Thursday, November 15, 2018

“ΕΚ ΣΤΟΜΑΤΟΣ ΚΟΡΑΚΟΥ ΑΚΟΥΣΕΙΣ ΚΡΑ”


“ΕΚ ΣΤΟΜΑΤΟΣ ΚΟΡΑΚΟΥ ΑΚΟΥΣΕΙΣ ΚΡΑ”

Του Παναγιώτη Τελεβάντου
=====

“Το θέμα της μισθοδοσίας είναι ένας πειρασμός και δικαιούνται οι κληρικοί όλοι και οι Επίσκοποι να έχουμε αυτή την αγωνία. Έχουμε εμπιστοσύνη στον Αρχιεπίσκοπο γιατί ξέρει τί κάνει’', δήλωσε ο Σεβασμιώτατος Αλεξανδρουπόλεως Άνθιμος.

Πλήρης εφαρμογή του ρητού “Εκ στόματος κοράκου ακούσεις κρα”.

Έτσι λοιπόν! Ο λίαν αντιπαθής στον λαό του Θεού, Μητροπολίτης Αλεξανδρουπόλεως Άνθιμος, βαμμένος Οικουμενιστής και νεωτεριστής ιεράρχης και δοκιμασμένος φίλος των άθεων κυβερνώντων, έχει εμπιστοσύνη στον Αρχιεπίσκοπο Ιερώνυμο, μας διαβεβαιώνει.!!!

Ποιος είναι ο Μητροπολίτης Αλεξανδρουπόλεως;

Σεσημασμένος Γιανναρικός, Νεορθόδοξος, Νεονικολαίτης, νεωτεριστής, Οικουμενιστής και ορισμένα άλλα του ιδίου απείρου κάλλους ιεράρχης.

Όταν, επομένως, ο Σεβασμιώτατος, εξυμνεί τον Μακαριώτατο, συντελεί τα μέγιστα να συνειδητοποιήσει ο κόσμος ότι επιβάλλεται να αναχαιτιστούν άμεσα τα καταχθόνια σχέδια του Αρχιεπισκόπου σε βάρος της Εκκλησίας.

Ταυτόχρονα ενισχύει την πεποίθηση του πληρώματος της Εκκλησίας ότι ο Αρχιεπίσκοπος της αισχύνης επιβάλλεται να εκθρονιστεί και να καθαιρεθεί, επειδή είναι πραγματικά επικίνδυνος για την Εκκλησία και την πατρίδα.

“Κάτι κακό έκανα για να με επαινούν αυτοί οι αχρείοι”, είπε κάποτε ο Κίμωνας.

Μην έχετε καμία αμφιβολία, Σεβασμιώτατε, ότι, στην συνείδησή μας, η συνηγορία σας υπέρ του Αρχιεπίσκοπου συνιστά μομφή υψίστης μορφής σε βάρος του ανάξιου εν παντί Ιερωνύμου.

Τόσο χαμηλά βρίσκεστε, δυστυχώς, στην συνείδηση του ποιμνίου της Εκκλησίας.

ΝΤΡΟΠΗ ΣΑΣ ΣΕΒΑΣΜΙΩΤΑΤΕ ΓΛΥΦΑΔΑΣ!



Από το προσωπικό ιστολόγιο του π. Αντώνιου Χρήστου αλιεύσαμε την πιο πάνω φωτογραφία του ναού του νέου κοιμητηρίου της Γλυφάδας.

Μένει κανείς κατάπληκτος διότι ο Σεβασμιώτατος Γλυφάδας έδωσε την ευλογία του για να χτιστεί ναός στην Μητρόπολή του, όπως τον ναό της ανάρτησης.

Πρόκειται για αρχιτεκτονικό τερατούργημα που παραπέμπει ευθέως σε Προτεσταντικά και Παπικά πρότυπα αρχιτεκτονικής ναοδομίας.

Είναι πραγματικά αίσχος το γεγονός ότι ένας παραδοσιακός ιεράρχης έδωσε άδεια για να χτιστεί αυτός ο ναός.

ΚΡΙΤΙΚΟΣ ΣΧΟΛΙΑΣΜΟΣ ΤΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ «ΓΕΡΩΝ ΙΩΣΗΦ ΒΑΤΟΠΑΙΔΙΝΟΣ» ΣΤΑ ΣΗΜΕΙΑ ΠΟΥ ΣΥΝΔΕΟΝΤΑΙ ΜΕ ΤΗΝ ΙΕΡΑ ΜΟΝΗ ΣΤΑΥΡΟΒΟΥΝΙΟΥ ΙΑ΄


ΚΡΙΤΙΚΟΣ ΣΧΟΛΙΑΣΜΟΣ ΤΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ «ΓΕΡΩΝ ΙΩΣΗΦ ΒΑΤΟΠΑΙΔΙΝΟΣ» ΣΤΑ ΣΗΜΕΙΑ ΠΟΥ ΣΥΝΔΕΟΝΤΑΙ ΜΕ ΤΗΝ ΙΕΡΑ ΜΟΝΗ ΣΤΑΥΡΟΒΟΥΝΙΟΥ

ΙΑ΄

Τοῦ Οσ. Μοναχοῦ Ἱλαρίωνος Σταυροβουνιώτου
=====


Παρ’ ὅλα αὐτὰ καὶ δι’ αὐτὰ τὰ ζητήματα, νὰ προσθέσω καὶ τὴν ἑπόμενη σημαντικὴ μαρτυρία-μομφὴ τὴν ὁποία μᾶς ἀναφέρει γραπτῶς καὶ δημόσια ὁ Καθηγούμενος Γέρων τῆς Δοχειαρίου κυρὸς Γρηγόριος, μαρτυρία ἐκ τοῦ ὁσίου Γέροντος Ἐφραίμ τοῦ Κατουνακιώτη κατά τοῦ γ. Ἰωσήφ:

«Ἐνῶ, ὡς γνωστόν, ὁ Ἰωσὴφ δὲν ἐγνώριζε θεολογία. Ἔφθασε σὲ τόσο μεγάλο ἐγωισμό, ὥστε μὲ κομπορρημοσύνη νὰ λέγῃ στὸν παπα-Ἐφραίμ τὸν Κατουνακιώτη: ‘Θὰ ὑπάγω εἰς τὴν Κύπρον καί, ἂν δὲν ἀναστήσω τὸν μοναχισμόν, θὰ τὰ πετάξω τὰ ράσα’(!). Κι ὁ ἀληθινὰ καλόγερος Ἐφραὶμ ὁ Κατουνακιώτης μοῦ ἐπανελάμβανε: ‘Λέγονται, ἀδελφέ μου, τέτοια λόγια ἀπὸ μοναχὸ ποὺ γεροντίζει;’.» ( Ἡγουμένου τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Δοχειαρίου τοῦ Ἀρχιμανδρίτου Γρηγορίου, ἄρθρον: «ΠΑΣΧΑ ΚΥΡΙΟΥ ΠΑΣΧΑ», Ἐφημερίδα «ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΤΥΠΟΣ», 25/5/2018, ἀριθμὸς φύλου 2213, σελ. 7).

Στὴν σελίδα 256-257 τοῦ ὑπὸ κρίσιν βιβλίου διαβάζουμε καὶ πάλιν:

«Στὴν Κύπρο εἶχαν ἐμφανισθεῖ ἀρκετὲς νεάνιδες ποὺ ἤθελαν νὰ γίνουν μοναχές. Ἂν καὶ στὴν ἀρχὴ δὲν ἤθελε ὁ Γέροντας (Ἰωσὴφ) νὰ κάνει γυναικεῖο μοναστήρι, μετὰ συγκατατέθηκε. Γιατὶ ὄντως ὁ γυναικεῖος Μοναχισμὸς στὴν Κύπρο βρισκόταν τότε σὲ παρακμή. Ἔλεγε ὁ Γέροντας “Ναί, θὰ κάνω γυναικεῖο Μοναχισμό, ἀλλά ποιάν θὰ βάλω Γερόντισσα; Χρειάζεται Γερόντισσα”».

Καὶ κατέληξαν ἐξ ἀνάγκης νὰ φέρουν -μὲ τὸν νῦν μητροπολίτη Λεμεσοῦ κ. Ἀθανάσιο (τότε ἦτο Διάκονος καὶ φοιτητής τῆς Θεολογικῆς Σχολῆς, ὑποτακτικὸς τοῦ γ. Ἰωσήφ)- μὲ διάφορα μεθοδικὰ τεχνάσματα τὴν ἐξ Ἑλλάδος Μοναχὴν καὶ φίλην τους Χριστοφόρα. Τὴν ὁποίαν Γερόντισσα Χριστοφόραν, ἐπειδὴ τοὺς κατήγγειλε μαζὶ μὲ τὶς Μοναχές της στὸν τότε οἰκεῖο Μητροπολίτην Πάφου γιὰ τὰ ποικίλα σεξουαλικὰ αἴσχη ποὺ διέπραξαν μὲ τὶς Καλόγριες στὴν Μίνθη, πλέον ἀμφότεροι, ἀλλὰ καὶ ὁμοθυμαδὸν οἱ νεο-Βατοπαιδινοί τὴν κατηγοροῦν, τὴν πρώην Μοναχή καὶ Γερόντισσα φίλη τους, γιὰ τὰ πάντα. Ἐνῶ σημειῶστε, ὅτι ὅλως παραδόξως τὴν ἴδια στιγμὴν τότε, προτοῦ φέρουν τὴν μοναχὴ Χριστοφόραν γιὰ Ἡγουμένην, ὁ γ. Ἰωσήφ ζητοῦσε καὶ ἔψαχνε, σχεδὸν ἀπεγνωσμένα, ἀπὸ τρία γνωστὰ ἐν Ἑλλάδι Γυναικεῖα Κοινόβια (Σουρωτῆς, Ὁρμύλιας καὶ Μετεώρων) γιὰ νὰ πάρει ἀπὸ μία Μοναχήν τους, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον τοῦ τὸ ἀρνήθηκαν (!) καὶ τὰ τρία (!!), δηλαδὴ τοῦ ἀρνήθηκαν νὰ τοῦ ἐμπιστευτοῦν (!!!) τὶς Μοναχές τους. Οὔτε καὶ αὐτό, ἆρά γε, προβληματίζει τοὺς καλοπροαίρετους; Ἂς ἀρχίσει νὰ τοὺς προβληματίζει, λοιπόν!

(Συνεργασίες)

ΟΙ ΙΕΡΕΙΣ ΚΑΙ Ο ΙΕΡΩΝΥΜΟΣ ΛΙΑΠΗΣ ΚΑΙ Ο ΙΕΡΩΝΥΜΟΣ ΚΟΤΣΩΝΗΣ


ΟΙ ΙΕΡΕΙΣ ΚΑΙ Ο ΙΕΡΩΝΥΜΟΣ ΛΙΑΠΗΣ ΚΑΙ Ο ΙΕΡΩΝΥΜΟΣ ΚΟΤΣΩΝΗΣ 

Του κ. Λυκούργου Νάνη
=====

O μακαριστός, αισχρότατα διαβληθείς Ιερώνυμος ο Α΄ (Κοτσώνης) αγωνίστηκε και πέτυχε να καταστούν δημόσιοι υπάλληλοι οι ιερείς επί της καρποφόρου αρχιεπισκοπείας του. Επρόκειτο, αναντιλέκτως, για μία δίκαιη και ιστορική κατάκτηση. Ο Ιερώνυμος ο Β΄ (Λιάπης) τα "κατάφερε" να παύση να ισχύει κάτι τέτοιο.

Αλλά και για τη διαχείριση και αξιοποίηση της εκκλησιαστικής περιουσίας μερίμνησε ο μακαριστός πρωθιεράρχης, όπως κάτι τέτοιο διαφαίνεται στο υπό του ιδίου εκδοθέν βιβλίο με τίτλο "ΠΕΡΙ ΤΟΥ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΟΥ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΟΣ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ", όπου περιέχονται συγκλονιστικά ιστορικά ντοκουμέντα.

Ο διαχρονικός-άρπαγας, το ελληνικό κράτος τουτέστιν, με τις κατά καιρούς απαλλοτριώσεις, με πρόσχημα την αποκατάσταση των ακτημόνων καθώς και κάποιοι επιτήδειοι καταπατητές σε συνδυασμό με την αβελτηρία των εκάστοτε (πλην επί Ιερωνύμου του Α΄) εκκλησιαστικών διοικήσεων οδήγησαν στην κακοδιαχείρηση και την έλλειψη ουσιαστικής και επωφελούς για τα συμφέροντα της Εκκλησίας και της κοινωνίας "αξιοποίηση" των εναπομεινάντων ψιχίων της εκκλησιαστικής περιουσίας.

Και φθάσαμε στο θλιβερό σημείο να συναποφασίζεται-θεσπίζεται από τα δύο μέρη (αλήθεια, γιατί αγνοήθηκε η Ιεραρχία και ο λοιπός κλήρος και λαός;) πενταμελές διοικητικό συμβούλιο διαχειρίσεως της διαμφησβητουμένης εκκλησιαστικής περιουσίας με τη συμμετοχή δύο εκπροσώπων του αντίχριστου Καίσαρα (δηλαδή της κατ επίφασιν χριστιανικής Πολιτείας) και ενός τρίτου "κοινής αποδοχής", προς δοξαν της αυτοτελείας της Εκκλησίας έναντι του Κράτους! 

Και ήλθε στο μυαλό μου αυτόματα η περίπτωση του "αλήστου μνημης" Γ. Λιλαίου, κοινού συμβούλου Εκκλησίας και Πολιτείας όταν η τελευταία επί Τρίτση επεχείρησε να διαρπάξει κατά τρόπο ληστρικό την τότε εκκλησιαστική περιουσία! Πόσο στοίχισε στην Εκκλησία αυτή η επιλογή ενθυμούνται όσοι παρακολουθούν επισταμένως τα εκκλησιαστικά πράγματα των τελευταίων δεκαετιών.

Οι εκκλησιαστικοί ηγέτες εφ’ όσον διαχρονικά, πλην επαινετέων εξαιρέσεων, δεν προβαίνουν σε κατόπιν σοβαρού σχεδιασμού και μελέτης αξιοποίηση της εναπομεινάσης εκκλησιαστικής περιουσίας, αντιτάσσοντας σθεναρή αντίσταση στον πολιτειακό άρπαγα και εν εσχάτη ανάγκη κηρύσσοντας την Εκκλησία της Ελλάδος ΕΝ ΔΙΩΓΜΩ  θα "παζαρεύουν" συνεχώς με το διεπόμενο υπό αρπακτικών διαθέσεων Κράτος εις βάρος του κύρους της διοικούσης Εκκλησίας και του προσωπικού τους κύρους.

Η άρση της ιδιότητος του δημοσίου υπαλλήλου των Ελλήνων ιερέων και η αποβολή τους από την Ενιαία Αρχή Πληρωμών συνιστά ήττα της Εκκλησίας και δείγμα εσχάτης περιφρονήσεως του ιερού κλήρου με την τεράστια και διαχρονική θρησκευτική, εθνική και κοινωνική προσφορά.

Θα τρίζουν τα κόκκαλα του Ιερωνύμου του Α΄ μακαριώτατε κύριε Ιερώνυμε Β΄!

ΥΠΑΡΧΕΙ “ΤΡΙΤΗ ΡΩΜΗ”; Δ΄


ΥΠΑΡΧΕΙ “ΤΡΙΤΗ ΡΩΜΗ”;

Δ΄

Του Σεβ. Ναυπάκτου Ιεροθέου
=====

Παρά τίς διεργασίες αὐτές στήν Ρωσία, καί παρά τήν δουλεία στούς Ὀθωμανούς ὁ Οἰκουμενικός Πατριάρχης ἐξακο­λου­θοῦσε νά ἔχη θέση ἀνώτερη στήν Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία. Γρά­­φει ὁ Ράνσιμαν:

«Ἀκόμα καί ὁ πιό φανατικός ὑποστηρικτής τῆς Τρίτης Ρώμης δέν ἤξερε πῶς νά τόν ὑποβιβάσει. Ὁ ἴδιος ὁ Τσάρος ὄχι μόνο ἐπιθυμοῦσε ἀναγνώριση ἀπό τόν Πατριάρχη, χάρη στό παραδοσιακό του γόητρο, ἀλλά καί ἀντιλαμβανόταν ὅτι δέν μποροῦσε νά γίνει κληρονόμος τῶν Βυζαντινῶν Καισάρων καί νά βρίσκεται ἐπικεφαλῆς τῆς ὀρθόδοξης οἰκουμένης χωρίς τήν καλή θέληση καί τήν ὑποστήριξη τοῦ Πατριάρχη».

Στήν συνέχεια ἀκολούθησαν διάφορα γεγονότα, ἀφοῦ οἱ Ρῶσοι στηρίζονταν στήν Ὀρθοδοξία τους, καί ζητοῦσαν νά λάβουν τήν πατριαρχική τιμή καί ἀξία.

Ἐν ὄψει αὐτῶν τῶν γεγονότων ὁ Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως Ἱερεμίας ὁ Β΄, πού ἦταν «εὐέλικτος καί ρεαλιστής διπλωμάτης», σέ μιά περιοδεία του στήν Ρωσία ἔδωσε τήν Πατριαρχική τιμή καί ἀξία τό 1589, ὡς πέμπτο κατά σειράν μετά τόν Πατριαρχεῖο τῶν Ἱεροσολύμων καί ὄχι τρίτο μετά τό Πατριαρχεῖο Ἀλεξανδρείας ὅπως ἤθελαν ἐξ ἀρχῆς οἱ Ρῶσοι, καί ἐξελέγη πρῶτος Πατριάρχης ὁ Ἰώβ.

Ὁ Τσάρος, κατά τήν ἀνταλλαγή προσφωνήσεων πού ἀκολούθησαν τῆς ἐκλογῆς, χαρακτήρισε τόν Πατριάρχη Ἱερεμία Β΄ ὡς «Πατριάρχη μέ τήν χάρη τοῦ ἁγίου καί ζωο­ποιοῦ Πνεύματος, προερχόμενον ἀπό τόν ὑψηλότερο ἀποστο­λικό θρόνο, κληρονόμο καί ποιμένα τῆς Ἐκκλησίας τῆς Κωνσταντινουπόλεως, Πατέρα τῶν Πατέρων».

Ὁ Οἰκουμενικός Πατριάρχης Ἱερεμίας Β΄ προσεφώνησε τόν Τσάρο ὡς «ὀρθόδοξο καί φιλόχριστο θεοστεφάνωτον τσάρο, τιμώμενον ἀπό τόν Θεό καί στολισμένον ἀπό τόν Θεό ... γαληνότατο καί ἐνδοξότατο ἀπό τούς κυρίαρχους ἡγεμόνες». Ἔπειτα πρόσθεσε:

«Ἐφ’ ὅσον ἡ πρώτη Ρώμη ἔπεσε ἀπό τήν Ἀπολλινάρια αἵρεση καί ἡ δεύτερη Ρώμη, πού εἶναι ἡ Κωνσταντινούπολη, κατέχεται ἀπό τούς ἄπιστους Τούρκους, τότε λοιπόν ἡ μεγάλη σου ρωσική αὐτοκρατορία, εὐλαβέστατε τσάρε, ἡ ὁποία εἶναι εὐσεβέστερη ἀπό προηγούμενα βασίλεια, εἶναι ἡ Τρίτη Ρώμη καί σύ μόνος κάτω ἀπό τόν οὐρανό ὀνομάζεσαι τώρα Χριστια­νός Αὐτοκάτωρ γιά ὅλους τούς Χριστιανούς σ’ ὁλόκληρο τόν κόσμο∙ γι’ αὐτό ἡ πράξη μας τῆς ἱδρύσεως τοῦ Πατριαρχείου θά γίνει σύμφωνα μέ τήν θέληση τοῦ Θεοῦ, τίς προσευχές τῶν Ρώσων ἁγίων, τῆς δικῆς σου προσευχῆς πρός τόν Θεό καί σύμφωνα πρός τή γνώμη σου».

(Συνεχίζεται)

ΦΘΑΝΕΙ ΠΙΑ ΜΑΚΑΡΙΩΤΑΤΕ! ΔΕΝ ΑΝΤΕΧΕΙ ΑΛΛΟ Η ΕΛΛΑΔΙΚΗ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΙΑ ΣΑΣ!


ΦΘΑΝΕΙ ΠΙΑ ΜΑΚΑΡΙΩΤΑΤΕ! ΔΕΝ ΑΝΤΕΧΕΙ ΑΛΛΟ Η ΕΛΛΑΔΙΚΗ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΙΑ ΣΑΣ!

Του ιατρού κ. Λυκούργου Νάνη
=====

Ο κρίμασιν οις οίδε Κύριος κατέχων επί δεκαετία και πλέον την αρχιεπισκοπική καθέδρα της καθ Ελλάδα Εκκλησίας, διά τας φρικαλέας αμαρτίας κλήρου και λαού, αρχιεπίσκοπος Αθηνών και πάσης Ελλάδος Ιερώνυμος ο Β'  απέτυχε παταγωδώς να διαχειρισθή την εκκλησιαστική εξουσία που του παραχώρησε ο Δομήτωρ της Αγίας μας Εκκλησίας επ' ωφελεία της Εκκλησίας πρωτίστως και κυρίως και δι αυτής του Έθνους, ακολούθως και δευτερευόντως. Και όχι μόνο δεν ωφέλησε η παρουσία του στον αρχιεπισκοπικό θώκο αλλά και ζημίωσε πολλαπλώς το καλώς εννοούμενο συμφέρον της.Τούτη τη φορά, ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ, σημειώθηκε ορυμαγδός και καταιγισμός  σφοδρών αντιδράσεων και ζωηρών αποδοκιμασιών κλήρου και λαού, σε βάρος τόσο του προσώπου του νυν αρχιεπισκόπου όσο  και της πρακτικής που εκείνος μετήλθε από κοινού και σε συμφωνία μετά της αντιχρίστου Πολιτείας αναφορικά προς το ζήτημα της μισθοδοσίας των κληρικών αλλά και της ΔΗΘΕΝ αξιοποιήσεως της "διαμφησβητουμένης" εκκλησιαστικής περιουσίας.

Προφανώς οι επικοινωνιολόγοι της αρχιεπισκοπής Αθηνών δεν εκτίμησαν κατά τρόπο ορθό και προβλέψιμο τις παρενέργειες της εν αγνοία της Ιεράς Συνόδου της Ιεραρχίας, του εντίμου κλήρου και του πιστού λαού προβληματικής "συμφωνίας" επι καθιζήσει του προσωπικού τους κύρους αλλά και του κύρους της εκκλησιαστικής ηγεσίας καθόλου. Δεν μπορεί, βεβαίως, να παραμείνη ασχολίαστη και η επικοινωνιακή "χοντράδα" του κυβερνητικού εκπροσώπου Τζανακόπουλου που αμέσως μετά την ανακοίνωση της "συμφωνίας" έσπευσε, αγαλλομένω ποδί, να κάνει λόγο για την "απελευθέρωση" 10000 θέσεων δημοσίων υπαλλήλων προς δόξαν του αμέτρου λαικισμού  και της αδίστακτης  ψηφοθηρίας των νυν κυβερνώντων! Θαυμάστε πολιτικό "ήθος"!

Δεν αντέχω στον πειρασμό να μην παραλληλίσω τη μεθόδευση που ακολουθήθηκε για την υπογραφή της επαισχύντου και προδοτικής "συμφωνίας των Πρεσπών", (μαγαρίζεται και το  ευλογημένο αυτό κομμάτι της Ελληνικής γης, οι Πρέσπες δηλονότι, όταν το όνομά τους χρησιμοποιείται ως δηλωτικό του τόπου στον οποίο υπεγράφη η ελεεινή συμφωνία) με την πρακτική που μετήλθε ο αρχιεπίσκοπος Ιερώνυμος ο Β' και οι ομόφρονες προς αυτόν συνεργάτες του, κληρικοί και λαικοί, στην περίπτωση της γνωστής "συμφωνίας"..

Όπως ο στιγματισθείς δικαίως ως προδότης της πατρίδας νυν πρωθυπουργός σε συνεργασία και σύμπραξη με τον επί αφορήτω αλαζονεία διακρινόμενο, επίσης  εθνοπροδότη  πρώην υπουργό Κοτζιά (ελπίζουμε ότι ο εν λόγω κύριος θα απολαύσει, από τούδε και το εξής, πολιτικές διακοπές διαρκείας αλλά και θα λογοδοτήση συντόμως σε ειδικώς προς τούτο συσταθέν Δικαστήριο επί εσχάτη προδοσία), καταφρονώντας κατά τρόπο αναίσχυντο το εθνικό συμφέρον και τη βούληση του ελληνικού λαού εν προκειμένω, προχώρησαν στη σύναψη της συμφωνίας με τους αδίστακτους πλαστογράφους της Ιστορίας Σκοπιανούς δημιουργώντας τετελεσμένα γεγονότα και προκαταλαμβάνοντας τα μέλη του ελληνικού Κοινοβουλίου αναφορικά προς την επικείμενη ψήφο τους, κατά παρόμοιο τρόπο και ο αρχιεπίσκοπος Αθηνών με τους συνεργάτες του, εν αγνοία και άνευ της εγκρίσεως της πλειοψηφίας του σώματος των αρχιερέων, των ιερέων και του λαικού εκκλησιαστικού δυναμικού προχώρησαν σε μία ζημιογόνο για την Εκκλησία της Ελλάδος "συμφωνία", επί δεινή καταφρονήσει του συνοδικού πολιτεύματος διοικήσεως της Ορθοδόξου Εκκλησίας, κατ εξοχήν φιλελευθέρου και δημοκρατικού.

Θεωρώ αδιανόητο και απαράδεκτο το γεγονός ότι στη συγκεκριμένη περίπτωση η ελλαδική εκκλησιαστική ηγεσία έδρασε όπως δρουν οι διάφορες, πολυποίκιλες και "πολύχρωμες"  μετα-μοντέρνες χούντες και ο νοών νοείτω...

Διαφαίνεται, κατόπιν τούτων, η διαμόρφωση και ύπαρξη μίας γενικής κατακραυγής σε βάρος του νυν αρχιεπισκόπου και των δορυφόρων του. Εξ όσων ενθυμούμαι δεν σημειώθηκε άλλη φορά στα 10 χρόνια της αρχιεπισκοπείας του κ. Ιερωνύμου τόσης και τέτοιας  σφοδρότητος, μαζικότητος και εντάσεως αποδοκιμασία της εκκλησιαστικής πολιτικής του (κάτι τέτοιο αποτελεί αντικείμενο ιδιαιτερας αναλύσεως και σχολιασμού και ο νοών νοείτω,,,).. Πολλοί είναι αυτοί που διατείνονται ότι "το ποτήρι ξεχείλισε" και ότι "ο κόμπος έφθασε στο χτένι", εξ αιτίας της αφορήτως ενδοτικής και εκσεσημασμένως συμβιβαστικής πολιτικής της σημερινής εκκλησιαστικής ηγεσίας στο πλαίσιο της σχέσεώς της με την κατ επίφασιν και κατ’ ευφημισμόν χριστιανική Πολιτεία. Πολύ, αργά, όμως φαίνεται να "ξεχείλισε το ποτήρι" για κάποιους! Το ποτήρι ξεχείλισε εδώ και πολλά χρόνια αλλά όσοι διατείνονταν κάτι τέτοιο και επέμεναν με ατράνταχτα επιχειρήματα στην άποψή τους αυτή, χαρακτηρίζονταν "υπερβολικοί" και "ακραίοι"! Μόνο που οι τελευταίοι δικαιώθηκαν πανηγυρικά και άντε τώρα να μαζέψεις τα ασυμμάζευτα!

Ενδεχομένως, "μπούχτισαν", κλήρος και λαός, με την επί σειράν ετών αφωνία,απραξία και συμβιβασμό με την αντίθεη εξουσία του νυν αρχιεπισκόπου. 

Διαχρονική και σκανδαλώδης αφωνία και απραξία απέναντι στη νομοθετική επιδρομή των αντίχριστων κυβερνώντων, απέναντι στο διαστροφικό μετασχηματισμό του μαθήματος των Θρησκευτικών, απέναντι στην προδοσία της Μακεδονίας, απέναντι στο ένα, απέναντι στο άλλο! Έχει και η ανοχή τα όριά της! Ικανός αριθμός συμπατριωτών μας ευλόγως διερωτώνται: έως πότε θα κακουργεί σε βάρος των συμφερόντων της Εκκλησίας το σημερινό ετοιμόρροπο και σαθρό εκκλησιαστικό καθεστώς του κ. Ιερωνύμου; Έως πότε θα "αμνηστεύει", διά της ενόχου σιωπής και ανοχής του τα ανοσιουργήματα των πολιτικών εξουσιαστών; Έως πότε θα μαραίνει το ζήλο και θα ψύχει την αγωνιστική διάθεση κλήρου και λαού; ΄Εως πότε θα προδίδει την εν τω κόσμω αποστολή της Εκκλησίας; Πώς να λησμονήσουμε την ΕΠΑΙΣΧΥΝΤΗ ΚΑΙ ΠΡΟΔΟΤΙΚΗ αντίδρασή του όταν κατέστη νόμος του Κράτους η αλλαγή φύλου στα 15; Μίλησε για "παιγνιδίσματα" και πέραν τούτου ουδέν! Να ξεχάσουμε τη στάση του στο ψευτο-αντιρατσιστικό νομοσχέδιο; Στη νομιμοποίηση της ομόφυλης διαστροφής;

Έπιπροσθέτως, άλλοι, σοβαρώς σκεπτόμενοι και υγιώς φρονούντες συνέλληνες, που διατηρούν οργανική σχέση με την Εκκλησία, διερωτώνται, ουχί άνευ σοβαρού λόγου και αιτίας: Η εκκλησιαστική ηγεσία στην περίπτωση της φαιδρής και γελοίας, συνάμα δε και επικινδύνου ψευτο-συνόδου  του Κολυμπαρίου τα έκανε επιεικώς  μαντάρα! Με τον τρόπο εκλογής των  μητροπολιτών, την αλλαγή του οποίου ευαγγελιζόταν ο αρχιεπίσκοπος παλαιότερα, το ίδιο! Τι δε να πει κανείς και για την ανέλεγκτη υπό της ποιμαινούσης Εκκλησίας εκφορά και διάχυση εντός του εκκλησιαστικού σώματος εκκοσμικευμένου και ψευτοπροοδευτικού και σαφώς αιρετίζοντος  εκκλησιαστικού λόγου (βλέπε περιπτώσεις παπα-Φάρου, Γιανναρά, παπα-Θερμού, παπα-τάδε, παπα-δείνα, συριζαιο-θεολόγων του εκκλησιαστικού ραδιοσταθμού, "ερωτοθεολόγων" τύπου Σταμούλη, φιλοκαζαντζακικών θολο-λόγων -ανασταυρωτών του Χριστού, "ψυχοθεολόγων", "μεταπατερικών" ψευτο-θεολόγων, όψιμων αναθεωρητών της αγιογραφικής, αγιοπατερικής και ιεροκανονικής παρακαταθήκης, κ.ο.κ.); Δίκην λοιμώδους νόσου οι προαναφερθέντες και πολλοί άλλοι (δυσκολευόμαστε και να τους καταγράψουμε πλέον...) λυμαίνονται τον εκκλησιαστικό οργανισμό οδηγώντας ψυχές υπέρ ων Χριστός απέθανε στην απώλεια και η εκκλησιαστική ηγεσία "ατάραχος παίζει τον πλαγίαυλόν της", για να θυμηθούμε και το μακαριστό π.Αυγουστίνο Καντιώτη. Πώς να λησμονήσουμε το αίσχος με τον Γιαγκάζογλου που επί σειράν ετών κατείχε τη διευθυντική θέση του επισήμου εκκλησιαστικού περιοδικού "ΘΕΟΛΟΓΙΑ"; 

Πώς να παραβλέψουμε το γεγονός ότι πολλοί "ΚΑΙΡΙΤΕΣ" και "ΣΥΝΑΞΙΑΚΟΙ" συγγενεύουν ιδεολογικά με αυτούς που λυμαίνονται τον εκκλησιαστικό ραδιοσταθμό καθώς και με τους "ακαδημαικούς" του Βόλου; Και μόνο το συνεχιζόμενο αίσχος της απρόσκοπτης και ανεξέλεγκτης λειτουργίας της "σφηκοφωλιάς" του Βόλου συνιστά ανεξίτηλο στίγμα για την αρχιεπισκοπεία του αρχιεπισκόπου Ιερωνύμου του Β'.

Ο αρχιεπίσκοπος Ιερώνυμος ο Β' είναι φανερό ότι έχει απογοητεύσει και εξοργίσει κλήρο και λαό και κάθε άλλο παρά εκφράζει το φρόνημα και τη διάθεση του τελευταίου. Ίσα-ίσα που διατελεί σε καταφανή αντίθεση προς αυτή. Απέτυχε παταγωδώς ως αρχιεπίσκοπος Αθηνών. Προσωπικά κάτι τέτοιο το περίμενα. Η άχρι της εκλογής του ως αρχιεπισκόπου πολιτεία του ανδρός προς μία τέτοιου είδους εξέλιξη προιδέαζε.Ο εν λόγω επίσκοπος φοίτησε επιτυχώς στην ενδοτική και συμβιβαστική και προδοτική του αληθούς συμφέροντος της Ελλαδικής Εκκλησίας  σεραφειμκή σχολή, που τόσα δεινά παρασκεύασε στην Εκκλησία της Ελλάδος κατά τα έτη 1974-1998 και οδήγησε την Εκκλησία μας στο έσχατο σκαλοπάτι της ανυποληψίας, και αποτελεί "άξιο" απόφοιτο εκείνης. 

Οι ποικίλοι αντίχριστοι, άθεοι, θιασώτες της περιθωριοποιήσεως της Εκκλησίας και λοιποί αρνητικοί της προόδου της Εκκλησίας, του Έθνους και της κοινωνίας παράγοντες τρίβουν τα χέρια τους από αγαλλίαση, όπως έτριβαν τα χερια τους και επί Σεραφείμ. Ούτε στα όνειρά τους δεν θα μπορούσαν να φαντασθούν βολικότερο, για τα άνομα συμφέροντά τους, εκκλησιαστικό ηγέτη από το νυν αρχιεπίσκοπο.

Ο τελευταίος, οφείλει, κηδόμενος του συμφέροντος πρωτίστως της Εκκλησίας της Ελλάδος αλλά και του συμφέροντος της ψυχής του και του προσωπικού του κύρους, να υποβάλλει πάραυτα και άνευ χρονοτριβής την παραίτησή του από τον αρχιεπισκοπικό θρόνο και να αποσυρθή στα Οινόφυτα. Αρκετά προβλήματα δημιούργησε επί των ημερών της αρχιεπισκοπείας του. Δεν τον παίρνει άλλο να συνεχίσει να κατέχει τη θέση του αρχιεπισκόπου. Η ΠΑΡΑΙΤΗΣΗ ΤΟΥ ΑΠΟΤΕΛΕΙ ΜΟΝΟΔΡΟΜΟ. Βρίσκεται σε καταφανή δυσαρμονία προς τη θέληση του κλήρου και του λαού. Φθάνει πια, Μακαριώτατε! ΠΑΡΑΙΤΗΘΕΙΤΕ ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ! ΔΕΝ ΑΝΤΕΧΕΙ ΑΛΛΟ Η ΕΛΛΑΔΙΚΗ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΙΑ ΣΑΣ!

Υ.Γ.1. Είναι γεγονός ότι οι γνωστοί και μη εξαιρετέοι μητροπολίτες Θεσσαλονίκης, Μεσσηνίας και Δημητριάδος (άπαντες γεγονότες επίσκοποι διά τας φρικτάς ημών αμαρτίας) εξανέστησαν επί τη ανεκδιηγήτω "συμφωνία" Τσίπρα-Ιερωνύμου! Το τελευταίο φανερώνει οπωσδήποτε πολλά και ενισχύει την καθολική μομφή και κατακραυγή εις βάρος του νυν αρχιεπισκόπου. Κάτι τέτοιο όμως δεν θα πρέπει να "καθησυχάση" τους ευαισθητοποιημένους χριστιανούς και να καταστήση συμπαθείς σε αυτούς τους ρηθέντες προβληματικούς επισκόπους που ευθύνονται όσο λίγοι για το σημερινό κατάντημα της διοικούσης Εκκλησίας της Ελλάδος. Η περίπτωση του πρώτου με τη δις μοιχεπιβασία του (ας μην ξεχνούμε το ρόλο του στην εκκλησιαστική κρίση του Ιουλίου του 1974 αλλά και τη σκανδαλωδέστατη μετάθεσή του από την ακριτική Αλεξανδρούπολη, την κανονική του νύμφη,στη Θεσσαλονίκη), το διωγμό ομολογητών κληρικών και τις πρόσφατες φαιδρές περί Μπουτάρη δηλώσεις του καθώς και το γενικότερο χειρισμό του ζητήματος των σχέσεών του με τον προβληματικότατο τοπάρχη, του δευτέρου με την εμπλοκή του ονόματός του κατά τρόπο αρνητικότατο στη μεθόδευση της εκλογής του νυν αρχιεπισκόπου (ΑΛΗΘΕΙΑ, ΤΙ ΑΠΕΓΙΝΕ Η ΔΙΕΡΕΥΝΗΣΗ ΕΚΕΙΝΗΣ ΤΗΣ ΥΠΟΘΕΣΕΩΣ, ΑΜΕΣΩΣ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΜΕΝΕ ΚΑΙ ΘΙΓΟΜΕΝΕ ΑΓΙΕ ΣΠΑΡΤΗΣ ;;; ) καθώς και η στάση του σε ζητήματα Πίστεως (σκανδαλώδεις δηλώσεις του περί "διηρημένης Εκκλησίας", το αίσχος του Πουσάν κ.ά.), καθώς και του τρίτου για την περίπτωση του οποίου "και οι λίθοι κεκράξονται" (όρα Πόρτο Αλέγκρε, "Ακαδημία Θεολογικών Σπουδών" Βόλου, σκανδαλώδεις δηλώσεις του για τη Β' Βατικανή Σύνοδο κ.λ.π.) μαρτυρούν του λόγου το αληθές. Θα πρέπει πάση θυσία να φραγή ο δρόμος της "κατακτήσεως" της αρχιεπισκοπικής; καθέδρας από τους δύο τελευταίους, λίαν επικίνδυνους για το αληθές συμφέρον της Ελλαδικής Εκκλησίας μητροπολίτες. Το ίδιο ισχύει και γα το γνωστό και μη εξαιρετέο μητροπολίτη Αλεξανδρουπόλεως Άνθιμο για το πρόσωπο και τη στάση του οποίου είναι περιττό να εκτείνουμε το λόγο...

Υ.Γ.2.Οι μητροπολίτες που εξέλεξαν προ δεκαετίας αρχιεπίσκοπο τον κ. Ιερώνυμο (Λιάπη) υπέχουν βαρύτατη ευθύνη για το  σημερινό εκκλησιαστικό κατάντημα. Ο κ. Ιερώνυμος εξελέγη, ως επί το πλείστον, με τις ψήφους της λεγόμενης "σεραφειμικής πτέρυγας". Ανθυποψήφιός του υπήρξε ο σεμνός και μακράν της ίντριγκας ευρισκόμενος μητροπολίτης Σπάρτης. Το εκκλησιαστικό κατεστημένο (τουτέστιν η θλιβερή σεραφειμική επισκοπική παρακαταθήκη εντός του ιεραρχικού Σώματος) επέλεξε τον πρώτο, προς άφατη χαρά και αγαλλίαση των εχθρών της Εκκλησίας. Ας όψονται, λοιπόν, οι εκλέκτορες! Οφείλουν μία μεγάλη συγγνώμη στο πλήρωμα της Εκκλησίας της Ελλάδος και τον ελληνικό λαό για την άφρονα και ολέθρια επιλογή τους!

ΤΟ ΟΥΚΡΑΝΙΚΟ ΑΥΤΟΚΕΦΑΛΟ Ἀπόκρυψη καὶ παρερμηνεία ἐγγράφων ΙΑ΄


ΤΟ ΟΥΚΡΑΝΙΚΟ ΑΥΤΟΚΕΦΑΛΟ
Ἀπόκρυψη καὶ παρερμηνεία ἐγγράφων

ΙΑ΄

Του π. Θεόδωρου Ζήση
=====

δ) Οἱ πατριάρχες Κάλλιστος Α´ καὶ Φιλόθεος Κόκκινος ὑπὲρ τῆς ἑνιαίας Ἐκκλησίας τῆς Ρωσίας
Τὸν πατριάρχη Ἰσίδωρο Α´ διαδέχθηκε στὸν θρόνο ὁ τῆς αὐτῆς ἡσυχαστικῆς γραμμῆς καὶ παραδόσεως πατριάρχης Κάλλιστος Α´/1350-1353, 1355-1363). 

Ὅπως φαίνεται ἀπὸ τὰ κείμενα ἡ ἀναγκαστικὴ μεταφορὰ τῆς ἕδρας τῆς μητρόπολης ἀπὸ τὸ Κίεβο στὸ Βλαδιμὴρ καὶ μετὰ στὴ Μόσχα προκάλεσε ἐσωτερικὲς διενέξεις καὶ παράπονα ἐκ μέρους τοπικῶν ἡγεμόνων, οἱ ὁποῖοι ζητοῦσαν ἀπὸ τὴν Κωνσταν­τινούπολη δημιουργία καὶ ἄλλων μητροπόλεων, γιὰ νὰ μὴ παραμένουν ἀποίμαντοι οἱ Ὀρθόδοξοι πιστοί. 

Γιὰ τὸν λόγο αὐτὸ ὁ πατριάρχης Κάλλιστος ἐπιπλήττει τὸν ἑλληνικῆς καταγωγῆς μητροπολίτη Κιέβου Θεόγνωστο, διότι ἐγκατέλειψε ἀποίμαντες κάποιες περιοχές, μεταξὺ αὐτῶν καὶ τὸ Κίεβο, ἐνῶ ἔχει ὑπὸ τὴν δικαιοδοσία του ὅλη τὴ Ρωσία. Τοῦ γράφει ὅτι δύο ἡγεμόνες, ὁ ρήγας τῶν Λητβῶν (Λιθουανίας) καὶ ὁ ρήγας Τυφερίου (Τβέρ) Μιχαὴλ παραπονοῦνται ἐναντίον του, ὅτι δὲν ἔχει τὴν ἴδια ἀγάπη καὶ συμπεριφορὰ ἀπέναντι ὅλων τῶν ἡγεμόνων ἀλλὰ κάνει διακρίσεις. Πρέπει ὅμως νὰ γνωρίζει ὅτι χειροτονήθηκε μητροπολίτης Κιέβου καὶ πάσης Ρωσίας καὶ ὄχι μόνον ἑνὸς μέρους ἀλλὰ ὅλης τῆς Ρωσίας, ἐνῶ ἔρχονται πληροφορίες ὅτι δὲν πηγαίνει οὔτε στὸ Κίεβο οὔτε στὴν Λιθουανία, ἀλλὰ μένει σὲ ἕνα μέρος καὶ τὰ ἄλλα ἄφησε ἀποίμαντα, χωρὶς ἐπίσκεψη καὶ πατρικὴ διδασκαλία, πρᾶγμα βαρὺ καὶ ξένο πρὸς τὴν Παράδοση τῶν Ἱερῶν Κανόνων. 

Τὸ δίκαιο εἶναι νὰ ἐπιβλέπει ὁλόκληρη τὴν Ρωσία καὶ νὰ ἐπιδεικνύει πρὸς ὅλους τοὺς ἡγεμόνες ἀγάπη καὶ διάθεση πατρική. Παραθέτουμε ὁλόκληρο τὸ κείμενο:
«Ἱερώτατε μητροπολῖτα Κιέβου καὶ πάσης ῾Ρωσίας, ὑπέρτιμε, ἀγαπητέ, ἐν ἁγίῳ πνεύματι ἀδελφὲ τῆς ἡμῶν μετριότητος καὶ συλλειτουργέ, χάρις εἴη καὶ εἰρήνη παρὰ θεοῦ τῇ σῇ ἱερότητι. Τὰ γράμματά σου μετὰ τοῦ ἀνθρώπου σου τοῦ Ἀββακοὺμ ἐδεξάμην, καὶ ἐγνώρισα ἐξ αὐτῶν, ὅσα ἔγραφες καὶ ἀνέφερες· γνωστὸν δὲ ἔστω σοι, ὅτι πρὸ τούτου ᾠκονόμησα ἄνθρωπον καλὸν ἰδικόν μου, καὶ ἀπέστειλα πρὸς τὴν σὴν ἱερότητα, διότι ὁ μέγας ῥήγας Λητβῶν ἀπέστειλε πρός με γράμμα αὐτοῦ, καὶ ἔγραφε πολλά, διὰ τοῦτο ἔκρινα καλόν, καὶ ἀπέστειλα ἄνθρωπόν μου πρὸς τὴν σὴν ἱερότητα μετὰ γραμμάτων τῆς ἡμῶν μετριότητος, ἀφ᾽ ὧν μέλλεις γνωρίσειν ἀκριβῶς, ἅπερ ἔγραφεν ὁ μέγας ῥήγας Λητβῶν. Ἐξερχομένου δὲ τοῦ ἀνθρώπου μου ἦλθεν ἀπὸ τοῦ μεγάλου ῥηγὸς τοῦ Τυφερίου Μιχαὴλ καλόγηρως μετὰ γραμμάτων ἐκείνου· ἐδεξάμην οὖν τὰ γράμματα ταῦτα καὶ ἐγνώρισα, ὅσα μοι ἔγραφε, ἔγραφε δὲ καὶ αὐτὸς πολλά, πρὸς δὲ τοῖς ἄλλοις ἐζήτει, ἵνα κριθῇ καὶ μετά σοῦ, νὰ ἔλθῃ ἡ ἱερότης σου ἐνταῦθα εἰς τὴν σύνοδον, καὶ νὰ πέμψῃ καὶ ἐκεῖνος ἄρχοντάς του, νὰ γένηται κρίσις. Ἐγὼ δέ, πῶς ἦν δυνατόν, ἵνα μὴ δώσω αὐτῷ κρίσιν; διὰ τοῦτο ἔγραψα πρὸς τὴν σὴν ἱερότητα μετὰ τοῦ προρρηθέντος ἀνθρώπου, καθὼς μέλλεις γνωρίσειν ἀπὸ τῶν γραφῶν μου ἢ ἵνα ἔλθῃς σὺ ἐνταῦθα, εἴπερ ἔνι δυνατόν, ἢ πέμψῃς ἄρχοντάς σου, πέμψῃ δὲ καὶ ἐκεῖνος ἰδικούς του ἄρχοντας, καὶ γένηται ἡ κρίσις· νῦν δέ, ἐλθόντος τοῦ ἀνθρώπου σου τοῦ Ἀββακούμ, ἐγνώρισα καὶ ἀπὸ τῆς γραφῆς σου καὶ ἀπὸ τοῦ στόματος τούτου, ὅσα ἔγραφες καὶ ἐζήτεις, ἐγὼ δέ, μιμούμενος τὸν εἰρηνοποιὸν Χριστόν, γράφω καὶ παρακαλοῦμαι πρὸς σέ, ὅτι οὐδέν μοι φαίνεται καλόν, ἵνα ἔχῃς μετὰ τοῦ ῥηγὸς τοῦ Τυφερίου τοῦ Μιχαὴλ σκάνδαλα καὶ ὀχλήσεις, καὶ νὰ ἔρχεσθε εἰς κρίσιν, ἀλλὰ ὡς πατὴρ καὶ διδάσκαλος σπούδασον, ἵνα εἰρηνεύσῃς μετ᾽ αὐτοῦ, καὶ εἴπερ ἔπταισε καὶ τίποτε, σὺ ὡς πατὴρ συγχώρησον καὶ ἀνακάλεσον αὐτὸν ὡς υἱόν σου, καὶ ἔχε καὶ μετ᾽ αὐτοῦ εἰρήνην, ὥσπερ ἔχεις καὶ μετὰ τῶν ἄλλων ῥηγῶν, μέλλει δὲ νὰ ποιήσῃ καὶ αὐτὸς μετάνοιαν καὶ νὰ ζητήσῃ συγχώρησιν καθὼς ἐγὼ γράφω πρὸς αὐτόν. Τοῦτό μοι δοκεῖ καλὸν καὶ συμφέρον, καὶ οὕτω γενέσθω ἄνευ τινὸς λόγου. Εἰ δ᾽ οὐ βούλεσθε τοῦτο, ζητεῖτε δὲ κρίσιν, ἐγὼ τὴν κρίσιν οὐδὲν κωλύω, προσέχετε δέ, μήπως φανῇ εἰς ὑμᾶς βαρύ· ἡ μετριότης ἡμῶν, καθὼς εἶπον, ἔγραψε γράμμα πρὸς τὸν ῥῆγα τὸν Τυφερίου Μιχαήλ, καὶ πέμπω τοῦτο μετὰ τοῦ ἀνθρώπου σου, τοῦ Ἀββακούμ, καὶ ὁπηνίκα ἔλθῃ εἰς τὰς χεῖράς σου, δὸς αὐτὸ πρὸς τὸν ἄνθρωπόν μου, ὃν ἀπέστειλα αὐτοῦ, δὸς δὲ αὐτῷ καὶ ἄνθρωπόν σου δραγουμάνον, ἵνα ὑπάγει μετ᾽ αὐτοῦ εἰς ἐκεῖνον, νὰ τὸν δείξῃ καὶ τὸ πρῶτόν μου γράμμα καὶ τοῦτο, ὃ γράφω νῦν πρὸς αὐτὸν περὶ εἰρήνης, νὰ τὸν εἴπῃ δέ...καὶ λόγους, ὥστε νὰ ἔλθῃ εἰς μετάνοιαν καὶ εἰρήνην, καὶ θαρρῷ, ὅτι οὐ μὴ ποιήσῃ ἄλλως, ἀλλὰ ὡς ἂν γράφω πρὸς αὐτόν. Ἡ ἱερότης σου γινώσκεις ἀκριβῶς, ὅτι ὅτε σε ἐχειροτονήσαμε, Κυέβου καὶ πάσης ῾Ρωσίας μητροπολίτην ἐχειροτονήσαμεν, οὐχ ἑνὸς δὲ μέρους, ἀλλὰ πάσης τῆς ῾Ρωσίας, νῦν δὲ ἀκούω, ὅτι οὔτε εἰς τὸ Κύεβον ὑπάγεις, οὖτ᾽ εἰς τὴν Λητβᾶν, ἀλλ᾽ εἰς ἓν μέρος, τὸ δὲ ἄλλον ἀφῆκες ἀποίμαντον καὶ χωρὶς ἐπισκέψεως καὶ διδασκαλίας πατρικῆς, ὅπερ ἔνι βαρὺ καὶ ἔξω τῆς παραδόσεως τῶν ἱερῶν κανόνων, δίκαιον δὲ ἔνι, ἵνα καὶ τὴν γῆν πάσης ῾Ρωσίας ἐπιβλέπῃς, καὶ ἔχῃς μετὰ πάντων τῶν ῥηγῶν ἀγάπην καὶ διάθεσιν πατρικήν, καὶ ἀγαπᾷς αὐτοὺς ὁμοίως, καὶ δεικνύῃς εἰς αὐτοὺς τὴν αὐτὴν καὶ ὁμοίαν διάθεσιν καὶ εὐμένειαν καὶ ἀγάπην, καὶ μή τινας ἐξ αὐτῶν ἀγαπᾷς καὶ ἔχῃς ὡς υἱούς σου, τοὺς δὲ οὐδὲν ἀγαπᾷς, ἀλλ᾽ ἔχῃς πάντας ὁμοίως υἱούς σου, καὶ ἀγαπᾷς πάντας ὁμοίως, καὶ οὕτω μέλλουσι καὶ αὐτοὶ διδόναι πρός σὲ εὔνοιαν καὶ ἀγάπην καὶ ὑποταγὴν πολλὴν καὶ μεγάλην, μέλλεις δὲ ἔχειν καὶ τὴν παρὰ Θεοῦ βοήθειαν. Γίνωσκε δέ, ὅτι ἐγὼ ἔγραψα καὶ πρὸς τὸν μέγαν ῥῆγα τῶν Λητβῶν, ἵνα σε ἀγαπᾷ καὶ τιμᾷ κατὰ τὴν παλαιὰν συνήθειαν, καθὼς καὶ οἱ ἄλλοι ῥῆγες τῆς ῾Ρωσίας, καὶ ὅτι ὑπάγεις εἰς τὸν τόπον, καὶ νὰ περιπατῇς καὶ τὸν τόπον αὐτοῦ ἀβαρῶς καὶ σύ, ὅσον ἔνι δυνατόν, σπούδασον, ἵνα ἔχῃς εἰς αὐτὸν ἀγάπην καὶ διάθεσιν, καὶ ἔχῃς καὶ αὐτόν, ὥσπερ τοὺς ἄλλους ῥῆγας, διότι ὁ τοῦ Κυρίου λαὸς ὁ χριστώνυμος, ὃς εὑρίσκεται ὑπὸ τὴν ἀρχὴν αὐτοῦ, τῆς σῆς χρήζει ἐπισκέψεως καὶ διδασκαλίας, καὶ ἔνι ἀναγκαιότατον, ἵνα ἔχῃς μετ᾽ αὐτοῦ ἀγάπην, ἵνα βλέπῃς καὶ αὐτὸν καὶ τὸν λαόν τοῦ Θεοῦ νὰ τὸν διδάσκῃς, καὶ ποίει τοῦτο μετὰ πάσης σου δυνάμεως χωρὶς λόγου τινός, περὶ δὲ τῶν λοιπῶν ἔγραψέ σοι πλατύτερον ἡ μετριότης ἡμῶν μετὰ τοῦ ἀνθρώπου μου τοῦ Ἰωάννου, καὶ μέλλεις γνωρίσειν ταῦτα ἀκριβῶς»[13].

(Συνεχίζεται)

Wednesday, November 14, 2018

Ο ΣΕΒ. ΝΕΑΣ ΣΜΥΡΝΗΣ ΣΥΜΕΩΝ ΓΙΑ ΤΗΝ ΣΥΝΘΗΚΟΛΟΓΗΣΗ ΤΟΥ ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΥ ΜΕ ΤΟΝ ΑΘΕΟ ΤΣΙΠΡΑ



Ο ΣΕΒ. ΝΕΑΣ ΣΜΥΡΝΗΣ ΣΥΜΕΩΝ ΓΙΑ ΤΗΝ ΣΥΝΘΗΚΟΛΟΓΗΣΗ ΤΟΥ ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΥ ΜΕ ΤΟΝ ΑΘΕΟ ΤΣΙΠΡΑ

Του Παναγιώτη Τελεβάντου
=====

Κατά γενική ομολογία, ο Σεβ. Μητροπολίτης Νέας Σμύρνης κ. Συμεών, είναι ένας από τους πιο διαπρεπείς ιεράρχες της Εκκλησίας της Ελλάδος.

Άνθρωπος λίαν υψηλού δείκτη νοημοσύνης και εξαιρετικής θεολογικής κατάρτισης, συγγραφέας πολλών και περισπούδαστων βιβλίων, ο Σεβασμιώτατος κ. Συμεών διακρίνεται προπαντός για την σωφροσύνη και την σύνεση που τον χαρακτηρίζουν.

Στο βίντεο, που προτάσσεται της ανάρτησης, κάνει ξεκάθαρα πολλά θέματα αναφορικά με την επαίσχυντη συμφωνία του εν παντί ανάξιου Αρχιεπισκόπου Ιερώνυμου με τον άθεο και Εκκλησιομάχο Τσίπρα.

Ο Σεβασμιώτατος επικρίνει την Αρχιεπισκοπική αυθαιρεσία, αφού -για τριετία ολόκληρη- αγνοήθηκε το σώμα της Ιεραρχίας εκτός από ορισμένους παρατρεχάμενους του Αρχιεπισκόπου, που συνομολόγησαν με τον Μακαριώτατο, μια συμφωνία που παραδίδει τα πάντα στους εχθρούς της Εκκλησίας.

Ο Σεβ. Νέας Σμύρνης εξηγεί για ποιους λόγους η συμφωνία δημιούργησε χωρίς λόγο τεράστια προβλήματα. 

Παράλληλα επεσήμανε ότι οι ιερείς άρχισαν να διαμαρτύρονται εναντίον των επισκόπων τους για την αδικία που τους έγινε. 

Και όμως! Η συντριπτική πλειοψηφία των ιεραρχών, εκτός από ελάχιστους μετρημένους, στα δάκτυλα του ενός χεριού, παρατεχάμενους του Αρχιεπισκόπου- δεν γνώριζαν τίποτα για το παρασκήνιο των μυστικών επί τριετία διαβουλεύσεων του ανάξιου και συνωμότη Αρχιεπισκόπου με τον Τσίπρα.

Ας ελπίσουμε ότι ο Σεβ. Νέας Σμύρνης θα μιλήσει με το ίδιο ομολογιακό φρόνημα στην επικείμενη Ιερά Σύνοδο της Ιεραρχίας. 

Ευελπιστούμε ότι οι ιεράρχες της Εκκλησίας της Ελλάδας, πίσω από την πλάτη των οποίων ο Αρχιεπίσκοπος συνομολόγησε την επαίσχυντη συμφωνία, δεν θα επιτρέψουν στον ανάξιο Ιερώνυμο να χαλκεύσει νέα δεσμά σε βάρος της Εκκλησίας.

ΚΡΙΤΙΚΟΣ ΣΧΟΛΙΑΣΜΟΣ ΤΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ «ΓΕΡΩΝ ΙΩΣΗΦ ΒΑΤΟΠΑΙΔΙΝΟΣ» ΣΤΑ ΣΗΜΕΙΑ ΠΟΥ ΣΥΝΔΕΟΝΤΑΙ ΜΕ ΤΗΝ ΙΕΡΑ ΜΟΝΗ ΣΤΑΥΡΟΒΟΥΝΙΟΥ Ι΄


ΚΡΙΤΙΚΟΣ ΣΧΟΛΙΑΣΜΟΣ ΤΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ «ΓΕΡΩΝ ΙΩΣΗΦ ΒΑΤΟΠΑΙΔΙΝΟΣ» ΣΤΑ ΣΗΜΕΙΑ ΠΟΥ ΣΥΝΔΕΟΝΤΑΙ ΜΕ ΤΗΝ ΙΕΡΑ ΜΟΝΗ ΣΤΑΥΡΟΒΟΥΝΙΟΥ

Ι΄

Τοῦ Οσ. Μοναχοῦ Ἱλαρίωνος Σταυροβουνιώτου
=====

Ἄλλα ἐπίσης ἱερὰ γυναικεῖα Κοινόβια μὲ λιγότερες Μοναχές, τὰ ὁποῖα καθοδηγοῦσε τότε πνευματικὰ ὁ μακαριστὸς Γέρων Γερμανὸς Σταυροβουνιώτης, ἦσαν τὰ ἑπόμενα:
  • Ἡ Ἱερὰ Μονὴ τῆς Παναγίας τῆς Σφαλαγγιώτισσας, τῆς Λεμεσοῦ.
  • Ἡ Ἱερὰ Μονὴ τῆς Παναγίας τοῦ Γλωσσᾶ, στὸ Κελάκιον.
  • Τὸ Μετόχιον τῆς Ἱ.Μ.Σ. στὸ Καϊμακλὶν-Λευκωσίας τῆς Μεταμορφώσεως τοῦ Σωτῆρος.
  • Ἡ Ἱερὰ Μονὴ τοῦ Ἁγίου Νικαλάου τῶν Γάτων, στὸ Ἀκρωτήρι.
  • Ἡ Ἱερὰ Μονὴ τοῦ Ἁγίου Μηνᾶ.
  • Καὶ ἡ προειρημένη Ἱερὰ Μονὴ τοῦ Ἁγίου Γεωργίου τοῦ Ἀλαμάνου.
Μόλις ἐκοιμήθη ὁ Γέρων Γερμανὸς Σ., ὅλων αὐτῶν τῶν Γυναικείων Κοινοβίων ἀνέλαβε τὴν ποιμαντικὴν καὶ πνευματικὴν ἐποπτεία ὁ νῦν Καθηγούμενος τῆς Ἱ.Μ.Σ. καὶ Γέρων Ἀρχιμανδρίτης Ἀθανάσιος Σταυρουβουνιώτης.  Τὰ ἀνέλαβε ὅλα σχεδόν, πλὴν ἐκείνου τῆς Ἱερᾶς Μονῆς τοῦ Ἁγίου Μηνᾶ, τοῦ ὁποίου ἀνέλαβε τὴν ποιμαντικὴ ἐποπτεία ὁ Γέρων Λεόντιος (πρώην Σταυροβουνιώτης), διότι τὸ ἐξυπηρετοῦσε καὶ λειτουργικά.

Νὰ προσθέσω ἐπίσης, ὅτι ἕνα ἀκόμη ἐν ἐνεργείᾳ μεγάλο Γυναικεῖο Κοινόβιο τῆς ἐποχῆς ποὺ συζητοῦμε (τῆς πρώτης καθόδου τοῦ γ. Ἰωσήφ) ἦτο καὶ ἡ Ἱερὰ Μονὴ τοῦ Ἁγίου Ἡρακλειδίου, τὸ ὁποῖον εἶχεν σχεδὸν 40 Μοναχές. Τὸ λειτούργησε, καθότι ἦτο ἐρειπωμένο, ἡ ὁσία Γερόντισσα Χαριθέα. Μᾶς ἔλεγε πάντοτε ἡ ὁσία Γερόντισσα Χαριθέα «ὅτι δὲν εἶναι ὁ τόπος ποὺ κάμνει τὸν Μοναχὸν ἀλλὰ ὁ τρόπος (ποὺ ζεῖ)». Ἡ ὁποία ξεκίνησε τὴν μοναστικὴ ζωή της ἀπ’ τὸ Μετόχιον τῆς Μεταμορφώσεως τοῦ Σωτῆρος τῆς Ἱ.Μ.Σ. μὲ πνευματικοὺς ὁδηγούς της τοὺς ὁσίους Σταυροβουνιῶτες Γέροντες καὶ διακριτικοὺς πνευματικοὺς Μακάριον καὶ Θεοδόσιον. Ἀργότερα, τὸ ἴδιο γυναικεῖο Μοναστήρι τὸ ἀνέλαβε ὁ διακριτικὸς Πνευματικὸς Λάζαρος Σταυροβουνιώτης, μέχρι τῆς κοιμήσεώς του.

Φυσικὰ δὲν χρειάζεται ἐμεῖς νὰ ὑπεραμυνθοῦμε τῶν πνευματικῶν, ποιμαντικῶν καὶ διοικητικῶν ἱκανοτήτων τοῦ Γέροντος Γερμανοῦ, διότι στὴν σελίδα 287 τοῦ βιβλίου περὶ τοῦ γ. Ἰωσήφ, παραδέχεται ὁ ἴδιος ὁ γ. Ἰωσήφ τὰ ἀμέσως ἑπόμενα:

«Ὁ Γερμανὸς ἦταν Γέροντάς μου ἐμένα, ὅταν ἤμουν στὸ Σταυροβούνι. Ὁ Γερμανὸς ἦταν διάκονος καὶ ἐγὼ ἤμουν δόκιμος». Ἐνῶ ὁ συγγραφέας τοῦ βιβλίου π. Ἐφραὶμ καταγράφει περὶ τοῦ Γερμανοῦ ὅτι «ἦταν ἅγιος ἄνθρωπος ὁ Ἡγούμενος Γερμανός, καὶ ὁ Γέροντάς μας Ἰωσὴφ πήγαινε καὶ ἐξωμολογεῖτο σὲ αὐτὸν ὅταν ἦταν στὴν Μίνθη».

Ἀλλὰ ἐπιπροσθέτως, νὰ συμπληρώσω γιὰ χάριν τῆς ἱστορίας, ὅτι καὶ ὁ περίφημος Γέροντας παπα-Κυπριανὸς Σταυροβουνιώτης ἔλεγε χαρακτηριστικὰ σὲ ἄλλους, ὅτι: «Ὁ π. Γερμανὸς μᾶς ξεπέρασε ὅλους στὴν ὑπομονή, τὴν ταπείνωση καὶ τὴν ἐργατικότητα» (Βλέπε τὸ βιβλίο: «Ὁ Γέρων Γερμανὸς Σταυροβουνιώτης», Ά ἔκδοση, σελ. 57).

Καταλήγω ἐν τέλει στὸ ἑπόμενο καὶ καθόλου αὐθαίρετο συμπέρασμα: ὅλα αὐτὰ τὰ ὁποῖα κατέγραψαν οἱ νεο-Βατοπαιδινοί γιὰ τὴν δῆθεν μὴ ὕπαρξιν πνευματικῶν καὶ ἐμπείρων πνευματικῶν ὁδηγῶν γιὰ τὸν Γυναικεῖο Μοναχισμό τῆς Κύπρου, εἶναι κυρίως γιὰ νὰ δικαιολογήσουν τὴν πλαστὴ, ψευδῆ καὶ ἄτοπη ἀναγκαιότητα τῆς ἐλεύσεως τοῦ γ. Ἰωσήφ ἀπὸ τὸ Ἅγιον Ὄρος στὴν Κύπρο. 

Μὲ τὴν ἐν λόγῳ ἄστοχη ἐνέργειά τους, ποὺ τὴν κατεργάζονται γιὰ νὰ ἐξιδανικεύσουν στοὺς ἀναγνῶστες καὶ ὀπαδούς τους τὴν ἀμφιλεγόμενη προσωπικότητα τοῦ γ. Ἰωσήφ, μηδενίζουν, ἀπαξιώνουν, διαγράφουν καὶ ἀλλοιώνουν τὴν πᾶσαν ἐκκλησιαστικὴν ἱστορικὴν ἀλήθεια περὶ τοῦ νεώτερου καὶ σύγχρονου ἐν Κύπρῳ Μοναχισμοῦ.

(Συνεχίζεται)