ΣΧΟΛΙΟ ΣΤΟ ΔΙΟΡΙΣΜΟ ΝΕΟΥ ΕΠΙΚΕΦΑΛΗΣ ΤΗΣ ΔΙΠΛΩΜΑΤΙΑΣ ΤΟΥ ΒΑΤΙΚΑΝΟΥ
Του Παναγιώτη Τελεβάντου
=============
Διαβάσαμε στο Εκκλησιαστικό Πρακτορείο Ειδήσεων “Romfea.gr:
“Τον νέο επικεφαλής της διπλωματίας και ισχυρότερο υπουργό του Βατικανού επέλεξε ο πάπας Φραγκίσκος. Πρόκειται για τον αρχιεπίσκοπο Πιέτρο Παρολίν, 58 ετών, ως σήμερα διπλωματικό αντιπρόσωπο της Αγίας Έδρας στην Βενεζουέλα.

Η πρόθεση του πάπα να προχωρήσει στην αλλαγή του στενότερου εκ των υψηλόβαθμων συνεργατών του είχε γίνει γνωστή εδώ και αρκετές ημέρες.
Όπως σχολιάζουν παρατηρητές ο Μπερτόνε βρισκόταν στο επίκεντρο μιας υπόγειας «σύγκρουσης για την νομή της εξουσίας» ανάμεσα σε επιφανείς κληρικούς και φέρεται να συνέβαλε στην παραίτηση του πάπα Βενέδικτου τον Φεβρουάριο.

Κατά την διάρκεια της θητείας του ξέσπασε το σκάνδαλο υποκλοπής απόρρητων εγγράφων του ποντίφικα, γνωστό ως VatiLeaks, έγινε επίμονη αναφορά στην ανάγκη μεγαλύτερης διαφάνειας στην διαχείριση της τράπεζας του Βατικανού IOR όπως και του συνόλου της ακίνητης περιουσίας, ενώ δεν έλειψαν και οι αναφορές σε υποψίες που αφορούν ξέπλυμα βρώμικου χρήματος.

Κύριος στόχος του ποντίφικα, σύμφωνα με πολλούς αναλυτές, είναι να σταλεί ένα ξεκάθαρο μήνυμα ανανέωσης.”

Δηλαδή;
Ποιο μήνυμα ανανέωσης θα δοθεί με το νέο διορισμό;
Ποιος είναι ο ειδικός λόγος που πρέπει να μας εμπνεύσει σεβασμό και εμπιστοσύνη ο νέος επικεφαλής της διπλωματίας του Βατικανού Πιέτρο Παρολίν;
Αφού ο ίδιος ο Πάπας Φραγκίσκος που τον διόρισε οτιδήποτε εκτός από άνθρωπος εμπιστοσύνης είναι, γιατί να πιστέψουμε ότι οι επιλογές του είναι αξιόπιστες;

Καλά δεν μιλάμε για ανέκδοτα, δηλαδή για τις ανοησίες ότι το Βατικανό είναι “Εκκλησία” ή ότι έχει -έστω και εξ αποστάσεως- σχέση με τον Χριστό.
Μιλάμε για μαφία εγκλήματος με πράξεις που εμπίπτουν στις διατάξεις του ποινικού δικαίου.

Πάντοτε μας απασχολούσε ο βαθμός αλλοτρίωσης του χριστιανισμού από το Βατικανό, αλλά η άνοδος του Ιησουίτη καρδινάλιου της Αργεντινής Μπεργκόλιο στον παπικό Θρόνο μας γέμισε με πολλή αηδία για τον Παπικό θεσμό.
Στην ευαγγελική περικοπή της συνάντησης του Κυρίου με τον “πλούσιον νεανίσκον”, αναφέρεται ότι ο Κύριος “εμβλέψας ηγάπησεν αυτόν” όταν άκουσε ότι τηρούσε τις εντολές από την παιδική του ηλικία.
Σε μένα ομολογώ ότι ισχύει το “εμβλέψας τον Πάπα Φραγκίσκο αντιπάθησα αυτόν”.
Εχει -σε όλες του τις ενέργειες- μια γυφτιά που με ενοχλεί ιδιαίτερα.
Δυστυχώς όλα όσα ακολούθησαν την εκλογή του επιβεβαίωσαν σε απόλυτο βαθμό την αρχική μου εντύπωση ότι πρόκειται για ειδεχθή φυσιογνωμία.

Θα τον γελοιοποιήσει με τους συνεχείς επικοινωνισμούς του, με τις ατέλειωτες θεατρικές του παραστάσεις που ανεβάζει τη μια πίσω από την άλλη και με τις γελοιωδίες των “Evangelicals” που υιοθέτησε.
Είναι κι αυτό μια παρηγοριά! Πώς να το κάνουμε;
No comments:
Post a Comment