Saturday, December 16, 2017

ΑΝΤΙΡΡΗΣΕΙΣ ΣΤΙΣ ΠΛΑΝΕΜΕΝΕΣ ΠΕΠΟΙΘΗΣΕΙΣ ΤΩΝ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΩΝ κ. ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ ΣΤΑΜΟΥΛΗ ΚΑΙ κ. ΗΡΑΚΛΗ ΦΙΛΙΟΥ Β΄


ΑΝΤΙΡΡΗΣΕΙΣ ΣΤΙΣ ΠΛΑΝΕΜΕΝΕΣ ΠΕΠΟΙΘΗΣΕΙΣ ΤΩΝ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΩΝ κ. ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ ΣΤΑΜΟΥΛΗ ΚΑΙ κ. ΗΡΑΚΛΗ ΦΙΛΙΟΥ

Β΄

Του Παναγιώτη Π. Νούνη, θεολόγου
=====

Ξεδιπλώνω με δέκα επισημάνσεις την σκέψη μου βήμα-βήμα και σημείον-σημείον ώστε να  αποσαφηνισθούν μερικά πράγματα:

1.)Στην Ορθόδοξη Εκκλησιολογία και στην Ιστορία των Δογμάτων ή, και την ιστορία των Συνόδων, γνωρίζουμε αντικειμενικώς ότι, οι αγίες Οικουμενικές και Τοπικές Σύνοδοι στα κυρίως θεολογικά και δογματολογικά ζητήματα και θέματα που τους απασχόλησαν συνοδικώς, ούτε ατέλεια υφίστατο, ούτε λάθη, πολλώ μάλλον δεν υπήρξαν παραλείψεις

2.) Και αυτό αποδεικνύεται ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΙΚΑ μέσα από τα όσα σεσωζόμενα Πρακτικά των αγίων Οικουμενικών και Τοπικών Συνόδων και την ετεροχρονισμένη επικύρωση αυτών υπό άλλων ομοτίμων και ισοτίμων Συνόδων. 

3.) Ασφαλιστική δικλείδα της κάθε αγίας Οικουμενικής και Τοπικής Συνόδου ήτο διάσημες και επιφανείς φωτισμένες και θεοφόρες αγιασμένες εκκλησιαστικές προσωπικότητες.

4.) Μόνο απ’ αυτό το τελευταίο συνοδικό κριτήριο να καταπιαστεί κανείς, και να προσπαθήσει να ανακαλύψει ποιος από τους δέκα Προκαθημένους είναι η φωτισμένη η απλανής και η θεοφόρα εκκλησιαστική προσωπικότητα,  θα αντιληφθεί αρίστως την μεγίστη τραγωδία και την ληστρικότητα της Συνόδου.

5.) Βέβαια ο Σταμούλης και οι συν αυτώ πιστεύουν σχετικοποιούν και θεωρούν εσφαλμένα ότι και οι αγίες Οικουμενικές Σύνοδοι, διηνήργησαν σφάλματα!...

6.) Π.χ.: Εξορθολογικοποιούν κακόδοξα την Πατερική Θεολογία των Συνόδων. Αυτή είναι μια λουθηροκαλβινική και προτεσταντική προσέγγισης ή και αθεολόγητη σχετικοποίηση των αγίων Συνόδων. Πιθανολογούν θεολογικώς και θεολογούν πιθανολογικώς και ορθολογικώς, όπως λ.χ.  μας διδάσκουν, ότι η Αγία Ε΄ Οικουμενική Σύνοδος με τους 165 θεοφόρους Πατέρες, κακώς κατεδίκασαν ως αιρετικόν και δή μετά θάνατον τον Αιρεσιάρχη Ωριγένη διότι παρεμβλήθη ο Καισαροπαπισμός του Αυτοκράτορος Ιουστινιανού. Υπονομεύουν, μάλλον, μέσω της φιλοσοφικής αρχής του Σχετικισμού, δηλαδή, το ορθοδόξως και απλανώς θεολογείν, των θεοφόρων Πατέρων, διά των Οικουμενικών και Τοπικών Συνόδων. 

Τα ίδια και ταυτόσημα σχετικιστικά καμώματα διενεργεί και ο καθηγητής Γ. Μαρτζέλος στα περί της καταδίκης του Μονοφυσιτισμού εκ της Δ΄ Οικουμενικής Συνόδου. Ανέλαβαν μερικοί εργολαβικῶς «μεταπατερικοί» ή «σχετικοποιούντες» ακαδημαϊκοί Δογματολόγοι, με οδηγίες του «μεγάλου Σχετικιστού» και Κανονολόγου Οικουμενικού Πατριάρχη κ. Βαρθολομαίου, δηλαδή να σχετικοποιήσουν την ιερά παράδοση περί των αγίων Οικουμενικών Συνόδων και δη να σχετικοποιήσουν και να εξορθολογικοποιήσουν τις απλανείς αγιοπνευματικές αποφάσεις των.

7.) Τι μας διδάσκει η Φιλοσοφική Αρχή του Σχετικισμού; Μας διδάσκει το επόμενο πάγιο δηλωθέν και ορισθέν: ότι καμμία δήλωση δεν είναι αληθής για όλους παντού και πάντοτε. Η στυγνή και άλογη σχετικοποίηση δηλαδή παντός επιστητού πράγματος. Βέβαια αυτό που υποφώσκει αδιόρατα στην εν λόγω φιλοσοφική αρχή, είναι, ότι όποιος την υιοθετεί αδιάκριτα ως φιλοσοφικο-θεολογικό εργαλείο η ίδια η δήλωση της αρχής έρχεται σε άμεση αντίφαση με τον εαυτό της. Δηλαδή η υϊοθέτηση της δηλώσεως του Σχετικισμού μας οδηγεί με μαθηματικο-λογική ακρίβεια στην άρνηση της πιο πάνω δηλώσεως-ορισμού της αρχής. Η εν λόγω φιλοσοφική αρχή με την δήλωση της αυτοκαταργεί τον εαυτό της και είναι ένα κλασικό αυτοαναιρούμενο επιχείρημα.

8.) Αν υποθέσουμε λόγου χάριν, ότι: πράγματι υφίσταντο θεολογικά ή και δογματολογικά σφάλματα, στις αγίες Οικουμενικές και Τοπικές Συνόδους, τούτο θα σήμαινε αυτόματα, ότι οι εν λόγω Σύνοδοι δεν θα είχαν καθόλου την επιστασία του αγίου Πνεύματος που ενεργεί δια των πνευματικών αντανακλαστικών και την αγαστή συνεργεία των φωτισμένων και θεοφόρων Πατέρων. Και ως τελεσίδικο επιστέγασμα δεν θα τις τιμούσαμε ως αγίες Συνόδους στην Λειτουργική μας ιερά Παράδοση ούτε και θα επαραπέμπαμε με χριστιανική συνέπεια στις απλανείς και ορθόδοξες Συνοδικές αποφάσεις των, διότι, θα ήτο προφανώς κακόδοξες αποφάσεις. Εικάζω ότι άπαντες (οικουμενιστές και αντιοικουμενιστές) θα συμφωνούν με τα προειρρημένα υποθετικά και νοητικά πειράματα.

9.) Συνεπώς, αν και μόνον αν υφίστανται αποδεδειγμένα τινά λάθη, ατέλειες και παραλείψεις στην «Πανορθόδοξη Σύνοδο» του Κολυμπαρίου, τούτο είναι (αυτό)δηλωτικό ως ισχυρό θεο-λογικό επιχείρημα κατά της ληστρικότητας της Συνόδου. Υπάρχουν όμως πάμπολλοι ορθόδοξοι και έγκριτοι Επίσκοποι, ακαδημαϊκοί Καθηγητές, Δογματολόγοι, Πατρολόγοι, Θεολόγοι, Γέροντες, Μοναχοί και Λαϊκοί όπου μας αποδεικνύουν συστηματικά και μεθοδικά τα σωρηδόν σφάλματα της λεγομένης Συνόδου.

10.) Και αν ο Ματσούκας, ο Σταμούλης, ο Μαρτζέλος, ο Πέτρου, ο Κωνσταντίνου, η Κούκουρα, ο Σαββάτος, ο Ελπιδοφόρος, ο Βαρθολομαίος και ο Ζηζιούλας, έχουν το δικαίωμα(;!) να σχετικοποιούν τα τω όντι γνήσια ορθόδοξα και απλανή Συνοδικά αποφασισθέντα των αγίων Οικουμενικών και Τοπικών Συνόδων, πώς δεν έχει το  αναφαίρετο δικαίωμα ο Κλήρος και ο Λαός, να υπονομεύσει, να σχετικοποιήσει, να απαξιώσει και εν τέλει να καταδικάσει απόλυτα τα κακόδοξα αποφασισθέντα της Συνόδου της Κρήτης. Και να στιγματίσει αυτήν ως «ντέ φάκτο» διαβόητην Ληστρικήν Σύνοδο των ληστάρχων Προκαθημένων.

Επισημαίνω: πρόκειται για σημαίνουσα λογική αντίφαση να ισχύουν και οι δύο θεολογικές πεποιθήσεις των οικουμενιστών. Δεν είναι λογικά δυνατόν να ισχύουν ταυτόχρονα και οι δύο θέσεις πεποιθήσεις-απόψεις των. Δεν αντιλαμβάνονται άραγε την μεγίστη αντιφατικότητα και τον παραλογισμό των δηλώσεων τους;

(Συνεχίζεται)

ΠΗΓΗ

«ΑΠΟΛΟΓΗΤΙΚΑ», http://apologitikaa.blogspot.com.cy/

No comments:

Post a Comment