Friday, July 21, 2017

ΒΙΒΛΙΟΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΤΗΣ ΛΑΪΚΗΣ ΔΟΓΜΑΤΙΚΗΣ ΠΑΝΟΠΛΙΑΣ ΤΟΥ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΓΟΡΤΥΝΟΣ κ. ΙΕΡΕΜΙΑ ΜΕΡΟΣ Β΄


ΒΙΒΛΙΟΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΤΗΣ ΛΑΪΚΗΣ ΔΟΓΜΑΤΙΚΗΣ ΠΑΝΟΠΛΙΑΣ ΤΟΥ  ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΓΟΡΤΥΝΟΣ κ. ΙΕΡΕΜΙΑ

ΜΕΡΟΣ Β΄

Του κ. Παναγιώτη Π. Νούνη, Θεολόγου
=====

Επισκόπου Ιερεμίου Φούντα, Η ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΠΙΣΤΗ ΜΑΣ (ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΝ 2017), Δημητσάνα-Μεγαλόπολις, Έκδοσις:  Ιερά Μητρόπολις Γόρτυνος και Μεγαλοπόλεως, σσ. 544.

ΚΡΙΤΙΚΑ ΣΧΟΛΙΑ ΣΤΟ ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΠΕΡΙ ΤΗΣ ΛΗΣΤΡΙΚΗΣ ΣΥΝΟΔΟΥ ΤΗΣ ΚΡΗΤΗΣ
____________

Θα εστιάσω κριτικά σε ένα πρώτο σημείον στις σελ. 67-73:

Στο ζήτημα που αναπτύσσει ο σεβασμιώτατος περί της Συνόδου στο Κολυμπάριον. Ο άγιος Γόρτυνος περί αυτής της αμφιλεγόμενης και ιδιότυπης Συνόδου στην Κρήτη μας παραπέμπει πολύ ορθά και Εκκλησιολογικά στις αποφάσεις που έλαβε η Ελλαδική Εκκλησία εν Συνόδω τον Μάϊον του 2016. Όπου εκεί ως γνωστόν αποφασίστηκε εν Συνόδω ότι οι «Ετερόδοξες Εκκλησίες και Ομολογίες» δεν είναι η Μία Αγία και Αποστολική Εκκλησία όπου οι ορθόδοξοι ομολογούμε επτάκις της ημέρας στο Σύμβολον της Πίστεως, αλλά ότι είναι αιρετικοί.

Βέβαια επειδή εμείς οι νεώτεροι είμεθα προφανώς οι ιστορικοί του παρόντος αλλά και του μέλλοντος, να υπενθυμίσουμε, ότι οι αντιπροσωπεία των 25 Ελλαδιτών Ιεραρχών όπου συμμετείχε στην εν λόγω ψευδοΣύνοδο ανέτρεψε κακήν-κακώς και πραξικοπηματικά τις εν Ελλάδι Συνοδικές αποφάσεις του Μαΐου. Για ποιο λόγο έγινε αυτό το δαιμονικό ολίσθημα; Πρόκειται για την μελανώτερη σελίδα της σύγχρονης Εκκλησιαστικής ιστορίας της Εκκλησίας της Ελλάδος.

Κατ’ ακρίβειαν άπαντες (και οι 24) οι  Ελλαδίτες Ιεράρχες, πλήν ενός, του Μητροπολίτου Ναυπάκτου κ. Ιεροθέου συνυπέγραψαν στο Κολυμπάριο τινά κακόδοξα αποφασισθέντα και αιρετίζοντα κείμενα και ειδικά το σημείο, όπου οι αιρετικοί αναγνωρίζονται, Συνοδικά και Εκκλησιαστικο-ιστορικά, και πλέον επίσημα εντός «Πανορθοδόξων» Συνοδικών αποφασισθέντων, ως «Ετερόδοξες Εκκλησίες και Ομολογίες».

Τα ανεπίσημα και εξωθεσμικά κακόδοξα, πραχθέντα γραφθέντα και λεχθέντα, γιατί επισημοποιήθησαν με θεσμοθέτηση; Η (παν)Μοιχειανική πολύ-αίρεσις του α-θεολόγητου Συγκρητισμού μέσω των διαθρησκειακών ή διαχριστιανικών συναντήσεων για ποιο λόγο ανυψώθηκαν και ισοτιμήθηκαν σε επίσημα Γαμικά δεσμά; Είναι δυνατόν να επισημοποιηθεί μία παράνομη εξωσυζυγική σχέση; Είναι δυνατόν να θεσμοθετηθεί και να επισημοποιηθεί το «Μυστήριον της Μοιχείας»;

Είναι δυνατόν η Ορθόδοξη Καθολική Εκκλησία να αναγνωρίζει εν Συνόδω (και δή Πανορθόδοξα) την ιστορική ονομασία (άνευ ή με στοιχεία εκκλησιαστικότητος;) ετέρων εκκλησιών-ομολογιών όπου ετεροδιδασκαλούν; Η ετεροδοξία ή ετεροδιδασκαλία τι μέρος του λόγου είναι σύμφωνα με το ιερό Ευαγγέλιο; Προφανώς αίρεσις και κακοδοξία.

Για την Ορθόδοξη Καθολική Εκκλησία, λοιπόν, και σύμφωνα με την ιερά Παράδοση των Προφητών, των Αποστόλων και των αγίων Πατέρων δύο πράγματα δύνανται να αναγνωρισθώσι εν ιερά διακρίσει: Είτε η ορθοδοξία, είτε η κακοδοξία της αποφάσεως. Είτε το ιερό, είτε το βέβηλον της αποφάσεως. Είτε το απλανές, είτε το πλανεμένο της αποφάσεως.

Συνεπώς για τέτοιο παράδοξο ή αν θέλετε για τέτοιο παγκακόδοξο συνοδικό αποφασισθέν (η ιστορική αναγνώρισις των «Ετεροδόξων Εκκλησιών») τι ακριβώς πρέπει να ισχύει απ’ τις προειρημένες επιλογές μας;

Δηλαδή σύσσωμη η ελλαδική αντιπροσωπεία των εικοσιτεσσάρων Συνοδικών Ιεραρχών επρόσβαλε κακόδοξα, εξάπαντος αντιΣυνοδικά και αντιΚανονικά, την εν Συνόδω Ελλαδική απόφαση που επάρθην ομόφωνα κατά τον Μάϊον. Η κακόδοξη ενέργεια αυτή, επειδή έρχεται σε άμεση αντίφαση με τα πρότερα ορθόδοξα Συνοδικά αποφασισθέντα, σύμφωνα με την Πατερική Θεολογία, η εν λόγω αποκλίνουσα ενέργεια εμπίπτει στην Αίρεση της Γνωσιμαχίας. Συνεπώς αναζωπυρούται εντός της Εκκλησιαστικής Ιεραρχίας και Ιστορίας η αίρεσις των νεοΓνωσιμάχων ή νεοΓνωστικών Ιεραρχών.

Πέραν του ότι συνυπέγραψαν, ληστρικώς, κακόδοξα κείμενα όπου υφίσταται έντονα το άρωμα του Διαχριστιανικού Συγκρητισμού ή, και πολύ-αιρετικού Οικουμενισμού, όσοι Ιεράρχες διενήργησαν τέτοιο αποτρόπαιο και φρικτότατο Εκκλησιαστικό έγκλημα έπεσα σε στυγνότατες κακοδοξίες, και είναι υπόδικοι πλέον ενώπιον του Βασιλείου Ιερατεύματος, διότι τούτο έγινε κατά βάση από έλλειμα Συνοδικότητος. Δηλαδή από δεσποτική απαξίωση εκ μέρους των Επισκόπων μας για την από Θεού βούληση του Κλήρου και του Λαού Του.

Το θετικό της εν λόγω βιβλιογραφικής παρουσίασης, είναι ότι ο μητροπολίτης Γόρτυνος, ομολογεί ρητώς, ότι ταυτίζεται απόλυτα με τις ορθόδοξες και παραδοσιακές θέσεις του μητροπολίτου Ναυπάκτου. Αυτό είναι ιδιαίτερα ευχάριστο άγγελμα και σημαντικό μήνυμα πρός κάθε κατεύθυνση.

Ο σεβ. κύριος Ιερεμίας, μας παραπέμπει επίσης, αντικειμενικά, σε ένα μεγάλο απόσπασμα από την εγκύκλιο της Ιεράς Συνόδου «Προς τον Λαό».

Σ’ αυτήν την Εγκύκλιο, γίνεται φανερώτατο ότι χωρίς κάν να μελετηθεί σε βάθος, το ζήτημα της Συνόδου της Κρήτης, χωρίς κάν να εξετασθούν σοβαρά τα όποια ορθόδοξα ή και κακόδοξα αποφασισθέντα της και να παρθούν με επιφύλαξη κάποιες πρώτες εν Συνόδω αποφάσεις προς το Λαό του Θεού, η εν λόγω Εγκύκλιος προκαταλαμβάνει το Χριστεπώνυμο πλήρωμα με την μηδαμινή αξιολόγηση των ληστρικών αποφασισθέντων, και ομολογεί και παραδέχεται την «Πανορθόδοξη» Σύνοδο της Κρήτης ως δήθεν «Μεγάλη και Αγία» Σύνοδο. Ενώ η αντικειμενική πραγματικότητα είναι άκρως διαφορετική αφού υφίσταντο σφόδρα ηχηρές διαμαρτυρίες και αλαλαγμοί από Κλήρο και Λαό εις ολόκληρη την οικουμένη. Τα ίδια και απαράλλακτα βήματα, σημειωτέον, διενήργησε και η ιερά Αρχιεπισκοπή Κύπρου με ταυτόσημη ληστρική και προπαγανδιστική Εγκύκλιο προς τον Λαό.

Η εν λόγω ληστρικότατες Εγκύκλιοι προς τον Λαό του Θεού αμφοτέρων των τοπικών Εκκλησιών (Κύπρου και Ελλάδος) αφήνουν σκόπιμα να εννοηθεί, ότι δήθεν ανάμεσα στα επίσημα αποφασισθέντα της Συνόδου των Οικουμενιστών Προκαθημένων έγινε τάχα μου και η Συνοδική αναγνώρισις, ως Οικουμενικών Συνόδων, οι εν λόγω Η΄ και Θ΄ Οικουμενικές Σύνοδοι των αγίων Θεοφόρων Πατέρων Μεγάλου Φωτίου και Γρηγορίου του Παλαμά.

Τούτο, είναι ένα μεγάλο διαβολικώτατο ψεύδος και μία μεγίστη προπαγανδιστική απάτη, ώστε να ριχθεί στάκτη στα μάτια του Λαού του Θεού, διότι η εν λόγω επισήμανση γέγονε μέν αλλά περιλαμβάνει και άλλες Συνόδους της Τουρκοκρατίας που από κανένα δεν θεωρούνται ως οικουμενικές ώστε να μειώνεται το κύρος των εν λόγω δύο συνόδων.

Η συνοδικότητα μπορεί πράγματι να υπηρετεί την ενότητα της Εκκλησίας αλλά σύμφωνα με την αντικειμενική Εκκλησιαστική πραγματικότητα αντί στην εν λόγω ιδιότυπη Σύνοδο να επιτευχθεί και να φανερωθεί η Εκκλησιαστική ενότητα εφανερώθη κάτι το αντιστρόφως ανάλογο, δηλ. η μεγίστη διαιρετότης, και επαπειλούνται οφθαλμοφανώς διαιρέσεις, συγκρούσεις, διωγμοί και σχίσματα εξ αιτίας κυρίως των αιρετικών αποφάσεων.

Ο σεβασμιώτατος κ. Ιερεμίας συμμετείχε στην γνωστή Επιστημονική Θεολογική Ημερίδα όπου διοργανώθη από την ιερά Μητρόπολη Πειραιώς και άλλες Μητροπόλεις όπου ομόφωνα αποφασίσθηκε από Επισκόπους Κληρικούς και Λαϊκούς ότι η εν λόγω «πανορθόδοξη σύνοδος» θα ήτο και είναι μία ακόμη Ληστρική Σύνοδος, ανάμεσα σε τόσες άλλες. Δυστυχώς, στο εν λόγω Κατηχητικό τομίδιο του σεβασμιώτατου δεν γίνεται ουδεμία αναφορά περί αυτών των σημαντικώτατων αποφάσεων. Γιατί άραγε; Μήπως σε μία επόμενη επανέκδοση θα πρέπει να προστεθώσι και μερικές απλανείς και ορθόδοξες θέσεις από τα αποφασισθέντα της εν λόγω Επιστημονικώτατης Ημερίδας σεβασμιώτατε;

(Συνεχίζεται)

  • Δείτε την ΟΛΟΚΛΗΡΗ εδώ εδώ και εδώ σε PDF Google Drive και DOCS.

ΠΗΓΗ:

Ιστολόγιον «ΑΠΟΛΟΓΗΤΙΚΑ», http://apologitikaa.blogspot.com.cy/2017/07/2017-544.html

No comments:

Post a Comment