ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΙΕΡΩΝΥΜΟΣ: ΤΙ ΘΕΛΕΤΕ; ΠΟΛΕΜΟ ΚΑΙ ΑΙΜΑ;

“ΚΡΕΙΤΤΩΝ ΓΑΡ ΕΠΑΙΝΕΤΟΣ ΠΟΛΕΜΟΣ, ΕΙΡΗΝΗΣ ΧΩΡΙΖΟΥΣΗΣ ΘΕΟΥ”

H απάντηση κλήρου και λαού στο δίλημμα που έθεσε ο Αρχιεπίσκοπος προς την Ιεραρχία για τα Θρησκευτικά: «Τι θέλετε; Πόλεμο και αίμα;»

Του Παναγιώτη Τσαγκάρη

Γενικού Γραμματέα της Πανελληνίου Ενώσεως Θεολόγων

=====

Η εφημερίδα «Το Βήμα» σε άρθρο της δημοσιογράφου Μαρίας Αντωνιάδου, με τίτλο «Ιερώνυμος προς μητροπολίτες: «Τι θέλετε; Πόλεμο και αίμα;» (9/10/2016), ανέφερε κάτι το οποίο δεν έχει διαψευστεί μέχρι σήμερα, ότι ο Μακαριώτατος Αρχιεπίσκοπος Αθηνών και Πάσης Ελλάδος κ. Ιερώνυμος, έθεσε, στα μέλη της Ιεραρχίας της Εκκλησίας τα οποία διαφώνησαν ανοιχτά με τη συμφωνία που επιτεύχθηκε με τον πρωθυπουργό κ. Αλέξη Τσίπρα για το μάθημα των Θρησκευτικών, το αμείλικτο ερώτημα «Τι θέλετε; Πόλεμο και αίμα;».

Σύμφωνα με το δημοσίευμα αυτό «ο κ. Ιερώνυμος επέμεινε στην επιλογή του, να μη συνεχιστεί στην παρούσα φάση η σύγκρουση με την κυβέρνηση, καθώς μπροστά του έχει την αναθεώρηση του Συντάγματος και, σύμφωνα με πληροφορίες, υπάρχει η δέσμευση ότι δεν θα πειραχθεί το άρθρο 3, ούτε και η παράγραφος 3, του άρθρου 13 του Συντάγματος.»

Με όσα αναφέρει το παραπάνω δημοσίευμα, αφήνει τον αναγνώστη να υπονοήσει ότι ο Αρχιεπίσκοπος στην ουσία «πούλησε» την υπόθεση της Ορθόδοξης Χριστιανικής Αγωγής στα σχολεία της πατρίδας μας, «ανταλλάσοντάς την» με τη διατήρηση του σημερινού Συνταγματικού status quo των σχέσεων Εκκλησίας και Πολιτείας σε μια πιθανή μελλοντική αναθεώρηση του Συντάγματος.

Ορίστηκαν μάλιστα, από τον Αρχιεπίσκοπο, όπως αναφέρει και πάλι το δημοσίευμα και τρείς Ιεράρχες, ο Σεβασμιώτατος Μεσσηνίας κ. Χρυσόστομος, «γνωστός σε όλα τα χριστιανικά φόρα, καθώς μετέχει στον διάλογο με τους Ρωμαιοκαθολικούς, και συμμετείχε και στην επιτροπή που προετοίμασε την Αγία και Μεγάλη Σύνοδο της Ορθόδοξης Εκκλησίας, που συγκλήθηκε τον περασμένο Ιούνιο στην Κρήτη», ο Σεβασμιώτατος Ύδρας κ. Εφραίμ, ο οποίος «στα νεανικά του χρόνια υπήρξε αριστερός και ως φοιτητής της Θεολογικής Σχολής ήταν στα γεγονότα της Νομικής κατά τη διάρκεια της δικτατορίας» και ο Σεβασμιώτατος Μεσογαίας κ. Νικόλαος, «προερχόμενος από τη Μονή Σίμωνος Πέτρας και από τις εκκλησιαστικές οργανώσεις», οι οποίοι [εκπροσωπούν διαφορετικές τάσεις μέσα στην Ιεραρχία: ο κ. Νικόλαος βρίσκεται κοντά στους λεγόμενους «παραδοσιακούς» ή «συντηρητικούς», ο κ. Χρυσόστομος σε εκείνο το τμήμα της Ιεραρχίας που χαρακτηρίζεται πιο «φιλελεύθερο» η ανοιχτό και ο κ. Εφραίμ σε αυτούς που ισορροπούν αλλά εκφράζουν ξεκάθαρα τη γνώμη τους] και οι οποίοι ανέλαβαν να διεξαγάγουν τον «διάλογο» με την Πολιτεία με αφορμή το μάθημα των Θρησκευτικών και προφανώς να φέρουν το επιθυμητό αποτέλεσμα που ήδη έχει προσυμφωνηθεί.

Αν ισχύουν οι παραπάνω αναφορές του προαναφερόμενου δημοσιεύματος τότε εύκολα ο οποιοσδήποτε μπορεί να καταλήξει στο εύλογο συμπέρασμα ότι και η Επιτροπή των καθηγητών που όρισαν οι τρείς Ιεράρχες για να μελετήσει το θέμα του μαθήματος των Θρησκευτικών και να εισηγηθεί προς τούτο στην Ιεραρχία, θα έχει ως στόχο: α) να παρουσιαστεί ως αμερόληπτη, καθώς τα πολυμελή δοτά μέλη της, δεν  θα «ανήκουν», εμφανώς τουλάχιστον, σε καμία από τις δύο δήθεν αντιμαχόμενες θεολογικές ομάδες την ΠΕΘ και τον «ΚΑΙΡΟ» και β) να καταλήξει στα προσδοκώμενα και ήδη προσυμφωνημένα αποτελέσματα και γι΄ αυτό προφανώς η σύνθεση της συμπερασματικής απόφασης της Επιτροπής θα βασιστεί επάνω στη γνωστή μέθοδο λήψης των αποφάσεων, σύμφωνα με την οποία «η των πλειόνων ψήφος κρατείτω».

Κατόπιν όλων αυτών, εύκολα και όμορφα, ανατρέπεται η απόφασης της Ιεραρχίας που έλεγε «συζητάμε μόνο με βάση το παλιό πρόγραμμα διδασκαλίας του μαθήματος των Θρησκευτικών» και τα «απαράδεκτα και επικίνδυνα Προγράμματα Σπουδών για το μάθημα των Θρησκευτικών», μετατρέπονται σε μια καλή βάση συζητήσεως και με μερικές διορθώσεις και βελτιώσεις «πλασάρονται», «βαπτιζόμενα» ως ορθόδοξα, προς «κατανάλωση» στα σχολεία, στους Θεολόγους, στα παιδιά και στο υπόλοιπο χριστεπώνυμο πλήρωμα, καθώς μάλιστα, είναι μαθημένος ο λαός να δέχεται αδιαμαρτύρητα το «σανό» που ο καθένας του προσφέρει.

Όμως «τα όμορφα χωριά, όμορφα καίγονται»!

Ως Γενικός Γραμματέας της Πανελληνίου Ενώσεως Θεολόγων θέλω να πιστεύω ότι τα πραγματικά δεδομένα δεν είναι αυτά που παρουσιάζονται στο παραπάνω άρθρο της προαναφερόμενης εφημερίδας αλλά και σε κάθε περίπτωση οφείλω στεντορεία τη φωνή να διατρανώσω προς κάθε κατεύθυνση την ομόφωνη απόφαση της Ενώσεώς μας, να αγωνιστεί έως τέλους, έχοντας χρέος προς τον Χριστό στον οποίο πιστεύουν τα μέλης της και προς αυτό που κλήθηκε να υπηρετήσει, δηλαδή τη διατήρηση της  Ορθόδοξης Χριστιανικής Αγωγής στα σχολεία της πατρίδας μας.

Ως εκ τούτων, στο ερώτημα «Τι θέλετε; Πόλεμο και αίμα;», όσον αφορά στο μάθημα των Θρησκευτικών, είναι σοφό να συνειδητοποιήσουν όλοι ότι:

1.) Το θέμα έχει πάρει πλέον τεράστιες διαστάσεις στην ελληνική κοινωνία και όλοι βρίσκονται με το χέρι στην σκανδάλη.

2.) Ότι έχει ήδη κατατεθεί προσφυγή στο Συμβούλιο της Επικρατείας, από εκπροσώπους γονέων και της ΠΕΘ, κατά του πρόσφατα δημοσιευμένου νόμου της Πολιτείας που επιβάλλει την εφαρμογή των επαίσχυντων αλλαγών στο μάθημα των Θρησκευτικών.

3.) Ότι ο λαός του Θεού έχει σκανδαλισθεί για την αργοπορία της Διοικούσας Εκκλησίας να αντιδράσει εγκαίρως και πριν να υπάρξει η θεσμοθέτηση της εφαρμογής με ΦΕΚ των νέων «ακατάλληλων και επικίνδυνων» Προγραμμάτων, διότι γνώριζε τα πάντα για αυτές τις αλλαγές και λεπτομερώς από το 2012, με επίσημο 27σέλιδο υπόμνημα (03-07-2012) ειδικού για το μάθημα των Θρησκευτικών Πανεπιστημιακού Καθηγητή της Θεολογικής Σχολής του ΑΠΘ.

4.) Ότι η Σύνοδος της Ιεραρχίας είναι ανάγκη να συνεχίσει, στην ίδια γραμμή, να ορθοτομεί τον λόγο της αληθείας, διότι ο πιεσμένος για τόσα άλλα λαός μας,  τον τελευταίο καιρό, δείχνει να εκφράζει πρωτοφανή απογοήτευση και αποδοκιμασία για εκείνους που τον διοικούν πολιτικά, εξαιτίας του γεγονότος ότι άλλα λένε και υπόσχονται και άλλα πράττουν. Η πνευματική διοίκησή του, που αποτελείται από τα μέλη της Ιεραρχίας, δεν πρέπει -και αυτή- να απογοητεύσει ή να σκανδαλίσει, κατά τον ίδιο τρόπο, τον ελληνικό λαό, διότι είναι βέβαιο ότι οι Ιεράρχες μας έχουν ήδη αφρουγκαστεί και έχουν πάρει μηνύματα και, επομένως, γνωρίζουν πολύ καλά ότι ο λαός υιοθέτησε όλες τις αποφάσεις τις Ιεραρχίας (Μάρτιος και Οκτώβριος 2016), αλλά αναμένει ανήσυχος να δει και την πιστή και ακέραιη εφαρμογή τους.

5.) Είναι φρόνιμο για ορισμένους να συνειδητοποιήσουν ότι δεν είναι καιρός για μεθοδεύσεις και διπλωματικές συναλλαγές και ενέργειες, διότι το κινδυνευόμενον, το μάθημα των Θρησκευτικών, αφορά σε ένα από τα λίγα, αλλά ΠΟΛΥ ΜΕΓΑΛΑ και ΣΗΜΑΝΤΙΚΑ του λαού μας, που δεν είναι άλλο από την πίστη και την ταυτότητα, ό, τι έχει μείνει - ακόμη μέχρι τώρα- ακέραιο στην ψυχή του.

6.) Μέσα σε αυτό το εκρηκτικό κλίμα, επομένως, οι Αρχιερείς είναι σοφό και άγιο να αναλάβουν τις πνευματικές τους ευθύνες και να ενεργήσουν, μετά φόβου Θεού, πίστεως και αγάπης για ένα θέμα που φαίνεται σαφέστατα ότι ενδιαφέρει άμεσα τον ορθόδοξο λαό, ο οποίος, μάλιστα, έχει δείξει ήδη προς όλες τις κατευθύνσεις ότι υποχωρήσεις και συμβιβασμοί δεν χωράνε ούτε πρόκειται να τις δεχθεί.

7.) Στο ερώτημα λοιπόν, του Αρχιεπισκόπου, «Τι θέλετε; Πόλεμο και αίμα;» οι Σεβασμιώτατοι Μητροπολίτες μας χρειάζεται να δώσουν ιστορική και ορθόδοξη εκκλησιαστική απάντηση, που να εκφράζει τον πιστό λαό των τοπικών τους Μητροπόλεων και η απάντηση αυτή είναι μόνον μία και μοναδική,  εκείνη που έδινε διαχρονικά η Εκκλησία μας σε θέματα πίστεως, δηλαδή, «Κρείττων γάρ ἐπαινετός πόλεμος, εἰρήνης χωριζούσης Θεοῦ» (Γρηγορίου Θεολόγου, Λόγ. Β´, PG 35, 488C)  καθώς, «Ἔστι σχισθῆναι καλῶς. Ἔστι γὰρ καὶ κακὴ ὁμόνοια, ἔστι καὶ καλή διαφωνία» (Ιερού Χρυσοστόμου, PG59, 314).

Σύμφωνα με τα παραπάνω, το θέμα της ορθόδοξης διδασκαλίας των παιδιών μας στα σχολεία δεν είναι μόνον θέμα συνέπειας έναντι του Συντάγματος, των νόμων και της ισχύουσας νομολογίας, αλλά, προπαντός, θέμα οντολογικό που αφορά στη φυσιογνωμία και στην ιδιοπροσωπία αυτού του λαού και στην πνευματικής του διατήρηση και συνέχεια. Και σ’ αυτό το υπαρξιακό θέμα του λαού, σύσσωμη η πνευματική του ηγεσία οφείλει και αναμένουμε να συνεχίσει να απολαμβάνει της εμπιστοσύνης του, υλοποιώντας με συνέπεια τις ήδη ληφθείσες αποφάσεις της και βρισκόμενη αταλάντευτα δίπλα του και όχι απέναντί του.

ΠΗΓΗ:

«Ορθόδοξος Τύπος»

ΠΕΡΙ ΤΟΥ ΟΣΙΟΥ ΝΙΚΗΦΟΡΟΥ ΤΟΥ ΗΣΥΧΑΣΤΟΥ ΤΟΥ ‘’ΚΑΤΑΓΝΟΝΤΟΣ ΤΗΝ ΤΩΝ ΛΑΤΙΝΩΝ ΚΑΚΟΔΟΞΙΑΝ’’

ΠΕΡΙ ΤΟΥ ΟΣΙΟΥ ΝΙΚΗΦΟΡΟΥ ΤΟΥ ΗΣΥΧΑΣΤΟΥ ΤΟΥ ‘’ΚΑΤΑΓΝΟΝΤΟΣ ΤΗΝ ΤΩΝ ΛΑΤΙΝΩΝ ΚΑΚΟΔΟΞΙΑΝ’’ 

Του Β. Χαραλάμπους, θεολόγου

=====

Ο Όσιος Νικηφόρος ο Ησυχαστής έζησε κατά τον 13ο αιώνα. Ο Όσιος αυτός ο οποίος καταγόταν από την Κάτω Ιταλία, δεν ανήκε στην Ορθόδοξη Εκκλησία, αλλά ακολουθούσε τα δόγματα των Λατίνων (ακολουθούμε την ονομασία που δίνει συνήθως ο Άγιος Γρηγόριος Παλαμάς, για να δηλώσει τον Παπισμό). Αντιλαμβανόμενος όμως ο Όσιος Νικηφόρος τις κακοδοξίες των Λατίνων, επέστρεψε στην Ορθόδοξη Εκκλησία.  

Το κάλλος του μοναχικού βίου και της ησυχασικής ζωής τον οδηγεί στο Άγιο Όρος, όπου ζει ασκητικό βίο. Ως εραστής της ησυχίας επέλεξε τα πλέον ασκητικά μέρη, και αφού έζησε την μοναχική υπακοή κοντά σε παλαιούς Αγιορείτες ασκητές, ίδρυσε ασκητήριο. Μαθητής του Οσίου υπήρξε ο Άγιος Θεόληπτος Φιλαδελφείας. 

Ο Άγιος Γρηγόριος ο Παλαμάς απαντώντας στις κακοδοξίες του Βαρλαάμ ‘’Υπέρ των ιερώς ησυχαζόντων"-Λόγος 1,2), συμπεριλαμβάνει τον Όσιο Νικηφόρο στους διδασκάλους της ησυχαστικής ζωής, τους οποίους καλεί ‘’παλαιούς των Αγίων’’. Στον λόγο του αυτόν ο Άγιος Γρηγόριος ο Παλαμάς, αναφέρει χαρακτηριστικά για τον Όσιο: ‘’..τον Νικηφόρον δε τον Όσιον  εκείνον ος πολυετή χρόνον εν ηρεμία και ησυχία διενεγκών, έπειτα τοις ερημικωτέροις μέρεσι του Αγίου Όρους εμφιλοχωρήσας και απασχολήσας εαυτόν, εκ πασών των πατερικών φωνών συνειλοχώς, την νηπτικήν ημίν αυτών παρέδωκεν πράξιν’’.

Την εποχή εκείνη που έζησε ο Όσιος Νικηφόρος, ο Βυζαντινός Αυτοκράτορας Μιχαήλ Η΄ ο Παλαιολόγος, παντοιοτρόπως ασκούσε πιέσεις για να πετύχει τα φιλενωτικά σχέδια του, συνηγορούντων και των φιλενωτικών προσπαθειών του Πατριάρχη Ιωάννη Βέκκου. Ο Όσιος Νικηφόρος για την ομολογιακή στάση του εξορίστηκε από τον Αυτοκράτορα Μιχαήλ Η΄. Όταν επέστρεψε από την εξορία του συνέγραψε το ‘’Περί νήψεως και φυλακής καρδίας’’ το οποίο περιλαμβάνεται στη ‘’Φιλοκαλία των Ιερών Νηπτικών’’, καθώς και άλλα βιβλία. Πρέπει να σημειώσουμε ότι ο ομολογητής αυτός Όσιος συνέγραψε και το ‘’Περί Ορθοδόξου Πίστεως’’. 

Εκοιμήθη εν ειρήνη. Την μνήμη του Οσίου Νικηφόρου του Ησυχαστού, αλλά και Ομολγητού εορτάζομε στις 4 Μαΐου. Ο Όσιος Νικηφόρος έδειξε με την ησυχαστική και ομολογιακή βιοτή του, το αλληλένδετο ομολογίας και πνευματικής ζωής. 

Ομολογίας το θείον θησαύρισμα

και βίον ησυχίας ενθέου

το διττόν τούτο κάλλος ηγάπησας

δια τούτο φωτός θείου έμπλεως γέγονας

Όσιε Πατήρ ημών Νικηφόρε.

ΟΜΟΛΟΓΙΑΚΗ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ ΤΟΥ π. ΘΕΟΔΩΡΟΥ ΖΗΣΗ ΓΙΑ ΤΟ ΜΑΘΗΜΑ ΤΩΝ ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΩΝ

ΟΜΟΛΟΓΙΑΚΗ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ ΤΟΥ π. ΘΕΟΔΩΡΟΥ ΖΗΣΗ ΓΙΑ ΤΟ ΜΑΘΗΜΑ ΤΩΝ ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΩΝ

Του Παναγιώτη Τελεβάντου

=====

Με πολλή χαρά παρακολουθήσαμε το πιο πάνω βίντεο της ομιλίας του π. Θεόδωρου Ζήση για το μάθημα των Θρησκευτικών. 

Σ’ αυτό ο σεβαστός μας Γέροντας μιλά με ομολογιακή παρρησία και δεν διστάζει να τα βάλει, όχι μόνον με τους άθεους κρατούντες, αλλά και με τον Αρχιεπίσκοπο Ιερώνυμο που τα έκανε πλακάκια με τον Γιαγκάζογλου και τους ΚΑΙΡΟΣκόπους.

Ο π. Θεόδωρος, όχι μόνον κάνει ορθή διάγνωση του προβλήματος, αλλά και εισηγείται την ενδεδειγμένη μέθοδο θεραπείας του.

Η ΠΕΘ πρέπει να αναλάβει την ευθύνη να ξεσηκώσει τον θεολογικό κόσμο εναντίον των σχεδίων των άθεων που μας κυβερνούν.

Η ΠΕΘ έχει κάνει ήδη πολλές ορθές κινήσεις. Κατέθεσε μήνυση στο Συμβούλιο Επικρατείας εναντίον των νέων Προγραμμάτων Σπουδών για τα Θρησκευτικά, ενώ παραρτήματά της δήλωσαν με παρρησία ότι τα μέλη τους δεν θα διδάξουν το μάθημα των Θρησκευτικών με το νέο Πρόγραμμα Σπουδών. Αυτό που χρειάζεται τώρα είναι το Διοικητικό Συμβούλιο της ΠΕΘ να απευθύνει έκκληση σε όλα τα μέλη της ΠΕΘ -τους χιλιάδες θεολόγους- να αρνηθούν να διδάξουν το νέο Πρόγραμμα Σπουδών ώστε η αντίδραση κατά των σχεδίων των άθεων κρατούντων να είναι μαζική και γι’ αυτό αποτελεσματική. Αν οι χιλιάδες θεολόγοι αρνηθούν να διδάξουν τα Θρησκευτικά του Γιαγκάζογλου, του Ιερώνυμου και του ΣΥΡΙΖΑ η προσπαθεια των άθεων και των συνοδοιπόρων τους θα πέσει στο κενό.

Η ΠΕΘ πρέπει, επίσης, να ξεσηκώσει τους Συνδέσμους Γονέων σε όλη τη χώρα ώστε να σταθούν αλληλέγγυοι στους θεολόγους που θα αρνηθούν να διδάξουν το νέο Προγραμμα Σπουδών.

Χαιρετίζουμε με ενθουσιασμό όλες τις θετικές ενέργειες της ΠΕΘ. Στην ομιλία του, στο βίντεο, που προτάσσεται της ανάρτησης, ο π. Θεόδωρος Ζήσης υπόσχεται να αναλάβει πρωτοβουλία για να ενισχύσει την προσπάθεια που καταβάλλεται για να διασωθεί ο ορθόδοξος χαρακτήρας του μαθήματος των Θρησκευτικών. Αναμένουμε με μεγάλες προσδοκίες τις πρωτοβουλίες του σεβαστού μας Γέροντα.

ΜΕΡΙΚΑ ΕΡΩΤΗΜΑΤΑ ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΗ ΣΤΑΣΗ ΤΩΝ ΙΕΡΑΡΧΩΝ ΣΤΗΝ ΠΡΟΣΦΑΤΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΤΗΣ ΙΕΡΑΡΧΙΑΣ

ΜΕΡΙΚΑ ΕΡΩΤΗΜΑΤΑ ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΗ ΣΤΑΣΗ ΤΩΝ ΙΕΡΑΡΧΩΝ ΣΤΗΝ ΠΡΟΣΦΑΤΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΤΗΣ ΙΕΡΑΡΧΙΑΣ

Του κ. Λυκούργου Νάνη, ιατρού

=====

-Επί τη βάσει ποίων κριτηρίων ανετέθη η εισήγηση του όλου ζητήματος στο μητροπολίτη Σερρών; Μήπως ένεκα του αντιοικουμενιστικού και φιλοπαραδοσιακού του φρονήματος; Μήπως επειδή θεωρείται κάτοχος λιπαράς θεολογικής μορφώσεως; Μήπως επειδή δεν διατελεί σε σχέση πνευματικής εξαρτήσεως από το πατριαρχείο Κωνσταντινουπόλεως που πρωτοστάστησε στην προετοιμασία και σύγκληση της ληστρικής συνόδου της Κρήτης;

Προφανώς, για τίποτε από όλα αυτά. Για ποιον, λοιπόν, λόγο θεωρήθηκε ως ο καταλληλότερος προκειμένου να πραγματευθεί και αναπτύξει το τόσο σοβαρό αυτό θέμα;

-Τα όσα αποφασίσθηκαν στη σύνοδο του Μαίου σχετικά με τη στάση των ιεραρχών της Ελαλδικής αντιπροσωπείας στην ψευδο-σύνοδο του Κολυμπαρίου τηρήθηκαν; Και αν όχι για ποιο λόγο; 

-Διεξήχθη συζήτηση επί των υπομνημάτων των μητροπολιτών Κυθήρων και Πειραιώς που κατήγγειλαν την αθέτηση των αποφασισθέντων στη σύνοδο του Μαίου; Ποιες εξηγήσεις δόθηκαν από τη μεριά των υπευθύνων γι αυτήν την εξέλιξη; Αναζητήθηκαν άραγε, και καταλογίσθηκαν οι σχετικές ευθύνες;

-Πώς αντέδρασαν οι ιεράρχες στη σημειωθείσα αήθη και αντικανονική "εισπήδηση" ετέρας Εκκλησίας (του πατριαρχείου Κωνσταντινουπόλεως δηλονότι) στα εσωτερικά ζητήματα της ΑΥΤΟΚΕΦΑΛΟΥ Εκκλησίας της Ελλάδος;

-Εξέφρασαν τη συμπαράστασή τους στον προπηλακισμό που υπέστη ο συνιεράρχης τους, μητροπολίτης Ναυπάκτου, από συνεπισκόπους του στο Κολυμπάρι αποδοκιμάζοντας τη στάση των τελευταίων;

-Γιατί δεν προέβησαν, στοιχούμενοι στις επιταγές της αρχιερατικής τους συνειδήσεως και στην εναγώνια προσδοκία του ποιμνίου τους, σε κρυσταλλίνης διαυγείας, πανηγυρική δήλωση, επί τη βάσει της οποίας οι αιρετικές δυτικές "χριστιανικές" κοινότητες δεν δικαιούνται να ονομάζονται Εκκλησίες αλλά "έθαψαν" το όλο ζήτημα διά της παραπομπής του στις περιώνυμες καλένδες αποξενούμενοι, κατ αυτόν τον τρόπο, από τον πιστό κλήρο κα λαό;

-Τι είδους στάση τήρησαν άραγε οι θεωρούμενοι ως αντιοικουμενιστές και φιλοπαραδοσιακοί επίσκοποι Πειραιώς, Κυθήρων, Γόρτυνος, Αιτωλοακαρνανίας, Γλυφάδος και Κονίτσης; Αποδέχθηκαν, άραγε, τα γενόμενα ή αντέδρασαν και το εκδοθέν ανακοινωθέν απέκρυψε την τυχόν διαφωνία και αντίδρασή τους; Και αν συνέβη το τελευταίο πώς σκέπτονται οι τελευταίοι να αντιδράσουν;

-Πώς αισθάνονται, άραγε, οι υποτιθέμενοι θεματοφύλακες της πατρώας πίστεως μετά την έναρξη νέας σειράς αποτειχίσεων από την πλευρά των πιστών εξ αφορμής της άφρονος και προδοτικής αποφάσεώς τους; 

Ο ΑΘΕΟΣ ΦΟΙΤΗΤΗΣ

Ο ΑΘΕΟΣ ΦΟΙΤΗΤΗΣ

Του Σεβ. Μητροπολίτου Μεσογαίας κ. Νικολάου

=====

Πριν από αρκετά χρόνια με πλησίασε κάποιος νεαρός φοιτητής. Με πολλή διστακτικότητα, άλλα και με την ένταση του απαιτητικού αναζητητή, μού δήλωσε ότι είναι άθεος, που όμως θα ήθελε πολύ να πιστέψει, άλλα δεν μπορούσε. Χρόνια προσπαθούσε και αναζητούσε, χωρίς όμως αποτέλεσμα. Συνομίλησε με καθηγητές και μορφωμένους. Άλλα δεν ικανοποιήθηκε η δίψα του για κάτι σοβαρό. Άκουσε για μένα και αποφάσισε να μοιρασθεί μαζί μου την υπαρξιακή ανάγκη του. Μού ζήτησε μια επιστημονική απόδειξη περί υπάρξεως Θεού. 

Ξέρεις ολοκληρώματα ή διαφορικές εξισώσεις; τον ρώτησα. Δυστυχώς όχι, μού άπαντα. Είμαι της Φιλοσοφικής. Κρίμα! διότι ήξερα μία τέτοια απόδειξη, είπα εμφανώς αστειευόμενος. Ένιωσε αμήχανα και κάπου σιώπησε για λίγο. Κοίταξε, του λέω. Συγγνώμη που σε πείραξα λιγάκι. Άλλα ο Θεός δεν είναι εξίσωση, ούτε μαθηματική απόδειξη. Αν ήταν κάτι τέτοιο, τότε όλοι οι μορφωμένοι θα τον πίστευαν. Να ξέρεις, αλλιώς προσεγγίζεται ο Θεός. Έχεις πάει ποτέ στο Άγιον Όρος; Έχεις ποτέ συναντήσει κανέναν ασκητή; Όχι, πάτερ, αλλά σκέπτομαι να πάω, έχω ακούσει τόσα. πολλά.. Αν μού πείτε, μπορώ να πάω και αύριο. Ξέρετε κανέναν μορφωμένο να πάω να τον συναντήσω; 

-Τι προτιμάς; Μορφωμένο που μπορεί να σε ζαλίσει ή άγιο που μπορεί να σε ξυπνήσει; 

-Προτιμώ τον μορφωμένο. Τους φοβάμαι τους αγίους. 

-Η πίστη είναι υπόθεση της καρδιάς. Για δοκίμασε με κανέναν άγιο. Πώς σε λένε; ρωτώ. Γαβριήλ, μου απαντά. 

Τον έστειλα σε έναν ασκητή. Του περιέγραψα τον τρόπο προσβάσεως και του έδωσα τις δέουσες οδηγίες. Κάναμε κι ένα σχεδιάγραμμα. Θα πας, του είπα, και θα ρωτήσεις το ίδιο πράγμα. Είμαι άθεος, θα του πεις, και θέλω να πιστεύσω. Θέλω μια απόδειξη περί υπάρξεως Θεού. Φοβάμαι, ντρέπομαι, μου άπαντα. Γιατί ντρέπεσαι και φοβάσαι τον άγιο και δεν ντρέπεσαι και φοβάσαι έμενα; ρωτώ. Πήγαινε απλά και ζήτα το ίδιο πράγμα. 

Σε λίγες μέρες, πήγε και βρήκε τον ασκητή να συζητάει με κάποιον νέο στην αυλή του. Στην απέναντι μεριά περίμεναν άλλοι τέσσερις καθισμένοι σε κάτι κούτσουρα. Ανάμεσα σε αυτούς και ο Γαβριήλ βρήκε δειλά την θέση του. Δεν πέρασαν περισσότερα από δέκα λεπτά και η συνομιλία του Γέροντα με τον νεαρό τελείωσε. 

Τι γίνεστε, παιδία; ρωτάει. Έχετε πάρει κανένα λουκουμάκι; Έχετε πιει λίγο νεράκι; Ευχαριστούμε, Γέροντα, απήντησαν, με συμβατική κοσμική ευγένεια. Έλα εδώ, λέει απευθυνόμενος στον Γαβριήλ, ξεχωρίζοντας τον από τους υπόλοιπους. θα φέρω εγώ το νερό, πάρε εσύ το κουτί αυτό με τα λουκούμια. και έλα πιο κοντά να σου πω ένα μυστικό: Καλά να είναι κανείς άθεος, άλλα να έχει όνομα αγγέλου και να είναι άθεος; Αυτό πρώτη φορά μου συμβαίνει. 

Ο φίλος μας κόντεψε να πάθει έμφραγμα από τον αποκαλυπτικό αιφνιδιασμό. Πού εγνώρισε το όνομα του; Ποιος του αποκάλυψε το πρόβλημα του; Τι, τελικά, ήθελε να του πει ο γέροντας; 

-Πάτερ, μπορώ να σας μιλήσω λίγο; Μόλις που μπόρεσε να ψελλίσει. Κοίταξε, τώρα σουρουπώνει, πάρε το λουκούμι, πιες και λίγο νεράκι και πήγαινε στο πιο κοντινό μοναστήρι να διανυκτερεύσεις. Πάτερ μου, θέλω να μιλήσουμε, δεν γίνεται; Τι να πούμε, ρε παλληκάρι; Για ποιόν λόγο ήλθες; 

Στο ερώτημα αυτό ένιωσα αμέσως να ανοίγει η αναπνοή μου, αφηγείται. Η καρδιά μου να πλημμυρίζει από πίστη. Ο μέσα μου κόσμος να θερμαίνεται. Οι απορίες να λύνονται χωρίς κανένα λογικό επιχείρημα, δίχως καμία συζήτηση, χωρίς την ύπαρξη μιας ξεκάθαρης απάντησης. Γκρεμίσθηκαν μέσα μου αυτομάτως όλα τα αν, τα γιατί, τα μήπως και έμεινε μόνον το πώς και το Τι από δω κι εμπρός. 

Ό,τι δεν του έδωσε η σκέψη των μορφωμένων, του το χάρισε ο ευγενικός υπαινιγμός ενός άγιου, αποφοίτου μόλις της τέταρτης τάξης του δημοτικού. Οι άγιοι είναι πολύ διακριτικοί. Σού κάνουν την εγχείρηση χωρίς αναισθησία και δεν πονάς. Σου κάνουν την μεταμόσχευση χωρίς να σού ανοίξουν την κοιλιά. Σε ανεβάζουν σε δυσπρόσιτες κορυφές δίχως τις σκάλες της κοσμικής λογικής. Σου φυτεύουν την πίστη στην καρδιά, χωρίς να σού κουράσουν το μυαλό. 

ΠΗΓΗ:

Περιοδικό Πεμπτουσία, τ. 22 Δεκέμβριος 2006 - Μάρτιος 2007.

ΑΠΟΛΟΓHΤΙΚΗ ΟΜΟΛΟΓΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΔΙΩΞΗ ΜΟΥ

ΑΠΟΛΟΓHΤΙΚΗ ΟΜΟΛΟΓΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΔΙΩΞΗ ΜΟΥ

Του Μοναχού Μωυσή

=====

Στις 26 Οκτωβρίου 2016 αποφασίσθηκε από τον Ηγούμενο και το 4μελές συμβούλιο, εντός διαστήματος ενός μηνός να εγκαταλείψω την Μονή του Προφήτου Ηλιού Πρεβέζης, αναζητώντας άλλο μοναστικό κατάλυμα.

Μετά από 16 χρόνια παραμονής και επιμελούς διακονίας στη Μονή που εκάρην μοναχός, εκδιώχθηκα υπογεγραμμένα από τον Ηγούμενο και τα 4 μέλη του Ηγουμενοσυμβουλίου.

Η αιτιολογία της εκδιώξεως μου με το υπογεγραμμένο έγγραφο που μου απέδωσαν είναι: α) Αθέτηση της μοναχικής υπακοής β) Συκοφαντία κατά του Ηγουμένου και όλης της αδελφότητας και γ) ότι εξωθώ τους πιστούς σε σχίσμα εντός της Εκκλησίας.

Οι μακροχρόνιες συζητήσεις και διενέξεις με τον Ηγούμενο και τελευταία με κάποιους αδελφούς της Μονής, που συνολικά διήρκησαν πλέον των 4 χρόνων δεν έφεραν κανένα αποτέλεσμα ως αναφορά την κοινή πορεία και ομαλή συγκαταβίωση. Παρά ταύτα αποφάσισα να μην εγκαταλείψω το μοναστήρι που εκάρην μοναχός παρά μόνο υπογεγραμμένα διωγμένος.

Οι λόγοι ήταν πολλοί. Ένας απ΄ αυτούς ήταν, ότι εάν έφευγα από μόνος μου, εύκολα θα σκεπάζανε την λάθος πλεύση τους με το να πούνε στον κόσμο «να ο Μωυσής αθέτησε την υπακοή του και έφυγε», άραγε πλανεμένος όπως συχνά με χαρακτήρισαν. Τελικά διέδωσαν ψευδώς ότι έφυγα, ενώ έχουν υπογράψει να φύγω. H παρουσία μου στο μοναστήρι έθετε σε κίνδυνο την αποκάλυψη της οικουμενιστικής γραμμής τους η οποία τεχνηέντως κρατείτε κρυφή. Και φυσικά δεν αποδέχονται ότι είναι οικουμενιστές, αλλά τα έργα τους βεβαιώνουν την αλήθεια που έζησα. 

Έπρεπε να κλείσει το στόμα μου γιατί κινδύνευε να αποκαλυφθεί η ρηχή πνευματικότητα τους και οι αιρετικές τους διδασκαλίες. Αποφάσισαν να με απελάσουν με προφάσεις που τυχαίνει!! να είναι ίδιες με αυτές που επισυνάπτουν και στους αδερφούς μου Αγιορείτες Μοναχούς που εκδιώκουν και αυτούς.

Η λεπτότητα της συνειδήσεως μου ύστερα από την γνώση των όσων βίωσα και άκουγα τα τελευταία χρόνια δεν μου επέτρεπε να σωπαίνω στην παραμικρή παρέκκλιση από τα της πίστεως μας. Της Πίστεως μας έτσι όπως αυτή μας αποκαλύφθηκε μέσα στην Κ. Διαθήκη από τον Κύριο μας και τους Αποστόλους του, αλλά και τις αποφάσεις των Ι. Κ. κανόνων της Εκκλησίας μας.

Είναι αβάστακτα λυπηρό, να ακούς από αυτούς τους οικουμενιστές Αρχιερείς και ηγουμένους να απαιτούν με αυταρχικό και επιτακτικό τρόπο την υπακοή στους ίδιους και όχι στο νόμο και στο θέλημα του Θεού. Εκκλησία κατά τα δικά τους πιστεύω είναι μια νεοεποχήτικη διδασκαλία, θεωρητικής Θεολογίας η οποία χωρίς την συμπόρευση με την έμπρακτη μετάνοια και επίπονη προσευχή κατάντησε Θεομαχία.

Ζητούν να κάνουμε υπακοή στην Εκκλησία υπονοώντας τον αιρεσιάρχη, Πατριάρχη, Βαρθολομαίο, και όχι τονΧριστό. Αλλά και κάθε Αρχιερέα, ή Ηγούμενο που πρεσβεύει τις ίδιες αιρετικές καινοτομίες, όπως ότι οι παπικοί είναι Εκκλησία, και πολλά άλλα.

Κατά τους Αγίους Πατέρες μας και Ομολογητές και κατά τους στυλοβάτες του μοναχισμού (όπως Άγιος Θεόδωρος ο Στουδίτης και ο Άγιος Συμεών ο Νέος Θεολόγος), όταν οι πνευματικοί μας πατέρες και οι κεφαλές της εκάστοτε κρατούσας Εκκλησίας παρεκκλίνουν από τη Ορθή Πίστη και από το Ευαγγέλιο δεν οφείλουμε να τους κάνουμε υπακοή.

Για τους Οικουμενιστές, η Ομολογία της Πίστεως και η ειλικρινής διάθεση να ομολογούμε την αλήθεια, ονομάζεται συκοφαντία.

Όσο αναφορά για το σχίσμα που μας κατηγορούν ότι δημιουργούμαι εντός της Εκκλησίας έχω να τους απαντήσω ότι, πρώτα πρέπει να αφοριστούν αυτοί σύμφωνα με τους κανόνες που παραβαίνουν,ως συ προσευχόμενοι με αιρετικούς. Ποτέ Ορθόδοξοι μοναχοί δεν επέφεραν σχίσμα στην Εκκλησία, αλλά Πατριάρχες, Αρχιερείς και Ιερωμένοι. Σχίσματα και διαιρέσεις δημιουργούν μόνο οι αιρετικοί όπως είναι οι σημερινοί οικουμενιστές.

Παπικός Ιερέας συπροσευχήθηκε στο καθολικό της Μονής του Προφήτη Ηλία, μαζί μας, καθήμενος παρά του ηγουμένου, (παίρνοντας μάλιστα και αντίδωρο) όπως και στην τράπεζα της μονής, γεγονός που απαγορεύεται από τους Ιερούς Κανόνες και σύμφωνα με τους οποίους είναι υπό καθαίρεση και αφορισμό όσοι συμπροσεύχονται με αιρετικούς (ΜΕ΄Αποστολικός και ΙΒ΄εν Λαοδικεία).

Ο Ηγούμενος και οι περισσότεροι Ιερείς αδερφοί μου θεωρούν ότι οι παπικοί έχουν Αποστολική διαδοχή, δηλαδή Ιεροσύνη, πράγμα το οποίο δεν υφίσταται από το 1054 και μετά που καταδικάστηκαν ως αιρετικοί και αφορίστηκαν.

Η σιωπή κατά τον Άγιο Γρηγόριο τον Παλαμά είναι το τρίτο είδος αθεΐας. Γι΄ αυτό προτίμησα την Ομολογία και τις συνέπειες αυτής που υφίσταμαι, παρά την συμπόρευση με τους αδερφούς μου, την ανθρωπαρέσκεια και την ανάπαυσή του κελιού μου.

Έχει ειπωθεί παλαιότερα σ΄αυτή τη Μονή ότι ο πάπας είναι αδερφός μας, όπως και έπεσε στην αντίληψή μου, γραπτός λόγος του πάπα που δόθηκε από έναν αδερφό σε άλλο.

Το 1996 όταν ήταν σε επικαιρότητα το θέμα, του αν πρέπει να αναγράφεται στην ταυτότητα το θρήσκευμά μας, η γραμμή του μοναστηριού ήταν να μην αναγράφεται, ψηφίζοντάς το μάλιστα 22 από τους 24 μοναχούς.

Η Ελληνική και Βυζαντινή σημαία δεν κυματίζουν στο μοναστήρι του Προφήτη Ηλία, όπως σε όλα τα άλλα μοναστήρια της πατρίδας πλην των ημερών που εορτάζει. Κατά τα λεγόμενά τους, πατρίδα μας είναι ο ουρανός. Μα φυσικά!! αφού η νέα τάξη πραγμάτων δεν θέλει να έχουμε πατρίδα.

Αμφισβητούν, και πολεμούν, τις προφητείες του Αγίου Κοσμά και του Αγίου Παισίου (αλλά και όλων των Αγίων μας) με το πρόσχημα τάχα ότι δεν τις είπαν οι Άγιοι, ή με το ορθολογιστικό πνεύμα που τους διακατέχει ότι είναι αδύνατον να συμβούν αυτά που προφητεύτηκαν, ενώ είναι μάλιστα διασταυρωμένα από πολλούς Αγίους διαχρονικά τα ίδια γεγονότα, πράγμα που κατοχυρώνει την εγκυρότητά τους. Καταργούν την Αγιογραφικά μαρτυρούμενη ωφέλεια της προφητείας, αντικαθιστώντας την με φράσεις, όπως: μελλοντολαγνεία και νοσηρή ασχολία.

Και αφαίρεση ή προσθήκη ή ηθελημένη παρερμηνεία χωρίων της Γραφής είναι «αίρεσις».

Ο ηγούμενος της Μονής τον Σταυρό πάνω στο σώμα του, τον κάνει με τα 4 δάκτυλα όπως οι παπικοί.

Θεωρούν αστήρικτη και αυθαίρετη την γνώμη μου ότι είναι οικουμενιστές. Όμως δεν είναι γνώμη, αλλά μία σωρεία γεγονότων που έζησα και μερικά απ΄αυτά δημοσιοποιώ. Ο Κύριος μας λέει στο Ευαγγέλιο: «θα τους καταλάβετε από τα έργα τους». Ο λύκος και εάν βάλει προβιά, θα ουρλιάζει ως λύκος πάλι και δεν θα ομοιάζει με πρόβατο. Αυτοί μιλούν για Θεό, χωρίς αγάπη Θεού. Τα λόγια τους δεν μας αγγίζουν. Ο Θεός δεν γράφεται σε βιβλία και δεν χαρίζεται στους δρόμους. Γράφεται στην ψυχή ως χάρις.

Εκκλησία κατά την δική τους Εκκλησιολογία είναι ο νυν Πατριάρχης και όχι ο Χριστός και μέλη του σώματος Αυτού, όλοι εμείς που τον πιστεύουμε σωστά και προσευχόμαστε από κοινού. Και φυσικά έχουμε το δικαίωμα να εκφέρουμε γνώμη ως ισότιμα μέλη της Εκκλησίας και να ελέγχουμε προϊσταμένους, Ιερωμένους και Πατριάρχες, όταν αυτοί παρεκτρέπονται από την ορθότητα της διδασκαλίας του Ευαγγελίου και των Ι. κανόνων. Γιατί στα της πίστεως, δεν μπορούμε να δεχτούμε την παραμικρή παρέκκλιση γιατί ανήκει στον καθένα ξεχωριστά, μα και σε όλους.

Όταν όμως ο Πατριάρχης αλλά και κάθε Επίσκοπος ή ηγούμενος κηρύττει αίρεση, όχι μόνο δεν κάνουμε υπακοή αλλά επιβάλλεται η ανυπακοή σύμφωνα με τα λεγόμενα των Αγίων μας, αλλά και την έμπρακτη ομολογία των Αγίων μας Ομολογητών (φυλακίσεις, εξορίες, μαρτύρια κ.τ.λ.). Την διαφύλαξη της Πίστης μας την χρωστάμε στους ανυπάκουους Ομολογητές μας, γι΄αυτό και τους τιμάμε.

Απόδειξη ότι ο Πατριάρχης είναι αιρεσιάρχης με όσα ανορθόδοξα έχει πει, όπως ότι:

1.) «όλες οι θρησκείες είναι οδοί σωτηρίας»

2.) Ότι «το κοράνιο (και οι γραφές των άλλων θρησκειών) είναι ίσο με την Αγία Γραφή και ιερό όπως αυτή» και ότι οι μουσουλμάνοι μπορούν να πάνε στο παράδεισο χωρίς να πιστεύουν στο Χριστό

3.) Ότι οι Ι. Κανόνες είναι «τείχη του αίσχους».

4.) Ότι «οι κληροδοτήσαντες εις ημάς την διάσπασίν (το σχίσμα) προπάτορες ημών υπήρξαν ατυχή θύματα του αρχεκάκου όφεως και βρίσκονται ήδη εις χείρας του δικαιοκρίτου Θεού»!!

5.) Ότι «είναι ευλογημένη η συναγωγή των Εβραίων, που αποκήρυξε ο υπ΄αυτών σταυρωθείς Κύριος».

Αυτά τα λίγα από τα πάρα πολλά που έχει πει, τα οποία τον κάνουν έκπτωτο στα μάτια του Θεού και αιρεσιάρχη στα μάτια τα δικά μας.

Υπάρχουν και άλλα πολλά που συνέβησαν στην Μονή του Προφήτη Ηλία τα τελευταία χρόνια τα οποία δεν είναι επί του παρόντος. Αυτά ως μια πρώτη ενημέρωση για την πολυχρόνια μεθοδευμένη προδοσία που επικρατεί στους κόλπους της Εκκλησίας των Δεσποτάδων, των Οικουμενιστών, και των αδιάφορων. Η οποία προδοσία έχει περάσει και μέσα στους χώρους των κάποτε προμαχώνων της πίστεως και της πατρίδας, δηλαδή των μοναστηριών.

Η αγάπη για είναι όντως αγάπη, οφείλει να βρίσκεται εντός της αληθείας, εκτός αληθείας δεν είναι δυνατόν να υπάρξει πραγματική αγάπη. Γι΄αυτό και βάση και στερέωμα της Ορθοδοξίας είναι η Ορθή πίστη, δηλαδή η αληθινή γνώση του Θεού. Ο έλεγχος και η διαφάνεια είναι απαραίτητες προϋποθέσεις για την υγιή πνευματική πορεία των Ορθοδόξων χριστιανών.

Γι΄αυτό και μόνο αποκαλύπτω, όσα αποκαλύπτω και όχι για να διχάσω όπως με κατηγορούν οι αδερφοί μου μοναχοί του Προφήτη Ηλία Πρεβέζης.

Ο ΑΓΙΟΣ ΙΩΑΝΝΙΚΙΟΣ Ο Α΄, Ο ΟΜΟΛΟΓΗΤΗΣ ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΤΗΣ ΣΕΡΒΙΑΣ (1279)

Ο ΑΓΙΟΣ ΙΩΑΝΝΙΚΙΟΣ Ο Α΄, Ο ΟΜΟΛΟΓΗΤΗΣ ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΤΗΣ ΣΕΡΒΙΑΣ (1279) 

Του Β. Χαραλάμπους, θεολόγου

=====

Μελετώντας κανείς τον βίο του Ομολογητή Αρχιεπισκόπου της Εκκλησίας της Σερβίας Αγίου Ιωαννικίου Α΄, τόσο από τον πρώτο βιογράφο του Αγίου, τον Αρχιεπίσκοπο Δανιήλ τον Β΄, αλλά και από άλλα συγγράμματα όπως τον ‘’Αγιορείτικο Ημεροδείκτη’’, το ‘’Μητρώον Αγιονυμίας’’ κλπ, αλλά και το ογκώδες βιβλίο του μ. γέροντος Μωυσή Αγιορείτη που τιτλοφορείται ‘’Άγιοι του Αγίου Όρους’’, αντιλαμβάνεται το αλληλένδετο της ομολογιακής πορείας και ποιμαντικής του Ορθοδόξου Επισκόπου.   

Ο Άγιος Ιωαννίκιος ήταν μαθητής του Αγίου Σάββα του Β΄. Ο Άγιος χειτονοθήκε διάκονος και ιερέας στους Αγίου Τόπους. Οι βαρβαρικές επιδρομές όμως δεν επέτρεψαν για πολύ την παραμονή τους στους Αγίου Τόπους. Το κάλλος του μοναχικού βίου είλκησε τον Άγιο Ιωαννίκιο στο Άγιο Όρος, όπου έζησε ασκητικό βίο. Όταν ο  Άγιος Σάββας ο Β΄ τον κάλεσε στην πατρίδα τους τη Σερβία, έκανε υπακοή και πήγε στη Σερβία. Η παραμονή στην πατρίδα του δεν κράτησε πολύ, γιατί ο πόθος της μοναχικής ζωής τον έφερε και πάλι στο Άγιο Όρος και συγκεκριμένα στη Μονή Χιλανδαρίου. Το Αγιορείτικο αυτό Μοναστήρι άγιασαν με τη παρουσία τους ο Άγιος Σάββας και ο Άγιος Συμεών ο Μυροβλήτης.

Στη Μονή Χιλανδαρίου ο Άγιος δεν άργησε να δείξει τα πνευματικά χαρίσματά του και οι πατέρες της Μονής τον εξέλεξαν Ηγούμενό της. Στην επίμονη παράκληση του βασιλιά Ούρεση να πάει στη Μονή Στουντένιτσα δέχθηκε. Στο Μοναστήρι αυτό φυλάσσονται τα λείψανα του Αγίου Συμεών του Μυροβλήτη. Η Μονή Στουντένιτσα επίσης είναι πολύ γνωστή για τις σπουδαίες τοιχογραφίες του Καθολικού της, που είναι αφιερωμένο στην Κοίμηση της Θεοτόκου και είναι του 13ου και 14ου αιώνα. 

Στη συνέχεια ο Άγιος Ιωαννίκιος έγινε Αρχιεπίσκοπος της Εκκλησίας της Σερβίας. Ήταν η δύσκολη εκείνη περίοδος για την Ορθόδοξη Εκκλησία, για τον λόγο ότι ο Βυζαντινός Αυτοκράτορας Μιχαήλ Η΄ ο Παλαιολόγος, παντοιοτρόπως ασκούσε πιέσεις για να πετύχει τα φιλενωτικά σχέδια του. Επί της βασιλείας του έχομε τόσους μάρτυρες, κυρίως στο Αγιώνυμο Όρος. Οι προσπάθειες του Βυζαντινού Αυτοκράτορα  Μιχαήλ Η΄ Παλαιολόγου, για ένωση δεν είχαν το κριτήριο της αλήθειας της Πίστης. Προς τούτο συνηγορούσαν και οι φιλενωτικές προσπάθειες του Πατριάρχη Ιωάννη Βέκκου. 

Ο Άγιος Ιωαννίκιος αρνείτο να συνηγορήσει στις φιλενωτικές προσπάθειες του Βυζαντινού Αυτοκράτορα Μιχαήλ Η΄ Παλαιολόγου και αυτό είχε ως αποτέλεσμα την παραίτησή του, από τον Αρχιεπισκοπικό θρόνο της Εκκλησίας της Σερβίας.  Εκοιμήθη ακολούθως εν ειρήνη, αλλ’ ως ομολογητής. Κατά την ανακομιδή των λειψάνων του 3 έτη μετά την κοίμησή του, το σώμα του βρέθηκε άφθορο. Βασιλική συνοδεία το μετέφερε στη Μονή Σοπατσάνι. Την μνήμη του εορτάζομε στις 3 Σεπτεμβρίου και στις 3 Μαΐου. 

Ως μύστις επουρανίων

της ομολογίας την οδόν

την τεχθείσαν αληθώς

εκ της όντως σταυροφόρου ασκήσεως

επέλεξας Άγιε.  

Την της Πίστεως ομολογίαν ακολουθών

την άνω άγουσαν

και την αληθώς μυσταγωγούσαν

εις την ακρίβειαν της ενθέου πολιτείας

υπόδειγμα και εις ημάς δέδωκας

πάτερ Ιεράρχα Ιωαννίκιε.

*Αρκετές πληροφορίες λήφθηκαν από το βιβλίο του γέροντος Μωυσή Αγιορείτη που τιτλοφορείται ‘’Άγιοι του Αγίου Όρους’’

ΜΕΤΑ ΤΟΝ ΠΑΤΡΙΑΡΧΗ ΚΥΡΙΛΛΟ ΚΑΙ Ο ΠΑΤΡΙΑΡΧΗΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΕΙΑΣ ΓΙΟΡΤΑΖΕΙ ΓΕΝΕΘΛΙΑ

ΜΕΤΑ ΤΟΝ ΠΑΤΡΙΑΡΧΗ ΚΥΡΙΛΛΟ ΚΑΙ Ο ΠΑΤΡΙΑΡΧΗΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΕΙΑΣ ΓΙΟΡΤΑΖΕΙ ΓΕΝΕΘΛΙΑ

Του Παναγιώτη Τελεβάντου

=====

Διαβάσαμε, στο ιστολόγιο Orthodoxia.Info, το ακόλουθο ρεπορτάζ του κ. Γ. Φερδή:

“Με Πατριαρχικό συλλείτουργο γιόρτασε και φέτος τα γενέθλιά του ο Πάπας και Πατριάρχης Αλεξανδρείας κ. Θεόδωρος ο Β’ που τέλεσε το μυστήριο της Θείας Ευχαριστίας στο Μετόχι του Πατριαρχείου Αλεξανδρείας στην Κυψέλη.

Με τον εορτάζοντα Πατριάρχη συλλειτούργησαν οι Μητροπολίτες Λεοντοπόλεως κ. Γαβριήλ, Ειρηνουπόλεως κ. Δημήτριος, Πτολεμαΐδος κ. Εμμανουήλ, Μέμφιδος κ. Νικόδημος, Ηλιουπόλεως κ. Θεόδωρος, Πηλουσίου κ. Νήφων, Καρθαγένης κ. Μελέτιος, Μποτσουάνας κ. Γεννάδιος, Γουινέας κ. Γεώργιος και ο Επίσκοπος Μπραζαβίλ κ. Παντελεήμων.

Συμπροσευχόμενοι παρέστησαν επίσης οι Μητροπολίτες Αξώμης κ. Πέτρος, Ζάμπιας κ. Ιωάννης και Σουδάν κ. Σάββας ενώ στο ιερό βήμα παρέστη ο εψηφισμένος Επίσκοπος Βαβυλώνος και νέος Πατριαρχικός επίτροπος Καΐρου κ. Θεόδωρος.

Αμέσως μετά, ο κ. Θεόδωρος δέχτηκε ευχές από όλους για τα γενέθλιά του, ανταποδίδοντας πάντα με το μεγάλο Πατριαρχικό χαμόγελό του.”

Δεν μας φτάνουν τα πρόσφατα πανορθόδοξα ρεζιλίκια με τον εορτασμό των γενεθλίων του Ρώσου Πατριάρχη Κύριλλου τώρα ακούμε και για τον εορτασμό των γενεθλίων του Πατριάρχη Αλεξανδρείας.!!!

Μπορούμε να μάθουμε, Μακαριότατε Αλεξανδρείας, ποιος από τους προκατόχους σας γιόρταζε γενέθλια και όχι ονομαστική εορτή;

Γνωρίζετε κανένα Άγιο της Εκκλησίας που μας άφησε παρακαταθήκη να γιορτάζουμε γενέθλια;

Γενέθλια γιορτάζουν οι επίσκοποι των χωρών που ζούσαν στο σιδηρούν παραπέτασμα επειδή το άθεο κομμουνιστικό καθεστώς ήθελε να σβήσει την ονομαστική εορτή  από τη συνείδηση του ευσεβούς λαού και έτσι καθιερώθηκαν τα γενέθλια. Για ποιο λόγο εξακολουθούν να γιορτάζουν γενέθλια οι Προκαθήμενοι των Εκκλησιών που βρίσκονταν πριν μερικές δεκαετίες υπό τον κομμουνιστικό ζυγό;

Αλλά τέλος πάντων αυτοί. Εσείς, Μακαριότατε Αλεξανδρείας, πού τη βρήκατε αυτή την παράδοση του εορτασμού των γενεθλίων σας;

ΓΙΑΤΙ ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ Ο ΔΙΑΛΟΓΟΣ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ ΜΕ ΤΟΝ ΑΓΓΛΙΚΑΝΙΣΜΟ;

ΓΙΑΤΙ ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ Ο ΔΙΑΛΟΓΟΣ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ ΜΕ ΤΟΝ ΑΓΓΛΙΚΑΝΙΣΜΟ;

Του Παναγιώτη Τελεβάντου

=====

Διαβάσαμε στο ιστολόγιο “Βήμα Ορθοδοξίας”:

“Απίστευτο! Θεία Ευχαριστία για ομοφυλόφιλους με γυναίκα Επίσκοπο!

Μια ανώτερη επίσκοπος της Αγγλικανικής «εκκλησίας» έχει οριστεί να χοροστατήσει σε Θεία Ευχαριστία για την κοινότητα των ομοφυλοφίλων τον Ιανουάριο για να «προσφέρει έναν ασφαλή χώρο» για γκέι προσκυνητές! 

Η αιδεσιμότατη Rachel Treweek, Επίσκοπος του Gloucester, θα γιορτάσει την ειδική τελετή για το δίκτυο ΛΟΑΤ (Λεσβίες, Ομοφυλόφιλοι, Αμφιφυλόφιλοι και Transgender). Είναι η πρώτη φορά που ένας ανώτερος επίσκοπος θα χοροστατήσει σε κοινωνία ΛΟΑΤ κάτι που ήδη έχει προκαλέσει αντιδράσεις σε Αγγλικανικούς κύκλους.

Με αυτήν την Αγγλικανική «εκκλησία» συνδιαλέγονται οι δικοί μας θρησκευτικοί ταγοί;;;”

Ας μη σχολιάσουμε το γεγονός. Δεν σηκώνει σχολιασμό. Πρόκειται για απόλυτη προδοσία της πίστεως. Γυναίκες "ιέρειες" και "επίσκοποι" και ομοφυλοφιλικές “Λειτουργίες”!!! Τι άλλο θα ακούσουμε πια;

Ένα ερώτημα υπάρχει μόνο. Για ποιο λόγο συνεχίζεται ο διάλογος Ορθοδοξίας και Αγγλικανισμού; Σε τι αποσκοπεί; Το μόνο που προκαλεί είναι σκανδαλισμό τους συνειδητοποιημένους πιστούς και άμβλυνση της ορθόδοξης συνείδησης των απλών χριστιανών. Μόνο τους στόχους του "λαικού Οικουμενισμού" εξυπηρετεί.

ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΕΙΣΑΙ, ΜΗ ΓΙΝΕΣΑΙ ΘΗΡΙΟ

ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΕΙΣΑΙ, ΜΗ ΓΙΝΕΣΑΙ ΘΗΡΙΟ

Του Αγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου

=====

Ξέχασε, λοιπόν, τις ξένες αμαρτίες, για να ξεχάσει και ο Κύριος τις δικές σου. Γιατί αν πεις, "Τιμώρησε τον εχθρό μου", έκλεισες το στόμα σου. Έχασε πια η γλώσσα σου το δικαίωμα να μιλάει στο Θεό.

Πρώτα-πρώτα επειδή εξαρχής Τον παρόργισες, κι υστέρα επειδή ζητάς πράγματα που είναι αντίθετα στον ίδιο το χαρακτήρα της προσευχής. Αφού, δηλαδή, προσέρχεσαι για να ζητήσεις συγχώρηση αμαρτημάτων, πώς μιλάς για τιμωρία; Το αντίθετο έπρεπε να κάνεις, να παρακαλάς για τους άλλους, ώστε στη συνέχεια να παρακαλέσεις με παρρησία και για τον εαυτό σου.

Αν προσευχηθείς για τους συνανθρώπους σου, τα πέτυχες όλα, έστω κι αν δεν πεις το παραμικρό για τις δι­κές σου αμαρτίες.

Δεν υπάρχει τίποτα πιο ζοφερό από μια ψυχή που μνησικακεί και μισεί. Δεν υπάρχει τίποτα πιο ακάθαρτο από μια γλώσσα που κακολογεί και καταριέται. 

Άνθρωπος είσαι, μη γίνεσαι θηρίο. Το στόμα σου δόθηκε όχι για να δαγκώνεις, αλλά για να παρηγορείς με τα λόγια σου. Ο Θεός σε πρόσταξε να συγχωρείς, κι εσύ Τον παρακαλάς να καταργήσει τη δική Του εντολή; Δεν σκέφτεσαι ότι ευχαριστιέται και γελάει ο διάβολος, όταν ακούει μια τέτοια προσευχή; Δεν συλλογίζεσαι ότι, από το άλλο μέρος, λυπάται ο Θεός, ο Πλάστης σου, ο Ευεργέτης σου, ο Σωτήρας σου;

"Μα αδικήθηκα", λες, "και είμαι πικραμένος". Τότε, λοιπόν, προσευχήσου εναντίον του διαβόλου, που μας αδικεί περισσότερο από κάθε άλλον. Γιατί αυτός δημιουργεί και τους εχθρούς και τις έχθρες, αυτός είναι ο μεγάλος και μοναδικός εχθρός σου, με τον οποίο δεν είναι δυνατό να συμφιλιωθείς ποτέ. Ο συνάνθρωπος, απεναντίας, όσα κι αν σου κάνει, είναι αδελφός σου. Γι' αυτό οφείλεις να προσεύχεσαι για το καλό του, για την ευτυχία του, για τη μετάνοια και τη σωτηρία του.

ΠΗΓΗ:

Ψήγματα Ορθοδοξίας