Thursday, July 27, 2017

Η ΟΡΘΗ ΕΝΝΟΙΑ ΤΗΣ ΑΠΟΤΕΙΧΙΣΗΣ



Η ΟΡΘΗ ΕΝΝΟΙΑ ΤΗΣ ΑΠΟΤΕΙΧΙΣΗΣ

Του Παναγιώτη Τελεβάντου
=====

Διαβάσαμε στο ιστολόγιο “Ακτίνες”:

“π. ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΣ ΓΚΟΤΣΟΠΟΥΛΟΣ είπε...
Πού και πότε ο Μητροπολίτης Πατρών Χρυσόστομος κήρυξε «δημοσίᾳ … καὶ γυμνῇ τῇ κεφαλῇ ἐπ᾿ ἐκκλησίας» «αἱρεσίν τινα, παρὰ τῶν ἁγίων Συνόδων ἢ Πατέρων κατεγνωσμένην», ώστε να ασκήσω το κανονικό δικαίωμα που παρέχει η Εκκλησία σε πρεσβύτερο να διακόψω το μνημόσυνό του;
Ποτέ και πουθενά!

Αντιθέτως, ο λόγος του είναι καθ’ όλα Ορθόδοξος και ουδέποτε είπε ή ενήργησε τι οικουμενιστικό, παρά το γεγονός ότι έχει προκληθεί κατ’ επανάληψη (βλ. ομιλία του στην Κυριακή της Ορθοδοξίας, 2013, στο ΘΕΟΔΡΟΜΙΑ, ΙΕ, τ. 1, σ. 67-71).

Ο 15ος κανόνας δεν δίνει στον πρεσβύτερο το δικαίωμα διακοπής του μνημοσύνου όταν ο επίσκοπος δεν αγωνίζεται με τον τρόπο που αυτός (ο πρεσβύτερος) θέλει, αλλά ΜΟΝΟ όταν ο επίσκοπος κηρύσσει αίρεση συνειδητά και απροκάλυπτα («γυμνή τη κεφαλή») ενώπιον του λαού («επ’ εκκλησίαις»).

Πολύ ορθά θέτει το θέμα ο ευλαβής πρεσβύτερος π. Αναστάσιος Γκοτσόπουλος. ΜΟΝΟΝ τότε, λέγει, επιτρέπεται η διακοπή του μνημοσύνου του οικείου επισκόπου αν κηρύττει “γυμνή τη κεφαλή κατεγνωσμένη αίρεση επ’ εκκλησίαις.” Και όχι επειδή δεν διακόπτει το μνημόσυνο της Ιεράς Συνόδου της Εκκλησίας της Ελλάδος ή του Πατριάρχη ή επειδή δεν αποδύεται σε σκληρούς αγώνες εναντίον της αίρεσης. Αν δεν κηρύττει "γυμνή τη κεφαλή αίρεση" η διακοπή του μνημοσύνου του είναι αντικανονική.

Ευχαριστούμε τον εγκρατή της θεολογίας και των Ιερών Κανόνων π. Αναστάσιο Γκοτσόπουλο επειδή ξεκαθάρισε το αμφιλεγόμενο στις μέρες μας θέμα.

*****

Ιδού, όμως, και ένα δεύτερο εύγλωττο κείμενο που, επίσης, ξεκαθαρίζει πολλές πτυχές της Αποτειχίσης.

Γράφει ο κ. Παναγιώτης Νούνης στο ιστολόγιο “Απολογητικά” (ΠΗΓΗ: Ιστολόγιον «ΑΠΟΛΟΓΗΤΙΚΑ», http://apologitikaa.blogspot.com.cy/2017/07/blog-post_54.html): 

“Η ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΤΗΣ ΚΥΠΡΟΥ ΩΣ ΗΜΙΕΘΝΑΡΧΟΥΣΑ ΜΗΤΡΙΑ ΚΑΙ Η ΑΝΑΓΚΗ ΤΗΣ ΙΕΡΑΣ ΑΠΟΤΕΙΧΙΣΕΩΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΙΡΕΣΗ

Μέρος Α΄

Ήγγικε ο καιρός, ίσως, για μία συντεταγμένη εν Κύπρω Εκκλησιαστική αγία ανυπακοή κατά των αιρετιζόντων Ιεραρχών κ.ά. αναξίων Κληρικών, ένα πρώτο είδος ιεράς Αποτειχίσεως, κατά των «ορθοδόξων» Οικουμενιστών και δή κατά της πολύ-αίρεσης του Συγκρητισμού. Αρκετά χρόνια, ανεχόμαστε,  άχρι καιρού, την διαστροφή και την αλλοίωση του ιερού Ευαγγελίου και την ανίερη υπόσκαψη, της Αποστολικής Αυτοκεφαλίας της ιεράς Αρχιεπισκοπής μας, από μετριότητες και αχάπαρους Κληρικούς της αρχιεπισκοπικής και μητροπολιτικής διοικήσεως.

Είναι αλήθεια, ότι άπαντα τα Διοικητικά Εκκλησιαστικά κέντρα, της Ορθοδόξου Καθολικής Εκκλησίας, σχεδόν πασών των τοπικών Αυτοκέφαλων Εκκλησιών μετά των Προκαθημένων τους, πλήν των Εκκλησιών της Γεωργίας και της Βουλγαρίας, πλέουσι ήδη στα ακάθαρτα λιμνάζοντα και βορβορώδη νερά της δυσσεβούς κακοδοξίας.

Και εννοώ προφανώς, ΜΟΝΟΝ, όσους αποδέχονται την μοιχοΣύνοδο της Κρήτης ή, αποδέχονται εκείνα  τα Προσυνοδικά Κείμενα του Σαμπεζύ, με τις δυσσεβείς «τελεσίδικες» αποφάσεις των.

Συνεπώς, μένουμε σαν τα στρείδια προσκολλημένοι, μέσα στην Εκκλησία μας, και αποφασίζουμε εν δυνάμει και εξ αρχής να διακόψουμε τις όποιες εθιμοτυπικές, κοινωνικές, εκκλησιαστικές σχέσεις μας με όσους υψηλά ή χαμηλά ισταμένους Κληρικούς ή Μοναχούς/ές ή και λαϊκούς θεολόγους, όπου αναγνωρίζουν, τις ληστρικές αποφάσεις της Κρήτης. Στώμεν καλώς! Αλλά και στώμεν μετά πολύ τρόμου και μετά φόβου, κυρίως, κατά των δύο αιρετικών άκρων του «Ζηλωτισμού» και του «Οικουμενισμού». Αυτό θα είναι ένα πρώτο και σημαντικό ορθόδοξο κατά Θεόν βήμα για τον αντιαιρετικό και αντιοικουμενιστικό αγώνα μας περί μιάς ακριβούς και γνησίας Ομολογίας Πίστεως.

Το απλανές και ορθόδοξον κριτήριον μας, πρέπει να είναι αναντίρρητα η εν Χριστώ Ομολογία Πίστεως καθώς και η ιερά Αποτείχιση μας από τις αιρέσεις και τους αιρετικούς Κληρικούς, και όχι  η διακοπή του Λειτουργικού μνημοσύνου αυτών.

Η απολυτοποίησις και η παρερμηνεία του γράμματος και του πνεύματος των ιερών Κανόνων, και η δήθεν αναμφήριστη υποχρέωση, της παύσεως του εν τη λειτουργική πράξη μνημοσύνου, τινός ετερόδοξου και αιρετίζοντος ψευδεπισκόπου, συνιστά, εκ δεξιών πειρασμό, αλλότρια παγίδα και σχισματικοαιρετική πλάνη.”

Στο πιο πάνω απόσπασμα ο κ. Νούνης μας δίνει το σωστό περιεχόμενο της Αποτείχισης, που δεν περιορίζεται -όπως λανθασμένα νομίζουν ορισμένοι- στη διακοπή του μνημοσύνου του οικείου ιεράρχη όταν κηρύσσει "γυμνή τη κεφαλή κατεγνωσμένη αίρεση", αλλά αρχίζει από την αποστασιοποίηση από τους οικουμενιστές, χωρίς να αποκλείει βεβαίως σε μεταγενέστερο στάδιο, και τη διακοπή του λειτουργικού μνημοσύνου.

Το άλλο σημαντικό, που αναφέρει ο κ. Νούνης, είναι ότι η μεν Αποτείχιση ως αποστασιοποίηση από τους Οικουμενιστές είναι απολύτως επιβεβλημένη, αλλά η διακοπή του λειτουργικού μνημοσύνου επαφίεται στην κρίση των κληρικών, μοναχών, μοναζουσών και λαικών.

Όχι μόνον δεν είναι υποχρεωτική η διακοπή του μνημοσύνου, μας λέγει ο κ. Νούνης, αλλά αν ποτέ ορισμένοι την εφαρμόσουν ως υποχρεωτική κινδυνεύουν τα μέγιστα να καταλήξουν στο σχίσμα.

Ευχαριστούμε τους δύο αρθρογράφους, επειδή βάζουν το θέμα της Αποτείχισης στη σωστή του βάση.

No comments:

Post a Comment