 

Στις 29 Νοεμβρίου 1979 μέρα Σάββατο ο π. Φιλούμενος βρέθηκε δολοφονημένος με το πετραχήλι στο λαιμό  κατά την ώρα του Εσπερινού. Κάποιος του είχε ανοίξει το κεφάλι με τσεκούρι. Η αστυνομία των Εβραίων μετάφερε το λείψανο στο νοσοκομείο της Χάιφα και μετά από μέρες ειδοποίησαν τους Αγιοταφίτες ότι μπορούσαν να πάρουν το λείψανο για ταφή. Το λείψανο, μετά από τόσες μέρες δεν είχε νεκρική ακαμψία κι ήταν ευλύγιστο σα λάστιχο μαρτυρεί ο π. Σωφρόνιος που τον έντυσε. Η κηδεία του έγινε στις 4.12.1979 στα Ιεροσόλυμα παρουσία μεγάλου πλήθους.

Ενα βράδυ ο αντικαταστάτης του, π. Ιουστίνος, ενώ κοιμόταν είδε τον Ιερομάρτυρα στον ύπνο του να του λέει  να σηκωθεί. Ξύπνησε αλλά δεν έλαβε υπόψη το όνειρο και ετοιμαζόταν να ξαπλώσει οπόταν είδε ξύπνιος τον π. Φιλούμενο να τον προτρέπει να φύγει γρήγορα για να γλυτώσει. Εντρομος πετάχτηκε έξω, και τότε ακούστηκε μια φοβερή εκρηξη. Ο Αγιος τον είχε σώσει από βέβαιο θάνατο. Πολλά και θαυμαστά συνέβηκαν στον π. Ιουστίνο, που είδε οφθαλμοφανώς την προστασία του Αγίου προς το πρόσωπό του.

Οταν ανοίχτηκε μετά από χρόνια ο τάφος του, προσκυνητής από την Πάφο διηγείται ότι μόλις φάνηκε το λείψανο του Αγίου, άρρητη ευωδία πλημμύρισε το χώρο του Κοιμητηρίου. Το τίμιο λείψανο του Αγίου, που βρέθηκε άφθορο μετά τη δεύτερη ανακομιδή βρίσκεται σήμερα στο χώρο που μαρτύρησε και είναι πηγή αγιασμού για τους προστρέχοντες στη χάρη του. Μακάρι η χάρη του να σκεπάζει τους  πονεμένους που καταφεύγουν στις πρεσβείες του. Ο Φιλούμενος είναι η δόξα της Εκκλησίας. Είναι αυτός που δείχνει ότι η χάρη του Θεού παραμένει πάντοτε στην Εκκλησία του κι όχι στις αιρέσεις, στα σχίσματα και στις παντοειδεις παρασυναγωνές.

Ο Σεβ. κ. “ΝΕΩΚΟΡΟΣ”, Ο Σεβ. ΙΤΑΛΙΑΣ ΓΕΝΝΑΔΙΟΣ ΚΑΙ Η ΜΕΡΑ ΤΗΣ ΝΤΡΟΠΗΣ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥΣ ΠΙΣΤΟΥΣ



Ο Σεβ. κ. “ΝΕΩΚΟΡΟΣ”, Ο Σεβ. ΙΤΑΛΙΑΣ ΓΕΝΝΑΔΙΟΣ ΚΑΙ Η ΜΕΡΑ ΤΗΣ ΝΤΡΟΠΗΣ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥΣ ΠΙΣΤΟΥΣ

Του Παναγιώτη Τελεβάντου
=====

Η αλήθεια είναι ότι μας έλειψαν τα “Νεωκορικά” άρθρα από τότε που ο λίαν προσφιλής μας “Νεωκόρος” εξελέγη Μητροπολίτης Νέας Ιωνίας.

Ευτυχώς όμως το δυσαναπλήρωτο κενό το κάλυψε επαξίως ο Σεβ. Ιταλίας κ. Γεννάδιος με νέο του άρθρο που επιγράφει “Τό μεγαλεῖον καί ἡ δύναμις τῆς ἀγάπης εἰς τό Σεπτόν Κέντρον τῆς Ὀρθοδοξίας καί ὁ σημερινός ἄνθρωπος”. Ανθολογούμε μαργαριτάρια της σοφίας του:

“Ὁ Ἐπίσκοπος Ρώμης καί ὁ Ἐπίσκοπος Κωνσταντινουπόλεως, οἱ δύο Πατριάρχαι Ἀνατολῆς καί Δύσεως. Κορυφαί τιμῆς καί ἀγάπης, ἀλλά καί πρῶτοι Διάκονοι τῆς Ἐκκλησίας τοῦ Χριστοῦ. Ἡ μεγαλοπρεπής, ἀλλά καί ἀδελφική, συνάντησις τῶν δύο πρώτων πνευματικῶν Ἡγετῶν της Χριστιανικῆς Ἐκκλησίας εἶναι περισσότερον ἀπό ὅλους ὑπεύθυνοι, εἰς τήν ἐκπλήρωσιν τῆς Βουλῆς τοῦ Θεοῦ «ἵνα ἕν ὦσιν». Η ταπεινή διακονία καί ἡ ἁπλουστάτη ζωή τῶν δύο Πρώτων Ἐπισκόπων τῆς Χριστιανοσύνης, τοῦ Πάπα Ρώμης Φραγκίσκου καί τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχου Βαρθολομαίου. Εκκλησιαστικήν πορείαν τῆς ζωῆς καί τῆς διακονίας τῶν Ἁγιωτάτων Μορφῶν τοῦ Πάπα καί τοῦ Πατριάρχου. Ἡ Συνάντησις θα χαρακτηρισθῇ  πρωτίστως ὡς «Ἀδελφική», διότι εἰς τό Φανάριον θά λάμψῃ, μέ Πατριαρχικήν σεμνότητα καί ἀναστάσιμον ἀγαλλίασιν, τό μεγαλεῖον, ἡ δόξα καί ἡ δύναμις. Αληθινοί αὐτῆς φορεῖς εἶναι ὁ Πάπας Ρώμης καί ὁ Οἰκουμενικός Πατριάρχης, διάκονοι πιστοί τῆς Διαθήκης τοῦ Κυρίου: «ἵνα ἕν ὦσι». Οἱ δύο Θεοπρόβλητοι καί Θεοτίμητοι Ἐπίσκοποι Ρώμης καί Κωνσταντινουπόλεως. Μέ αὐτήν τήν χαράν καί τήν δύναμιν θά χαριτώσουν οἱ δύο Σεπτοί Προκαθήμενοι τῆς Χριστιανικῆς Ἐκκλησίας. Αἱ δύο Ἐκκλησίαι, Ρώμης καί Κωνσταντινουπόλεως, ἱδρυθεῖσαι ἀπό τούς δύο ἀδελφούς, Πέτρον καί Ἀνδρέαν. Διά τήν μή ἐπιστροφήν τῆς πρώτης – θεϊκῆς- ἀγάπης, ἡ ὁποία συνέδεε τάς δύο ἀδελφάς Ἐκκλησίας. Η λαμπροφόρος καί «Ἀδελφικῆ Συνάντησις» τῶν δύο Σεπτῶν Προκαθημένων Ἀνατολῆς καί Δύσεως. Ἡ Συνάντησις εἰς τήν Καθέδραν τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου, τό Φανάριον, θά εἶναι «Πάσχα», θά εἶναι Ἀνάστασις, θά εἶναι μία Πασχαλινή ἀδελφική πορεία.”

Ας μην αναλύσουμε την φρίκη των όσων γράφει ο Σεβασμιότατος. Πρόκειται για συνονθύλλευμα αιρέσεων. Το άρθρο αυτό και μόνον είναι αρκετό για να παραπεμφθεί σε συνοδικό δικαστήριο για να καθαιρεθεί.

Πλήρης θεολογική αφασία, αιρετικό φρόνημα, απροκάλυπτη διαστρέβλωση Γραφικών χωρίων, διατύπωση κακοδοξιών ολκής κτλ..

Γι’ αυτό βάζω καλό λογισμό.

Αποκλείεται να πρεσβεύει τόσο σοβαρές αιρέσεις ο Σεβ. Ιταλίας. Απλά διαπίστωσε ότι μας λείπουν τα άρθρα του “Νεωκόρου” και γι’ αυτό έγραψε ένα φαιδρό κείμενο για να μας διασκεδάσει.

Σεβασμιότατε! Σας ευχαριστούμε μεν θερμά για την αγάπη και το πατρικό σας ενδιαφέρον, πλην όμως πρέπει να σας πούμε ευθέως και χωρίς περιστροφές, ότι -παρόλη τη φιλότιμη σας προσπάθεια- δεν φτάνετε ούτε κατά το ελάχιστο τη δόξα του “Νεωκόρου” μας, επειδή με τον “Νεωκόρο” σπάμε καλόκαρδα πλάκα. Το δικό σας άρθρο -παρόλον ότι θέλουμε να πιστεύουμε ότι γράφτηκε με καλό σκοπό- το μόνον που κατορθώνει είναι να μας προξενήσει εμετική αηδία και ειλικρινή απορία για ποιο λόγο -αφού πρεσβεύετε αυτές τις αιρέσεις- δεν σας καθαιρούν.

Ἡ ἀποκοπή τῶν αἱρετικῶν δέν βλάπτει τήν Ἐκκλησία



Η ΝΕΑ ΕΚΚΛΗΣΙΟΛΟΓΙΑ ΤΟΥ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΥ ΠΑΤΡΙΑΡΧΟΥ κ. ΒΑΡΘΟΛΟΜΑΙΟΥ

Της “Σύναξης κληρικών, μοναχών και λαικών”
====

ΜΕΡΟΣ Στ΄
______

6. Ἡ ἀποκοπή τῶν αἱρετικῶν δέν βλάπτει τήν Ἐκκλησία

Ὅποιος ἐκπίπτει ἀπό τήν ὁμοφωνία τῆς θεολογικῆς ὁμολογίας, καί καθίσταται λοιπόν ξηρό κλῆμα πού ἀπεκόπη ἀπό τήν Ἄμπελο[36], εἶναι ὁ ἴδιος ὑπεύθυνος, καθώς σαφῶς προειδοποιεῖ ὁ Χρυσορρήμων Ἰωάννης: «Μένε εἰς Ἐκκλησίαν καί οὐ προδίδοσαι ὑπό τῆς Ἐκκλησίας. Ἐάν δέ φύγῃς ἀπό Ἐκκλησίας, οὐκ αἰτία ἡ Ἐκκλησία [...] Ἐάν δέ ἐξέλθῃς ἔξω, θηριάλωτος γίνῃ· ἀλλ’ οὐ παρά τήν μάνδραν τοῦτο, ἀλλά παρά τήν σήν μικροψυχίαν [...] Ἐκκλησία γάρ οὐ τοῖχος καί ὄροφος, ἀλλά πίστις καί βίος»[37].

Σύμφωνα μέ τά παραπάνω, ἡ ἀποκοπή τῶν αἱρετικῶν Λατίνων καί ἡ ἀπουσία τῶν αἱρετικῶν Προτεσταντῶν ἀπό τή Μία καί Καθολική Ἐκκλησία δέν Τήν ἔβλαψε («οὐ προδίδοσαι ὑπό τῆς Ἐκκλησίας») καί οὔτε θά μποροῦσε νά τήν βλάψει· σαφέστατα δηλώνουν οἱ Ὀρθόδοξοι Πατριάρχες σέ Σύνοδο τοῦ 18ου αἰῶνος τήν θεανθρώπινη ἀρτιμέλεια τῆς Ἐκκλησίας καί τήν ἔκπτωση τῶν Λατίνων ἐξ ὑπερηφανίας τοῦ Πάπα: «Ὕστερον μέντοι πρό χρόνων τινῶν ἐπηρείᾳ τοῦ πονηροῦ ὁ Ῥώμης πάπας ἀποσφαλείς καί εἰς ἀλλόκοτα δόγματα καί καινοτομίας ἐμπεσών, ἀπέστη τῆς ὁλομελείας τοῦ σώματος τῆς εὐσεβοῦς Ἐκκλησίας καί ἀπεσχίσθη [...] Νῦν δέ τά μέν τέσσαρα μέρη τοῦ ῥηθέντος ἱστίου ἐνέμειναν κατά χώραν συνημμένα τε καί συνεραμμένα, δι’ ὧν εὐχερῶς ἡμεῖς διαπλέομεν καί ἀκυμάντως τό τοῦ βίου τούτου πέλαγος [...]. Οὕτως οὖν ἡ καθ’ ἡμᾶς τοῦ Χριστοῦ εὐσεβής Ἐκκλησία ἐπί τέσσαρσιν νῦν ἐρείδεται στύλοις, τοῖς τέσσαρσι δηλαδή Πατριάρχαις, καί μένει ἀδιάσειστος καί ἀκλόνητος»[38].

Βεβαίως, ἡ αἵρεση δέν εἶναι μόνον ἡ εἰς τά καίρια βλάβη τῆς ἐκκλησιαστικῆς πίστεως, ἀλλά καί στά ἐλάχιστα, τά ὁποῖα πάντοτε ἐξελίσσονται ἐπί τά χείρω. Μαζί μέ πολλούς ἄλλους ἁγίους ὁ Πατριάρχης ΚΠόλεως ἅγιος Ταράσιος παρατηρεῖ: «Τό γάρ ἐπί δόγμασιν εἴτε μικροῖς εἴτε μεγάλοις ἁμαρτάνειν, ταὐτόν ἐστι· ἐξ ἀμφοτέρων γάρ ὁ νόμος τοῦ Θεοῦ ἀθετεῖται»[39]. Καί ὁ μέγας Πατριάρχης ΚΠόλεως Γεννάδιος Β΄ Σχολάριος συμφωνεῖ: «Εἴτε γοῦν ἐν μείζονι εἴτε ἐν ἐλάττονι διαμαρτάνοι τις τῆς ἀληθείας τῆς πίστεως, αἱρετικός ἐστιν»[40].

(Συνεχίζεται)

ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ:
______________

[36]. Ἰω. 15, 4-6
[37]. ΑΓ. ΙΩΑΝΝΗΣ Ο ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ, Ὅτε τῆς Ἐκκλησίας ἔξω εὑρεθείς Εὐτρόπιος 1, PG 52, 397.
[38]. Ἀποκρίσεις (1716/1725) τῶν Ὀρθοδόξων Πατριαρχῶν τῆς Ἀνατολῆς πρός τούς Ἀγγλικανούς Ἀνωμότους, (Ἀπόκρισις 5), εἰς ΙΩ. ΚΑΡΜΙΡΗΣ, Τά Δογματικά καί Συμβολικά Μνημεῖα τῆς Ὀρθοδόξου Καθολικῆς Ἐκκλησίας, ἐν Ἀθήναις 1953, τόμ. Β', σ. 794ἑξῆς.
[39]. Ζ΄ Οἰκουμενική Σύνοδος,Πράξις Α’, Mansi 12, 1031-1034. 
[40]. Πρός τόν Βασιλέα· ἐπέμφθη αὐτῷ τῇ ιβῃ τοῦ Μαρτίου 6,  ἐν Γενναδίου Σχολαρίου Ἅπαντα τά Εὑρισκόμενα, τόμ. 3, ἐκδ. Louis Petit – X.A. Siderides, Paris 1930, σ. 161.

ΣΧΟΛΙΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΗΜΕΡΙΔΑ ΤΩΝ ΦΟΙΤΗΤΩΝ ΤΗΣ ΘΕΟΛΟΓΙΚΗΣ ΣΧΟΛΗΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ ΓΙΑ ΤΟ ΤΜΗΜΑ ΙΣΛΑΜΙΚΩΝ ΣΠΟΥΔΩΝ


ΣΧΟΛΙΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΗΜΕΡΙΔΑ ΤΩΝ ΦΟΙΤΗΤΩΝ ΤΗΣ ΘΕΟΛΟΓΙΚΗΣ ΣΧΟΛΗΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ ΓΙΑ ΤΟ ΤΜΗΜΑ ΙΣΛΑΜΙΚΩΝ ΣΠΟΥΔΩΝ

Του Παναγιώτη Τελεβάντου
=====

Ας μη σταθούμε σε όλα όσα συνέβησαν στην Ημερίδα που πραγματοποιήθηκε για την ίδρυση Τμήματος Ισλαμικών Σπουδών, που διοργάνωσαν οι φοιτητές της Θεολογικής Σχολής του Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης με την ευλογία του Σεβ. Μητροπολίτη Θεσσαλονίκης κ. Ανθιμου. 

Ας επικεντρώσουμε -τουλάχιστον επί του παρόντος- την προσοχή μας αποκλειστικά στα ακόλουθα:

Ο ποιμενάρχης της πόλεως, οι κληρικοί, οι λαικοί και οι μοναχοί της Μητροπόλεως, καθώς επίσης επίσκοποι, κληρικοί, μοναχοί και λαικοί από άλλες Μητροπόλεις και από το Αγιον Ορος, έσπευσαν στην πρόσκληση των φοιτητών για να συμπαρασταθούν στον ποιμενάρχη της Θεσσαλονίκης, ο οποίος -τουλάχιστον μέχρι στιγμής- στέκεται πολύ ανδρεία και αποκρούει σθεναρά κάθε προσπάθεια μετατροπής της Ορθόδοξης Θεολογικής Σχολής Θεσσαλονίκης σε θρησκειολογική-οικουμενιστική με την ίδρυση Τμήματος Ισλαμικών Σπουδών στο Θεολογικό Τμήμα της.

Πολύ συγκινητική η αθρόα και αυθόρμητη προσέλευση κλήρου και λαού, πολύ μας συγκίνησαν οι φοιτητές με τις τεκμηριωμένες εισηγήσεις τους, με τη σεμνότητά τους, με το αγωνιστικό τους φρόνημα, με τη νηφαλιότητα και με την αποφασιστικότητα που διατράνωσαν την θέλησή τους να μη αποδεχθούν την αλλοτρίωση του ορθόδοξου χαρακτήρα της Σχολής τους. 

Πηγή ευλογίας οι χαιρετισμοί του Σεβ. Θεσσαλονίκης κ. Ανθιμου και του Σεβ. Πειραιώς κ. Σεραφείμ καθώς και τα μηνύματα συμπαράστασης των Σεβασμιότατων Μητροπολιτών Κρήνης και Καλαμαριάς, Κυθήρων και Γόρτυνος, εξαιρετικές οι πλείστες εισηγήσεις ιδιαίτερα η εισήγηση του κ. Χρήστου Οικονόμου.

Οι απανταχού της γης ορθόδοξοι πιστοί εκφράζουμε την πλήρη συμπαράστασή μας προς τον Σεβ. Θεσσαλονίκης και προς τους Καθηγητές και φοιτητές της Θεολογικής Σχολής του Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης για την προσπάθειά τους να κρατήσουν τη Σχολή τους ορθόδοξη και προσευχόμαστε ο Χριστός να οδηγήσει σε εύδιο λιμένα τους αγώνες τους.

Η εκκλησιολογία του Πατριάρχη Βαρθολομαίου αρνείται ότι η ενότητα είναι δεδομένον κτήμα της Εκκλησίας



Η ΝΕΑ ΕΚΚΛΗΣΙΟΛΟΓΙΑ ΤΟΥ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΥ ΠΑΤΡΙΑΡΧΟΥ κ. ΒΑΡΘΟΛΟΜΑΙΟΥ

Της “Σύναξης κληρικών, μοναχών και λαικών”
====

ΜΕΡΟΣ Ε΄
______

 5. Η εκκλησιολογία του Πατριάρχη Βαρθολομαίου αρνείται ότι επειδή ὁ Χριστός «οὐ μεμέρισται» ἡ ἑνότητα εἶναι δεδομένον «κτῆμα» τῆς Ἐκκλησίας

Ἡ Ἐκκλησία ἔχοντας ὡς ὀντολογικό Της δεδομένο τήν ἑνότητα, δέν τήν ἐπιζητεῖ, ἁπλῶς τήν διατηρεῖ - «τηρεῖν τήν ἑνότητα τοῦ Πνεύματος ἐν τῷ συνδέσμῳ τῆς εἰρήνης»[30] -, εἶναι δέ αὐτή οὐσιῶδες  χαρακτηριστικό Της, καθ΄ὅσον «τό τῆς Ἐκκλησίας ὄνομα οὐ χωρισμοῦ, ἀλλ΄ ἑνώσεώς ἐστι καί συμφωνίας ὄνομα»[31]. Ἐκκλησία διῃρημένη καί διεσπασμένη εἶναι τραγέλαφος καί ψιλή φαντασία. Ὁ ἅγιος Νεκτάριος Αἰγίνης ὁ Θαυματουργός στρεφόμενος κατά τῆς προτεσταντικῆς θεωρίας περί «ἀοράτου Ἐκκλησίας» φαίνεται νά ἐρωτᾷ τόν Οἰκουμενικό Πατριάρχη: «Πρός τί καί τό ὄνομα Ἐκκλησία, ἀφοῦ τά μέλη εἰσί μεμονωμένα καί πρός ἄλληλα ἄγνωστα, καί δέν ἀποτελοῦν ὀργανικόν τι σύστημα οὐδ’ ἕνωσιν ἀδιάσπαστον κατά τήν ἀληθῆ σημασίαν τοῦ ὀνόματος αὐτῆς;»[32]

Ἡ ἑνότης τῆς δογματικῆς πίστεως εἶναι λοιπόν ἐπίσης δεδομένον τῆς Ἐκκλησίας· διότι καθώς ἡ Κεφαλή τῆς Ἐκκλησίας ὁ Χριστός δέν μπορεῖ νά διασπασθεῖ - «οὐ μεμέρισται ὁ Χριστός»[33] -,  ἔτσι καί στήν Ἐκκλησία ὑφίσταται «εἷς Κύριος, μία πίστις, ἕν βάπτισμα»[34] καί ὄχι δογματική πολυφωνία· ἡ Ἐκκλησία διαμορφώνει ἑνιαία πίστη στό χριστεπώνυμο πλήρωμα, «κατά μίαν τῆς πίστεως καί χάριν καί κλῆσιν τούς πιστούς ἀλλήλοις ἑνοειδῶς συνάπτουσα»[35].

(Συνεχίζεται)

ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ:
___________

[30].  Ἐφ. 4, 3.
[31]. ΑΓ. ΙΩΑΝΝΗΣ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ, Εἰς τήν Πρός Κορινθίους Α΄ Ἐπιστολήν 1, PG 61, 13
[32]. ΑΓ. ΝΕΚΤΑΡΙΟΣ, αὐτόθι, σ. 27.
[33]. Α΄ Κορ. 1, 13 
[34]. Ἐφ. 4,5 
[35]. ΑΓ. ΜΑΞΙΜΟΣ Ο ΟΜΟΛΟΓΗΤΗΣ, Μυσταγωγία 24, PG 91, 705Β.

Thursday, November 27, 2014

ΤΟ ΑΠΙΣΤΕΥΤΟ ΧΑΛΙ ΤΟΥ “ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΤΥΠΟΥ” ΚΑΙ Ο ΑΓΩΝΑΣ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΤΟΥ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΥ



ΤΟ ΑΠΙΣΤΕΥΤΟ ΧΑΛΙ ΤΟΥ “ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΤΥΠΟΥ” ΚΑΙ Ο ΑΓΩΝΑΣ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΤΟΥ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΥ

Του Παναγιώτη Τελεβάντου
=====

Ποιο είναι το κύριο άρθρο της “ναυαρχίδας του αντι-οικουμενιστικού αγώνα” -όπως συνηθίζει με άκρως ενοχλητική αυταρέσκεια να αποκαλεί τον “Ορθόδοξο Τύπο” ο π. Θεόδωρος Ζήσης- την προτεραία της καταλυτικής σε βάρος της πίστης μας επίσκεψης του Πάπα Φραγκίσκου στο Φανάρι για την Θρονική Εορτή του Οικουμενικού Θρόνου, κατά την οποία θα επικυρωθεί -στην πράξη- στο ύψιστο επίπεδο, η προδοτική για την Ορθοδοξία Συμφωνία του Μπαλαμάντ, που αναγνωρίζει τον Παπισμό ως "αδελφή Εκκλησία" της Ορθοδοξίας με Αποστολική διαδοχή και έγκυρα μυστήρια;

“Η εισήγησις της Μεγάλης Αικατερίνης. Πώς ενομοθέτουν κάποτε οι ορθόδοξοι κυβερνήται” του π. Βασιλείου Βολουδάκη, που αναφέρεται στον αντιρατσιστικό νόμο!!!

Αυτό πια -to say the extremely very least- λέγεται σκέτη γαιδουριά!!! 

Αυτά για την ώρα!

Συνεπής με την υπόσχεσή μου να μην εστιάσω τον σχολιασμό μου αυτές τις μέρες πέραν του τι θα συμβεί το Σαββατοκυρίακο στο Φανάρι, σταματώ εδώ και καλώ όλους όσους ασχολούνται με τον αντι-οικουμενιστικό αγώνα και έχουν σχέση με τον “Ορθόδοξο Τύπο”, να αναλάβουν τις ευθύνες τους αμέσως μόλις μετρήσουμε τις ζημιές από τα ερείπια που θα αφήσει πίσω του το τσουνάμι της επίσκεψης του Ποντίφηκα στη Βασιλεύουσα.

Ούτε οι πιο βαμμένοι οικουμενιστές -στα πιο τρελλά τους όνειρα- δεν μπορούσαν να ονειρευτούν ότι ο "Ορθόδοξος Τύπος" -που άρχισε την έκδοσή του με αποκλειστικό σκοπό να βάλει φρένο στην πορεία του Οικουμενισμού- θα έφτανε σε αυτό το απίστευτο χάλι. 

Η παρουσία του π. Βασιλείου Βολουδάκη στην εκδοτική επιτροπή της εφημερίδας την έχει καταντήσει σκέτο βαρίδι του αντι-οικουμενιστικού αγώνα. 

Η αλήθεια είναι ότι -μετά την κοίμηση του π. Μάρκου- είχαμε σοβαρότατα προβλήματα έτσι κι αλλιώς, αφού οι υπεύθυνοι της έκδοσης ζήτησαν συγνώμη από τους Σεβ. Μεσσηνίας και Περγάμου και από τον κ. Πανώτη. 

Μετά την συνδιαχείριση της εφημερίδας, όμως, από τον π. Βασίλειο Βολουδάκη το κακό έφτασε κυριολεκτικά στο απροχώρητο.