46 ΧΡΟΝΙΑ ΙΕΡΑΤΙΚΗΣ ΔΙΑΚΟΝΙΑΣ ΤΟΥ π. ΙΩΑΝΝΗ ΑΝΤΩΝΟΠΟΥΛΟΥ

46 ΧΡΟΝΙΑ ΙΕΡΑΤΙΚΗΣ ΔΙΑΚΟΝΙΑΣ ΤΟΥ π. ΙΩΑΝΝΗ ΑΝΤΩΝΟΠΟΥΛΟΥ

Του Παναγιώτη Τελεβάντου

=====

Η κοινότητα του Αγίου Δημητρίου και της Αγίας Αικατερίνης Αστορίας ετοιμάζεται να γιορτάσει τα 46 χρόνια της ιερατικής διακονίας του π. Ιωάννη Αντωνόπουλου.

Την περασμένη Κυριακή εκκλησιάστηκα στον Ιερό Ναό του Αγίου Δημητρίου Αστορίας.

Πήγα για τη δεύτερη λειτουργία, αλλά έφτασα αρκετά νωρίς ώστε να ακούσω το δογματικά σπονδυλωμένο ωραίο κήρυγμα του π. Νεκταρίου που τέλεσε την πρώτη Θεία Λειτουργία στον Αγιο Δημήτριο. 

Τη δεύτερη πολύ κατανυκτική Θεία Λειτουργία τέλεσε ο π. Ιωάννης Αντωνόπουλος με λίγους πιστούς.  

Ο ψάλτης κ. Γρηγόρης ήταν εξαιρετικός. Πρώτη φορά τον ακούω να ψάλλει και μου άρεσε πολύ η ψαλμωδία του. Και ωραία φωνή έχει -που είναι πολύ δευτερεύον προσόν- αλλά το πιο σημαντικό είναι ότι ψάλλει με εκκλησιαστικό ήθος. Ταπεινά, σεμνά, χωρίς λαρυγγισμούς και ασέβειες των τεριρέμ και των λοιπών επιδείξεων φωνητικής ικανότητας και χωρίς να κραυγάζει, όπως καλή ώρα -ή μάλλον κακή ώρα- ο ψάλτης της Οσίας Ειρήνης Χρυσοβαλάντου Αστορίας. 

Να επαναλάβω -για μια ακόμη φορά- ότι στην εκκλησία πηγαίνουμε για να προσευχηθούμε και για να συμμετάσχουμε στην τέλεση των μυστηρίων του Θεού! Οχι για να παρακολουθήσουμε παράσταση Βυζαντινής ή φράγκικης μουσικής. Ευτυχώς ο άγνωστος -στον γράφοντα- κ. Γρηγόρης έψαλλε κατά Θεόν: Ταπεινά, σεμνά κατανυκτικά και με διάθεση προσευχής.

Στην Αγία Αικατερίνη Αστορίας δυστυχώς -τώρα τη χειμερινή περίοδο- συνεχίζει τις καντάδες της η μικτή φραγκοχορωδία.

Φρικτόν θέαμα και άκουσμα. 

Πρόκειται για αξιοθρήνητη κατάσταση. 

Ο μαέστρος της χορωδίας που παίζει το αρμόνιο -να το πούμε όσο πιο ευγενικά γίνεται- δεν θα γιορτάσει την άλλη βδομάδα τα sweet sixteen του.!!! Ή για να το πούμε διαφορετικά ανήκει στο dinosaurs’ era. Πρέπει να είναι συνηλικιώτης του λεγόμενου "πρωθυπουργού" της Αστορίας για τον οποίο πρέπει να κάνουμε εκτενή αναφορά στο σύντομο μέλλον.

Σκέτη ασέβεια η όλη παρουσία της φραγκοχορωδίας.

Μήπως είμαι υπερβολικός στην κρίση μου;

Θα σας πω τι συνέβηκε όταν πρόσφατα εκκλησιάστηκα στην Αγία Αικατερίνη Αστορίας και θα σας αφήσω να βγάλετε το συμπέρασμα μόνοι σας.

Μια από τις κυρίες της φραγκοχορωδίας, που μολύνουν με τα τραγούδια τους τη Θεία Λειτουργία στην Αγία Αικατερίνη, τραγουδά με τη βεντάλια στο χέρι -δεν ξέρω αν παριστάνει την κυρία με τας καμελίας- και χιχινίζει ναζιάρικα και πολύ προκλητικά ακόμη και την ώρα του χερουβικού ύμνου. 

Δεν γνωρίζω το όνομά της αλλιώς θα το ανέφερα για να την βοηθήσω να συναισθανθεί την προκλητική της ασέβεια.

Οσο για τον μαέστρο της χορωδίας έχει μονίμως την πλάτη προς το εκκλησίασμα και προς το Ιερό Βήμα είτε είναι η ώρα της Αγίας Αναφοράς, είτε είναι η ώρα του χερουβικού ύμνου.

Τα μέλη της φραγκοχορωδίας εμφανίζονται στο ναό όποτε θέλουν με τους κόκκινους μανδύες τους που θυμίζουν καρδινάλιους του Βατικανού.

Στο παρελθόν είδα μέλος της χορωδίας που πήγε στο παράπλευρο με το Ιερό Βήμα δωμάτιο για να πάρει πλαστική μπουκάλα νερού την οποία και μετέφερε στο χώρο που τραγουδά η φραγκοχορωδία την ώρα της Θείας Λειτουργίας.!!!

Οπως πάμε δεν θα παραξενευτώ αν ορισμένα μέλη της χορωδίας παραγγείλουν τον καφέ τους την ώρα που ασχημονούν φράγκικα σε ορθόδοξο ναό.

Παρακαλούμε θερμά όλους τους υπευθύνους να τερματίσουν πάραυτα και αμελλητί το καραγκιοζιλίκι που λέγεται φραγκοχορωδία του ιερού ναού της Αγίας Αικατερίνης Αστορίας.

Να σημειώσουμε με πολλή ικανοποίηση ότι, με εξαίρεση την φρικτή φραγκοχορωδία, υπάρχει καλή εκκλησιαστική τάξη στην κοινότητα του Αγίου Δημητρίου και της Αγίας Αικατερίνης. Δηλαδή όσοι βρίσκονται στο Ιερό Βήμα ή στο σολέα φορούν τα άμφιά τους ως κληρικοί, τα ράσα τους ως ψάλτες ή ως καντηναλάφτες και τα παπαδικά τους όσα παιδάκια ή έφηβοι υπηρετούν στο Ιερό Βήμα.

Ετσι πρέπει να γίνεται σε όλους τους ναούς για να έχουν συνείδηση ότι "ίστανται εν τόπω αγίω" και για να μπορούν έτσι να μεταδίδουν και στο εκκλησίασμα το ίδιο δέος.

“ΠΡΟΩΘΟΥΝ ΓΙΑ ΝΕΟ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗ ΠΑΡΑΜΥΘΙΑΣ ΤΟΝ ... κ. ΘΕΟΚΛΗΤΟ (ΚΟΥΜΑΡΙΑΝΟ)!!!”

ΠΡΟΩΘΟΥΝ ΓΙΑ ΝΕΟ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗ ΠΑΡΑΜΥΘΙΑΣ ΤΟΝ ... κ. ΘΕΟΚΛΗΤΟ (ΚΟΥΜΑΡΙΑΝΟ)!!!

Του κ. Ιωάννη Κωνσταντίνου

===========

“Ὁ Θεὸς τῶν δυνάμεων͵ ἐπίστρεψον δή͵ καί ἐπίβλεψον ἐξ οὐρανοῦ καὶ ἴδε, καὶ ἐπίσκεψαι τὴν ἄμπελον ταύτην …” (Ψαλμ. οθ΄15)

     

Δυστυχώς, οι περί την εκκλησιαστική εξουσία διαμοιράζουν «κατά το δοκούν» τις Μητροπόλεις ζώντων Μητροπολιτών!

Ενεργούν σαν να είναι τσιφλίκι τους η κάθε Μητρόπολη! Αδιαφορούν  για τον ευσεβή λαό μας! Περιφρονούν το Θέλημα του Θεού και εμπαίζουν με τις επιλογές τους, το Άγιο Πνεύμα!

Το «λαμπρό» μέλλον της ωραίας Παραμυθιάς

Φαίνεται πως ο κ. Ιερώνυμος B΄ προσπαθεί να απαλλαγεί από πιέσεις υποσχόμενος Μητροπόλεις. Οι φήμες οργιάζουν ότι “δόθηκε το χρίσμα” για την Μητρόπολη Παραμυθιάς στον Βρεσθένης κ. Θεόκλητο Κουμαριανό, το “καμάρι” του μακαριστού Αρχιεπισκόπου Χριστοδούλου.! Σ’ αυτόν πού το 2005, σαν άλλη … “Ιφιγένεια”, είχε θυσιασθεί για το αφεντικό του, τότε με το μεγάλο ξέσπασμα των Εκκλησιαστικών σκανδάλων!

Παλιές ιστορίες από κέντρα διασκεδάσεως

Οι αναγνώστες που έχουν απορίες για το παρελθόν του κ. Θεοκλήτου, μπορούν να απευθυνθούν στο Υπουργείο Προστασίας του Πολίτη. Τι απέγινε η σχισμένη σελίδα  του βιβλίου συμβάντων της Αστυνομίας Θεσσαλικής Πρωτευούσης, που «καίει» τον τιτουλάριο κ. Θεόκλητο;

Για το συγκεκριμένο συμβάν, ο κ. Θεόκλητος απαλλάχτηκε(.!) των κατηγοριών με βάση το εξ 92 σελίδων Ανακριτικό Πόρισμα του Μητροπολίτου Ξάνθης κ. Παντελεήμονος, (κατόπιν του υπ’ Αρ. Πρωτ. 659/Διεκπ. 395/18-2-2005 εγγράφου της Δ.Ι.Σ. της Εκκλησίας της Ελλάδος).

Από τον εν λόγω ανακριτικό Φάκελο αποκαλύπτουμε, μέρος του κατηγορητηρίου: “… 2. Πρός συγκάλυψιν τοῦ προηγουμένως μνημονευθέντος γεγονότος … ὁ καθ’ οὗ ἡ ἀνάκρισις (ενν. ο κ. Θεόκλητος Κουμαριανός) κατέβαλε τό ποσόν τῶν πεντήκοντα ἑκατομμυρίων δραχμῶν, χάρις δέ εἰς τήν παρέμβασιν τῶν τριῶν ὡς ἄνω προσώπων κατέστη δυνατόν νά καταστραφῆ τό οἰκεῖον φύλλον τοῦ βιβλίου συμβάντων τοῦ ἀστυνομικοῦ τμήματος εἰς τό ὁποῖον εἶχε ἀναγραφῆ τό περιστατικόν συλλήψεως τοῦ καθ’ οὗ ἡ ἀνάκρισις, ὁ δέ Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Τρίκκης καί Σταγῶν κ. Ἀλέξιος ἐπείσθη καί ἀνήρεσε τήν ὑπ’ αὐτοῦ ἀναγνώρισιν τοῦ καθ’ οὗ ἡ ἀνάκρισις”. 

Μετά απ’ αυτά, ο κ. Θεόκλητος ήδη μετράει ΤΡΕΙΣ παταγώδεις αποτυχίες για να εκλεγεί σε Μητροπολιτικό Θρόνο... αλλά μάλλον δεν του φτάνουν.!

Απεγνωσμένες προσπάθειες από τον Χριστόδουλο

Για την ιστορία και συνοπτικά, λοιπόν, υπενθυμίζουμε ότι, αρχικά ο κ. Θεόκλητος παραιτήθηκε από την Μητρόπολη Θεσσαλιώτιδος, λόγω και των προσωπικών του… “περιπετειών”, αλλά και προκειμένου να διασωθεί ο μακαρίτης ο Χριστόδουλος, το 2005, όπως προαναφέραμε.

Λίγο αργότερα, ο τότε Αρχιεπίσκοπος Χριστόδουλος επεχείρησε με πάθος, να προωθήσει τον συγκεκριμένο Μητροπολίτη, πρώτα στην Κόρινθο με διάφορες μεθοδεύσεις και κατόπιν αιφνίδια στην Καλαμάτα. Όμως, σύσσωμος ο Κορινθιακός και ο Μεσσηνιακός λαός και η ηγεσία τους αντέδρασαν άμεσα και απέτρεψαν δυναμικά αυτές, τις “ἐν σκότει καί σκιᾷ” μεθοδεύσεις!

Θα πρέπει, επί πλέον, να σημειωθεί ότι, ο κ. Θεόκλητος,  σύμφωνα με τους Ιερούς Κανόνες δεν δικαιούται να εκλεγεί σε Μητρόπολη, διότι εκούσια παραιτήθηκε από την Μητρόπολη Θεσσαλιώτιδος, στην οποία βρισκόταν ως Επίσκοπος. Προφανώς, αφού δεν μπορούσε να είναι Μητροπολίτης στην συγκεκριμένη τοπική Εκκλησία, για τους παραπάνω  σαφώς διαφαινομένους λόγους, ασφαλώς και δεν επιτρέπεται να τοποθετηθεί ως Ποιμήν σε άλλη Εκκλησιαστική Επαρχία!!! 

Αποτυχημένη προσπάθεια με αιφνιδιασμούς και “πνευματικο-Εκκλησιαστικούς” εκβιασμούς

Παρόλα αυτά, πριν μερικούς μήνες (21 Φεβρουαρίου 2013), ο κ. Θεόκλητος ξαναπροσπάθησε να επιτύχει την εκλογή του στην Μητρόπολη Κομοτηνής, αλλά και πάλι έμεινε «εκτός του νυμφώνος». Το φοβερό είναι ότι, σε αυτή του την προσπάθεια, κυριάρχησε η πίεση και ο στυγνός ψυχολογικός εκβιασμός προς τους Μητροπολίτες πού εξελέγησαν κατά την εποχή του Αρχιεπισκόπου Χριστοδούλου. Έλεγαν, δηλαδή, οι προωθούντες τον κ. Θεόκλητο στους εκλέκτορες: “Ο μακαρίτης ο Χριστόδουλος ήθελε να αποκαταστήσει τον κ. Θεόκλητο. Επομένως, αν τολμήσετε να μην τον ψηφίσετε, τότε είστε επίορκοι και αγνώμονες. Αλλά και πατραλοίες και πατροκτόνοι του ευεργέτου σας!!!”. Τέτοια και άλλα παρόμοια, είναι γραμμένα και σε Εκκλησιαστικές Ιστοσελίδες…

Παρά τον φοβερό “Ψυχο-Εκκλησιαστικό” εκβιασμό, όμως, και την αντικανονική πίεση προς τους εκλέκτορες Επισκόπους, και αυτή η προσπάθεια ναυάγησε, λόγω της επεμβάσεως διαφόρων παραγόντων...

Όμως η όρεξη του κ. Θεοκλήτου για Μητρόπολη δεν κόβεται με τίποτα. Τώρα ζητάει να “βολευτεί” στην Μητρόπολη Παραμυθιάς, λες και επειδή του το “έταξε” ο Χριστόδουλος, οι άλλοι είναι υποχρεωμένοι να υποκύψουν.! Και κατά τα άλλα, πρόκειται για εκλογές … “ἐν Ἁγίω Πνεύματι”.! Μιλάμε ή δεν μιλάμε για εμπαιγμό;;;

ΟΧΙ και από την Ηγουμενίτσα!!!

Άραγε θα αποδεχθούν να τους «φορτώσουν» τον εν λόγω κληρικό οι ηρωϊκοί καί αδούλωτοι Ηπειρώτες της πανέμορφης Παραμυθιάς;

Ασφαλώς όχι. Σύσσωμοι λαός και άρχοντες της Ηγουμενίτσης και όλης της Εκκλησιαστικής Επαρχίας θα τορπιλίσουν και αυτή την προσπάθεια πού, “ἐν κρυπτῷ καί παραβύστῳ”, επιδιώκεται από τον κ. Κουμαριανό και το περιβάλλον του.

Για σκεφθείτε το για λίγο. Μία παταγώδης καταστροφική πορεία στην Καρδίτσα και αναγκαστική απομάκρυνσή του, συν τρεις προσπάθειες αποτυχημένες να ξαναεκλεγεί, και επιδιώκει για ΠΕΜΤΗ φορά..! Αυτό σημαίνει ότι, δεν πρόκειται εύκολα να “καταθέσει τα όπλα” ούτε ο ίδιος ούτε οι ομοϊδεάτες του.!

Και αυτοί μεν σχεδιάζουν, το πώς “θ’ αρπάξουν την σφραγίδα” και θ’ αναρριχηθούν στο θρόνο της εξουσίας. Ο λαός του Θεού, όμως, “ἤλπισεν ἐπί Κύριον· βοηθός καί ὑπερασπιστής αὐτῶν ἐστιν” (Ψαλμ. ριγ’ 17). 

Υ.Γ. 

Εννοείται ότι, τα ίδια θα ισχύουν πάντοτε για τον κ. Κουμαριανό, οποιαδήποτε Μητρόπολη και αν “βάλει στο στόχαστρό” του!

ΑΠΟΡΙΑ ΓΙΑ ΤΗ ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ ΤΩΝ ΟΡΘΟΔΟΞΩΝ ΠΡΟΚΑΘΗΜΕΝΩΝ ΣΤΟ ΒΕΛΙΓΡΑΔΙ

"ΑΝΑΜΝΗΣΤΙΚΗ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ ΑΠΟ ΤΗ ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ ΤΩΝ ΟΡΘΟΔΟΞΩΝ ΠΡΟΚΑΘΗΜΕΝΩΝ ΣΤΟ ΒΕΛΙΓΡΑΔΙ", ΑΝΑΦΕΡΕΙ Η ΕΙΔΗΣΗ.

ΑΠΟΡΙΑ: ΟΙ ΕΝΔΕΔΥΜΕΝΟΙ ΚΟΚΚΙΝΑ ΡΑΣΑ ΚΑΙ ΟΙ ΑΛΛΟΙ ΜΕ ΤΟ ΧΩΝΙ ΣΤΟ ΚΕΦΑΛΙ ΕΙΝΑΙ ΟΡΘΟΔΟΞΟΙ ΠΡΟΚΑΘΗΜΕΝΟΙ;

"ΕΧΟΥΝ ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΗ ΔΙΑΔΟΧΗ", ΙΣΧΥΡΙΖΟΝΤΑΙ ΟΡΙΣΜΕΝΟΙ!

ΟΥΔΕΝ ΤΟΥΤΟΥ ΑΝΑΛΗΘΕΣΤΕΡΟΝ!

ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΗ ΔΙΑΔΟΧΗ ΕΙΧΑΝ ΟΙ ΜΕΝ ΜΟΝΟΦΥΣΙΤΕΣ ΜΕΧΡΙ ΤΗΝ Δ΄ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΗ ΣΥΝΟΔΟ ΤΗΣ ΧΑΛΚΗΔΟΝΑΣ.

ΟΣΟ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΠΑΠΙΚΟΥΣ Η ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΗ ΤΟΥΣ ΔΙΑΔΟΧΗ ΔΙΑΚΟΠΗΚΕ ΤΟ 1054.

ΜΕ ΑΛΛΑ ΛΟΓΙΑ ΠΡΙΝ ΜΙΑ ΧΙΛΙΕΤΙΑ!

ΜΗΠΩΣ ΠΡΟΤΕΣΤΑΝΤΙΖΟΥΜΕ;

ΜΗΠΩΣ ΠΡΟΤΕΣΤΑΝΤΙΖΟΥΜΕ;

Του κ. Γιώργου Παπαθανασόπουλου

===========

Προ καιρού εκδόθηκε από το Παγκόσμιο Συμβούλιο των Εκκλησιών (ΠΣΕ) πολυσέλιδο επίσημο θεολογικό κείμενο από την Επιτροπή του "Πίστη και Τάξη" - Document No 214. Τίτλος του "Η Εκκλησία: Προς  μια κοινή αντίληψη". Σ' αυτό χαιρετισμό απευθύνει   ο Προτεστάντης Γενικός Γραμματέας του ΠΣΕ Ολαφ Φίκσε Τβέϊτ και τον πρόλογο υπογράφουν οι υπεύθυνοι για τη σύνταξη του κειμένου, Ελληνορθόδοξος Μητροπολίτης Κωνσταντίας και Αμμοχώστου κ. Βασίλειος, Πρόεδρος της Επιτροπής "Πίστη και Τάξη"  και ο Προτεστάντης  κ. Σανουάν Τζον Ζιμπώ, διευθυντής της ίδιας Επιτροπής. Σύμφωνα με τα όσα γράφουν, το κείμενο έχει αποσταλεί σε όλα τα μέλη του ΠΣΕ, τα οποία προσκαλούνται να μελετήσουν το κείμενο και να το σχολιάσουν.

Από Ελληνορθόδοξης πλευράς συνήθως τέτοια θεολογικά  κείμενα του ΠΣΕ  τίθενται στο αρχείο και δεν απαντώνται. Είναι κι αυτό μια πρακτική, σεβαστή, αλλά όχι και κατανοητή. Η σιωπή μπορεί να σημαίνει περιφρόνηση, μπορεί να σημαίνει αδιαφορία, αλλά μπορεί και αποδοχή, μπορεί και αδυναμία θεολογικής απαντήσεως…Το κείμενο υπογράφεται από Ορθόδοξο Μητροπολίτη και εφόσον δεν έχει υπάρξει κάποια αντίδραση, κάποιο σχόλιο, σημαίνει ότι είναι αποδεκτό από τα Ορθόδοξα μέλη της Επιτροπής "Πίστη και Τάξη" και από τους αντιπροσώπους των Ορθοδόξων Εκκλησιών στο ΠΣΕ. Πρόκειται για κείμενο απαράδεκτο από Ορθόδοξης πλευράς. Προβάλλει κυρίως την προτεσταντική θεολογία και εκκλησιολογία. Μόνο σε ορισμένα σημεία και με απόλυτη συντομία αναφέρει τις διαφορετικές απόψεις των Ορθοδόξων. Από την πραγματικότητα αυτή προκύπτει το εύλογο ερώτημα "μήπως προτεσταντίζουμε"; Ακόμη πιο καθαρά, μήπως όσοι Ορθόδοξοι συμμετέχουν στο ΠΣΕ προσχώρησαν στη λογική της  προτεσταντικής θεολογίας και όταν ομιλούν για "κοινή αντίληψη της Εκκλησίας" εννοούν την "προτεσταντική αντίληψη της Εκκλησίας";…

Συνοπτικά τα σημεία που έρχονται σε  αντίθεση με την Ορθόδοξη Εκκλησία και τη διαβεβαίωση που δίδουν κατά την ημέρα της χειροτονίας τους οι Ορθόδοξοι Επίσκοποι.

1. Ουδεμία υπάρχει στο κείμενο αναφορά στους Πατέρες και στην Παράδοση της Εκκλησίας. Όλες οι παραπομπές αφορούν χωρία της Παλαιάς και της Καινής Διαθήκης. Επίσης σε θέματα διαφωνιών οι αναφορές είναι κυρίως στους διαλόγους μεταξύ ρωμαιοκαθολικών και προτεσταντών, των οποίων όμως σε πολλά σημεία της ιστορικής Εκκλησίας ταυτίζονται οι απόψεις….

2. Περνάει τη θέση πως η Εκκλησία δεν είναι σταθερή στους αιώνες, με Αρχές και Κανόνες, αλλά σε συνεχή εξέλιξη. Έτσι οι Προτεστάντες ερμηνεύουν την εκκλησιαστική ιστορία, υποστηρίζοντας πως άλλη η ιστορική συγκυρία των αποστολικών χρόνων, άλλη των πρώτων χριστιανικών αιώνων, άλλη του μεσαίωνα, άλλη επί Λούθηρου και Καλβίνου και άλλη σήμερα… Γι' αυτό και στο κείμενο αναφέρεται χαρακτηριστικά: “Η επέκταση παγκοσμίως της αθεϊστικής κουλτούρας φέρνει την Εκκλησία σε μια θέση στην οποία πολλοί θέτουν σε αμφισβήτηση την ίδια την πίστη, πιστεύοντας ότι η ανθρώπινη ζωή είναι επαρκής αφ' εαυτής, χωρίς καμία αναφορά στον Θεό.  Σε ορισμένους τόπους, η Εκκλησία αντιμετωπίζει μία ριζική μείωση του αριθμού των μελών της και πολλοί πιστεύουν ότι δεν έχει εφαρμογή στη ζωή τους, κάτι που οδηγεί πολλούς να πιστεύουν και να μιλάνε για την αναγκαιότητα επανευαγγελισμού. Όλες οι Εκκλησίες καλούνται να διαδώσουν το ευαγγελικό μήνυμα παίρνοντας υπόψη το εν λόγω κείμενο και άλλα που μπορούν να παρουσιαστούν σε ειδικές αναφορές" (Παράγραφος 7, σελ. 5).  Δηλαδή οι Ορθόδοξες Εκκλησίες, μέλη του ΠΣΕ καλούνται να αναθεωρήσουν τη διδασκαλία τους και να την προσαρμόσουν στη σημερινή περίσταση, κατά την προτεσταντική λογική.

3. Τα μέλη του ΠΣΕ καλούνται να αναγνωρίσουν τα μεν τα δε ως "Εκκλησίες" και επομένως να παύσουν να μιλάνε για την "Μία Εκκλησία", για "αιρέσεις" και για "αιρετικούς" και να αποδεχθούν την θεωρία των κλάδων. Γράφει το κείμενο: "Για να πραγματοποιηθεί η ορατή ενότητα πρέπει οι Εκκλησίες να μπορέσουν να αναγνωρίσουν οι μεν στις δε, την παρουσία τους, ως αυτού που  το Πιστεύω της Νικαίας - Κωνσταντινουπόλεως (381) αναφέρει "Μία Εκκλησία, αγία, καθολική και αποστολική."  (Παρ. 9, σελ. 5).

4. Η Ιερά Παράδοση δεν στηρίζεται στη διδασκαλία της Εκκλησίας, όπως διατυπώνεται από τις Οικουμενικές και Τοπικές Συνόδους και τις αποφάνσεις των Πατέρων της Εκκλησίας, αλλά από το φρόνημα που μεταδίδεται από γενιά σε γενιά και οι Χριστιανοί ακολουθούν ό,τι ο καθένας καταλαβαίνει ως σωστό…:

"Οι ερμηνείες που η Εκκλησία έκανε (Σημ. της Καινής Διαθήκης) στη συνέχεια, αναζητώντας πάντοτε να είναι πιστή στη διδασκαλία της Βίβλου, έδωσαν στο διάβα της ιστορίας μια πλούσια συγκομιδή εκκλησιολογικών εκτιμήσεων. Το ίδιο Άγιον Πνεύμα, που οδήγησε τις πολύ πρώτες κοινότητες να συντάξουν το θεόπνευστο βιβλικό κείμενο, συνεχίζει από γενιά σε γενιά, και φτάνει σήμερα να οδηγεί τους μαθητές του Ιησού των μεταγενέστερων χρόνων να προσπαθούν να είναι πιστοί στο Ευαγγέλιο. Είναι αυτό που εννοεί κανείς όταν ομιλεί για την "Ζώσα Παράδοση της Εκκλησίας" (Σημ. Συγγρ.!!! Η υπογράμμιση του συγγρ.). (Παρ. 11, σελ. 7). Και παρακάτω, στην παράγραφο 14, σημειώνεται: "Η Εκκλησία έχει κέντρο και θεμέλιο το Ευαγγέλιο και το κήρυγμα του Ενσαρκωμένου Λόγου, Ιησού Χριστού, Υιού του Θεού". Μόνο. Χωρίς τις θεόπνευστες ερμηνείες που δόθηκαν από τους Πατέρες της Εκκλησίας περί της Διδασκαλίας του Ιησού Χριστού.

5. Από τα Μυστήρια αναφέρονται μόνο το Βάπτισμα, η Ευχαριστία και η Ιερωσύνη και παραθεωρούνται τα υπόλοιπα. Η περιγραφή της Θείας Ευχαριστίας γίνεται με τέτοιο τρόπο, ώστε να είναι αποδεκτή από τους Προτεστάντες κ.λ.π., όχι όμως από τους Ορθοδόξους, για τους οποίους η Ευχαριστία "δεν είναι αναφορά, ή ανάμνηση, ούτε γίνεται από τον εντεταλμένο προεστώτα της συνάξεως, αλλά είναι μία "η υπό επίσκοπον ούσα"  και, κατ΄ επέκταση, από τον πρεσβύτερο (Παρ. 40-44).

6. Η αναφορά στην Ιερωσύνη γίνεται ως "Λειτουργήματος"  (Ministere) που το επιτελεί ένας εντεταλμένος λαϊκός και όχι ως Μυστηρίου, κατά το οποίο λαϊκοί χειροτονούνται και, δια της επιφοιτήσεως του Αγίου Πνεύματος, καθίστανται κληρικοί, με ειδικό χάρισμα από τον Θεό.

7. Ουδεμία αναφορά γίνεται περί των Αγίων της Εκκλησίας, περί των Εικόνων και της προσκυνήσεως τους, όπως και περί των Ιερών Λειψάνων των Αγίων.

Τελικά είναι δύσκολο να αντιληφθεί κανείς την λογική με βάση την οποία συνέταξε με άλλους Ορθοδόξους θεολόγους, κληρικούς και λαϊκούς, και υπέγραψε το κείμενο του ΠΣΕ ο Μητροπολίτης Κωνσταντίας κ. Βασίλειος. Πιστεύουμε ότι δεν πρόκειται για προσχώρηση του στην προτεσταντική λογική περί Εκκλησίας, αλλά μια  κακώς εννοούμενη ευγένεια και λεπτότητα προς τους προτεστάντες, χορηγούς του ΠΣΕ. Και βέβαια τίθεται για μιαν ακόμη φορά το θέμα αν έχουν κάποια ωφέλεια ή μόνο ζημία οι Ορθόδοξοι από τη συμμετοχή τους στο ΠΣΕ.

ΓΙΑΤΙ ΑΓΝΟΗΘΗΚΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΤΟΥ κ. ΚΑΛΑΝΤΖΗ;

ΓΙΑΤΙ ΑΓΝΟΗΘΗΚΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΤΟΥ κ. ΚΑΛΑΝΤΖΗ;

Του Παναγιώτη Τελεβάντου

=============

Αμεσες προσωπικές επείγουσες υποχρεώσεις δεν μου επιτρέπουν τις τελευταίες μέρες -και τις αμέσως επόμενες- να σχολιάζω την εκκλησιαστική επικαιρότητα.

Ακροθιγώς πληροφορούμαι τα συμβαίνοντα και οπωσδήποτε δεν έχω τον χρόνο να γράφω τα καθημερινά σχόλια όπως συστηματικά έκανα τα τελευταία χρόνια.

Απορώ όμως ειλικρινά για τη σιωπή όλων για τις επαίσχυντες θέσεις του Γενικού Γραμματέα του Υπουργείου Παιδείας κ. Γ. Καλαντζή για το μάθημα των Θρησκευτικών.

Αν ορισμένοι θεωρούν ότι οι θέσεις του κ. Γ. Καλαντζή είναι απλά περιφρονητέες, καλόν είναι να αντιληφθούν ότι ο εν λόγω κύριος ανήκει στον σκληρό πυρήνα του Αρχιεπισκόπου Ιερωνύμου και συνεργάζεται στενά με τον κ. Γιαγκάζογλου και τους ΚΑΙΡΟΣκόπους.

Φοβούμαι ότι το άρθρο του μας προιδεάζει για τη γραμμή που προσπαθεί να περάσει με νύχια και με δόντια ο διά τας αμαρτίας ημών Αρχιεπίσκοπος Ιερώνυμος, έστω και με τις αντίξοες για τα σχέδια του σημερινές πολιτικές συνθήκες.

ΠΑΝΕ ΤΑ ΚΟΚΚΙΝΑ ΣΠΑΡΠΙΝΙΑ ΤΟΥ ΠΑΠΑ!!!

ΠΑΝΕ ΤΑ ΚΟΚΚΙΝΑ ΣΠΑΡΠΙΝΙΑ ΤΟΥ ΠΑΠΑ!!!

Του Παναγιώτη Τελεβάντου

===========

Φαγώθηκαν οι μανδαρίνοι της Κουρίας του Βατικανού να απαγορεύσουν στον Ομότιμο Πάπα Βενέδικτο να φορά τα κόκκινα σκαρπίνια του.

Η κακία τους έμεινε, καθότι ο Ιησουίτης και Ουνίτης Πάπας Φραγκίσκος ο θεατρίνος απαξιώνει να τα φορά πια. 

Κυκλοφορεί με μαύρου χρώματος παπούτσια.

Γιατί άραγε δεν άφησαν τον χριστιανό να φορά τα κόκκινα σκαρπίνια του, αφού ο νέος Πάπας απαξιώνει να τα τιμήσει στα ποδαράκια του;

ΧΡΕΙΑΖΟΜΑΣΤΕ ΚΑΤΗΧΗΣΗ ΚΑΙ ΟΧΙ ΜΕΤΑΓΛΩΤΤΙΣΗ ΤΩΝ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΚΩΝ ΚΕΙΜΕΝΩΝ

ΧΡΕΙΑΖΟΜΑΣΤΕ ΚΑΤΗΧΗΣΗ ΚΑΙ ΟΧΙ ΜΕΤΑΓΛΩΤΤΙΣΗ ΤΩΝ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΚΩΝ ΚΕΙΜΕΝΩΝ

Του κ. Κωνσταντίνου Χολέβα

============

Το αίτημα για την αλλαγή της γλώσσας των λειτουργικών κειμένων με βρίσκει ριζικά αντίθετο. Πολλοί έγραψαν σχετικά και εξέφρασαν ουσιαστικά επιχειρήματα κατά των καινοτομιών που άκριτα ζητούνται από ορισμένους. Θα εξηγήσω την αντίθεσή μου στη μεταγλώττιση (δεν χρησιμοποιώ τον όρο μετάφραση, διότι πρόκειται για διαφορετικές μορφές της ίδιας γλώσσας) και θα ήθελα να μείνω λίγο περισσότερο στο επιχείρημα των «καινοτόμων» ότι δήθεν θα φέρουμε τους νέους στην Εκκλησία αν χρησιμοποιηθεί επισήμως η απλή νεοελληνική στη Θεία Λειτουργία και γενικά στις Ακολουθίες και στην υμνογραφία.

Πρώτον: Θυμίζω ότι ο μακαριστός Αρχιεπίσκοπος Χριστόδουλος πειραματίσθηκε επί ένα έτος στο θέμα αυτό. Δηλαδή επί ένα χρόνο ο Απόστολος και το Ευαγγέλιο διαβάζονταν στους Ναούς της Ι. Αρχιεπισκοπής Αθηνών και στο πρωτότυπο και στη νεοελληνική απόδοση από το Εκλογάδιον. Ο ίδιος διεπίστωσε ότι δεν υπήρξε αυξημένη προσέλευση των νέων αγοριών και κοριτσιών και τελικά κατήργησε τον πειραματισμό. Άλλα είναι τα εμπόδια για τη μειωμένη προσέλευση νέων και όχι η γλώσσα.

Δεύτερον: Ο νέος και η νέα θέλουν πρωτίστως ζεστασιά ψυχής, ενδιαφέρον, αγάπη. Αν ο εφημέριος, ο πνευματικός, ο κάθε κληρικός ή και ο κατηχητής τους προσεγγίσουν με ειλικρίνεια τότε θα ξεπερασθούν τα οποιαδήποτε γλωσσικά προβλήματα. Σε ενορίες που έχω δει στην Ελλάδα και στην Κύπρο, όταν υπάρχουν κληρικοί με αγάπη για τη νεότητα εκεί γεμίζουν οι ναοί από εφήβους και κορίτσια ακόμη και στις αγρυπνίες. Η παραδοσιακή γλώσσα και η βυζαντινή Υμνογραφία έλκουν τους νέους μας αν κάποιος είναι κοντά τους και τους βοηθεί να καταλάβουν. Τα παιδιά, τα οποία από μικρά εκκλησιάζονται και κυρίως εκείνα που πηγαίνουν κοντά στους ψάλτες και μαθητεύουν δεν έχουν κανένα πρόβλημα γλωσσικής κατανοήσεως. Αντιθέτως τα παιδιά που μεγαλώνουν μακριά από τον Ναό θα έχουν μονίμως πρόβλημα κατανοήσεως έστω κι αν «μεταφρασθούν» τα λειτουργικά κείμενα.

Τρίτον: Πιστεύω ότι το πρόβλημα για τους νέους είναι κυρίως η ελλιπής κατήχησή τους στα δόγματα και στις αλήθειες της Ορθοδόξου Πίστεως. Κι αν ακόμη αποδώσουμε «Τα Σα εκ των Σων» και πούμε «τα δικά Σου από τα δικά Σου» τι θα καταλάβει ο ακατήχητος; Ποια δικά Σου; Σε ποιόν αναφερόμαστε και γιατί; Ομοίως αν ακούσει ο νέος τη φράση «Ευλογημένη η Βασιλεία του Πατέρα» αντί «Ευλογημένη η Βασιλεία του Πατρός» ποια η διαφορά; Το πρόβλημά του παραμένει είτε ακούσει την παραδοσιακή ελληνική του Ιω. Χρυσόστομου και του Μ. Βασιλείου είτε ακούσει τη σύγχρονη ελληνική. Το τι εννοούμε «Βασιλεία του Θεού» είναι το ζητούμενο και τα τυχόν κενά κατανοήσεως δεν οφείλονται στη γλωσσική μορφή, αλλά στην κατήχηση που γίνεται πλημμελώς ή δεν γίνεται διόλου στον Ναό, στο σπίτι και στο σχολείο.

Τέταρτον: Η γλωσσική πενία πολλών νέων έχει φθάσει σε τέτοιο βαθμό που ακόμη και μία δόκιμη νεοελληνική (ευπρεπή και όχι ακραία) δεν την καταλαβαίνουν πλήρως. Άρα διαρκώς θα υπάρχει το αίτημα και νέας μεταγλωττίσεως στο όνομα της καλύτερης κατανοήσεως. Θα προκληθεί σύγχυση και ανταγωνισμός μεταξύ διαφόρων νεοελληνικών αποδόσεων που θα διαφημίζονται, άλλη μεν ως πιο συντηρητική, άλλη ως πιο προοδευτική κ.λπ. Όμως η Εκκλησία πρέπει να λειτουργεί παιδευτικά και μορφωτικά. Δεν θα υποβιβάσουμε την ιερότητα της Θείας Λειτουργίας στο όνομα του λαϊκισμού και της δήθεν προσεγγίσεως των νέων. Αλλά θα προσπαθήσουμε να αναβιβάσουμε το γλωσσικό επίπεδο των παιδιών μας μέσω και της Θείας Λειτουργίας, αλλά και με άλλους τρόπους. Παραμένει πάντα η θεμελιώδης αρχή ότι η συμμετοχή στη λατρευτική ζωή είναι για τον Ορθόδοξο Χριστιανό μία βιωματική και όχι ορθολογιστική προσέγγιση.

Πέμπτον: Γράφουν κάποιοι ότι ο Κύριλλος και ο Μεθόδιος βοήθησαν τους σλαβικούς λαούς να αποκτήσουν λειτουργικά κείμενα στη γλώσσα τους, διότι δεν καταλάβαιναν τα ελληνικά. Σύμφωνοι, αλλά για τους Σλάβους πράγματι η βυζαντινή ελληνική ήταν ξένη γλώσσα. Ενώ για τα ελληνόπουλα η λειτουργική και υμνογραφική μας γλώσσα ΔΕΝ είναι ξένη γλώσσα. Είναι απλώς μια παλαιότερη μορφή της δικής τους γλώσσας. Πώς γίνεται όλα τα νέα παιδιά μας, αγόρια και κορίτσια, να μαθαίνουν άριστα μία και δύο ξένες γλώσσες και από την άλλη πλευρά να τα θεωρούμε ανίκανα να μάθουν τις ελληνικότατες 100-200 λέξεις που πιθανόν να τους δυσκολεύουν μέσα στα εκκλησιαστικά κείμενα; Άλλωστε όσοι τελείωναν μέχρι το 1980 το Εξατάξιο Γυμνάσιο είχαν διδαχθεί επί 6 χρόνια Αρχαία Ελληνικά σε επίπεδο ικανοποιητικό ώστε να κατανοούν την Καινή Διαθήκη στο πρωτότυπο. Και εν πάση περιπτώσει αν το σημερινό σχολείο αφήνει γλωσσικά κενά ας βελτιώσουμε την ελληνομάθεια στο σχολείο. Όχι να μεταφέρουμε το πρόβλημα μέσα στην Εκκλησία!

Έκτον: Οι Πατέρες της Εκκλησίας, που συνέταξαν τη Θεία Λειτουργία, όπως ο Μέγας Βασίλειος και ο Ιωάννης ο Χρυσόστομος, σκοπίμως χρησιμοποίησαν μία αττικίζουσα μορφή της ελληνικής και όχι την καθομιλουμένη της εποχής τους. Οι θεόπνευστοι αυτοί άνδρες ήθελαν για λόγους ιεροπρεπείας να διαφοροποιείται η γλώσσα της επικοινωνίας μας με τον Θεό από τη γλώσσα, την οποία χρησιμοποιούμε στις καθημερινές μας συζητήσεις και συναλλαγές. Άραγε οι οπαδοί της μεταγλωττισμένης Θείας Λειτουργίας πιστεύουν ότι είναι θεόπνευστοι και μπορούν να καταργήσουν ή να διορθώσουν τους Πατέρες του 4ου  αιώνος;

Έβδομον. Στη γλώσσα της Εκκλησίας μας δεν ενοχλούν ορισμένες ποιητικές αναφορές και παρομοιώσεις εμπνευσμένων υμνογράφων. Επί παραδείγματι στον Ακάθιστο Ύμνο η Θεοτόκος τιμάται ως «δάμαλις τον μόσχον η τεκούσα». Όμως αν πούμε στη δημοτική «αγελάδα που γέννησες το μοσχαράκι», τότε θα σχηματισθεί η εντύπωση ότι προσβάλλουμε και δεν τιμούμε την Παναγία μας. Έχει η λειτουργική γλώσσα την χάρι της και αυτή η χάρις χάνεται με τη μεταγλώττιση. Άλλωστε οι Ιταλοί έχουν μία παροιμία, η οποία λέγει: Tradutore – tradittore. Δηλαδή ο μεταφραστής είναι προδότης, όσο καλή και να είναι η μετάφραση προδίδει, δεν αποδίδει πιστά το πρωτότυπο.

Όγδοον. Ακούσαμε προσφάτως και το πρωτάκουστο. Σε θεολογικό περιοδικό κατετέθη η πρόταση να γίνει δημοσκόπηση σε συγκεκριμένη εκκλησιαστική επαρχία για να φανεί ή άποψη των πιστών περί μεταγλωττίσεως ή μη της Θείας Λειτουργίας και της Υμνογραφίας. Ήμαρτον! Τί άλλο θα ακούσουμε; Μήπως το επόμενο αίτημα θα είναι να διενεργήσει η Ιερά Μητρόπολις δημοσκόπηση ή και δημοψήφισμα με το ερώτημα αν υπάρχει Θεός; Τα της τελέσεως της Θείας Λατρείας είναι πολύ σοβαρά ζητήματα και αποφασίζονται με Συνοδικές Αποφάσεις και όχι με προσωπικές πρωτοβουλίες, έστω και αν αυτές προέρχονται από αξιοσέβαστα πρόσωπα.

Ο Άγιος Κοσμάς ο Αιτωλός, ο οποίος ευλόγησε την Ήπειρο με τη διδασκαλία του και με τον μαρτυρικό του θάνατο,  τόνιζε ότι «Ψυχή και Χριστός σάς χρειάζονται»! Και προσέθετε: «Να έχετε στο χωριό σας σχολείον ελληνικόν, διότι και η Εκκλησία μας είναι εις την ελληνικήν»! Αν και υπήρχε  μεγάλη αμάθεια στην εποχή του εν τούτοις ουδέποτε πρότεινε τη μεταγλώττιση των Λειτουργικών κειμένων. Το 2014 συμπληρώνονται 300 χρόνια από τη γέννησή του. Ας διδαχθούμε από τις παρακαταθήκες του! 

Ο ΠΑΠΑΣ ΦΡΑΓΚΙΣΚΟΣ ΑΡΝΕΙΤΑΙ ΤΟΝ ΤΙΤΛΟ ΤΟΥ ΠΑΤΡΙΑΡΧΟΥ ΤΗΣ ΔΥΣΕΩΣ!

Ο ΠΑΠΑΣ ΦΡΑΓΚΙΣΚΟΣ ΑΡΝΕΙΤΑΙ ΤΟΝ ΤΙΤΛΟ ΤΟΥ ΠΑΤΡΙΑΡΧΟΥ ΤΗΣ ΔΥΣΕΩΣ!

Της εφημερίδας “Ορθόδοξος Τύπος”

========

Ο Πάπας Φραγκίσκος κάνει τὰ ἀδύνατα δυνατὰ, προκειμένου νὰ διαψεύσει ὅλους ἐκείνους οἱ ὁποῖοι τὸν «θέλουν ἀνανεωτή»! 

Ὄχι μόνο δὲν προτίθεται νὰ ἀλλάξει τὸ παραμικρὸ στὸν παπικὸ θεσμό, ἀλλὰ συνεχίζει ἀκάθεκτος τὴ σκληρὴ γραμμὴ τῶν προκατόχων του. 

«Ὁ Πάπας Φραγκίσκος δὲν ἔχει παραιτηθεῖ ἀπὸ ὁποιοδήποτε τίτλο τοῦ ἔχει ἀποδοθεῖ στὸ ρωμαιοκαθολικὸ χῶρο, ποὺ οὐδέποτε ἔχουν γίνει ἀποδεκτοὶ ἀπὸ τὴν Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία, ἀλλὰ θέλησε νὰ τοὺς βάλει σὲ ἐμφανὲς σημεῖο στὴν ἑπόμενη σελίδα (τῶν διπτύχων). 

Ὁ ἴδιος δὲν θέλησε νὰ ἐπαναφέρει τὸν τίτλο “Πατριάρχη τῆς Δύσεως”, ἀκολουθώντας τὸν Ἐπίτιμο Πάπα Βενέδικτο [...] Ὁ τίτλος τοῦ “Πατριάρχη τῆς Δύσεως” σύμφωνα μὲ τὴν προηγούμενη ἀπάντηση τῆς Γραμματείας τοῦ Βατικανοῦ γιὰ τὴν προώθηση τῆς Χριστιανικῆς Ἑνότητας, ὁ τίτλος αὐτὸς εἶναι πλέων σὲ ἀχρησία. 

Σύννεφα προβλέπονται στὶς σχέσεις Ὀρθοδόξων καὶ Ρωμαιοκαθολικῶν. 

Ἡ ἀφαίρεση καὶ πάλι τοῦ τίτλου “Πατριάρχης τῆς Δύσεως” ἔχει ὡς στόχο νὰ ἐπιβεβαιώσει γιὰ δεύτερη φορὰ τὸν ἰσχυρισμὸ τοῦ Βατικανοῦ γιὰ Παγκόσμια δικαιοδοσία τοῦ Πάπα Ρώμης, ποὺ ἀντικατοπτρίζεται στοὺς ἄλλους τίτλους» (ἱστολόγιο: dogma.gr)! 

Δυστυχῶς ἐπαληθευόμαστε συνεχῶς καὶ πανηγυρικὰ ἀπὸ κάθε ἐνέργεια τοῦ νέου θλιβεροῦ ἡγετίσκου τοῦ ἁμαρτωλοῦ «Κράτους τοῦ Θεοῦ». 

Ὁ κ. Φραγκίσκος, ὡς γνήσιος ἰησουΐτης, εἶναι ὁρκισμένος νὰ ὑπερασπίζεται τὸν παπικὸ θεσμὸ καί, συνεπὴς στὸν ὅρκο του, αὐτὸ κάνει, νὰ πραγματοποιήσει τὸ «μεγάλο ὅραμα», νὰ γίνει ὁ Πάπας πνευματικὸς κοσμοκράτορας!