ΣΥΜΒΙΒΑΣΤΗΚΕ ΑΛΛΑ ΚΕΡΔΙΣΕ ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ ΝΙΚΗ Ο ΠΑΤΡΙΑΡΧΗΣ ΒΑΡΘΟΛΟΜΑΙΟΣ

ΣΥΜΒΙΒΑΣΤΗΚΕ ΑΛΛΑ ΚΕΡΔΙΣΕ ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ ΝΙΚΗ Ο ΠΑΤΡΙΑΡΧΗΣ ΒΑΡΘΟΛΟΜΑΙΟΣ

Του Παναγιώτη Τελεβάντου

=====

Ο κ. Γ. Παπαθανασόπουλος, σε άρθρο του που επιγράφει “Το Φανάρι συμβιβάστηκε. Η Πανορθόδοξη θα πραγματοποιηθεί”, αναφέρει ότι η Εκκλησία της Ρωσίας κέρδισε τακτικές μάχες σε περιφερειακά θέματα όπως της Εκκλησίας της Τσεχίας και της Σλοβακίας καθώς επίσης σε κάποια διαδικαστικά θέματα που αναφέρονται στον τρόπο λειτουργίας της Πανορθόδοξης Συνόδου.

Αυτό όμως τι σημαίνει; Ότι ο μεγάλος νικητής της Σύναξης των Προκαθημένων είναι ο Πατριάρχης Βαρθολομαίος ο οποίος θα συγκαλέσει την Πανορθόδοξη Σύνοδο και θα καθιερώσει με τον πιο αδιαμφισβήτητο τρόπο το πρωτείο του στην Ορθόδοξη Εκκλησία.

Αλλά δεν είναι μόνον αυτό που πέτυχε ο Παναγιότατος. Πέτυχε, επίσης, την έκδοση κειμένου στο οποίο γίνεται αναφορά όχι σε Μία αλλά σε πολλές Εκκλησίες. Έτσι κατοχυρώνεται έμμεσα η βαπτισματική θεολογία, η ευχαριστιακή εκκλησιολογία και προπαντός η κακοδοξία της διηρημένης Εκκλησίας.

Και πέτυχε και κάτι τρίτο πολύ σημαντικό για τον ίδιο. Θα είναι ο Πατριάρχης που θα συγκαλέσει ύστερα από αιώνες Πανορθόδοξη Σύνοδο που θα του εξασφαλίσει έτσι την υστεροφημία του και θα διασφαλίσει το προσωπικό του κύρος.

Παρεχώρησε στην Εκκλησία της Ρωσίας και σε άλλες Ορθόδοξες Εκκλησίες ήσσονος σημασίας θέματα και συμβιβάστηκε σε διαδικαστικά και περιφερειακά θέματα. Τελικά, όμως, κέρδισε τη μερίδα του λέοντος στη μοιρασιά.

Αυτά για να μην κοροιδευόμαστε για το τι συνέβηκε.

Και ο λόγος που πέτυχε τόσο πολλά ο Παναγιότατος έγκειται στο γεγονός ότι οι δυστυχώς Ρώσοι ενδιαφέρονται μόνον για το πρωτείο και τον εθνοφυλετισμό ενώ σε θέματα οικουμενισμού συμπλέουν με τους Φαναριώτες.

Ο Πατριάρχης Βαρθολομαίος κέρδισε, λοιπόν, στρατηγική νίκη πλην όμως είναι Πύρρειος και Ηροστράτειος νίκη επειδή δεν είναι ορθόδοξη νίκη η καθιέρωση της κακοδοξίας της διηρημένης Εκκλησίας.

Απομένει να φανεί ποια στάση θα τηρήσουν στην Πανορθόδοξη Σύνοδο για θέματα οικουμενισμού οι παραδοσιακές Εκκλησίες της Βουλγαρίας και της Γεωργίας. 

Στο μεταξύ η μόνη ασφαλής ελπίδα μας είναι η στάση των παραδοσιακών επισκόπων, άλλων κληρικών, μοναχών και πιστών της Εκκλησίας της Ελλάδος -και όχι μόνον- που βρίσκονται στην εμπροσθοφυλακή του αντιοικουμενιστικού αγώνα.

Η ΥΠΟΧΡΕΩΣΗ ΤΗΣ ΠΟΛΙΤΕΙΑΣ ΝΑ ΜΙΣΘΟΔΟΤΕΙ ΤΟΥΣ ΙΕΡΕΙΣ

Η ΥΠΟΧΡΕΩΣΗ ΤΗΣ ΠΟΛΙΤΕΙΑΣ ΝΑ ΜΙΣΘΟΔΟΤΕΙ ΤΟΥΣ ΙΕΡΕΙΣ

Του Σεβ. Μητροπολίτη Πειραιώς κ. Σεραφείμ

=====

Ἀδαῶς φερόμενοι οἱ ἐπιζητοῦντες τόν χωρισμό Εκκλησίας - Κράτους ἰσχυρίζονται ὅτι θά ἀπαλλαγῆ δι’ αὐτοῦ ἡ Πολιτεία ἀπό τήν μισθοδοσία τοῦ κλήρου καί θά ἰδιοποιηθῆ τήν Ἐκκλησιαστική λεγόμενη περιουσία, ἀγνοοῦν ὅμως ἀπαράδεκτα ὅτι ἀκόμη ἡ Ἑλλάδα ἀποτελεῖ κράτος δικαίου καί ὅτι τήν ἀπάντησι στούς «εὐσεβεῖς πόθους» τους ἔδωσε τό Εὐρωπαϊκό Δικαστήριο Ἀνθρωπίνων Δικαιωμάτων (Ε.Δ.Α.Δ) πού ὑποχρέωσε τήν Ἑλληνική Πολιτεία νά ἄρει τίς συνέπειες τῶν Νόμων 1700/1987 καί 1811/1988. Μέ τήν ἀπόφασι 10/1993/305/483-484/9.12.1994 τοῦ Εὐρωπαϊκοῦ Δικαστηρίου Ἀνθρωπίνων Δικαιωμάτων ἐπιλύεται ὁριστικά ἡ νομική θέση τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος μέσα στήν Ἑλληνική Πολιτεία καί ἀναγνωρίζεται ἡ δικαιϊκή ἀρχή τοὺ ἄρθρου 51 τοῦ εἰσαγωγικοῦ νόμου τοῦ Ἀστικοῦ Κώδικος «Ἡ ἀπόκτηση κυριότητας ἤ ἄλλου ἐμπράγματου δικαιώματος πρίν ἀπό τήν εἰσαγωγή τοῦ Ἀστικοῦ Κώδικα κρίνεται κατά τό δίκαιο πού ἴσχυε ὅταν ἔγιναν τά πραγματικά περιστατικά γιά τήν ἀπόκτησή τους» καί δι’ αὐτῶν οὐσίᾳ ἡ Σύμβασις τοῦ ἔτους 1952 μεταξύ Ἐκκλησίας καί Πολιτείας. Ἑπομένως μέ τόν τυχόν χωρισμό Ἐκκλησίας καί Πολιτείας ἐφ’ ὅσον ἡ χώρα ἐπιθυμεῖ νά βρίσκεται ἐντός τῆς Εὐρωπαϊκῆς Ἑνώσεως καί νά εἶναι ὑποκείμενο τοῦ Εὐρωπαϊκοῦ νομικοῦ πολιτισμοῦ καί Δικαίου θά πρέπει νά συνεχισθῆ ἡ μισθοδοσία τοῦ κλήρου κατά τίς συμβατικές  ὑποχρεώσεις τῆς χώρας ὡς ἀντίδοσι γιά τό 96% τῆς Ἐκκλησιαστικῆς περιουσίας πού κατά καιρούς ἀπό τοῦ ἔτους 1833 μέ διαφόρους τρόπους προσέλαβε ἤ νά διακοπῆ ἡ μισθοδοσία τοῦ κλήρου καί νά ἐπιστραφῆ τό σύνολο τῆς περιουσίας ἤ νά ἀποζημιωθῆ δι’ αὐτήν ἡ Ἐκκλησία. Συνεπῶς ὁμιλοῦμε γιά τρισεκατομμύρια Εὐρώ πού καθιστᾶ τό γεγονός τῆς ἀμφισβητήσεως τῆς μισθοδοσίας τοῦ κλήρου ἐν συνδυασμῷ πρός τήν οἰκονομική πραγματικότητα, πλήρως ἀνεδαφικό καί ἀνόητο.

ΥΠΑΡΧΕΙ ΑΝΤΙΘΕΣΗ ΕΠΙΣΤΗΜΗΣ ΚΑΙ ΘΡΗΣΚΕΙΑΣ;

ΥΠΑΡΧΕΙ ΑΝΤΙΘΕΣΗ ΕΠΙΣΤΗΜΗΣ ΚΑΙ ΘΡΗΣΚΕΙΑΣ;

Του Σεβ. Μητροπολίτη Μεσογαίας Νικόλαου

=====

ΕΡΩΤΗΣΗ ΜΑΘΗΤΩΝ:

“Η Επιστήμη όμως και η Θρησκεία βρίσκονται σε αντίθεση αρκετούς αιώνες τώρα. Με δεδομένο το ότι είστε επιστήμονας και ιερωμένος, ποια είναι η άποψή σας στο θέμα; Πιστεύετε ότι η Επιστήμη μπορεί να συμπληρώνει τη Θρησκεία ή εξ ορισμού την αντιμάχεται;”

ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΣΕΒ. ΜΕΣΟΓΑΙΑΣ:

Η επιστήμη μπορεί να βρίσκεται σε αντίθεση με διάφορες θρησκευτικές αντιλήψεις. Αυτό οφείλεται είτε σε λάθη ή υπερβολές της πρώτης είτε σε πλάνες της δεύτερης.

Αν όμως η επιστήμη βασίζεται στην ανακάλυψη της αλήθειας του κτιστού κόσμου και η αληθινή και υγιής θρησκεία στην αποκάλυψη της αλήθειας του Θεού, τότε πού βρίσκεται το πρόβλημα;

Τα προβλήματα ανακύπτουν όταν η επιστήμη κυριαρχείται από αλαζονεία και η θρησκευτική αντίληψη από στενότητα.

Όσο για το τελευταίο ερώτημα, η επιστήμη δεν συμπληρώνει τη θρησκεία, δηλαδή την αλήθεια του Θεού∙ ο Θεός δεν χρειάζεται συμπληρώματα. Απλά η πίστη στον Θεό ολοκληρώνει την επιστημονική γνώση. Σκοπός της επιστήμης είναι η ερμηνεία του κόσμου, ενώ της πίστης η υπέρβασή του.

Είναι τόσο αληθινό αυτό που σας λέω! Η επιστήμη μοιάζει με ένα αεροπλάνο που ταξιδεύει στην ατμόσφαιρα, χαμηλά, με ψηλές βέβαια ταχύτητες, ενώ η πίστη είναι ταξίδι με πύραυλο στο άπειρο. Δεν συγκρίνεται το δεύτερο με το πρώτο.

ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΘΑ ΣΥΜΜΕΤΑΣΧΟΥΝ ΟΛΟΙ ΟΙ ΕΠΙΣΚΟΠΟΙ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ ΣΤΗΝ ΠΑΝΟΡΘΟΔΟΞΗ ΣΥΝΟΔΟ;

ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΘΑ ΣΥΜΜΕΤΑΣΧΟΥΝ ΟΛΟΙ ΟΙ ΕΠΙΣΚΟΠΟΙ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ ΣΤΗΝ ΠΑΝΟΡΘΟΔΟΞΗ ΣΥΝΟΔΟ;

Του π. Θεοδώρου Ζήση

=====

Ἡ ἄρνηση τῆς οἰκουμενικότητας τῆς Συνόδου διευκολύνει στὸ νὰ μὴ κληθοῦν ὅλοι οἱ ἐπίσκοποι ὅλων τῶν ἐκκλησιῶν, ὅπως ἐγίνετο σὲ ὅλες τὶς Οἰκουμενικὲς Συνόδους, καὶ ἔτσι νὰ ἀποφευχθει ἡ πιθανότητα κάποιοι παραδοσιακοὶ ἐπίσκοποι νὰ ἀντιδράσουν σὲ ἀποφάσεις τῆς Συνόδου ἀνατρεπτικὲς τῆς Παραδόσεως ἢ κάποια τοπικὴ ἐκκλησία νὰ ἔχει μεγαλύτερη δύναμη στὴν λήψη ἀποφάσεων, λόγῳ τοῦ μεγαλυτέρου ἀριθμοῦ ἐπισκόπων. 

Αὐτὰ ὅμως ἀποτελοῦν ἀνθρώπινες ἰδιοτελεῖς σκοπιμότητες, ξένες πρὸς ἁγιοπνευματικὰ κριτήρια, ἀλλὰ καὶ πρὸς τὴν ὀρθόδοξη ἐκκλησιολογία, ἡ ὁποία θεωρεῖ ὅτι ὁ ἐπίσκοπος κάθε ἐπαρχίας, καὶ τῆς μικρότερης, ἐκπροσωπεῖ μὲ τὸ ποίμνιό του ἕνα ζωντανὸ μέρος τῆς Καθολικῆς Ἐκκλησίας, ἡ δὲ ἀπουσία του ὄχι μόνο τραυματίζει τὴν ὁλοκληρία τοῦ σώματος τοῦ Χριστοῦ, ἀλλὰ καὶ στερεῖ τὴν δυνατότητα νὰ ἐκφρασθεῖ ἀπὸ ὅλους ἡ συνείδηση τοῦ πληρώματος τῆς Ἐκκλησίας, τὴν ὁποία φαίνεται ὅτι φοβοῦνται οἱ ὑπεύθυνοι γιὰ τὴν προετοιμασία καὶ σύγκληση τῆς Συνόδου. 

Δὲν δικαιολογεῖται μὲ κανένα κριτήριο, οὔτε ποιμαντικὸ οὔτε ἐκκλησιολογικό, ἡ συμμετοχὴ μόνον εἰκοσιτεσσάρων (24) ἐπισκόπων ἀπὸ κάθε ἐκκλησία, πρᾶγμα ποὺ προσβάλλει καὶ τὴν ἰσότητα τῶν ἐπισκόπων, ἀλλὰ καὶ δημιουργεῖ ἐρωτηματικὰ γιὰ τὰ κριτήρια ἐπιλογῆς τῶν ἐπισκόπων ποὺ θὰ μετάσχουν. Εἶναι μειωμένης ἐπισκοπικῆς εὐθύνης καὶ ἀξίας οἱ ἐπίσκοποι ποὺ δὲν θὰ μετάσχουν καὶ ποὺ ἀποτελοῦν τὴν μεγάλη πλειονότητα στὶς περισσότερες αὐτοκέφαλες ἐκκλησίες; Ποιός γνωρίζει καὶ ποιός θὰ μεταφέρει στὴν Σύνοδο τὶς σκέψεις, τὶς ἐκτιμήσεις καὶ τὶς ἀντιδράσεις τῶν ποιμνίων τους;

Η ‘’AΠΟΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΤΗΣ ΕΝΟΤΗΤΑΣ’’ (UNITATIS REDINTEGRATIO) ΤΩΝ ΠΑΠΙΚΩΝ

Η ‘’AΠΟΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΤΗΣ ΕΝΟΤΗΤΑΣ’’ (UNITATIS REDINTEGRATIO) ΤΩΝ ΠΑΠΙΚΩΝ

(Εξ αφορμής αναφορών για το ‘’κοινό βάπτισμα’’, του Πάπα Φραγκίσκου στο Radio Vaticana)

Του Β. Χαραλάμπους, θεολόγου

=====

Ο Πάπας Φραγκίσκος στο Radio Vaticana, κατά την εβδομάδα προσευχής από 18 – 25 Ιανουαρίου 2016 που πραγματοποιήθηκε στη  αίθουσα Παύλος VI, αναφέρθηκε στην ‘’ενότητα των Χριστιανών, Προτεσταντών, Ορθοδόξων, Καθολικών’’. Προς τούτο έκανε αναφορά στο έγγραφο  ‘’Αποκατάσταση της ενότητας’’ (Unitatis redintegratio) της Β΄ Βατικανής Συνόδου και ανέφερε ότι  «όλοι οι βαπτισμένοι είναι αδελφοί και αδελφές, παρά τις διαφορές μας», καθιστώντας την αλήθεια της Πίστης δευτερεύουσα.

Ο Πάπας Φραγκίσκος αναφέρθηκε στο «κοινό βάπτισμα» όπως το χαρακτήρισε, για να ‘’καταδείξει’’ ότι η αντοχή του δεσμού του «κοινού βαπτίσματος» είναι ισχυρότερη από τις υπάρχουσες διαιρέσεις. Μίλησε για «μαρτυρία ενότητας μεταξύ των Χριστιανών, Προτεσταντών, Ορθοδόξων, Καθολικών». Δεν μπορεί το «κοινό βάπτισμα» όπως το χαρακτήρισε, να αποτελέσει κριτήριο ενότητας.

Να αναφέρουμε πληροφοριακά ότι το έγγραφο ‘’Αποκατάσταση της ενότητας’’ (Unitatis redintegratio) της Β΄ Βατικανής Συνόδου, ψηφίστηκε στις 21 Νοεμβρίου 1964 επί Πάπα Παύλου VI. Tούτο κατ’ ουσία αναιρούσε την προηγούμενη εγκύκλιο του Πάπα Λέοντα ΙΓ΄ «Praeclara gratulationis publicae» του έτους 1894, όπου επεσήμαινε την ενότητα κάτω από τον ‘’Βικάριο του Χριστού’’, όπως καλούσε τον Πάπα. Κατ’ ουσία όμως για μια ακόμα φορά, με τη διαφωνία τούτη των δύο Παπών, καταδείχθηκε και το άτοπο του δόγματος του Παπικού "αλαθήτου".

Πώς μπορεί το «κοινό βάπτισμα» όπως το χαρακτήρισε, να υπερσκελίζει τις δογματικές διαιρέσεις; Θα μπορούσε να ειπωθεί τούτο το άτοπο για τους αιρετικούς Μανιχαίους και Γνωστικούς; Θα μπορούσε να ειπωθεί τούτο το άτοπο για τον Άρειο και τους Αρειανούς; Θα μπορούσε να ειπωθεί τούτο το άτοπο για τον Νεστόριο; Θα μπορούσε να ειπωθεί τούτο το άτοπο για τον Ευτυχή και τον Διόσκουρο; 

Παρερμηνεύοντας ο Πάπας Φραγκίσκος τα λόγια του Αποστόλου Πέτρου, «Υμείς δε γένος εκλεκτόν, βασίλειον ιεράτευμα, έθνος άγιον» (Α΄Πε. 2,9) αναφέρθηκε στην κατακλείδα της ομιλίας του λέγοντας, ότι ‘’Καθολικοί, Ορθόδοξοι και Προτεστάντες, σχηματίζουν ένα βασιλικό ιερατείο και ένα έθνος άγιο’’. 

Λησμονεί ο Πάπας Φραγκίσκος πως ο Απόστολος Πέτρος ανέφερε ότι, «εγένοντο  δε και ψευδοπροφήται εν τω λαώ, ως και εν υμίν έσονται ψευδοδιδάσκαλοι, οίτινες παρεισάξουσιν αιρέσεις απωλείας» (Β΄Πε. 2,1). Δηλαδή κατά τον της Ρώμης ‘’αλάθητον’’ υπάρχει η ενότητα του ‘’κοινού  βαπτίσματος’’ με τους ψευδοδιδασκάλους, ανεξάρτητα αν έχουν εισαγάγει αιρέσεις απωλείας; Είναι αυτό ‘’θεώρημα’’ να το διαλαλούν τινές και στην Μία Αγία Καθολικήν και Αποστολικήν  Εκκλησίαν, την Ορθόδοξον Εκκλησίαν; Μπορεί να δεχθεί κανείς το ‘’θεώρημα του Πάπα Φραγκίσκου’’, διά την Μία Αγία Εκκλησία;

Εμείς ως Ορθόδοξοι Χριστιανοί «σπουδάζοντες τηρείν την ενότητα του Πνεύματος» (Εφ. 4,3) και την ενότητα Πίστεως, μη «κλυδωνιζόμενοι και περιφερόμενοι παντί  ανέμω της διδασκαλίας, εν τη κυβεία των ανθρώπων, εν πανουργία προς την μεθοδείαν της πλάνης» (Εφ. 4,14), ομολογούμεν  «εις Κύριος, μία πίστις, εν βάπτισμα»» (Εφ. 4,5).

Ο ΠΑΤΡΙΑΡΧΗΣ ΒΑΡΘΟΛΟΜΑΙΟΣ ΠΕΤΥΧΕ ΤΟ ΣΤΟΧΟ ΤΟΥ. ΘΑ ΣΥΝΕΛΘΕΙ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΙΚΗ ΣΥΝΟΔΟΣ!!!

Ο ΠΑΤΡΙΑΡΧΗΣ ΒΑΡΘΟΛΟΜΑΙΟΣ ΠΕΤΥΧΕ ΤΟ ΣΤΟΧΟ ΤΟΥ. ΘΑ ΣΥΝΕΛΘΕΙ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΙΚΗ ΣΥΝΟΔΟΣ!!!

Του Παναγιώτη Τελεβάντου

=====

Διαβάσαμε στο “Βήμα”:

“Ολοκληρώθηκαν το βράδυ της Τετάρτης, οι εργασίες της Σύναξης των Προκαθημένων των Ορθόδοξων Εκκλησιών που επιβεβαίωσαν την δέσμευσή τους για την σύγκληση της Αγίας και Μεγάλης Συνόδου στην Ορθόδοξη Ακαδημία της Κρήτης, από 16 έως 27 Ιουνίου 2016.

«Η αποστολή της Ορθοδοξης Εκκλησίας στον σύγχρονο κόσμο. Η Ορθόδοξη διασπορά. Η αυτονομία και ο τρόπος χορηγίας της. Το μυστήριο του Γάμου και οι δυσκολίες του. Η σημασία της νηστείας και η τήρηση της σήμερα. Οι σχέσεις των Ορθοδόξων Εκκλησιών με  το σύνολο του χριστιανικού κόσμου», είναι τα θέματα που αποφασίσθηκαν να συζητηθούν στην Αγία και Μεγάλη Σύνοδο.

Οι Πατριάρχες και οι Αρχιεπίσκοποι αποφάσισαν να ιδρύσουν γραμματεία για την οργάνωση της Συνόδου καθώς και την συμμετοχή ετεροδόξων κατά τη διάρκεια της έναρξης αλλά και της ολοκλήρωσης της Αγίας και Μεγάλης Συνόδου».

Στη Σύναξη των Προκαθημένων στο Σαμπεζύ το Πατριαρχείο Ρωσίας κατήγαγε πολλές επί μέρους νίκες. Η στρατηγική, όμως, νίκη ανήκει στον Πατριάρχη Βαρθολομαίο.

Ο Παναγιότατος παραχώρησε πολλά στους Ρώσους αλλά ο βασικός στόχος του επετεύχθη: 

1.) Το πρωτείο του διασφαλίστηκε με τον πιο κατηγορηματικό τρόπο, 

2.) Η οικουμενιστική του πορεία θα θεσμοθετηθεί σαν πίστη της Εκκλησίας, και, 

3.) Το προσωπικό του κύρος θα ανεβεί κατακόρυφα αφού θα είναι ο Πατριάρχης που θα συγκαλέσει και θα προεδρεύσει των εργασιών της πρώτης Πανορθόδοξης Συνόδου ύστερα από αιώνες.

Δυστυχώς οι Ρώσοι μόνον για το πρωτείο και τον εθνοφυλετισμό ενδιαφέρονται και -όπως προβλέψαμε από καιρό- τελικά έκαναν πλάτες στον Πατριάρχη Βαρθολομαίο να προχωρήσει στους οικουμενιστικούς του σχεδιασμούς αφού και οι ίδιοι είναι εξίσου οικουμενιστές με τους Φαναριώτες.

Απομένει να δούμε αν στην Πανορθόδοξη Σύνοδο οι παραδοσιακές Εκκλησίες της Βουλγαρίας και της Γεωργίας αρνηθούν να συναινέσουν στην οικουμενιστική πορεία. 

Στο μεταξύ το βάρος της υπόσκαψης του κύρους της οικουμενιστικής Συνόδου θα πέσει για μια ακόμη φορά στους ώμους των επισκόπων, των πρεσβυτέρων και των μοναχών που ηγούνται του αντιοικουμενιστικού αγώνα.

ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΙΚΕΣ ΑΣΧΗΜΙΕΣ ΣΤΟ ΒΕΛΓΙΟ

“Οικουμενιστική αγρυπνία τελέσθηκε στις Βρυξέλλες (21/01/2016) στην Ενωμένη Προτεσταντική “Εκκλησία” του Βελγίου (EPUB) στο πλαίσιο της εβδομάδας παγκόσμιας προσευχής για τη χριστιανική ενότητα. Έλαβαν μέρος Ορθόδοξοι (Μητροπολίτης Βελγίου Αθηναγόρας), Αγγλικανοί, Παπικοί, Προτεστάντες  και  Αρμένιοι” μας πληροφορεί το ιστολόγιο “Ακτίνες”.

Δυστυχώς ο Σεβ. Βελγίου Αθηναγόρας, που έχει λίαν βεβαρυμένο οικουμενιστικό μητρώο, συνεχίζει να ποδοπατά τους Ιερούς Κανόνες των Οικουμενικών Συνόδων που απαγορεύουν τις συμπροσευχές με τους αιρετικούς και τους αλλόθρησκους. Εμπεδώνει τον λαικό οικουμενισμό και σκανδαλίζει τους πιστούς.

ΦΟΡΟΛΟΓΕΙΤΑΙ Η ΕΚΚΛΗΣΙΑ;

ΦΟΡΟΛΟΓΕΙΤΑΙ Η ΕΚΚΛΗΣΙΑ;

Του Σεβ. Μητροπολίτου Μεσογαίας Νικόλαου

=====

ΕΡΩΤΗΣΗ ΜΑΘΗΤΩΝ:

“Ποια είναι η άποψή σας για το αφορολόγητο της Εκκλησίας; Δεν θα έπρεπε να φορολογείται, συνεισφέροντας έτσι και στην ανάκαμψη της ελληνικής οικονομίας;”

ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΣΕΒ. ΜΕΣΟΓΑΙΑΣ ΝΙΚΟΛΑΟΥ:

Η Εκκλησία ήδη φορολογείται και πολύ μάλιστα. Αν δεν κάνω λάθος το 2011 πλήρωσε σε φόρους περισσότερα από 15.000.000€.

Επίσης πλήρωσε και το λεγόμενο «κούρεμα» των όσων ομολόγων διέθετε. Και αυτό είναι μερικά εκατομμύρια. Αυτά τα χρήματα όμως πού πήγανε;

Πήγανε στα δάνεια, στην τρόϊκα, στο βαρέλι που όπως μας είπανε δεν έχει πάτο.

Αυτό τι σημαίνει; Ότι αντί να πάνε στον λαό πήγανε στα άδηλα κερδοσκοπικά κέντρα του εξωτερικού. Χάθηκαν. Η Εκκλησία δεν αρνήθηκε τη συμπαράστασή της με κανένα τρόπο και τελικά έστω κι αν χάθηκαν έπρεπε να τα δώσει. Αν από κάπου έχει κέρδη, οφείλει να συνεισφέρει στο Κράτος πάντοτε.

Όποιοι την κατηγορούν ότι δεν το κάνει την συκοφαντούν και την αδικούν κακόβουλα.

Πρέπει όμως να το καταλάβετε. Φορολόγηση της Εκκλησίας σημαίνει περαιτέρω φορολόγηση του ελληνικού λαού. Η εμπάθεια μας κάνει να ροκανίζουμε και το τελευταίο μας στήριγμα.

Η φορολόγηση της Εκκλησίας είναι έγκλημα, όχι εις βάρος αυτής, αλλά εις βάρος του δυστυχισμένου λαού μας. Γιατί δεν είναι εταιρεία με κέρδη, αλλά είναι θεσμός με εισφορές.

Και σκοπός της δεν είναι να μαζεύει για τον εαυτό της, αλλά να στηρίζει τον λαό. Σήμερα σιτίζονται από την Εκκλησία περίπου 60.000 άτομα ημερησίως.

Μια ολόκληρη μεγάλη πόλη. Κάθε μέρα. Φορολογήστε το 30% και πέστε μου ποιός θα δώσει φαγητό στις 20.000.

Η Εκκλησία έδωσε ή της πήρανε το 96% της περιουσίας της.

ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΝΑ ΜΗ ΣΥΝΕΛΘΕΙ Η ΠΑΝΟΡΘΟΔΟΞΗ ΣΥΝΟΔΟΣ

ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΝΑ ΜΗ ΣΥΝΕΛΘΕΙ Η ΠΑΝΟΡΘΟΔΟΞΗ ΣΥΝΟΔΟΣ

Του π. Θεόδωρου Ζήση

=====

H πορεία ποὺ ἀκολούθησε ἡ προετοιμασία τῆς Ἁγίας καὶ Μεγάλης Συνόδου καταφαίνεται ὅτι ἡ μεθοδολογία καὶ ἡ θεματολογία της εἶναι ὄχι μόνο ξένα πρὸς τὴν Ὀρθόδοξη Παράδοση, ἀλλὰ καὶ συνειδητὰ ἐπιχειροῦν νὰ τὴν ἀλλοιώσουν καὶ νὰ τὴν ἀνατρέψουν. 

Οἱ τελευταῖες διορθωτικὲς δῆθεν παρεμβάσεις καὶ ἀναθεωρήσεις παλαιῶν κειμένων τηροῦνται μυστικές· περιμένουμε μὲ ἀγωνία τὴν δημοσίευσή τους, γιὰ νὰ δοῦμε ἂν διαψεύδονται ἢ ἐπιβεβαιώνονται οἱ ἀνησυχίες μας, κυρίως ὅμως γιὰ νὰ διευρυνθεῖ ὁ συνοδικὸς κύκλος ἀποδοχῆς τους καὶ νὰ ἐκφρασθεῖ εὐρύτερα ἡ συνείδηση τῆς Ἐκκλησίας. 

Πρὸς τὸ παρὸν δὲν ἐλπίζουμε πὼς ἡ Σύνοδος θὰ ἀποτελεῖ αὐθεντικὴ καὶ γνήσια συνέχεια τῶν προηγουμένων συνόδων καὶ πὼς θὰ ἀποφασίσει πατερικὰ καὶ ἁγιοπνευματικά, ἀλλὰ οἰκουμενιστικὰ καὶ ἐκκοσμικευμένα. 

Γι᾽ αὐτὸ καὶ ἐκτιμοῦμε ὅτι εἶναι καλύτερα νὰ μὴ συνέλθει, ὅπως ἐπίστευαν μεγάλοι Ἅγιοι καὶ Γέροντες τῶν καιρῶν μας, ὅπως ὁ Ἅγιος Ἰουστῖνος ὁ Πόποβιτς μὲ εἰδικὰ ὑπομνήματα πρὸς τὴν ἱεραρχία τῆς Ἐκκλησίας τῆς Σερβίας, ὁ Ἅγιος Παΐσιος ὁ Ἁγιορείτης, μέ ὅσα γιὰ ἐνέργειες τοῦ πατριάρχου Ἀθηναγόρα ἔγραψε καὶ ὁ ὁσιακῆς βιοτῆς Γέρων Φιλόθεος Ζερβάκος μὲ εἰδικὰ κείμενα περὶ τῆς Ἁγίας καὶ Μεγάλης Συνόδου. Ἐμπιστευόμαστε περισσότερο τοὺς Ἁγίους μὲ τὸν θεῖο φωτισμό, παρὰ τοὺς σοφοὺς μὲ τὸν ἀνθρώπινο ἐπισφαλῆ λογισμό.

ΜΕΤΑ ΤΟΝ ΠΡΟΑΙΡΕΤΙΚΟ ΕΟΡΤΑΣΜΟ ΣΤΑ ΣΧΟΛΕΙΑ ΤΗΣ ΕΟΡΤΗΣ ΤΩΝ ΤΡΙΩΝ ΙΕΡΑΡΧΩΝ ΣΤΑ ΣΧΟΛΕΙΑ, ΘΑ ΕΠΕΛΘΕΙ Η ΚΑΤΑΡΓΗΣΗ ΤΟΥ;

ΜΕΤΑ ΤΟΝ ΠΡΟΑΙΡΕΤΙΚΟ ΕΟΡΤΑΣΜΟ ΣΤΑ ΣΧΟΛΕΙΑ ΤΗΣ ΕΟΡΤΗΣ ΤΩΝ ΤΡΙΩΝ ΙΕΡΑΡΧΩΝ ΣΤΑ ΣΧΟΛΕΙΑ, ΘΑ ΕΠΕΛΘΕΙ Η ΚΑΤΑΡΓΗΣΗ ΤΟΥ;

Του Β. Χαραλάμπους, θεολόγου

=====

Η μετατροπή του εορτασμού των Τριών Ιεραρχών,  σε προαιρετικό για τα Γυμνάσια και τα Λύκεια, δημιουργεί τις προϋποθέσεις για κατάργησή του. Ας θυμηθούμε τη συνάντηση που είχαν εκπρόσωποι της Ένωσης αθέων με τον πρώην Αναπληρωτή Υπουργό Παιδείας κ. Τάσο Κουράκη, όπου ζητήθηκε και η κατάργηση εορτασμού της εορτής των Τριών Ιεραρχών και θέσπιση εορτασμού ημέρας Παιδείας.

Εκζητούν να καταργηθεί η εορτή των Μεγάλων Ιεραρχών της Εκκλησίας μας, του Αγίου Βασιλείου, του Αγίου Γρηγορίου του Θεολόγου και Αγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου. «Οι στύλοι της Εκκλησίας», «οι στύλοι της ευσεβείας» και σεπτοί Ιερομύστες της Εκκλησίας, μας πολεμούνται από τους αθέους.

Η  Ένωση αθέων καραδοκεί και φυσικά η αντίθεη μαρξιστική μάνητα. Ποιος μπορεί να αγνοήσει το  αντίθεο της μαρξιστικής μάνητας; Μαρξιστές αρνούνται να παντρευτούν με εκκλησιαστικό γάμο, μαρξιστές αρνούνται να βαπτίσουν τα παιδιά τους, μαρξιστές αρνούνται να κάνουν το σημείο του Σταυρού κλπ.  

Ο Όσιος Παΐσιος είπε κάποτε: «Τους καημένους τους νέους τους ζαλίζουν με διάφορες θεωρίες. Είχα προσέξει εκεί στο Καλύβι ότι συνήθως δύο μαρξιστές πενηντάρηδες έμπαιναν στο γκρουπ των νέων, για να τους ζαλίζουν. Οι μαρξιστές δεν πιστεύουν και όταν πας να τους αποδείξεις την ύπαρξη Θεού, κρίνουν τον Θεό και είναι όλο ερωτήσεις· γιατί αυτό, γιατί εκείνο κλπ»

Η απαίτηση της Ένωσης αθέων οδηγείται αλλοτρόπως σε σταδιακή πραγματοποίησή της;  Το αίτημα της Ένωσης αθέων για κατάργηση της εορτής των Τριών Ιεραρχών και θέσπιση Ημέρας Παιδείας, δυστυχώς θα βρει συνοδοιπόρους. Η συνηγορούσα άθεη τοποθέτηση αρκετών κυβερνητικών στελεχών, σε άλλες ατραπούς οδηγεί την Παιδεία. Ποιος αμφιβάλλει ότι το ενδιάμεσο στάδιο του ‘’προαιρετικού’’, αποτέλεσε το σκαλοπάτι για κατάργηση πολλών θεσμών; Ποιος αμφιβάλλει την πρόθεση πολλών από τους κρατούντες να καταργηθεί ο σχολικός τουτος θεσμός του εορτασμού των Τριών Ιεραρχών, αν δεν υπήρχαν οι αντιδράσεις. 

Τούτο το αντιλαμβάνεται κανείς από την όλη στάση τους στο θέμα του μαθήματος των Θρησκευτικών. Η απόφαση για προαιρετικό εορτασμό της εορτής των Τριών Ιεραρχών, καμιά σχέση δεν έχει με δημοκρατικά αισθήματα.

Ζητά η Ένωση αθέων τη θέσπιση εορτασμού ημέρας Παιδείας. Εμείς οι Ορθόδοξοι Χριστιανοί θα αντιταχθούμε στα αντίθεα σχέδιά των. «Παιδεία μετάληψις αγιότητος εστί», λέγει ο Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος (Εις την Προς Εβραίους Ομιλία ΚΘ).