Η ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΑΚΑΔΗΜΙΑ ΤΗΣ ΚΡΗΤΗΣ ΑΣΧΟΛΕΙΤΑΙ ΜΕ ΤΑ ΚΟΥΝΟΥΠΙΑ

Γράφει το ιστολόγιο “Κατάνυξις”:

“Τελικά τι ρόλο παίζει η Ορθόδοξη Ακαδημία Κρήτης;

Αντί για την Ορθοδοξία ασχολείται με την βιολογία των κουνουπιών!”

Δόξα σοι ο Θεός που η Ορθόδοξη Ακαδημία Κρήτης ασχολείται με τα κουνούπια και όχι με τη θεολογία.

Είδαμε τι ζημιά πάθαμε και ακόμη τρέχουμε επειδή πέρυσι την Πεντηκοστή η “Αγία και Μεγάλη Σύνοδος” κατέληξε στην απόφαση ότι οι αιρετικοί δήθεν είναι Εκκλησίες και η συμμετοχή μας στο ΠΣΕ απαραίτητη.

Γι’ αυτό καλύτερα ας ασχολούνται με τα κουνούπια για να έχουμε το κεφάλι μας ήσυχο.

ΠΡΟΤΙΜΟΤΕΡΗ Η ΑΓΝΟΙΑ ΑΠΟ ΤΗ ΣΤΡΕΒΛΗ ΚΑΤΗΧΗΣΗ

ΠΡΟΤΙΜΟΤΕΡΗ Η ΑΓΝΟΙΑ ΑΠΟ ΤΗ ΣΤΡΕΒΛΗ ΚΑΤΗΧΗΣΗ

Του ιατρού κ. Λυκούργου Νάνη

=====

Αποτελεί, αναμφιρρήστως και αναντιλέκτως, έγκλημα το γεγονός ότι μερίδα των ποιμένων αντί να κατηχήσει υπευθύνως τον πεινώντα και διψώντα λαό στα νάματα της Ορθοδόξου δογματικής και ηθικής διδασκαλίας, θωρακίζοντάς τον από ποικίλες ετεροδιδασκαλίες και πλάνες και καλλιεργώντας του την Ορθόδοξη αυτοσυνειδησία ερωτοτροπεί με τον ά-κοσμο και μακράν του Θεού κόσμο και συντονίζεται με τους σχεδιασμούς και τις επιδιώξεις του, προδίδοντας την ιερή αποστολή τους και υπονομεύοντας την προοπτική της σωτηρίας των ποιμενομένων.

Οι εχθροί δεν βρίσκονται τόσο έξω όσο εντός των τοιχών. Προτιμότερη η άγνοια και η έλλειψη κατηχήσεως παρά η στρεβλή και προβληματική διδαχή και "διαφώτιση", γράφε δια-σκότιση.

Απαιτείται συντονισμένη αντίδραση και μαζική αντίσταση, πρωτίστως και κυρίως, στους διαστροφείς του Θείου λόγου. 

Προς τούτο καλούνται οι ορθοφρονούντες κληρικοί και λαικοί σε αδιάλειπτη προσευχή, τακτικότατη και ενδελεχή και εις βάθος μελέτη του αγιογραφικού και αγιοπατερικού λόγου και αγωνιστικό ζήλο και ακατάβλητη ομολογιακη διάθεση.

Κάθε μέλος της Εκκλησίας δικαιούται να αντιστέκεται στις μεθοδεύσεις και τους σχεδιασμούς των προβληματικών ποιμένων επί τη βάσει των περί "βασιλείου ιερατεύματος" αγιογραφικών και ορθοδόξως ερημνευομένων και πραγματοποιουμένων πραγματικοτήτων.

ΠΑΤΕΡΙΚΑ ΑΠΟΦΘΕΓΜΑΤΑ 155

ΠΑΤΕΡΙΚΑ ΑΠΟΦΘΕΓΜΑΤΑ

155

Ανθολογία κειμένων κ. Ραφαήλ Χαραλάμπους

=====

Δεν θέλει ο Θεός τον θάνατο του αμαρτωλού, όσο το να επιστρέψει και να σωθεί. Ας μην κατηγορήσεις τον εαυτό σου, επειδή βρίσκεσαι σε βάθος κακών. Είναι ευκαιρία ανοχής, είναι καιρός μακροθυμίας, είναι καιρός να γιατρευτείς, είναι καιρός να διορθωθείς. Γλίστρησες, σήκω! Αμάρτησες, ησύχασε! Μη στέκεσαι στον δρόμο των αμαρτωλών, αλλά φύγε από εκεί. Γιατί, όταν φύγεις και θρηνήσεις, τότε θα σωθείς. Καθ’ όσον η υγεία προέρχεται από τους κόπους και η σωτηρία απ’ τους ιδρώτες.

Αγίου Γρηγορίου του Θεολόγου

*****

Οι θλίψεις μας είναι ο κλήρος που μας επιφύλαξε ο Θεός. Πρέπει να το συνειδητοποιήσουμε αυτό και να γίνει μέσα μας πηγή παρηγοριάς.

Οσίου Ιγνατίου Μπριατσανίνωφ 

*****

Ο γνήσιος χριστιανός, δεν κατηγορεί, δεν ονειδίζει, ούτε κάνει τίποτα άλλο από όσα απαγορεύονται, αλλά τηρεί με προσοχή και επιμέλεια τις εντολές του Χριστού και εκτελεί αυτές.

Ιερού Χρυσοστόμου

*****

Να εργάζεσαι με ζήλο στο εσωτερικό της ψυχής σου, χωρίς να το δείχνεις καθόλου εξωτερικά, ούτε με το ύφος σου ούτε με τα λόγια σου ούτε με τις ενέργειες σου. Όσο ωφέλιμο είναι το να κατηγορείς και να κατακρίνεις τον εαυτό σου για την αμαρτωλότητα του μπροστά στον Θεό αλλά κρυφά από τούς ανθρώπους, στον μυστικό θάλαμο της ψυχής σου, τόσο επιζήμιο είναι να το κάνεις αυτό μπροστά στους ανθρώπους.

Οσίου Ιγνατίου Μπριατσανίνωφ

ΤΟ ΑΓΙΟΝ ΟΡΟΣ ΚΑΙ Η ΣΥΝΟΔΟΣ ΤΗΣ ΚΡΗΤΗΣ Ε΄

ΤΟ ΑΓΙΟΝ ΟΡΟΣ ΚΑΙ Η ΣΥΝΟΔΟΣ ΤΗΣ ΚΡΗΤΗΣ

Ε΄

Παρατηρήσεις στό ἀπό 17/30.6.2017

«Μήνυμα τοῦ Ἁγίου Ὄρους περὶ τῆς Ἁγίας καὶ Μεγάλης ἐν Κρήτῃ Συνόδου»

Του Πρωτοπρεσβυτέρου Αναστάσιου Γκοτσόπουλου

=====

3. Τὸ «Μήνυμα τοῦ Ἁγίου Ὅρους περὶ τῆς Ἁγίας καὶ Μεγάλης ἐν Κρήτῃ Συνόδου» ἀντὶ νὰ ἀναφερθεῖ στὴ Σύνοδο κάνει ἐκτενέστατη ἀναφορὰ – ἐκ πρώτης ὄψεως περιττὴ – στὴν περὶ Ἐκκλησίας διδασκαλία τῆς πίστεώς μας ἐν συσχετισμῷ πρὸς τὴν Ἀνάσταση τοῦ Κυρίου καὶ τὴ νίκη κατὰ τοῦ θανάτου. Γιὰ ποιὸ λόγο, ἄραγε; Προφανῶς, ἐπειδὴ ἐπιλέγοντας νὰ μὴν ἀναφερθεῖ στὴ Σύνοδο καθ’ ἑαυτὴ σχολιάζει τὶς σοβαρὲς ἀρνητικὲς συνέπειες τῆς Συνόδου γιὰ τὴν ἑνότητα τῆς Ἐκκλησίας! Ἀκριβῶς γιὰ νὰ ἀντιμετωπίσει τὴ σοβαρότητα τῶν συνεπειῶν τῆς Συνόδου μόνο προσφεύγοντας στὴν περὶ Ἐκκλησίας διδασκαλία καὶ στὴ νίκη τοῦ Κυρίου κατὰ τῶν δυνάμεων τῆς φθορᾶς καὶ τοῦ θανάτου μπορεῖ νὰ τὸ κάνει! Τόσο σοβαρὰ πρέπει νὰ ἀξιολογεῖ τὶς συνέπειες τῆς Κρήτης… 

Προσδιορίζεται ἤδη ἀπὸ τὴν ἀρχὴ ὁ σκοπὸς συγγραφῆς τοῦ «Μηνύματος». Γράφουν οἱ Ἁγιορεῖτες: «Διαρκῶς παρατηρεῖται μιὰ ὑποβόσκουσα ταραχὴ προκαλουμένη ἀπὸ ἀντιδράσεις κατὰ ἀποφάσεων τῆς Ἁγίας καὶ Μεγάλης Συνόδου (Κρήτη, 2016). Προτείνονται ἀποτειχίσεις καὶ διακοπαὶ τοῦ μνημοσύνου τῶν οἰκείων ἐπισκόπων. Ἐπειδὴ εἴμεθα ἀποδέκται αὐτῶν τῶν ἀνησυχιῶν, καὶ εὑρισκόμενοι ἐντός τῆς Ἐκκλησίας, ἀπευθύνομεν πρὸς ὅλους τὸν χαιρετισμὸν τοῦ Ἀναστάντος Χριστοῦ: Εἰρήνη ὑμῖν. Δὲν ὑπάρχει λόγος ταραχῆς, ἐφ’ ὅσον εὑρίσκεται μεθ’ ἡμῶν ὁ Ἀναστάς Κύριος». 

Εἶναι τραγικό: Ἡ Σύνοδος ποὺ συνεκλήθη γιὰ νὰ διατρανώσει – τάχα – τὴν ἑνότητα τῆς Ἐκκλησίας πρὸς τοὺς ἔξω γίνεται αἰτία τῆς διασπάσεώς Της καὶ δημιουργίας «ταραχῶν» καὶ «σχισμάτων»! Ἀλήθεια, καὶ τί δὲν κρύβει ἡ φράση «Δὲν ὑπάρχει λόγος ταραχῆς, ἐφ’ ὅσον εὑρίσκεται μεθ’ ἡμῶν ὁ Ἀναστάς Κύριος»! Δὲν λέει τὸ κείμενο ὅτι δὲν ὑπάρχει λόγος ταραχῆς διότι ὅλα καλῶς ἐξελίχθηκαν στὴν Κρήτη, ἀλλὰ ἐπειδὴ εἶναι μαζί μας ὁ Κύριος, ὁ ὁποῖος ἐν τῇ πανσθενουργῷ Του δυνάμει μπορεῖ καὶ  ἐλευθερώνει τὴν Ἐκκλησία Του ἀπὸ τὸ πνεῦμα πλάνης! Στὸ ἴδιο πνεῦμα σὲ ἄλλο σημεῖο τὸ «Μήνυμα» τονίζει ὅτι οἱ πιστοὶ δὲν πρέπει νὰ ἀνησυχοῦν, διότι ἡ Ἐκκλησία ὡς Σῶμα Χριστοῦ μπορεῖ καὶ «ἀποβάλλει ὅσα αὐτὸ θεωρεῖ ξένα», ἐνῶ τὸ Ἅγιο Πνεῦμα «τὰ ἀσθενῆ θεραπεύει καὶ τὰ ἐλλείποντα ἀναπληροῖ»! «Δι’ αὐτὸ κάθε φόβος εἶναι περιττός, ὡς φανέρωσις ὀλιγοπιστίας»! 

Μὲ ἄλλα λόγια τὸ Ἃγ. Ὄρος στὸ μήνυμά του ἐμμέσως πλὴν σαφῶς ἐκφράζει τὴ δυσφορία του γιὰ τὴν ἔκβαση τῆς Συνόδου, ἀλλὰ καθησυχάζει τὸ λαό, διότι «Ἡ Ἐκκλησία", κατὰ τὸν Ἅγιον Ἰωάννην τὸν Χρυσόστομον, "χειμάζεται, ἂλλ’ οὐ καταποντίζεται· κλυδωνίζεται, ἂλλ’ οὐ γίνεται ὑποβρύχιος · δέχεται βέλη, ἀλλ' οὐ δέχεται τραύματα"». Ποιὸς ὅμως εἶναι στὴν παρούσα περίσταση αὐτὸς ποὺ ἐξ αἰτίας του «χειμάζεται», «κλυδωνίζεται» καὶ «δέχεται βέλη» ἡ Ἐκκλησία; Ποιὸς ἄλλος παρὰ ἡ ἴδια ἡ Σύνοδος!

4. Ἀξίζει νὰ ἐπισημάνουμε ὅτι οἱ Ἁγιορεῖτες γιὰ τὴν ὅλη ταραχὴ καὶ τὴν κρίση ἑνότητας ἐντός τῆς Ἐκκλησίας μας δὲν μέμφονται τοὺς ἀντιδρῶντες στὶς ἀποφάσεις τῆς Κρήτης ὡς «οὐ κατ’ ἐπίγνωσιν ζηλωτές» ἢ φανατικοὺς κοκ οὔτε ζητοῦν τὴν τιμωρία τους. Μάλιστα ἐπαναβεβαιώνοντας τὸ κύρος τῆς Εἰσηγήσεως τῆς Ἱεροκοινοτικῆς Ἐπιτροπῆς (13/26.11.16) ὁ «θεσμικὸς» φορέας τοῦ Ἁγ. Ὄρους ἐγκαλεῖ σαφῶς τὴν ἴδια τὴ Σύνοδο γιὰ τὴν ταραχὴ καὶ τὴν κρίση ἑνότητος ποὺ ὑπάρχει στὸ Σῶμα τῆς Ἐκκλησίας. Γράφει ἡ Εἰσήγηση τῆς Ἱεροκοινοτικῆς Ἐπιτροπῆς: «Δ. Σήμερoν ἡ διατήρησις τῆς ἑνότητος τῆς Ἐκκλησίας εἶναι ἕν ὀδυνηρόν αἴτημα. Ἐν Ἁγίῳ Ὄρει καί ἀλλαχοῦ ἀκούονται διαμαρτυρίαι καί δυστυχῶς ἀναπτύσσονται ἕως καί σχισματικαί τάσεις. Ἀναμφιβόλως εἰς αὐτό συμβάλλουν καί αἱ ἀμφισημίαι εἰς τά συνοδικά κείμενα, ἡ ἀσάφεια τῶν ὁποίων δημιουργεῖ προϋποθέσεις δι᾽ οἰκουμενιστικήν ἑρμηνείαν των καί ἑπομένως ὁδηγεῖ εἰς κρίσιν τήν ἑνότητα τῆς Ἐκκλησίας, καθώς εἰς τούς ἐν ἐξελίξει θεολογικούς διαλόγους εἶναι δύσκολον νά παραμερισθοῦν τά «κεκτημένα» τῶν παρελθουσῶν δεκαετιῶν. Τά κείμενα τῆς Συνόδου πρέπει νά ὑπερβοῦν τήν μονομέρειαν, ἡ ὁποία ὀφείλεται εἰς τό ὅτι αὐτά ἠγνόησαν τήν ἰσχυράν θεολογικήν παράδοσιν πού ἐχάραξαν σύγχρονοι θεοφόροι Πατέρες καί ἔγκριτοι θεολόγοι, οἱ ὁποῖοι διεῖδον τήν πορείαν τῶν οἰκουμενικῶν διαλόγων ὡς μίαν οἰκουμενιστικήν παρέκκλισιν. Ὄχι μόνον «ζηλωτικαί», ὡς λέγεται, ἀλλά καί ὑγιεῖς φωναί ἀναζητοῦν λόγον ἀληθείας διά νά πεισθοῦν καί νά ἀναπαυθοῦν»! 

Τὸ Ἃγ. Ὄρος εἶναι στὸ σημεῖο αὐτὸ σαφέστατο!

(Συνεχίζεται)

ΣΧΟΛΙΟ ΓΙΑ ΤΗ ΣΤΑΣΗ ΤΩΝ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΩΝ ΠΑΙΔΙΩΝ ΤΟΥ ΓΕΡΟΝΤΑ ΕΠΙΦΑΝΙΟΥ ΘΕΟΔΩΡΟΠΟΥΛΟΥ ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΟΝ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΠΟΤΕΙΧΙΣΗ

ΣΧΟΛΙΟ ΓΙΑ ΤΗ ΣΤΑΣΗ ΤΩΝ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΩΝ ΠΑΙΔΙΩΝ ΤΟΥ ΓΕΡΟΝΤΑ ΕΠΙΦΑΝΙΟΥ ΘΕΟΔΩΡΟΠΟΥΛΟΥ ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΟΝ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΠΟΤΕΙΧΙΣΗ

Του Παναγιώτη Τελεβάντου

=====

Στην αμέσως προηγούμενη ανάρτηση δημοσιεύσαμε επιστολή-σχόλιο της κυρίας Ελένης Λωρίτου αναφορικά με την διαστροφή της διδασκαλίας του Γέροντα Επιφάνιου Θεοδωρόπουλου για την αποτείχιση από τον “Ορθόδοξο Τύπο.”

Στο δικό μας σχόλιο δίνουμε απάντηση και διευκρινήσεις σε τέσσερα σημεία του άρθρου της κυρίας Λωρίτου:

1.) Τα πλείστα πνευματικά παιδιά του π. Επιφάνιου Θεοδωρόπουλου έχουν απολύτως ορθές θέσεις για τον Οικουμενισμό και την Αποτείχιση. Εξ όσων γνωρίζω εξαίρεση στον κανόνα αποτελούν μόνον ο κακόδοξος κληρικός π. Βασίλειος Βολουδάκης, ο οποίος ειρήσθω εν παρόδω ήταν πρωτίστως πνευματικό τέκνο του π. Σίμωνα Αρβανίτη και όχι του π. Επιφάνιου (αν το διαμφισβητήσει θα επανέλθω με αποδεικτικά στοιχεία) και ο π. Ιερόθεος Αργύρης του οποίου η θεολογική συγκρότηση είναι -όπως έγινε πασιφανές με τις επιστολές και τα άρθρα του- πολύ κάτω του μετρίου. 

2.) Όλα τα άλλα πνευματικά παιδιά του π. Επιφανίου γνωρίζουν ότι ο π. Επιφάνιος, όχι μόνον αναγνώριζε το αναφαίρετο κανονικό δικαίωμα των πιστών να προχωρήσουν σε διακοπή του μνημοσύνου του αιρετίζοντος οικείου Ιεράρχη, αλλά και πρωτοστάτησε και κάλυψε θεολογικά τη διακοπή του μνημοσύνου του αιρετικού Πατριάρχη Αθηναγόρα. Αυτό έγινε και στην περίπτωση των τριών Μητροπολιτών, αλλά και στην περίπτωση της συνοδείας του Γέροντα Εφραίμ της Αριζόνας που εκείνη την εποχή ασκείτο στο κελλί “Άγιος Αρτέμιος” στην Προβάτα. 

3.) Τα πνευματικά παιδιά του π. Επιφανίου, κυρία Λωρίτου, είναι όλοι αντιοικουμενιστές. Αναφέρω ορισμένα ονόματα για να φανεί η αλήθεια του πράγματος. Ο Σεβ. Κυθήρων Σεραφείμ, ο κ. Τσελεγγίδης, ο Ηγούμενος της Καρακάλλου Φιλόθεος, ο Πρωτοπρεσβύτερος Ιωάννης Φωτόπουλος, ο Ιερομόναχος Σάββας Σταυροβουνιώτης, ο κ. Ανδρέας Κυριακού (εκδότης του περιοδικού “Ορθόδοξη Μαρτυρία” και συνεργάτης του ιστολογίου μας), ο κ. Λευτέρης Οικονομάκος κτλ., όχι μόνον είναι αντιοικουμενιστές, αλλά και δημόσια καταθέτουν την αντίθεσή τους για τον Οικουμενισμό.

Πολλά άλλα πνευματικά παιδιά του π. Επιφάνιου δεν καταθέτουν ίσως δημόσια τις θέσεις τους για τον Οικουμενισμό αλλά είναι οπωσδήποτε αντιοικουμενιστές όπως λ.χ. είναι ο Πανοσ. Καθηγούμενος της Ιεράς Μονής Κεχαριτωμένης Αρχιμ. Σπυρίδων, ο Αρχιμ. Ιωάννης Κωστώφ, ο Αρχιμ. Νικόδημος Αεράκης κτλ.. Ας μη επιτρέψουμε, λοιπόν, στον σεβαστό π. Βολουδάκη και τα ενεργούμενά του να δημιουργούν αρνητικές εντυπώσεις σε βάρος παραδοσιακών κληρικών, μοναχών και λαικών που αγωνίζονται τον καλό αγώνα της πίστεως και δίνουν την εν Χριστώ ομολογία τους.

4.) Όσο για τον Σεβ. Μητροπολίτη Πειραιώς και το Γραφείο επί των αιρέσεων της Ιεράς Μητροπόλεως Πειραιώς δεν έχω καμία αμφιβολία ότι έχουν ορθόδοξες παραδοσιακές θέσεις και για τον Οικουμενισμό και για την αποτείχιση. 

Ας μη βάζουμε στο ίδιο σακκί όσους αρνούνται το κανονικό δικαίωμα των πιστών να αποτειχιστούν με τους παραδοσιακούς πατέρες και αδελφούς μας, οι οποίοι, χωρίς να αρνούνται καθόλου αυτό το δικαίωμα, προκρίνουν ότι είναι ποιμαντικά σκόπιμο να ακολουθηθεί άλλη οδός από τις αποτειχίσεις για να έχει θετικά αποτελέσματα ο αντιοικουμενιστικός αγώνας.

5.) Γράφει στην επιστολή-σχολιό της η κυρία Λωρίτου: “Ο π. Επιφάνιος είναι ένας σύγχρονος πατέρας της Εκκλησίας και πνευματικά του παιδιά είμαστε όλοι.” Απολύτως ορθή θέση. Με την ίδια ακριβώς έννοια είμαστε όλοι πνευματικά παιδιά του Οσίου Ιουστίνου Πόποβιτς έστω και αν ελάχιστοι από μας εξομολογήθηκαν ποτέ σ’ αυτόν. Και όχι μόνον του Οσίου Ιουστίνου και του π. Επιφανίου. Όλων των Αγίων και των συγχρόνων αγίων Γερόντων της Ορθοδοξίας. Όσοι αρνούνται να μαθητεύσουν επί τας πηγάς των υδάτων των Αγίων τέμνουν δικούς τους οδούς νεωτερισμού που οδηγούν στην απώλεια.

Όσο για τον σεβαστό π. Βασίλειο Βολουδάκη και το ενεργούμενό του -τον π. Ιερόθεο Αργύρη- ισχύει ο στίχος του ποιητή: “Για Λακεδαιμονίους να μιλούμε τώρα;”

Η ΔΙΑΣΤΡΟΦΗ ΤΗΣ ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΑΣ ΤΟΥ Π. ΕΠΙΦΑΝΙΟΥ ΘΕΟΔΩΡΟΠΟΥΛΟΥ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΠΟΤΕΙΧΙΣΗ ΑΠΟ ΤΟΝ “ΟΡΘΟΔΟΞΟ ΤΥΠΟ”

Η ΔΙΑΣΤΡΟΦΗ ΤΗΣ ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΑΣ ΤΟΥ Π. ΕΠΙΦΑΝΙΟΥ ΘΕΟΔΩΡΟΠΟΥΛΟΥ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΠΟΤΕΙΧΙΣΗ ΑΠΟ ΤΟΝ “ΟΡΘΟΔΟΞΟ ΤΥΠΟ”

Της κυρίας Ελένης Λωρίτου

=====

Το ερώτημά μου, κ. Τελεβάντο, είναι μήπως ο π. Ιερόθεος Αργύρης, ως κληρικός της Μητροπόλεως Πειραιώς, είναι απόλυτα καλυμμένος από την Εκκλησία Πειραιώς, για όσα διαδίδει και γράφει στον “Ορθόδοξο Τύπο” σχετικά με την ΙεροΚανονικώς κατοχυρωμένη αποτείχιση και την διδασκαλία του π. Επιφανίου Θεοδωρόπουλου επί αυτού. 

Δεν θέλω να πώ, ότι ο κληρικός της κάθε Μητροπόλεως δεν πρέπει να έχει την ελευθερία της έκφρασης, αλλά το περίφημο με όλη την σημασία της λέξεως “Γραφείο επί των αιρέσεων της Μητροπόλεως Πειραιώς” που παίρνει θέση για όλα τα θέματα της επικαιρότητος, θα πρέπει να τοποθετηθεί επάνω στο θέμα του “Ορθοδόξου Τύπου” την στιγμή μάλιστα, που ένας κληρικός της εμπλέκεται σε αυτό το θέμα και στην παραχάραξη της διδασκαλίας του π. Επιφανίου.

Εμείς θα επιθυμούσαμε την διενέργεια ενός

θεολογικού συνεδρίου με αυτό το θέμα, εφ’ όσον είναι ένα θέμα της επικαιρότητος, που έχει δημιουργήσει σύγχυση. Εάν όμως δεν θέλει να διενεργήσει συνέδριο, θα περιμέναμε μία ξεκάθαρη τοποθέτηση του “Αντιαιρετικού Γραφείου”. Αν δεν θέλει ούτε το ίδιο το “Γραφείο” να κάνει μία ξεκάθαρη τοποθέτηση, ας ενισχύσει κάποιους καλούς θεολόγους πνευματικά παιδιά ή όχι του μακαριστού Γέροντος να το κάνουν. 

Ο π. Επιφάνιος δεν είχε πνευματικά παιδιά μόνο τον π. Βολουδάκη και τον π. Ιερόθεο Αργύρη που σφετερίζονται την πνευματική του κληρονομιά. Ο π. Επιφάνιος είναι ένας σύγχρονος πατέρας της Εκκλησίας και πνευματικά του παιδιά είμαστε όλοι. Αφού τα ίδια τα πνευματικά του παιδιά έχουν πιεί το αμίλητο νερό, για ό,τι συμβαίνει, ας φύγει η χάρη της πνευματικής κληρονομιάς από αυτούς και ας πάει αλλού. Τα πνευματικά παιδιά του π. Επιφανίου δεν μιλάνε και αν μιλήσουν απλώς τον παραχαράσσουν. Είναι λυπηρό!

Η ΠΛΕΙΟΝΟΤΗΤΑ ΤΩΝ ΠΡΕΣΒΥΤΕΡΩΝ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΙΕΡΟ ΖΗΛΟ

Η ΠΛΕΙΟΝΟΤΗΤΑ ΤΩΝ ΠΡΕΣΒΥΤΕΡΩΝ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΙΕΡΟ ΖΗΛΟ

Του ιατρού κ. Λυκούργου Νάνη

=====

Αν ρίψει κανείς τον προβολέα της προσοχής και του ενδιαφέροντός του στην παράταξη των πρεσβυτέρων δεν υπερβάλλει και δεν αφίσταται της αληθείας εάν διισχυρισθεί ότι η πλειονότητά τους δεν δεικνύει τον απαραίτητο ιερό ζήλο που απορρέει από την ιερατική τους ιδιότητα αναφορικώς προς τον επανευαγγελισμό του λαού και της κοινωνίας, απορροφημένοι  και αλληθωρίζοντες σε έτερες πτυχές, συνυφασμένες με την προαναφερθείσα ιδιότητα. 

Παραθεωρεί, δηλονότι, την πρωτεύουσα σημασία και σπουδαιότητα του θείου κηρύγματος και της κατηχήσεως και αρκείται μονάχα στην τέλεση των απαραιτήτων για τη σωτηρία μας θείων και ιερών μυστηρίων αν ο λίβας του ξηρού και στυγνού  επαγγελματισμού  δεν έχει αποξηράνει κάθε ικμάδα ποιμαντικής αγωνίας και φροντίδας και δεν αρκείται ούτε στο δεύτερο αλλά αποκλειστικά και μόνο στην τέλεση μνημοσύνων και τρισαγίων και στην είσπραξη κάθε 15ενθήμερο του μισθού τους...

Ισχυρίζονται, τινές των εφημερίων, ότι δεν είναι ικανοί για κήρυγμα. Προφάσεις εν αμαρτίαις. Δύνανται, άριστα, να προστρέξουν σε "έτοιμα" κηρύγματα, δοκίμων και ορθοδοξοτάτων κηρύκων του Θείου λόγου. Μάλλον, διά του σχετικού έωλου ισχυρισμού, πειρώνται να καλύψουν τη ραστώνη, αμέλεια και ραθυμία τους.

Η μεγίστη μερίδα του ελληνικού λαού τυγχάνει σε βαθμό τρομακτικό και πρωτοφανή ακατήχητη, απροβλημάτιστη, ανυποψίαστη και αδιαφώτιστη επί θεμάτων ορθοδόξου Δόγματος, Ήθους και λατρείας και κατά συνέπεια και αθωράκιστη μεταφυσικά, ηθικά και πνευματικά, έρμαιο της επιδράσεως ποικίλων ιδεολογικών και θρησκευτικών ρευμάτων και σεκτών, αφισταμένη της ορθοδόξου χριστιανικής πίστεως, "προσέχουσα πνεύμασι πλάνοις και διδασκαλίαις δαιμονίων" (Α' Τιμ. 4,1). Άγνοια, από την πλευρά του λαού, των κολοσσιαίων διαφορών μας με τους παπικούς, προτεστάντες, αγγλικανούς και μονοφυσίτες (δεν είναι μόνο οι χιλιαστές αιρετικοί), μεικτοί γάμοι, άπιστοι κια άθεοι ανάδοχοι (ο υπουργός Φίλης παρέστη ως ανάδοχος ενώπιον δύο μητροπολιτών!!!), μετατροπή των ιερών ναών σε καφενεία, κρεοπωλεία, πασαρέλες και παραλίες, κατά την τέλεση της Θείας Λειτουργίας και των ιερών μυστηρίων του Βαπτίσματος και του Χρίσματος, του γάμου και του Ευχελαίου, σιωπώντων σκανδαλωδώς των ποιμένων...,. "γαμοβαφτίσια", με την ευλογία επισκόπων (κάποιοι απο αυτούς διαδέχθηκαν ύψιστες πνευματικές φυσιογνωμίες που και μόνο στη σκέψη της τελέσεώς τους θα φρικιούσαν...), ιεροψάλτες με τάμπλετς. 

Υπάρχουν, βεβαίως, και κάποιοι αρχιμανδρίτες και έγγαμοι εφημέριοι, προσοντούχοι και ταλαντούχοι, που χρησιμοποιούν τα φυσικά τους χαρίσματα για την προώθηση των στρεβλών τους ιδεοληψιών εν ονόματι της χριστιανικής πίστεως κατά τα άλλα... Φθάσαμε στο σημείο κληρικοί της επαρχίας Εορδαίας, επί τη βάσει δημοσίων καταγγελιών εγκρίτου μέλους της τοπικής Εκκλησίας, να προβάλλουν τον ασεβέστατο και αθεολόγητο ισχυρισμό επί τη βάσει του οποίου τα μυσττήρια των αιρετικών παπικών τυγχάνουν έγκυρα sic), έτεροι δε κληρικοί του δευτέρου βαθμού της ιερωσύνης  να ισχυρίζονται ότι "η απαγόρευση των προγαμιαίων σχέσεων είναι για τους νευρωτικούς", κάποιοι να ομιλούν σε τηλεοπτικά "αρχονταρίκια" περί "έρωτος", χωρίς να αναφέρουν ούτε μία φορά τη λέξη "γάμος",  άλλοι να συγγράφουν επαίσχυντο, περί σοδομισμού βιβλίο, "αμνηστευτικό", ουσιαστικά, της λεγόμενης ομοφυλοφιλίας, παρά τα περί του αντιθέτου διατυμπανιζόμενα και παρά τις καλές προθέσεις του συντάκτη του (ας όψονται οι "χάνοι" που τους θαυμάζουν και χάσκουν από θαυμασμό γι’ αυτούς και κάποιοι σφόδρα αφελείς και απροβλημάτιστοι τους καλούν να ομιλήσουν σε "σχολές γονέων"),  κ.ο.κ.

ΠΑΤΕΡΙΚΑ ΑΠΟΦΘΕΓΜΑΤΑ 154

ΠΑΤΕΡΙΚΑ ΑΠΟΦΘΕΓΜΑΤΑ

154

Ανθολογία κειμένων κ. Ραφαήλ Χαραλάμπους

=====

Οι αρρώστιες παραχωρούνται από το Θεό για την υγεία της ψυχής στους ράθυμους και αμελείς, που αγαπούν τον Θεό.

Αββά Ισαάκ Σύρου

*****

Να μην γινόμαστε μικρόψυχοι για τα παιδιά μας ούτε να φοβηθούμε μήπως κοπιάσουν, αλλά να χαιρόμαστε, γιατί κοπιάζοντας θα δοξαστούν.

Μεγάλου Βασιλείου

*****

Να μη λατρεύεις το Θεό που εσύ δημιούργησες, αλλά το Θεό που δημιούργησε εσένα.

Ιερού Αυγουστίνου

*****

Εάν σου έρθει λογισμός να κατακρίνεις τον πλησίον για κάποιο αμάρτημά του, πρώτα να σκεφθείς ότι εσύ είσαι περισσότερο αμαρτωλός απ΄ αυτόν και εκείνα που νομίζεις ότι σωστά τα κάνεις, μην πιστέψεις ότι ήσαν αρεστά στον Θεό. Και έτσι δεν θα τολμήσεις να καταδικάσεις τον πλησίον.

Αββά Ησαϊα

*****

Εάν δεν κατακρίνεις τον πλησίον αλλά εξουθενώνεις τον εαυτό σου, παρέχεις ανάπαυση στη συνείδησή σου.

Αββά Ησαϊα

*****

Η ευτυχία βρίσκεται μέσα στον ίδιο σας τον εαυτό, και Μακάριος είναι ο άνθρωπος που το κατάλαβε αυτό. Εξετάστε την καρδιά σας και δείτε την πνευματική της κατάσταση. Μήπως έχασε την παρρησία της προς το Θεό; Μήπως η συνείδηση διαμαρτύρεται για παράβαση των Εντολών Του; Μήπως σας κατηγορεί για αδικίες, για ψέματα, για παραμέληση των καθηκόντων προς το Θεό και τον πλησίον; Ερευνήστε μήπως κακίες και πάθη γέμισαν την καρδιά σας, μήπως γλίστρησε αυτή σε δρόμους στραβούς και δύσβατους.

Αγίου Νεκταρίου Πενταπόλεως

ΤΟ ΑΓΙΟΝ ΟΡΟΣ ΚΑΙ Η ΣΥΝΟΔΟΣ ΤΗΣ ΚΡΗΤΗΣ Δ΄

ΤΟ ΑΓΙΟΝ ΟΡΟΣ ΚΑΙ Η ΣΥΝΟΔΟΣ ΤΗΣ ΚΡΗΤΗΣ

Δ΄

Παρατηρήσεις στό ἀπό 17/30.6.2017

«Μήνυμα τοῦ Ἁγίου Ὄρους περὶ τῆς Ἁγίας καὶ Μεγάλης ἐν Κρήτῃ Συνόδου»

Του Πρωτοπρεσβυτέρου Αναστάσιου Γκοτσόπουλου

=====

Β. Ἂς ἔρθουμε τώρα στὸ «Μήνυμα τοῦ Ἁγ. Ὄρους περὶ τῆς Ἁγίας καὶ Μεγάλης ἐν Κρήτῃ Συνόδου». Ἐπιγραμματικὰ θὰ μπορούσαμε νὰ ποῦμε ὅτι εἶναι ἐμφανὲς ὅτι εἶναι καρπὸς συμβιβασμοῦ τῶν τάσεων ποὺ ὑπάρχουν σήμερα στὸ Ἃγ. Ὄρος καὶ πιὸ συγκεκριμένα στὴν Ἱ. Κοινότητα.

1. Θεωροῦμε ἰδιαίτερα σημαντικὸ ὅτι μνημονεύονται στὴν ἀρχὴ τοῦ «Μηνύματος» τὰ δύο παλαιότερα Ἱεροκοινοτικὰ κείμενα: Ἡ ἐπιστολὴ πρὸς τὸν Οἰκουμενικὸ Πατριάρχη (12/25 Μαΐου 2016)  καὶ ἡ Εἰσήγηση τῆς Ἱεροκοινοτικῆς πενταμελοῦς Ἐπιτροπῆς (13/26.11.2016). Μάλιστα τὸ «Μήνυμα» αὐτοπροσδιορίζεται ὡς ἀπόφαση τοῦ Ἁγ. Ὄρους «ἐν συνεχείᾳ τῶν ἤδη γνωστοποιηθέντων κατὰ τὸ τελευταῖον διάστημα ἐπισήμων κειμένων τοῦ Ἁγίου Ὄρους – τόσον τῶν θέσεων αὐτοῦ πρὸ τῆς Ἁγίας καὶ Μεγάλης Συνόδου, ὅσον καὶ τῆς ἀποτιμήσεως τῶν τελικῶν κειμένων τῆς Συνόδου». Αὐτὸ σημαίνει ὅτι ἡ ΕΔΙΣ ἀνανεώνει καὶ ἐπαναβεβαιώνει τὸ κύρος καὶ τὴν ἰσχὺ τῶν προηγουμένων δύο ἁγιορειτικῶν κειμένων. Καὶ τὰ τρία λοιπόν, αὐτὰ κείμενα ἀποτελοῦν ἕνα ἑνιαῖο σύνολο ἔκφρασης τοῦ «θεσμικοῦ» φορέα τοῦ Ἁγ. Ὄρους γιὰ τὴ Σύνοδο τῆς Κρήτης.

2. Μελετώντας κάποιος μὲ προσοχὴ τὸ «Μήνυμα» ἀντιλαμβάνεται ὅτι οἱ Ἁγιορεῖτες δὲν ἀναφέρονται μὲ ἐνθουσιασμὸ ἀλλὰ οὔτε κἂν μὲ θετικὰ λόγια καὶ ἱκανοποίηση γιὰ τὴ Σύνοδο τῆς Κρήτης, γιὰ ἕνα τέτοιο “μεῖζον ἐκκλησιαστικὸ γεγονός”. 

Μάλιστα, διαβάζοντας πίσω ἀπὸ τὶς γραμμὲς διακρίνει κανεὶς ὅτι ὁ συντάκτης τοῦ «Μηνύματος» θεωρεῖ μὲν τὰ ὅσα ἔγιναν στὴν Κρήτη ὡς ἐκκλησιολογικῶς μᾶλλον ἀπαράδεκτα, ἐν τούτοις δὲν τολμᾶ αὐτὸ νὰ τὸ πεῖ expresis verbis, ἀλλὰ πολὺ συγκεκαλυμμένα. Ἔτσι συμβαίνει τὸ ἑξῆς παράδοξο: Τὸ κείμενο νὰ τιτλοφορεῖται «Μήνυμα τοῦ Ἁγ. Ὄρους περὶ τῆς Ἁγίας καὶ Μεγάλης ἐν Κρήτῃ Συνόδου» ἀλλὰ δὲν ὑπάρχει καμία σαφής ἀποτίμηση τῆς Συνόδου, καμία σαφής ἀναφορὰ οὔτε θετική οὔτε ἀρνητικὴ γιὰ τὶς ἀποφάσεις της!

Μήπως, ὁ συντάκτης τοῦ κειμένου δὲν ἔχει τὴ θεολογικὴ δυνατότητα γιὰ μία τέτοια ἀποτίμηση;  Ἀσφαλῶς ὄχι!  Ὁ π. Βασίλειος καὶ θεολογία καὶ γράμματα πολὺ καλὰ γνωρίζει.

Συνεπῶς, ἐπέλεξε νὰ μὴν μιλήσει με σαφήνεια γιὰ τὶς ἀποφάσεις τῆς Κρήτης ^. οὔτε θετικὰ οὔτε ἀρνητικά!

(Συνεχίζεται)

Ο ΘΕΟΣ ΚΑΤΕΡΓΑΖΕΤΑΙ ΤΗ ΣΩΤΗΡΙΑ ΜΑΣ ΜΕ ΜΥΣΤΗΡΙΩΔΕΙΣ ΤΡΟΠΟΥΣ

Ο ΘΕΟΣ ΚΑΤΕΡΓΑΖΕΤΑΙ ΤΗ ΣΩΤΗΡΙΑ ΜΑΣ ΜΕ ΜΥΣΤΗΡΙΩΔΕΙΣ ΤΡΟΠΟΥΣ

Του Παναγιώτη Τελεβάντου

=====

Πολλές φορές μας θλίβει η κατάσταση που επικρατεί στα εκκλησιαστικά και θεολογικά μας πράγματα επειδή πολλοί είναι οι ταγοί της Εκκλησίας που μας σκανδαλίζουν με τις αβαρίες που κάνουν σε θέματα πίστεως, με τους νεωτερισμούς που εισάγουν ή και με τον σκανδαλώδη τους βίο.

Ας μη ξεχνούμε, όμως, ότι ο σπόρος που σπέρνει ο Κύριος βλαστά σε κάθε γόνιμο έδαφος και αποδίδει καρπόν εκαταντοπλασίονα αθόρυβα με τον τρόπο που το φύραμα ζυμώνει τη ζύμη.

Το ακόλουθο γεγονός με βοήθησε να νιώσω -για μια ακόμη φορά- πώς ο Χριστός κατεργάζεται -με μυστηριώδεις τρόπους- τη σωτηρία των ανθρώπων.

Τους τελευταίους μήνες, όποτε εκκλησιαζόμουν στον Ιερό Ναό του Αγίου Γεωργίου στο Μανχάταν -μια κοινότητα με πολλούς προσήλυτους στην Ορθοδοξία-, μου έκανε εντύπωση ένας νεαρός -ο Μάρκος-, επειδή προσευχόταν συνεχώς όρθιος και με πολλή ευλάβεια στη θεία Λειτουργία. 

Πριν ένα μήνα τον είδα να κοινωνά με μια λαμπάδα βάφτισης στο χέρι. Γι’ αυτό μου κίνησε την περιέργεια να τον ρωτήσω πώς έγινε ορθόδοξος.

Μου αποκάλυψε, λοιπόν, ότι είναι τελειόφοιτος σε ένα από τα καλύτερα πανεπιστήμια της Νέας Υόρκης και ότι προέρχεται από οικογένεια “Μαρτύρων του Ιεχωβά”.

Κατά την πρώιμη εφηβική του ηλικία, όμως, αποδεσμεύτηκε από την οργάνωση των “Μαρτύρων του Ιεχωβά” και αργότερα, όταν, κατά τα φοιτητικά του χρόνια, άρχισε να έχει θρησκευτικές ανησυχίες, έψαξε και έμαθε για την Ορθοδοξία. Κοίταξε στο google και ανακάλυψε την εκκλησία του Αγίου Γεωργίου στο Μανχάταν σαν τον πλησιέστερο ορθόδοξο ναό που θα μπορούσε να εκκλησιαστεί. 

Μετά από πολλούς μήνες -και αφού κατηχήθηκε στην Ορθοδοξία- ήρθε η ώρα να βαπτιστεί. 

Τον ρώτησα να μου πει για ποιο λόγο τελικά επέλεξε την Ορθοδοξία ανάμεσα στις εκατοντάδες χριστιανικές Ομολογίες που υπάρχουν στις ΗΠΑ και μου έδωσε μια πολύ ενδιαφέρουσα απάντηση. 

Η Ορθοδοξία μου είπε είναι challenging. Τον ρώτησα να μου εξηγήσει τι εννοεί με τον όρο και μου είπε ότι οι Ορθόδοξοι πρέπει να νηστεύουν, πρέπει να παρακολουθούν πολλές και μεγάλης διάρκειας Ακολουθίες, πρέπει να στέκονται όρθιοι στη Θεία Λειτουργία κτλ..

Δηλαδή, του είπα, σε έλκυσε ο ασκητικός χαρακτήρας της Ορθοδοξίας.

Έμεινε για μερικά δευτερόλεπτα σιωπηλός και μου απάντησε: - Ναι! Έχεις δίκαιο.

Ας προβληματιστούν, λοιπόν, όλοι για το τι ελκύει μια ψυχή στην Ορθοδοξία και ας εγκαταλείψουν την ψευδαίσθηση ότι η εκκοσμίκευση και οι νεωτερισμοί βοηθούν την εξάπλωση της Ορθοδοξίας. 

Είναι τυχαίο, άραγε, ότι τα μοναστήρια του Γέροντα Εφραίμ της Αριζόνας έχουν γίνει πόλος έλξης χιλιάδων ανθρώπων στην Ορθοδοξία;