ΤΟ ΠΡΟΣΦΑΤΟ ΜΑΝΙΦΕΣΤΟ ΤΟΥ π. ΒΟΛΟΥΔΑΚΗ

ΤΟ ΠΡΟΣΦΑΤΟ ΜΑΝΙΦΕΣΤΟ TOΥ π. ΒΟΛΟΥΔΑΚΗ

Του Παναγιώτη Τελεβάντου

======

Στο τεύχος του Μαίου του περιοδικού “Ενοριακή Ευλογία”, που εκδίδει ο σεβαστός μας Πρωτοπρεσβύτερος Βασίλειος Βολουδάκης, δημοσιεύεται επώνυμο άρθρο του ιδρυτή, εμπνευστή, καθοδηγητή και ουσιαστικού πρόεδρου της Πολιτικής Παράταξης “Κοινωνία” π. Βασίλειου Βολουδάκη, ο οποίος - ως μη όφειλε και κατά σαφή παράβαση των Ιερών Κανόνων και του Ευαγγελίου - ποδηγετεί την Παράταξη, από το παρασκήνιο και το προσκήνιο, και καλεί τους χριστιανούς να ψηφίσουν το πολιτικό κόμμα που ο ίδιος ίδρυσε.

Η προσπάθεια ποδηγέτησης κομμάτων από κληρικούς πέραν του ότι είναι σαφώς αντικανονική δημιουργεί τεράστια προβλήματα στη συνείδηση των πιστών.

Η Παράταξη “Κοινωνία” έχει κάθε δικαίωμα να πολιτεύεται και να ζητά την ψήφο του λαού.

Ουδείς κληρικός όμως έχει το δικαίωμα να εκδίδει μανιφέστα υπέρ της “Κοινωνίας” ή υπέρ οιουδήποτε άλλου κόμματος.

Η κοινή άλλωστε λογική λέγει δύο πράγματα.

1.) Ολες ανεξαίρετα οι δημοσκοπήσεις δυσκολεύονται να ανιχνεύσουν την παρουσία της “Κοινωνίας” στις προτιμήσεις του λαού, και

2.) Οι πολίτες - οι συνειδητοί χριστιανοί - στους οποίους απευθύνεται η “Κοινωνία”, ακόμη και αν υποτεθεί ότι θα την ψήφιζαν όλοι μέχρι και του τελευταίου, δεν επαρκούν για να εξασφαλίσουν την είσοδο της “Κοινωνίας” στη Βουλή, που χρειάζεται να πάρει τουλάχιστον το 3% των ψήφων.

Αυτό βέβαια δεν σημαίνει ότι η “Κοινωνία” δεν έχει δικαίωμα ή ότι δεν πρέπει να κατέλθει στην εκλογές.

Κάθε άλλο.!

Οι εκπρόσωποί της έχουν κάθε δικαίωμα να το κάνουν, αλλά ας έχουν υπόψη ότι η ψήφος τους θα είναι ψήφος διαμαρτυρίας - συνειδήσεως αν θέλετε - και όχι δυνατότητας άσκησης νομοθετικής εξουσίας, αφού δεν υπάρχει καμία απολύτως περίπτωση η “Κοινωνία” να εκλέξει βουλευτή.

Εδώ δεν μπόρεσε να εκλέξει δημοτικό σύμβουλο στην Αθήνα που βρίσκεται ο πυρήνας της "Κοινωνίας" και θα εκλέξει βουλευτή σε εθνικές εκλογές;

ΟΙ ΣΥΜΠΡΟΣΕΥΧΕΣ ΜΕ ΑΙΡΕΤΙΚΟΥΣ ΚΑΙ ΑΛΛΟΘΡΗΣΚΟΥΣ

ΟΙ ΣΥΜΠΡΟΣΕΥΧΕΣ ΜΕ ΑΙΡΕΤΙΚΟΥΣ ΚΑΙ ΑΛΛΟΘΡΗΣΚΟΥΣ

Του κ. Λυκούργου Νάνη

===========

Θεέ μου πώς μας ανέχεσαι ακόμη!

Καταφρονούμε ελαφρά τη καρδία και το γράμμα αλλά και το πνεύμα των ιερών κανόνων. Διότι στη συγκεκριμένη περίπτωση των κανόνων που απαγορεύουν τις συμπροσευχές δεν πρόκειται για κανονικές διατάξεις που έχουν προσωρινό και περιπτωσιακό χαρακτήρα και που μπορούν κατά λογική ακολουθία να τροποποιηθούν ή να καταργηθούν μεταγενέστερα από την Εκκλησία διά των θεσμοθετημένων από πλευράς κανονικού δικαίου οργάνων της, αλλά για ουσιώδεις και αναλλοίωτους όρους εκκλησιαστικού βίου που άπτονται του δόγματος.

Διότι ο πυρήνας της εν λόγω απαγορεύσεως συναρτάται άμεσα με τη δογματική διαφοροποίηση της Ορθοδόξου Εκκλησίας από τις διάφορες ομολογίες-αιρέσεις.

Και ναι μεν ευχόμαστε και προσευχόμαστε οι χριστιανοί και επ’ Εκκλησίαις ομοθυμαδόν και εν ταμιείοις κατ’ ιδίαν και κατά μόνας υπέρ της επιστροφής των πεπλανημένων στους κόλπους της Ορθοδόξου Εκκλησίας, ΤΗΣ ΜΟΝΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ, πλην όμως επ’ ουδενί επιτρέπεται η συμπροσευχή με ετεροδόξους διότι αμβλύνεται επικίνδυνα η αίσθηση της αυτοσυνειδησίας των Ορθοδόξων με βάση την οποία αυτοί και ΜΟΝΟΝ ΑΥΤΟΙ αποτελούν τη μοναδική και αληθινή Εκκλησία, ενώ οι παρασυναγωγές των ετεροδόξων συνιστούν αιρετικές και σχισματικές κοινότητες που στερούνται εκκλησιολογικής υποστάσεως.

Δυστυχώς κάποια υπεροχικά εκκλησιαστικά πρόσωπα πιθανώς για επικοινωνιακούς λόγους και για αιτίες που σχετίζονται με το περίφημο πολιτικά ορθό εκλαμβάνουν ως φαίνεται τελείως διαφορετικά τη σημασία των εν λόγω κανόνων και έχουν υιοθετήσει την αρχή της ελαστικότητας στην ερμηνεία τους με τριπλή συνέπεια: το σκανδαλισμό του ποιμνίου που δεν αποτελεί παρωνυχίδα αλλά μείζον ζήτημα, την αποξένωσή τους από τους υγειώς εν προκειμένω φρονούντες πιστούς με αύξηση της πιθανότητας εκδηλώσεως νέου σχίσματος και την άμβλυνση του ορθοδόξου αισθητηρίου ικανού αριθμού πιστών που τυγχάνουν για διαφόρους λόγους ακατάρτιστοι σχετικώς.

Θα έπρεπε ένιοι εκκλησιαστικοί αξιωματούχοι να έχουν διδαχθεί από το παρελθόν και να είναι προσεκτικότεροι στις επιλογές τους που αναφέρονται στις διαθρησκειακές σχέσεις.

Το παλαιοημερολογητικό ζήτημα με τις διάφορες προεκτάσεις του λογικά θα έπρεπε να ανακόψει τη φρενήρη οικουμενιστική τους πορεία.

Δυστυχώς συμβαίνει το αντίθετο. Με άμεσο αποτέλεσμα τη γιγάντωση του αντιοικουμενιστικού μετώπου εφ’ όσον πολλαπλασιάζονται καθημερινά και οι οικουμενιστικές προκλήσεις.

Τα πράγματα εξ όσων δύναται κάποιος να αντιληφθεί είναι εξόχως σοβαρά.

Ο Θεός να βάλει το χέρι Του!

ΕΤΣΙ ΜΙΛΟΥΝ ΟΙ ΟΡΘΟΔΟΞΟΙ ΚΛΗΡΙΚΟΙ ΠΡΟΣ ΤΟΥΣ ΑΡΧΟΝΤΕΣ! ΩΣ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟΙ ΠΑΤΕΡΕΣ! ΟΧΙ ΩΣ ΚΟΜΜΑΤΑΡΧΕΣ!

ΕΤΣΙ ΜΙΛΟΥΝ ΟΙ ΟΡΘΟΔΟΞΟΙ ΚΛΗΡΙΚΟΙ ΠΡΟΣ ΤΟΥΣ ΚΟΣΜΙΚΟΥΣ ΑΡΧΟΝΤΕΣ!

ΩΣ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟΙ ΠΑΤΕΡΕΣ!

ΟΧΙ ΩΣ ΚΟΜΜΑΤΑΡΧΕΣ!

Του Παναγιώτη Τελεβάντου

=================

Συγχαίρουμε το “Σύνδεσμο κληρικών Χίου”, ο οποίος απηύθυνε επιστολή προς τους υποψήφιους βουλευτές με την οποία διευκρινίζει καταρχήν το αυτονόητο το οποίο ορισμένοι προσποιούνται ότι δεν κατανοούν. Οτι δηλαδή οι κληρικοί είναι πνευματικοί πατέρες όλου του ποιμνίου τους και ότι ως εκ τούτου δεν είναι επιτρεπτόν να αναμιγνύονται στον κομματικό στίβο - πολλώ μάλλον να ποδηγετούν τα κόμματα - από το προσκήνιο ή το παρασκήνιο.

Ταυτόχρονα όμως προσπαθούν να δεσμεύσουν προεκλογικά τους υποψηφίους βουλευτές της Χίου ότι θα στηρίξουν την Εκκλησία, τον ορθόδοξο και υποχρεωτικό χαρακτήρα του μαθήματος των Θρησκευτικών, τη διαποίμανση του λαού μας από ορθόδοξους κληρικούς και τα αιτήματα των ιερέων που είναι συνήθως πολύτεκνοι και υπερπολύτεκνοι και γι’ αυτό έχουν αυξημένες ανάγκες και υποχρεώσεις.

Μακάρι όλοι οι Σύνδεσμοι των Κληρικών μας να απευθυνθούν στους υποψήφιους βουλευτές της δικής τους περιφέρειας και να τους μιλήσουν με την ιδία ευθύτητα και ορθόδοξη αντίληψη ανάμιξης κληρικών στην πολιτική.

Παραθέτουμε στη συνέχεια αποσπάσματα της επιστολής του Συνδέσμου Κληρικών Χίου που μας έδωσε την αφορμή για τη σύνταξη του πιο πάνω σχολίου.

*****

Αξιότιμοι κύριοι και κυρίες,

Υποψήφιοι βουλευτές Χίου στις βουλευτικές εκλογές της 6ης Μαΐου 2012,

Ως λειτουργοί της Ορθοδόξου Χριστιανικής Εκκλησίας δεν αναμειγνυόμεθα στον προεκλογικό αγώνα, αφού ο καθένας από εμάς στην ενορία του είναι ο πνευματικός πατέρας όλων ανεξαιρέτως των ενοριτών.

Ως πολίτες και εμείς και τα μέλη των οικογενειών μας, αλλά και οι υπόλοιποι Ορθόδοξοι Χριστιανοί οφείλουμε να είμαστε ενήμεροι, να διαμορφώνουμε γνώμη και να συμμετέχουμε στην εκλογική διαδικασία, με το δικαίωμα της ψήφου, σύμφωνα με το Σύνταγμα της Ελλάδος.

Με την παρούσα ανοιχτή επιστολή θέλουμε να σας κάνουμε κοινωνούς ζητημάτων και προβλημάτων που απασχολούν τον εφημεριακό κλήρο και να ζητήσουμε τις θέσεις τις δικές σας και των κομμάτων στα οποία ανήκετε και θα διεκδικήσουν την ψήφο των πολιτών στις επικείμενες βουλευτικές εκλογές. Θεωρούμε ότι με αυτό τον τρόπο θα ενημερωθούμε άμεσα, έχοντας συγκεκριμένες απαντήσεις – θέσεις για το κάθε ζήτημα – πρόβλημα, και έτσι ο καθένας μας ως ψηφοφόρος θα κρίνει, θα επιλέξει ή θα απορρίψει, θα εκφραστεί με τη ψήφο του, που είναι μυστική, αλλά έχει ορατά αποτελέσματα, αφού «Όλες oι εξoυσίες πηγάζoυν από τo Λαό, υπάρχoυν υπέρ αυτoύ και τoυ Έθνoυς και ασκoύνται όπως oρίζει τo Σύνταγμα.»

Ζητούμε, λοιπόν, την τοποθέτησή σας στα ακόλουθα θέματα:

1) Η Εκκλησία μας ασκεί ένα τεράστιο κοινωνικό και φιλανθρωπικό έργο προς ανακούφιση των πασχόντων και αναξιοπαθούντων αδελφών μας, το οποίο επιτελείται με επτακόσια (700) περίπου Ιδρύματα στην Ιερά Αρχιεπισκοπή Αθηνών και τις Ιερές Μητροπόλεις.

Κανένας οργανισμός και καμία άλλη οργάνωση δεν επιτελεί τέτοιο και τόσο μεγάλο έργο, όπως η Εκκλησία, που θα ήταν μεγαλύτερο, αν δεν είχε ήδη προσφέρει το σύνολο σχεδόν της περιουσίας Της στο Κράτος και αν μπορούσε να αξιοποιήσει τα δεσμευμένα απ αυτό ακίνητά Της. Γι’ αυτό μόνο στο χώρο Της υπάρχει ένας τεράστιος «στρατός» εθελοντών που συνδράμει το πολύπλευρο έργο Της.

2) Από όλους τους αδελφούς επισημάνθηκε το πρόβλημα που ανέκυψε στην υγειονομική περίθαλψη των ιερέων και των οικογενειών τους λόγω της μη εντάξεως των περισσοτέρων ιατρών στο νέο οργανισμό υγείας.

3) Καταθέτουμε επίσης τον έντονο προβληματισμό μας για την στάση της Πολιτείας έναντι των χειροτονιών νέων κληρικών και την επιβληθείσα αναλογία 10 προς 1, που αν ισχύσει επί μακρόν, θα οδηγήσει στην δραματική συρρίκνωση του αριθμού των κληρικών. Ο ορθόδοξος ιερέας-εφημέριος αποτελεί ιδιαίτερα για την ακριτική νησιωτική πατρίδα μας στήριγμα και παρηγοριά για τους κατοίκους-ενορίτες των μεγάλων αλλά και των μικρότερων ενοριών, των μικρών χωριών. Σε πολλά χωριά της υπαίθρου Χίου έμεινε μόνον ο ιερέας να λειτουργεί, να αγιάζει και να ευλογεί, τους εναπομείναντες κατοίκους. Αναμφίβολα το έργο του ιερέως είναι πολύπλευρο και φθάνει μέχρι την κοινωνική προσφορά, αλλά και τη διατήρηση των εθίμων και παραδόσεων. Για το 2011 δόθηκε μόλις μία θέση για τη Χίο, ενώ για το 2012 καμιά προς το παρόν. Επισημαίνουμε ότι στη μητροπολιτική μας περιφέρεια υπάρχουν περίπου 30 κενές εφημεριακές θέσεις, με συνταξιούχους ιερείς να εξυπηρετούν τις ανάγκες πολλών ενοριών, ενώ εφημέριοι εν ενεργεία ή και συνταξιούχοι εξυπηρετούν πολλές ενορίες παράλληλα και ενώ υπάρχουν αρκετοί νέοι που θέλουν να ενταχθούν στις τάξεις του ιερού κλήρου, η Ελληνική Πολιτεία ακολουθώντας τα ανωτέρω οδηγεί στον απορφανισμό των ενοριών από τους ποιμένες τους.

4) Ακούγονται κατά καιρούς φωνές ή κυκλοφορούν φήμες, για την μερική ή ολική διακοπή της μισθοδοσίας του Κλήρου.

Η μισθοδοσία την κληρικών, αποτελεί υποχρέωση του κράτους προς την εκκλησία, την οποία αποδέχτηκε και υπέγραψε με δική του πρωτοβουλία το ίδιο το κράτος το 1952, επειδή ακριβώς αδυνατούσε να καταβάλλει το αντίτιμο που είχε συμφωνηθεί 20 χρόνια νωρίτερα και που είχε διογκωθεί πολλαπλάσια και είχε ήδη καταστεί δυσβάσταχτο χρέος ακόμη και για το κράτος. Στη σύμβαση του 1952 περιέχεται η διακήρυξη του κράτους ότι η απαλλοτρίωση αυτή είναι η τελευταία και δεν πρόκειται να υπάρξει νεότερη στο μέλλον, ενώ υπάρχει και η δέσμευση ότι η Πολιτεία θα παρέχει κάθε αναγκαία υποστήριξη (υλική και τεχνική), ώστε η Εκκλησία να μπορέσει να αξιοποιήσει την εναπομείνουσα περιουσία της. Στην ίδια σύμβαση καθιερώθηκε και η "μισθοδοσία" των κληρικών από τον Κρατικό Προϋπολογισμό - του δε Αρχιεπισκόπου και των Μητροπολιτών από το έτος 1980 - ως υποχρέωσις του Κράτους έναντι των μεγάλων παραχωρήσεων γης στις οποίες είχε προβεί η Εκκλησία της Ελλάδος κατά την δεκαετία 1922-32. Δηλαδή, επειδή το Κράτος αδυνατούσε να καταβάλει οποιοδήποτε αντίτιμο - όπως προέβλεπε ο νόμος του 1932 - συνεφωνήθη να μισθοδοτούνται επ' άπειρον οι κληρικοί και το Κράτος δεσμεύθηκε επ' αυτού.

5) Η Εκκλησιαστική Εκπαίδευση σε όλες τις βαθμίδες της αποτελεί απαραίτητη προϋπόθεση για τη κατάλληλη μόρφωση και κατάρτιση των μελλοντικών λειτουργών της Εκκλησίας μας, που πρέπει να είναι εφοδιασμένοι με όλα τα απαραίτητα γνωστικά και πνευματικά εφόδια για το ιερό και πολύπλευρο του κληρικού της Ορθόδοξης Εκκλησίας.

6) Για την διδασκαλία του μαθήματος των Θρησκευτικών είναι γνωστή η πάγια θέση του Συνδέσμου μας, η οποία εκφράστηκε στις αποφάσεις των Γενικών Συνελεύσεων και Διοικητικών Συμβουλίων και αποτυπώθηκε στις δύο επιστολές προς τους Υπουργούς Παιδείας, α) κ. Ευριπίδη Στυλιανίδη 28/12-9-2008 (http://syndesmosklchi.blogspot.com/2008/09/blog-post.html) και β) κ. Άννα Διαμαντοπούλου αριθ. 29/13-11-2010 (http://syndesmosklchi.blogspot.com/2010/11/blog-post_18.html)

ΠΗΓΗ:

Πυλώνας Εκκλησιαστικών Ειδήσεων ΑΜΗΝ

Η "ΕΣΤΙΑ ΠΑΤΕΡΙΚΩΝ ΣΠΟΥΔΩΝ" ΠΡΩΤΟΣΤΑΤΕΙ ΣΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΓΙΑ ΝΑ ΔΙΑΤΗΡΗΘΕΙ ΤΟ ΜΑΘΗΜΑ ΤΩΝ ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΩΝ ΥΠΟΧΡΕΩΤΙΚΟ ΚΑΙ ΟΡΘΟΔΟΞΟ

Η “ΕΣΤΙΑ ΠΑΤΕΡΙΚΩΝ ΣΠΟΥΔΩΝ” ΠΡΩΤΟΣΤΑΤΕΙ ΣΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΓΙΑ ΝΑ ΔΙΑΤΗΡΗΘΕΙ ΤΟ ΜΑΘΗΜΑ ΤΩΝ ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΩΝ ΥΠΟΧΡΕΩΤΙΚΟ ΚΑΙ ΟΡΘΟΔΟΞΟ

Του Παναγιώτη Τελεβάντου

=======

Με πολλή χαρά διαπιστώνουμε ότι η “Εστία Πατερικών Σπουδών” έρχεται να αναπληρώσει ένα μεγάλο κενό που υπάρχει επειδή οι επαίοντες δεν στέργουν να πράξουν το καθήκον τους.

Διοργανώνει Ημερίδα με θέμα να διατηρηθεί ο ορθόδοξος και υποχρεωτικός χαρακτήρας του μαθήματος των θρησκευτικών και να αποφευχθεί ο κίνδυνος να μετατραπεί το μάθημα των θρησκευτικών σε εργαλείο συγκρητισμού από τους γνωστούς κύκλους που εκπόνησαν τα νέα - οικουμενιστικά στην ουσία τους - Προγράμματα Σπουδών για το Δημοτικό και το Γυμνάσιο.

Συγχαίρουμε ολόθυμα όσους είχαν την ιδέα και μοχθούν για την υλοποίηση της Ημερίδας και παρακαλούμε θερμά όλους όσους μπορούν να προσπαθήσουν - τώρα με την επικείμενη αλλαγή της κυβέρνησης - να διασφαλίσουν τη βεβαιότητα ότι τα σχέδια της Διαμαντοπούλου, της Ρεπούση, της Χριστοφιλοπούλου, της Γεννηματά, της Δραγώνας, του Γιαγκάζογλου, του Πανάρετου, του Καλαιτζή, των Καθηγητών της Θεολογικής Σχολής Θεσσαλονίκης, των “Ακαδημαικών” του Βόλου και των “Συναξιακών” “Καιροσκόπων” δεν θα γίνουν πραγματικότητα.

Ας μην αφήσουμε ανεκμετάλλευτη την ιστορική στιγμή, που έρχεται σε λίγες μέρες, επειδή αν εμείς δεν πράξουμε το καθήκον μας οι εκκλησιομάχοι και οι “ΚΑΙΡΟΣκόποι” θα αρπάξουν την ευκαιρία από τα μαλλιά για να μπορέσουν να ολοκληρώσουν το ανόσιο έργο τους.

Ας μη μας διαφεύγει - έστω και για ένα δευτερόλεπτο - ότι το εφαλτήριο του κ. Γιαγκάζογλου είναι αυτός ούτος ο Αρχιεπίσκοπος Ιερώνυμος.

Επομένως ουδεμία ολιγωρία είναι ανεκτή.

Παραθέτουμε την είδηση και το πρόγραμμα της Ημερίδας για το μάθημα των Θρησκευτικών που μας έδωσε την αφορμή για τη σύντξαη του πιο πάνω σχολίου.

*****

ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΠΑΙΔΕΙΑ ή ΠΑΝΘΡΗΣΚΕΙΑΚΗ ΠΡΟΠΑΓΑΝΔΑ”;

=====

Ημερίδα με θέμα «Θρησκευτικά: Ορθόδοξη παιδεία ή πανθρησκειακή προπαγάνδα;» από την “Εστία Πατερικών Μελετών” πρόκειται νά πραγματοποιηθεῖ στό Ἀμφιθέατρο τοῦ Πολεμικοῦ Μουσείου τό Σάββατο 19 Μαΐου 2012 καί ὥρα 16:00-22:00.

Σε σχετικό ενημερωτικό σημείωμα της Εστίας Πατερικών Μελετών σημειώνεται ότι «Γίνεται πολύς πόλεμος στίς μέρες μας ἐναντίον τοῦ μαθήματος τῶν θρησκευτικῶν. Ἀφοῦ πρῶτα μείωσαν τίς ὧρες διδασκαλίας του, στή συνέχεια ἔδωσαν τήν δυνατότητα ἀπαλλαγῆς ἀπό αὐτό· τώρα προτείνουν νά τό κάνουν ἐπιλεγόμενο, πασχίζουν νά τό μετατρέψουν σέ θρησκειολογία, ὥς καί νά τό ἐξοστρακίσουν παντελῶς ἀπό τά ἑλληνορθόδοξα σχολεῖα μας, ὥστε τά παιδιά μας νά βγαίνουν ἄθρησκα, ἄοσμα, ἄχρωμα καί κατά συνέπεια νά γίνονται εὔκολη θήρα στούς πάσης φύσεως ἐπιτηδείους.

Ἡ ΕΣΤΙΑ ΠΑΤΕΡΙΚΩΝ ΜΕΛΕΤΩΝ μέ τή διοργάνωση σχετικῆς ἡμερίδας προτίθεται νά συμβάλει στήν ἀναστολή τῆς ὑποβαθμίσεως καί ἀλλοιώσεως τοῦ χαρακτῆρος τοῦ μαθήματος τῶν Θρησκευτικῶν».

Το Πρόγραμμα της Ημερίδας:

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ

Α΄ Συνεδρία:

Πρόεδρος-Συντονιστής π. Ἰωάννης Φωτόπουλος.

4 μ.μ. Ἔναρξη—Χαιρετισμοί

Ἀπόδοση ἐπίκαιρων ὕμνων ἀπό τή βυζαντινή χορωδία «Ἐν Ψαλτηρίῳ», ὑπό τή διεύθυνση τοῦ κ. Κωνσταντίνου Μπουσδέκη.

4.15 μ.μ.- 4.35 μ.μ.: π. Γεώργιος Μεταλληνός, Ὁμότιμος Καθηγητής τῆς Θεολογικῆς Σχολῆς τοῦ Πανεπιστημίου Ἀθηνῶν, μέ θέμα: «Τό μάθημα τῶν θρησκευτικῶν καί ἡ ἀστασίαστη θέση του στήν ἐθνική μας Παιδεία».

4.35 μ.μ.- 4.55 μ.μ.: κ. Ἡρακλῆς Ρεράκης, Καθηγητής Παιδαγωγικῆς τῆς Θεολογικῆς Σχολῆς τοῦ Ἀριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, μέ θέμα: «Πολυπολιτισμικότητα καί Πολυθρησκευτικότητα: Τό νέο μεταπατερικό μοντέλο σχολικῆς θρησκευτικῆς ἀγωγῆς».

4.55 μ.μ. – 5.15 μ.μ.: κ. Ἑλένη Βασσάλου, καθηγήτρια Θεολόγος, μέ θέμα: «Ριζικές μεταρρυθμίσεις στή θρησκευτική ἀγωγή ἀπό τό Ὑπουργεῖο Παιδείας».

5.15 μ.μ. – 5.35 μ.μ.: κ. Δημήτρης Νατσιός, Δάσκαλος, μέ θέμα: «Τό κακό θά μᾶς ἔρθει ἀπό τούς διαβασμένους. Θά βγοῦν πράγματα ἀπό τό Σχολεῖο πού ὁ νοῦς σας δέν φαντάζεται (ἅγιος Κοσμᾶς ὁ Αἰτωλός)».

5.35 μ.μ. – 5.50 μ.μ.: π. Λάμπρος Φωτόπουλος, Νομικός - Θεολόγος, μέ θέμα: «Παιδεία καί ἐλευθερία κατά τόν ἅγιο Κοσμᾶ».

5.50 μ.μ. - 6.30 μ.μ.: Συζήτηση

6.30 μ.μ. - 6.50 μ.μ.: Διάλειμμα

Β΄ Συνεδρία:

Πρόεδρος-Συντονιστής π. Ἀντώνιος Μπουσδέκης

6.50 μ.μ. – 7.05 μ.μ.: π. Ἰωάννης Φωτόπουλος, Νομικός - Θεολόγος, ἱδρυτικό μέλος τῆς Ε.Π.Μ., μέ θέμα: «Μεταπατερικές παρεμβάσεις στίς Θεολογικές μας Σχολές – Τρόποι διακριτικῶν ἀντιδράσεων».

7.05 μ.μ. – 7.25 μ.μ.: κ. Γεώργιος Κρίππας, Καθηγητής Ἐλευθ. Πανεπιστημίου, μέ θέμα: «Ἡ κατοχύρωση τοῦ μαθήματος τῶν θρησκευτικῶν».

7.25 μ.μ. – 7.45 μ.μ.: κ. Χρῆστος Παπασωτηρίου, δικηγόρος παρ᾿ Ἀρείῳ Πάγῳ, ἱδρυτικό μέλος τῆς Ε.Π.Μ., μέ θέμα: «Τό συνταγματικό δικαίωμα τῶν Ἑλλήνων γονέων γιά τή χριστιανική ἀγωγή τῶν Ἑλληνοπαίδων».

7.45 μ.μ. – 8.05 μ.μ.: π. Γεώργιος Εὐθυμίου, ᾿Επίκουρος Καθηγητής τῆς Θεολογικῆς Σχολῆς τοῦ Πανεπιστημίου ᾿Αθηνῶν, μέ θέμα: «Ποιμαντική ἀποστολή τοῦ μαθήματος τῶν θρησκευτικῶν στήν ἐκπαίδευση».

8.05 μ.μ. – 8.25 μ.μ.: π. Σαράντης Σαράντος, Φιλόλογος - Θεολόγος, ἱδρυτικό μέλος τῆς Ε.Π.Μ., μέ θέμα: «Ποιά ἡ προσωπικότητα τοῦ μάχιμου Θεολόγου καθηγητοῦ στήν ἐκπαίδευση».

8.15 μ.μ. – 8.45 μ.μ.: Συζήτηση

8.45 μ.μ. – 9.00 μ.μ.: Ἀνάγνωση πορισμάτων.

ΠΗΓΗ:

Αναβάσεις,

Ορθρος

ΟΙ ΤΡΕΙΣ ΒΑΘΜΙΔΕΣ ΤΗΣ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗΣ ΖΩΗΣ

ΟΙ ΤΡΕΙΣ ΒΑΘΜΙΔΕΣ ΤΗΣ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗΣ ΖΩΗΣ*

Του Καθηγητή κ. Δ. Τσελεγγίδη

========

Όταν τα παιδάκια μας είναι μικρά, δεν έχουν δηλαδή την ηλικιακή ωριμότητα τότε τα απειλούμε, στα κορυφαία πράγματα, που κινδυνεύουν, επειδή είναι θέμα ζωής και θανάτου. «Μη» του λέμε «γιατί θα σε δείρω».

Είναι κίνδυνος θάνατος, το παιδί αν κάνει ένα βήμα ακόμα θα βρεθεί στον γκρεμό· και προκειμένου εμείς να μην το θέσουμε στον κίνδυνο αυτού του θανάτου, μπορεί να το δείρουμε κιόλας, αν το επιχειρήσει.

Αυτή η έκφρασή μας, η οποία έχει και κάποια βία, θα έλεγε κανείς είναι έκφραση αγάπης, γιατί το παιδί, του το είπαμε με το καλό, του το είπαμε λίγο με το άγριο, δεν το έπιασε και εδώ χειροδικούμε και το παιδάκι δεν το καταλαβαίνει.

Αυτά τα λέω ανθρωποπαθώς τώρα ή σε κάποιο παιδάκι, το οποίο έχει έτσι μεγαλώσει αλλά και μικρά όταν είναι τους δίνουμε ως κίνητρο, εάν κάνουν το θέλημά μας, που είναι, υποτίθεται ότι είναι το θέλημα του Θεού, αν έρθει στην εκκλησία, αν καθίσει καλά στην εκκλησία και μετά την εκκλησία θα έχει κερασματάκι, μια μπουγάτσα, ένα παγωτό, μια σοκολάτα, μια εκδρομή.

Αυτό βλέπουμε ότι έχει ανταπόκριση το παιδί. Γιατί το παιδί δεν έχει ωριμάσει πνευματικά, δηλαδή δεν έχει γευτεί αυτήν την νοστιμιά που ευφραίνει και την καρδία του ανθρώπου, ο οίνος, και του δίνουμε τέτοια κίνητρα, μισθανταποδοτικά, και κάνει το παιδί το καλό· δεν είναι κακό για το παιδί, το παιδί κερδίζει σ’ αυτή την κατεύθυνση.

Τηρουμένων των αναλογιών, το ίδιο κάνει και ο Θεός.

Στο καλό παιδί κανείς ως γονιός δε λέει τίποτα, διότι αντιλαμβάνεται αυτό το παιδί με την ωριμότητα που έχει την πνευματική ότι ο πατέρας του ό,τι κάνει κι ό,τι έχει όλα είναι δικά του και στον καιρό, το κάθε ένα του επιτρέπει· και καταλαβαίνει εκ πείρας ότι ό,τι δεν του δίνει τώρα, δεν είναι γιατί είναι τσιγκούνης, αλλά γιατί δεν είναι η ώρα του, δεν είναι η στιγμή που θα το ωφελήσει.

Δηλαδή μπορεί ένας να φοβάται τον Θεό, δηλαδή να φοβάται μήπως πάει στην κόλαση, και σου λέει, εγώ δεν θέλω να πάω στην κόλαση· το κάνω αυτό, δεν το καταλαβαίνω, γιατί διαφορετικά ο Θεός μού είπε θα πας στην κόλαση, δεν τον αγαπώ τον Θεό, ας πούμε, αλλά δεν θέλω και το κακό του εαυτού μου.

Σε κάποιες όμως στιγμές ο ίδιος άνθρωπος θέλει και τη μισθαποδοσία. Σου λέει αν κάνετε αυτό, αν θα δώσετε ελεημοσύνη, εγώ το κρατώ αυτό, σε πορτοφόλια μη παλαιούμενα και απ’ όπου κανείς δεν μπορεί να τα κλέψει. Σου λέει καλή δουλειά αυτή, να κάνω και μια επένδυση, ξοδεύουμε τόσα, να κάνουμε και μια επένδυση στον ουρανό.

Άρα τα στάδια υπάρχουν, δεν υπάρχουνε στεγανά, κανείς μπορεί να κινείται, αλλά οπωσδήποτε υπάρχουν κάποιοι τύποι ανθρώπων.

Η αγαθότητα του Θεού όλους αυτούς τους εντάσσει στη Βασιλεία Του και είναι τα φώτα που διαφέρουν αστήρ αστέρος τη λάμψη κι αυτό έχει σχέση με τη δεκτικότητα.

Όχι γιατί ο Θεός δεν θέλει να γίνεις κι εσύ πολύ πλούσιος πνευματικά, αλλά γιατί πας με μικρό σκεύος. Και ανάλογα με το σκεύος, το οποίο είναι η προαίρεσή σου, το γεμίζει, το γεμίζει και χύνεται, αλλά εσύ δεν μπορείς να το απολαύσεις.

Υπάρχει το φως, αλλά δεν μπορείς να το απολαύσεις τη γλυκύτητά του. Αλλά το παρήγορο είναι ότι στην άλλη ζωή, όπως μας λεν οι άγιοί μας, δεν θα καταλαβαίνουμε την απόλαυση εκείνου που έχει περισσότερο φως· γιατί για να το καταλάβεις πρέπει να το έχει γευτεί! Κι επειδή δεν χωράει άλλο μέσα μας χαρά, ευτυχία, γλυκύτητα, από αυτήν που έχουμε, είμαστε πολλοί ευχαριστημένοι και δοξάζουμε τον Θεό, όπως Τον δοξάζει και ο άλλος για τους δικούς του λόγους. Κι εκείνος δεν ξέρει τι απολαμβάνει ο άλλος κτλ.

*Απομαγνητοφώνηση ομιλίας του κ. Τσελεγγίδη από την Ιερά Μονή Παντοκράτορος Μελισσοχωρίου.

ΠΑΤΡΙΑΡΧΗΣ ΒΑΡΘΟΛΟΜΑΙΟΣ: "ΑΓΩΝΙΖΟΜΕΘΑ ΔΙΕΚΔΙΚΟΥΝΤΕΣ...ΟΥΔΕΠΟΤΕ ΥΠΟΧΩΡΟΥΝΤΕΣ ΚΑΙ ΟΥΔΕΠΟΤΕ ΦΟΒΟΥΜΕΝΟΙ"

ΩΡΑΙΟΙ ΛΟΓΟΙ ΤΗΝ ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΩΝ ΜΥΡΟΦΟΡΩΝ ΚΑΙ ΑΔΙΣΤΑΚΤΕΣ ΣΥΜΠΡΟΣΕΥΧΕΣ ΜΕ ΑΙΡΕΤΙΚΟΥΣ ΣΤΟΝ ΕΣΠΕΡΙΝΟ ΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ ΤΟ ΠΑΣΧΑ

Του Παναγιώτη Τελεβάντου

=========

Υπέροχοι οι λόγοι που απηύθυνε ο Οικουμενικός Πατριάρχης την Κυριακή των Μυροφόρων στην Ιερά Μονή Ζωοδόζου Πηγής στο Βαλουκλή που συγκινούν κάθε ορθόδοξη ψυχή - πολλώ μάλλον κάθε ελληνική ορθόδοξη ψυχή.

Τι κρίμα που ο Παναγιότατος αμαυρώνει τους ωραίους αυτούς λόγια με τις ατέλειωτες και προχωρημένες συμπροσεχές με αιρετικούς και αλλόθρησκους.

Δυστυχώς ο Παναγιότατος μετέτρεψε το ορθόδοξο οικουμενικό μήνυμα της Αναστάσεως κατά τον “Εσπερινό της Αγάπης” την Ημέρα του Πάσχα σε οικουμενιστικό εσπερινό και προχωρημένη συμπροσευχή όπου αιρετικοί ενδεδυμένοι την “ιερατική” αυτών στολή διάβαζαν το Ευαγγέλιο σε διάφορες γλώσσες και μπαινόβγαιναν λες και είναι ορθόδοξοι κληρικοί από την Ωραία Πύλη στο Ιερό Βήμα.

Λέγει ο Αγιος Ισαάκ ο Σύρος. Τι νόημα έχει να γκρεμίζουμε την ημέρα με την αργολογία μας ότι χτίζουμε τη νύχτα με την προσευχή;

Κατ’ αναλογίαν! Ποιο νόημα έχουν οι όντως συγκινητικοί λόγοι του Παναγιότατου την Κυριακή των Μυροφόρων που βλέπει τον εαυτό του και τους εν τη Βασιλευούση χριστιανούς ως ακοίμητο φρουρό των σεβασμάτων της πίστης και του Γένους και μας, όταν την Κυριακή του Πάσχα με τις προχωρημένες συμπροσευχές του κατόρθωσε να προκαλέσει την οργή του Θεού με την αδίστακτη καταπάτηση των Ιερών Κανόνων - που απαγορεύουν τις συμπροσευχές με τους αιρετικούς και τους αλλόθρησκους - αλλά και κατασκανδάλισε το ποίμνιο της Εκκλησίας με τις συμπροσευχές που κάνει.

Απολαύστε λοιπόν τα θεολογικότατα και λίαν συγκινητικά λόγια του Παναγιότατου την Κυριακή των Μυροφόρων και θρηνείστε για την παγκάκιστη συνήθεια της συμπροσευχής με αιρετικούς τον εσπερινό της Αγάπης στο Φανάρι.

*****

ΠΑΤΡΙΑΡΧΗΣ ΒΑΡΘΟΛΟΜΑΙΟΣ: "ΑΓΩΝΙΖΟΜΕΝΘΑ ΔΙΕΚΔΙΚΟΥΝΤΕΣ...ΟΥΔΕΠΟΤΕ ΥΠΟΧΩΡΟΥΝΤΕΣ ΚΑΙ ΟΥΔΕΠΟΤΕ ΦΟΒΟΥΜΕΝΟΙ”

Του Νίκου Μαγγίνα

=========================

“Κυριακή των Μυροφόρων και ημείς ευρισκόμεθα ως εις άλλον κήπον εις τον ιερόν τούτον περίβολον της Ιεράς Πατριαρχικής και Σταυροπηγιακής Μονής της Ζωοδόχου Πηγής Βαλουκλή.

Ευρισκόμεθα ενταύθα άρτι συναντηθέντες μετά του Αναστάντος Κυρίου, διότι συνάντησιν μετ᾽ Αυτού αποτελεί εκάστη Θεία Λειτουργία, εις την οποίαν «τον θάνατον του Κυρίου καταγγέλλομεν και την ανάστασιν αυτού ομολογούμεν». Ευρισκόμεθα ενταύθα ουχί μόνον ατενίζοντες δια των οφθαλμών της ψυχής ημών το καινόν μνημείον του εγερθέντος εκ νεκρών Ιησού αλλ' έχοντες προ οφθαλμών και τα μνημεία των επ᾽ ελπίδι αναστάσεως και ζωής αιωνίου κεκοιμημένων πατέρων και αδελφών ημών, αοιδίμων Πατριαρχών, ιεραρχών και ιερομονάχων, υπέρ ων θα τελέσωμεν μετ᾽ ολίγον Τρισάγιον. Ευρισκόμεθα εισέτι πλησίον και των λοιπών αδελφών μας, των ενταύθα αναπαυομένων και αναμενόντων μέχρις ου «ο Κύριος εν κελεύσματι, εν φωνή αρχαγέλλου και εν σάλπιγγι Θεού, καταβήσεται απ᾽ ουρανού, και οι νεκροί εν Χριστώ αναστήσονται πρώτον» (Α´ Θεσ. 4,16). Ευρισκόμεθα ενταύθα ουχί ζητούντες και θρηνούντες νεκρούς, αλλά χαίροντες επί τω χαρμοσύνω μηνύματι της του Κυρίου Αναστάσεως και κηρύσσοντες παρρησία τούτο πάσιν ανθρώποις, μεταδίδοντες άμα και την εξ αυτού αναβλύζουσαν πίστιν και βεβαιότητα ότι «την φθοράν καθείλεν ο κραταιός», ως εψάλλομεν εν τω καθίσματι του Όρθρου. Διότι το μήνυμα της Αναστάσεως, το μήνυμα του κενού τάφου, είναι όντως μήνυμα υπερβάσεως της φθοράς, της εν τω κόσμω εισελθούσης συνεπεία της αμαρτίας και οδηγούσης τον άνθρωπον εις την απώλειαν και την εξαφάνισιν.

Ο κίνδυνος ούτος της σοβούσης φθοράς ταλανίζει μεγάλως τον άνθρωπον, ο οποίος αντιλαμβάνεται μεν αυτόν, αδυνατεί όμως πολλάκις να συλλάβη το αληθές αίτιον της φθοράς, και ως εκ τούτου εκδαπανάται εις ματαίας προσπαθείας δια την ανάσχεσιν και αποτροπήν αυτής, αντί να στρέφεται προς τον καθελόντα την φθοράν Αναστάντα Κύριον ημών Ιησούν Χριστόν. Ημείς όμως πιστεύοντες ακραδάντως ότι ο κραταιός Κύριος δεν καθείλε την φθοράν μόνον εν τοις του Άδου ταμείοις, αλλά καταργεί ταύτην και εις την καθ᾽ ημέραν ημών ζωήν και πορείαν, μένομεν ενταύθα «εδραίοι και αμετακίνητοι» (Α´ Κορ. 15, 58), «ποτέ από το χρέος μη κινούντες», όπως θα έλεγε και ο ποιητής, εργαζόμενοι και αγωνιζόμενοι να διαφυλάξωμεν όσα μας εκληροδότησαν οι αιώνες και οι πατέρες μας, να διαφυλάξωμεν ακέραιον τον θησαυρόν της μαρτυρικής Μεγάλης Εκκλησίας της Κωνσταντινουπόλεως και του ευσεβούς Γένους μας, να διαφυλάξωμεν την αρχοντιάν και την ευποιΐαν των προγόνων μας, η οποία εκδηλούται και εκφράζεται έως της σήμερον και δια του λαμπρού και περικαλλούς αυτού Καθολικού της Ιεράς Πατριαρχικής Μονής του Βαλουκλή αλλά και δια των λοιπών ευαγών καθιδρυμάτων.

ΠΗΓΗ:

Φως Φαναρίου

ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ Ο ΑΜΥΝΤΕΩ

ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ Ο ΑΜΥΝΤΕΩ

Του Βασίλη Χαραλάμπους

=============

Όταν ματάρθε η νυχτιά

κι η σιγαλιά είχε πλέον βασιλεύσει

καταμεσίς στους δύο τους στρατώνες,

ο Αλέξανδρος ο του Αμύντα γυιός

ο Μακεδόνων βασιλεύς και στρατηγός,

ιππεύς στους Αθηναίους πάει

κρυφά μονάχα να τους πει

ότι ο Μαρδόνιος αχάραδα τη μάχη αρχινά

ζητώντας μόνο αν νικήσουν

να λευτερώσουν και αυτόν

και διαλαλεί περίτρανα

‘‘αυτός γαρ Έλλην γένος ειμί τωρχαίον

και αντ’ ελεύθερης δεδουλωμένην

ουκ αν θέλοιμι οράν την Ελλάδαν’’

και θαρρώ πως τόσο περίτρανα

ετούτο διαλαλούσε

πιότερο για τους κατοπινούς

γνώρα για νάχουνε κι αυτοί

πως οι αρχαίοι εκείνοι Μακεδόνες

Έλληνες εισί το γένος.

‘‘Aυτός γαρ Έλλην γένος ειμί τωρχαίον…’’ Ηρόδοτος, Ιστορία Θ, 44-45

(Από την ποιητική Συλλογή «Αρμίδι»)

ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΣΕ ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΠΑΛΙΟΥ ΜΟΥ ΜΑΘΗΤΗ

ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΣΕ ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΕΝΟΣ ΠΑΛΙΟΥ ΜΟΥ ΜΑΘΗΤΗ

Του Παναγιώτη Τελεβάντου

===========

Αγαπητέ Χρυσόστομε,

Σε ευχαριστώ θερμά για την αγάπη και τη χαρά της επικοινωνίας.

Ασφαλώς και σε θυμάμαι παρόλον ότι - όπως μου αναφέρεις στην ηλεκτρονική επιστολή σου - δεν έχεις κάτι ιδιαίτερο για να μου θυμίσεις από την παρουσία σου στο σχολείο. Ισως κάποια αξιόλογα χαρακτηριστικά της προσωπικότητάς σου να έχουν εντυπωθεί ανεξίτηλα στη μνήμη μου χωρίς προφανώς να το έχεις αντιληφθεί.

Επί της ουσίας της επιστολής.

Σε συγχαίρω θερμότατα, επειδή έχεις το θάρρος να καταστρέψεις ένα είδωλο που ΔΕΝ υπάρχει, που ΔΕΝ μπορεί να υπάρξει, αλλά και αν υπήρχε ΔΕΝ θα μας βοηθούσε σε τίποτα εκτός από το να μας δώσει απάντηση στο ερώτημα του Θεού ως αιτίας της δημιουργίας του κόσμου.

Οπως πολύ σωστά μου γράφεις. Ακόμη και αν υπήρχε αυτός ο Θεός θα μας ήταν αδιάφορο.

Αλλο Θεό αναζητείς.!

Τον αληθινό Θεό που υπάρχει, που μπορείς να συναντήσεις, να αισθανθείς δίπλα σου, να του μιλάς και να σε ακούει, να τον βλέπεις σε κάθε στιγμή της ζωής σου και να τον αισθάνεσαι μέσα στην κάθε λεπτομέρεια της προσωπικής και οικογενειακής σου ζωής.

Αυτός ο Θεός είναι ο Χριστός και είναι ο μόνος αληθινός Θεός.

Οποιο άλλο Θεό έχεις υπόψη σου από τα βιβλία που διάβασες ΔΕΝ είναι Θεός αλλά αποκύημα της φαντασίας.

Πολύ και έκανες και τον γκρέμισες.

Είναι είδωλο και ο Θεός που πιστεύουμε είναι ειδωλοκλάστης.

Επομένως κινήθηκες ήδη προς την ορθή κατεύθυνση.

Βρήκες με τα διαβάσματά σου ένα χαλόσπιτο. Επιδιορθώσεις δεν σηκώνει. Είναι παμπάλαιο και προπαντός οικοδομήθηκε πάνω σε σαθρά θεμέλια.

Η πρώτη δουλειά που πρέπει να κάνεις επομένως είναι να το γκρεμίσεις και να ανασκάψεις τους θεμελιούς.

Μην αφήσεις τίποτα. Γκρέμισε τα όλα.

Ευτυχώς! Ο Θεός των φιλοσόφων δεν υπάρχει.!

Αφού λοιπόν το γκρέμισμα το έκανες ή συνεχίζεις μεθοδικά να το κάνεις ΕΝΑ σου μένει: Να αρχίσεις να κτίζεις νέο οικοδόμημα στο άδειο οικόπεδο.

Αλλά όπως κάθε άλλο οικοδόμημα, έτσι κι αυτό που θέλεις - και που πρέπει - να χτίσεις, χρειάζεται αρχιτέκτονα, πολιτικό μηχανικό, εργολάβο και ειδικούς τεχνίτες.

Ολους αυτούς θα τους βρεις στην Εκκλησία, επειδή η Εκκλησία είναι το Σώμα του Χριστού και ο Χριστός η Κεφαλή Της.

Αντί λοιπόν να σου συστήσω κάποιο βιβλίο για να σε βοηθήσει στην αναζήτησή σου - όπως μου ζητάς με την ηλεκτρονική επιστολή σου - νομίζω ότι καλόν είναι να πας σε κάποιο που γνώρισε το Χριστό προσωπικά για να μπορέσει να σε βοηθήσει να τον ανακαλύψεις μέσα σου.

Διψάς την παρουσία του Θεού, αγαπητέ Χρυσόστομε, αλλά μου ζητάς να σου πω τις ιδιότητες του απεσταγμένου νερού, τη σημασία του νερού για την ύπαρξη της ζωής, για τη χημική του σύσταση, κτλ..

Υπάρχουν πολλά βιβλία που μπορεί να σε βοηθήσουν να μάθεις για το νερό, αγαπητέ Χρυσόστομε, αλλά εσύ θέλεις να ξεδιψάσεις.!

Γι’ αυτό καλύτερα αντί για βιβλία πρέπει να σου πω πού βρίσκεται η πηγή του κρυστάλλινου νερού που έχεις ανάγκη να ξεδιψάσεις.

Χωρίς καμιά υπερβολή θα μπορούσα να γράψω ολόκληρο σύγγραμμα για να απαντήσω τις ανησυχίες και τα ερωτήματα που σε απασχολούν, που έθεσες υπόψη μου με την ηλεκτρονική επιστολή σου, αλλά αυτό δεν ξέρω αν θα σε βοηθούσε σε κάτι.

Στράφηκες κοντά μου με το θάρρος μιας παλιάς γνωριμίας, αφού υπήρξα δάσκαλός σου των θρησκευτικών, πριν δυο δεκαετίες, αλλά εσύ, αγαπητέ Χρυσόστομε, μου ζητάς να σου μιλήσω για πράγματα που άκουσα με τα αυτιά των άλλων, που είδα με τα μάτια των άλλων και που περιγράφω με τις εμπειρίες άλλων. Των αληθινών Αγίων! Των μόνων αληθινών θεολόγων.

Μου γράφεις συγκεκριμένα:

“primary influence during my study came from Thomas Aquinas proofs, Anselm’s argument, Spinoza’s and Kant’s view on God, Bertrand Russell, Bulgakov’s Master, H.L. Mencken’s treatise, C.S. Lewis, the four horsemen (Hitchens, Harris, Dennet, Dawkins) Dinesh D’Souza, William Lane Graig and as secondary developments in science.”

Ο Θεός των φιλοσόφων και θεολόγων της Δύσεως ποτέ δεν υπήρξε, αγαπητέ Χρυσόστομε.

Ηταν επινόηση των αναζητήσεων της σκέψης των ανθρώπων - σοφών αν θέλεις ανθρώπων - που γύρευαν στο βουνό δελφίνια και λιοντάρια στη μέση του πελάγου.

Επειδή είσαι εικόνα του Θεού σε παρακαλώ να ψάξεις να βρεις το Θεό εκεί που υπάρχει. Μέσα σου. "Η Βασιλεία του Θεού βρίσκεται μέσα μας", είπε ο Χριστός.

Αλλά δεν υπάρχει καλύτερος τρόπος να δει κανείς το φως του ήλιου χωρίς να τυφλωθεί παρά διά αντανακλάσεως. Να τον γνωρίσει μέσα από τη ζωή ανθρώπων που ζουν αληθινά το Χριστό.

Επιφυλάσσομαι, συν Θεώ, λίαν προσεχώς, να σου συστήσω κάποια πρόσωπα που γνωρίζουν το Θεό από εμπειρία για να δεις με τα μάτια σου, να ακούσεις με τα αυτιά σου και να βάλεις τα χέρια σου στο μυστήριο του Χριστού του μόνου αληθινού Θεού, αυτόν που ποθεί η ψυχή σου να συναντήσει.

Στην πορεία σου προς το Εμμαούς δεν χρειάζεσαι κάποιον άσχετο με το φως Τελεβάντο, αλλά ένα άγιο άνθρωπο που λάμπει από την αντανάκλαση του Φωτός του Χριστού, που έπαθε - δεν έμαθε από βιβλία - τα θεία.

Με πολλή αγάπη και εκτίμηση,

Παναγιώτης