Ο ΜΕΓΑΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΓΙΑ ΤΗ ΜΑΤΑΙΟΤΗΤΑ ΤΩΝ ΕΓΚΟΣΜΙΩΝ

ΑΝΤΙΘΕΣΕΙΣ ΣΕ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΙΚΕΣ ΘΕΣΕΙΣ ΜΙΑΣ ΕΙΣΗΓΗΣΗΣ ΚΒ΄

ΑΝΤΙΘΕΣΕΙΣ ΣΕ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΙΚΕΣ ΘΕΣΕΙΣ ΜΙΑΣ ΕΙΣΗΓΗΣΗΣ

ΚΒ΄

Του π. Φώτιου Βεζύνια

=====

Αλλά άκρως επωφελής και η απόψη μίας άλλης μεγάλης μορφής του κυρ. Φώτη Κόντογλου. Λέγει: «Μεγάλο, πολύ μεγάλο και σπουδαίο είναι ένα ζήτημα που δεν του δώσανε σχεδόν καθόλου προσοχή οι περισσότεροι Έλληνες. Κι αυτό είναι το ότι από καιρό αρχίσανε κάποιοι δικοί μας κληρικοί να θέλουν και να επιδιώκουν να δέσουν στενές σχέσεις με τούς παπικούς, που επί τόσους αιώνες μας ρημάξανε. Γιατί, στ’ αληθινά, δεν υπάρχει πιο μεγάλος αντίμαχος της φυλής μας, κι επίμονος αντίμαχος, που, σώνει και καλά, θέλει να σβήσει την Ορθοδοξία. Οι δεσποτάδες που είπα πως τούς έπιασε, άξαφνα κι αναπάντεχα, ο έρωτας με τούς Λατίνους, λένε πως το κάνουν από “αγάπη”. Μα αυτό είναι χονδροειδεστάτη δικαιολογία και καλά θα κάνουνε να παρατήσουνε αυτά τα ρασόλια της “αγάπης”, που την κάνανε ρεζίλι. Ο διάβολος, άμα θελήσει να κάνει το πιο πονηρό παιγνίδι του, μιλά, ο αλιτήριος για αγάπη.

Ο,τι είπε ο Χριστός, το λέγει κι αυτός κάλπικα, για να ξεγελάσει...

Τώρα, στα καλά καθούμενα, τούς ρασοφόρους μας τούς έπιασε παροξυσμός της αγάπης για τούς Ιταλιάνους, που στέκουνται, όπως πάντα, κρύοι και περήφανοι, και δεν γυρίζουνε να τούς δούνε αυτούς τούς “εν Χριστώ αδελφούς”, που όσα τούς κάνανε από τον καιρό των Σταυροφόρων ίσαμε τώρα, δεν τούς τάκανε μήτε Τούρκος, μήτε Τάταρος, μήτε Μωχαμετάνος. Ίσως κι οι δικοί μας να το κάνουν από παρεξηγημένη καλωσύνη.

Oπως είπα, οι περισσότεροι δικοί μας δεν δώσανε καμμιά σημασία σ’ αυτές τις φιλοπαπικές κινήσεις, που είναι θάνατος για το γένος μας και που τις κινήσανε οι καταχθόνιες δυνάμεις που πολεμάνε τον Χριστό και που με τα λεπτά τούς αγοράζουνε όλους, δεν δώσανε λοιπόν καμμιά σημασία, γιατί τα θεωρούνε τιποτένια πράγματα, αν δεν είναι κι ίδιοι αγορασμένοι, άξια μοναχά για κάποιους στενοκέφαλους και φανατικούς αποπετρωμένους χριστιανούς.

Τώρα τα μυαλά γινήκανε φαρδειά, και καταγίνουνται με άλλα, κοσμοϊστορικά προβλήματα! “Θα καθόμαστε να κυττάζουμε τώρα παπάδες κι Ορθοδοξίες;”. Μα αυτούς δεν τους μέλει κι αν εξαφανισθεί από τον κόσμο κάθε ελληνικό πράγμα. Και θα εξαφανισθεί όχι τόσο εύκολα με τον αμερικανισμό που πάθαμε, όσο αν γίνουμε στη θρησκεία παπικοί. Γιατί γι’ αυτού πάμε. Παπική Ελλάδα θα πει εξαφάνιση της Ελλάδας. Να γιατί είπα πως είναι πολύ σπουδαίο ζήτημα αυτές οι ερωτοτροπίες που αρχίσανε κάποιοι κληρικοί δικοί μας με τούς παπικούς, κι η αιτία είναι το ότι δεν νοιώσανε τι είναι Ορθοδοξία ολότελα, μ’ όλο που είναι δεσποτάδες.

Τo κακό είναι πως ο λαός δεν πήρε, καλά-καλά, είδηση για τη συνομωσία. Ποιός να τον πληροφορήσει αφού οι γραμματισμένοι τα θεωρούνε αυτά τα πράγματα ανάξια για τη μοντέρνα σοφία τους, και τρέχουν σημαιοφόροι σε κάθε νεωτερισμό;

Από τότε που αρχίσανε οι λυκοφιλίες ανάμεσα στούς δικούς μας και στούς παπικούς (και σημείωσε πως οι δικοί μας φαγωθήκανε πρώτοι να πιάσουνε σχέση με τούς Λατίνους σαν να πήρανε από κάπου διαταγή, κι ολοένα μιλάνε για “τον διάλογον” μαζί τους, δίχως να ξέρουνε καλά-καλά τι λένε), από τότε λοιπόν, ακούμε, κάθε τόσο, κάτι πράγματα θεατρικά, άνοστα, ανόητα, δίχως καμμιά σοβαρότητα... με σκοπό να πουλήσουν την Ορθοδοξία, γιατί γι’ αυτούς είναι καθυστερημένη μορφή του Χριστιανισμού, δηλ. ένας βλάχικος χριστανισμός... Και τι κάνανε; Τίποτα! Λόγια πολλά και χαμένα, που να ντρέπεται κι ο τελευταίος Έλληνας Ορθόδοξος...

Κι εμείς οι Ορθόδοξοι, που φυλάξαμε το βαθύ μυστήριο της ευσέβειας, τώρα, στα καλά καθούμενα, πάμε να γίνουμε ένα μ’ αυτούς που γελοιοποιήσανε τον Χριστό όσο κανένας άθεος. Αλλά, από που να πιάσει κανένας και που να τελειώσει;

Όσοι ήτανε έως τώρα αδιάφοροι για τη θρησκεία και για την Εκκλησία, και που πολλοί απ’ αυτούς τις περιπαίζανε μάλιστα, όλοι αυτοί γινήκανε έξαφνα παπόφιλοι, και μασάνε σαν μαστίχι την ψεύτικη λέξη “αγάπη”. Μεγαλύτερο ρεζιλίκι δεν έγινε. Εμείς οι άλλοι που είμαστε κολλημένοι από νεότητος στην Εκκλησία μας, είμαστε στενοκέφαλοι, μοχθηροί, γυμνοί από αγάπη κι από αληθινή ευσέβεια…». (ΦΩΤΗΣ ΚΟΝΤΟΓΛΟΥ-ΜΥΣΤΙΚΑ ΑΝΘΗ).

(Συνεχίζεται)

ΠΗΓΗ:

salpismazois.blogspot.gr/2017/09/blog-post_99.html

Ο ΑΓΓΛΙΚΑΝΟΣ ΠΡΙΜΑΤΟΣ ΚΑΙ ΟΙ ΕΥΑΓΓΕΛΙΚΕΣ ΔΙΔΑΧΕΣ

Ο ΑΓΓΛΙΚΑΝΟΣ ΠΡΙΜΑΤΟΣ ΚΑΙ ΟΙ ΕΥΑΓΓΕΛΙΚΕΣ ΔΙΔΑΧΕΣ

Του θεολόγου κ. Ανδρέα Κυριακού

=====

Ο πριμάτος του Αγγλικανισμού κ. Τζάστιν Γουέλμπυ, σε πρόσφατη συνέντευξή του στο περιοδικό (GQ ,ex Gentlemen Quarterly), ανέφερε -μεταξύ άλλων- ότι «παλεύει με το ερώτημα αν η ομοφυλοφιλία είναι αμαρτία και παραδέχθηκε ότι στο χάσμα μεταξύ των συντηρητικών και των φιλελεύθερων Αγγλικανών επί του ζητήματος αυτού δεν υφίστανται περιθώρια συμβιβασμού». 

Αποκαλυπτικά τα όσα ανέφερε ο Εκλαμπρότατος! Ενώ το Ευαγγέλιο είναι τόσο απόλυτα ξεκάθαρο επί του θέματος της ομοφυλοφιλίας ο κ. Γουέλμπυ αμφιταλαντεύεται αενάως, σαν εκκρεμές, χωρίς να έχει καταλήξει πουθενά! Τουναντίον ο Απόστολος Παύλος ΔΕΝ αμφιταλαντεύεται καθόλου όταν δηλώνει: «Aρσενοκοίται βασιλείαν Θεού ου κληρονομήσουσι» (Α΄ Κορ. ς΄ 9-10). Το αυτό γράφει και στον μαθητή του Τιμόθεο (α΄ 10), αλλά είναι και τόσο κατηγορηματικός όταν μιλά για το ίδιο θέμα στους Ρωμαίους (α΄ 27-28). Βλέπετε εδώ τον Απόστολο να μασάει τα λόγια του; Η Παλαιά Διαθήκη, από την εποχή του Αβραάμ, παρουσιάζει τη συμπεριφορά των Σοδομιτών και την φοβερή τους τιμωρία από το Θεό και ο Αγγλικανός πριμάτος ακόμη αμφιταλαντεύεται; Δεν του λέει τίποτε το έγκλημα της Γαββαά; 

Πεντακόσια ολόκληρα χρόνια μετά την πασίγνωστη προτεσταντική ρήτρα Sola Scriprura οι Γραφές ποδοπατούνται σκαιότατα. Πραγματικά! Ο Αγγλικανισμός κατάντησε πτώμα εξαίσιον. Ο «επίσκοπος» του Ντάραμ Ντέιβιντ Τζέκιγκς, εδώ και δεκαετίες, αρνήθηκε απ’ άμβωνος την Ανάσταση και τη θεότητα του Χριστού!!! και μιλάμε ακόμη για vestigia ecclesiae στον Αγγλικανισμό; Από τη χελώνα έχει μείνει μόνο το ξερό καύκαλο και αυτό σε κακά χάλια.

Φυσικα κανείς δεν περιμένει κάτι καλύτερο από τον εκπεσόντα Αγγλικανισμό. Εμείς απλώς ρωτάμε τους ημέτερους Οικουμενιστές: Για ποιο πράγμα διαλέγεστε μαζί τους; Πού στοχεύει αυτός ο Διάλογος; Για ποιο λόγο σπεύσατε, εν χαρά ανυποκρίτω και εν αγαλλιάσει, να τους εντάξετε, μαζί με άλλους αιρετικούς, στις «ετερόδοξες Εκκλησίες και Ομολογίες» στο Κολυμβάριο; Έχουν άδικο όλοι όσοι σας μέμφονται, σας ψέγουν και σας ελέγχουν ακαταπαύστως γι’ αυτό;

ΑΠΟΡΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΙΡΗΝΙΚΗ ΠΟΡΕΙΑ ΠΡΟΣ ΤΟ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΠΑΙΔΕΙΑΣ ΓΙΑ ΤΟ ΜΑΘΗΜΑ ΤΩΝ ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΩΝ

ΑΠΟΡΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΙΡΗΝΙΚΗ ΠΟΡΕΙΑ ΠΡΟΣ ΤΟ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΠΑΙΔΕΙΑΣ ΓΙΑ ΤΟ ΜΑΘΗΜΑ ΤΩΝ ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΩΝ

Του Παναγιώτη Τελεβάντου

=====

Έχουμε επαινέσει, εκ μέσης καρδίας, την ειρηνική πορεία χιλιάδων πιστών για το μάθημα των Θρησκευτικών, που διοργάνωσαν τέσσερα χριστιανικά σωματεία: Η Εστία Πατερικών Μελετών, η Πανελλήνια Ένωση Φίλων των Πολυτέκνων, η Ενωμένη Ρωμηοσύνη και η ΠΕΘ.

Το ίδιο κάνουμε και τώρα. Θερμά συγχαίρουμε τους διοργανωτές της πορείας και εκφράζουμε την ευχή να συνεχίσουν και να εντείνουν τους θεάρεστους αγώνες τους.

Μας γεννήθηκε, όμως, μια απορία την οποία καταθέτουμε δημόσια και ελπίζουμε ότι οι όποιοι υπεύθυνοι θα μας δώσουν ικανοποιητικές απαντήσεις.

Συγκεκριμένα η απορία μας είναι για ποιο λόγο μόνον τέσσερα χριστιανικά σωματεία συνεργάστηκαν για τη διοργάνωση της πορείας;

Τα άλλα χριστιανικά σωματεία γιατί δεν προσεκλήθησαν να συμμετάσχουν; Ή μήπως προσεκλήθησαν και αρνήθηκαν να συνδράμουν την προσπάθεια;

Η απορία μας γίνεται πιο έντονη από το εξής γεγονός.

Στη Θεσσαλονίκη περισσότερα από είκοσι χριστιανικά σωματεία αγωνίζονται από κοινού μονοιασμένα. Μεταξύ αυτών και τα σωματεία που πρόσκεινται στον Σωτήρα.

Το ίδιο συμβαίνει και στη Λάρισσα.

Πώς είναι δυνατόν στην Αθήνα να απουσιάζουν δεκάδες χριστιανικά σωματεία από την διοργάνωση της ειρηνικής πορείας;

Είναι δυνατόν να διαφωνούν με τον αγώνα να διατηρηθεί ο ορθόδοξος χαρακτήρας του μαθήματος των Θρησκευτικών;

Επαναλαμβάνουμε το ερώτημα: Δεν προσεκλήθησαν ή προσεκλήθησαν και δεν ήθελαν να συμμετάσχουν;

Ας μας λύσει κάποιος αυτή την απορία η οποία -ως εικός- προβληματίζει και σκανδαλίζει. Πολλούς.

ΟΙ ΑΓΙΟΙ ΚΡΥΒΟΥΝ ΤΗΝ ΑΡΕΤΗ ΚΑΙ ΤΑ ΧΑΡΙΣΜΑΤΑ ΤΟΥΣ

ΟΙ ΑΓΙΟΙ ΚΡΥΒΟΥΝ ΤΗΝ ΑΡΕΤΗ ΚΑΙ ΤΑ ΧΑΡΙΣΜΑΤΑ ΤΟΥΣ

Του Παναγιώτη Τελεβάντου

=====

Οι Άγιοι, ακόμη και όταν τελούσαν θαύματα, απέφευγαν -με κάθε τρόπο- τον ανθρώπινο έπαινο, όπως αναφέρει η διήγηση μεγάλου Γέροντα της ερήμου του Σινά που παρατίθεται στη συνέχεια!

Όσοι παραπλανητικά διαδίδουν ότι δήθεν είναι θαυματουργοί(προοαρατικοί, διορατικοί, ακτιστοφωτίτες κτλ., κτλ.) και παραπλανούν τους πιστούς και παρουσιάζουν τον εαυτό τους σαν θαυματουργό, έστω και αν -ορισμένες φορές- είναι άνθρωποι βουτηγμένοι αμετανόητα στις πιο φρικτές αμαρτίες, ποια σχέση έχουν με τον Χριστό;

Προφανώς καμία!

Αναφέρει η σχετική διήγηση, που μας έδωσε την αφορμή για τη σύνταξη του πιο πάνω σχολίου:

«Ένας από τους μεγάλους Πατέρες της ερήμου ξεκίνησε μια μέρα να πάει στο όρος Σινά, να επισκεφθεί τους Μοναχούς που ασκήτευαν εκεί. Στον δρόμο συνάντησε έναν από αυτούς.

— Βρισκόμαστε σε μεγάλη στενοχώρια, Αββά, είπε αναστενάζοντας ο Μοναχός. Έχει μήνες να βρέξει και μας έλειψε τελείως το νερό.

— Γιατί δεν παρακαλείτε τον Θεό να σάς στείλει βροχή; ρώτησε ὁ Γέροντας.

— Κάνουμε κάθε μέρα προσευχές και λιτανείες, αλλά δεν εισακουόμαστε.

— Έλα, Αδελφέ, να κάνουμε μία προσευχή μαζί κι ελπίζω να τη δεχθεί ὁ φιλεύσπλαχνος Κύριος.

Στάθηκαν.Ο Άγιος Γέροντας σήκωσε τα χέρια στον Ουρανό και έκανε μία σύντομη, αλλά θερμή προσευχή στον Κύριο, να λυπηθεί τα πλάσματά Του και να στείλει βροχή. Δεν πρόφθασε να τελειώσει, και ο ουρανός γέμισε μαύρα σύννεφα και άρχισε να ρίχνει δυνατή βροχή. Ο Αδελφός έβαλε μετάνοια στον Αββά. Εκείνος αποφεύγοντας τον ανθρώπινο έπαινο δεν συνέχισε τον δρόμο του, αλλά επέστρεψε στο κελλί του…».

ΠΗΓΗ:

ΑΠΟ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ: «ΞΕΧΕΙΛΙΣΜΑ ΠΑΤΡΙΚΗΣ ΚΑΡΔΙΑΣ Α΄», ΕΚΔΟΣΙΣ: ΙΕΡΑΣ ΜΟΝΗΣ ΑΓΙΟΥ ΙΩΑΝΝΟΥ ΤΟΥ ΘΕΟΛΟΓΟΥ ΑΙΓΙΑΛΕΙΑΣ

Πηγή

https://paraklisi.blogspot.gr/2017/08/blog-post_746.html

ΔΗΜΕΥΕΤΑΙ Η ΠΕΡΙΟΥΣΙΑ ΤΟΥ ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟΥ ΙΕΡΟΣΟΛΥΜΩΝ

ΔΗΜΕΥΕΤΑΙ Η ΠΕΡΙΟΥΣΙΑ ΤΟΥ ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟΥ ΙΕΡΟΣΟΛΥΜΩΝ

Τοῦ κ. Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου

=====

Τὸ κράτος τοῦ Ἰσραὴλ καὶ οἱ φανατικοὶ σιωνιστὲς ἔποικοι ἀπειλοῦν τὴν ἀκεραιότητα καὶ τὴν ἀκίνητη περιουσία τοῦ Πατριαρχείου Ἱεροσολύμων, στὴν παλιὰ πόλη τῆς Ἱερουσαλήμ. Ὁ Πατριάρχης Ἱεροσολύμων κ. Θεόφιλος, στὶς 23 Ὀκτωβρίου 2017, συνάντησε στὸ Βατικανὸ τὸν Πάπα. Σύμφωνα μὲ τὸ ἀνακοινωθὲν τοῦ Πατριαρχείου ἡ συνάντηση εἶχε σκοπὸ νὰ τὸν ἐνημερώσει ἐπὶ τοῦ σοβαρότατου προβλήματος, ποὺ προέκυψε γιὰ τὸ Πατριαρχεῖο καὶ γιὰ ὅλες τὶς χριστιανικὲς ὁμολογίες, ὅσες βρίσκονται στὰ Ἱεροσόλυμα.

Στὴν προσφώνησή του πρὸς τὸν Πάπα ὁ κ. Θεόφιλος ἀνέφερε ὅτι τὸ σοβαρὸ πρόβλημα προέκυψε μὲ τὴν προταθεῖσα ἀπὸ σαράντα μέλη τοῦ Ἰσραηλινοῦ Κοινοβουλίου πρόταση Νόμου, ἡ ὁποία ἂν ψηφιστεῖ καὶ γίνει Νόμος τοῦ κράτους τοῦ Ἰσραήλ, «θὰ ἀφαιρέσει ἀπὸ τὰς Ἐκκλησίας τὸ δικαίωμα νὰ διαχειρίζονται ἐλευθέρως τὰς γαῖας αὐτῶν», ὅπως καὶ μὲ τὴν πρόσφατη ἀπόφαση τοῦ Ἰσραηλινοῦ περιφερειακοῦ δικαστηρίου τῶν Ἱεροσολύμων, ἡ ὁποία ἔδωσε κύρος στὶς χωρὶς ἔγκριση παράνομες συμφωνίες, ποὺ ἀφοροῦν στὴν ἰδιοκτησία τοῦ Πατριαρχείου εἰς τὴν Πύλη τοῦ Δαυὶδ (Πύλη τῆς Γιάφας). Ὁ κ. Θεόφιλος τόνισε στὸν Πάπα ὅτι τὸ Πατριαρχεῖο θὰ ἐφεσιβάλει τὴν ἀπόφαση τοῦ δικαστηρίου καὶ ζήτησε τὴ συμπαράστασή του στὴν ἐπίλυση τῶν ζητημάτων ποὺ προέκυψαν καὶ στὴ διατήρηση τοῦ στάτους κβὸ στὴν Παλιὰ Πόλη τῶν Ἱεροσολύμων.

Στὴν ἀντιφώνησή του ὁ Πάπας ἐξέφρασε, μὲ δύο τυπικὰ λόγια, τὴν ἄποψη ὅτι τὸ στάτους κβὸ τῆς Ἱερουσαλὴμ πρέπει νὰ προστατευθεῖ καὶ νὰ διατηρηθεῖ. Ταυτόχρονα βρῆκε τὴν εὐκαιρία νὰ τονίσει τὴν πάγια στρατηγικὴ τοῦ Βατικανοῦ στοὺς Ἁγίους Τόπους καὶ ἔναντι τῶν Ὀρθοδόξων. Τὴν ὥρα, ποὺ ὁ κ. Θεόφιλος πῆγε, ὡς ἱκέτης, νὰ τοῦ ζητήσει συμπαράσταση σὲ συγκεκριμένα προβλήματα ποὺ ἀντιμετωπίζει τὸ Πατριαρχεῖο, ὁ Πάπας τὰ παρέβλεψε, δὲν εἶπε οὔτε λέξη γι’ αὐτὰ καὶ τοῦ τόνισε ὅτι πρέπει τὸ Πατριαρχεῖο Ἱεροσολύμων νὰ συνεργάζεται μὲ τὸ Ἀρμενικὸ Πατριαρχεῖο καὶ τοὺς Φραγκισκανοὺς κουστωδοὺς στὰ Πανάγια προσκυνήματα καὶ νὰ συντελέσει στὴν προώθηση τῆς (Σημ. γρ. ὑπ’ αὐτὸν) «πλήρους ἑνότητας τῶν Χριστιανῶν». Μάλιστα τοῦ ἐξήγησε τὸ πῶς πρέπει νὰ σκεφθοῦν οἱ Ὀρθόδοξοι Χριστιανοί, γιὰ νὰ ἀποδεχθοῦν τὴν ἑνότητα ποὺ προτείνει: «Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀλλάξουμε τὸ παρελθόν, ἀλλὰ χωρὶς νὰ λησμονήσουμε τὶς σοβαρὲς ἀποτυχίες τῆς χριστιανικῆς ἀγάπης στὴ διάρκεια τῶν αἰώνων, ὀφείλουμε νὰ κοιτάξουμε πρὸς τὸ μέλλον τῆς πλήρους καταλλαγῆς καὶ τῆς ἀδελφικῆς κοινωνίας καὶ νὰ ἐπιμεληθοῦμε τὸ μπροστά μας ἔργο ποὺ ὁ Κύριος ἐπιθυμεῖ». Στὴ συνέχεια καὶ μὲ μία ἐπιτιμητικὴ διάθεση ὁ Πάπας τόνισε ὅτι «εἶναι ἀμέλεια νὰ μὴν ὑπάρξει ἀνταπόκριση, (Σημ. γρ. Ἐκ μέρους τῶν Ὀρθοδόξων) στὸ ἐπεῖγον μήνυμα τοῦ Κυρίου καὶ στὰ σημεῖα τῶν καιρῶν»… Ὁλοκληρώνοντας τὴν ὁμιλία του ὁ Πάπας προέτρεψε τὸν Πατριάρχη νὰ μοιρασθεῖ μὲ τοὺς Παπικοὺς τὰ Ἱερὰ Προσκυνήματα τῶν Ἁγίων Τόπων… Ἐπὶ αἰῶνες οἱ παπικοὶ ἐπιχειροῦσαν νὰ κάνουν δικά τους τὰ Προσκυνήματα μὲ τὴ βία, στὴν ὁμιλία του ὁ Πάπας, γιὰ πρώτη φορά, ἐπικαλέστηκε ἁγιογραφικὸ ἐπιχείρημα, ἀπὸ τὶς Πράξεις, ὅτι πρέπει οἱ χριστιανοὶ νὰ ἔχουν τὰ πάντα κοινά… Ἄρα καὶ τοὺς Ἁγίους Τόπους…: «Πάντες δὲ οἱ πιστεύοντες ἦσαν ἐπὶ τὸ αὐτὸ καὶ εἶχον ἅπαντα κοινὰ» (Πράξ. β´ 44) καὶ «Τοῦ δὲ πλήθους τῶν πιστευσάντων ἦν ἡ καρδία καὶ ἡ ψυχὴ μία καὶ οὐδὲ εἷς τι τῶν ὑπαρχόντων αὐτῷ ἔλεγεν ἴδιον εἶναι, ἀλλ᾽ ἦν αὐτοῖς ἅπαντα κοινὰ» (Πράξ. δ´ 32). Κοινά, κατὰ τὸν Πάπα, ὅσα κατέχουν οἱ Ὀρθόδοξοι…

Ὁ κ. Θεόφιλος οὐδὲν θετικὸ ἀπεκόμισε ἀπὸ τὴν συνάντησή του μὲ τὸν Πάπα, γιὰ τὰ προβλήματα ποὺ ἀντιμετωπίζει τὸ Πατριαρχεῖο. Προβλήματα ποὺ ἄρχισαν ἐπὶ τοῦ προκατόχου του, πατριάρχου Εἰρηναίου, καὶ ποὺ ἐπέφεραν τὴν ἐκθρόνισή του. Ἀντίθετα ἄκουσε τὶς παρατηρήσεις καὶ τὶς προτροπὲς τοῦ Πάπα, νὰ ὑποταγοῦν οἱ Ὀρθόδοξοι σὲ αὐτόν, καὶ νὰ τοῦ παραδώσουν τὰ προσκυνήματα τῶν Ἁγίων Τόπων. Τὸ Βατικανό, ἐδῶ καὶ χίλια χρόνια, συνεχίζει τὴν ἴδια τακτικὴ ἔναντι τῶν Ὀρθοδόξων. Ὅποτε οἱ Ὀρθόδοξοι βρίσκονται σὲ ἀνάγκη, οἱ Παπικοὶ ἐκμεταλλεύονται τὶς καταστάσεις καί, ἐκβιάζοντάς τους (π.χ. Σύνοδος Λυῶνος, Σύνοδος Φεράρας – Φλωρεντίας), ἐπιχειροῦν νὰ τοὺς ὑποτάξουν στὸν Πάπα.

Ἡ ἀρνητικὴ στάση τοῦ Πάπα ἔναντι τῶν προβλημάτων, ποὺ ἀντιμετωπίζει τὸ Πατριαρχεῖο Ἱεροσολύμων, ἔχει νὰ κάνει, πέραν τῆς γενικότερης στάσης τοῦ Βατικανοῦ ἔναντι τῶν Ὀρθοδόξων, μὲ τὴν προσοχὴ ποὺ αὐτὸ δίνει, στὸ νὰ βελτιώσει τὶς σχέσεις του μὲ τὸ κράτος τοῦ Ἰσραήλ. Ἐπὶ δεκαετίες τὸ Βατικανὸ ἐπιζητεῖ τὸ Ἰσραὴλ νὰ ἀναγνωρίσει στοὺς Ρωμαιοκαθολικοὺς νομικὰ δικαιώματα στοὺς Ἁγίους Τόπους. Ἕως τὸν περασμένο Ἰούνιο ἡ ἔναντι τοῦ Βατικανοῦ στάση τοῦ Ἰσραήλ, καί, γενικότερα, τῶν ἀνὰ τὸν κόσμο ἑβραίων, ἦταν ἀρνητική, λόγῳ τῆς στάσεώς του στὸ Ὁλοκαύτωμα. Τὸν περασμένο Ἰούνιο ἐπιτεύχθηκε μία κατ’ ἀρχὴν συμφωνία τοῦ Βατικανοῦ μὲ τὸ Ἰσραήλ, ἡ ὁποία χαρακτηρίστηκε ἀπὸ τὸ Βατικανὸ «ἱστορική». Ὁ Πάπας Φραγκίσκος λοιπὸν δὲν θὰ θυσιάσει ποτὲ τὶς ἐπιδιωκόμενες καλὲς σχέσεις τοῦ Βατικανοῦ μὲ τὸ Ἰσραήλ, γιὰ νὰ ὑποστηρίξει τὸ Ὀρθόδοξο Πατριαρχεῖο.

Πρὶν ἀπὸ τὴν ἐπίσκεψη στὸν Πάπα ὁ Πατριάρχης κ. Θεόφιλος ἐπισκέφθηκε τὸ Φανάρι καὶ εἶχε μακρὰ συνάντηση μὲ τὸν Πατριάρχη κ. Βαρθολομαῖο γιὰ τὰ ἀνακύψαντα ζητήματα. Ἐπὶ τοῦ περιεχομένου τῆς συνάντησης δὲν ὑπῆρξε κανένα ἀνακοινωθέν. Προφανῶς τὸ Φανάρι δὲν θέλει νὰ ἐμπλακεῖ σὲ ζήτημα ποὺ ἀφορᾶ στὸ κράτος τοῦ Ἰσραήλ. Δὲν θέλει νὰ συγκρουσθεῖ μὲ τὴν πολιτικὴ ποὺ ἀκολουθεῖ ἡ κυβέρνηση Ἐρντογὰν ἔναντι τῆς συγκεκριμένης χώρας καὶ δὲν θέλει νὰ προκαλέσει δυσαρέσκεια στὸ παγκόσμιο ἑβραϊκὸ λόμπι, μὲ τὸ ὁποῖο διατηρεῖ καλὲς σχέσεις.

Ὁ κ. Θεόφιλος στὴν ἐκλογή του ἔδειξε ὅτι διατηρεῖ ἐξαιρετικὲς σχέσεις μὲ τὶς ἀρχὲς τῶν ΗΠΑ, καὶ ὅτι αὐτὲς θὰ μποροῦσαν νὰ συμπαρασταθοῦν στὸ Πατριαρχεῖο σὲ μία δύσκολη στιγμή του. Τώρα εἶναι μία τέτοια, δύσκολη, στιγμή, ἀλλὰ οἱ ΗΠΑ ἔχουν σοβαρότερα ζητήματα στὴν περιοχὴ νὰ ἀντιμετωπίσουν καὶ μόνο θεωρητικὴ συμπαράσταση μπορεῖ νὰ ἔχει. Ὁ κ. Θεόφιλος δὲν προσέγγισε τὴ Ρωσικὴ Ἐκκλησία γιὰ συμπαράσταση, ἀφ᾽ ἑνὸς μὲν γιὰ νὰ μὴν ἐνοχλήσει τοὺς φίλους του ἀμερικανούς, ἀφ᾽ ἑτέρου δὲ γιατί βλέπει μεγαλύτερο κίνδυνο γιὰ τὸ Πατριαρχεῖο ἀπὸ τὴ Μόσχα παρὰ ἀπὸ τὸ Βατικανό…

Ἀπὸ τὰ ὅσα ἐν συντομίᾳ παρατέθηκαν γίνεται φανερὸ ὅτι τὸ Πατριαρχεῖο Ἱεροσολύμων ὀφείλει νὰ ἀντιμετωπίσει τοὺς κινδύνους γιὰ τὴν παρουσία του στοὺς Ἁγίους Τόπους μόνο μὲ τὴ συμπαράσταση, ποὺ μπορεῖ νὰ ἔχει, ἀπὸ τὴν κυβέρνηση τῆς Ἑλλάδος. Αὐτὴ ἔχει λόγο στὴν κυβέρνηση τοῦ Ἰσραὴλ καὶ μάλιστα ἰσχυρό, ἐφ᾽ ὅσον βεβαίως ἀντιλαμβάνεται τὴ σπουδαιότητα τῆς ὕπαρξης καὶ τῆς ἀκεραιότητας τοῦ Πατριαρχείου Ἱεροσολύμων καὶ θελήσει νὰ ἐπέμβει. Γεγονὸς εἶναι ὅτι γιὰ τὸν Πατριάρχη Ἱεροσολύμων καὶ τὰ μέλη τῆς Ἁγιοταφιτικῆς Ἀδελφότητας ἄρχισε μία πολὺ δύσκολη περίοδος. Τὸ Πατριαρχεῖο ἐπὶ δύο χιλιάδες χρόνια ἐπέζησε κατακτητῶν βαρβάρων, ἑτεροδόξων καὶ ἀλλοθρήσκων. Στὶς ἡμέρες τους κινδυνεύει νὰ ἀφανιστεῖ, ὅταν, ὑποτίθεται, ἔχουν καθιερωθεῖ νόμοι καὶ κανόνες δικαίου…-

ΠΗΓΗ:

Χριστιανική Βιβλιογραφία

Ο κ. ΛΥΚΟΥΡΓΟΣ ΝΑΝΗΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΦΩΝΙΑ ΤΩΝ ΙΕΡΑΡΧΩΝ ΜΑΣ

Ο κ. ΛΥΚΟΥΡΓΟΣ ΝΑΝΗΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΦΩΝΙΑ ΤΩΝ ΙΕΡΑΡΧΩΝ ΜΑΣ

=====

Ο μητροπολίτης Καλαβρύτων, διά της ομολογουμένως πεπαρρησιασμένης του γραφίδος, μέμφεται, ορθώς και δικαίως, την εκκλησιαστική ηγεσία επί προδοσία της αποστολής της εν σχέσει προς το μάθημα των Θρησκευτικών. Και αξιεπαίνως εκζητεί τη συγγνώμη της ΠΕΘ και του καταπροδομένου από την επίσημη Εκκλησία, ευσεβούς λαού που αγωνίζεται με αξιοσημείωτο σθένος για τη διασφάλιση του Ορθοδόξου χριστιανικού προσανατολισμού και χαρακτήρα του πολύπαθου μαθήματος.

Δυστυχώς, ΔΥΣΤΥΧΕΣΤΑΤΑ, η προδοσία της αποστολής της εκκλησιαστικής ηγεσίας δεν εξαντλείται μονάχα στη σκανδαλώδη στάση της επί του προκειμένου μείζονος και ζέοντος και σπουδαιοτάτου θρησκευτικού, εθνικού, κοινωνικού και πολιτισμικού ζητήματος αλλά εξικνείται πολύ πιο πέρα και περιλαμβάνει και άλλες ουσιωδέστατες πτυχές της εκκλησιαστικής ζωής και παρουσίας.

Η ιερή αποστολή των ποιμένων προδόθηκε από την εκκλησιαστική ηγεσία με την επαίσχυντη μεταβολή της αρχήθεν αποφασισθείσης στάσεώς της στο Κολυμπάρι εν σχέσει προς το τελικό "συνοδικό" κείμενο που αφορά στις σχέσεις Ορθοδοξίας και αιρετικών "χριστιανών", με το "πράσινο φως", που ουσιαστικά αυτή άναψε, για την ψήφιση του φασιστικής υφής και εμπνεύσεως ΔΗΘΕΝ αντιρατσιστικού νόμου, με την ένοχη σιωπή και αδιαφορία της στην περίπτωση αισχίστων και βορβορωδών "καλλιτεχνικών" έργων, καθαπτομένων βαναύσως των ιερών Προσώπων και Θεσμίων της Αμωμήτου ημών Πίστεως, με τη σκανδαλώδη αποφυγή συνοδικής ενασχολήσεως και καταδίκης της βδελυκτής στα όμματα του Αγίου Θεού νεονικολαιτικής συφιλίδος, όπως αυτή ενσαρκώνεται από τους θεράποντες της "ερωτοθεολογίας"(τον πρύτανη της εν λόγω κακοδοξίας ένιες μητροπόλεις καλούν να μιλήσει στους νέους...), με την ένοχη υπόθαλψη και συγκάλυψη της αντιπατερικής και πατρομάχου Βολιώτικης σφηκοφωλιάς-"ακαδημίας" και του διαρκώς παραπαίοντος "προστάτη και κηδεμόνα" της, με τη μετατροπή των επισήμων εκκλησιαστικών περιοδικών σε παραρτήματα της γνωστής και μη εξαιρετέας και βραχυκυκλωμένης από τους "Καιρίτες" "Σύναξης", με τη σκανδαλώδη αρχιεπισκοπική παρέμβαση προ των τελευταίων επισκοπικών εκλογών, με το πρόσφατο αίσχος της υποτονικής αντιδράσεώς της απέναντι στο νομοθετικό αισχρούργημα "περί αλλαγής φύλου" και τους αυτουργούς του, συμπεριλαμβανομένου και του προέδρου της Δημοκρατίας, που κατά τα άλλα εκκλησιάστηκε σκανδαλωδέστατα προχθές στο ναό του αγίου Δημητρίου στη Θεσσαλονίκη παρισταμένης, απαθώς, πλειάδος επισκόπων, προεξάρχοντος του, κατά τα άλλα, διώκτου ευσεβών κληρικών μητροπολίτου Ανθίμου και προέβη και σε δηλώσεις, από πάνω, σχετικά με το μέγα άγιο, με την ποιότητα και συχνότητα των λεγόμενων "λαμπρών πολυαρχιερατικών συλλείτουργων"-δεσποτικών φεστιβάλ, με την έλλειψη αρθρώσεως και εκφοράς γνησίου εκκλησιαστικού και αγιοπατερικού λόγου επί υψίστων ηθικών και κοινωνικών ζητημάτων, ναρκοθετούντων τη σωτηρία του ποιμνίου. 

Αυτό το τελευταίο, μάλλον είναι και το σημαντικότερο. 

Μπορεί, κανείς, να ισχυρισθεί στα σοβαρά ότι ο λόγος που εξέρχεται από πολλούς εκ των επισκόπων μας και αποτυπώνεται στις γραφίδες τους στοιχεί με την αγιογραφική, αγιοπατερική και ιεροκανονική παρακαταθήκη και διδαχή; 

Συνιστούν γνήσια εκκλησιαστικές θέσεις οι κατά καιρούς εκφερόμενες και διατυπούμενες απόψεις-ιδεοληψίες των γνωστών και μη εξαιρετέων μητροπολιτών Δημητριάδος, Σύρου, Αργολίδος, Αλεξανδρουπόλεως, Μεσσηνίας; 

Ή είναι λόγος προσαρμοσμένος και συντονισμένος άριστα με τις επιταγές της "πολιτικής ορθότητας"; Λόγος ανθρωπάρεσκος, που χαιδεύει αυτιά, που δεν ελέγχει, που δεν δυσαρεστεί, που δεν θίγει το συστημικό κατεστημένο αλλά επαινείται και "αγκαλιάζεται" από αυτό. 

Πληθωρική αγαπολογία και σχεσιολογία, μεταναστολαγνεία, υπερτονισμός της αγάπης του Θεού και αποσιώπηση της δικαιοσύνης Του, απουσία αναφοράς σε ουσιαστική μετάνοια, σε αιώνια κόλαση, σε μέλλουσα κρίση και ανταπόδοση, στη μετά φόβου και τρόμου κατεργασία της σωτηρίας μας, λόγος που "ευχερώς εκδίδει εισιτήριον διά τον Παράδεισον", για να μνησθούμε και του μακαριστού Φλωρίνης Αυγουστίνου. 

Τόσος πια κομπλεξισμός προκειμένου να μην χαρακτηρισθούν ως επηρεασμένοι από το δικανικό πνεύμα της Δύσεως; Ακούστηκαν ποτέ οι λεγάμενοι να κατονομάζουν ως αιρετικούς τους παπικούς, προτεστάντες, αγγλικανούς, μονοφυσίτες και να τους προτρέπουν στην εν μετανοία επιστροφή τους στη μάνδρα της αγιωτάτης Εκκλησίας μας; 

Πότε ήλεγξαν με παρρησία τους αντίχριστους πολιτικούς και αυτοδιοικητικούς άρχοντες; 

Πότε τους δυσαρέστησαν; 

Πότε ονειδίσθηκαν για το Χριστό; 

Πότε τους αποκάλεσαν οι εκπρόσωποι του συστημικού κατεστημένου "σκοταδιστές", "μεσαιωνιστές", "ταλιμπάν", "φοβικούς" κ.τ.ό; 

Πότε τους λοιδόρησαν και τους απαξίωσαν όπως κάποιους ομολογητές συνεπισκόπους τους;

Επίσκοποι, ΠΛΗΝ ΕΠΑΙΝΕΤΕΩΝ ΕΞΑΙΡΕΣΕΩΝ, ανάξιοι της αποστολής τους και κατώτεροι των προσδοκιών του πιστού λαού, δειλοί, ένοχοι, συμβιβασμένοι, άφωνοι, άπραγοι, απλοί διαχειριστές της επισκοπικής εξουσίας, διεκπεραιωτές εγκυκλίων και γραφειοκρατικών πράξεων, νεροκουβαλητές και αβανταδόροι της αντίθεης εξουσίας. 

Κάποιοι από αυτούς λαλίστατοι και ακάματοι όταν πρόκειται να πετροβολήσουν παραδοσιακούς και ομολογητές κληρικούς και λαικούς (όρα περίπτωση Θεσσαλονίκης Ανθίμου) και όταν επίκειται, πλειοδοτώντας σε "πολιτικά ορθές" και τραγικά α-θεολόγητες και αντι-εκκλησιαστικες θέσεις, να αποσπάσουν ψευτοπροοδευτικά εύσημα-εφαλτήρια, ενδεχομένως, για τη μελλοντική ανύψωσή τους στην επίφθονη αρχιεπισκοπική καθέδρα(όρα προαναφερθείσες περιπτώσεις ψευτοπροοδευτικών μητροπολιτών).

Ακόμη και κοσμικώς φρονούντες συμπατριώτες μας έχουν διαπιστώσει τη σκανδαλώδη αφωνία και απραξία των "ποιμένων" μας. "Πού είναι η Εκκλησία;", αναρωτιούνται, μέσα σε αυτόν το σεισμό; "Γιατί δεν μιλάνε οι δεσποτάδες;", τους ακούει κανείς να διερωτώνται ευλόγως! "Τι κάνει ο Ιερώνυμος;", τους ακούμε συχνά να λένε! Και να οικτείρουν τους επισκόπους και να εκφράζονται απαξιωτικά για την Εκκλησία...

Τι να τους απαντήσει, άραγε, κανείς;

ΟΣΙΟΣ ΠΑΙΣΙΟΣ ΑΓΙΟΡΕΙΤΗΣ, Η ΩΡΑ ΤΟΥ ΘΑΝΑΤΟΥ ΜΑΣ ΕΙΝΑΙ Η ΚΑΛΥΤΕΡΗ ΣΤΙΓΜΗ ΤΗΣ ΖΩΗΣ ΜΑΣ

ΑΝΤΙΘΕΣΕΙΣ ΣΕ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΙΚΕΣ ΘΕΣΕΙΣ ΜΙΑΣ ΕΙΣΗΓΗΣΗΣ ΚΑ΄

ΑΝΤΙΘΕΣΕΙΣ ΣΕ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΙΚΕΣ ΘΕΣΕΙΣ ΜΙΑΣ ΕΙΣΗΓΗΣΗΣ

ΚΑ΄

Του π. Φώτιου Βεζύνια

=====

Αφού όμως επικαλείται η εισήγηση τον Όσιο Πατέρα της Εκκλησίας μας Ἐπιφάνιο Θεοδωρόπουλο ας ακούσουμε τι λέγει από το βιβλίο «Τὰ Δύο Ἄκρα - Οἰκουμενισμὸς και Ζηλωτισμός»

«Παναγιώτατε, μυριάκις προτιμότερον νὰ ἐκριζωθῇ ὁ ἱστορικὸς τῆς Κωνσταντινουπόλεως Θρόνος καὶ νὰ μεταφυτευθῇ εἴς τινα ἔρημον νησίδα τοῦ Πελάγους, ἀκόμη δὲ καὶ νὰ καταποντισθῇ εἰς τὰ βάθη τοῦ Βοσπόρου, ἢ νὰ ἐπιχειρηθῇ ἔστω καὶ ἡ ἐλαχίστη παρέκκλισις ἀπὸ τῆς χρυσῆς τῶν Πατέρων γραμμῆς, ὁμοφώνως βοώντων: «Οὐ χωρεῖ συγκατάβασις εἰς τὰ τῆς Πίστεως». Αἱ ἑπτὰ λυχνίαι τῆς Ἀποκαλύψεως, διὰ τὰς ἁμαρτίας ἡμῶν, ἐσβέσθησαν πρὸ πολλοῦ. Ἑπτὰ Ἐκκλησίαι ἀποστολικαί, Ἐκκλησίαι σχοῦσαι τὴν ὑψίστην τιμὴν νὰ λάβωσιν, εἰδικῶς αὗται, Γράμματα ἐξ Οὐρανοῦ μέσῳ τοῦ θεοπνεύστου τῆς Πάτμου Ὁραματιστοῦ, ἐξέλιπον ἐκ τῆς ἐπιφανείας τῆς γῆς καὶ ἐκεῖ, ἔνθα ἄλλοτε ἐτελεῖτο ἡ φρικωδεστάτη Θυσία καὶ ὁ Τριαδικὸς ἀνεμέλπετο Ὕμνος, σήμερον ἴσως κρώζουν νυκτικόρακες ἢ «ὀρχοῦνται ὀνοκένταυροι». Καὶ ὅμως ἡ Νύμφη τοῦ Κυρίου δὲν ἀπέθανεν.

Ἡ Ἐκκλησία τοῦ Χριστοῦ δὲν ἐξηφανίσθη. Συνεχίζει, τετραυματισμένη καὶ καθῃμαγμένη ὡς ὁ Ἱδρυτὴς αὐτῆς, ἀλλ᾿ ἀείζωος καὶ ἀκατάβλητος, τὴν διὰ μέσου τῶν αἰώνων πορείαν αὐτῆς, φωτίζουσα, θάλπουσα, ζωογονοῦσα, σῴζουσα. Δὲν θὰ ἀποθάνῃ λοιπὸν αὕτη καὶ ἂν μετακινηθῇ ἢ καὶ ἀποθάνῃ ὁ Οἰκουμενικὸς Θρόνος. Οὐδεὶς Ὀρθόδοξος εὔχεται τὴν μετακίνησιν ἢ τὸν θάνατον τοῦ Οἰκουμενικοῦ Θρόνου. Μὴ γένοιτο! Ἀλλὰ καὶ οὐδεὶς θὰ θυσιάσῃ χάριν αὐτοῦ ἰῶτα ἓν ἢ μίαν κεραίαν ἐκ τῆς Ὀρθοδόξου Πίστεως. Ἀγωνίσασθε ὑπὲρ αὐτοῦ πάσῃ δυνάμει. Ὄχι ἁπλῶς ἔχετε δικαίωμα, ἀλλ᾿ ὀφείλετε νὰ στηρίξητε αὐτόν, τὸ καθ᾿ Ὑμᾶς.

Θυσιάσατε χάριν αὐτοῦ ὁτιδήποτε: χρήματα, κτήματα, τιμάς, δόξας, πολύτιμα κειμήλια, Διακόνους, Πρεσβυτέρους, Ἐπισκόπους· ἀκόμη καὶ τὸν Πατριάρχην Ἀθηναγόραν! Ἓν μόνον κρατήσατε, ἓν φυλάξατε, ἑνὸς φείσασθε, ἓν μὴ θυσιάσητε: τὴν Ὀρθόδοξον Πίστιν! Ὁ Οἰκουμενικὸς Θρόνος ἔχει ἀξίαν καὶ χρησιμότητα μόνον καὶ μόνον ὅταν ἐκπέμπῃ ἀπανταχοῦ τῆς γῆς τὸ γλυκὺ καὶ ἀνέσπερον τῆς Ὀρθοδοξίας Φῶς. Οἱ Φάροι εἶνε χρήσιμοι ἐὰν καὶ ἐφ᾿ ὅσον φωτίζωσι τοὺς ναυτιλλομένους, ἵνα ἀποφεύγωσι τοὺς σκοπέλους. Ὅταν τὸ φῶς αὐτῶν σβεσθῇ, τότε δὲν εἶνε μόνον ἄχρηστοι, ἀλλὰ καὶ ἐπιβλαβεῖς, διότι μεταβάλλονται καὶ αὐτοὶ εἰς σκοπέλους..."

Μήπως ο Όσιος Πατέρας Επιφάνιος Θεοδωρόπουλος διέπεται από τας αρχάς των σκοταδιστικών μεθόδων των Αυτοκεφάλων Εκκλησιών που δεν μετείχαν στην Κρήτη; Ποίον κοροϊδεύουμε;

(Συνεχίζεται)

ΠΗΓΗ:

salpismazois.blogspot.gr/2017/09/blog-post_99.html

ΑΧΡΕΙΑΣΤΟΙ ΚΑΙ ΑΝΕΔΑΦΙΚΟΙ ΕΠΑΙΝΟΙ ΓΙΑ ΤΟ ΚΟΛΥΜΒΑΡΙΟ

ΑΧΡΕΙΑΣΤΟΙ ΚΑΙ ΑΝΕΔΑΦΙΚΟΙ ΕΠΑΙΝΟΙ ΓΙΑ ΤΟ ΚΟΛΥΜΒΑΡΙΟ

Του θεολόγου κ. Ανδρέα Κυριακού

=====

Ο Καθηγητής του πανεπιστημίου Θράκης κ. Μ. Γ. Βαρβούνης, στο άρθρο του «Στην Πόλη και στην Οικουμένη», αγωνίζεται να μας δείξει πόσο το Οικουμενικό Πατριαρχείο διακονεί την οικουμενική Ορθοδοξία. 

Αναφέρει προς επίρρωση του ισχυρισμού του και τα εξής: «Η πλέον περίτρανη απόδειξη βρίσκεται στην Αγία και Μεγάλη Σύνοδο της Ορθοδοξίας». Και συνεχίζει: «Όσο κι αν λίγες Ορθόδοξες Εκκλησίες δεν παρέστησαν, όσο και αν κάποιοι κατηγορούν και μέμφονται την Σύνοδο και τους επισκόπους που πήραν μέρος σ’ αυτήν, η ουσία είναι μία: Πρόκειται για γεγονός μείζονος σημασίας, που όχι μόνο ανακαίνισε το συνοδικό φρόνημα της οικουμενικής Ορθοδοξίας, η οποία πάσχει συχνά από εθνικισμούς και γεωπολιτικά συμφέροντα…». 

Το Κολυμβάριο ΔΕΝ αποτελεί απόδειξη της οικουμενικής διακονίας του Φαναρίου. Μόνο το κακώνυμο, διαβόητο και εξοβελιστέο άρθρο 6 να σκεφθεί κανείς ιλιγγιά. Με μια μονοκοντυλιά ουσιαστικά καταπατήθηκε το άρθρο του Συμβόλου της Πίστεως που μιλά για τη ΜΙΑ ΕΚΚΛΗΣΙΑ και αναγορεύθηκαν αυθωρεί οι αιρετικές παρασυναγωγές σε «ετερόδοξες Εκκλησίες και Ομολογίες». Όντως πρόκειται για περίτρανη και διαυγέστατη απόδειξη ότι παραβιάσθηκαν «όρια αιώνια, α έθεντο οι Πατέρες ημών». 

Αν υπάρχουν κάποιοι που πρέπει να πανηγυρίζουν για το άρθρο 6, αυτοί είναι οι αιρετικοί. Και αυτό ακριβώς κάνουν. Γνωστές οι δηλώσεις του αιρεσιάρχου του Βατικανού, γνωστές οι θέσεις της εφημερίδας των εν Ελλάδι Ουνιτών, δεν είναι άγνωστες οι θετικές δηλώσεις των Γερμανών Λουθηρανών Προτεσταντών. Όλα αυτά αποδεικνύουν διαυγέστατα πόσο λάνθασμένη είναι η εκτίμηση του Ελλογιμώτατου. Αυτή είναι η ουσία του πράγματος και ουδέν έτερον. 

Όσους επαίνους και εύσημα και αν απονείμουν δικολαβικά μερικοί στο Κολυμβάριο, τα κείμενα που υπέγραψαν οι εκεί συναχθέντες, είναι εκεί και βοούν και λέγουν: Μια Ορθόδοξη Σύνοδος καταδικάζει τους αμετανόητους αιρετικούς, ΔΕΝ τους επιβραβεύει, ούτε τους απενοχοποιεί. 

Όσον αφορά δε το συνοδικό φρόνημα ΔΕΝ έχουμε ανακαίνισή του στο Κολυμβαριο, αλλά καταβαράθρωσή του. Ας σκεφθούμε μόνο το διαβόητο σύστημα 24+1 και το πώς εφαρμόστηκε στην περίπτωση των Σέρβων επισκόπων: 17 αρνήθηκαν να υπογράψουν ότι οι αιρετικοί αποτελούν «ετερόδοξες Εκκλησίες και ομολογιές». Ήταν αρκετή, όμως, η θετική ψήφος του πατριάρχη Ειρηναίου ώστε να «θριαμβεύσει» το συνοδικό σύστημα!!! Η «πλειονοψηφία» των 7+1 νίκησε την αριθμητική πλειονοψηφία των 17!!! «Καιρός του σιγάν», Ελλογιμώτατε. Δεν νομίζετε;