Saturday, February 26, 2011

ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΙΚΗ ΒΑΒΕΛ ΣΤΟ ΣΑΜΠΕΖΥ ΤΗΣ ΓΕΝΕΥΗΣ



Παραθέτουμε στη συνέχεια το ωραίο άρθρο του κ. Τάτση, από την καλή ιστοσελίδα “Θρησκευτικά”, αναφορικά με την παταγώδη αποτυχία της Προπαρασκευαστικής Επιτροπής της Αγίας και Μεγάλης Συνόδου και θα επανέλθουμε, συν Θεώ, σύντομα για να καταθέσουμε κάποιες συμπληρωματικές σκέψεις.

ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΙΚΗ ΒΑΒΕΛ ΣΤΟ ΣΑΜΠΕΖΥ ΤΗΣ ΓΕΝΕΥΗΣ


Του Ιωάννη Τάτση, Θεολόγου

==========


Ότε καταβὰς τὰς γλώσσας συνέχεε των Οικουμενιστών ο Ύψιστος στις εργασίες της Διορθοδόξου Προπαρασκευαστικής Επιτροπής για τη σύγκληση Πανορθοδόξου Συνόδου, οι οποίες έλαβαν χώρα στο Ορθόδοξο Ινστιτούτο του Οικουμενικού Πατριαρχείου στο Σαμπεζύ της Γενεύης από 22 έως 25 Φεβρουαρίου. Το Ανακοινωθέν που εκδόθηκε μετά το πέρας των εργασιών μας ενημερώνει ότι «δεν επετεύχθη συμφωνία επί του θέματος του Αυτοκεφάλου και του τρόπου ανακηρύξεως αυτού» αλλά και ότι «η Επιτροπή διεπίστωσε την αδυναμίαν εξευρέσεως ομοφώνως αποδεκτής προτάσεως» για το θέμα της θέσεως κάθε Ορθόδοξης Εκκλησίας στα Δίπτυχα.


Η ασυμφωνία είναι καρπός της οικουμενιστικής γραμμής των περισσοτέρων μελών της Επιτροπής αλλά και της έπαρσης όσων πιστεύουν ότι θα μείνουν στην ιστορία ως οι συγκαλέσαντες της Η΄ Οικουμενική Σύνοδο.


Οι θεοφόροι Πατέρες των αγίων Οικουμενικών και Τοπικών Συνόδων ομοφρονούσαν διότι ήταν φερόμενοι υπό του Αγίου Πνεύματος και πιστοί συνεχιστές της προ αυτών πατερικής Παραδόσεως.


Φαίνεται πως ο Θεός, παρά τις πολλές μας αμαρτίες, μακροθυμεί και φανερώνει σημεία της αγάπης Του προς τον κλήρο και το λαό της Ορθόδοξης Εκκλησίας οδηγώντας σε Βαβέλ τις γλώσσες των οικουμενιστών και σε ναυάγιο τόσο το Διάλογο με τους Παπικούς όσο και την προετοιμασία Μεγάλης Συνόδου.


Καθόσον χρόνο συνεδρίαζε η Προπαρασκευαστική Επιτροπή στη Γενεύη δημοσιεύτηκαν απόψεις γνωστών οικουμενιστών επισκόπων που φανερώνουν ξεκάθαρα ότι επιδιώκεται βατικανοποίηση της Ορθόδοξης Εκκλησίας και δημιουργία ενός είδους «ορθοδόξου πρωτείου», που θα αναγνωριστεί στη Μεγάλη Σύνοδο.


Όμως, άλλα μεν οι οικουμενιστές σχεδιάζουν άλλα δε Θεός κελεύει. Το πλοίο των οικουμενιστών ναυάγησε. Ας ρίξουν μια ματιά στους καρπούς του οικουμενιστικού τους διάπλου: άδικοι αφορισμοί, καθαιρέσεις και απειλές εναντίον αγωνιστών Ορθοδόξων, άκρατος φιλοπαπισμός, συγκρητιστική διαχριστιανική και διαθρησκειακή σύγχυση, ασυμφωνία ακόμη και μεταξύ τους, μια πραγματική οικουμενιστική Βαβέλ.


Παραδοσιακοί επίσκοποι οφείλουν τώρα να αναλάβουν συγκεκριμένες δράσεις για την πλήρη καταδίκη του οικουμενισμού και την αποχώρηση της Ορθόδοξης Εκκλησίας από το θέατρο των Διαλόγων με Παπικούς, Προτεστάντες και Μονοφυσίτες αλλά και από το «Παγκόσμιο Συμβούλιο Εκκλησιών» ή μάλλον κακοδοξιών και αιρέσεων.



ΠΗΓΗ:


Θρησκευτικά

ΠΕΡΙΕΡΓΕΣ ΔΗΛΩΣΕΙΣ ΤΟΥ ΠΑΤΡΙΑΡΧΗ ΡΩΣΙΑΣ ΚΥΡΙΛΛΟΥ ΓΙΑ ΤΙΣ ΕΞΕΓΕΡΣΕΙΣ ΣΤΗ ΜΕΣΗ ΑΝΑΤΟΛΗ


ΠΕΡΙΕΡΓΕΣ ΔΗΛΩΣΕΙΣ ΤΟΥ ΠΑΤΡΙΑΡΧΗ ΡΩΣΙΑΣ ΚΥΡΙΛΛΟΥ ΓΙΑ ΤΙΣ ΕΞΕΓΕΡΣΕΙΣ ΣΤΗ ΜΕΣΗ ΑΝΑΤΟΛΗ


Του Παναγιώτη Τελεβάντου

===========


Κατανοητή και επαινετέα η παρέμβαση του Αγιότατου Πατριάρχη απασών των Ρωσιών Κύριλλου για να στηρίξει τις χειμαζόμενες αδελφές ομόδοξες Ορθόδοξες Εκκλησίες της Μέσης Ανατολής και να εκφράσει την κατά Θεόν ελπίδα του ότι τα Παλαίφατα Πατριαρχεία της Μέσης Ανατολής θα παραμείνουν εσαεί αλώβητα στην έδρα τους.


Αυτό που δεν κατανοώ είναι τι εννοεί ο Αγιότατος Ρωσίας όταν λέγει ότι τα καθεστώτα της περιοχής πέφτουν σαν χάρτινοι πύργοι το ένα μετά το άλλο επειδή: “Εάν σε κάποιο κεφάλι ήλθε η ιδέα με αυτό τον τρόπο να αλλάζει τους πολιτικούς ηγέτες, αυτό είναι ένα άκρως επικίνδυνο σχήμα. Είναι πολύ εύκολα να φέρει κανείς τον λαό σε κατάσταση ερεθισμού και συγκρούσεως”.


Τι εννοεί άραγε ο Αγιότατος Μόσχας; Οτι υπάρχει κατευθυντήριος νους πίσω από όλες αυτές τις εξεγέρσεις ο οποίος μεθοδεύει την αλλαγή των καθεστώτων; Αυτή την πεποίθηση την εκφράζει ως φόβο; Μήπως είναι εραστής των συνωμοσιών ή έχει ασφαλείς πληροφορίες από τις ρωσικές μυστικές υπηρεσίες;


Μήπως, με τις δηλώσεις αυτές, υπάρχει κίνδυνος να παρεξηγηθεί ο Αγιότατος ότι συμπαθεί τα δικτατορικά καθεστώτα των χωρών αυτών;


Ή μήπως εκφράζει το φόβο, που όλοι έχουμε, ότι στην προσπαθειά τους να αποτινάξουν τα δικτατορικά και διεφθαρμένα καθεστώτα, που έχουν οδηγήσει τους λαούς τους στην τυρρανία και την εξαθλίωση τα Αραβικά κράτη πέσουν τελικά στα χέρια των Ισλαμιστών και “έσται η εσχάτη πλάνη χείρων της πρώτης”;


Αν εννοεί το τελευταίο έχει δίκαιο να ανησυχεί αλλά θα ήταν καλύτερα να είναι πιο σαφής στις δηλώσεις του για να μην αφήνει περιθώριο αχρείαστων παρεξηγήσεων.


Παραθέτουμε, στη συνέχεια, τις δηλώσεις του Πατριάρχη Ρωσίας που μας έδωσαν την αφορμή για τις πιο πάνω σκέψεις.


*****


Ο ΜΟΣΧΑΣ ΚΥΡΙΛΛΟΣ ΓΙΑ “ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΑ ΣΗΜΑΔΙΑ ΤΟΥ ΠΟΛΙΤΙΚΟΥ ΧΑΟΥΣ”


Εκ του Τμήματος Εξωτερικών Σχέσεων του Πατριαρχείου Μόσχας

===========

Ο Αγιώτατος Πατριάρχης Μόσχας και Πασών των Ρωσιών Κύριλλος εξέφρασε την έντονη ανησυχία του για τις τελευταίες εξελίξεις στη Μέση Ανατολή και τη Βόρεια Αφρική. Αναφερόμενος στα παρατηρούμενα σε ορισμένες αραβικές χώρες «επικίνδυνα σημάδια του πολιτικού χάους» ο Προκαθήμενος της Ορθοδόξου Εκκλησίας της Ρωσίας επεσήμανε με ανησυχία ότι οι αναταραχές έχουν γίνει πλέον αφορμή ταλαιπωριών και θλίψεων για πολλούς ανθρώπους.


«Εάν σε κάποιο κεφάλι ήλθε η ιδέα με αυτό τον τρόπο να αλλάζει τους πολιτικούς ηγέτες, αυτό είναι ένα άκρως επικίνδυνο σχήμα. Είναι πολύ εύκολα να φέρει κανείς τον λαό σε κατάσταση ερεθισμού και συγκρούσεως. Και όμως από το παράδειγμα της Ρωσίας μαθαίνουμε που μπορούμε να καταλήξουμε έτσι. Γνωρίζουμε ότι είναι εύκολο να οδηγηθούν οι άνθρωποι σε σύγκρουση, αλλά πόσο δύσκολο είναι μετά να βάλει κανείς θεμέλια της καινούργιας ζωής πάνω σε αυτά τα ερείπια!»


«Γι΄αυτό προσευχόμαστε για τις χώρες της Μέσης Ανατολής και της Βόρειας Αφρικής, συνειδητοποιώντας ότι ο Κύριος τους εισάγει στην περίοδο των δυσκολότερων δοκιμασιών. Σήμερα είναι πολύ σημαντικό να προσευχόμαστε και να στηρίζουμε τα Ανατολικά μας Πατριαρχεία με την ιστορία τους πάνω από τα χίλια πεντακόσια χρόνια. Τόσες εξελίξεις έγιναν σε αυτό το μέρος της υφηλίου και οι κατά τόπους Εκκλησίες, αυτά τα μεγάλα Ανατολικά Πατριαρχεία υπήρχαν, υπάρχουν και, πιστεύουμε, θα υπάρχουν έως της συντέλειας του αιώνος με οποιεσδήποτε πολιτικές συνθήκες. Και όσα εξαρτάται από τη Ρωσική Εκκλησία, θα κάνει αυτά για να στηρίξει τις αδελφές μας κατά τόπους Ορθόδοξες Εκκλησίες σε αυτή τη δύσκολη εποχή», δήλωσε ο Πατριάρχης Κύριλλος.


Επίσης ο Αγιώτατος κ. Κύριλλος ευχήθηκε προσευχόμενος τη βοήθεια του Θεού σε λαούς των χωρών της Μέσης Ανατολής και Βόρειας Αφρικής, συμπεριλαμβανομένων και των πιστών των κατά τόπους Ορθοδόξων Εκκλησιών, εκφράζοντας την ελπίδα για το ταχύτερο δυνατόν παύση της αιματοχυσίας.



ΠΗΓΗ:


Πυλώνας Εκκλησιαστικών Ειδήσεων ΑΜΗΝ

ΕΧΕΙ ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΛΟΓΟ Η ΕΚΚΛΗΣΙΑ;



ΕΧΕΙ ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΛΟΓΟ Η ΕΚΚΛΗΣΙΑ;


Του Παναγιώτη Ασημακόπουλου, Θεολόγου

=========

Φίλε αναγνώστη, μάλλον σε ξενίζει η απουσία του «πρέπει να» στην παραπάνω ερώτηση, που συνηθίζεται σε αντίστοιχους γραπτούς ή προφορικούς προβληματισμούς. Το θέμα όμως είναι σαφές. Ή έχει η Εκκλησία πολιτικό λόγο εκ φύσεως ή όχι. Τι θα πει «πρέπει»; Ποιος θα το ορίσει δηλαδή αν πρέπει ή όχι; Κατά καιρούς δίνονται αφορμές για να συζητιέται το θέμα των πολιτικών παρεμβάσεων της Εκκλησίας. Πρόσφατη και δυνατή αφορμή ήταν η έκδοση ενός φυλλαδίου από την Εκκλησία της Ελλάδος με τίτλο «Προς το Λαό», το οποίο αρκετά στελέχη της κυβέρνησης έσπευσαν να καταδικάσουν. Προφανώς, δεν έχεις αμφιβολία ότι εάν το φυλλάδιο έλεγε «μπράβο, καλά τα πάτε, συνεχίστε», όλο το κυβερνητικό σχήμα θα το επαινούσε. Επίσης, κατανοείς ότι καθόλου δεν τη χάλασε την αντιπολίτευση το φυλλάδιο αυτό, όπως ακριβώς θα συνέβαινε και στη νυν κυβέρνηση εάν ήταν αντιπολίτευση. Η παραπάνω αφορμή μάς δίνει έναυσμα ώστε να δούμε πτυχές - και κυρίως ενστάσεις - επί του πολιτικού λόγου της Εκκλησίας.

Η Εκκλησία δεν δικαιούται να παρεμβαίνει στα πολιτικά πράγματα.

Καταρχάς να δούμε εάν στέκει η πρόταση αυτή. Τι είναι Εκκλησία και ποιοι την αποτελούν; Μόνο οι επίσκοποι και οι ιερείς; Δεν είναι όλοι οι βαπτισμένοι ορθόδοξοι Χριστιανοί μέλη της Ορθόδοξης Εκκλησίας; Οι πολιτικοί είναι ή δεν είναι μέλη της Εκκλησίας; Δικαιούνται να έχουν πολιτικό λόγο ή όχι; Εγώ είμαι λαϊκός και θεωρώ τον εαυτό μου μέλος της Εκκλησίας. Δικαιούμαι να έχω πολιτική άποψη και να κάνω πολιτικές παρεμβάσεις; Ποιος έχει το δικαίωμα να μην με θεωρεί μέλος της Εκκλησίας ή ποιος θα μου απαγορεύσει να έχω πολιτική άποψη και να την εκφράζω δημόσια;

Δεν έχει καμιά δουλειά η Εκκλησία με την Πολιτεία.

Από την αρχή της επίγειας ζωής της η Εκκλησία διατυπώνει μια άλλη άποψη για την πολιτεία, τον κοινοτικό τρόπο ζωής των ανθρώπων δηλαδή, γιατί αυτό σημαίνει ο όρος. Αναφέρεται σε ουρανοπολίτες και στην κοινωνία της αγάπης, της ελευθερίας και της αγιότητας. Μόνο που αυτή η κοινωνία δεν εδράζεται σε ένα απροσδιόριστο γαλαξιακό σύστημα ούτε μετατίθεται σε ένα ακαθόριστο μέλλον, αλλά σαρκώνεται στο εδώ και τώρα μέχρι να τελειωθεί στην προσδοκώμενη Δευτέρα Παρουσία του Κυρίου. Η πρώτη Εκκλησία της κοινοκτημοσύνης (ο πρώτος και γνήσιος κομμουνισμός), η μοναχική πολιτεία των μοναστηριών, η κοινωνική και πολιτική διδασκαλία των Πατέρων της Εκκλησίας δεν είναι τίποτε άλλο παρά η προσπάθεια της εκπλήρωσης του «γενηθήτω το θέλημά Σου ως εν ουρανώ και επί της γης». Η Εκκλησία είναι βαθειά κοινωνική και πολιτική. Με άλλα λόγια νοιάζεται (και πρέπει να νοιάζεται) εάν πεινάς, εάν έχεις ρούχα, εάν είσαι άρρωστος, εάν έχεις δουλειά, εάν είσαι στη φυλακή. Είτε μας αρέσει είτε όχι, αυτά είναι τα κριτήρια αγάπης για το Χριστό.

Η Εκκλησία να ασχολείται με τα του οίκου της.

Ποια είναι αυτά; Τα μνημόσυνα, οι λιτανείες και οι γιορτές μόνο; Οίκος της δεν είναι τα ζωντανά μέλη της; Προφανώς, εννοείς να μην μπλέκεται η ιεραρχία στα πόδια των πολιτικών – κάτι που θα τους βόλευε ιδιαιτέρως, κυρίως εάν πρόκειται να τους ασκήσει κριτική. Κρίμα που δεν το κατάλαβαν ο άγιος Αμβρόσιος Μεδιολάνων που απαγόρευσε στον αυτοκράτορα Μέγα Θεοδόσιο να εισέλθει στο ναό για τη σφαγή που είχε διαπράξει και ο άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος που τα έβαλε με την αυτοκράτειρα με αποτέλεσμα να πεθάνει στην εξορία. Εάν ανατρέξουμε λίγο στην παγκόσμια ιστορία θα δούμε ότι βολεύει τα ολοκληρωτικά και ανελεύθερα καθεστώτα να έχουν την Εκκλησία απλώς ως ένα λαογραφικό οργανισμό που προάγει το φολκλόρ και την πίστη ως ένα ψυχοναρκωτικό των ανθρώπων. Η ειρωνεία του σήμερα είναι ότι αρκετοί από αυτούς που διαφωνούν με τη ρήση του Μαρξ ότι «η θρησκεία είναι το όπιο του λαού» δεν κάνουν και πολλά για να την αναιρέσουν. Η άλλη ειρωνεία είναι ότι οι πολιτικοί που δεν θέλουν ενεργό κοινωνικό και πολιτικό ρόλο της Εκκλησίας δεν λένε όχι στη βελούδινη και προβεβλημένη καρέκλα που τους περιμένει στο ναό όταν έρχονται στο παρά πέντε σε δοξολογίες και επετείους. Ούτε φυσικά δυσανασχετούν για τις λιβανιστικές και πομπώδεις προσφωνήσεις τους από μερίδα ιερέων και ιεραρχών.

Η Εκκλησία δεν πρέπει να εκφέρει κομματικό λόγο.

Σωστό, ολόσωστο. Και θα συμπλήρωνα ότι ο διχαστικός, φανατισμένος, κομματικός και με κοσμική ιδεολογία λόγος είναι αντίθετος με το κήρυγμα του Χριστού. Ούτε είναι πολιτικός λόγος. Όταν γίνεται αυτό από μερίδα κλήρου και λαού που διεκδικούν αυθαίρετα την ιδιότητα του εκπροσώπου της Εκκλησίας εκτίθενται πολύ περισσότερο από ότι εάν ήταν άφωνοι και αμέτοχοι. Εξυπακούεται βέβαια ότι η άμεση ή έμμεση επιδίωξη οποιασδήποτε κοσμικής εξουσίας από τους ιεράρχες είναι απορριπτέα. Ο κοινωνικός και πολιτικός λόγος της Εκκλησίας (και όχι μόνο της ιεραρχίας αλλά όλων ημών) οφείλει να είναι θεολογικός και όχι θρησκόληπτος, παρηγορητικός και όχι υπνωτικός, σαφής και καίριος και όχι ανεδαφικός και βερμπαλιστικός.

Πρέπει άμεσα να χωριστεί η Εκκλησία από το κράτος.

Μεγάλο θέμα και μεγάλη συζήτηση. Το μόνο που έχω να πω είναι ότι ήδη είναι διακριτοί οι ρόλοι τους και είναι καλό να διακριθούν και άλλο. Όμως ακόμη κι αν χωριστεί εντελώς το κράτος από την Εκκλησία δεν γίνεται να χωριστεί η Εκκλησία από την πολιτεία. Πώς να το κάνουμε; Ο άνθρωπος δεν χωρίζεται. Εξάλλου, όπως προανέφερα, μέλη της Εκκλησίας είμαστε κι εγώ που γράφω και ίσως κι εσύ που διαβάζεις. Εγώ δεν σκοπεύω να πάψω να είμαι σκεπτόμενος (στο μέτρο του δυνατού) και ενεργός πολίτης. Εσύ; Προσωπικά, θεωρώ ότι αρκετοί πολιτικοί βολεύονται με την απουσία κριτικής, με την αποχή στις εκλογές και με τους κομματικά «βαμμένους». Προφανώς, θα ήθελαν να πιστεύουμε όλοι ότι η ρύθμιση της κοινωνικής και πολιτικής ζωής είναι αποκλειστική τους αρμοδιότητα και ότι όλοι οι άλλοι είμαστε υπήκοοι. Τους ενοχλεί η καθάρια κριτική ενώ αντίθετα δεν έχουν πρόβλημα με αναχώματα και κυματοθραύστες της λαϊκής διαμαρτυρίας, όπως είναι συχνά ο κομματικός συνδικαλισμός. Βέβαια το κερασάκι στη συζήτηση περί χωρισμού κράτους Εκκλησίας είναι ότι φαίνεται πως οι πολιτικοί δεν επιθυμούν και τόσο την απόσταση από πρόσωπα της ιεραρχίας. Ξέρεις πολλά προεκλογικά φυλλάδια υποψηφίων που να μην έχουν φωτογραφία τους με τον επίσκοπο, τον αρχιεπίσκοπο ή και τον Οικουμενικό Πατριάρχη;

ΠΗΓΗ:

Ιερά Μητρόπολη Ιεραπύτνης,

Αναγραφές

ΤΖΑΜΙ ΣΤΗ ΘΕΣΗ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΤΗΣ ΠΑΝΑΓΙΑΣ


ΤΖΑΜΙ ΣΤΗ ΘΕΣΗ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΤΗΣ ΠΑΝΑΓΙΑΣ

Του Παναγιώτη Γρηγορίου

============

Tην απογοήτευση και τον προβληματισμό τους όσον αφορά το μέλλον του χωριού τους εξέφρασαν σε ψήφισμά τους οι κάτοικοι του κατεχόμενου Γερόλακκου. Αφορμή για το ψήφισμα στάθηκε η προκλητική ενέργεια των Τούρκων κατακτητών, να ανεγείρουν τεράστιο τζαμί, το οποίο θα αντικαταστήσει σαν χώρο λατρείας, την εκκλησία της Παναγίας Ευαγγελίστριας, η οποία είχε μετατραπεί, μετά την εισβολή, σε τζαμί. Η αντιπροσωπία του Δημοτικού Συμβουλίου του χωριού, με επικεφαλής τον κοινοτάρχη του χωριού Ιάκωβο Παρπέρη, επέδωσε το εν λόγω ψήφισμα στην αμερικανική πρεσβεία και κατόπιν στη γαλλική.

Σε δηλώσεις του στη «Σ» ο κοινοτάρχης, αφού τόνισε τη δυσαρέσκειά του για την ανέγερση του τζαμιού, εξέφρασε την ανησυχία του για το μέλλον του χωριού, αφού ο Γερόλακκος, βάσει του σχεδίου Ανάν αλλά και άλλων σχεδίων που είχαν προταθεί κατά το παρελθόν, επιστρεφόταν σε ελληνοκυπριακή διοίκηση, αλλά οι εξελίξεις δείχνουν ότι η τουρκοκυπριακή πλευρά υπολογίζει σε μεγάλο βαθμό το χωριό.

Παράλληλα, στο ψήφισμα αναφέρεται ότι σε περίοδο έντονων και συνεχόμενων διακοινοτικών συνομιλιών, αυτή η εξέλιξη προκαλεί προβληματισμό. «Φυσικά δεν μας χαροποιεί το γεγονός ότι η εκκλησία της Παναγίας Ευαγγελίστριας είχε μετατραπεί σε τζαμί, αλλά το ότι ανέγειραν τζαμί σε τόσο κοντινή απόσταση από την εκκλησία προκαλεί πολλά ερωτήματα», σημείωσε ο κ. Παρπέρης και τόνισε τον προβληματισμό ότι «οι ενέργειες του καθεστώτος δείχνουν ότι πιθανόν είναι να μη σκοπεύουν να μας αφήσουν να επιστρέψουμε στο χωριό μας». Αξίζει να σημειωθεί ότι τα τελευταία χρόνια παρουσιάζεται έντονη οικοδομική ανάπτυξη στην περιοχή, που περιλαμβάνει την κατασκευή δρόμων, το κτίσιμο σπιτιών και την ανέγερση άλλων κτισμάτων. Το κοινοτικό συμβούλιο των Γερολατσιτών, πέραν των δυο πρεσβειών που επισκέφθηκε χθες, προγραμμάτισε την επίδοση ψηφίσματος προς όλα τα μόνιμα μέλη του Συμβουλίου Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών, αλλά και σε εκπροσώπους της Ευρωπαϊκής Ένωσης.


ΠΗΓΗ:

Ακτίνες,

«Σημερινή»26/02/2011


ΑΝΑΚΟΙΝΩΘΕΝ ΤΗΣ ΔΙΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΠΡΟΠΑΡΑΣΚΕΥΑΣΤΙΚΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΤΗΣ ΑΓΙΑΣ ΚΑΙ ΜΕΓΑΛΗΣ ΣΥΝΟΔΟΥ


Παταγώδης αποτυχία της Προπαρασκευαστικής Επιτροπής της Αγίας και Μεγάλης Συνόδου.


Ούτε στα Δίπτυχα συμφώνησαν ούτε στην ανακήρυξη του Αυτοκεφάλου.


Παραθέτουμε το ανακοινωθέν της επιτροπής, χωρίς σχόλια, και θα επανέλθουμε, συν Θεώ, να το σχολιάσουμε εκτενώς σύντομα.


ΑΝΑΚΟΙΝΩΘΕΝ ΤΗΣ ΔΙΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΠΡΟΠΑΡΑΣΚΕΥΑΣΤΙΚΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ

ΤΗΣ ΑΓΙΑΣ ΚΑΙ ΜΕΓΑΛΗΣ ΣΥΝΟΔΟΥ

========


Συνήλθεν εις το εν Σαμπεζύ Γενεύης Ορθόδοξον Κέντρον του Οικουμενικού Πατριαρχείου, από 22ας έως 26ης Φεβρουαρίου 2011, η Διορθόδοξος Προπαρασκευαστική Επιτροπή της Αγίας και Μεγάλης Συνόδου της Ορθοδόξου Εκκλησίας. Των εργασιών της Επιτροπής προήδρευσεν ο Σεβ. Μητροπολίτης Περγάμου κ. Ιωάννης, εκπρόσωπος του Οικουμενικού Πατριαρχείου, Γραμματεύς δ᾽ αυτής ήτο ο Σεβ. Μητροπολίτης Ελβετίας κ. Ιερεμίας, Γραμματεύς επί της προπαρασκευής της Αγίας και Μεγάλης Συνόδου. Η Διορθόδοξος Επιτροπή είχεν ως έργον την ολοκλήρωσιν της μελέτης του θέματος του Αυτοκεφάλου και του τρόπου ανακηρύξεως αυτού ως και την εξέτασιν του θέματος των Ορθοδόξων Διπτύχων.


1. Η Επιτροπή, μετά την εναρκτήριον ομιλίαν του Σεβ. Προέδρου και την εναρκτήριον εισήγησιν του Γραμματέως αυτής συνέχισε την εξέτασιν του θέματος της υπογραφής του Τόμου Αυτοκεφαλίας το οποίον είχε παραμείνει εκκρεμές από την προηγουμένην συνάντησιν αυτής. Γενομένης μακράς συζητήσεως επί του θέματος τούτου δεν επετεύχθη ομόφωνος επ᾽ αυτού απόφασις.


Δοθέντος ότι κατά τον ισχύοντα Κανονισμόν αι αποφάσεις της Επιτροπής δέον να λαμβάνωνται εν ομοφωνία, δεν επετεύχθη συμφωνία επί του θέματος του Αυτοκεφάλου και του τρόπου ανακηρύξεως αυτού το οποίον τελεί εισέτι εν εκκρεμότητι.


2. Η Επιτροπή συνεζήτησε και το θέμα των Ορθοδόξων Διπτύχων και εξήτασε τας διαφόρους κανονικάς και εκκλησιολογικάς πτυχάς αυτού, περιέγραψε την σύγχρονον πράξιν της Ορθοδόξου Εκκλησίας εις το ζήτημα αυτό και ομοφώνως διετύπωσε την άποψιν ότι τυγχάνει επιβεβλημένον να καταρτισθούν εις το μέλλον ενιαία Δίπτυχα εν τη Ορθοδόξω Εκκλησία, ως απτή έκφρασις της ενότητος αυτής.


Η Επιτροπή περιέγραψε και τα κριτήρια δια την αναγραφήν και κατάταξιν Εκκλησίας τινός εν τοις Ιεροίς Διπτύχοις ως αυτά εφαρμόζονται μέχρι σήμερον.


Η Επιτροπή εξήτασε το αίτημα των Εκκλησιών Πολωνίας και Αλβανίας περί ενιαίας κατατάξεως αυτών εις τα Ιερά Δίπτυχα απασών των Αυτοκεφάλων Ορθοδόξων Εκκλησιών, προηγουμένης της Εκκλησίας Πολωνίας, και προέτεινε την ανάλογον προσαρμογήν των Διπτύχων των Ορθοδόξων Εκκλησιών.


Η Επιτροπή εξήτασε τα αιτήματα:


α) της αγιωτάτης Εκκλησίας της Γεωργίας περί ανυψώσεως αυτής εις τα Ιερά Δίπτυχα πασών των Ορθοδόξων Εκκλησιών εις την έκτην θέσιν,


β) της αγιωτάτης Εκκλησίας της Κύπρου περί ανυψώσεως αυτής εις ανωτέραν θέσιν εν τοις Ιεροίς Διπτύχοις,


γ) καθώς και την παρατηρουμένην διαφοροποιήσιν εν τοις Ιεροίς Διπτύχοις Εκκλησιών τινων την αφορώσαν εις την συμπερίληψιν Εκκλησιών μη πανορθοδόξως ανεγνωρισμένων ως Αυτοκεφάλων.


Η Επιτροπή διεπίστωσε την αδυναμίαν εξευρέσεως ομοφώνως αποδεκτής προτάσεως ως προς τα θέματα ταύτα.


† Ο Περγάμου Ιωάννης, Πρόεδρος


ΑΝΑΒΑΘΜΙΣΗ ΑΠΟ ΤΗΝ ΔΕΚΑΤΗ ΣΤΗΝ ΕΚΤΗ ΘΕΣΗ ΖΗΤΗΣΕ Η ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΤΗΣ ΚΥΠΡΟΥ


ΑΝΑΒΑΘΜΙΣΗ ΑΠΟ ΤΗΝ ΔΕΚΑΤΗ ΣΤΗΝ ΕΚΤΗ ΘΕΣΗ ΖΗΤΗΣΕ Η ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΤΗΣ ΚΥΠΡΟΥ ΣΤΗΝ ΠΡΟΠΑΡΑΣΚΕΥΑΣΤΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ


Του Αριστείδη Βικέτου

==================

Θέμα αναβάθμισης της από την 10η στην 6η θέση των εκκλησιαστικών διπτύχων, δηλαδή του καταλόγου στον οποίο αναγράφονται οι προκαθήμενοι των Ορθοδόξων Πατριαρχείων και των Αυτοκεφάλων Εκκλησιών, έθεσε, σύμφωνα με πληροφορίες του «Φ», η Εκκλησία Κύπρου στην Διορθόδοξη Προπαρασκευαστική Επιτροπή για την Αγία και Μεγάλη Σύνοδο της Ορθοδόξου Εκκλησίας, της οποίας οι εργασίες έληξαν αργά χθες στη Γενεύη. Στην Διορθόδοξη Προπαρασκευαστική Επιτροπή συμμετέχουν εκπρόσωποι των Πατριαρχείων και Αυτοκεφάλων Εκκλησιών (συνολικά 14) και προεδρεύει ο εκπρόσωπος του Οικουμενικού Πατριαρχείου Μητροπολίτης Περγάμου Ιωάννης. Στις εργασίες της Δ.Π.Ε. που είχαν αρχίσει την περασμένη Δευτέρα την Εκκλησία Κύπρου εκπροσωπούν ο Μητροπολίτης Πάφου Γεώργιος και ο Χωρεπίσκοπος Καρπασίας Χριστοφόρος.


Σύμφωνα με τις πληροφορίες μας ο Μητροπολίτης Πάφου Γεώργιος ανέγνωσε απόφαση της Ιεράς Συνόδου της Εκκλησίας της Κύπρου για το θέμα των διπτύχων, η οποία ουσιαστικά δεν αφίσταται από το έγγραφο της του 1985.


Η Εκκλησία της Κύπρου υποστηρίζει ότι το κριτήριο για την σειρά κατατάξεως των προκαθημένων στα δίπτυχα (αυτά εκφωνούνται κατά τη Θεία Λειτουργία, όταν λειτουργούν οι προκαθήμενοι) πρέπει να είναι η αρχαιότητα και η οικουμενικότητα της ανακήρυξης του Αυτοκεφάλου μιας Εκκλησίας και όχι εάν ο προκαθήμενος της φέρει τον τίτλο Πατριάρχης ή Αρχιεπίσκοπος ή Μητροπολίτης. Το αυτοκέφαλο της Εκκλησίας της Κύπρου είναι καταχωρημένο από αιώνες με απόφαση της τρίτης Οικουμενικής Συνόδου, που είχε συνέλθει στην Έφεσο πριν από το Σχίσμα Ανατολής-Δύσης. Έτσι, ο Μητροπολίτης Πάφου Γεώργιος υπέβαλε με εύσχημο τρόπο ότι η Εκκλησία Κύπρου πρέπει να ανέλθει στην 6η θέση μετά το Πατριαρχείο Ρωσίας.


Ωστόσο, φαίνεται ότι η Εκκλησία Κύπρου δεν θέλει να έλθει σε αντιπαράθεση με την Μόσχα, γι’ αυτό και δεν έθεσε ζήτημα να καταταγεί ο Κύπρου στην 5η θέση, την οποία κατέχει ο Πατριάρχης Ρωσίας, μετά τα τέσσερα παλαίφατα και πρεσβυγενή (Κωνσταντινουπολεως, Αλεξανδρείας, Αντιοχείας, Ιεροσολύμων) Πατριαρχεία.

Μετά τα τέσσερα πρεσβυγενή Πατριαρχεία η μόνη Ορθόδοξη Εκκλησία, της οποίας το Αυτοκέφαλο έχει καθιερωθεί από Οικουμενική Σύνοδο είναι της Κύπρου. Το Πατριαρχείο Ρωσίας και τα Πατριαρχεία Σερβίας, Ρουμανίας, Βουλγαρίας και Γεωργίας, τα οποία προηγούνται της Κύπρου ανακηρύχθηκαν Αυτοκέφαλες Εκκλησίες με Τόμο (απόφαση) του Οικουμενικού Πατριαρχείου Κωνσταντινουπολέως.


Εκκλησιαστικές πηγές επισημαίνουν ότι το θέμα των διπτύχων είναι πολύ σοβαρό, και όχι τυπικό ζήτημα, «γιατί αυτά αποτελούν μαρτυρία της ενότητας της Ορθόδοξης Εκκλησίας». Η πλειοψηφία των Πατριαρχείων και Αυτοκεφάλων Εκκλησιών ακολουθεί τα παραδοσιακά δίπτυχα του Πατριαρχείου Κωνσταντινουπόλεως. Ωστόσο κάποιες τοπικές Εκκλησίες, μεταξύ των οποίων η Ρωσία, έχουν σε ορισμένα σημεία διαφορετική στάση ως προς τη θέση των Εκκλησιών Γεωργίας, Πολωνίας και Αλβανίας.


Στις εργασίες της Δ.Π.Ε. οι εκπρόσωποι του Πατριαρχείου Μόσχας τάχθηκαν υπέρ της αναβάθμισης του Πατριαρχείου Γεωργίας από την 9η στην 6η θέση, στην οποία βρίσκεται το Πατριαρχείο Σερβίας. Αυτό προκάλεσε την αντίδραση των εκπροσώπων των Πατριαρχείων Σερβίας και Βουλγαρίας και μάλιστα ο Σέρβος εκπρόσωπος υπέβαλε ότι το Πατριαρχείο Γεωργίας θα έπρεπε να βρίσκεται στην 5η θέση, η Γεωργία είναι ως Εκκλησία αρχαιότερη από τη Ρωσία.


Το άλλο σημαντικό ζήτημα που απασχόλησε τη Δ.Π.Ε. ήταν ο τρόπος ανακήρυξης του Αυτοκεφάλου μιας Εκκλησίας, δηλαδή αν θα πρέπει στο εξής να παραχωρείται από το Οικουμενικό Πατριαρχείο, όπως γίνεται μέχρι σήμερα, ή από μια Αγία και Μεγάλη Σύνοδο.

Εξάλλου, πληροφορίες του «Φ» αναφέρουν ότι τουλάχιστον μέχρι νωρίς χθες οι εκπρόσωποι του Πατριαρχείου Μόσχας τουλάχιστον στο περιθώριο των εργασιών της Δ.Π.Ε. βολιδοσκοπούσαν κατά πόσον μπορούν να εξασφαλίσουν συμμαχίες για να θέσουν θέμα αναβάθμισης του Πατριαρχείου Μόσχας, με τη λογική ότι έχει το μεγαλύτερο στην Ορθοδοξία ποίμνιο, στην πρώτη θέση, που πρακτικά σημαίνει αμφισβήτηση του πρωτείου τιμής του Οικουμενικού Πατριάρχη Κωνσταντινουπόλεως.


Πάντως παρά τις διαφορετικές προσεγγίσεις στη διάρκεια των συνεδριάσεων της Δ.Π.Ε. η ατμόσφαιρα ήταν ευπρεπής και αδελφική.


ΠΗΓΗ:


Πυλώνας Εκκλησιαστικών Ειδήσεων ΑΜΗΝ

Ο ΧΡΙΣΤΟΦΙΑΣ ΑΝΤΙΣΤΡΑΤΕΥΕΤΑΙ ΤΑ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΑ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΥ



Ο ΧΡΙΣΤΟΦΙΑΣ ΑΝΤΙΣΤΡΑΤΕΥΕΤΑΙ ΤΑ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΑ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΥ


Του Παναγιώτη Τελεβάντου

============


Ο σύντροφος Χριστόφιας αντιστρατεύεται ευθέως τα πιο ουσιαστικά συμφέροντα του Ελληνισμού της Κύπρου με τις ιδεολογικές αγκυλώσεις που τον διακατέχουν. Ολα τα κόμματα της Βουλής ομόφωνα εκτός από το εθνοπροδοτικό ΑΚΕΛ (το κόμμα του Χριστόφια) τον κάλεσαν να υποβάλει αίτηση ένταξης της Κύπρου στο “Συνεταιρισμό Ειρήνης” και ο αχαρακτήριστος εθνομειοδότης και μισέλληνας Χριστόφιας όχι μόνον δεν συμμορφώθηκε αλλά πρόβαλε βέτο στην απόφαση της βουλής και ανέπεμψε τον νόμο.


Εδώ που έφτασαν τα πράγματα μία μόνον λύση υπάρχει. Το ΔΗΚΟ να αναλάβει τις ευθύνες του. Να καταγγείλει αμέσως τον εθνομειοδότη Χριστόφια και να αποχωρήσει από την κυβέρνηση όπως έκανε ήδη από καιρό - προς τιμή της - η ΕΔΕΚ.


Ο Χριστόφιας πρέπει να φύγει όσο γίνεται πιο σύντομα. Καταβαράθρωσε το εθνικό μας θέμα. Εκανε όλων των ειδών τις παραχωρήσεις στους Τούρκους χωρίς να πάρει κανένα αντάλλαγμα και τώρα με τις ιδεολογικές αγκυλώσεις του υποσκάπτει τον εθνικό μας αγώνα και πλέει πλησίστιος με τις απαιτήσεις της Τουρκίας που δεν θέλει επ’ ουδενί λόγω την Κύπρο μέλος του Συναιτερισμού Ειρήνης.


Κάθε περαιτέρω παραμονή του ΔΗΚΟ στην κυβέρνηση το καθιστά συνυπεύθυνο στην πορεία ολέθρου που ακολουθεί ο Νεοκύπριος Χριστόφιας.


Παραθέτουμε στη συνέχεια την είδηση που μας έδωσε την αφορμή για το πιο πάνω σχόλιο.


*****


ΜΕΙΖΟΝΑ ΠΟΛΙΤΕΙΑΚΗ ΚΡΙΣΗ ΠΡΟΚΑΛΕΙ Η ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΗΣ ΒΟΥΛΗΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΥΠΟΒΟΛΗ ΕΝΤΑΞΗΣ ΣΤΟ “ΣΥΝΕΤΑΙΡΙΣΜΟ ΤΗΣ ΕΙΡΗΝΗΣ”

===========


Μείζονα πολιτειακή κρίση προκαλεί η χθεσινή απόφαση της Βουλής για υποβολή αίτησης για ένταξη στο Συνεταιρισμό για την Ειρήνη.


Αντιδρώντας στην ενέργεια του Κοινοβουλίου, ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας προχώρησε στην άσκηση του δικαιώματος αρνησικυρίας, κάτι που συμβαίνει για πρώτη φορά εδώ και 48 χρόνια, καθώς, από το 1963, κανείς Πρόεδρος της Δημοκρατίας δεν άσκησε βέτο σε απόφαση της Βουλής.


Για την Κυβέρνηση η απόφαση του Κοινοβουλίου συνιστά πράξη που παραβιάζει το Σύνταγμα και τη διάκριση των εξουσιών.


Σε γραπτή δήλωση του ο κυβερνητικός εκπρόσωπος, Στέφανος Στεφάνου, αφού τονίζει ότι σύμφωνα με το Σύνταγμα, η άσκηση εξωτερικής πολιτικής είναι αρμοδιότητα της εκτελεστικής εξουσίας, καταλήγει λέγοντας ότι ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας στο Κυβερνητικό του Πρόγραμμα, βάσει του οποίου ο λαός τον εξέλεξε με τη ψήφο του, δεν περιλαμβάνει δέσμευση για ένταξη στο Συνεταιρισμό για την Ειρήνη.


Σύμφωνα με κορυφαίους νομικούς, αυτό που μπορεί να κάνει τώρα η Βουλή είναι να υπερασπιστεί την απόφασή της ενώπιον του Ανωτάτου Συνταγματικού Δικαστηρίου, διάβημα «δύσκολο, χρονοβόρο και νομικά αμφιλεγόμενο».


Η εξέλιξη προκαλεί παράλληλα βαθιά κρίση και στη συγκυβέρνηση, καθώς τα δύο συγκυβερνώντα κόμματα βρίσκονται σε διαφορετικά χαρακώματα, ανταλλάσσοντας βαριές κατηγορίες. Κρίση που δεν αποκλείεται, να διαλάβει χαρακτήρα ρήξης, με καταλυτικές συνέπειες για το πολιτικό σκηνικό.



ΠΗΓΗ:


Αμαν πια ρε,


http://www.sigmalive.com

Friday, February 25, 2011

ΜΑΘΗΜΑ ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΩΝ: Ο ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΣ, Ο ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΟΣ ΚΑΙ Ο "ΚΑΙΡΟΣ"

















Πολύ εμπεριστατωμένο σχόλιο του κ. Ζερβού για το μάθημα των θρησκευτικών και τις ευθύνες για τη σημερινή κατάντια του που έχουν
1.) Ο διά τας αμαρτίας ημών Αρχιεπίσκοπος Ιερώνυμος,
2.) Ο νεωτεριστής, Οικουμενιστής και Νεοβαρλααμίτης Μητροπολίτης Δημητριάδος κ. Ιγνάτιος αλλά και
3.) Τα πειθήνια όργανα του κ. Γιαγκάζογλου που συγκρότησαν το Σύνδεσμο “Καιρός” (γράφε “Καιροσκόποι”).


ΜΑΘΗΜΑ ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΩΝ: Ο ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΣ, Ο ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΟΣ ΚΑΙ Ο “ΚΑΙΡΟΣ” ΖΗΤΟΥΝ ΚΑΛΥΨΗ ΓΙΑ ΤΑ ΕΓΚΛΗΜΑΤΑ ΤΟΥΣ ΓΙΑ ΤΟ ΜΑΘΗΜΑ ΤΩΝ ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΩΝ

Του κ. Γεώργιου Ζερβού
====================

Τόσον ὁ Ἀρχιεπίσκοπος Ἀθηνῶν κ. Ἱερώνυμος ὅσον καί ὁ Σεβ. Μητροπολίτης Δημητριάδος ἐκάλεσαν τούς θεολόγους τῆς Πανελληνίου Ἑνώσεως Θεολόγων (ΠΕΘ) νά συνεργασθοῦν μετά τῶν θεολόγων τοῦ «Καιροῦ», προκειμένου να «κρατήσουμε τό μάθημα τῶν Θρησκευτικῶν καί νά μή μετακυλήσει στά ἐπιλεγόμενα καί προαιρετικά μαθήματα». Πρῶτα ἤνοιξαν καί οἱ δύο τήν ὁδόν διά τό μάθημα τῆς Θρησκειολογίας και ἐστήριξαν ποικιλοτρόπως τούς προοδευτικούς θεολόγους τοῦ «Καιροῦ», οἱ ὁποῖοι συνέπλευσαν οἱ περισσότεροι μέ τό Παιδαγωγικόν Ἰνστιτοῦτον τοῦ ὑπουργείου Παιδείας, καί σήμερον, πρό τοῦ ἀδιεξόδου καί τῆς ἀλλαγῆς τοῦ χαρακτῆρος τοῦ μαθήματος τῶν Θρησκευτικῶν ζητοῦν ἑνότητα εἰς τό ὄνομα τῆς ὑποχρεωτικῆς διδασκαλίας τοῦ μαθήματος. Ζητοῦν τήν ἑνότητα τῶν θεολόγων δύο Ἀρχιερεῖς, οἱ ὁποῖοι συνέπλευσαν μέ το κυβερνητικόν σκάφος σκανδαλωδῶς εἰς ὅ,τι ἀφορᾶ εἰς τό μάθημα τῶν Θρησκευτικῶν.

Ἡμεῖς θά ἐρωτήσωμεν: Ποίαν σημασίαν ἔχει ἡ ὑποχρεωτικότης τοῦ μαθήματος, ὅταν αὐτό θά διδάσκη τήν ἱστορίαν τῶν θρησκειῶν καί θά ἀποβάλη ἐκ τοῦ μαθήματος τάς σελίδας διδασκαλίας τάς ἀφορώσας εἰς τήν πίστιν μας; Ἡ ἔκκλησις τῶν δύο Ἀρχιερέων ἀποσκοπεῖ εἰς τήν νομιμοποίησιν τοῦ ἐγκλήματος, πού διέπραξαν εἰς βάρος τοῦ μαθήματος. Ἡ ΠΕΘ ἐπί μῆνας δίδει τήν μάχην ὁλομόναχη διά τήν διατήρησιν τοῦ μαθήματος τῶν Θρησκευτικῶν μέ τήν σημερινήν του μορφήν, ἀλλά δέχεται συστηματικῶς ἐπιθέσεις ὑπό τῶν προοδευτικῶν θεολόγων, οἱ ὁποῖοι στηρίζουν τήν ἰσοπεδωτικήν θρησκειολογικήν γραμμήν των, τήν ὑποστήριξιν τῆς ὁποίας δέχονται ὑπό τῶν δύο προαναφερομένων Ἀρχιερέων. Ἡ ΠΕΘ ὀφείλει νά ἀπαντήση ὄχι καί παραλλήλως νά διαφωτίση τόν πιστόν λαόν, ἀκόμη περισσότερον, διά τήν «ἐγκληματικήν» γραμμήν τοῦ Ἀρχιεπισκόπου καί τοῦ Σεβ. Δημητριάδος. Τήν ΠΕΘ τήν «σνόμπαραν», σπανίως συνωμίλουν μέ ἐκπροσώπους της καί ἠγνόουν τάς ὑποδείξεις της. Τώρα, ἀφοῦ μέ «συνεργάτας» των εἰς τό Παιδαγωγικόν Ἰνστιτοῦτον συνέπραξαν εἰς τήν ἀλλαγήν τοῦ μαθήματος τῶν Θρησκευτικῶν, ζητοῦν νά συνυπάρξουν οἱ ἀγωνισταί μετά τῶν προοδευτικῶν ὀπαδῶν τῆς θρησκειολογίας. Πρῶτα κατεδάφισαν καί κατόπιν ζητοῦν κάλυψιν. ΟΧΙ! Ἐάν πραγματικῶς σέβονται τό μάθημα τῶν Θρησκευτικῶν μέ τήν σημερινήν του μορφήν ὀφείλουν νά ἀπευθυνθοῦν εἰς τόν λαόν καταγγέλλοντες τά σχέδια τῆς Κυβερνήσεως καί τῆς κομματοκρατίας. Παραλλήλως ὀφείλουν νά διακόψουν πᾶσαν σχέσιν μέ τούς θεολόγους - ὀπαδούς τῆς θρησκειολογίας. Τολμοῦν; Ὁ χρόνος θά δείξη.


ΠΗΓΗ:

Θρησκευτικά,

Ορθόδοξος Τύπος

ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΕΙΑ - ΜΙΣΘΟΔΟΣΙΑ ΚΛΗΡΙΚΩΝ


Αποφεύγω σηστηματικά, όπως γνωρίζουν οι αναγνώστες του ιστολογίου, να δημοσιεύω εκτενή κείμενα επειδή γνωρίζω ότι ΔΕΝ διαβάζονται.


Αποφάσισα, όμως, να αναρτήσω το συγκεκριμένο άρθρο επειδή αξίζει πραγματικά να διαβαστεί.


Η επιχειρηματολογία του είναι συντριπτική.


Εξετάζει το θέμα σφαιρικά αναφορικά με τις σχέσεις Πολιτείας και Εκκλησίας εξ απόψεως θεολογικής, νομικής και ιστορικής.


Αξίζει της προσοχής μας!



ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΕΙΑ - ΜΙΣΘΟΔΟΣΙΑ ΚΛΗΡΙΚΩΝ


Του Αρχιμανδρίτη Πέτρου Μποζίνη

===============


Το θέμα των σχέσεων Εκκλησίας - Κράτους έχει έρθει αρκετές φορές στη δημοσιότητα τις τελευταίες δεκαετίες.

Επανέρχεται και στις ημέρες μας και σε συνδυασμό με την παρούσα οικονομική - και όχι μόνο - κρίση ακούγονται και γράφονται πολλές απόψεις, άλλες επωνύμως και άλλες ανωνύμως.

Τα όσα θα αναφερθούν στο παρόν άρθρο, εκφράζουν την άποψη του γράφοντος και μόνο και παρατίθενται προς προβληματισμό.

Άλλωστε η Εκκλησία όταν εκφράζεται επίσημα εκφράζεται Συνοδικώς δια των θεσμικών της οργάνων. Αυτά τα ολίγα προς αποφυγή παρεξηγήσεων.

Χωρισμός Κράτους - Εκκλησίας;

Μα για να μιλήσουμε για χωρισμό θα πρέπει πρώτα να εντοπίσουμε τα σημεία επαφής ώστε να ξέρουμε ακριβώς τι θα πρέπει να χωρίσουμε, καθώς επίσης ποιοι απαρτίζουν την Εκκλησία, για να ξέρουμε σε ποιους αναφέρεται αυτός ο χωρισμός.

Ευθύς εξαρχής, η ταυτότητα «Εκκλησία» = «οι παπάδες», που χρησιμοποιείται από ορισμένους, δηλώνει μόνο άγνοια.

Δεν είναι του παρόντος να αναπτύξουμε την Ορθόδοξη Εκκλησιολογία, αλλά θα πούμε συνοπτικά ότι την Εκκλησία την αποτελούν όλοι όσοι έχουν βαπτισθεί Ορθόδοξοι (περισσότερο ή λιγότερο ενεργά μέλη) και δεν έχουν αποκηρύξει την πίστη τους, κληρικοί και λαϊκοί.

Άρα ο χωρισμός δεν αφορά σε μία κατηγορία Ορθοδόξων (παπάδες) αλλά σε όλους τους Ορθοδόξους αυτού του τόπου.

Έρχεται λοιπόν το εύλογο ερώτημα: Να χωριστεί τι από τι; Ή ποιος από ποιον (δεδομένου ότι η συντριπτική πλειοψηφία των πολιτών είναι ταυτόχρονα και μέλη της Εκκλησίας).

Πού εμποδίζει λοιπόν η Εκκλησία το Κράτος;

Ποια από τα παρακάτω δεν μπορεί κάποιος πολίτης να πράξει;

- Πολιτικό γάμο ή σύμφωνο ελεύθερης συμβίωσης;

- Πολιτική κηδεία;

- Να δώσει όνομα στο παιδί του χωρίς Βάπτιση;

- Να μην ορκιστεί στο Ευαγγέλιο ή να δώσει πολιτικό όρκο;

- Να απαλλάξει το παιδί του από το μάθημα των θρησκευτικών (με σύμφωνη γνώμη και των 2 γονιών);

Όλα μπορεί να τα κάνει και ακόμη περισσότερα. Άρα για τι είδους χωρισμό μιλάμε;

Να ασχολείται, λένε, η Εκκλησία με τα του οίκου της (και εννοούν τους κληρικούς) και να μην ανακατεύεται στα του κράτους.

- Έχουμε θεοκρατικό κράτος και δεν το γνωρίζουμε;

- Μήπως στο Ελληνικό κοινοβούλιο υπηρετούν κληρικοί;

- Μήπως τους δημόσιους οργανισμούς τούς διευθύνουν κληρικοί;

- Μήπως η διοικούσα Εκκλησία έχει λόγο στο νομοθετικό ή εκτελεστικό έργο της Πολιτείας;

- Να μην τελούν οι κληρικοί αγιασμούς, δοξολογίες και ορκωμοσίες; Μα κάτι τέτοιο δεν προβλέπεται από το Σύνταγμα. Οι κληρικοί καλούνται από τις αρμόδιες αρχές στα πλαίσια της εθιμοτυπίας. Αν δεν κληθούν δεν πηγαίνουν.

Μήπως τελικά αυτό που εννοούν και δεν το λένε ευθέως, είναι το να περιορίζεται ο λόγος των κληρικών μόνο σε «αμήν» και «κύριε ελέησον»;

Το άρθρο 14 παρ.1 του Ελληνικού Συντάγματος ορίζει:

«Kαθένας μπορεί να εκφράζει και να διαδίδει προφορικά, γραπτά και διά του τύπου τους στοχασμούς του τηρώντας τους νόμους του Kράτους».

Επίσης στο άρθρο 4 παρ.1 αναφέρεται ότι: «Oι Έλληνες είναι ίσοι ενώπιον του νόμου».

Αν λοιπόν κάποιοι θέλουν εμείς οι κληρικοί να μην μιλάμε, θα πρέπει πρώτα να τροποποιήσουν το Σύνταγμα της Ελλάδος.

Μέχρι τότε όμως θα μιλάμε (και οφείλουμε να το κάνουμε), κάνοντας υπακοή στους Επισκόπους μας ως κληρικοί και στο Σύνταγμα ως πολίτες.

Αξιώνουν επίσης να δώσει η Εκκλησία στο Κράτος την «τεράστια» ακίνητη περιουσία της.

Ποια είναι αυτή; Τα 170.000 γεωργικά καλλιεργήσιμα στρέμματα που διαθέτει από δωρεές και αντιστοιχούν στο 0,48% της συνολικής γεωργικής Ελληνικής γης;

- Όταν κάθε χρόνο εγκαταλείπονται από αγρότες και κτηνοτρόφους 162.000 στρέμματα καλλιεργήσιμης γης;

- Όταν είχαμε 4.380.000 εγκαταλειμμένα στρέμματα το 1983[1] και σήμερα έχουμε ακόμη περισσότερα;

- Όταν η Τρόϊκα καλεί το κράτος να εκποιήσει γη και νησιά; [2]

- Γιατί δεν μιλούν για τις αναγκαστικές απαλλοτριώσεις της περιόδου 1917-1930 οι οποίες καταδίκασαν δεκάδες μοναστήρια σε μαρασμό, ενώ τα χρήματα από αυτές οφείλονται έως και σήμερα;

- Γιατί δεν μιλούν για τα 128 δεσμευμένα από το κράτος μεγάλης αξίας ακίνητα της Εκκλησίας[3], τα οποία παραμένουν αναξιοποίητα εδώ και δεκάδες χρόνια ενώ θα μπορούσαν να αξιοποιηθούν για την ανακούφιση των ασθενεστέρων οικονομικά ομάδων;

- Γιατί δεν μιλούν για τις δεκάδες δωρεές ακινήτων της Εκκλησίας; Μόνο η Ιερά Μονή Ασωμάτων Πετράκη είναι σήμερα ο μεγαλύτερος κοινωνικός ευεργέτης της Αθήνας.[4]

-Γιατί δεν μιλούν για τα 100 εκατομμύρια ευρώ που διαθέτει κάθε χρόνο η Εκκλησία για την διατήρηση και λειτουργία των προνoιακών της ιδρυμάτων, καθώς και για τα 250.000 συσσίτια καθημερινώς;[5] Στον λαό δεν προσφέρονται όλα αυτά;

Μιλούν για την μισθοδοσία των κληρικών από το κράτος, ζητώντας την κατάργησή της.

Ξεχνούν ότι το κράτος δεν μισθοδοτεί τους κληρικούς ως δημοσίους υπαλλήλους, π.χ. ως υπαλλήλους υπουργείων, πυροσβέστες, αστυνομικούς κ.λ.π. αλλά αυτή η μισθοδοσία έχει ανταποδοτικό χαρακτήρα μετά την αναγκαστική απαλλοτρίωση του 80% της αγροτικής περιουσίας της Εκκλησίας, το 1952.[6]

Ισχυρίζονται ότι η Ελλάδα είναι το μοναδικό κράτος στην Ευρώπη που μισθοδοτεί τους ιερείς και ότι αυτό πρέπει να σταματήσει.

ΜΕΓΑ ΨΕΜΑ!

- Στο Βέλγιο οι λειτουργοί των αναγνωρισμένων θρησκειών πληρώνονται από το κράτος![7]

- Στη Τσεχία οι μισθοί των κληρικών προέρχονται από το κράτος![8] Έχουν μάλιστα ανταποδοτικό χαρακτήρα και αφορούν στις κατασχέσεις της Εκκλησιαστικής περιουσίας από το πρώην Κομμουνιστικό καθεστώς.[9]

- Στη Γαλλία, η οποία προβάλλεται ως πρότυπο κράτους χωρισμένο από την Εκκλησία, στις περιφέρειες της Αλσατίας και της Μοζέλ (πρώην Λωρραίνη) με 3.5 εκατομμύρια πληθυσμό, οι κληρικοί των Ρωμαιοκαθολικών, των Προτεσταντών καθώς και οι Ραβίνοι πληρώνονται από το Δημόσιο ταμείο του κράτους (Trésor Public)!!![10]

- Στο Λουξεμβούργο, οι κληρικοί και οι ραβίνοι πληρώνονται από το κράτος.[11]

- Στη Ρουμανία οι λειτουργοί των εκεί 18 αναγνωρισμένων θρησκειών πληρώνονται από το κράτος.[12]

- Στη Σλοβακία το κράτος επιδοτεί τους μισθούς των κληρικών.[13]

- Στην Ελβετία, στα περισσότερα από τα 26 καντόνια (αυτοδιοικούμενες περιοχές), οι ιδιωτικές εταιρίες πληρώνουν υποχρεωτικά φόρο υπέρ της Εκκλησίας! (Ρωμαιοκαθολική, Παλαιοκαθολική, Προτεσταντική και Εβραϊκή κοινότητα)[14].

Τα έσοδά τους από τον υποχρεωτικό φόρο και τις εθελοντικές προσφορές φθάνουν τα 1,9 δισεκατομμύρια φράγκα (1,44 δις. ευρώ!) τον χρόνο. Ουσιαστικά οι κληρικοί μισθοδοτούνται από το κράτος!

Θα χρειαζόμουν αρκετές σελίδες για να αναφέρω όλες τις παροχές των περισσοτέρων Ευρωπαϊκών κρατών προς τις Εκκλησίες τους, είτε μέσω φοροαπαλλαγών, είτε ως άμεσες ή έμμεσες χρηματοδοτήσεις.

Το παράλογο και συνάμα απίστευτο της υπόθεσης είναι ότι, ενώ μας λένε ότι δήθεν η «Ευρώπη» επιθυμεί την διακοπή της μισθοδοσίας των κληρικών από το Ελληνικό κράτος, ταυτόχρονα στα κέντρα λήψης των αποφάσεων και σχεδιασμού της Ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης, δηλαδή στο Στρασβούργο, τις Βρυξέλλες και το Λουξεμβούργο, οι κληρικοί των εκεί δογμάτων ΠΛΗΡΩΝΟΝΤΑΙ από το κράτος!!!

Ο καθένας ας βγάλει τα συμπεράσματά του…

Και αν το κράτος προχωρήσει μονόπλευρα στον χωρισμό και τη διακοπή της μισθοδοσίας των κληρικών αγνοώντας τα Ευρωπαϊκά μοντέλα - τα οποία όπου το συμφέρει τα επικαλείται - τι θα γίνει;

Εδώ θα πρέπει να θυμίσουμε κάτι από το πρόσφατο παρελθόν. Το 1988, το κράτος με τον γνωστό ως νόμο – Τρίτση θέλησε να απαλλοτριώσει την εναπομείνασα Εκκλησιαστική ακίνητη περιουσία.

Οκτώ Ιερές Μονές[15] προσέφυγαν τότε στο Ευρωπαϊκό δικαστήριο, το οποίο τις δικαίωσε και όρισε ότι αν το κράτος προχωρούσε θα έπρεπε να τις αποζημιώσει με το ποσό των 7,6 τρις δραχμών (22,5 δις. ευρώ!!!)[16]

Επιδίκασε μάλιστα 8,4 εκατ. δραχμές στο Ελληνικό κράτος ως δικαστικά έξοδα. Μετά από αυτό οι απαλλοτριώσεις «πάγωσαν».

Επειδή λοιπόν η μισθοδοσία των κληρικών έχει ανταποδοτικό χαρακτήρα, θα πρέπει σύμφωνα με την αρχή της αναλογικότητας - την οποία εφάρμοσε το Ευρωπαϊκό δικαστήριο στην περίπτωση των 8 Μονών - το κράτος είτε να επιστρέψει τη γη που έχει κατασχέσει εδώ και πολλές δεκαετίες είτε να αποδώσει την αξία της σε χρήματα (αφού πρώτα αφαιρέσει τους έως τώρα καταβληθέντες μισθούς και συντάξεις και έπειτα προσθέσει τα ποσά που έχει εισπράξει όλα τα χρόνια από την φορολογία 30% επί των ακαθαρίστων εσόδων των Ι.Ναών).

Αν για τις 8 μονές ήταν 22,5 δις ευρώ, μπορούμε να φανταστούμε τι θα συμβεί όταν τα εκατοντάδες Ν.Π.Δ.Δ της Εκκλησίας (ενορίες, Μονές κ.λ.π.) αρχίζουν να προσφεύγουν μαζικά στο Ευρωπαϊκό δικαστήριο και αυτό να τα δικαιώνει. Και σε αυτό το δικαστήριο δεν υπάρχουν «πλάγιες» οδοί.

Ταυτόχρονα θα πρέπει το κράτος να διακόψει την μισθοδοσία των θρησκευτικών λειτουργών των Μουσουλμάνων της Θράκης παραβιάζοντας έτσι τη συνθήκη της Λωζάνης[17] σύμφωνα με την οποία αυτοί παραμένουν πάντα δημόσιοι λειτουργοί.

Όσοι λοιπόν επιμένουν, καλό θα ήταν να συμβουλευτούν τα «12 σημεία για τις σχέσεις Κράτους Εκκλησίας», του έγκριτου συνταγματολόγου και υπουργού κ. Ευάγγελου Βενιζέλου[18].

Η Εκκλησία της Ελλάδος, κλήρος και λαός, έχει μια πορεία και μια προσφορά ανεκτίμητη.

Συνεχίζει δε να προσφέρει αυτά που δωρίζει ο λαός, στο λαό, ασκώντας μια υποδειγματική διαχείριση και έναν εθελοντισμό που θα ζήλευε κάθε κρατική υπηρεσία.

Οποιοσδήποτε «χωρισμός», όπως τον εννοούν οι θιασώτες της προοδευτικής και μεταμοντέρνας πολιτικής σκηνής, θα ισοδυναμούσε με το να προσπαθήσουμε να αφαιρέσουμε είτε το σκελετικό, είτε το μυϊκό ή το νευρικό σύστημα του ανθρώπινου οργανισμού και να περιμένουμε μετά να συνεχίζει να παραμένει ζωντανός άνθρωπος.


ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ:

[1] «ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΛΑΟ», τευχ.23, Απρίλιος 1999.

[2] Εφημερίδα «ΤΑ ΝΕΑ», 14-2-2010, σελ. 1, 11-13.

[3] Εφημερίδα «ΕΜΠΡΟΣ», 27-1-2011, «http://www.emprosnews.gr/news_Full.asp?articleID=661»

[4] ΑΝΤΙΒΑΡΟ, 14-9-2000, «http://www.antibaro.gr/node/746»

[5] ΡΟΜΦΑΙΑ, Εκκλησιαστικό πρακτορείο ειδήσεων, http://www.romfea.gr/index.php?option=com_content&view=article&id=7281:------100--&catid=23:2009-12-18-08-37-13

[6] αναλυτικά στο βιβλίο ΛΕΚΚΟΣ ΕΥΑΓΓΕΛΟΣ, Εκκλησιαστική Περιουσία, http://efimeriosgr.blogspot.com/2010/09/172.html»

[7] ΒΕΛΓΙΚΟ ΣΥΝΤΑΓΜΑ, άρθρο 181.

[8] Εφημερίδα “PRAGUE DAILY MONITOR”, 9-12-2010.

[9] ως ανωτ., 13-1-2011.

[10] http://fr.wikipedia.org/wiki/Pr%C3%AAtre_catholique

[11] ΣΥΝΤΑΓΜΑ ΤΟΥ ΛΟΥΞΕΜΒΟΥΡΓΟΥ, άρθρο 106, 1868, το οποίο παραμένει σε ισχύ.

[12]ROMANIA, Official Journal, Νόμος 486/2006, άρθρο 10, παρ.4 «On request, the State shall support the pay funds for the clerical and nonclerical staff of recognized denominations through contributions, based on the number of their worshipers who are Romanian citizens and based on their genuine needs of subsistence and activity.» Επίσης:

« Additionally, they have the right to establish schools, teach religious beliefs in public schools where they have a sufficient number of adherents, receive government funds to build places of worship, pay clergy salaries with state funds and subsidize clergy's housing expenses…», αναφορά του 2009 για την θρησκευτική ελευθερία από το Αμερικανικό διπλωματικό σώμα,

http://www.state.gov/g/drl/rls/irf/2009/127332.htm»

[13] LUBOMIR MARTIN ONDRASEK, «http://www.ekklesia.co.uk/node/11554», 18-3-2010.

[14] BRADLEY SIMON, Swissinfo.ch, 5-12-2010.

[15] πρόκειται για τις Ιερές Μονές: Άνω Ξενίας Θεσσαλίας, Οσ. Λουκά Βοιωτίας, Αγ.Λαύρας και Μεγ.Σπηλαίου Καλαβρύτων, Μεταμ. Σωτήρος Μετεώρων, Ασωμάτων Πετράκη, Χρυσολεόντισσας Αιγίνης και Φλαμουρίου Βόλου.

[16] EUROPEAN COURT OF HUMAN RIGHTS, Case of the Holy Monasteries v. Greece, Application no.13092/87 ; 13984/88, Strasbourg, 9 Dec 1994, «A. Pecuniary damage 97. Under the head of pecuniary damage, the eight applicant monasteries sought 7,640,255,213,120 (seven trillion six hundred and forty billion two hundred and fifty-five million two hundred and thirteen thousand one hundred and twenty) drachmas (GRD)».

[17] ΣΥΝΘΗΚΗ ΤΗΣ ΛΩΖΑΝΗΣ, αρθρ. 41, 46, 24-7-1923.

http://palio.antibaro.gr/religion/venizelos_diaxwrismos.htm

_________________________________________________________________

Σημείωση: Ο Αρχιμ. Πέτρος Μποζίνης είναι εφημέριος στον Ι. Ν. Αγ. Ιωάννου του Θεολόγου Freiburg Γερμανίας.

Φυσικός - Ραδιοηλεκτρολόγος – Msc Θεολογίας
Υπ. Δρ. Παν/μίου Στρασβούργου


ΠΗΓΗ:

Εκκλησιαστικό Πρακτορείο Ειδήσεων "Ρομφαία"